眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,155 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,378 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    540

    Overall
    182,155

ตอนที่ 66 : 66

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    3 ก.พ. 60

 66




           ใกล้ถึงเทศหว่านเมล็ดพืชทั้งของขวัญและเทียบเชิญถูกส่งมายังตำหนักเทียมฟ้าทั้งจากตระกูลขุนนางและตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงไม่ขาดสาย แม้กู้หลุนกงจู่จะเสด็จตามคำเชิญน้อยครั้งแต่ก็ยังต้องส่งเทียบเชิญหากทรงเสด็จมาก็ถือเป็นเกียรติของตระกูล หากไม่ทรงเสด็จอย่างน้อยก็ถือว่าพวกเขาหาได้ละเลย

            "คุณหณูเจ้าค่ะของสิ่งนี้ส่งมาจากใต้เท้าหลาง"ไป่หลางและหรงหวาเรียกซูอวิ้นซีว่าคุณหนูเช่นนี้เสมอหากไม่ได้อยู่ต่อหน้าฝูงชนแม้แต่ยามที่ฮ่องเต้เสด็จเยือนตำหนักเทียมฟ้าพวกนางก็เรียกเช่นนี้เสมอดังนั้นยามที่ฮ่องเต้มาเยือนจะรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ดูคล้ายบ้านมากกว่าตำหนักในพระราชฐาน

            กล่องสีทรายตั้งโดดออกมาเพียงกล่องเดียวจากกองของขวัญไม่ต้องบอกซ้ำก็รู้ว่าเป็นของคนผู้นั้น หรงหวามองนายหญิงแกะห่อหระดาษอย่างถนอมแล้วยินดียิ่งนัก มีเรื่องอื่นนอกจากเป้าหมายและงานที่ทำให้คุณหนูของตนใส่ใจได้นับเป็นเรื่องดี

            หรงหวารู้ว่าใต้เท้าหลางผู้นี้ใส่ใจคุณหนูมาตั้งแต่เป็นแค่คุณหนูรองของบ้านฉีแล้วจึงเทใจเอาใจช่วยอีกฝ่ายอย่างอดไม่ได้ ดูเอาเถอะจะมีผู้ชายคนใดมั่นคงถึงเพียงนี้ได้อีก

            ในกล่องหาใช่สมบัติล้ำค่าแต่เป็นเรือกระดาษสามลำเพียงเท่านั้นก็จุดรอยยิ้มในดวงตา ถ้าให้คิดเอาเองแล้วคงแทนเวลาสามปีที่ผ่านมากระมัง อีกนานกว่าจะถึงเทศกาลงานลอยเรือกระดาษหากแผนการสำเร็จก่อนที่จะถึงวันนั้นปีนี้ได้ไปเที่ยวชมงานเทศกาลที่อี้เหออีกครั้งคงดีไม่น้อย

            "ส่งโสมหิมะที่เสด็จพ่อพระราชทานให้ครั้งก่อนไปที่จวนหลาง"นางได้ยินจากไป่หลางเมื่อไม่นานว่าบิดาของอีกฝ่ายป่วยเรื้อรัง โสมหิมะแม้ไม่ใช้ยาวิเศษแต่ก็เป็นสมุนไพรที่มีสรรพคุณดีเยี่ยมในการบำรุงร่างกาย"ส่วนที่เหลือพี่หรงหวาจัดการตามเช่นเดิม"

            เรือกระดาษเพียงไม่กี่ลำแลกกับโสมหิมะจากโชซอนดูเป็นการค้าขาดทุนอย่างเห็นได้ชัด แต่ดูไปนายหญิงของนางจะไม่สนใจเรื่องเหล่านี้เสียเท่าไร โสมหิมะนี้นางต้องเป็นคนไปส่งด้วยตัวเองแล้วจะได้เลยไปส่งข่าวให้แก่ร้านสมปรารถนาและถามถึงอาการป่วยของอดีตผู้นำตระกูลบ้านหลางไปด้วยในครั้งเดียว

            ป้ายประจำตำแหน่งที่ข้างเอวทำให้ออกจากวังได้ทุกเวลาแต่ต้องกลับเข้าวังก่อนถึงก่อนยามประตูใหญ่ปิดลง 

            "ช้าก่อน"ทหารเฝ้าประตูไม่ทันเรียกดูป้ายก็ใช้หอกเข้าขวางทางเป็นมารยาทที่แย่จงหรงหวาและคนติดตามมุ่นคิ้ว การที่อยู่ในฐานะข้าหลวงคนสนิทของกู้หลุนกงจู่มานานไม่น้อยโอกาสได้เจอเหตุการณ์เช่นนี้ย่อมไม่มี สงบสติอารมณ์ลงได้ก็ควานหาป้ายหยกประจำตำแหน่งที่ข้างเอว

            ก่อนที่จะได้หยิบป้ายแสดงตัวออกมาก็มีเสียงขัดขึ้นมาเสียก่อน"เป็นคนของตำหนักเทียมฟ้าพวกเจ้าอย่าได้ขวางทาง"เสียงแหบใหญ่นี้ย่อมหาใช่คนติดตามของตนอย่างแน่นอน เมื่อมีคำสั่งจากผู้บังคับบัญชานายทหารก็ยกอาวุธขึ้นแล้วเปิดทางจนทำให้หรงหวาเห็นผู้พูดได้ถนัดตา เป็นคนคุ้นเคยนี่เอว"ขอโทษแทนทหารเหล่านี้ด้วยอีกไม่นานจะมีการจัดเลี้ยงในวัง ทั้งยังต้อนรับคนต่างแคว้นผิดจะให้พลาดไม่ได้จึงต้องกวดขันกว่าที่เคย"

            "รองแม่ทัพฉีกล่าวเกินไปพวกเขากระทำการตามหน้าที่เป็นข้าน้อยเองเสียอีกที่ทำผิดกฎระเบียบ"นางเป็นคนสนิทของเจ้านายตำหนักเทียมฟ้าปกติทหารหน้าประตูจะรู้และเปิดทางให้โดยไม่ขอป้ายจึงติดเป็นนิสัยนับเป็นความสะเพร่าของนางเอง"ท่านให้คนตรวจของตามหน้าที่เถอะไม่จำเป็นต้องงดเว้น"

            ทหารที่เฝ้าประตูถูกเปลี่ยนชุดจึงไม่รู้ว่าตนเป็นใครยามนี้พวกเขารู้แล้วว่าคือคนของตำหนักเทียมฟ้าย่อมระมัดระวังในการรื้อค้นไม่กล้าทำให้ข้าวของเสียหาย

            "มีผู้ที่สำคัญขนาดให้นางข้าหลวงคนสนิทเช่นท่านไปส่งสิ่งของด้วยตนเองเลยหรือ"ไป่หลางและหรงหวามักติดอยู่ข้างกายอวิ้นซีกงจู่เสมอมีผู้ใดสำคัญพอให้คนผู้นี้ต้องออกหน้าด้วยตนเอง

            "ในนี้มีโสมหิมะรวมอยู่ด้วยจะต้องระวังให้มากเสียหน่อย"โสมหิมะเป็นเครื่องบรรณาการล้ำค่าจากโชซอนในวังหลวงได้มาเพียงไม่ถึงสิบชิ้นเอามาเป็นข้ออ้างย่อมไม่มีผู้ใดสงสัย

            "ข้ารบกวนถามแม่นางหรงหวาสักเรื่องได้หรือไม่"

            "หากข้าตอบได้ท่านรองแม่ทัพฉี"

            "จื่อฟูเป็นเช่นไรบ้าง"เขารู้ว่าน้องสาวคนนี้ได้รับคัดเลือกในตำแหน่งไฉ่เหรินนอกจากนี้ก็ไม่ได้ข่าวคราวใดอีก ไฉ่เหรินเป็นตำแหน่งเริ่มต้นที่นับว่าสูงส่งแต่ก็ยังไม่นับเป็นหน่อเนื้อเชื้อพระวงศ์การไม่ส่งข่าวคราวนับว่าทำถูกแล้วแต่ด้วยความเป็นพี่ชายก็อดที่จะห่วงไม่ได้อยู่ดี

            "ฉีไฉ่เหรินอยู่ในการดูแลของเว่ยกูกูจากตำหนักแสงสลวย"การให้ข้อมูลนี้เป็นการบอกว่าไทเฮาหาได้สนใจว่าฉีจื่อฟูมีพื้นเพมาจากขุนนางฝั่งซ้าย

            "ขอบใจเจ้ามาก"

            "มิเป็นไรมิได้เจ้าค่ะ"มองไปเบื้องหลังของทั้งหลายก็ถูกตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว"เช่นนั้นข้าน้อยต้องขอตัว"

            หรงหวาอยากบอกฉีเค่อหมินให้เตือนน้องสาวของตนว่าอย่าก่อเรื่องวุ่นวายเสียมากกว่า ในรัชสมัยของฮ่องเต้พระองค์นี้การแก่งแย่งชิงดีในวังหลังหาได้รุนแรงเท่าใดนักหากรู้จักวางตัวให้ดี ไม่ก่อเรื่องใดให้วุ่นวายหากมิได้ถวายตัวแก่ฝ่าบาทยังพอหาหนทางแต่งานออกมากับขุนนางสักตำแหน่งได้อยู่

            แต่เมื่อนึกถึงนิสัยของอดีตคุณหนูใหญ่ผู้นั้นแล้วก็คาดว่าความคิดตนคงเป็นไปไม่ได้ ฉีจื่อฟูไฝ่สูงเกินไปเมื่อได้อำนาจมาอยู่ในมือคงไม่คิดวางลง 

            สำหรับตนหากต้องเปรียบวังหลังกับสิ่งใดก็ได้นางย่อมเปรียบมันกับบ่อนการพนันเพียงแต่สิ่งที่นำออกมาเดิมพันหาใช่เงินทองข้าวของ แต่เป็นชีวิตทั้งชีวิต ชีวิตคุณหนูใหญ่บ้านฉีมีค่าพอจะเดิมพันสักกีครั้งกันหนอ สามครั้ง สี่ครั้ง หรือจะเพียงแค่หนึ่ง 

            ขบริมฝีปากเบาๆครั้งหนึ่งแล้วยกตนเองขึ้นบนรถม้าที่จอดรออยู่ นางคงไม่ฉลาดพอจะประมาณค่าของชีวิตของฉีไฉ่หลินได้เรื่องที่ต้องใช้สมองมากจนหัวร้อนเช่นนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่คุณหนูนั้นเหมาะสมแล้ว





            "ไป่หลางเราเองก็ไปกันเถอะ"สะสางบุญคุณความแค้นอีกไม่นานจะได้หมดสิ้นโซ่ตรวนที่ร้อยรัดเอาไว้เสียที วันนี้ต้องปิดบัญชีแค้นกับขุนนางแซ่เซียวเพื่อปล่องคนสนิทข้างกายออกจากกงขังที่นางกักตนเองเอาไว้

            "คุณหนูข้าน้อยไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไร"หากไม่มีนายหญิงยื่นมือเข้าช่วยเหลือต่อให้ใช้เวลาและความสามารถของตนทั้งชีวิตก็ไม่รู้จะจัดการได้อย่างไร

            "พี่ทำมามากพอแล้ว"ตลอดหลายปีที่ไป่หลางอยู่ข้างกายนางเสี่ยงตายทำงานไม่รู้ตั้งเท่าใดนั่นมากพอแล้วจริงๆ

             ที่ทำการศาลกว้างขวางยามนี้ล้างผู้คนด้วยไม่มีการว่าความอันใด คำว่ายุติธรรมที่ถูกแกะสลักอยู่เหนือบานประตูแลดูหน้าเกรงขามจนแทบจะกดข่มผู้คนไม่ให้จับจ้อง ชายหนุ่มรูปร่างใหญ่โตแต่งกายด้วยชุดประจำตำแหน่งยืนนิ่งอยู่สองข้างของบานประตูไม่ต่างจากรูปปั้นหิน

            แจ้งความจำนงไม่นานใต้เท้าเหมาผู้ทำหน้าที่เป็นตุลาการก็ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง เหมาเฉียนซุนเป็นข้าราชการมานานควรวางตัวเช่นไรย่อมรู้เป็นอย่างดีว่าตรงเกินไปย่อมไม่เหมาะบางครั้งลู่ตามลมไปบ้างก็หาได้เป็นเรื่องเสื่อมเสีย รอยยิ้มของเขากว้างขวางต้อนรับผู้มาเยือนหน้าท้องที่ถูกล้อมด้วยไขมันกระเพื่อมตามจังหวะก้าวเดิน

            เซียวหลิ่งเป็นอดีตขุนนางที่มีประวัติฉากหน้าดูใสซื่อมือสะอาดแต่เบื้องหลังนั้นเน่าเฟะ หลักฐานทั้งหลายมีพร้อมคดีความในครั้งนี้ต่อให้ดิ้นรนเท่าใดก็คงหลุดได้ยาก ต่อให้เคยมีความหลังนับเป็นสหายกันมาก่อนนึกถึงเส้นทางชีวิตตนเองแล้วก็ได้แต่ทำไปตามหน้าที่

           หากจะโทษก็คงต้องโทษที่เซียวหลิ่งนั้นโลภมากจนเกินไปการทุจริตเล็กน้อยยังมีทางช่วยแต่ถึงกับโยกย้ายถ่ายโอนกองกำลังทหารรักษาการณ์เมืองหลวงหลายต่อหลายครั้งเพื่อให้เกิดโอกาสขนย้ายอาวุธ

           ไม่แต่เป็นเพียงการใช้อำนาจโดยมิชอบเท่านั้นยังอาจทำให้ความปลอดภัยของเมืองหลวงนั้นสั่นคลอน เมื่อเกี่ยวพันธ์ไปถึงความมั่นคงของแว่นแคว้นฮ่องเต้คงไม่ปล่อยผู้นำตระกูลเซียวไปง่ายๆไม่ทราบว่าอดีตตระกูลใหญ่นี้จะสามารถคงออยู่ในเมืองหลวงได้อีกหรือไม่

            แสงแดดส่องผ่านซี่ลูกกรงให้เห็นฝุ่นผงที่ลอยฟุ้งในอากาศยิ่งเข้าไปลึกการหายใจยิ่งไม่สะดวกจนใต้เท้าเหมามุ่นคิ้ว นึกได้ว่าสถานที่กักตัวเซียวหลิ่งนั้นทั้งอับและชื้นสภาพไม้น่าดูชมเสียเท่าใด"องค์หญิงให้กระหม่อมนำตัวคนออกมาเฝ้าเถอะพะยะค่ะอย่าเข้าไปด้วยพระองค์เองเลย"อวิ้นซีกงจู่ดูไม่ใคร่จะใส่ใจแต่ภาพนางและสาวใช้ในดูไม่เข้าพวกกับสถานที่แห่งนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

           "เช่นนั้นเราออกไปคุยด้านนอกดีหรือไม่ คนสนิทของเปิ่นกงเพียงอยากเจอนักโทษผู้นั้นเพียงไม่นาน ให้คนนำทางนางเข้าไปเช่นนี้ดีหรือไม่"เหมาเฉียนซุนรีบตอบรับก่อนออกปากสั่งลูกน้องให้ปฎิบัติตามโดยไม่เอ่ยถามให้มากความ จะบุญคุณหรือความแค้นย่อมไม่เกี่ยวกับตนเพียงทำไปตามที่ทำได้ก็พอแล้ว

           ไป่หลางค้อมศรีษะให้ผู้เป็นนายและใต้เท้าเหมาในมือคือปิ่นโตใส่อาหารชุดหนึ่งดูไม่เป็นพิษเป็นภัยอันใด เซียวหลิ่งติดโทษประหารแล้วจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นสักเล็กน้อยก็ไม่เป็นอันใด





            มาต่อให้แล้วน้า รักรีทน้าฝันดีล่วงหน้าเหมือนเดิมค่ะ







          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #688 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:19
    ขอบคุณค่ะ
    #688
    1
    • #688-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 66)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:14
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #688-1
  2. #687 Ying (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:16
    ขอบคุณค่ะ...รอติดตามต่อนะคะ
    #687
    1
    • #687-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 66)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:14
      ขอบคุณที่ติดตามเช่นกันค่ะ
      #687-1
  3. #685 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:21
    มาถึงที่สุดของแค่นของคนหนึ่ง
    การอยู่กับความแค้น
    ้มื่อสำเร็จแล้วไม่มีเป้าหมายในชีวิตต่อไปจะอย่างไร
    ตอนนี้มีหวานหน่อยๆส่งเรือมาให้รำลึกเหมือนส่งดอกไม้ในวันวาเลนไทน์
    #685
    1
    • #685-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 66)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:12
      คิดถึงวาเลนไทน์แล้วเศร้าค่ะอิจฉาคนมีคู่
      #685-1