眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,091 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,377 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    476

    Overall
    182,091

ตอนที่ 7 : 7 re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    8 ม.ค. 60


7

 

 

 

 

 

 

         ข้างนอกกำลังวุ่นวายกับเรื่องราวต่างๆที่ประดังประเดเข้ามาในช่วงปีมานี้ ฮูหยินใหญ่ถึงกับเชิญหลวงจีนมาทำบุญปัดรังควานสร้างสิริมงคลนำภาโชคลาภเข้าจวนแล้วปัดสิ่งไม่ดีออกไปให้พ้นจากบ้านเสีย ด้วยความว่าปีนี้มีเรื่องเกิดขึ้นในเรือนหลายเรื่องเหลือเกินทำให้หลังปีใหม่ฮูหยินเฒ่าตัดสินใจจะไปบำเพ็ญเพียรที่วัดเป็นเวลาสามเดือนโดยให้ป้าลู่ลี่มาเจ้งคุณหนูแต่ละคนด้วยตนเองว่าต้องการร่วมเดินทางไปถือศีลที่วัดประจำตระกูลด้วยหรือไม่


         ในเรือนใหญ่ทางปีกซ้ายอันเป็นที่พำนักของคุณหนูรองฉีอวิ้นซีในปัจจุบันยังคงสงบเรียบร้องราวกับเรื่องต่างต่างที่ทำให้ทั่วทั้งเรือนวุ่นวายไปหมดไม่ได้เกี่ยวข้องกับนางเลยแม้แต่น้อย นางยังคงวางตัวเช่นเดิมไม่กระโตกกระตากโวยวายใช้ชีวิตสุขสงบไม่ฟุ้งเฟ้อหรือลงมือจัดการสิ่งใด ในมือคือหนังสือเกี่ยวกับการเมืองและการสงครามที่ดูเหมือนผ่านการอ่านมาหลายต่อหลายครั้ง ลมหอบใหญ่พัดเข้ามาในเรือนทำเอากระดิ่งที่แขวนไว้ตรงประตูสั่นไหวจนเกิดเสียงดังกังวาน ฉีอวิ้นซีขยับยิ้มแบบที่ทำบ่อยขึ้นในช่วงนี้คนที่จะมาหานางด้วยวิธีแปลกประหลาดเช่นนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น


         "อวิ้นซีคนดีข้ามีเรื่องอยากถาม"ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบความเสียงในเงามืดก็เอ่ยต่อ"เจ้ายังอยากก้าวให้ไกลกว่านี้หรือไม่น้องสาวคนดี ตอนนี้ท่านย่าและบิดาของเจ้าย่อมไม่ละเลยเจ้าอีก บ่าวไพร่ก็ย่อมไม่กล้ารังแกเจ้า ฐานะในเรือนตอนนี้ก็นับว่าดีไม่น้อย เจ้ายังยืนยันจะก้าวไปให้สูงอีกหรือไม่"คำตอบนี้ของฉีอวิ้นซีจะช่วยนางตัดสินใจ


         "สิ่งที่ข้าตัดสินใจไปแล้วย่อมไม่ต้องการเปลี่ยน พี่สาวคนดีท่านคงได้ยินที่ข้าพูดกับพี่หรงหวาหมดแล้ว ตามความจริงนั้นเมยเม่ยก็ไม่ได้ลำบากอะไรเพียงแต่ชีวิตข้านั้นไร้จุดหมายอีกทั้งสิ่งที่ยังค้างคาในใจนั้นต้องใช้อำนาจที่ยิ่งใหญ่คับฟ้าจึงจะคลี่คลายลงได้  ข้อเสนอที่ท่านมอบให้ในวันนั้นไม่ได้สร้างเป้าหมายให้ข้าแต่เป็นการมอบก้าวแรกที่จะเดินไปสู่จุดหมาย"นางปิดหนังสือในมือแล้วหันไปสบตาผู้อยู่ในเงามืด สิ่งที่นางบอกฟางหรงนั้นเป็นจริงทุกคำ นางเองก็คิดจะทำอะไรสักสิ่งเพื่อเปลี่ยนสิ่งที่เป็นอยู่อยู่แล้วเพียงไม่รู้จะเริ่มอย่างไรเท่านั้น โชคชะตาของตัวนางเองอีกทั้งความปรารถนาของท่านแม่นางจะไม่มีวันวิ่งหนีมันอีกแล้ว

 

        "ข้าเข้าใจแล้ว"เสียงตอบรับนั่นมาพร้อมเสียงทอดถอนใจ"อย่างไรข้าก็ไม่อยากเห็นเจ้าทำร้ายตัวเองอีก บอกได้หรือไม่ว่าสิ่งใดที่เจ้ายังค้างคาใจ"เป็นน้อยครั้งที่ฟางหรงอยากจับคนตรงหน้ามาพาดบ่าแล้วตีก้นแรงๆสักทีสองทีเหมือนยามทำโทษเด็กเล็ก น้องสาวผู้นี้ดื้อยิ่งกว่าที่นางคิดไว้มากนัก 


         หัวน้อยๆนั้นส่ายไปมาไม่ตอบคำทั้งยังหยิบถ้วยยาบำรุงรสชาติไม่น่าทานขึ้นดื่มราวกับโอชาเลิศรส หรือนางควรเปลี่ยนสูตรให้ขมกว่านี้จะดีหรือไม่หนอ เจ้าน้องน้อยคนนี้คงไม่รู้ว่านางแลกสิ่งใดไปเพื่อมายืนอยู่ข้างกันตรงนี้แต่นั่นก็ดีแล้ว


         "เอาเถอะบ่นเจ้าไปก็เหมือนชกปุยนุ่นข้าจะหงุดหงิดเสียเปล่าๆ ถ้ายังดำเนินตามแผนเจ้าก็เดินทางไปทำบุญกับยายเฒ่านั้นเสีย ในช่วงนั้นจะมีขบวนเสด็จไปล่าสัตว์ใกล้แม่น้ำซุ่ยหลิง ข้าจะหาโอกาสให้เจ้าได้พบกับเขาสักครั้ง"เจ้าของเสียงว่าอย่างปึ่งงอน


         "เจเจ่อย่าโกรธน้องเลย เมยเม่ยมีท่านเป็นเพื่อนอยู่คนเดียวท่านหากโกรธข้าเสียข้าจะพูดคุยกับใครได้เล่า"พูดจบก็คว้าเเขนคนที่ชอบหลบๆซ่อนๆในเงามืดมานั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนรินน้ำชาส่งให้อย่างเอาใจ ดวงตาใสกระจ่างฉายแววออดอ้อนอยู่ในที"เจเจ่รู้หรือไม่เจ็บครั้งที่ผ่านมาข้าฝันถึงท่านด้วย ท่านอยู่กับท่านแม่ในศาลากลางสระจือจื่อหวงตอนนั้นท่านดูมีความสุขมาก"


         อวิ้นซีเริ่มเล่าภาพเหตุการณ์ต่างๆที่ตนเห็นในฝันออกมาเป็นฉากๆโดยจงใจข้ามตอนที่มารดาเสียชีวิตไป เล่าไปได้สักพักคนตรงหน้าก็ลืมความขุ่นเคืองเพลิดเพลินไปกับความทรงจำที่ถูกหยิบยกเอามาเล่า


         "ข้าก็จำได้เช่นกันตอนเด็กๆเจ้ายังน่ารักกว่านี้มาก"ฟางหรงรำลึกความหลังนางในตอนนั้นยังต้องซ่อนตัว และเดินทางไปทั่วเมื่อใดที่เหนื่อยล้าสหายอย่างเจาเหม่ยหรงเป็นที่พักพิงที่นางอดไม่ได้ต้องแวะเวียนไปหา คิดถึงภาพในวันวานครู่เดียวก็รีบผุดลุกขึ้น"มีคนกำลังมา ข้าต้องรีบไปแล้ว"ว่าจบร่างทั้งร่างก็หายไปจากสายตารวดเร็วไม่ต่างไปจากขามา


         ไม่ต้องให้รอนานก็ได้รู้ว่าผู้ใดเป็นคนเข้ามารบกวนการสนทนาของนาง เรือนร่างงดงามของฉีจื่อฟูก้าวเข้ามาโดยไม่ฟังคำทัดทานของไป่หลางสาวใช้อันดับที่หนึ่งคนใหม่ของนางแม้แต่น้อย


         "บ่าวบอกคุณหนูใหญ่แล้ว ว่าคุณหนูรองอ่านหนังสืออยู่คนเดียวท่านก็ไม่เชื่อ"ไป่หลางรีบกล่าวคำก่อนจะถอยหลังออกไปในใจว่าเกือบไปแล้ว

 

        "ข้าก็ไม่ได้ว่าสิ่งใดเพียงแค่มาเยี่ยมเยือนน้องสาวตนเองไม่ได้เลยหรือ"ว่าอย่างนั้นแต่นางก็สอดส่ายสายตาไปรอบห้องจนมาหยุดที่ถ้วยน้ำชาสองใบ"น้องรองเจ้าอยู่คนเดียวแล้วดื่มชาสองจอกเลยหรือ"คนช่างจับผิดว่า


         "พี่หญิงล้อน้องเล่นแล้ว ถ้วยแรกนั้นหรงหวารินให้ข้าก่อนออกไป ข้าอ่านหนังสือเพลินไปหน่อยเมื่อจะดื่มก็เย็นเสียแล้วจึงรินถ้วยใหม่ น้องอยู่ในจวนนอกจากสาวใช้จะมีใครได้อีก ไป่หลางเจ้าออกไปเอาขนมให้คุณหนูใหญ่เสีย"คำพูดของฉีอวิ้นซีนั้นอธิบายได้อย่างหมดจดแต่จื่อฟูก็ยังรู้สึกแปลกอยู่ดี


         "เจ้าค่ะคุณหนู"


         "เจ้าอ่านหนังสือจำพวกนี้ด้วยหรือ"หนังสือเกี่ยวกับการเมืองและการสงครามดูอย่างไรก็ไม่เหมาะที่คุณหนูทั้งหลายจะนำมาอ่าน จวนของนางไม่ใช่จวนแม่ทับเสียหน่อยหรือแม้แต่บุตรสาวแม่ทัพเองยังไม่อ่านหนังสือพวกนี้เลยกระมัง


         "ข้าชอบอ่านหนังสือนัก จะหนังสือจำพวกไหนอวิ้นซีก็ชอบเหมือนกันทั้งนั้นวันนี้พี่ใหญ่มาคงไม่ได้อยากไต่ถามเพียงเรื่องจอกน้ำชาและหนังสือกระมั่ง"ฟังน้องรองเอ่ยเช่นนี้จื่อฟูก็รู้สึกหน้าชาครู่หนึ่งจึงแสร้งจิบน้ำชาที่อีกฝ่ายรินให้ขึ้นจิบ


         "น้องรองเจ้าก็พูดไป ข้าเพียงแค่เห็นว่าใกล้เทศกาลชมบุปผา จึงมาบอกให้เจ้าเตรียมตัวไปร่วมเท่านั้น"


         "พี่ใหญ่ใจดีนักเรื่องแค่นี้ท่านยังอุตส่าห์มาบอกข่าวด้วยตัวเอง"เห็นท่าทางนั่งไม่ติดของพี่ใหญ่นางก็อมยิ้ม มีแค่นางพี่สาวจึงไม่อยากเสียเวลาปั้นแต่งสีหน้าท่าทางงดงามแล้วกระมัง


         "เรื่องแค่นี้ได้อย่างไรเทศกาลชมบุปผาทั้งทีข้าย่อมอยากให้น้องสาวที่น่ารักทุกคนไปร่วม"ฉีจือฟูยังคงพูดด้วยสำเนียงเรียบเรื่อยอ่อนโยนแต่คนอย่างอวิ้นซีรู้ดีว่านางแอบซ่อนความหงุดหงิดใจเอาไว้ใต้ท่าทีนิ่งเฉยเช่นนี้"พรุ่งนี้ท่านย่าเชิญร้านสมปรารถนามาที่เรือนเพื่อตัดชุดให้พวกเราเจ้าก็อย่าลืมไปเลือกผ้าแล้วกัน"


         "เรื่องนี้ข้าทราบแล้ว อย่างไรก็ขอบคุณพี่หญิงมากที่มาบอกข่าว"


         "เราเป็นพี่น้องกันมาบอกแค่นับว่าเรื่องเล็กเท่านั้น ข้านึกได้ว่ายังมีเรื่องต้องปรึกษาท่านแม่คงอยู่คุยต่อไม่ได้"เมื่อไม่มีสิ่งใดฉีจื่อฟูก็ไม่อยากอยู่กับนองสาวต่างมารดาคนนี้นานนักจึงอ้างถึงมารดา


         "ท่านมีธุระกับท่านแม่ใหญ่ข้าคงไม่กล้ารั้งตัวไว้ พี่หญิงเดินดีๆเล่า"ไม่ทันฟังนางกล่าวจบร่างระหงก็เดินไปอีกด้านของเรือนอย่างรีบร้อน เห็นท่าทีเช่นนี้นางก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้


         "คุณหนู ให้บ่าวจัดการพวกคนที่คุณหนูใหญ่ส่งมาหรือไม่"ไป่หลางปรากฏข้างกายนางอย่างรวดเร็ว หากสังเกตสาวใช้ที่ชอบก้มหน้าก้มตาคนนี้ของนางดีๆ ก็เห็นได้ว่าดวงตางคู่สวยนั้นเฉียบคมและเฉลียวฉลาดขัดกับภาพลักษณ์ขี้อายที่นางแสดงออกมาให้ทุกคนได้เห็น


         "เจ้าไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น นางอยากส่งคนมาอยู่ใกล้ข้าก็ปล่อยให้อยู่ไป ถึงนางอยากรู้เรื่องของข้าเจ้าก็คงไม่ปล่อยให้นางรู้อยู่แล้วมิใช่หรือ"ฉีอวิ้นซีมองแววตาอดีตนางในหอโคมเขียวที่ฟางหรงเจเจ่ไถ่ตัวออกมาอย่างพอใจ ไป่หลางนั้นฉลาดเเละรู้งานกว่าหรงหวามากเรื่องต่างๆที่นางทำเองไม่ได้ไป่หลางนั้นยินดีทำแทนแทบทั้งสิ้น โดยเฉพาะเรื่องการแสดงนางเองยังต้องเรียนรู้จากคนตรงหน้าอีกมาก


         "บ่าวจะพยายามไม่ทำให้คุณหนูผิดหวังเจ้าค่ะ"ว่าจบก็ส่งรายชื่อของคนของพี่ใหญ่ให้นางพร้อมลายละเอียดของแต่ละคนอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ฉีอวิ้นซีกวาดสายตามองอ่านจนพอจำได้ก็นำกระดาษไปลนกับเปลวเทียน ดวงไฟจากเปลวเทียนค่อยกลืนกินกระดาษทีละน้อยจนกระดาษแผ่นนั้นให้กลายเป็นผุยผง


         "ฟางหรงเจเจ่เลือกคนได้เก่งจริงๆ เรื่องหลายๆเรื่องจะให้พี่หรงหวาทราบไม่ได้หวังว่าเจ้าคงรู้ดี"อาจดูเห็นแก่ตัวแต่ฉีอวิ้นซีไม่อยากให้หรงหวาต้องลำบากอีกแล้ว


         "บ่าวทราบแล้ว"เรื่องนี้ไป่หลางเข้าใจดีและไม่คิดน้อยใจดีเสียอีกนางจะได้มาสิ่งใดทำจนไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่าน


         แต่เดิมไป่หลางนั้นถูกขายให้หอนางโลม ยังไมทันได้ประมูลคืนแรกก็มีคนมาขอซื้อนางด้วยราคาสูงลิ่วยากจะปฏิเสธ นายหญิงของที่นั่นจึงตัดสินใจขายนางและส่งตัวห็ผู้ซื้อโดยทันที เดิมทีนางนั้นเตรียมตัวเตรียมใจอยู่แล้วว่าอนาคตของตนคงไม่มีหากต้องทำงานโดยแลกเนื้อหนังนางยอมตกตายเสียดีกว่าแต่เมื่อเห็นว่าผู้ซื้อตัวนางเป็นหญิงสาวผู้หนึ่งก็อดตกใจไม่ได้ 


         หญิงประหลาดผู้นั้นคือฟางหรงบุคคลผู้ไร้ที่มาที่ไป เมื่อนางบอกว่าเพียงต้องการคนสนิทมาอยู่ข้างกายของน้องสาวไม่ใช่หญิงคณิกาไป่หลางก็โล่งใจ ไม่ซักไซ้ให้มากความอีกในใจคิดว่าฟางหรงผู้นี้นอกจากจะร่ำรวยก็ยังเป็นผู้มากฝีมือผู้หนึ่งจึงสามารถเดินเข้าออกห้องของคุณหนูรองโดยไม่มีใครรู้ตัวเข้าออกจวนได้โดยไม่ถูกพบเจอ


         ชีวิตของนางไป่หลางไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะตกต่ำจนถูกขายให้หอโคมเขียว นางโดนบุคคลที่ไว้ใจสนตะพายใช้งานจนแทบย่ำแย่ตกต่ำจนช่วยเหลือตนเองไม่ได้ คุณหนูฉีอวิ้นซีบอกว่าจะแก้แค้นให้นางในสักวันดังนั้นชีวิตต่อจากนี้จะอยู่ในมือของเด็กสาวผู้นี้หรือต่อให้ไม่ลงมือทำสิ่งใดชีวิตในทุกวันนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ไป่หลางภักดี


         "พี่ไป่หลางคิดเรื่องใดอยู่หรือ"เสียงเจ้าชีวิตนางว่าอย่างอ่อนโยน

 

        "ไม่มีสิ่งใดเจ้าค่ะบ่าวคิดเรื่องเปื่อยเท่านั้น"

 









อิมเมจพี่สาวนางเอกค่ะ



หลังจากนี้อัยย์ขอหยุดอับซักเดือนไปอ่านหนังสือสอบนะค่ะ
ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่ติดตาม  
มีอะไรติชมได้ค่ะ 
อัยย์จะพยายามแก้ให้

       








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #1117 worldissuck (@so-nean) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 13:32
    คำผิดเยอะมากเลยเด้อออ ในตอนนี้ที่เห็นมี แม่ทับ นำภา ลายละเอียด
    *นำพา รายละเอียด
    ของตอนอื่นที่เห็นๆมา เสหมือน ต้องเป็น เสมือนเด้อ
    อยากให้ช่วยตรวจสอบคำผิดของทุกตอนได้มั้ยคะ อ่านอยู่บางทีเสียอรรถรสก็มีเหมือนกัน แต่เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ เพิ่งมาอ่านค่ะ จะติดตามต่อเรื่อยๆ
    #1117
    0
  2. #498 fairy (@game_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 19:53
    ดีงามมม
    #498
    0
  3. #428 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 20:32
    มีผู้ช่วยมาใหม่ล่ะ ^w^
    #428
    0
  4. #211 ม่าน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 00:08
    อ่านแล้วอารมณ์เรื่องคล้ายๆเรื่องผลาญเลยแฮะ
    #211
    1
    • #211-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      4 มิถุนายน 2559 / 15:56
      แล้วแต่คนมองน้า
      #211-1
  5. #207 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 16:31
    ขอบคุณมากค่ะ
    #207
    1
    • #207-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      3 มิถุนายน 2559 / 17:43
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #207-1
  6. #35 Pop (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 00:01
    มีไป่หลางมาช่วยอีกแรงแล้ว
    #35
    1
    • #35-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      24 เมษายน 2559 / 20:16
      สิ่งที่อวิ้นซีจะทำต้องอาศัยคนช่วยอีกหลายคนเลย
      #35-1
  7. #26 อ้อม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 13:27
    ตั้งเดือนนึงลงแดงแน่
    #26
    1
    • #26-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      18 เมษายน 2559 / 14:55
      ขอบคณที่ติดตามน้า
      #26-1
  8. #25 tns_niracha (@tuktik39) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 22:49
    1 เดือนเลยหรอคะไรท์ งั้นกลับมาขอหลายๆตอนน๊าาาา สู้ๆจ้าา
    #25
    1
    • #25-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      18 เมษายน 2559 / 14:54
      อัยย์ยังมีตอนนที่แต่งค้างไว้จะมาลงให้ก่อนแล้วกันเนาะ
      #25-1
  9. #24 SweetMafiaJ (@sweetmafia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 21:40
    รอออออ
    #24
    1
    • #24-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 7)
      18 เมษายน 2559 / 14:53
      ขอบคุณนะคะ
      #24-1