眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,081 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    466

    Overall
    182,081

ตอนที่ 60 : 60

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    11 ม.ค. 60

60





          เพื่อไม่ให้รบกวนคนที่นอนอยู่บนเตียงเสียงขานบอกการมาถึงของฮ่องเต้จึงมีการงดเว้น ทรงรู้ข่าวตั้งแต่เช้าแต่ราชกิจทำให้มิอาจปลีกตัวออกมาได้ทันที มองมือบุตรสาวที่ถูกกอบกุมแล้วไม่คิดอันใด ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นเช่นนี้เด็กนั่นหยิ่งยโสโอหังไม่ยอมลงให้ผู้ใดแม้แต่ตนที่เป็นผู้ครองแคว้นกลับสยบอยู่ภายใต้การควบคุมของเด็กสาวผู้หนึ่ง

           ความบ้าคลั่งของเทพอสูรสีขาวไม่ได้เป็นเพียงข่าวลือทรงเห็นด้วยตาตนเองถึงสองครั้ง คราวแรกยามรับหัวของข่านซ่งหนูและแม่ทัพคู่กายจากมืออีกฝ่ายร่างที่สูงเพียงเลยเอวไม่เท่าไรย้อมไปด้วยสีแดงฉานของโลหิต แววตาสีน้ำเงินไม่เหมือนผู้ใดล้ำลึกดุจหลุมลึกที่ไร้ก้นบึ้ง แม้การลอบสังหารจะไม่ยากเหมือนปีนสวรรค์ด้วยมือเปล่าแต่การรอดออกมาพร้อมศรีษะผู้นำผ่ายตรงข้ามมาถึงกำแพงค่ายทหารนั้นเพียงฝันยังเป็นไปไม่ได้ ยามนั้นแม้แต่พระองค์เองยังแอบเกรงสายตาว่างเปล่านั้นอย่างอดไม่ได้ 

          คราวที่สองคือการปราบกลุ่มกบฏที่ลักลอบเข้ามายังพระราชวังพวกเขาเก่งมากที่สามารถรู้ความเคลื่อนไหวของลิ่วจือจนหลีกเลี่ยงได้แต่คิดผิดที่เลือกเอาตำหนักเทียมฟ้าเป็นทางผ่าน เป็นการก่อการที่ไม่ใหญ่มากมายอันใดพวกมันแบ่งออกเป็นสี่กลู่มกลุ่มละประมาณยี่สิบทั้งหมดเป็นยอดฝีมือมีเป้าหมายเป็นการค้นหาบุคคลสำคัญต่างๆในวังหลวง สามในสี่ของพวกมันถูกสังหารด้วยบุคคลเพียงคนเดียว  แม่ทัพเจาจิงคุณแห่งกองกำลังอินทรีดำที่เพิ่งก่อตั้ง

          ภาพในวันนั้นยังติดตาผู้ร่วมเหตุการณ์กว่าเหล่าทหารเวรจะมาถึงผู้บุกรุกทั้งหมดก็กลายเป็นซากศพไม่สิควรเรียกว่าเศษเนื้อเสียมากกว่า เรือนผมสีดำด้านไม่สะท้อนแสงดวงตาแดงฉานหม่นหมองดุจเลือด เป็นปีศาจร้ายที่ผุดออกมาจากขุมนรกอย่างแท้จริง พวกเขาทุกคนเห็นอย่างชัดเจนยามเส้นผมกลับกลายเป็นสีขาวดวงตาเปลี่ยนกลับเป็นสีน้ำเงินเมื่ออวิ้นซีกงจู้ร้องห้าม ตอนนั้นดาบเกือบจะบั่นคอผู้เสนอหน้ามารับชมให้ไปนอนเล่นเป็นเพื่อนศพกบฏบนพื้น

          "อวิ้นซีเป็นอย่างไร"

          "นางป่วยใจ"คนตรงหน้าไม่ลุกขึ้นมาทำความเคารพซูหนานตี้ก็ไม่ว่าอันใด อีกฝ่าเป็นเช่นนี้มานานหากไม่กระทำต่อหน้าบุคคลอื่นพระองค์ก็คร้านจะใส่ใจ คาดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคงไม่ขยับเลยสักนิดเสียด้วยที่ยอมตอบออกมาก็ดีมากแล้ว"ท่านอาจารย์จากไปแล้ว"

          "ฟางหรงน่ะรึ"ซูหนานตี้รู้จักคนประหลาดผู้นี้ในฐานะสหายของเจาเหม่ยหรง อวิ้นซีผูกพันธ์กับคนผู้นี้มากก็ไม่แปลกอันใดที่จะล้มเจ็บเมื่ออีกฝ่ายตายจาก"นางฟื้นขึ้นมาสักครั้งหรือยัง"
 
         "ยังเลย"

          "เจ้าเองก็ควรพักเช่นกันหากอวิ้นซีตื่นมาพบเจ้าล้มป่วยเสียเองคงไม่ดีใจ"ทรงเป็นนักรบเช่นกันทำให้ดูออกว่าที่อาการดีขึ้นได้ถึงเพียงนี้ไม่ใช่ฝีมือหมอหลวงคนใดแต่ป็นกำลังภายในอันแกร่งกล้าของคนที่อยู่ข้างเตียงไม่ยอมขยับไปไหน ต่อให้แก่งและแกร่งเพียงใดหากบังทำเช่นนี้ต่อไปเจาขิงคุณย่อมเป็นฝ่ายทรุดไปก่อนคนป่วย

          เห็นหมอหลวงที่ยืนอยู่จึงยอมปล่อยมือ ท่านหมอทั้งสามเองก็ไม่รอช้ารีบตรวจและสั่งยาทันที่"ทูลฝ่าบาทร่างกายนั้นไม่เป็นไรมาก หากแต่ไร้เรียวแรงหากตื่นมาทานอาหารทานยาเสียหน่อยก็ไม่เป็นไรแล้วพะยะค่ะ"

          "ทำให้ตื่นขึ้นมาได้หรือไม่"

          "การฝังเข็มน่าจะช่วยได้พะยะค่ะ"

          "ข้าอยากรู้เพียงได้หรือไม่"เสียงที่ถามคราวนี้ไม่ใช่ฮ่องแต้แต่เป็นเทพอสูรสีขาว เสียงเรียบเย็นทำเอาหมอหลวงอาวุโสทั้งหลายสะท้านไปถึงไขสันหลัง ทำงานในวังหลวงเหมือนแขวนชีวิตไว้บนเส้นด้ายแต่ไม่เคยกดดันถึงเพียงนี้มาก่อน

          "...."พวกเขาทำได้เพียงนิ่งเงียบไม่กล้าเอ่ยปากยืนยันออกไป

          "ซือซือออกไปตามซือเซียว"เจาจิงคุณไม่มีทางปล่อยให้หมอที่ไม่มั่นใจในฝีมือลงมือรักษาอวิ้นซีเป็นอันขาด เพียงแค่ผลการรักษายังไม่สามารถยืนยันได้ก็ไม่มีสิทธิเข้าใกล้อวิ้นซีแล้ว

          "ทราบแล้ว"เงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวทันทีเมื่อได้ยินคำสั่งหากมิใช่ว่ามีคำสั่งจากแม่ทัพเจาคาดว่าคงไม่มีผู้ใดรู้ว่ามีอีกหนึ่งบุคคลแฝงตัวอยู่ในเงามืด จื่อซือซือเร้นกายได้สมเป็นยอดมือสังหารไม่ใช่แค่เสียงการหายใจหรือจังหวะการเต้นของหัวใจที่หายไปแม้แต่การสูบฉีดเลือดก็เหมือนไม่มีตัวตนนั้นถูกอำพรางอย่างสมบูรณ์ไร้ที่ติ

          "พวกเจ้าออกไปได้แล้ว"กระเสรับสั่งของฝ่าบาทดุจทางรอดหนึ่งเดียวที่หมอหลวงทั้งหลายรีบคว้าแทบไม่ทัน ดังว่ายืนอยู่ตรงนี้อีกเพียงอึดใจเส้นชีวิตของพวกมันจะขาดเอาได้ง่ายๆ

          "ขอบพระทัยพะยะค่ะ"ร่างสามร่างที่รีบเร่งจากไปดูแก่ชรากว่าตอนเข้ามานับสิบปี

          ไม่ต้องให้รอนานซือซือก็กลับมาพร้อมชายหนุ่มท่าทางไม่ต่างจากบัณฑิตแก่เรียนผู้หนึ่ง สภาพของทั้งคู่บอกถึงการรีบเร่งเดินทางได้เป็นอย่างดี

          "ถวายบังคมฝ่าบาท"ซูหนานตี้โบกมืองดเว้นมารยาททันที


          "ฝังเข็มให้อวิ้นซีฟื้นได้หรือไม่"

          "ขอรับ"ไม่ใช่คำว่าพยายามหรืออาจจะแต่เป็นคำตอบรับคำเดียว

          เข็มเงินที่ถูกตีจนบางกว่าเส้นผมถูกนำมาลนไฟแล้วฝังไปตามจุดต่างๆอย่างแม่นยำหนึ่งเข็ม สองเข็ม.. ไปจนถึงสิบสี่เข็มคนที่รับหน้าที่เป็นหมอก็สบัดมือคราหนึ่งดึงเอาเข็มทั้งสิบสี่เล่มกลับมา เข็มที่บางถึงเพียงนี้ยากจะควบคุมนักแต่กลับให้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจเพราะบนผิวเนื้อหาได้ทิ้งไว้แม้เพียงลอยแดง

          ไม่นานร่างบนเตียงก็ขยับไหวเปลือกตาเผยลืม เปิดให้เห็นดวงตาคู่สวย"เสด็จพ่อ อาคุณ"มองเห็นซือเซียวก็พอเข้าใจว่าตนเองป่วยจนต้องให้คนไปตามลูกศิษย์ของเทพโอสถผู้นี้

          "ทำให้พวกท่านเป็นห่วงแล้ว ซือเซียวคราวนี้ของใจเจ้ามาก"

          "มิเป็นไรมิได้ขอรับ เพียงแค่องค์หญิงพักผ่อนให้มากก็พอแล้ว"ขวดหยกขาวที่บรรจุยาล้ำค่าของเทพโอสถผู้เป็นอาจารย์ถูกนำออกมามอบให้ไม่เกี่ยงงอน"ทานยานี้เพื่อบำรุงไม่เกินสามวันเลือดลมและชีพจรจะกลับมาเป็นปกติ"หากมีใครรู้ว่ายาของเทพโอสถถูกนำมาใช้สิ้นเปลืองเช่นนี้คงอยากตีอกชกหัว ยาที่ได้ชื่อว่าแต่ละเม็ดแทบจะชุบชีพคนตายให้ฟื้นคืนถูกนำมาใช้เพียงเพื่อบำรุงร่างกายสตรีผู้หนึ่ง นับว่าสิ้นเปลืองมากเกินไปแล้ว

          "เสด็จพ่อแผนผังคูเมืองเป็นอย่างไร"

          "เรื่องนี้พ่อให้ราชครูหวังเป็นผู้ดำเนินการ เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงพักผ่อนให้มากก็พอ"

          "ช่วงนี้ปัญหาบ้านเมืองมีมากมันไม่ได้พักไปพร้อมลูกนี่เพค่ะ"อวิ้นซีลอกคำพูดของคนตรงหน้าที่เคยว่าไว้ได้ไม่ผิดเพี้ยน ดวงตาฉายแววล้อเลียนไม่ปิดบัง

          "ขุนนางมีจนแทบล้นท้องพระโรงจะมีไว้ทำไมกันให้พวกเขาได้ทำงานให้คุ้มเงินภาษีราษฏรเสียบ้าง"

          "เสด็จพ่อตรัสออกมาเองนะเพค่ะ"แม้จะพูดไปเช่นนั้นแต่ฮ่องเต้ก็รั้งอยู่ได้ไม่นาน เมื่อไต่ถามอาการแล้วพูดคุยอีกครู่ก็ทรงเสด็จกลับ

          "อวิ้นซีรู้สึกอย่างไร"

          "ตอนนี้เริ่มหิวเสียแล้ว ซือซือ ซือเซียวมากินด้วยกันก่อนค่อยกลับ"

          โต๊ะกลมขนาดกลางนั่งกันสี่คนก็ไม่อึดอัดเท่าใดอาหารที่ลำเลียงขึ้นโต๊ะล้วนปราณีตน่ารับประทาน เพียงแต่นที่บอกว่าหิวนั้นกินได้น้อยนัก

          "อาจารย์เห็นอวิ้นซีเป็นเช่นนี้คงไม่สบายใจ"

          "จริงเพคะองค์หญิงท่านฟางหรงต้องอยากเห็นท่านมีความสุข"

          "ข้ารู้"นางเองรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเจเจ่ห่วงที่สุดคือตัวนางอ่อนข้อให้ที่สุดก็เป็นนางเช่นกัน แต่ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามานั้นไม่อาจห้ามได้คนที่เอ็นดูนางที่สุดจากไปแล้วเพราะตัวของนางเอง ทั้งที่ยามนี้เป็นองค์หญิงลำดับที่หนึ่งแห่งแว่นแคว้นมีอำนาจล้นมือกลับไม่อาจทำสิ่งใดได้เลย ไม่อาจทำสิ่งใดได้เลยแม้แต่น้อย รู้สึกถึงความร้อนที่กระบอกตาได้ไม่นานน้ำหยดเล็กๆก็ตกกระทบมือ ทั้งที่คิดว่าตนเองเข้มแข็งขึ้มากแล้วแต่ในความจริงนางก็ยังอ่อนแอเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลย





          อัยย์จะพยายามลงให้อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งนะค่ะ ถ้ามีเวลาแต่ก็อาจจะเพิ่มขึ้นรักรีทนะคะฝันดีล่วงหน้าค่ะ






          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1124 minmin96 (@mimin96) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 11:32
    เว้นวรรคแบบนี้อ่านง่ายขึ้นเยอะ
    เนื้อหาสนุกเลย
    #1124
    0
  2. #647 Ying (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 06:09
    รอๆๆคะ...สู้ๆนะคะไรท์
    #647
    1
    • #647-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 60)
      14 มกราคม 2560 / 01:45
      อัยย์จะตั้งใจแต่งเต็มที่แต่นอนค่ะ
      #647-1
  3. #646 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 21:54
    ขอบคุณค่ะ
    #646
    1
    • #646-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 60)
      14 มกราคม 2560 / 01:45
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #646-1
  4. #643 ★ω★_M (@takam07554) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:38
    เศร้าจังเบย สงสารนาง ต้องเพิ่มความฟิน เรียก พระเอกมาเดี๋ยวนี้
    #643
    1
    • #643-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 60)
      14 มกราคม 2560 / 01:43
      เดี๋ยวอัยย์ไปเคาะโลง เอ๊ยเคาะประตูหน้าจวนเรียกให้นะคะ
      #643-1
  5. #642 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 15:27
    ขอบคุณค่ะ
    #642
    1
    • #642-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 60)
      14 มกราคม 2560 / 01:41
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #642-1
  6. #640 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 14:41
    Thanks
    #640
    1
    • #640-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 60)
      14 มกราคม 2560 / 01:40
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #640-1