眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,017 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    402

    Overall
    182,017

ตอนที่ 64 : 64

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 ม.ค. 60

64



 

            ผิดจากที่คาดไปไม่น้อยไม่เพียงไทเฮาจะปล่อยให้ฉีจื่อฟูได้อยู่ในวังหลวง ยังปล่อยให้นางได้รับตำแหน่งไฉ่เหรินตั้งแต่แรกเสียด้วยตำแหน่งนางกำนัลขั้นเจ็ดชั้นโทนับว่าไม่น้อยเลย ยามนี้ไม่มีคุณหนูใหญ่แห่งบ้านฉีอีกต่อไปเหลือเพียงฉีไฉ่เหรินที่จะก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวังหลัง

            "ไม่รู้ว่าไทเฮาทรงคิดสิ่งใดอยู่"ตระกูลเดิมของไทเฮาอยู่ข้างขุนนางฝ่ายขวาอย่างชัดเจนแต่กลับรับฉีจื่อฟูเข้ามาทั้งที่อาจเป็นหนามยอกอกในภายหลัง"ทำเช่นนี้ไม่มีประโยชน์อันใดเลยเลย"

            "เสด็จย่าเป็นมารดาทรงรู้พระทัยของพระโอรสเป็นอย่างดี พี่ไป่หลางอย่าคิดมากเลย"ทรงเป็นผู้ใหญ่ในฝ่ายในจะกระทำการใดต้องใจกว้างและอารี ยิ่งตระกูลเดิมเลือกฝั่งเลือกฝ่ายชัดเจนนางยิ่งต้องแสดงความเป็นกลางให้ชัดเจนมากเท่านั้น ที่สำคัญคือทรงรู้ดีว่าบุตรของพระนางเป็นคนเช่นใดจึงหาได้สนใจเรื่องนี้นักฮ่องเต้เป็นอย่างไรเหออวี้ไทเฮาผู้เป็นมารดามิใช่ทราบดีที่สุดหรือ 

            ในสมัยรัชกาลก่อนการแก่งแย่งในวังหลังนั้นเข้มข้นไม่ต่างจากการศึกที่ประชิดชายแดนหากคิดได้แต่เรื่องตื้นเขินดังเช่นที่แสดงออก จะดำรงตำแหน่งฮองเฮาได้จนตลอดรัชสมัยเดิมและกลายเป็นผู้ถืออำนาจของวันหลังในวันนี้ได้หรือ

            "แล้วองค์หญิงจะทรงทำเช่นไร"ฉีจื่อฟูเข้ามาอยู่ในรั้ววังแล้ววันคืนอันสงบสุขที่มีอยู่ไม่รู้จะกลายเป็นคำว่าเคยมีเมื่อไร 

            "ไม่ต้องทำสิ่งใดทั้งสิ้น หากฉีจื่อฟูเองฉลาดมากพอนางจะรู้ว่าการยุ่งเกี่ยวกับข้าไม่ใช่เรื่องดี"ซูอวิ้นซีไม่สนใจเรื่องราวขัดแย้งในสมัยก่อนเก่าเท่าใดนัก การกระทำเช่นเด็กตีกันเกิดแล้วก็แล้วไปไม่ควรเก็ยเอามาคิดให้มากความ ทั้งไม่สนในความสัมพันธ์ที่ไม่เคยมีด้วยเช่นกันดังนั้นจะช่วยเหลือหรือแก้แค้นก็ไม่คิดทำทั้งสิ้น"ข้าจะไปหาพี่เมี่ยวเจียงสักครู่เจ้าเองไปจัดการเรื่องที่ค้างไว้เสีย"

            "นู่ปี้ทราบแล้ว"

            การอยู่ในฐานะนางกำนัลผู้หนึ่งหากไม่แสดงฐานอำนาจของตนออกมาตั้งแต่แรกก็จะถูกกดไว้ใช้งานหรือไม่ก็ถูกรังแกยิ่งจวงเมี่ยวเจียงมาจากตระกูลพ่อค้าหาใช่ตระกูลขุนนางเส้นสายนั้นนับว่าไม่มีได้เลย ตราบใดที่งานสมรสพระราชทานยังไม่ถูกประกาศสหายคนนี้จะเป็นเพียงนางกำนัลธรรมดาที่อาจถูกใครสักคนหยิบยืมเอามาเป็นหมากได้ทุกเมื่อ 

            ซูอวิ้นซีจึงตั้งใจแสดงให้เห็นตั้งแต่วันนี้ว่าจวงเมี่ยวเจียงเป็นคนของตนเช่นนี้ก็จะปกป้องนางได้ในระดับหนึ่ง"พี่เมี่ยวเจียง"ทั้งนางกำนัลและนางสนมที่อยู่โดยรอบจำต้องทำความเคารพมีเพียงจวงเมี่ยวเจียงที่นางรังตัวไว้"เป็นเช่นไรบ้าง"

            "หม่อมชั้นต้องไปที่พักของนางกำนัลคุยตอนนี้คงไม่สะดวกเม่าใดนัก"ซูอวิ้นซีหยุดแถวของกูกูที่เดินนำเพื่อคุยกับตนแค่นี้ก็เรียกสายตาริษยาหลางคู่ให้ตกมายังตัวของนางได้แล้ว แม้ไม่กลัวมีเรื่องแต่หากอยู่โดยไร้ปัญหาได้นั้นดีกว่ากันมาก 

            "แม่นางจวงเกรงใจเกินไปแล้ว หากองค์หญิงหญิงต้องการพูดคุยกับท่านพวกหม่อมชั้นรอได้"การอยู่ในรั้ววังหล่อหลอมให้ข้ารับใช้กลมจนแทบจะกลิ้งได้เช่นนี้เองกูกูยิ้มจนตาเรียวเล็กปิดสนิทแล้วรีบพูดออกมาราวกับกลัวว่าจะขัดพระทัย

            "กูกูนำพวกนางไปก่อนได้เลย เปิ่นกงจะรับตัวนางไว้เองจากนี้พี่เมี่ยวเจียงจะอยู่รับใช้ที่ตำหนักเทียมฟ้าเจ้าไม่จำเป็นต้องรอ"

            "เช่นนั้นข้าน้อยขอตัว"กูกูส่งป้ายชื่อจวงเมี่ยวเจียงแก่นางกำนัลรับใช้ของอวิ้นซีกงจู่โดยไม่อิดออดแม้แต่น้อย เรื่องเช่นนี้พบให้เห็นจนชินตาพระสนมทั้งหลายเองหากลูกพี่ลูกน้องเข้าวังมาแล้วฐานะพวกนางสูงพอก็จะนำตัวไปก่อนจะต้องทำงานรับใช้ การมีเส้นสายในวังนั้นเป็นเรื่องสามัญอย่าได้กล่าวถึงคำว่ายุติธรรมเลย

            "อวิ้นซีทำเช่นนี้จะดีหรือ"จวงเมี่ยวเจียงไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเดือดร้อนเพียงช่วยพูดให้ตนพ้นจากตำแหน่งพระสนมก็มากเกินพอ

            "จะปล่อยให้ว่าที่พระชายาหยางอ๋องไปทำงานรับใช้ได้อย่างไร"นางกระชับมืออีกฝ่ายให้ก้าวตามจวงเมี่ยวเจียงเป็นทั้งเพื่อนและอาจารย์ของนาง จะปล่อยให้คนตรงหน้าไปเผชิญชะตากรรมด้วยตนเองได้อย่างไร นางมีอำนาจในมือใช้เพื่อเรื่องเหล่านี้ไม่ได้ทำให้เดือดร้อนอันใดมีอำนาจไว้ในมือแต่ไม่ใช้ก็สูญเปล่ามิใช่หรือ"อีกอย่างนอกจากเรื่องนี้ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย หยางอ๋องเป็นผู้กราบทูลเสด็จพ่อด้วยตนเอง"

             "หนานหยางทูลเองเลยหรือ"

            "ข้าเองก็ไม่อยากเชื่อเช่นกันที่มีคนตัดหน้าพูดไปก่อนได้"หยางอ๋องเองมิได้นิ่งเฉยสักนิดนี่เป็นเรื่องดีมากทีเดียว"เขาคงไม่ได้ไร้ความรู้สึกอย่างที่เจ้าเคยว่าไว้"แก้มคนตรงหน้าซับสีแดงอวิ้นซีก็หัวเราะอย่างพอใจ คนที่ดูแล้วเรียบง่ายใจเย็นเช่นท่านอ๋องดูไปก็เหมาะสมกับคนตรงไปตรงมาเช่นสหายผู้นี้อยู่เหมือนกัน

            






            หลังจากจวงเมี่ยวเจียงมาอยู่ตำหนักเทียมฟ้าได้ไม่นานเหออวี้ไทเฮาก็ส่งกูกูมาสอนงานและมารยาทเป็นการบอกถึงความยอมรับที่ไทเฮามีให้ นางเองก็มีงานที่ต้องทำต่อไปจึงไม่ใคร่ได้ใช้เวลาด้วยกันมากเท่าใดนัก

            ตำหนักเทียมฟ้ายังเหมือนเดิมทีาเคยเป็นเพียงแต่ข้ารับใช้ทั้งหลายต้องรับใช้เจ้านายที่เพิ่มเข้ามาอีกคนเท่านนั้น เป็นอันรู้กันว่าคุณหนูสี่แห่งบ้านจวงหาได้เป็นนางกำนัลรับใช้ทั่วไปอีกไม่นานตำแหน่งนี้จะถูกเปลี่ยนแปลงดันนั้นจึงรับใช้ท่านผู้นี้เป็นเจ้านาย

            พลิกหน้ากระดาษข้อมูลที่รวบรวมเอาไว้แล้วอ่านอย่างละเอียดแทบไม่มีข้อบกพร่องให้จับผิดได้ ขุนนางแซ่เซียวได้ชื่อว่าเป็นขุนนานตงฉินผู้หนึ่งหากมองดูประวัติที่ขาวสะอาดของเขาแทบไม่มีสิ่งใดให้ติ ขุนางหากไม่เก็บเล็กโกงน้อยสักหน่อยคงนับว่าไม่สมตัวสมตำแหน่ง มองโดยไม่ใช้อคติแล้วนับเป็นขุนนางน้ำดีที่มีตำแหน่งไม่ใหญ่โตอันใดในฐานะขุนนางเซียวหลิ่งผู้นี้เป็นขุนนางที่ดีผู้หนึ่ง เพียงแต่ตัวนางเองที่หาใช่คนดีไม่ทั้งยังเลือกที่รักมักที่ชังมากเสียด้วย

            เมื่อหกปีก่อนเซียวหลิ่งในฐานะหัวหน้าตระกูลเพื่อพยุงฐานะของครอบครัวจึงร่วมมือกับขุนนางแซ่ซ่งลักลอบค้าขายอาวุธแก่คนเมืองเหนือ จะว่าโชคร้ายก็ว่าได้เขาทำผิดเพียงแค่ครั้งแรกกลับถูกจับได้ ก่อนจะสาวมาถึงตัวเซียวหลิ่งก็ผลักเอาความผิดทั้งหมดแก่บ้านรองยื่นเอาหลักฐานทั้งจริงและปลอมทูลเสนอแก่ฮ่องเต้เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตน

            เซียวหลิ่งเป็นขุนนางใสซื่อมือสะอาดมาตลอดตั้งแต่เข้ามาทำงานในราชสำนักรวมทั้งหลักฐานในมือก็ล้วนน่าเชื่อถือ ฮ่องเต้จึงเพียงส่งบ้านรองของตระกูลออกไปนอกเมืองหลวงเนรเทศไปใช้แรงงานไม่ถือโทษบ้านหลักทั้งยังปูนบำเหน็จให้แก่ความซื่อสัตย์และจงรักภักดี

            แต่เพียงเท่านั้นเซียวหลิ่งกลับไม่พอใจเขากลัวว่าหากคนบ้านรองยังมีชีวิตอยู่สักวันจะหาหลักฐานกลับมาเอาผิดตนทำให้ประวัติที่ใสสะอาดต้องมัวหมอง มีเพียงคนตายเท่านั้นที่เชื่อถือได้อย่างแท้จริงในขญะเดินทางออกจากเมืองหลวงคนบ้านรองจึงต้องตกตายทั้งหมดนั่นคือคำสังที่ออกมาจากหัวหน้าตระกูล มีเพียคุณหนูหนึ่งเดียวของบ้านรองรอดออกมาได้นั้นเป็นความผิดพลาดที่เซียวหลิ่งไม่เคยได้รู้จนกระทั่งวันนี้

            คุณหนูผู้นั้นคือเซียวไป่หลางชีวิตนางรอดพ้นความตายมาได้ไม่ใช่เพราะโจรชั่วเกิดใจคุณธรรมอยากปราณีไว้ชีวิต แต่เพราะหน้าตาที่หมดจดแม้ไม่สวยงามเป็นเอกแต่ก็น่าชมฆ่าไปก็ตายเปล่าสู้ขายให้หอนางโลมจะไม่ดีกว่าหรือ เห็นแก่อัฐหนึ่งพวงแผนที่สมบูรณ์แบบของเซียวหลิ่งมีจุดบกพร่องข้อใหญ่

            ไป่หลางอายุเพียงสิบสี่ในตอนนั้นแต่กลับเข้าใจทุกเรื่องเป็นอย่างดี นางถึงได้อดทนรอเวลารอโอกาสที่จะได้ทวงความเป็นธรรมกลับคืนมา เพราะอายุยังน้อยแม่เล้าจึงไม่ให้นางเป็นนางโลมในทันทีแต่ให้ทำงานเป็นคนสนิทนับใช้นางโลมชั้นสูงผู้หนึ่ง 

            ไป่หลางเรียนรู้เร็วทำงานได้ดียิดเยี่ยมหมดจดทั้งยังเชื่อฟังจึงทำให้ถูกขายช้ากว่าผู้อื่น เสียดายที่หน้าตาหาได้งามเป็นเอกหรือมีจุดเด่นอันใดเป็นเอกลักษณ์ใช้เรียกแขกแม่เล้าจึงคิดจะขายขาด เมื่ออายุสิบเจ็ดนางก็ถูกส่งลงไปกลางเวทีเปิดตัวเพื่อให้ลูกค้าเข้ามาประมูล สายตาหยาบโลนที่จับจ้องไม่ได้ทำให้สั่นสะเทือนจิดใจที่ตายด้านเสียเท่าใด

            นางไม่สนว่าต้องสูญเสียร่างกายหรือต้องทอดร่างอยู่ใต้ชายคนใดจะรูปงามหรืออัปลักษณ์ก็ล้วยไม่สำคัญเพราะจิตวิญญาณของนางตายไปพร้อมครอบครัวนานแล้ว ที่อยู่ตรงนี้เป็นเพียงร่างกายที่ขับเคลื่อนไปด้วยแรงแค้น หากเพียงมีโอกาสให้แก้แค้น ถ้าหากมีหนทางให้นางได้ทวงความเป็นธรรมให้ดวงวิญญาณพ่อแม่และพี่ชายบนสรวงสวรรค์ได้แล้วไป่หลางไม่ลังเลทั้งสิ้น 

            ท่ามกลางหญิงสาวที่หลังน้ำตาจึงมีเพียงนางที่แย้มยิ้มอ่อนหวานยิ่งตนราคาสูงมากเท่าใด ย่อมแสดงว่าคนที่ซื้อนางมีอำนาจมากพอเมื่อถึงตอนนั้นหาทางอีกทียังไม่สายมิใช่หรือ

            ริมฝีปากแย่มยิ้มงดงามทั้งที่ดวงตาที่หลุบต่ำซ่อนรอยแค้นไว้แต่ก็แทบจะปิดไม่อยู่สะดุดตาฟางหรง นางชอบคนที่มีเป้าหมายมีไฟแค้นเพราะคนพวกนี้ไม่ยอมแพ้ยอมตายอย่างง่ายดายจนกว่าจะได้ชำระความ จึงเลือกซื้อไป่หลางมาอยู่ข้างน้องสาวด้วยเงินสูงลิ่วไป่หลางถึงได้มีโอกาสเจอกับผู้เป็นนายครั้งแรก

            นายหญิงของนางอ่อนโยนเหมือนสายลมอ่อนเบาทั้งยังใจดียิ่งกว่าผู้ใดที่เคยได้พบเจอนับเป็นโชคดีที่ไม่ต่างไปจากปาฏิหาริย์ท่ามกลางหมอกหนาทึบที่กดทับหัวใจ เป้าหมายที่เคยวาดไว้จึงแยกออกเป็นสองทางหนึ่งคือแก้แค้นอีกทางคืออยู่ข้างกายซูอวิ้นซีเพื่อทดแทนคุณ

            ไปหลางปรับตัวอีกครั้งด้วยการสวมเอาคราบสาวใช้ว่าง่ายขี้กลัวที่มักก้มหน้าก้มตาหลุบสายตาลงต่ำเพื่อเก็บซ่อนไฟแค้นที่ไม่เคยดับลงตลอดหกปี





            รักรีทมากน้าฝันดีล่วงหน้าค่ะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #681 rin--jung (@rin--jung) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:08
    สนุกๆ รอค่ะ
    #681
    1
    • #681-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:53
      อัยย์จะตั้งใจแต่งน้า
      #681-1
  2. #674 Ying (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 17:09
    ขอบคุณคร้า...รอติดตามต่อคะ
    #674
    1
    • #674-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:43
      ด้วยความยินดีค่ะจะรีบมาต่อน้า
      #674-1
  3. #673 N_ing (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 23:00
    แต่ละคนที่อยู่รอบตัวนางเอกเนี่ยใช่เล่นเลยนะเนี่ย
    #673
    1
    • #673-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:43
      คนร้ายเองก็ใช่เล่นค่ะอวิ้นซีอย่าไปยอม
      #673-1
  4. #672 หมูหนิงกินน้ำ (@sucawadee38) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:28
    รอๆๆๆๆๆ
    #672
    1
    • #672-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:42
      รีบปั้นอย่างด่วน
      #672-1
  5. #671 กุหลาบทราย (@sand-rose) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:02
    สนุกทุกตอนเลยจ้ารอรอรอ
    #671
    1
    • #671-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:42
      ขอบคุณที่ติดตามน้าอัยย์จะรีบแต่งเต็มที่เลยค่ะ
      #671-1
  6. #670 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 15:20
    มีดราม่าอีกเปล่าหนอออ
    ขอบคุณค่ะ
    #670
    1
    • #670-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:41
      ยังอีกนานจนจะเปลี่ยนหมวดแล้วค่ะ
      #670-1
  7. #669 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:05
    สงสารพี่สาวแม้นทำตัวแย่แต่ใครเลยไม่อยากเป็นหญิงเดียวในใจ
    เหนื่อยแทน รวบรวมแผ่นดิน เพิ่งเสียพี่สาวที่รักนี่ยังจะช่วยเป็นแม่สื่อ แก้แค้นแทน แล้วบ่าน้อยๆของนางจะหนักไปไหน
    มารอหวานๆ หนือเอ็นดูอ่อนโยนกับจิงคุณก็ได้ รอ
    #669
    1
    • #669-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 64)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:41
      ขอบคุณที่ติดตามน้า อัยย์เองใกล้จะเปลี่ยนหมวดเรื่องนี้เป็นนิยายดราม่าแล้วเหมือนกันชีวิตนางดูเศร้าเคล้าน้ำตาไม่ค่อยมีความมุ้งมิงเลย
      #669-1