眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,055 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    440

    Overall
    182,055

ตอนที่ 49 : 49

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

49




 

           ตำหนังเทียมฟ้าแม้จะอยู่ในส่วนวังหลังก็แตกต่างจากตำหนักอื่นมาก ตำหนักในนั้นบุรุษที่มิใช่ขันทีและทหารทั้นมิสามารถย่างกายเข้าไปได้แต่ตำหนักเทียมฟ้าได้รับการยกเว้นขุนนางมากมายแวะเวียนตำหนักแห่งนี้ได้หากมีเหตุอันควร ข้ารับใช้ในตำหนักเองหรือแม้กระทั่งเจ้าของผู้ครองตำหนักนั้นเดินเข้าออกขอบรั้วกำแพงวังได้ง่ายนักอภิสิทธิ์เช่นนี้ใครกล้าใช้บ้างนอกจากอวิ้นซีกงจู่

           ศาลาหลังน้อยถูกสร้างขึ้นเพิ่มเติมที่สวนด้านหลังไม้สีขาวแกะลวดลายเถาวัลย์ดูโดดเด่นบนผืนหญ้าเขียว บนโต๊ะนอกจากน้ำชาและของว่างยังมีกระดานหมากซึ่งเดินไปได้เกือบครึ่งแล้ว อีกด้านคือแผนที่ของซูโจว ทหาร ม้า และเรือแกะจากไม้วางอยู่เบื้องบนอย่างมีแบบแผนไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคือสิ่งใด"ถวายพระพรพระสนม"แม่ทัพเจาลุกขึ้นแล้าเคารพตามธรรมเนียม

           "ถวายพระพร..."เห็งจิงคุณลุกขึ้นทำความเคารพอวิ้นซีที่นั่งหังหลังให้จึงรู้ว่าเฟิ่งซูเฟยเสด็จ

           "องค์หญิงไม่ต้องมากพิธี"ไม่ต้องรอให้นายเหนือหัวสั่งการฟ่างฝูก็ก้าวขึ้นมาพร้อมอาหารบำรุง"องค์หญิงนี่เป็นน้ำซุปเก้าเซียนพระสนมเป็นผู้ลงมือทำด้วยตนเอง"

           "ลำบากท่านแล้ว"เจาจิงคุณเป็นแม่ทัพผู้มากฝีมือก็จริงแต่กลับมีผู้กล้ามาผูกไมตรีน้อยนักเนื่องด้วยความหวาดเกรงที่มีมากกว่า เฟิ่งมี่ลี่เองก็เช่นกันนางเองหวั่นเกรงขุนพลผู้นี้อยู่บ้างแต่หาได้หวาดกลัวยิ่งยามแม่ทัพเจาอยู่ต่อหน้าอวิ้นซีกงจู่ความรู้สึกนึกคิดเหล่านั้นก็หายไปแม่ทัพผู้เย็นชาไร้หัวใจแลดูเข้าถึงได้และเป็นกันเองเหมือนคนทั่วไป เมื่อพบเจอหลายครั้งเข้าก็ไม่รู้สึกอันใดอีก

           "มิได้ลำบากอันใด องค์หญิงดูสบายดีข้าก็เบาใจการคัดเลือกพรุ่งนี้เจ้าจะเข้าร่วมด้วยหรือไม่"

           "เพคะ ลูกเองก็อยากเห็นการทดสอบเช่นกัน"การคัดเลือกขุนนางนั้นหาได้มีทุกปีข้อสอบที่ใช้ก็น่าสนใจไม่น้อย

           "พวกเจ้าปรึกษาราชการแผ่นดินข้าไม่กวนแล้ว"

           "หลังงานคัดเลือกลูกจะออกจากวังไปดูพื้นที่วางแผงผังคูเมือง อยู่ไม่ไกลกับบ้านเดิมของท่านมากนักหากท่านสะดวกเริ่มเดินทางข้าจะทูลขอเสด็จพ่อ ไปเยี่ยมฮูหยินเฟิ่ง"การกระทำนี้เป็นการชดเชยเฟิ่งมี่ลี่ยิ้มอย่างอดไม่ได้กฏระเบียบราชสำนักเข้มงวดมากการเดินทางไปบ้านเดิมนั้นโดยทั่วจะทำได้ในโอกาสพิเศษเท่านั้นแต่เมื่อมีองค์หญิงคนโปรดเป็นผู้ดำเนินการก็นับเป็นอีกเรื่อง เรื่องยกเว้นสำหรับอวิ้นซีกงจู่มีมากมายเหลือเกิน

           "ขอบพระทัยองค์หญิง"

           "มิได้เสด็จแม่เชิญท่านเถอะ"เฟิ่งมี่ลี่หันหลังจากไปแต่โดยดีซูอวิ้นซีไม่ชอบติดค้างผู้ใดไม่คิดว่าคราวนี้นางจะได้พบมารดาด้วยน้ำแกงเพียงถ้วยเดียว อารมณ์ขุ่นมัวจากข่าวของบิดาปลิวหายไปทันทีเมื่อนึกถึงมารดา
 
          "อาคุณเจ้าแอบกินก่อนหรือ..กลายเป็นเด็กไม่ดีเสียแล้ว"น้ำเสียงเช่นนี้ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสได้รับฟัง เสียงอบอุ่นอ่อนโยนเช่นนี้อวิ้นซีกงจู่ไม่เคยใช้กับนางที่เป็นมารดาบุญธรรมไม่ใช้กับขุนนางผู้ใด โดยปกตินางมากมารยาทและไม่เคยหยอกล้อและเข้าถึงได้ยากยิ่ง

           "อร่อยใช้ได้เลยอวิ้นซี ท่านเองก็กินสิ"เฟิ่งซูเฟยชะงักขาเสมือนคิดขึ้นได้ นางกำนัลคนสนิทของนางเป็นผู้ถวายซุปเก้าเซียนแก่องค์หญิงจึงไม่มีผู้ใดทดสอบพิษก่อนเสวยเช่นยามปกติ แม่ทัพเจาทำเช่นนี้เป็นการทดสอบพิษด้วยตนเองหรือมิใช่ อวิ้นซีกงจู่มักเฉยชาและเมยเฉยต่อขุนนางทุกคนกลับดีต่อแม่ทัพผู้นี้ประดุจน้องชายร่วมสายโลหิต เห็นแบบนี้เฟิ่งมี่ลี่ก็พอเข้าใจได้บ้าง ไม่ใช่ว่าองค์หญิงผู้นี้ไม่สนใจคบค้ากับผู้ใดหาได้วางตนสูงส่งเพราะเป็นที่โปรดปราน แต่ทรงเลือกผู้ที่ไว้ใจได้ด้วยตนเองบางทีนางอาจจะอยู่ในวังหลังนานจนเกินไป จนเผลอลืมการมอบความจริงใจให้ผู้อื่นกระมัง

           "พระสนมจะเสด็จกลับเลยหรือไม่เพคะ"

           "ไปตำหนักหลันฮวา"

           "เพคะ ท่านอยากพบปะคุณหนูฉาง"ตำหนักหลันฮวาหรือเรือนกล้วยไม้เป็นตำหนักด้ายตะวันออกของฉางเสียนเฟย ฉางกุ้ยเหลินใช้วลาสองปีจากไฉ่เหริน(พระสนมขั้น5)ขึ้นมาเป็นเสียนเฟยนางคงหาใช่น้องสาวผู้โปรดปรานเพียงการการเต้นรำธรรมดาเสียแล้ว

           "ระวังปากด้วยตอนนี้นางคือฉางเสียนเฟย"

           "นู่ปี้ทราบแล้ว"

           "ช่างเถอะ"
           





           
           นิ้วเรียวยาวคีบหมากสีขาวไว้ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางก่อนวางลงบนกระดานทำให้เกิดเสียงดังแปะเบาๆดูจากปริมาณหมากสีดำที่ถูกลุกคืบและพื้นที่ว่านที่เหลือบนกระดานนับว่าเป็นอันจบตา

           "คราวนี้สูสีทีเดียวอาคุณเก่งขึ้นมาก"คนเก่งขึ้นมากมองผลบนกระดานแล้วส่ายหัวผลแพ้ชนะดีขึ้นมากแต่ยังนับว่าสูสีมิได้แม้แต่น้อยเหมือนเอาทหารกล้าสักนายไปสู้กับแม่ทัพอย่างไรอย่างนั้น"เมื่อครู่เจ้าจงใจให้นางรู้ว่าเจ้าทดสอบพิษในน้ำแกง"ถึงหันหลังให้มารดาบุญธรรมอวิ้นซีก็พอจะรู้ว่านางยังไปไม่พ้นระยะการได้ยินแต่เมื่อเป็นความต้องการของเจาจิงคุณจึงทำตามโดยไม่อิดออด เพราะจิงคุณไม่ชอบพูดมากนางเองอยู่ด้วยกันมานานก็แทบจะคุยกันได้เพียงมองตาแล้ว

           "เฟิ่งมี่ลี่ผู้นี้หาได้จริงใจต่ออวิ้นซี"เจ้าของหมากดำยอมรับแต่โดยดีพร้อมเริ่มเก็บกระดานหมากแยกทีละสีอย่างเป็นระเบียบ

           "ในวังหลังก็เช่นนี้ นางมิได้ประสงค์ร้ายเช่นกัน"

           "ข้าจึงยังไม่กำจัดนางทิ้ง"น้ำเสียงที่พูดนั้นจริงจังอย่างยิ่งซูอวิ้นซีรู้อาคุณของนางทำได้อย่างที่พูด สามปีนี้นอกจากตัวนางเองที่เปลี่ยนไปเจาจิงคุณเองก็เปลี่ยนไปมากเช่นกันบางครั้งเขาเองก็เด็ดขาดจนหน้ากลัวเพียงแต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ใช้กับตัวนาง สำหรับอวิ้นซีจิงคุณยอมลงให้เสมอจนไม่รู้ว่าจะยอมมากไปกว่านี้ได้อย่างไร

          "แค่ผู้หญิงน่าสงสารผู้หนึ่งอย่าได้สนใจมากนักเลย"ผู้ใฝ่หาความรักจากเสด็จพ่อล้วนน่าสงสารด้วยกันทั้งสิ้น หัวใจดวงนั้นหาได้มีที่ว่างให้ความรักฉันหนุ่มสาวมานานมากแล้ว"ไม่นานมานี้หิมะตกหนักคงไม่ต้องกลัวแล้งน้ำมากพอพืชผลก็ดีตาม โจรชาวบ้านคงมีน้อยลง"นางไม่อยากคร่าชีวิตประชาชนที่ปล้นสะดมเพราะอดอยาก แต่หากยังไม่มีกินไม่มีอาหารประทังชีวิตถึงไม่กำจัดทิ้งเพราะกระทำผิดสุดท้ายก็อดตาย หนทางแก้ที่ถูกมิใช่การกวาดล้างแต่เป็นการทำให้ไม่อดแต่แรก เมื่อชาวบ้านอิ่มเขาจะไม่อยากคิดทำผิดนางยังเชื่อว่าไม่มีผู้ใดอยากเป็นโจรแต่แรกหากมีหนทาง

           "ยังมีกลุ่มไม่หวังดีแฝงมากับชาวบ้าน"หากใช้กำลังเข้าปราบปรามประชาชนธรรมดาก็เดือดร้อน การให้คิดแผนรับมือเช่นนี้ตนไม่ถนัดนักจึงต้องมาปรึกษาอวิ้นซีอย่างไรเล่า"ท่านว่าควรทำเช่นใดดี"

           "เป็นความรับผิดชอบขององค์ชายสามมิใช่หรือ"

           "ฝ่าบาทอยากให้ปัญหานี้จบลงก่อนเริ่มเก็บเกี่ยวจึงให้ข้าเข้าร่วมด้วย"

           "ให้เจ้าไปขู่ขวัญผู้คนล่ะสิไม่ว่า อาคุณของข้าน่ารักถึงเพียงนี้ทำไมพวกเขาถึงได้กลัวกันนัก"เห็นคนถูกชมใบหูขึ้นเป็นสีแดงก็เลิกแกล้ง"ตั้งโรงทานแจกอีกไม่นานก็คงมีผู้ก่อกวนยามนั้นค่อยตามหาผู้บงการอย่าใช้ความรุนแรงมากนัก เรื่องนี้ให้ใต้เท้ากงหลี่หยุนออกหน้าให้จะดีกว่า"

           "ใต้เท้ากงไปว่าราชการที่ซีฉีกลับมาคงไม่ทันการแล้ว"เหตุการณ์เกิดในเขตการดูแลของกงหลี่หยุนยามที่ผู้ดูแลไม่อยู่กลับเกิดเรื่องหลายครั้ง ช่างประจวบเหมาะเสียจริง

           "ระวังให้ดีพวกมันอาจต้องการสาดหมึกใส่เจ้าอีกครั้ง"เรื่องแบบนี้หาใช่ครั้งแรกยิ่งชื่อเสียงเรื่องความเหี้ยมโหดและเด็ดขาดละบือไปไกลพวกเขายิ่งใช้จุดนี้เข้าโจมตี แต่ไม่มีใครรู้ว่าเทพอสูรสีขาวที่ถูกกล่าวขานนั้นใจเย็นยิ่งกว่าที่พวกมันคิดและยิ่งไม่รู้ว่าเทพอสูรผู้นี้มีมันสมองผู้รอบคอบคอยช่วยอยู่เบื้องหลัง

           "ข้าเหมาะกับสนามรบมากกว่าสนามการเมือง"

           "ดีแล้ว"

           "ข้าจะลองขอจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง"ฝ่าบาทเองก็ทรงทราบแต่ยังมิอยากจัดการหากคาดเดาไม่ผิดคงอยากจัดการให้เด็ดขาดในคราวเดียว"ทั้งเรื่องโจรที่ออกปล้นสะดมข้าก็จะจัดการเอง"

           "อาคุณดูไม่อยากทำงานร่วมกับองค์ชายสามเท่าไหร่ เสด็จพ่อคงไม่อนุญาตเจ้าแน่งานนี้แต่เดิมเป็นของซูเฟิ่งหมิงยกให้เจาดูเป็นการไม่ไว้หน้าเขาเกินไป"

           "ซูเฟิ่งหมิงใจร้อนเกินไป"ถึงเก่งกาจและฉลาดแต่เมื่อใจร้อนก็จะขาดความรอบคอบ ที่สำคัญคนผู้นี้ชักชวนตนอยู่หลายครั้งนอกจากฝ่าบาทไม่มีผู้ใดรู้กองกำลังอินทรีดำหาได้ขึ้นตรงกับฮ่องเต้แต่ขึ้นตรงต่อหญิงสาวเบื้องหน้า และพวกเขาไม่เคยรู้ทุกคนในหน่วยหาได้ถูกฝึกมาเช่นทหารแต่เป็นเครื่องจักรสังหารที่ภักดีต่อองค์หญิงซูอวิ้นซี เพื่อให้เรื่องพวกนี้เป็นความลับไปจนกว่าตนจะเข้มแข็งพอควรออกห่างจากองค์ชายสามผู้นั้น

           "ไม่อยากพูดก็ช่างเถอะ"เจาจิงคุณไม่เคยโกหกนางดังนั้นจึงพูดได้ไม่หมด นางเองก็ไม่อยากสร้งความลำบากใจให้เขาเช่นกัน"เรื่องโจรที่แฝงตัวพวกนั้นข้าขอเวลาคิดอีกหน่อย"

           "อวิ้นซีท่านอยู่ที่นี่มีความสุขหรือไม่"

           "ข้า..."นางไม่รู้จึงตอบไม่ได้คงเพราะตนเองก็ไม่อยากโกหกจิงคุณเช่นกันกระมัง

           "ช่างเถอะ อีกสิบวันจะครบสัญญาสามปีข้าจะไปขอร้องอาจารย์อีกครั้ง"

           "ขอบคุณเจ้ามาก"






           วันนี้มาลงให้เช้าเพราะตอนเย็นต้องไปงานเลี้ยงค่ะปั่นกันแบตเกือบหมดเลยทีเดียว ฝันดีล่วงหน้านะคะรักรีดเดอร์ค่ะ















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #698 เซโนะ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:24
    จิงคุณน่ารักมากกกก เชียร์เฮียหลาง เฮียน่ารักก เฮียช้าไปนะรีบๆๆมีอำนาจได้แล้ว
    #698
    1
    • #698-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 49)
      14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:42
      พูดง่ายแต่ทำยากน้า จะให้คนธรรมดาขึ้นมามีอำนาจถ้าไม่ใช่มีแบ็คดีอย่างอวิ้นซีเรานี่ในสมัยนั้นยากมากเลยค่ะ
      #698-1
  2. #628 Nungning1978 (@Nungning1978) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 04:03
    ขอบคุณจ้า
    #628
    1
    • #628-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 49)
      8 มกราคม 2560 / 15:33
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #628-1
  3. #560 ★ω★_M (@takam07554) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 12:17
    พ่อเสือหลับทำไมชักช้าแบบนี้เค้าไปไหนต่อไหนกันแล้วพ่อคุณ
    #560
    1
    • #560-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 49)
      26 ธันวาคม 2559 / 09:37
      เป็นพระเอกที่ค่าตัวแพงต้องทำใจค่ะ
      #560-1
  4. #558 อ้อม (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 17:46
    หายไปนานกลับมาจิงคุณก็ยังน่ารักเหมือนเดิม สู้ๆนะคะไรท์
    #558
    1
    • #558-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 49)
      26 ธันวาคม 2559 / 09:36
      กลับมาแล้วค่ะ ขอโทษที่ทำให้รอนานนะคะ
      #558-1
  5. #557 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 16:48
    ขอบคุณค่ะ ไปงานเลี้ยงให้สนุกนะคะ
    #557
    1
    • #557-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 49)
      24 ธันวาคม 2559 / 17:20
      ด้วยความยินดีค่ะ อ่านให้สนุกนะคะ
      #557-1