眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,082 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    467

    Overall
    182,082

ตอนที่ 65 : 65

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

65





            เรื่องเมื่อหกปีก่อนนั้นหลักฐานอันใดได้หายไปแล้วสิ้นจะให้สืบสาวเอาความคงเป็นไปได้ยาก ทั้งขุนนางแซ่ซ่งที่ร่วมลงมือกับเซียวหลิ่งในครั้งนั้นก็ตกตายแล้ว มีไป่หลางเป็นพยานเพียงผู้เดียวไม่อาจทำสิ่งใดได้มากไปกว่าแหวกหญ้าให้งูตื่นขึ้นมาระวังภัย

            เป็นขุนนางชีวิตนี้จะไม่เคยแอบตอดเล็กตอดน้อยได้หรือ ไม่ใช่แค่เซียวหลิ่งแต่ขุนนางอื่นก็เป็นเช่นนี้ เรื่องการคดโกงเล็กแอบกินกันน้อยเช่นนี้แทบจะกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในราชสำนักที่ไม่มีใครคิดเอาความแม้แต่เสด็จพ่อเองยังหลับตาข้างหนึ่งในบางครั้ง 

            ต่อให้เปิดเผยออกไปก็เพียงลมพัดแรงที่ทำให้พวกเขาเอนลู่ไปตามแรงลมแล้วกลับมาทำเช่นเดิมซ้ำอีกโดยไม่ได้รับบาดแผลใด ตีงูต้องตีให้ตายอวิ้นซีเชื่อเช่นนั้นและยังเชื่ออีกว่าคนที่กล้าเอาบ้านญาติสนิทของตนมาเป็นแพะได้ย่อมไม่ใช่คนดี จะเป็นไปได้หรือที่จะไม่ทุจริตคดโกงเมื่อมีโอกาสมากองตรงหน้า

            เคยทำได้ครั้งหนึ่งก็จะมีครั้งที่สองตามมาเพียงปล่อยให้สิ่งเหล่านี้สั่งสมจนเรื้อรังถึงตอนนั้นจะปิดอย่างไรก็ปิดไม่อยู่เสียแล้ว การทำชั่วของเซียวหลิ่งนั้นสะดวกโยธินเรื่อยมาเพราะฝีมือนางการสร้างหลักฐานปลอมเป็นเรื่องง่ายและโง่ดังนั้นสิ่งที่ตนทำคือการสร้างโอกาสให้เกิดหลักฐานจริง ช่วยปกปิดในบางครั้งส่งเสริมในบางคราวคนเช่นเซียวหลิ่งก็กระโจนลงในปลักโคลนด้วยตนเอง

            ในมือคือสมุดบัญชีสองเล่มเล่มหนึ่งคือฉบับจริงอีกเล่มคือฉบับที่ผ่านการตกแต่ง ฝีมือเซียวหลิ่งสมกับทำงานมานานหากไม่มีของจริงไว้เปรียบเทียบแล้วซูอวิ่นซีดูอยู่หลายรอบก็จับผิดไม่ได้

            เหลือเพีงรอให้ได้หลักฐานการโยกย้ายขุนนายชั้นน้อยก็พอจะเอาผิดจนขุนนางแซ่เซียวจนมิอาจลืมตาอ้าปากได้อีก เมื่อเซียวหลิ่งตกต่ำจนถึงขีดสุดจะกำจัดทิ้งหรือไม่ก็ยกให้ไป่หลางตัดสินใจแล้วกัน

            "อวิ้นซีทำสิ่งใดอยู่"

            "หลักฐานเอาผิดขุนนางแซ่เซียว"สิ่งเหล่านี้ต้องตรวจสอบถึงลงมือได้มิเช่นนั้นจะลงมือครั้งที่สองคงยากจะทำสำเร็จ

            "พรุ่งนี้ข้าต้องออกไปจัดการปัญหาปล้นสะดมแล้ว"แม้เหตุการณ์นิ่งสงบแต่ก็ใช่จะไว้ใจได้เขาไม่อยากปล่อยอวิ้นซีไว้เหมือนว่าลางสังหรณ์นั้นกล่าวเตือน"ข้าไม่อยู่หลายวันให้ซือซือคอยคุ้มกันท่านเถอะ"

            "อย่าเลยด้านนอกอันตรายกว่ากันมาก ช่วงนี้ท่านลิ่วจือเองก็อยู่ประจำวังหลวงคงไม่มีเหตุการณ์ใด เอาซือซือติดไปด้วยแล้วรีบกลับมาเป็นอย่างไร"แม้คนตรงหน้าจะแข็งแกร่งแต่อวิ้นซีก็อยากให้เจาจิงคุณมีแขนขาไว้ใช้งานครบ สี่จตุรเทพจะทำงานได้ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดยามอยู่ด้วยกันพร้อมหน้า อาคุณของนางก็จะยิ่งปลอดภัย

            "ถ้าเช่นนั้นท่านต้องระวังตัวให้มากอย่าทำสิ่งใดเสี่ยงอันตราย"เขาไม่เคยขัดคำพูดของอวินซีได้อยู่แล้วเพียงหวังว่านางจะฟังคำเตือน"เรื่องท่านแม่ขอให้ข้ากลับมาก่อนค่อยลงมือ"เรื่องนี้ดูจะอันตรายที่สุดด้วยยังไม่รู้ตัวผู้บงการ การสังหารคนผู้หนึ่งที่ฮ่องเต้ลอบคุ้มครองได้สำเร็จย่อมไม่ใช่บุคคลธรรมดาเจาจิงคุณไม่อยากให้อีกฝ่ายใช้โอกาสนี้โจมตีอวิ้นซีเสียเอง

            "ข้ารู้แล้ว อาคุณเองต้องระวังตัวให้มากแล้วรีบกลับมา"นางเองอยากรับมือในสภาพที่ตนเองพร้อมที่สุดเช่นกันหลังจากเรื่องนี้จะได้ตัดสินใจว่าจะดำเนินชีวิตเช่นไร คราวนี้ผู้ที่ตัดสินใจจะไม่ใช่คนในอดีตแต่เป็นตัวนางเอง






            ในยามนี้ขุนนางทั้งหลายอยู่ในท้องพระโรงกันเสียหมดแต่ซูอวิ้นซีไม่ได้เข้าร่วมทุกครั้ง วันไหนที่ไม่จำเป็นต้องไปทำหน้าที่ที่ปรึกษานางเองก็จะว่างเช่นนี้ มองผลงานเย็บปักของตนแล้วก็ต้องส่ายหน้า นกกาตรงหน้าดูแล้วไม่ต่างจากนกพิการปีกหักบิดไปเบี้ยวมาไม่มีความสวยเลยสักนิด 

            การเย็บปักเป็นอีกเรื่องที่นางขาดพรสวรรค์โดยสิ้นเชิง อย่าว่าแต่จะเอาไปเทียบกับฝีมือหรงหวาเลยแค่นางกำนัลที่เย็บปักได้แย่ที่สุดในตำหนักก็มีฝีมือน่าดูกว่าตน

            "คุณหนู หยางอ๋องส่งคนนำของมาพระราชทานให้เพคะ"ของแต่ละชิ้นล้วนล้ำค่าและหายากเป็นการผูกไมตรีอย่างโจ่งแจ้ง สิ่งเหล่านี้ซูหนานหยางส่งมาเป็นการตอบแทนเรื่องของพี่เมี่ยวเจียง นางเจอสิ่งที่เหมือนกันระหว่างคนทั้งสองเพิ่มอีกอย่างแล้ว

            ทั้งพี่เมี่ยวเจียงและหยางอ๋องไม่ชอบติดค้างผู้ใดเหมือนกันไม่มีผิด"พี่หรงหวานำไข่มุกราตรีส่งไปยังเรือนของพี่เมี่ยวเจียง ที่เหลือท่านจัดการตามสมควรเถอะ"ไข่มุกราตรีล้ำค่าเป็นหนึ่งในอัญมณีที่จวงเมี่ยวเจียงชื่นชอบซูอวิ้นซีจำได้ว่าในห้องหนังสือของอีกฝ่ายก็มีอยู่เม็ดหนึ่งซึ่งคงไม่ต้องเดาว่าได้มาอย่างไร

            "มีสิ่งใดอีกหรือ"หรงหวายังยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ขอตัวไปทำานเช่นทุกที

            "คุณหนูใหญ่ให้นางกำนัลมาเรียนว่าต้องการพบท่านเจ้าค่ะ"

            "พี่หรงหวาจากนี้ไม่มีคุณหนูใหญ่แล้วพีแต่ฉีไฉ่เหรินเท่านั้น"ต่อให้ไทเฮาไม่เอ่ยปากเตือนอวิ้นซีก็ไม่คิดผูกสัมพันธ์กับอีกฝ่ายให้วุ่นวายอยู่แล้ว"นางกำนัลที่นางส่งมายังอยู่หรือไม่"

            "ยังอยู่เจ้าค่ะ"

            "ก็ดีไปบอกนางว่าไฉ่หรินไม่สามารถเรียกพบกู้หลุนกงจู่ได้หากต้องการพบ.....นางต้องมาด้วยตนเอง"ฉีจื่อฟูเป็นคนเช่นไรนางพอจะรู้อยู่บ้างคนเช่นชั้นไม่มีทางเป็นฝ่ายมาเยืนตำหนักเทียมฟ้า

            นางกำนัลที่ได้ฟังคำตอบก็รีบรุดจากไปในใจนึกโทษเจ้านายคนใหม่ที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ หากองค์หญิงพิโรธหัวน้อยๆของตนคงไม่ตั้งอยู่บนบ่าได้อย่างมั่นคงเพียงแค่ยืนอยู่ด้านนอกประตูอยู่ไม่นานเงาหัวก็เลือนไปเยอะแล้ว

            ทางที่ดีควรรีบหาหนทางเปลี่ยนเจ้านายให้เร็วที่สุดคนที่ไม่รู้จักประมาณตนเช่นนี้อยู่ด้วยกันไปคงมีสักวันที่ตนไม่มีเงาหัวเหลือ เสียดายใบหน้างดงามหยาดฟ้าตอนแรกตนเองคิดว่าโชคดีแล้วแท้ๆ จะอยู่ในวังหลังให้รอดปลอดภัยนกน้อยเช่นพวกตนจำต้องหาไม้ใหญ่ที่มั่นคงไว้ยึดเกาะไม้ที่สวยเพียงรูปด้านในผุพังนั้นต้องรีบหาหนทางละทิ้ง

            ทำงานเป็นข้ารับใช้ในวังหลังไม่กลัวเจ้านายที่มือหนักแต่กลัวเจ้านายที่ไม่มีมือให้หนักแล้วยังไม่เจียมตน มองชุดสีเขียวที่บางเบาของตนแล้วนึกเปรียบเทียบกัยเครื่องแบบของข้ารับใช้ตำหนักเทียมฟ้าแม้จะเป็นนางกำนัลชั้นน้อยทำงานปัดกวาดก็ยังมีชุดที่หนานุ่มจากผ้าเนื้อดีไว้กันลม น่าอิจฉาเกินไปแล้ว




            อ่าอัยย์ขอโทษน้าที่หายไปเลยเดี๋ยวพรุ่งนี้มาลงให้อีกตอนแล้วกันนะอัยย์ไปเอาอังอั่งเปาที่บ้านญาติมาสัญญาณไม่ค่อยดีสมองก็ตีบตัน พอเริ่มเรียนแล้วแต่งไม่ค่อยออกเลย

ฝันดีล่วงหน้านะคะ รักรีทน้า





            


            


            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #684 suwitasom (@suwitasom) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:07
    ค่ะ. อ่านยาวๆเลย. สนุกดีค่ะ. อ่านแล้วเพลินๆ คิดตามไปเรื่อย. สงสารอาคุนอ่ะ. น่าสงสารตั้งแต่เกิด. ไรท์ใจร้ายจริมๆ ดีกะอาคุนบ้างเถ้อะ สงสารจะแย่เเล้ว รอๆน้า
    #684
    1
    • #684-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 65)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:59
      เชื่ออัยย์นะคะว่านี่ใจดีที่สุดแล้วปลับให้ซอฟลงม้ากมากแล้ว
      #684-1
  2. #680 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:04
    ขอบคุณค่ะ
    #680
    1
    • #680-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 65)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:53
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #680-1
  3. #679 triratpay (@triratpay) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:20
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #679
    1
    • #679-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 65)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:53
      ขอบใจน้า
      #679-1
  4. #678 PAENGLON (@PaenGlonSlowGirl) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:15
    ยังรอเหมือนเดิมคร้าาาา....คิดถึงงงงง
    #678
    1
    • #678-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 65)
      3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:53
      รีบปั่นอย่างด่วนเลยค่ะ
      #678-1
  5. #677 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:44
    หวังว่าจะไม่เกิดเรื่อง
    พี่สาวก็ยังไม่เปลี่ยน
    ให้อวิ้นซีปลอดภัย
    เพื่อนพี่สาวยังอยู่ก็ขอให้มาช่วยทัน
    รอตอนต่อไปว่าพี่สาวจะมามั้ย
    #677
    1
    • #677-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 65)
      2 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:53
      มาอ่านไวมากค่ะ ปกติอัยย์จะตอบตอนลงตอนใหม่ยังไม่ทันปิดก็เท้นแล้วขอบคุณนะคะ ขอโทษด้วยที่หายไปนาน ฉีจื่อฟูก็ยังเหมือนเดิมคงเปลี่ยนยากนางเป็นพวกเด็กที่ถูกสปอย เรียกว่าเป็นคนที่ถูกพ่อแม่รังแกอย่างแท้จริง
      #677-1