眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,080 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    465

    Overall
    182,080

ตอนที่ 59 : 59

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

59


 
 
          เสียงวิงวอนนั้นดังขึ้นอีกครั้งหนึ่งคนที่มีสายตาน่ารังเกียจก็กลอกตามองฟ้าก่อนยกมือยอมแพ้พร้อมกับขยับเข้ามา มือคู่นั้นแผ่ไอร้อนประหลาดบางสิ่งที่ไม่เคยพบเจอ
 
         "เข้าใจแล้ว"ตัวมันเองขยับออกห่างด้วยสัญชาตญาณคนตรงหน้าก็เริ่มมีสีหน้ายุ่งยากใจ
 
         "นี่เจ้าหนูข้าจะช่วยเข้าใจไหม"ประโยคนี้ตัวมันตอบกลับด้วยเสียงคำรามที่ดังกว่าเดิม มันหาได้ไม่เข้าใจเพียงแต่ความรู้สึกในตอนนี้คือความไม่ปลอดภัยและไม่มั่นคง

          เมื่อเป็นเช่นนั้นอีกคนหนึ่งที่อยู่ภายในห้องจึงเป็นฝ่ายขยับตัวเข้าใกล้พร้อมด้วยคำพูดซำ้ๆประโยคหนึ่ง"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้วนะ"น้ำเสียงนั้นอ่อนโยนจนแทบล่อลวงมันได้แม้จะยังจ้องมองอย่างหวาดระแวงแต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับตัวหนีอย่างที่ควรจะเป็น มือบางเอื้อมไปแตะอย่างไม่รังเกียจส่งกระแสความอบอุ่นและบรรยากาศเฉพาะตัวสยบสัตว์ร้ายใช้เชื่องอย่างไม่รู้ตัว"ให้ข้าช่วยเจ้านะ"เมื่อฟังเสียงนี้ความรู้สึกจำยอมก็เกิดขึ้น
 
         สัมผัสบนร่างกายแผ่วเบาจนแทบไม่รู้สึกอบอุ่นอ่อนโยนจนลืมลมหนาวเบื้องนอกไปเสียสิ้นเป็นความรู้สึกเหมือนยามน้ำแข็งในฤดูหนาวค่อยๆละลายเพื่อเปลี่ยนถ่ายฤดูสู่ใบไม้ผลิ เมื่ออีกฝ่ายใช้ผ้าเช็ดไปตามหน้ามันเองก็ไม่หลบเลี่ยง ความอ่อนโยนนุ่มนวลที่ได้รับและความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานรั้งเปลือกตาให้ปลือจนปิดลงไม่รู้ตนด้วยซ้ำว่าคลายเกาะป้องกันของตนลงได้อย่างไรทั้งที่เพิ่งพบเจอแท้ๆ
 
         ดวงตาสีน้ำเงินลืมเปิดกระพริบอยู่สองสามครั้งก็จ้องตรงไปที่ภาพตรงหน้าสิ่งแรกที่พบคือรอยยิ้มอ่อนโยนและดวงตาใสกระจ่าง ขยับร่างกายก็รู้ว่าได้รับการรักษาแม้จะยังปวดอยู่บ้างแต่ดีขึ้นมากกว่าเมื่อคืน

          "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว"อาหารอุ่นร้อนถูกส่งมาให้เป็นข้าวต้มอ่อนๆที่เหมาะแก่สภาพร่างกายในตอนนี้เป็นที่สุด เด็กสาวตรงหน้ายื่นช้อนถึงปากมันเองก็รับเอาไว้อย่างว่าง่าย 
 
         "อวิ้นซีเจ้าต้องรีบคุมเจ้าหนูให้ได้ก่อนกลับจวน เหลือเวลาหกวันเท่านั้น"ผู้หญิงคนนั้นเรียกนางว่าอวิ้นซี อวิ้นซีคำคำนี้ต้องออกเสียงเช่นไรกันนะ
 
         "เรื่องของเด็กคนนี้พี่สาวรู้อะไรมาบ้างแล้วหรือไม่"ต่อจากอาหารก็คือยารสชาติเกินทน แต่สิ่งนี้ดีกับบาดแผลมันเคยพบคนในหมู่บ้านขึ้นมาหาสมุนไพรบนเขาเพื่อไปทำยาให้หายเร็ว
 
         "คงเป็นพวกลูกผสมนั่นแหละสายเลือดครึ่งๆกลางๆ ฝ่ายพ่อก็ไม่ต้องการฝ่ายแม่ก็ไม่อยากได้"เลือดผสมเป็นเช่นนี้เองตัวมันพอฟังรู้เรื่องก็ตั้งใจเก็บเกี่ยวข้อมูลทั้งหมดที่พอจะฟังออก

          "เป็นอย่างไรไม่สำคัญตอนนี้เขาเป็นพวกเราแล้วที่เหลือไม่สำคัญอีก"พวกเรางั้นหรือมีคนใช้คำนี้กับตัวมันเป็นครั้งแรก มันนับเป็นพวกเดียวกับคนซื่อตรงใสสะอาดเช่นนี้ได้หรือมือของตัวมันเองเปื้อนเลือดมามากจนล้างด้วยแม่น้ำก็ไม่หมดกลิ่นคาวนานแล้ว
 
         "เจ้าจะเรียกเจ้าหนูนี่ว่าอะไรอวิ้นซี"

          "จิงคุณ ชื่อนี้ดีหรือไม่"คนผู้นี้เรียกมันว่าจิงคุณที่มารู้ในภายหลังว่าแปลว่าแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์เพื่อให้รับรู้ถึงความรู้สึกว่าถูกต้อนรับถูกต้องการกระมัง
 
         "แล้วแต่เจ้าเถอะ ข้าเองต้องไปแล้วเจอกันที่เมืองหลวง"
 
         "พี่สาวอยู่ต่อสักวันดีหรือไม่ ท่านเองยังไม่ได้พักเลย"เพียงอวิ้นซีเอ่ยขัดขึ้นครั้งเดียวอีกคนก็ทำตามอย่างว่าง่าย
 
         "เอาตามที่เจ้าว่าเลยน้องสาวคนดี"มันทำได้เพียงนิ่งฟังการสนทนารู้เรื่องบ้างไม่รู้บ้าง เข้าใจได้เพียงว่าเจ้าของสายตาน่ารังเกียจก็ไม่ได้แย่เท่าใดซำ้ยังยอมลงให้อวิ้นซีเสมอ
 
          ประตูไม้ถูกเปิดอย่างเงียบกริบแต่ตัวมันเองได้ยินชัดเสียงการก้าวเท้าไม่ใช่สตรีอีกคนแต่เป็นผู้บุกรุก เห็นร่างในชุดดำก้าวไปทางเตียงก็รู้ว่าเป้าหมายคือผู้ใดจึงเสียงคำรามก็ดังก้องปลุกเจ้าของห้องและสาวใช้ให้ลืมตาตื่น 
 
          "คุณหนูระวังเจ้าค่ะ"ไป่หลางวิ่งเข้ามาขวางหน้าผู้เป็นนายอย่างไม่กลัวตาย ผู้บุกรุกยามวิกาลสะบัดสันมือใส่เพียงครั้งเดียวร่างของหญิงสาวก็ลงไปกองกับพื้นเห็นดังนั้นก็แสยะยิ้มน่ารังเกียจ
 
          "พี่ไป่หลาง"น้ำเสียงตกใจของฉีอวิ้นซีกระตุ้นใครอีกคนที่อยู่ในห้อง ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกถาโถมเข้ามาในใจท่ามกลางความมือของรัตติกาลสีผมค่อยๆ เปลี่ยนจากน้ำตาลไปเป็นสีดำสนิทดวงตาเปลี่ยนไปเป็นสีแดงฉานของโลหิต ไม่มีใครเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้แม้แต่ตัวมันผู้เป็นเจ้าของความรู้สึกร้อนผ่าวเกิดขึ้นทั่วร่างรับรู้ได้ว่าตนเองมีเรี่ยวแรงมหาศาลปะทุออกมา ร่างในชุดดำกลายไปเป็นเพียงสัตว์ตัวเล็กๆที่เป็นฝ่ายถูกล่า
 
          ร่างผู้ร้ายขยับเข้ามาอีกไม่กี่ก้าวก็ล้มลงกระแทกพื้นไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้รู้ว่าตนแพ้ให้กับสิ่งใด ตึกตัก ตึกตัก เสียงหัวใจดังให้ได้ยินอย่างชัดเจนหัวใจเปื้อนเลือดทั้งดวงมาอยู่ในมือเพียงแค่ออกแรงขยับมือเสียบเข้าไปในอกแล้วกระชากออกมาเท่านั้น ดวงตาสีแดงสดหันมองอวิ้นซีความรู้สึกที่ตีไปมาในดวงตาคู่นั้นยากเกินจะคาดเดาจัวมันเองก็ไม่รู้ว่าจะคุมความบ้าคลั่งเช่นนี้ไว้ได้หรือไม่ 
 
          " อ อะ อวิ้น   ซี"เสียงที่เปล่งออกมานั้นยังตะกุกตะกักไม่ชัดเจน ด้วยไม่รู้ว่าจะควบคุมตนเองได้หรือไม่ด้วยไม่อยากทำร้ายเจ้าของดวงตาที่อ่อนเหมือนแสงสว่างของดวงจันทร์จึงอยากบอกให้นางหนีออกไปแต่ไม่รู้ว่าต้องทำเช่นไรต้องแปร่งเสียงออกมาอย่างไรคำพูดที่นึกออกมีเพียงชื่อๆหนึ่ง
 
          "ใช่แล้วอวิ้นซี อวิ้นซีถูกแล้ว"ไม่มีความกลัวอยู่ในแววตาคู่นั้นเลือดที่เดือดพร่านในกายก็เริ่มสงบ
 
          "เมยเม่ยเป็นอะไรหรือไม่"ฟางหรงเองก็ถูกเสียงคำรามปลุกเช่นกันจึงรีบพุ่งตรงมายิ่งได้กลิ่นเลือดหัวใจของนางก็สั่นไปด้วยความหวาดกลัวที่ห่างหายไปนานของความสูญเสียสิ่งสำคัญ
 
          "อวิ้นซีไม่เป็นไรเจเจ่ เพียงแต่ไป่หลางสลบไปเท่านั้น"แล้วกลิ่นเลือดมาจากที่ใดกับ ไม่ต้องมองหานานฟางหรงก็เห็นหัวใจในมือจิงคุณและดวงตาสีเลือดได้อย่างชัดเจน
 
          "อวิ้นซีถอยออกมา เด็กนี้เป็นลูกครึ่งเทพมังกร"มังกรนั้นเมื่อยามไร้การควบคุมเส้นผมจะเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทและดวงตาสีโลหิตแสดงลักษณะเดิมของสายเลือดที่แท้จริง แม้มังกรรุ่นใหญ่เองเมื่ออยู่ในลักษณะนี้ยังควบคุมตนไม่ได้เด็กแปดเก้าขวบย่อมทำไม่ได้ อันตรายแล้ว
 
          "อะ อวิ้นซี"มันยังคงขยับปากเอ่ยสิ่งเดิมซ้ำไปมาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวสติเอาไว้ แทนที่จะขยับออกห่างตามที่สตรีผู้นั้นสั่งอวิ้นซีกลับขยับตัวเข้าไปใกล้ตัวมันอีกนิด แล้วดึงร่างที่ของมันเข้าไปในอ้อมแขนเพราะความอบอุ่นของคนตรงหน้ามันจึงรู้ว่าร่างกายตนเองเย็นเพียงใด แต่ถึงกระนั้นกลับยินดีเพราะทำให้รู้ว่าการถูกใครสักคนกอดไว้อุ่นได้ถึงเพียงนี้
 
          "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว"วงแขนนั้นกระชับแน่นพร้อมเอ่ยซ้ำประโยคเดิมๆ"อาคุณไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว"
 
          "มะ ไม่เป เป็นไร"มันตอบได้แค่นั้นก่อนสติจะเลือนลางลงการเปลี่ยนแปลงร่างกายสร้างภาระแก่ร่างกายมากจนเกินไป ไม่เป็นไรคำที่เปร่งออกไปไม่ใช่การเลียนแบบเพียงแต่อยากบอกคนตรงหน้าว่าไม่เป็นไรเพียงเท่านั้น ตราบใดที่อวิ้นซีอยู่ข้างกันอย่างอื่นอันใดล้วนไม่เป็นไรทั้งสิ้น






             หลังจากที่โดนท้วงตองเรื่องการวรรคตอนมาไม่น้อย อัยย์เลยลองทำให้ห่างขึ้นนิดนึงแบบนี้โอเครึเปล่าค่ะ ตอนก่อนหน้าคงไม่กลับไปแก้ แต่ถ้ารีทโอเคแบบนี้มากกว่าหลังจากนี้จะวรรคตามนี้ค่ะ
             รักรีทค่ะฝันดีล่วงหน้านะคะ









          


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #683 nutty9157 (@nutty9157) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:16
    อยากให้อาคุณเป็นพระเอกกกกก 5555
    #683
    1
    • #683-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:57
      อัยย์ :เฮียค่ะไม่มีใครเชียร์เฮียเลยค่ะ
      หย่งจิ้น:ไม่เป็นไรครับแค่อวิ้นซีเลือกผมคนเดียวก็พอแล้ว
      มองบนให้กับเฮียหนึ่งทีแล้วปล่อยแกไป
      #683-1
  2. วันที่ 10 มกราคม 2560 / 01:11
    ดีค่ะ แต่ก่อนหน้านี้เราก็ไม่มีปัญหากับการเว้นวรรคนะ แต่บางคนอาจรู้สึกว่าการเว้นวรรคที่เหมาะสมจะทำให้การอ่านสนุกขึ้นมั้งคะ อะไรดีๆก็บอกกัน
    #639
    1
    • #639-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:11
      หลังจากนี้อัยย์จะเว้นให้แล้วกันเนาะตอนก่อนหน้าก็ไปปรับมาหมดแล้ว แต่กลัวว่าพอแว้นแล้วจะกะความยาวแต่ละตอนได้ไม่เหมือนเดิมเหมืนกันพิมพ์บนมือถือกะยากอยู่แล้วด้วย
      #639-1
  3. #638 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 21:29
    ชอบค่ะ ไรท์ช่างตามใจซะจริงอยากได้อะไรบอกมาเถอะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
    #638
    1
    • #638-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:08
      ด้วยความจินดีค่ะ
      #638-1
  4. #637 luckyploy (@ploylove_5333) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 10:49
    ชอบมากกค่า รอตอนต่อไปนะคะ ไรท์  เป็นกำลังใจให้ค่า
    #637
    1
    • #637-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:08
      ขอบคุณที่ติดตามน้า อัยย์เองก็จะพยายามแต่งต่อไป
      #637-1
  5. #636 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 17:02
    ขอบคุณค่ะ สงสารอาคุณจัง
    #636
    1
    • #636-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:07
      ก็ยังโชคดีที่เจออวิ้นซีใช่มั้ยค่ะ
      #636-1
  6. #635 lost-death (@lost-death) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 16:53
    ขอบคุณมากค่ะ สนุกมาก รักอาคุณน้า
    #635
    1
    • #635-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:06
      รักคนอ่านมากเหมือนกันนะคะ
      #635-1
  7. #634 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 16:12
    ดีใจได้รำลึกถึงความในใจของจิงคุณ
    #634
    1
    • #634-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:06
      อัยย์ก็ชอบสองตอนนี้ค่ะ
      #634-1
  8. #633 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 15:49
    ขอบคุณค่ะ
    #633
    1
    • #633-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 59)
      11 มกราคม 2560 / 14:05
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #633-1