眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,007 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    392

    Overall
    182,007

ตอนที่ 68 : 68

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

68






           สามเดือนผ่านไปอย่างสงบสุขอวิ้นซีทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจาจิงคุณโดยที่จะไม่เอาตัวเข้าใส่ปัญหาใดก่อนที่อีกฝ่ายจะกลับมา แต่ก็ใกล้ถึงเวลาเต็มทีปัญหาโจรกรรมถูกสะสางจนเหลือเพียงแค่การเดินทางกลับหากตรงตามกำหนดการมะรืนนี้อีกฝ่ายจะกลับมาถึง

           ด้านนอกเริ่มมีฝนพรำหญ้าที่เคยเฉาฟื้นเพราะได้น้ำจนกลายเป็นสีเขียวสดดอกโม่ลี่ชูช่อสีขาวส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วตำหนัก เหยื่อล่อที่วางไว้ทำเอาผู้อยู่ในเงาดิ้นไม่ต่างจากปลาขาดน้ำแล้วในตอนนี้เดินหมากสีขาวอีกตัวก็คาดเดาได้ว่าหมากดำนั้นแทบจะสิ้นไร้ทางเดิน

           เป็นไปตามคาดว่าคนที่บงการอยู่เบื้องหลังเมื่อสามปีก่อนซุกซ่อนตัวอยู่ในวังหลวงเพราะเช่นนี้หน่วยข่าวของร้านสมปรารถนาถึงไม่สามารถสืบสาวเอาตัวคนบงการออกมาได้ เรื่องผ่านมานานหลายปีจนหลักฐานหรือสิ่งใดก็ล้วนจางหายตามกาลเวลาทั้งของที่นางสืบเอาเองและจากฝีมือคนของเสด็จพ่อนำมาปะติดปะต่อกันก็ไม่สามารถลากเอาตัวคนบงการออกมาได้ 

           ซ่อนตัวอย่างมิดชิดอยู่ภายใต้เปลือกตาไม่ยอมเผยตัวทั้งที่ฝ่ายนางเองและซูหนานตี้ควานหาอยู่นานทำตัวเป็นปลาเล็กลอดตาข่ายได้เสมอ คงไม่ใช่เพียงคู่แค้นธรรมดาของมารดาแต่ต้องมีภูผาสูงหนุนอยู่เบื้องหลัง

           การวางหมากครั้งนี้คือการเดิมพันที่ใช้เวลากว่าสามปีในการสร้างขึ้นมา ความคิดเป็นสิ่งน่ากลัวที่สามารถสร้างปีศาจที่ร้ายกาจขึ้นมาจากความว่างเปล่าทำให้สิ่งที่ไม่มีอยู่จริงถูกสร้างขึ้นมาจากอากาศ นางใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะสร้างความหวาดระแวงขึ้นมาจนพวกมันต้องดิ้นรนหาทางทำสิ่งใดทั้งที่ในความจริงแล้วไม่มีอะไรเลย ดังนั้นครั้งนี้คือหมากเดิมพันและนางติดว่าเดินได้ถูกทางแล้ว

           ไม่มีหลักฐานก็สร้างขึ้นมาได้ ไม่มีพยานก็ปลอมเอาให้เหมือน แม้แต่ตนที่อีกฝ่ายกำจัดออกไปแล้วก็ทำเหมือนกับว่ายังอยู่แสร้งทำเป็นว่าสืบสาวไปใกล้ความจริงเข้าทุกที

           ใกล้ได้เวลาจบเรื่องทุกอย่างแล้วปลดปล่อยตัวเองออกจากความทรงจำที่หยุดลงในวันที่หิมะถูกย้อมโด้วยหยาดโลหิตแล้ว

           "คุณหนูคืนที่ผ่านมาฝ่าบาทประทับตำหนักเหลียนฮวาอีกแล้วเพคะ"หรงหวาร้อนใจแทนผู้เป็นนายเมื่อฉีจื่อฟูเริ่มกลายเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทมากขึ้นทุกที ในวังหลังอำนาจได้จากความโปรดปรานของฮ่องเต้เมื่อมีอำนาจในมือไม่รู้ว่าอดีตคุณหนูใหญ่ผู้นั้นจะทำสิ่งใดได้บ้าง

           "อย่าสนใจเลย"ถึงอย่างไรท่านพ่อก็เป็นบุรุษผู้หนึ่งฉีจื่อฟูเป็นโฉมงามใส่ใจบ้างไม่แปลกอันใด"ฐานะของข้ากับนางต่างกันจะกังวลไปใย"ตัวนางเป็นองค์หญิงหาใช่พระสนมคนที่ต้องกังวลคือพระมารดาบุญธรรมอย่างซูกุ้ยเฟยและคนที่รับฉีจื่อฟูเข้ามาอย่างไทเฮาต่างหากเล่า มือก็จัดการเก็บกระดานหมากที่ยามนี้หมากดำไร้หนทางเดินครุ่นคิดครั้งแล้วครั้งเล่าถึงความน่าจะเป็นต่างๆที่อาจทำให้ผลแพ้ชนะบิดเบือนไป ทำเช่นนี้มานานจนติดเป็นนิสัยเสียแล้ว

           ฉีจื่อฟูคิดว่าตนสามารถแทนที่ซูกุ้ยเฟยได้นั้นไม่เป็นการดูถูกคนผู้นั้นเกินไปหรือ"ข้าจะไปตำหนักชิดจันทร์อีกไม่นานจะจัดเลี้ยงใหญ่ไปหารือกับพระสนมหน่อยก็ดี"หลังจากได้ถวายการรับใช้คนอย่างฉีจื่อฟูคงไม่อยู่เฉยที่เป็นไปได้มากที่สุดคงไม่พ้นซูเฟย

           ไม่มีผู้ใดรั้งอยู่ในตำแหน่งฮองเฮาธรรมเนียมการเข้าพบหลังถวายตัวจึงถูกงดเว้น การที่ไทเฮาเป็นผู้กุมอำนาจเหนือวังหลังจึงทำให้ฝ่ายในสงบสุขมากกว่าสมัยก่อนด้วยเหตุเช่นนี้ พบกันน้อยลงโอกาสจะก่อปัญหาก็น้อยตาม มีแต่วิ่งหาปัญหาเท่านั้นจึงจะเกิดได้

           พี่เมี่ยวเจียงถูกย้ายไปตำหนักแสงสลวยของไทเฮาแล้วในตำหนักเมื่อขาดจิงคุณและเจเจ้ก็ดูจืดชืดยิ่งนัก อย่างไรก็ไม่มีสิ่งใดต้องลงมืออกไปดูละครหน่อยก็คงไม่แย่เท่าใด

           ฝนด้านนอกหยุดเหลือแค่ฟ้าโปร่งไร้เมฆหมอกสำหรับบางเรื่องการใจเย็นและรอคอยก็ดูเป็นการลงมือที่เฉียบขาดที่สุด ทนมาได้ตั้งนานจะทนรออีกหน่อยจะเป็นอันใดไป มองดูเรือกระดาษทั้งสี่ลำที่ยังถูกเก็บรักษาเป็นอย่างดีด้วยสายตาอ่อนลงกว่าที่เคย มองสิ่งเหล่านี้ก็เหมือนเห็นผู้มอบให้ผู้ที่ในช่วงนี้เวะเวียนมาเยี่ยมเยียนบ่อยครั้งจนทหารเฝ้าประตูแทบไม่ต้องรอคำสั่งก็เปิดทางและต้อนรับแต่โดยดี

           หลางหย่งจิ้นท่านไม่จำเป็นต้องเข้ามายังวังวนที่ไม่เหมาะสมกับตัวเช่นนี้เลย หากถึงวันนั้นข้าจะเป็นฝ่ายก้าวออกไปหาท่านด้วยตัวเอง

           ท่านแม่ถ้าหาตัวคนร้ายที่ลงมือกับท่านมาลงโทษได้แล้วถึงตอนนั้นลูกอยากกลับไปเป็นเพียงอวิ้นซีอีกครั้งคงไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ถึงวันนั้นลูกจะเลือกใช้ชีวิตเป็นเมฆที่กำหนดทิศทางของตนเองหาใช่สัญลักษณ์แทนอำนาจที่ไร้ผู้ต้านทาน

           






           เพียงแค่ขบวนเสด็จออกจากตำหนักเทียมฟ้าฟ่างฝูก็ได้รับรายงานด้วยตลอดที่ผ่านมาจัดอวิ้นซีกงจู่อยู่ในหมวดหมู่ของพวกเดียวกันจึงรู้สึกยินดีเป็นที่สุดที่อีกฝ่ายมาเยือนในเวลาเช่นนี้

           ด้านในตำหนักเหมือนสงครามเย็นเพราะบางครั้งอำนาจในฝ่ายในไม่ได้วัดด้วยตำแหน่งแต่เป็นความโปรดปรานฉีเจี๋ยยวี๋(ตำแหน่งพระสนมในองค์จักรพรรดิขั้นสามชั้นเอก)จึงเชิดหน้าชูคอเชิญตัวเองมาจิบชายามบ่ายถึงตำหนักชิดจันทร์ 

           แค่ฝ่าบาทไปเยือนไม่กี่คราก็ทำตัวเป็นนางฟ้าธิดาสวรรค์ฟ่างฝูอดไม่ได้ที่จะอยากเห็นแม่เทพธิดาตกมาจากฟ้าเหลือเกิน

           มาถึงตำหนักชิดจันทร์มีฟ่างฝูรอต้อนรับอยู่ก่อนตั้งแต่หน้าประตูตำหนักเบนสายตาดูโดยรอบก็เห็นเกี้ยวอีกตัวจอดอยู่ก่อนก็รู้ว่าตนคาดการณ์ได้ไม่ผิดเลย ฉีจื่อฟูจะถูกฝึกมาเก่งเพียงใดก็ยังเด็กและอ่อนด้อยประสบการณ์นักการที่ติดอยู่ในตำแหน่งเอ้อร์สือชีซื่อฟูคงทำให้นางร้อนใจ

           ที่จริงหากเป้าหมายของฉีจื่อฟูเป็นพระสนมขั้นเฟยคนอื่นตนคงไม่ใส่ใจแต่การที่อีกฝ่ายเบนหัวหอกมาทางซูกุ้ยเฟยที่เป็นมารดาบุญธรรมจะไม่ให้ทำสิ่งใดเลยก็คงไม่ดี

           ฉีจื่อฟูคิดจริงหรือว่าใช้เพียงรูปลักษณ์จะโค่นล้มเฟยทั้งสี่แล้วขึ้นนั่งตำแหน่งฮองเฮาได้ไม่ตื้นเขินเกินไปหรือ ไม่ต้องนับนิสัยใจคอของฮ่องเต้แค่มองบ้านเดิมของไทเฮาก็เป็นคำว่าเป็นไปไม่ได้ก็ลอยเด่นออกมาแล้ว

           "ถวายพระพรองค์หญิง"ว่ากันตามฐานะตำแหน่งประธานต้องเป็นของกู้หลุนกงจู่ ซูเฟยจึงต้องลุกยืนเพื่อหลีกทางให้

           "ท่านแม่อย่าลำบากเลย"อวิ้นซีไม่ต้องการที่นั่งตรงนั้นแต่เป็นอีกแห่งที่ถัดลงมา ไม่ต้องรอให้ใครสั่งการฟ่างฝูก็ไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าฉีเจี๋ยยวี๋พร้อมรอยยิ้ม

           "พระสนมต้องรบกวนท่านแล้ว"ริมฝีปากฉีเจี๋ยยวี๋ยังประดับยิ้มเพียงแต่มองดูแล้วไม่ค่อยเป็นธรรมชาติสักเท่าใด

           "น้องรองไม่จำเป็นต้องเกรงใจ"

           "ยามนี้อวิ้นซีกงจู่ใช้แซ่ซูหาใช่ฉี น้องหญิงระวังปากด้วย"เฟิ่งมี่ลี่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่เนื้อหาในประโยคแทรกการตักเตือนในฐานะที่แตกต่างกัน วังหลังแบ่งความสูงต่ำกันตามความโปรดปรานของฮ่องเต้แต่ก็ต้องเว้นอวิ้นซีกงจู่ไว้ผู้หนึ่ง

           "จื่อฟูเสียมารยาทแล้ว"รอยยิ้มบนหน้าสวยๆนั่นดูแข็งขึ้นทุกที"ขนมดอกกุ้ยนี้เป็นฝีมือท่านย่าอวิ้นซีกงจู่ไม่ได้ทานนานอาจคิดถึงอยู่บ้าง หวังว่าองค์หญิงจะไม่รังเกียจ"

           ขนมถูกแยกออกมาจากจานใหญ่เดียวกันทั้งยังผ่านการทดสอบเรียบร้อยหากไม่รับเลยจะเป็นการไม่รักษาหน้าอีกฝ่ายมากเกินไป

           ฟ่างฝูไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่รอยยิ้มพอใจถูกจุดชั่วแว๊ปหนึ่งบนใบหน้าของฉีเจี๋ยยวี๋เมื่ออวิ้นซีกงจู่รับขนมชิ้นหนึ่งเข้าไป ของบนโต๊ะทั้งหมดล้วนเป็นของที่ทำในตำหนักชิดจันทร์เองยกเว้นขนมดอกกุ้ยที่ฉีจื่อฟูนำเข้ามา ขนมจานนั้นนางมองผู้ทดสอบทำการตรวจสอบด้วยตนเองอย่างละเอียดไม่ควรมีข้อผิดพลาดใดดังนั้นสาเหตุของรอยยิ้มนั่นคือสิ่งใดกันเล่า

           "ใกล้ยามเซินแล้วจื่อฟูไม่รบกวนพี่หญิงและองค์หญิงแล้ว"คำพูดของฉีจื่อฟูคั่นความคิดของฟ่างฝูวันนี้นางมาเพื่อสิ่งใดกัน เพียงต้องการเปลี่ยนบรรยากาศการรับน้ำชายามบ่ายเท่านั้นหรือ

           ฉีจื่อฟูหายลับไปจากสายตาเฟิ่งมี่ลี่ก็หันมาสั่งงานคนสนิท"ตรวจสอบขนมจานนั้นอีกครั้ง"ความปลอดภัยขององค์หญิงหนึ่งเดียวของแคว้นจะละเลยไม่ได้

           "นางคงไม่กล้าถึงเพียงนั้น"ฉีจื่อฟูอ้างถึงนามของเว่ยรุ่ยเหลยหากมีสิ่งใดเกิดขึ้นจะลากเอาทั้งตละกูลฉีและตระกูลเว่ยลงบ่อโคลนไปพร้อมกัน

           "วันนี้ขอบใจองค์หญิงมาก"ฉีจื่อฟูจะมาที่นี่ด้วยเหตุผลใดไม่สำคัญเท่าน้ำใจที่บุตรีบุญธรรมผู้นี้แสดงออกมา ตอนเย็นมีจัดเลี้ยงใหญ่หัวข้อที่ใช้พูดคุยจึงเป็นเรื่องราวที่เบาสบายและผ่อนคลายเช่นที่ว่าจะแต่งกายอย่างไรใช้เครื่องประดับชิ้นใด เมื่อมีบุคคลที่สามโผล่เข้ามาความสัมพันธ์ที่แต่เดิมฉาบฉวยก็ดูเสมือนจะแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น

           การใช้ชีวิตท่ามกลางมรสุมของวังหลังหากมีพักพวกที่พอจะเชื่อใจได้มารวมกันสร้างฐานกำลังป้องกันศัตรูก็ดีไม่น้อยมิใช่หรือ





           สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ คนโสดอย่างอัยย์ก็ทำได้แต่แต่งนิยายอยู่หน้ามือถือ(;-;)แย่กว่าการโสดคือการที่เพื่อนมีแฟนค่ะ ทิ้งเราไปหาแฟนเฉยเลย

           โอเคเราไม่นินทาแล้วดีกว่าเดี๋ยวจะไม่มีใครช่วยตรวจนิยาย รักรีทน้าฝันดีค่ะ





           




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #726 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:00
    ย่อหน้าที่สามจากข้างล่าง (เฉพาะเนื้อเรื่อง) ฉีจื่อฟู น่าจะหมายถึงฟางฝู่ไหม
    #726
    1
    • #726-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 68)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:15
      อัยย์ขอตอบแค่เม้นนี้ก่อนน้า เป็นฉีจื่อฟูถูกแล้วค่ะคือพี่ใหญ่นางเอกคนนี้อ่างชื่อย่าตัวเองว่าเป็นเจ้าของขนมค่ะ ชื่อที่เราใส่ในที่นี้ไม่ใช่คนพูดค่ะ
      #726-1
  2. #715 เซโนะ (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:42
    กลับมาอ่าน เกือบจำไม่ได้ ได้โปรดอย่าหายไปนานนะ
    #715
    1
    • #715-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 68)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:43
      อัยย์ก็ไม่อยากหายไปนานค่ะ ช่วยไปบอกอาจารย์ให้ทีว่าอย่าสอบติดๆกัน
      #715-1
  3. #714 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:45
    สุขสันต์วันแห่งความรักเช่นกันค่ะ
    #714
    1
    • #714-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 68)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:41
      วาเลนไทน์คนโสดค่ะ
      #714-1
  4. #713 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:36
    ขอบคุณค่ะ
    #713
    1
    • #713-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 68)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:41
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #713-1
  5. #711 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:47
    มียาพิษมั้ยนะ ประมาณมำให้เป็นหมันมั้ยนะ
    นางไม่เคยมาดี
    #711
    1
    • #711-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 68)
      14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:53
      คิดได้ล้ำมากค่ะ แต่ทำไมต้องเป็นหมันอ่านางเอกไม่ใช่สนมสักหน่อย
      #711-1