眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,055 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    440

    Overall
    182,055

ตอนที่ 43 : 43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    8 ม.ค. 60



43





          ฉีอวิ้นซีมองตามทิศทางที่ดวงตะวันเคลื่อนไปนางโค้งศรีษะลงไม่มากไม่น้อยด้วยความเคารพอันเต็มเปี่ยมเป็นการกระทำเล็กน้อยจนแทบไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นนอกจากจิงคุณที่ยืนอยู่ข้างกัน สิ่งที่หญิงชราผู้มีดวงตาในทางโลกมืดบอดมอบให้แก่นางสะท้อนไปมาในห้วความคิด เรื่องราวต่างๆนั้นใครจะเป็นผู้เล่าล้วนไม่ต่างกันสิ่งสำคัญที่นางได้จากหอคอยแห่งนั้นมิใช่ความเป็นจริงแต่คือจิตวิญญาณและปณิธานอันแรงกล้า ที่ไม่อาจได้ยินหรือรับรู้ด้วยสายตาแต่ส่งผ่านบางสิ่งมาสูหัวใจได้โดยตรงร่างกายของนางนั้นบรรจุเอาความคาดหวังและความใฝ่ฝันของผู้คนไว้มากมาย ผู้คนอื่นมากมายอาจมองนางว่าโง่งมยึดติดกับอดีตแทนที่จะเรียกร้องโอกาสที่จะได้เห็นกระแสอันยิ่งใหญ่แห่งอนาคตอันเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าใช้มือเปล่าปีนสวรรค์ แต่ฉีอวิ้นซีคิดต่างออกไปหากอดีตที่มียังไม่ชัดเจนแล้วนางจะริอาจไปคาดหวังสิ่งใดจากอนาคต ไม่ว่าสิ่งใดที่นางต้องการทราบหากอยู่ในความรับรู้ของหญิงชราเมื่อพยายามคิดล้วนสามารถรับรู้เรื่องเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน นางสามารถมองเห็นใบหน้าของท่านย่าและน้องชายของท่านยามเยาว์วัยเหมือนปรากฎขึ้นตรงหน้าเห็นมารดายามเป็นเด็กทารกได้อย่างน่าอัศจรรย์เหมือนได้มองเรื่องราวต่างๆผ่านสายตาใครอีกคนราวกับอยู่ในห้วงแห่งความฝันสิ่งนี้ยังไม่คุ้มค่าเพียงพออีกหรือ

          แตเดิมโลกของตัวนางเองนั้นแคบนักมิต่างจากกบที่มองท้องฟ้าจากก้นบึ้งของบ่อน้ำเห็นเพียงส่วนน้อยของผืนฟ้าอันกว้าใหญ่และคิดว่าสิ่งนั่นคือโลกทั้งใบ ในยามนี้ทุกสิ่งทุกอย่างกระจ่างชัดเหลือเกินราวกับยืนอยู่ในจุดสูงสุดและมองดูความเป็นไปของสิ่งต่างๆเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดราวกับผ่านช่วงชีวิตอันยาวนานผ่านเรื่องราวอันยิ่งใหญ่หมื่นแสนทั้งที่นางมีอายุเพียงสิบสี่สิบห้าปี

          เสียงเจื้อยแจ้วของพี่ฝูเปาที่ดังข้างหูทำให้นางยกริมฝีปากเป็นรอยยิ้มบางเบาอย่างไม่รู้ตัว ใครว่าบุตรีเพียงคนเดียวของเถ้าแก่จงแห่งร้านสมปรารถนาเป็นคนเก็บคำมิชอบพูดจากันพวกเขาเหล่านั้นคาดว่ามิได้รู้จักจงฝูเปาที่ยืนอยู่ข้างนางตรงนี้แม้แต่น้อย นางดูออกว่าคนข้างกายนั้นชอบพูดชอบบรรยายสิ่งต่างๆอย่างละเอียดและครบถ้วน เมื่อมีหัวข้อให้ญาติผู้พี่เพียงเรื่องเดียวนางกลับโยงใยมาเป็นเคลือข่ายของข่าวสารอันน่าตื่นตะลึง หากนางทำงานในด้านข่าวสารของร้านสมปรารถนาที่เป็นเงาอยู่เบื้องหลังแล้วคาดว่าคงรุ่งเรืองยิ่งกว่าที่เคยมากนัก น่าแปลกไม่น้อยที่พี่สาวคนนี้กลับสนิทกับจวงเมี่ยวเจียงเป็นสหายสนิทได้ทั้งที่แตกต่างกันถึงเพียงนี้ นางอดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มกว้างขวางกับคำนินทาที่แอบคิดในใจ มองดวงตาฉีอวิ้นซีเปร่งประกายระยิบระยับฝูเป่าก็พอคาดได้ว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มพอใจถึงจะไม่รู้ว่าด้วยสาเหตุใดก็ตามทีตั้งแต่ได้รู้จักญาติผู้ชอบปิดหน้าปิดตาผู้นี้นางใช้สมองไปกับการประเมินความรู้สึกจากดวงตาบ่อยนักคาดว่าอีกไม่นานตนคงเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเดาความรู้สึกจากดวงตาผู้หนึ่งอย่างมิต้องสงสัย

          "ในปีที่องค์หญิงหลี่ชางเกอเสด็จกับออกจากอี้เหอไปตรงวันสุดท้ายของสัปดาห์แรกของเดือนตรงกับเทศการลำนำเสียงหม่อนพอดี ผู้คนคาดหวังจะเห็นเรือลำใหญ่ประดับประดาอย่างงดงามสูงค่าเช่นทุกปีแต่เปล่าเลยปีนั้นไม่มีการช่องเรือใดๆทั้งสิ้นมีเพียงเรือกระดาษลำเล็กถูกปล่อยเป็นสายยาวเทียนเล่มน้อยบนเลำเรือเป็นของประดับเดียว เรือลำเล็กแต่ละลำบรรจุคำอธิษฐานมากมายล่องลอยจากสายน้ำไปยังอ่าวทะเลก่อนถูกจมหายไปยามคลื่นสาดซัด"ดวงตาจงฝูเปาล่อยลอยราวกับว่าได้มองเหตุการณ์อยู่ ณ ที่แห่งนั้นราวกับได้เห็นจุดกำเนิดของเทศกาลด้วยสองตา ฟังความครื้นเครงของเทศกาลด้วยสองหู"

         เมื่อไม่มีเรือขององค์หญิงนำขบวนเช่นทุกคราวก็มิมีผู้ใดกล้าเป็นผู้ริเริ่ม ทุกคนได้แต่เพียงลองเรือกระดาษลงน้ำและลอยโคมลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า แต่งบ้านเรือนด้วยโคมประดับ เงินทองที่ควรนำมาจัดงานอันยิ่งใหญ่เหมือนทุกปีถูกเปลี่ยนเป็นข้าวสารอาหารแห้ง เครืองนุ่งห่ม และผ้าห่ม แจกจ่ายให้ผู้ยากไร้ในเขตแออัด"ความเมตตาและเจ้าเล่ห์ที่ผสมรวมกันทำให้จงฝูเป่านึกคิดไปถึงสหายสนิทที่มีส่วนคล้ายกันไม่น้อยอย่างจวงเมี่ยวเจียง หลี่ชางเกอเป็นยอดหญิงในสายตานางแม้ไม่เคยเห็นตัวแต่ก็อดไท้ได้ที่จะชื่นชม ขุนนางทั้งหลายต่างจำใจบริจาคมากมายตามไปด้วยในตอนนั้น ปีนั้นทั้งแล้งและหนาวกว่าทุกปีผู้คนมากมายรอดชีวิตมาได้ด้วยพระเมตตา ชาวบ้านทั้งหลายที่แม้จะไม่ชอบชนชั้นสูง ขุนนาง หรือเหล่าคนในราชวงศ์ก็ยังรักและเทิดทูนนาง หลี่ชางเกอคือสูญรวมแห่งจิตวิญญาณของผู้คนในอี้เหออย่างแท้จริง

          "หลังจากนั้นไม่ถึงสองปีก่อนที่จะแต่งตั้งองค์หญิงหลี่ชางเกอฮองเฮาอย่างเป็นทางการ ก็เกิดกบฏบุกเข้าพระราชวังหลังจากนั้นนางก็สูญหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ไม่มีผู้ใดทราบว่าเป็นหรือตาย เรื่องนี้สร้างความสะเทือนใจให้องค์ชายหลี่จั๋วเจิ้งผู้เป็นน้องชายในยามนั้นทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาผู้ทรงชราภาพแล้วด้วยความระลึกถึงพระพี่นางจึงทรงริเริ่มเทศการลอยเลือกระดาษขึ้นมา"เรื่องประวัติศาสตร์ในแคว้นนั้นคงไม่ต้องพูดมากนักคนที่ชอบการอ่านรักในการแสวงหาความรู้เช่นญาติผู้น้อยย่อมรู้อยู่แล้วโดยไม่ต้องกล่าวสิ่งใด

          เทศกาลอันสิ้นเปลืองถูกแทนที่ด้วยความเรียบง่าย แจกจ่ายข้าวต้มอุ่นร้อนไว้ทุกประตูเมืองแก่ชาวยากไร้อย่างใส่ใจ เบื้องหลังเทศการที่แสนงดงามนี้คือความอบอุ่นอ่อนโยนอย่างแท้จริง "เจ้าเคยทุกข์ยากจะบอกว่าเข้าใจพวกเขาหรือ" จะมีพี่สาวคนใดอยากให้น้องชายผู้สูงส่งลองลงไปทนทุกข์กับความยากลำบากของชาวบ้านเท่าท่านย่าอีก ท่านย่ายื่นข้าวต้มที่ดูไม่น่ากินที่สุดในชีวิตของท่านตาน้อยไปตรงหน้าท่าน"นี่คืออาหารที่ดีที่สุดของพวกเขาในหนึ่งปี ข้าอยากให้เจ้าลองกินให้หมดสักชาม"ในพระตำหนักอันวิจิตรและฟุ่มเฟือยอย่างที่สุดองค์หญิงองค์ชายแห่งแคว้นกำลังนั่งกินข้าวต้มที่ทั้งใสและขม 

         ใสคือมีข้าวอยู่เพียงไม่มากที่เหลือคือหัวมันที่ถูกซองผสมลงไปเพื่อให้มีเนื้อมากพอดับความหิวกระหาย ขมคือสมุนไพรที่ใช้แทนกับใช้แทนเนื้อสัตว์มันหาได้อร่อยแต่ทำให้อิ่มท้อง หลี่ชางเกอบังคับน้องชายให้กินไปจนหมดชามและบังคับให้ตนเองกลืนลงไปจนหมดเช่นกัน รสชาติที่เลวร้ายครั้งนั้นย่อมจารึกในใจหลี่จั๋วเจิ้งหลี่ชาวเกอจารึกข้าวต้มหนึ่งชามในใจน้องชายที่ยังเยาว์วัยยินยอมมองน้องกินข้าวทั้งน้ำตากระกระทำที่ใจร้ายที่สุดนี้คือความอ่อนโยนอันหาที่เปรียบมิได้ 

         หากอาจารย์ในวังหลวงเป็นผู้สอนการปกครองสอนว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดผิดสิ่งสิ่งใดคือขาวสิ่งใดคือดำ พระพี่นางก็คือผู้สอนว่าสิ่งใดคือเทาในสายตาชนชั้นสูงคนในชุมชนแออัดคือปัญหาพวกเขาคือภาระคือสีดำที่สกปรก หลี่ชางเกอคือผู้สอนว่าเขาเหล่านั้นคือประชาชนผู้หนึ่งเป็นราษฎรเป็นสีเท่าที่มีทั้งอ่อนและเข้ม"พี่ขอโทษนะอาเจิ้ง แต่พี่อยากให้เจ้ารู้ว่ายิ่งอยู่ใกล้ท้องฟ้าสูงเพียงใดเจ้าต้องยิ่งใส่ใจผืนดินเท่านั้น"หากถามเจ้าแผ่นดินแห่งอี้เหอว่าทรงเรียนรู้คุณธรรมของราชาจากผู้ใดท่านตาน้อยคงจะไม่ตอบเป็นผู้อื่นนอกจากท่านย่าอย่างแน่นอน

           ยามที่เหล่ากบฏบุกเข้าไปในวังหลวงจุดหมายแท้จริงคือกำจัดว่าที่ฮองเฮาหากไม่มีองค์หญิงแห่งอี้เหอความสัมพันธ์ระหว่างสองแค้วนย่อมหายไปหรืออาจพังทลายเสียด้วยซ้ำ ท่านย่าหลบหนีออกมาจากพระราชวังได้อย่างปลอดภัยด้วยความช่วยเหลือของขุนนางฝ่ายบุ๋นผู้หนึ่งซึ่งกลายไปเป็นท่านตาของนางนั่นเอง น้องชายของท่านย่าองค์หลี่จั๋วเจิ้งผู้ติดต่อกับพี่สาวมาตลอดย่อมรู้ความจริงเบื้องหลังตลอดเวลาในราชวังอันโอ่อ่าของแคว้นซูโจวพี่สาวเพียงหนึ่งเดียวของตนผจญกับภัยในหลายรูปแบบ ทั้งยาพิษ ลอบทำร้าย และการแก่งแย่งชิงดี ด้วยข้อตกลงที่บีบให้ตนไปยืนอยู่บนปากเหวหลี่จั๋วเจิ้งไม่ลังเลที่จะตกลงวันนั้นทั้งท่านตาน้อยของนางและราชาแห่งซูโจวทั้งเยาว์และอ่อนแอทั้งสองรู้ดีว่ายังมิสามารถรวมแผ่นดินใหญ่เข้าไว้ด้วยกัน ยังมิสามารถสร้างต้าชิงในอดีตให้กลับคืนมา 

         แลกกับชีวิตอิสระของพี่สาวให้ได้แต่งงานและใช้ชีวิตสงบสุขห่างไกลจากคมเขี้ยวของเหล่าคนพาลทั้งหลายห่างไกลจากวังวนของการแก่งแย่งชิงดีอันวุ่นวาย ยื้อเวลาให้ตนได้จัดการกับความเสื่อมทรามในราชสำนักจึงเกิดเป็นละครฉากใหญ่ จะแปลกอันใดที่ผู้ครองแคว้นอี้เหอจะสะบั้นสัมพันธ์กับผู้ทำให้ทรงเสียบุคคลสุดท้ายในครอบครัวอันเป็นที่รักไปเมื่อคนผู้นั้นคือผู้เป็นสูญรวมจิตใจแห่งอี้เหอแม้ขุนนางเลวที่ชั่วช้าที่สุดในราชสำนักมีหรือจะกล้าค้านแม้ครึ่งคำ อี้เหอและซูโจวไม่ลงลอยย่อมไม่อาจรวมทั้งห้าแคว้นเป็นต้าชิง บุคคลเบื้องหลังผู้ต้องเสียประโยชน์จากการรวมแผ่นดินจึงรามือภายใต้ทีท่าของอริศัตรูสองราชาผู้ยิ่งใหญ่ทรงวางรากฐานให้แผ่นดินในอนาคตด้วยความอุสาหะ ทุกสิ่งถูกส่งต่ออย่างลับๆไปยังทายาทและบุคคลที่ไว้ใจได้มันถูกส่งต่อไปยังท่านแม่เจาเหม่ยหรงก่อสร้างเสาคานเป็นฐานอันมั่นคง

          "อวิ้นซีตกลงเย็นนี้จะไปชมเทศกาลหรือไม่"

          "ขอโทษด้วยพี่ฝูเป่าข้าเพียงคิดถึงที่มาของเทศกาลจึงไม่ได้ฟัง เมื่อครู่ท่านว่าอย่างไร"นางคิดจนใจลอยถึงฟ้าทีเดียว

          "เจ้าอยากไปงานคืนนี้หรือไม่"คืนพรุ่งถึงจะเป็นวันงานแต่ตลาดนั้นเปิดตั้งแต่วันนี้

          "แน่นอน"นางอยากใช้เวลาที่สงบสุขที่เหลือท่องเที่ยวในเทศกาลอันอบอุ่นนี้อย่างเต็มที่เติมพลังให้พร้อมก่อนกลับไปอยู่ภายใต้คมหอกคมดาบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หากนางขอหยุดพักเพียงตอนนี้เท่านั้นขอกระทำตามใจสักคราเมื่อเหยีบกลับสู่ซูโจวฉีวิ้นซีสัญญากับตนเองว่าจิตใจจะเข้มแข็งกว่าเดิมไม่อ่อนไหวเช่นนี้อีกอย่างแน่นอน







พอเอาจริงๆอัยย์ก็ทิ้งอวิ้นซีไม่ลงค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะค่ะถึงจะช้าแต่จะพยายามมาลงให้นะค่ะ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1123 minmin96 (@mimin96) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 10:19
    อ่านยาก!! ตาลาย !!เหมือนจับตัวอักษร ก-ฮ มาเรียงติดต่อกัน
    ตัวอักษรในเรียงความยังไม่ติดขนาดนี้ เป็นครั้งแรกในชีวิตเลย
    ที่เจอคนเขียนนิยายแบบนี้ ยังนึกว่ากำลังอ่าน"หลักศิลาจารึก"
    อยู่นะเนี่ย...เนื้อหาของเรื่องเลยหมดความน่าสนใจไป 7 ส่วน 
    อีก 3 ส่วน อ่านแต่บทสนทนา
    #1123
    1
    • #1123-1 NewPluto (@NewPluto) (จากตอนที่ 43)
      23 ตุลาคม 2560 / 18:46
      เลิกอ่านนะ อิ------
      #1123-1
  2. #814 บัว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 21:22
    นะ นี่นิยายหรือเรียงความ...

    มาเป็นพรืดเลย
    #814
    2
    • #814-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 43)
      6 เมษายน 2560 / 15:35
      อ่านแล้วแอบใจเสียไปแวปนึงเลยค่ะ ที่จริงอัยย์ก็แต่งเรียงความเก่งอยู่น้า
      #814-1
    • #814-2 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 43)
      6 เมษายน 2560 / 15:35
      อ่านแล้วแอบใจเสียไปแวปนึงเลยค่ะ ที่จริงอัยย์ก็แต่งเรียงความเก่งอยู่น้า
      #814-2
  3. #555 Chantapichaya Alkoofi (@alialkoofi) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 13:32
    คำผิด คำตกหล่น เยอะมาก..ตอนต้นเรื่องบอกนางมีชีวิต ที่ยากลำบากในจวน..ไปๆมาๆ นางเป็นเจ้าของร้านปราถนา .เเล้วลุงไปอยู่ใหนตอนหลานเหลือตัวคนเดียว สรุปเนื้อเรื่องยังไม่สมเหตุ สมผล...เเล้วใครคือ พระเอก?????
    #555
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #555-3 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 43)
      24 ธันวาคม 2559 / 15:08
      องค์หญิงชางเกอเป็นท่านยายค่ะ ไม่ใช่ท่านย่า
      #555-3
  4. #532 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 16:14
    งง ท่านย่า ท่านตาน้อย มีท่านตาอีก
    ไม่ใช่ท่านยายหลี่ชางเกอ แม่ของเจาเหม่ยหรงหรือ


    #532
    2
    • #532-1 Chantapichaya Alkoofi (@alialkoofi) (จากตอนที่ 43)
      24 ธันวาคม 2559 / 13:32
      งง เหมือนกัน
      #532-1
    • #532-2 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 43)
      24 ธันวาคม 2559 / 13:35
      อธิบายไว้ในตอนต่อๆไปนะคะ
      #532-2
  5. #481 sunida2508 (@sunida2508) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 21:08
    สู้ๆนะค่ะ
    #481
    0
  6. #477 juiinarak (@juiinarak) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 02:22
    อ่านมาถึงตอนนี้ยังหาพระเอกไม่เจอเลย
    #477
    0
  7. #476 Jarruwan N (@dolphin211) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 01:17
    เสียใจด้วยนะค่ะ เป็นกำัลงใจให้่ค่ะ
    #476
    0
  8. #475 Jarruwan N (@dolphin211) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 01:16
    ใครเป็นพระเอกค่ะ อ่านมาตั้งนานยังเดาไม่ออกเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ รอติดตามนะค่ะ
    #475
    0
  9. #474 อารยา จีนโดน (@araya035266) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 17:56
    สนุกค่ะรออยู่ตลอด
    #474
    0
  10. #473 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 13:04
    ยังอ่านอยู่แบบงงๆนะคะ แต่จะอ่านต่อไป สู้ๆ
    #473
    0
  11. #472 Vasilissa (@nannana2537) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 10:31
    จะคอยให้กำลังใจในมุมเงียบๆ ตรงนี้นะคะ
    #472
    0
  12. #471 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 10:13
    เสียสละรักช่ติมาแต่รุ่นยาย สงสารนะ ยังจะต้องไปปกป้องอีกมากและนาน หวานไม่มีคนที่แอบรักก็ประกาศตัวสักทีเข้าใจผิดไปใหญ่
    #471
    0
  13. #470 Iสี่XaJ™ (@thimoblue97) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 13:40
    จะรอเสมอนะ อยากกลับมาแต่งเมื่อไหร่ก็มาน๊าา
    #470
    0
  14. #469 dear jung (@mydear2) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 12:16
    ถ้าไรต์อยากแต่งต่อเมื่อไหร่ก็จะรอนะคะ
    #469
    0
  15. #467 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 23:28
    เสียดายจังค่ะ เนื้อหาสนุก
    #467
    0
  16. #466 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 12:44
    เสียดายอะ แต่จะยังรอนะคะ
    #466
    0
  17. #465 n-u-i (@thanyah) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 11:21
    จริงๆก็แอบเสียดายที่จะไม่ได้อ่าน แต่ทำไงได้#สู้ๆนะ
    #465
    0
  18. #464 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 19:36
    ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องเรียนสำคัญที่สุด เป็นกำลังใจนะคะ สู้ๆๆค่ะ
    #464
    0
  19. #462 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 18:47
    เสียใจด้วยค่ะ เสียดายเรื่องนี้นะคะน่าอ่านและอยากอ่านต่อมากๆ
    สู้ๆนะ ช่วงนี้ขอให้ไรท์ตั้งใจเรียนและสอบผ่านทุกวิชานะคะ ถ้าสบายใจเมื่อไรก็อย่าลืมแวะมาแต่งต่อนะคะ#รอเสมอค่ะ
    #462
    0
  20. #461 Gadget68 (@Gadget68) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 18:40
    เป็นกำลังใจค่ะ.
    #461
    0
  21. #460 phararpar (@kakating) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:56
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ  ตั้งใจสอบก่อน  สบายใจเมื่อไรค่อยกลับมาอัพนิยายต่อ  ..  รอได้ค่ะ

    สู้ๆ นะคะ


    #460
    0
  22. #459 metawan7023 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:56
    เสียใจด้วยค่ะ ตอนนี้เป็นกำลังใจให้ไรท์สอบผ่านทุกวิชาจ้า สู้ สู้
    #459
    0
  23. #458 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:29
    เสียใจด้วย




    แต่ยังรออ่านนะคะ  เผื่อไรท์จะกลับมาลงต่อ

    ขอบคุณมาก
    #458
    0
  24. #457 Ariana S.Florence (@ariana-s-frote) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:28
    ไม่เป็นไรค่ะ เก็บเรื่องไว้ก็ได้นะ เผื่อในอนาคตไรท์อยากแต่งต่อ สู้ๆนะคะ
    #457
    0
  25. #456 Devilinlove. (@yurikun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 17:15
    เอ่อ...ค่ะ รับทราบ
    #456
    0