眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,022 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    407

    Overall
    182,022

ตอนที่ 6 : 6 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    8 ม.ค. 60



6

 

 

 

         ไม่ใช่แค่เพียงเรือนใหญ่ที่ยังคงเปิดไฟสว่างเรือนของฮูหยินชราก็ยังคงมีแสงไฟส่องสว่างทั้งที่ตามปกติแล้วเวลาเช่นนี้มักจะปิดสนิทด้วยเป้นเวลาพักผ่อน เว่ยรุยเหลยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เตี้ยๆแลดูแกชราลงหลายปีด้วยเหตุการณ์เพียงคืนเดียว ดวงตาที่ตอนนี้กลายเป็นสีดอกเลาจับจ้องที่หยกสีเข้มเนื้อดีครั้งแล้วครั้งเล่า


          ท่านพี่หากท่านยังอยู่ข้าคงตัดสินใจได้ดีกว่านี้ วันเวลาได้พรากเอาความเฉียบแหลมเมื่อครั้งยังเยาว์จากข้าไปแล้ว ข้าควรทำเช่นไรดีตระกูลฉีเราติดค้างเจาเหม่ยหรงมากนัก เมื่อครั้งนางอยู่ข้าไม่อาจมอบความสุขสบายให้แก่นางได้ เมื่อครั้งนางจากบุตรีคนเดียวของนางยังได้รับความลำเค็ญข้าควรทำอย่างไรดี แต่เดิมข้าคิดว่าให้นางอยู่อย่างไร้ตัวตนนั้นปลอดภัยแต่ตอนนี้เล่า


          ภาพของหลานสาวคนรองผุดขึ้นมาหลานสาวตัวน้อยที่ดีดพิณด้วยบทเพลงที่คุ้นเคย เด็กสาวที่เอามือกุมหน้าอกราวกับจะขาดใจร่างเล็กๆนั้นยังไม่ปักปิ่นเสียด้วยซ้ำผู้ลงมือนั้นช่างโหดเหี้ยมและใจร้ายนัก ภาพสุดท้ายในความทรงจำกลับมาหยุดลงที่ใบหน้าของเจาเหม่ยหรง คนเราติดค้างเงินจ่ายคืนด้วยทองแล้วหนี้ของนางมากเสียยิ่งกว่าทองนางต้องจ่ายคืนด้วยสิ่งใด


          "นายหญิงดึกมากแล้วพักผ่อนก่อนเถิด"นางหญิงเองก็จำต้องพักผ่อนร่างกาย นี่ก็เลยเวลาจากปกติมามากแล้ว 


          "ลู่ลี่เจ้าอยู่กับข้ามาหลายปี สิ่งใดๆในอดีตย่อมมีเจ้าอีกคนที่รู้ ข้าควรทำอย่างไรดี"คนเป็นบ่าวมิได้ตอบคำ เพียงจ้องมองอดีตยอดหญิงแห่งปู้ซีด้วยสายตาห่วงใย นายหญิงของนางนั้นให้ความสำคัญกับคำว่าบุญคุณยิ่งกว่าทองคำพันชั่ง คาดว่าหลังจากนี้เหตุการณ์ในจวนคงต้องถึงคราวเปลี่ยนแปลงเสียที ตำแหน่งที่คุณหนูรองแห่งจวนจะได้ยืนไม่มีทางเหมือนเดิมอีกต่อไป

 

 

 

 

 

          ดวงตะวันฉายแสงแห่งวันใหม่ได้ไม่นานข้าวของต่างๆจากเรือนของฮูหยินเฒ่าก็ถูกลำเรียงมาส่งยังปีกซ้ายของเรือนใหญ่อันเป็นที่รู้กันว่าถูกครอบครองโดยคุณหนูรองของจวน ข้าวของมากมายจนลู่ลี่ต้องยืมคนงานจากเรือนอื่นในจวนมาช่วยขนส่ง อันที่จริงการหยิบยืมคนเป็นการประกาศข่าวให้รู้ทั่วกันทางหนึ่ง


          "คุณหนู อย่าเพิ่งลุกก่อนเลยเจ้าค่ะท่านยังไม่หายดี"เมื่อเห็นคนป่วยทำท่าไม่ยอมพักดีดีหรงหวาก็ปรี่เข้ามาประคอง

 

         "ไม่เป็นไรหรงหวา เชิญท่านป้าลู่เข้ามาสักครู่ก่อนเถิด"เมื่อได้ยินคำของเจ้าของเรือนร่างท้วมของลู่ลี่ก็ไม่รอคำเชิญอีกพาร่างกายอันอ้วนท้วมของตนเข้าไปยังส่วนห้องนอน 


          "คุณหนูรองอย่าเรียกบ่าวอย่างนี้เลย ท่านเป็นถึง'บุตรสาวคนสำคัญ'ของบ้าน เรียกบ่าวเช่นนี้นับว่าไม่ควร"คำว่าบุตรสาวคนสำคัญจากปากของลู่ลี่ถูกเปร่งออกมาเสียงดังฟังชัดเน้นทุกถ้อยคำ ทั้งคำแทนตัวว่าบ่าวทุกคำเช่นนี้เหล่าข้ารับใช้ที่ถูกเรียกตัวมาจากเรือนต่างๆเพื่อขนของต่างได้ยินชัดเจนเต็มสองรูหู 


          "ท่านป้าพูดแบบนี้ก็นับว่าไม่ถูกเช่นกัน อวิ้นซีเห็นท่านมาตั้งแต่ยังเล็กนับท่านเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง เรียกอย่างนี้ถึงจะถูก"เสียงหวานแผ่วเบาดังรอดออกมาจากม่านสีกลีบบัวอย่างไม่ยอมแพ้เรียกรอยยิ้มจากลู่ลี่ได้ไม่ยาก


          "บ่าวไม่เถียงกับคุณหนูแล้ว คุณหนูรองนายหญิงเห็นว่าบ่าวรับใช้ตำแหน่งที่หนึ่งของคุณหนูมีเพียงคนเดียว อาจดูแลท่านได้ไม่ทั่วถึง เมื่อไม่นานมานี้นายหญิงได้รับสาวใช้เข้ามาเพิ่ม อีกไม่นานจะส่งมาให้ท่านได้เลือก"สิ่งที่จำต้องพูดก็พูดหมดเเล้วลู่ลี่จึงหันไปรับถ้วยน้ำชาจากมือหรงหวาขึ้นจิบ


          "ฝากบอกท่านย่าด้วยว่าอวิ่นเออร์ขอบคุณในความกรุณาเป็นอย่างมาก หากหายดีข้าจะไปบอกท่านด้วยตัวเองอีกครั้ง ส่วนเรื่องสาวใช้นั้นให้ท่านย่ากับป้าลู่เลือกให้ได้หรือไม่ข้าว่าสายตาพวกท่านย่อมดีกว่าข้าเป็นแน่"ได้ฟังเสียงหวานประจบเอาใจเช่นนี้ลู่ลี่ก็ยิ้มออก เป็นสาวใช้ข้างกายฮูหยินชราบ่าวไพร่เกรงใจนางก็จริงแต่คุณหนูคุณนายในจวนนั้นต่างออกไป แน่นอนว่าฉีจือฟูและฉีกุ้ยฮวาไม่เคารพนางมากถึงเพียงนี้


          "ข้าจะไปเรียนนายหญิงตามนี้ คุณหนูรองยังไม่หายดีก็พักผ่อนให้มาก"เห็นร่างท่วมกำลังจะลุก หรงหวาก็รีบเข้าไปประคองหมายจะไปส่งแม่ถูกร่างอวบปฏิเสธอย่าสุภาพ


          "ไม่ต้องๆ ข้ามาเองได้กลับเองได้ เจ้าอยู่ดูแลคุณหนูรองให้ดีเถอะ"


          ท่านป้าลู่ออกไปได้ไม่นานคำพูดแทบทั้งหมดก็แพร่สะพัดไปทั่งจวนตามความต้องการของตน ป้าลู่เป็นคนสนิทของฮูหยินเฒ่าคำพูดของนางวันนี้เป็นการบอกแก่บ่าวทุกคนให้รู้ว่าฮูหยินเฒ่านั้นให้ความสำคัญกับคุณหนูรองมากเพียงใด ข้ารับใช้ที่เคยถูกใช้เป็นมือเป็นเท้าในการรังแกฉีอวิ้นซีต่างอกสั่นขวัญหายกันทั่วหน้า 

 

         "คุณหนูฮูหยินเฒ่าเอ็นดูท่านเช่นนี้ไม่สู้ใช้โอกาสนี้เอาคืนคนที่เคยรังแกเราเล่า"สาวใช่ลำดับหนึ่งคนเดียวของนางพูดด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง ดูๆไปหรงหวาที่อายุ16ยังมีความคิดที่เด็กกว่านางที่อายุย่าง 14เสียอีก


          "หรงหวาเจ้าอยากให้ข้าเดือดร้อนหรือ"


          "คุณหนูพูดเเบบนั้นได้อย่างไร บ่าวจะอยากให้ท่านเดือดร้อนได้อย่างไร"


          "บ่าวรังแกนายเรื่องแบบนี้ไม่มีบ่าวคนไหนอยากทำ มีแต่ต้องทำตามคำสั่งนายคนอื่น อายุข้าเท่านี้จะเอาสิ่งใดไปงัดข้อกับผู้อยู่เบื้องหลังเล่า อีกอย่างหากเทียบกับคุณหนูตระกูลสูงชีวิตข้านับว่าลำบากก็จริงอยู่ แต่เมื่อเทียบกับชาวบ้านทั่วไปยังนับว่าสบายกว่ากันมากนัก"ฉีอวิ้นซีมองสาวใช้คนสนิทอย่างนึกสงสาร หรงหวาอยู่ข้างกายนางมาตลอดเรื่องต่างๆล้วนมีนางคอยช่วยแบ่งเบา หลายคราวเมื่อบ่าวรับใช้ทั้งหลายแกล้งนางโดยตรงไม่ได้ก็มาลงที่หรงหวาผู้นี้


          "พี่หรงหวารอสักหน่อยได้หรือไม่ ให้ข้าโตกว่านี้สักหน่อยข้าจะให้ท่านอยู่สบายกว่านี้ ตอนี้ข้าเพียงต้องการความสงบสุขในการอยู่ในจวน"มือของหรงหวาที่นางจับจูงนั้นหยาบกร้านเกินกว่ามือของเด็กสาวอายุ16คนอื่นเป็นเพราะช่วยให้นางสบายมากเท่าที่จะมากได้ฉีอวิ้นซีรู้เรื่องนี้ดี เพียงแต่ตอนนี้นางต้องการความสงบสุขเพื่อดำเนินแผนที่สำคัญมากกว่านั้น สิ่งที่ท่านแม่ทิ้งไว้ 


          "โถคุณหนู อย่าห่วงบ่าวเลยชีวิตบ่าวมารดาคุณหนูช่วยทั้งออกอัฐเผามารดา ทั้งรับบ่าวไว้เป็นเพื่อนคุณหนูได้มีที่หลับที่นอนมีอาหารกินครบทุกมื้อ บุญคุณนี้ตอบแทนทั้งชีวิตก็ไม่หมด คุณหนูจะให้หรงหวาเป็นวัวเป็นม้าบ่าวก็ไม่ขัด แต่คนพวกนั้นไม่เคยเห็นท่านในสายตาทั้งยังรังแกสารพัด เป็นเรื่องนี้ที่บ่าวยอมไม่ได้"หรงหวาพูดทั้งน้ำตาคุณหนูของนางทั้งอ่อนโยนทั้งใจดีไม่เคยรังแกบ่าวไพร่แม้แต่ลงโทษตามกฎยังไม่เคยสักครั่ง สองมือเล็กๆนั่นกี่ครั้งแล้วที่ยืนออกมารับโทษทัณฑ์จากกฎบ้านแทนนาง 


          "คุณหนูเรื่ออื่นจะเป็นอย่างไรก็ช่าง คุณหนูพักผ่อนก่อนดีหรือไม่"


          "มีแต่คนอยากให้ข้าพักผ่อนเสียจริงข้าไม่ได้อ่อนแอถึงเพียงนั้นเสียหน่อย"


          "คุณหนูละก็ ท่านถูกพิษนะเจ้าค่ะไม่ได้วิ่งหกล้มที่จะนอนหนึ่งวันแล้วตื่นขึ้นมาหายเป็นปกติ ในเมื่อมีหลายคนอยากให้คุณหนูพักผ่อนท่านเป็นเสียงส่วนน้อยก็ล้มตัวลงนอนดีๆเสีย"หรงหวามองดูผู้เป็นนาย คุณหนูตระกูลอื่นอายุ13 ยังจับผีเสื้อ ไกวชิงช้าอย่างร่าเริงคุณหนูของนางกลับอ่านตำรา ฝึกพิณ เดินหมากอย่างหนักเหมือนทำจนเป็นหน้าที่มากกว่าเพื่อความสนุกเช่นคนอื่น นางไม่อยากให้คุณหนูน้อยผู้นี้สูญเสียชีวิตวัยเด็กไป อย่างน้อยขอให้เด็กตรงหน้าได้หลับตาพักจากเรื่องต่างเสียบ้างแม้เพียงครู่สั้นๆก็ดี


          "เอาเถอะเถียงเจ้าไม่ได้อยู่แล้ว ใครก็รู้ว่าพี่หรงหวาของข้าคนนี้ดุกว่าเสือจนผู้เป็นนายยังต้องยอม"ว่าจบก็รีบหลับตาหนีย่างรวดเร็ว

 

         "คุณหนูล่ะก็"


          เห็นฉีอวิ้นซียอมพักผ่อนหรงหวาก็ออกมาจัดการของต่างๆที่ฮูหยินเฒ่าส่งมาให้ ทั้งจัดเก็บและจดบันทึกอย่างเป็นระเบียบ การถูกแกล้งให้ทำงานหนักในวันวานยังนับว่าเป็นประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยๆนางก็สามารถทำงานให้คุณหนูได้แทบทุกเรื่องคิดได้ดังนั้นจึงค่อยยิ้มออก นางจะเหนื่อยหรือโดนรังแกอย่างไรก็ช่างหากทำให้คุณหนูน้อยของนางยิ้มออกสักนิดหัวเราะมากอีกหน่อยก็นับว่าคุ้มกับสิ่งที่เสียไปแล้ว









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #497 fairy (@game_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 19:47
    หรงหวาน่ารักมากอ่าาาาา
    #497
    0
  2. #331 ployly09096 (@ployly09096) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 10:37
    สงสารนางเอก
    #331
    1
    • #331-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2559 / 15:42
      อืม อวิ้นซีน่าสงสารจริงค่ะ
      #331-1
  3. #173 paphapin1234 (@paphapin1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 21:43
    เป็นนิยายเรื่องแรกเลยที่ดูผ่านๆเหมือนธรรมดาแต่พออ่านทั้งๆที่บทก็ไม่ได้เศร้ามากแต่มันทำให้ร้องไห้สะอึกสะอื้นเลยสื่ออารมณ์ได้ดีมากเลยค่ะ
    #173
    1
    • #173-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 6)
      27 พฤษภาคม 2559 / 08:18
      มีคนเข้าใจที่อัยย์อยากสื่อก็ดีใจมากเลยค่ะ
      #173-1
  4. #158 Byakujung (@Byakujung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 01:02
    สั้นไปนะแต่ละตอนนี่ น่าจะสองตอนรวมกันจะพอดีกว่านะ คิดว่านะ
    #158
    1
    • #158-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2559 / 12:39
      มีคนว่าแบบนี้หลายคนเหมือนกันค่ะ
      #158-1
  5. #23 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 15:05
    ถึงเป็นวันหยุดก็มาอัพให้ ขอบคุณค่ะ
    #23
    1
    • #23-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 6)
      15 เมษายน 2559 / 15:14
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #23-1
  6. #22 thesun-sets (@thesun-sets) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 12:06
    ขอบคุณค่า สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะไรท์
    #22
    1
    • #22-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 6)
      14 เมษายน 2559 / 13:57
      สุขสันต์วันสงกรานต์เช่นกันค่ะ มีความสุขมากๆในวันปีใหม่ไทยน้า

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 เมษายน 2559 / 14:10
      #22-1