眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,155 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,378 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    540

    Overall
    182,155

ตอนที่ 70 : 70

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2838
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.พ. 60

70






 
           ตอนนี้กับตอนหน้าเป็นพาทของหลางหย่งจิ้นค่ะ ไม่ต้องอ่านก็ได้เพราะไม่มีผลกับเนื้อเรื่องคนที่ไม่ชอบสามารถอ่านข้ามไปได้เลยนะคะ





           เรือนรับรองของบ้านตระกูลหลางได้มีโอกาสต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญผู้มาเยือนยามวิกาล บุคคลทั้งห้าสามารถเข้ามาถึงในเรือนได้โดยไม่มีผู้ใดรู้เห็นบอกให้ทราบได้สองสิ่งคือฝีมืออันแกร่งกล้าของผู้บุกรุกและความหละหลวมไร้ฝีมือของยามหน้าประตูซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเพราะสาเหตุแรกมากกว่า 

           ควรดีใจแทนแคว้นซูโจวที่ยอดฝีมือเหล่านี้หาได้สมัครตัวไปเป็นนักฆ่าหรือโจรปล้นทรัพย์มิเช่นนั้น ด้วยฝีมือระดับนี้คงเป็นปัญหาใหญ่ให้แก่กรมสืบคดีและราชสำนัก นึกถึงบ้านที่อาจถูกฆ่ายกครัวในยามหลับใหลแล้วจับมือใครดมไม่ได้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชวนปวดหัวมากเพียงใด และยควรต้องยกเหล้าขึ้นขอบคุณสวรรค์สักจอกที่ล้วนอยู่ฝ่ายเดียวหาใช่อริศัตรู

           เทพอสูรสีขาวและสี่จตุรเทพมิได้อยู่ในชุดพรางตัวปกปิดหน้าตาแม้แต่การพรางโฉมสักนิดก็ไม่ปรากฏให้เห็นบ่งบอกถึงความมั่นใจที่มากล้น ทั้งที่บุกรุกบ้านเรือนของผู้อื่นยามวิกาลกลับไม่มีท่าทีอันใดเลยสักนิดปกติจนเหมือนกับเคยมาเยือนอยู่บ่อยครั้ง จะมีสักกี่คนที่ได้เห็นคนทั้งห้าอย่างพร้อมเพรียงเช่นตนควรนับมีวาสนาใช่หรือไม่

           หลางหย่งจิ้นไม่ได้มีสีหน้าที่แสดงอาการหวาดกลัวหรือตกใจมากมายสักเท่าใดทั้งยังทำตนเป็นเจ้าบ้านที่ดีเสียด้วยซ้ำ อาจจะเป็นเพราะเห็นอีกฝ่ายมาตั้งแต่ยังเป็นคนธรรมดาผู้หนึ่งทั้งยังเเป็นคนใกล้ชิดของฉีอวิ้นซีข่าวลือลั่นอันใดก็ไม่ใคร่ทำให้รู้สึกหวาดเกรงสักเท่าไร

           จื่อซือซือดูจะเป็นมิตรมากที่สุดเมื่อเทียบกับคนที่เหลือส่งรอยยิ้มเป็นมิตรมาให้แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้โดยไม่รอคำเชิญของเจ้าบ้าน คนที่เหลือก็ทำตามดูไปแล้วเป็นธรรมชาติเสมือนคุ้นเคยกับสถานที่อยู่ก่อน แม้ไม่มีดาบมาจ่อคอหรือสายตาเชือดเฉือนการอยู่ในวงล้อมของพวกเขาก็เป็นการข่มขู่มากกว่าการเจรจาต่อรอง

           "ท่านแม่ทัพเจามาเยื่ยมในยามทีมีกิจสำคัญอันใดหรือไม่"เมื่ออีกฝ่ายถึงกับบุกรุกเข้ามาในยามวิกาลคงไม่ใช่แค่เข้ามาทักทาย น้ำเสียงจึงไม่มีการล้อเล่น

           "ใต้เท้าหลางเกรงใจเกินไปแล้ว ท่านหัวหน้าต้องการพูดคุยเล็กน้อยเท่านั้นไม่จำเป็นต้องมากพิธีถึงเพียงนี้"

           พ่อบ้านลำเลียงเหล้ามาขึ้นโต๊ะชายร่างใหญ่สองคนที่สะพายดาบหนักเอวไว้บนหลังก็ไม่ได้สนใจบทสนทนามากไปกว่าสุราชั้นดี เดิมทีจื่อหยาง จื่อหยี่ หาได้ถูกนำมาเป็นตัวประกอบเสริมความน่าเกรงขามแต่ด้วยต้องเดินทางไปป้อมอุดรในวันนี้พวกเขาคงไม่มาพร้อมหน้า สุรารสเลิศย่อมน่าสนใจกว่าชายผู้หนึ่ง

           "หลังจากนี้พวกข้าต้องไปประจำป้อมอุดร ถึงในวังหลวงตอนนี้จะไม่มีเรื่องอันใดแต่ก็ไว้ใจไม่ได้มาก"เจาจิงคุณมาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียว ซูอวิ้นซี"พื้นอารมณ์ของอวิ้นซีสัมพันธ์กับร่างกาย คนที่เข้าออกวังหลวงได้และเป็นสหายของอวิ้นซีมีแค่เจ้า..."

           "ต่อให้แม่ทัพเจาไม่ฝากฝังข้าก็ยินดีดูแลอวิ้นซี พื้นอารมณ์ของอวิ้นซีสัมพันธ์กับร่างกายคือสิ่งใดกัน"หลางหย่งจิ้นไม่รอให้เจาจิงคุณพูดจบก็ตัดคำรับปากและถามในถ้อยคำอันเปร่งหู เห็นอีกฝ่ายขมวดปมคิ้วเป็นปมก็พอรู้ว่าการที่ตนขัดขึ้นมาก่อนดูเป็นการเสียมารยาท

           ชายที่ดูเหมือนบัณฑิตเป็นผู้ตอบขยายความจื่อซือเซียวเลื่อนจอกสุราให้ห่างจากตนในฐานะที่เป็นแพทย์ผู้หนึ่งควรมีสตินึกคิดเสมอให้มาร่ำสุราก่อนปฏิบัติงานนั้นไม่ใช่วิสัย"เมื่อเทียบกับคนทั่วไปองค์หญิงมีจิตใจที่ส่งผลต่อร่างกายเป็นอย่างมาก หากมีสิ่งใดมากระทบให้อารมณ์แปรปรวนร่างกายก็จะไม่ไหวตาม"หัวหน้าสงสัยในการป่วยที่เกิดขึ้นติดกันจนให้ตนไปตรวจสอบอย่างละเอียดจนรู้ว่าหนึ่งในศาสตร์ที่ฟางหรงสอนให้แก่ซูอวิ้นซีผูกโยงสภาพจิตใจกับร่างกายเข้าด้วยกัน ไม่ใช่โรคร้ายจึงไม่สามารถรักษาได้ด้วยมือหมอเทวดาผู้ใด วิชาอันร้ายกาจที่ได้รับสืบทอดมาไม่รู้ว่าคุ้มค่าหรือไม่เมื่อเทียบกับสุขภาพของเจ้าตัว

           คิดถึงอาการป่วยที่ฝ่านมาก็อดไม่ได้ที่จะพูดเสริมอีกประโยค"อารมณ์ของคนทั่วไปนั้นย่อมไม่ส่งผลถึงชีวิตแต่กับองค์หญิงนั้นต่างออกไปมาก แม้จะอยู่ในภาวะที่ร่างกายแข็งแรงเทียบเท่าคนปกติและบำรุงเป็นอย่างดีก็สามารถทรุดลงอย่างฉับพลัน หากเกิดขึ้นบ่อยมากเข้าก็จะกระทบไปถึงอายุขัย"ในฐานะหมอโรคเช่นนี้นับว่าร้ายแรง รักษาไม่ได้ ป้องกันไม่ได้ แม้แต่บรรเทายังเป็นไปอย่างยากเย็น

           "อวิ้นซีมีเรื่องสำคัญที่ยังติดค้างกับวังหลวง มีบุคคลที่ยังติดหนี้กับนางจึงไม่อาจออกมาจากที่แห่งนั้นได้"วังหลวงเป็นสถานที่เช่นใดมิใช่ถ้ำเสือบึงมังกรหรอกหรือ"อวิ้นซีไม่เหมาะกับสถานที่เช่นนั้นข้าหวังว่าเมื่อเรื่องทุกอย่างยุตินางจะเลือกเดินออกมา"ทิ้งชีวิตไว้ในวังหลวงก็เหมือนทิ้งความสุขชั่วชีวิตไป หากเป็นหลางหย่งจิ้นอวิ้นซีอาจจะยอมวางเรื่องในมือลง

           "ในพวกเรามีใครเหมาะกับวังหลวงด้วยหรือ"หลางหย่งจิ้นยกรอยยิ้มเย้ยหยัน ตนเองก็เป็นชนค้าขาย ผู้ยืนอยู่ในตำแหน่งสำคัญในกองกำลังอินทรีดำล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์จะตนหรืออีกฝ่ายก็ล้วนไม่เหมาะกับวังหลวงด้วยกันทั้งสิ้น หากขาดซูอวิ้นซีไปเสียคนหนึ่ง คนที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อฝักใฝ่ชื่อเสียงในการเป็นขุนนางย่อมถอนตัวออกมาจากความวุ่นวาย"ไม่ใช่แค่ร่างกายแต่ข้าสัญญาว่าจะดูแลอวิ้นซีอย่างดีในทุกๆเรื่อง"เรื่องของอวิ้นซีต่อให้อีกฝ่ายไม่ต้องร้องขอหลางหย่งจิ้นก็ยินดีทำ

           "...."

           พ่อบ้านเหลียวที่ถูกปลุกมาทำหน้าที่กลางดึกตกใจจนแทบรักษาสีหน้าไม่อยู่เมื่อเห็นแขกไม่ได้รับเชิญที่มาเยือนเรือนคุณชายใหญ่ของบ้าน ต่อให้ไม่ฉลาดสักเท่าใดแต่เมื่อเห็นเรือนผมสีเงินอันโดดเด่นมันก็รู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้คือผู้ใด หากไม่มีประสบการณ์อันยาวนานคงยืนอยู่เฉยเฉยตรงนี้ไม่ได้เป็นแน่ ในใจเริ่มนึกไม่อยากให้นายน้อยไปยุ่งวุ่นวายกับหญิงสาวผู้นั้นแม้จะยินดียามอีกฝ่ายเห็คุณชายของตนมีหน้าตาสร้างชื่อเสียงในฐานะผู้ทำงานรับใช้ราชสำนัก แต่ก็เสี่ยงยิ่งนัก

           บ้านหลางเป็นครอบครัวที่ทิ้งวงการการเมืองแล้วหันมาจับธุรกิจนานหลายรุ่นอำนาจเบื้องหลังในแนวทางนั้นไม่เหลือนานแล้ว ซูอวิ้นซียามนี้ใช้แซ่ซูนับเป็นหน่อเนื้อเชื้อพระวงศ์ผู้หนึ่งยิ่งมองถึงความโปรดปรานที่ได่รับจากฝ่าบาทแล้วยิ่งห่างไกลจากนายน้อย

           ในวันนี้นางเป็นใหญ่ในวังหลวงแต่หากสิ้นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันไปเล่า มีสิ่งใดยืนยันได้ว่าฐานะที่เป็นอยู่จะไม่กลายไปเป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงสายตาของผู้มุ่งหวังในบัลลังก์ ถึงยามนั้นจะทำเช่นไร 

            มีผู้หญิงมากมายในเมืองหลวงที่เพียบพร้อมพอดีที่นายน้อยจะสู่ขอได้มากมาย จะฐานะสูงส่งชื่อเสียงดีงามก็ไม่น้อยทำไมยังเลือกผูกติดตนเองไว้กับตัวปัญหาทั้งยังไม่รู้ว่าจะได้ใจอีกฝ่ายมาหรือไม่ผู้นั้น








           ใต้เท้าหลางเข้าวังมาได้ไม่ถึงปีถึงจะเข้ามาโดยการคัดเลือกขุนนางด้วยตัวฝ่าบาทเอง แต่การเลื่อนตำแหน่งของอีกฝ่ายก็ไวจนเกินกว่าที่ใครจะคาดเดาได้ ขุนนางคนโปรดผู้นี้เป็นสนิทสหายขององค์ชายสามการที่ฝ่าบาทส่งเสริมอีกฝ่ายจนได้ตำแหน่งเสนาบดีทั้งทีอายุยังน้อยเป็นการบอกเป็นนัยถึงตำแหน่งรัชทายาทหรือไม่

           คิดถึงนิสัยใจคอของฝ่าบาทม่านเตียวก็ส่ายหัวใต้เท้าหลางมีฝีมือโดดเด่นก็สมควรก้าวหน้ามิใช่หรือ คนที่เคยคุมบังเหียนการค้าของเมืองหลวงเมื่อมารับราชการก็จัดการเรื่องทางด้านนี้ได้ดีไม่เลวสินทรัพย์ในท้องพระคลังเหมือนต้นไม้ที่ผลิดอกออกผลได้เมื่ออีกฝ่ายรับไปดูแล

           "ม่านกงกงรบกวนท่านแล้ว"

           "ใต้เท้าหลางท่านเลิกเกรงใจเถอะ"ม่านกงกงไม่ค่อยอยากจะมากพิธีเสียเท่าใด เห็นอีกฝ่ายวิ่งเล่นในวังหลวงมาแต่น้อยนิสัยเองก็เหมาะสมจะไม่ให้เอ็นดูได้อย่างไร แต่เมื่อมีคำว่าเกรงใจในประโยคตามมารยาทม่านเตียวก็รู้สึกว่าตนพูดผิดที่ใดสักแห่ง

           "ตำหนักใหญ่ดูสดใสขึ้นมาก"แต่เดิมสถานที่แห่งนี้เพียงให้ความรู้สึกน่าเกรงขามตกแต่งด้วยสีทึมทึบยามนี้มีสีสันขึ้นกว่าที่เคย

           ตั้งแต่มีอวิ้นซีกงจู่บรรยากาศในวังหลังก็เป็นเช่นนี้ม่านเตียวคิดแต่ขี้เกียจจะพูด หลางหย่งจิ้นชวนคุยก็ดีอยู่แต่มาเยือนเพื่อใช้งานตนแทบทุกวันก็ทำเอาอยากหลบลี้หนีหน้าเสียมากกว่า"เจ้าเป็นสหายกับองค์ชายสามมิใช่หรือเหตุใดไม่ใช้กงกงประจำตำหนักนั้นเล่า"ตำหนักเทียมฟ้ามีฐานะก้ำกึ่งระหว่างส่วนหน้าและส่วนหลังของวังจึงต้องการคนนำทางสักคนเป็นคนอื่นไม่ได้เทียวหรือ

           ม่านเตียวบ่นไปเช่นนั้นแต่ขาก็ยังเดินนำ ฝ่าบาทรู้เรื่องนี้แต่มิได้กล่าวว่าอันใดเพียงเท่านี้ก็นับเป็นการส่งเสริมแล้ว อวิ้นซีกงจู่เป็นคนที่ทรงโปรดถึงเพียงนั้นที่ไม่มีแมลงมาตอมไต่ก็เป็นฝีมือตนเองทั้งสิ้นคราวนี้กลัวไม่มีสั่งการอันใด"ตอนเย็นมีงานเลี้ยงอย่าได้รบกวนเวลาองค์หญิงนานมากนัก"

           "ขอบคุณม่านกงกงรบกวนท่านแล้ว"คราวนี้ม่านเตียวถึงกับละมารยาทไม่อยากจะบอกอีกฝ่ายว่าไม่ต้องเกรงใจ

           ตำหนักใหญ่ดูสดใสเมื้ออวิ้นซีกงจู่เข้ามาฉันใดตำหนักเทียมฟ้าเองก็เป็นเช่นกันมิใช่หรือเมื่อต้องต้อนรับอดีตคุณชายใหญ่ผู้นี้จึงทำให้ดูเป็นกันเองมากขึ้น หรืออย่างน้อยที่สุดประตูตำหนักเทียมฟ้าก็ไม่เคยปิดใส่อีกฝ่ายสักที

           "ใต้เท้าหลางเชิญด้านใน"ไป่หลางต้อนรับแขกผู้นี้จนชินเสียแล้วนอกจากฝ่าบาทคนที่มาเป็นแขกของตำหนักเทียมฟ้าบ่อยที่สุดก็ไม่พ้นคนผู้นี้

           "เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจแล้ว"คนที่บอกว่าไม่เกรงใจเดินลิ่วไปไม่รอคนนำทางปล่อยให้ผู้ออกมายืนรอทิ้งไว้เบื้องหลัง ทหารเฝ้าประตูกลั้นยิ้มมองท่านข้าหลวงใหญ่ทำหน้าบู้บี้ ช่วงนี้ท่านหญิงไป่หลางผ่อนปรนมากขึ้นกว่าเก่าทั้งยังดูเป็นกันเองต่างจากที่เคยมาตั้งแต่กลับจากด้านนอกคราวนั้นก็เป็นเช่นนี้มาตลอดไม่รู้ว่านอกกำแพงวังมีเรื่องดีอันใดเกิดขึ้นบ้าง

            ในห้องอบอวลไปด้วกลิ่นของใบชาชั้นดีกล่องเครื่องประดับวางเรียงรายบอกว่าเจ้าของกำลังเตรียมชุดไปงานในคืนนี้ ไม่รอให้มีเสียงขานชื่อประตูก็ถูกเปิดคนที่ก้าวเข้ามาโดยไม่รักษามารยาทเช่นนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นผู้ใด

            "หยกสีเลือดจากเมืองเหนือก็ดี ใข่มุกทะเลจากเมืองใต้ก็งามต่อให้อวิ้นซีไม่ประดับชิ้นใดก็ยังงามอยู่ดี"คำกล่าวเย้าเช่นนี้ถ้าเป็นผู้อื่นไม่พ้นโดนโบยอย่างน้อยที่สุดคือตบปาก แต่ข้ารับใช้ตำหนักเทียมฟ้าฟังจนไม่สะดุ้งสะเทือนแล้วใต้เท้าหลางอยู่เฉยๆก็ดูน่านับถือดีอยู่หลอกแต่พอรู้จักกันดีแล้วไอคำว่าน่านับถือก็ปลิวไปกับลมจนมองแทบไม่ทัน

            "ขนมยามบ่ายอร่อยจนต้องตบรางวัลให้แม่ครัวแล้ว พี่หย่งจิ้นถึงได้มาในเวลาน้ำชาได้ทุกวัน"คนถูกเย้ายิ้มรับแต่โดยดี

            "ไม่มีขนมบรรยากาศที่นี่ก็ยังน่าอยู่"

            "...."

            "ไม่มีขนมไม่มีบรรยากาศก็ยังมีเจ้าของตำหนักใช่มั้ยเจ้าค่ะ"เสียงหรงหวาดังแทรกขึ้นมาก่อนตัว

            "พี่หรงหวาชักเอาใหญ่แล้ว"ขนมถูกวางลงสองชุดหลางหย่งจิ้นก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าอีกฝ่ายรอตน ขนมชิ้นเล็กตรงหน้าไม่ใช่ฝีมือของแม่ครัวคนใดนอกจากที่นั่งอีกฝั่ง จำรสมือได้โดยไม่ต้องบอกแล้ว

            "แต่ขนมพวกนี้ก็อร่อยจริงๆนี่"

           คนถูกจับได้ก็ยังทำเป็นไม่รับรู้เพียงแต่รู้สึกเห่อร้อนบนหน้า 






           มาลงให้ตามที่บอกไว้แล้วน้า เผื่อจะมีคนเห็นถึงความดีที่มีในตัวเฮียบ้าง

รักรีทน้า ฝันดีล่วงหน้าค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #732 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:50
    อ่านมาราธอนมากในที่สุดก็ถึงตอนปัจจุบัน

    ลงเรือเฮียหลางค่ะ
    #732
    1
    • #732-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 70)
      5 มีนาคม 2560 / 11:07
      ในที่สุดก็มีคนเชียร์เฮีย
      #732-1
  2. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:39
    พระเอกมีบทบาทมั่งก็ดีค่ะ แต่ยังไงก็รักเจาจิงคุณ55555
    #729
    1
    • #729-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 70)
      5 มีนาคม 2560 / 11:03
      เราก็รักจิงคุณค่ะ รักที่สุดในเรื่องเลย
      #729-1
  3. #728 เซโนะ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:25
    เฮียแหม่งพระเอกอ่ะ น่ารักมาก ทุ่มเทให้อวิ๊นซีสุดๆ
    #728
    1
    • #728-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 70)
      5 มีนาคม 2560 / 11:03
      เฮียมีความน่ารักในแบบของเฮียค่ะ
      #728-1
  4. #727 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:44
    ดีจังเลยมีบทและคงามคิดอีกด้าน
    หวานๆพอกล้อมแกล้ม
    เสียดายช่วยได้แล้วจับคนได้มั้ย
    #727
    1
    • #727-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 70)
      5 มีนาคม 2560 / 11:02
      จับไเ้มั้ยแล้วจะจับรึเปล่า~~~~
      #727-1