眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,020 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    405

    Overall
    182,020

ตอนที่ 61 : 61

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    14 ม.ค. 60

61





            แก้มนวลบวมช้ำเป็นลอยฝ่ามือชัดเจนเป็นสีม่วงแดงตัดับผิวขาวเนียนละเอียด บิดาที่เคยถนอมตนยิ่งกว่าสมบัติล้ำค่าชิ้นใดลงมือด้วยตนเอง มารดาที่ยกย่องว่าตนสูงส่งเหนือผู้ใดเสมอมาและบอกว่ารักตนที่สุดมากกว่าสิ่งใดในโลกนี้กลับยืนเฉยไม่ได้เข้าห้ามปรามยามบิดามีโทสะ รอยตบนี้เพียงหนึ่งลอยสะเทือนความรู้สึกที่มีทั้งหมดสั่นคลอนความมั่นใจทั้งหมดที่มีอยู่ เสมือนโยนหินก้อนใหญ่ลงในสายน้ำแล้วบังเกิดเป็นระรอกคลื่นกระจายออกไปเป็นวงกว้างไม่รู้จบ
 
           บิดาถนอมนางยิ่งนักทั้งที่เคยตามใจไม่ว่าขอสิ่งใดไม่เคยขัดเพียงแค่ตนปฏิเสธการส่งภาพของตัวเองเข้าวังถึงกลับลงมือใส่นาง ความรักใคร่ที่เคยมีให้ก่อนหน้ากลับเป็นเพียงสิ่งลวงตาที่นางคิดฝันเอาเองเพียงฝ่ายเดียว เกิดเป็นสตรีในยุคสมัยเช่นนี้เกิดมาเพื่อเป็นหน้าเป็นตาแก่ตระกูล แต่งงานออกไปเพื่อผลประโยชน์ของตระกูล แม้ยามอยู่บ้านสามีก็ยังมีชีวิตเพื่อความมั่นคงของตระกูล 

            จะมีสักกี่ผู้กี่คนที่ได้แต่งงานกับคนในดวงใจของยิ่งเกิดมาในตระกูลสูงส่งเพียงใด หน้าตางดงามเท่าใดผลตอบแทนที่ต้องจ่ายกลับให้กับชีวิตสุขสบายตลอดหลายปีก็ยิ่งมากตาม หากเพียงแต่ฉีจื่อฟูไม่เคยรู้ว่าบิดาจะถึงขนาดส่งตนเข้าไปในวังวนของการแก่งแย่งของวังหลวง ส่งลูกสาวแท้ๆไที่เคยอุ้มชูมาหลายปีให้กับชายที่อายุเกือบเทียบตนเองได้ลงคอ นางไม่เคยคิดไม่แม้แต่จะกล้าคิด

            มือเนียนละเอียดที่ไม่มีความหยาบกระด้างสักนิดลูบไล้ลอยช้ำบนแก้ม นางเคยภูมิใจหนักหนาในความงดงามของตน ภูมิใจในชื่อเสียงอันเลื่องลือ ภูมิใจในชาติกำเนิดสูงส่ง ภูมิใจในฝีมือที่เพียรพยายามฝึกฝนจนเชี่ยวชาญไม่แพ้ผู้ใด แต่ตอนนี้กลับเกลียดพวกมันทั้งหมด

            หากนางเข้าไปในวังนางจะได้เจออดีตน้องสาวต่างมารดาอีกครั้งในฐานะที่กลับกันอย่างสิ้นเชิง ในยามอยู่ในจวนนางเป็นบุตรีที่เพรียบพร้อมอันเกิดจากฮูหยินที่ลูกอนุอย่างฉีอวิ้นซีต้องเอาใจ แต่ตอนนี้ฉีอวิ้นซีไม่สิซูอวิ้นซีกลายเป็นนางหงส์ในตำแหน่งกู้หลุนกงจู่ แล้วตัวนางเองจะเข้าไปในฐานะใด จิ่วผิน เอ้อร์สือชีซื่อฟู ปาสืออียวี่ชี หรือจะเป็นเพียงแค่กงหนี่ว์(นางกำนัลรับใช้) ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งใดที่กล่าวมาล้วนไม่อาจเทียบอวิ้นซีกงจู่ที่ฝ่าบาทโปรดปราน และหากมิได้แม้แต่ถูกรั้งตัวไว้ฉีจื่อฟูผู้นี้ก็จะถูกมองอย่างดูแคลนว่ามีตำหนิตรงที่ใดสักแห่ง ไม่ว่าทางเลือกใดตนไม่มีทางให้ถอยเลยบิดาส่งภาพนางไปดับฝันนางหมดทุกทาง

            แม้จะทะนงตนเพียงใดฉีจื่อฟูก็ยังเป็นเพียงหญิงสาวผู้หนึ่งที่ยินดีแต่งงานกับขุนนางเล็กๆสักคนดีกว่าเอาตัวเข้าไปยืนกลางพายุ เพียงแต่ภาพเหมือนของนางถูกส่งไปแล้วชื่อบุคคลที่เข้าร่วมการคัดเลือกถูกประกาศออกมาแล้วโดยสำนักพระราชวังไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงได้อีก ถูกผลักออกไปอยู่กลางสังเวียนๆสิ่งที่ทำได้ก็เพียงสู้เท่านั้น

            "จื่อฟูเรื่องนี้แก้ไขไม่ได้แล้วเจ้าเองอย่าทรมานตัวเองเลย"จางซุ่ยเล่อลูบศรีษะบุตรสาวอย่างถนอมนางเองรักบุตรสาบเป็นที่สุดไม่ต่างจากแก้วตา แต่ถึงเป็นฮูหยินเป็นอดีตคุณหนูสายตรงของบ้านจางแต่ตอนนี้นางเป็นแค่เมียคนหนึ่งที่ไม่มีทางมีอำนาจเหนือสามีไปได้ ยิ่งฮูหยินเฒ่าเองยังไม่กล้าคัดค้านตัวจางซุ่ยเล่อทำได้แต่ก้มหน้ายอมรับ

            ฉีจื่อฟูไม่ตอบไม่สนใจน้ำตาไหลรินออกจากดวงตาบ้างในบางครั้งช่างดูน่าสงสารและงดงามไปในคราวเดียวกัน นางเบี่ยงตัวหลบมือของมารดาและปิดตาไม่ราวกับไม่รับรู้ถึงตัวตนของผู้อยู่เคียงข้าง

            "ถ้าเจ้าอยากพักแม่จะไม่กวน"
 
           ฮูหยินใหญ่จากไปวู่มินก็กลับเข้ามารับใช้ผู้เป็นนาย"คุณหนูเหตุใดไม่ลองส่งจดหมายถึงคุณหนูรองสักฉบับเล่า ยามนี้นางเป็นองค์หญิงที่ฝ่าบาทโปรดปราน น่าจะช่วยท่านได้"

            "เข้ากับนางเคยเป็นพี่น้องกันเมื่อไหร่ แต่ก่อนทำกับนางไว้ไม่น้อยคนผู้นั้นไม่ได้โง่จะไม่รู้หรือ ยามนี้นางเป็นกู้หลุนกงจู่จะให้ข้าเอาสิ่งใดไปต่อรองกัน"

            "อย่างไรนางก็เป็นน้องสาวท่าน น่าจะเห็นแก่สายเลือดในกายบ้าง"

            "หลายปีมานี้นางเลือกข้างราชครูหวังหลายครั้ง ท่านพ่อเองมิส่งจดหมายไปขอความช่วยเหลือหรือ ส่งไปไม่รู้เท่าใดไม่มีการตอบรับสักฉบับเดียว หากนางเห็นแก่สายเลือดในร่างแล้วคงช่วยท่านพ่อแล้ว"แม้แต่บิดายังไม่ใส่ใจพี่สาวที่เคยทำร้ายเช่นนางจะชายตาแลหรือ เครื่องเรือนบนโต๊ะถูกกวาดลงพื้นไม่ใยดีจนเสียงแตกหักดังไปทั้งเรือนระบายความอัดอั้นตันใจไปได้บ้าง

            ถึงฉีจื่อฟูจะเสียใจแต่นางก็รักบิดามากเช่นกันเกิเมาเป็นบุตรีก็ต้องทำหน้าที่ของบุตรีอย่างน้อยถือว่าได้ตอบแทนคุณที่ถนอมนางมานานถึงสิบแปดปี เมื่อไม่มีทางถอยนางก็ทำได้แต่สู้อย่างเต็มที่แล้วดิ้นให้สุดแรงเท่านั้น






          บ้านหลางยังคงเป็นเช่นเดิมแม้บุตรชายคนโตจะได้ตำแหน่งขุนนางในราชสำนักทั้งยังได้ที่สองจากการสอบแข่งขันที่จัดโดยฮ่องเต้ นอกจากการเฉลิ้มฉลองในครั้งแรกที่รู้ข่าวและของขวังจากผู้ต้องการผูกมิตร คนในจวนก็ยังดำรงตนเช่นเดิมไม่โอ้อวดหรือกระทำการใดให้วุ่นวาย

            ที่ต่างออกไปคงเป็นคุณชายรองหลางกูเตียวที่เข้ามาช่วยแบ่งเบางานของคุณชายใหญ่บ้างแล้วเรื่องนี้ทำให้ฮูหยินพอใจเป็นอย่างมาก นายท่านนั้นป่วยเรื้อรังมานานหากบุตรชายทั้งสองตั้งใจสานต่อกิจการนายหญิงคงรามือหันไปดูแลสามีได้อย่างเต็มที่ งานน้อยใหญ่ที่คุณชายรองไม่เคยจับยามนี้กลับศึกษาอย่างจริงจังจนฮูหยินเองนั้นไปทำบุญขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่หลายแห่ง

            "พี่ใหญ่ พี่เฟิ่งหมิงส่งจดหมายมา"จดหมายฉบับนี้ผูกมากับขานกพิราบด้านนอกประทับตราจวนองค์ชายสามวิธีการส่งเช่นนี้ย่อมเป็นการส่งข้อความหาพี่ชายมิใช่ส่งข่าวสารหรือสั่งงานตน

            "ว่าอย่างไร"

            "ว่าที่อาซ้อป่วย"

            "เจ้าไม่ควรพูดเช่นนี้ หากมีใครได้ยินอวิ้นซีจะเสียชื่อเอาได้"มือตวัดพู่กันอักษรอีกประโยคก็วางลง

            "ขืนเป็นอย่างท่านกว่าจะจีบติดก็มีลูกไม่ทันใช้แล้ว"กูเตียวโยกตัวหลบหนังสือที่ถูกโยนมายังดีที่พี่ชายนั้นอ่อนด้อยในเรื่องวรยุทธ มิเช่นนั้นด้วยปากที่อยู่ไม่ค่อยสุขของตนคงได้หลายแผล"แล้วนั่นท่านจะไปไหน"

            "เข้าวัง ฝากที่เหลือด้วย"

            มองงานกองพะเนินที่พี่ชายฝากไว้แล้วจะทำสิ่งใดได้นอกจาก...จับผู้กันขึ้นแล้วเริ่มลงมือทำต่อจากที่พี่ใหญ่ทิ้งไว้จะให้ทำอย่างไรในเมื่อพี่ชายเห็นสาวสำคัญกว่าน้อง บอกข้าว่าอย่าเรียกนางเช่นนั้นแต่พี่หย่งจิ้นก็เข้าใจได้ทันทีว่าเป็นผู้ใดเช่นนี้ตนผิดที่ใดกัน

            หลางหย่งจิ้นนั้นเก่งแทบจะทุกเรื่องยกเว้นเรื่องใดใดก็ตามที่เกี่ยวกับอวิ้นซีกงจู่ผู้นั้นตอนที่นางยังเป็นคุณหนูรองบ้านฉีกก็ชักช้า ยามนี้นางกลายเป็นกู้หลุนกงจู่แล้วก็ยังซื่อบื้อ ลำบากเขาที่เป็นน้องชายและซูเฟิ่งหมิงที่เป็นสหายยิ่งนักหากมีพวกเขาเป็นคนสนับสนุนตั้งป้อมช่วยถึงเพียงนี้แล้วยังทำสิ่งใดไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว

            มือก็จับพู่กันเขียนเขียนจดจดส่วนในใจหลางกูเตียวก็สาปส่งพี่ชายสุดที่รักไปพลางๆ ผู้หญิงชอบพี่ใหญ่อออกจะล้นเมืองหลวงเลือกเอาสักคนก็ไม่ได้ลำบากน้องชายสุดหล่ออย่างเขาให้มานั่งทำงานหลังขดหลังแข็งยังไม่พอยังมีหน้าที่เสริมต้องทำตัวเป็นพ่อสื่อที่ไม่ได้ขวัญถุงเสียด้วย

            มือตวัดผู้กันออกมาเป็นลายมือที่เหมือนกันกับของหลางหย่งจิ้นไม่ผิดเพี้ยน งานที่ออกมาทั่งละเอียดรอบคอบและใส่ใจไม่แพ้ฝีมือผู้เป็นพี่ ไม่มีทางที่คนไม่สนิทจะตรวจพบแม้แต่น้อยว่าหาใช่คุณชายใหญ่บ้านหลางเป็นผู้ลงมือด้วยตนเอง ท่านติดค้างข้าครั้งนึงแล้วนะพี่ชาย

            รถม้าของตนแล่นเข้าพระราชวังได้ด้วยป้ายหยกของซูเฟิ่งหมิง ทหารเบื้อหน้าค้อมศรีษะให้ทันทีที่เห็นตราสัญลักษณ์ที่คุ้นเคยบนป้ายหยกสีอ่อน แล้วสั่งการให้เปิดทาง คนของซูเฟิ่งหมิงรออยู่ก่อนแล้วเมื่อเห็นตนก็เข้ามานำทาง

            ตำหนักเทียมฟ้าอยู่ห่างจากตำหนักใหญ่ไม่ไดลนักเมื่อใกล้ถึงจึงรู้ตนว่าหาได้ส่งสารขอเข้าพบล่วงหน้า ยามนี้อวิ้นซีอยู่ในฐานะใดไม่ใช่ไม่รู้เพียงแต่เมื่อได้ข่าวว่าคนตรงหน้าป่วยก็ไม่ได้คิดสิ่งใดมาคิดได้ก็ยามเห็นประตูตำหนักตรงหน้าปิดอยู่

  




            ฝันดีนะคะรีทรักรีทน้า 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #706 เซโนะ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:54
    หยงจิ้นนี่ละมุนมากอบอุ่นนน
    #706
    1
    • #706-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:50
      นอกจากความละมุนเฮียก็ไม่มีอะไรเลยค่ะ บางทีอัยย์ก็ชอบเฮียตรงนี้ค่ะดูจริงดี
      #706-1
  2. #658 Ninew Ntnc (@escape19) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:22
    เชียร์ หยงจิ้น ขาดใจ 555555
    #658
    1
    • #658-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      17 มกราคม 2560 / 11:17
      นางน่ารักในแบบของนางค่ะ น่ารักเหมือนเต่าที่เราต้องลุ้นให้รีบเดิน
      #658-1
  3. #657 ลัลลาบาย (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 21:02
    โอ้ยยยย...หยงจิ้นนนน..จะน่ารักไปไหน รอนะคะไรต์ขอบคุณค่าาา
    #657
    1
    • #657-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      17 มกราคม 2560 / 11:16
      ด้วยความยินดีค่ะหย่งจิ้นก็น่ารักในแบบของเฮีย เหมาะสำหรับคนชอบความละมุน
      #657-1
  4. #656 .Kalanchoe (@Aikaterina) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 16:57
    เงออ~อ่านรวดเดียว ไม่ต้องทำอะไรเลยหลายวันมานี้ วางไม่ลงจริงๆค่ะ ชอบพร็อตเรื่ิองนี้มาก ชอบการบรรยายของไรท์มาก ภาษาใช้ได้สวย เขียนบทดราม่าก็ถึงใจดีค่ะ เเอบงงบางตอน เเต่ก็ชอบจริงๆเรื่องนี้ ยังไงก้รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆนะคะไรท์>^<
    #656
    1
    • #656-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      17 มกราคม 2560 / 11:14
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ เวลาอ่อนคอมเมนท์แบบนี้แล้วมีกำลังใจแต่งมากเลยอัยย์เองก็จะตั้งใจเต็มที่เลยน้า
      #656-1
  5. #654 Ying (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 22:27
    ขอบคุณคร้าาา...นอนหลับล่ะ...ฝันดีนะคะไรท์
    #654
    1
    • #654-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      17 มกราคม 2560 / 11:10
      อ่านคอมเมนท์แล้วฝันดีเลยค่ะ
      #654-1
  6. #653 หนอนใบชา (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 10:11
    ผู้ใหญ่บ้านใช้พู่กันเขียนอักษร
    #653
    1
    • #653-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      14 มกราคม 2560 / 13:17
      ตอนแรกอ่านแล้วงงเลยค่ะต้อนย้อนไปดูคอมเมนท์อื่นถึงจะเข้าใจ อัยย์แก้ให้แล้วนะค่ะ
      #653-1
  7. #652 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:19
    ขอบคุณค่ะ บทต่อไปจะหวานไหมน้าาา รอลุ้ย
    #652
    1
    • #652-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      14 มกราคม 2560 / 13:16
      นั่นสิน้าอัยย์อาจจะตัดไปเป็นดราม่าก็ได้นะ
      #652-1
  8. #651 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:39
    รอตอนต่อไปตัดได้ใจมาก ขออนุญาตคะพู่กัน เขียนแบบนี้นะคะ มีเขียนผิดนิดหน่อย ดีใจจะไปนอนอย่างเป็นสุข
    #651
    1
    • #651-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 61)
      14 มกราคม 2560 / 13:13
      อัยย์ไปแก้ให้แล้วนะคะ
      #651-1
  9. #650 ★ω★_M (@takam07554) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:12
    จะถึงอยู่แล้วเชียววววว ไรต?ขาาาาาา เอาแบบแอบสบตานิดหนึ่งค่อนตัดได้ไหม ตอนหน้ามีฟินใช่ไหม
    #650
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(