眼泪(อัสสุชลจอมนาง)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 182,032 Views

  • 1,174 Comments

  • 3,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    417

    Overall
    182,032

ตอนที่ 75 : 75

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

75






           ไล่เลียงนิ้วไปบนเส้นสายของเครื่องดนตรีจนเกิดเป็นทำนองที่ชักจูงผู้ฟังให้ผ่อนคลาย ศาตร์ของเสียงเพลงไม่เพียงเพื่อการบันเทิง ฟางหลงเจเจ่สอนให้ลึกลงไปจนได้รู้ซึ้งว่าเสียงที่สะท้อนออกมาจากเครื่องดนตรีเหล่านี้สามารถเปลี่ยนไปเป็นอาวุธที่ร้ายแรงกว่าปลายหอกหรือคมดาบ เสียงป้องกันได้ยากกว่าและในสายตาคนทั่วไปเครื่องดนตรีหาได้เป็นอันตราย มือเกี่ยวสายพิณครั้งสุดท้ายก่อนหันมาสนใจผู้ชมที่นั่งฟังอยู่นานสองนานโดยไม่เอ่ยขัดสักคำ 

           "น้องสามคงไม่ได้มาถึงตำหนักชิดจันทร์เพื่อนั่งฟังพี่สาวเล่นพิณกระมัง"จนกว่าจะจัดการตำหนักใหม่เสร็จการย้ายตนเองมาที่ตำหนักของฝ่ายในเป็นทางเลือกที่ดีกว่าการอยู่ในตำหนักใหญ่ อย่างน้อยในสายตาของเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงค์นางคงไม่ดูแย่มากไปกว่าเดิมมาก

           "พี่รองเล่นได้ไพเราะมากเจ้าค่ะมาเพื่อฟังเพียงอย่างเดียวก็คุ้มค่าแล้ว"ฉีกุ้ยรู้สึกว่าเพลงนี้ไม่ธรรมดาจริงตามที่กล่าวหัวใจนางเต้นอย่างสงบทั้งที่ควรว้าวุ่นจากเรื่องทั้งหลายที่รุมเร้า"พี่รองท่านรับปากแล้วว่าหากน้องช่วยท่านเรื่องนี้จะไม่ผลกระทบต่อตระกูล"บิดายังถูกกักตัวอยู่ในวังหลวงทำให้ตนร้อนใจจนต้องทำเรื่องขอเฝ้าในวันนี้

           "ไม่ว่าเจ้าจะช่วยหรือไม่อย่างไรใต้เท้าฉีก็ต้องถูกจัดการในสักวัน เพียงแต่เรื่องถูกเร่งเร็วเพราะเกิดเหตุไม่คาดฝัน"ฉีหย่งเกาทำเรื่องไว้มากจนปิดไม่อยู่สักวันฮ่องเต้ก็ต้องดำเนินการ อย่างไรตอนนี้ก็รวบขุนนางแทบทั้งหมดเอาไว้ได้ในคราวเดียวย่อมต้องถือโอกาสนี้จัดการกวาดล้างแวดวงขุนนางอีกครั้ง

           "พี่รองไม่เห็นแก่เลือดในกายสักนิดเลยหรือ"นางฟังออกว่าคนตรงหน้าจงใจไม่เรียกท่านพ่อว่าบิดา แม้จะยังเรียกตัวนางว่าน้องก็ตามที

           คำพูดที่ออกมาไม่ได้สร้างความขุ่นข้องให้ผู้ฟังเพราะน้ำเสียงและท่าทางของฉีกุ้ยฮวาที่ตรงไปตรงมาไม่แดกดัน"เจ้าเองก็รู้อยู่แก่ใจ"

           "....."ไม่ต้องให้อธิบายมากไปกว่านั้นฉีกุ้ยฮวาย่อมทราบดี ตนเองมีมารดาคอยหนุนหลังยืนอยู่ฝั่งเดียวกับฮูหยินใหญ่ยังอยู่ในจวนอย่างไม่สบาย อีกฝ่ายที่ต้องอยู่ตัวคนเดียวถูกทิ้งขว้างไว้ในจวนโดยไร้มารดาจะเป็นเช่นไรไม่ต้องคิดเลย

           บิดาที่ไม่เคยทำตัวเป็นพ่อยามนี้จะให้ยกเอาสายเลือดมาอ้างผู้ใดจะรับฟัง 

           "น้องสามไม่ต้องกังวลทางบ้านของแม่เจ้าก็ถอนตัวออกจากฝ่ายของสกุลจางแล้ว แม่ใหญ่จะทำอะไรไม่ได้มาก แม้จะขาดใต้เท้าฉีไปก็ยังเหลือพี่ใหญ่ตระกูลฉียังไม่นับว่าตกต่ำ"ซูอวิ้นซีพูดถึงเรื่องที่กุ้ยฮวาน่าจะกังวลโดยไม่รอให้อีกฝ่ายนึกออกมา ชื่อเสียงของตระกูลมีผลต่อหญิงสาวในบ้านที่ยังไม่ออกเรือนทั้งสิ้น ยิ่งถ้าพัวพันถึงความผิดทางอาญาแล้วการได้แต่งออกไปจะให้บ้านฝ่ายสามียกย่องให้มีหน้าตานั้นเป็นเรื่องยาก

           "ข้าห่วงท่านแม่"หากถึงวันที่นางแต่งออกไปแล้วถ้าจางซุ่ยเล่อเอาความแค้นในครั้งนี้มาลงที่มารดาจะให้ทำเช่นไร ท่านแม่รักและยืนอยู่ด้านเดียวกับตนเสมอทั้งที่ท่านอุตส่าห์รักษาตนออกห่างจากเงื้อมมือของฮูหยินใหญ่มานานก็ต้องเปลี่ยนท่าทีเพื่อปกป้องนาง ท่านแม่ที่รักถนอมนางถึงเพียงนี้จะอยู่อย่างไรถ้าขาดตน

           "อีกไม่นานนางจะไม่มีอำนาจเช่นนั้นในมืออีก"ตระกูลจางกำลังถอยหลังลงเหวไม่นานตำแหน่งฮูหยินของบ้านฉีต้องเปลี่ยนมือ อนุฉางคือสตรีคนเดียวที่มีโอกาสได้ตำแหน่งนี้

           ฉีกุ้ยฮวายังคงวิตก"แล้ว.."

           คำพูดหยุดลงตรงนั้นเมื่อนางรวบเอาทั้งสองมือเล็กมากุมไว้"พี่สาวจะไม่ให้น้องเล็กต้องเสียใจที่เลือกยืนข้างพี่"

           "น้องเป็นคนขี้กังวลจนไม่น่าดูเช่นนี้"นางเคยชินที่จะระแวดระวังในทุกเรื่องตั้งแต่เล็กแล้ว"ข้าเลือกข้างท่านเพราะเชื่อว่าถึงพี่รองจะไม่ไดรักเอ็นดูน้องแต่ท่านก็ไม่ได้เกลียดข้า"พอที่จะหยิบมีดมาแทงยามหันหลังให้กัน แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับพี่ใหญ่คนผู้นั้นยิ้มให้นางเสมอแต่ก็กดนางไว้ให้ต่ำลงไปพร้อมกัน กลั่นแกล้งนางทั้งที่ยังส่งรอยยิ้มให้ กล่าวร้ายนางทั้งที่ยังจับมือ ฉีจื่อฟูนำนางไปด้วยเมื่อไปที่ใดเพื่อเป็นตัวเปรียบเทียบให้ตนเองยิ่งดูสมบูรณ์........ทำให้ตนรักคนเช่นนี้ไม่ลง

           ฉีกุ้ยฮวากลับจวนพร้อมของพระราชทานสองชิ้นของตนหนึ่งชึ่น อีกชิ้นเป็นของมารดา สิ่งเหล่านี้สร้างความดีใจให้แก่นางมากมิใช่ด้วยมูลค่าของสิ่งของแต่ยามใส่เครื่องประดับพระราชทานเหล่านี้จะแสดงให้เห็นว่าตนและมารดายังมีใครหนุนอยู่เบื้องหลัง

           การเข้าจวนทางประตูเล็กเป็นธรรมเนียมที่นางควรทำแต่เรื่องนี้ท่านย่าระเว้นให้หลานทุกคนได้เข้าบ้านด้วยประตูหลัก ส่วนประตูเล็กทางด้านข้างนั้นเอาไว้ให้บ่าวในเรือน เมื่อหลายปีก่อนตนยังจำได้ชัดว่าเห็นพี่รองในอาภรณ์ไม่ต่างจากสาวใช้เดินเข้าออกประตูนั้นเห็นสีหน้าหม่นหมองก้มหัวฟังวาจาของแม่ใหญ่ที่ติเตียน ไม่ทันได้คิดสิ่งใดท่านแม่ก็ดึงตนให้ห่างไม่ให้สนใจ ฉีกุ้ยฮวาลืมภาพนี้ไปโดยสิ้นเชิงแต่เมื่อกลับบ้านคราวนี้กลับประหวัดไปถึง

           ไม่ทันได้พ้นประตูก็รับรู้ถึงสายตามุ่งร้าย จางซุ่ยเล่อยืนอยู่ตรงนั้นใบหน้าแสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวข้างกายยังมีข้ารับใช้คนสนิทพยุงแขนไว้ แม้ในยามนี้ที่พี่จื่อฟูต้องรับอาญาหลวงจางซุ่ยเล่อก็ยังทำเช่นเดิมเหมือนเช่นทุกครั้งกดลูกอนุอย่างนางเอาไว้ใต้ฝ่าเท้า เหยีบให้จมลงในปรักโคลน

           ชีวิตของพี่สาวคนรองจะเป็นเช่นไรก็ต้องก้าวไปข้างหน้าตัวนางเองก็เช่นกัน คิดได้ก็ก้าวข้ามคานประตูหน้าอย่างไม่หวั่นเกรงนางเบื่อที่จะสวมหน้ากากอ่อนน้อมต่อหน้าคนเช่นนี้แล้วเช่นกัน








           ได้ยินเสียงพิณดังรอดออกมาจากตัวตำหนักคนฟังก็ขมวดคิ้วเพลงยังคงไพเราะเช่นเดิม แต่เมื่อนึกได้ว่าสิ่งนี้ทำให้อวิ้นซีล้มหมอนนอนเสื่อนับครั้งไม่ถ้วนก็เกิดเป็นอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย อวิ้นซีของมันเหมาะกับศาสตร์แห่งเสียงที่สุดเชี่ยวชาญจนฟางหรงที่เป็นผู้สอนยังประหลาดใจ

           บนเพลงเหล่านี้มีฤทธานุภาพเพียงใดตัวมันยังไม่เคยเห็น แต่กว่าจะได้มาต้องเสียสิ่งใดไปบ้างนั้นเห็นอยู่เจนตาเพราะศาสตร์แห่งเสียงนี้เองที่ผูกโยงร่างกายและจิตใจผู้ใช้เข้าไว้ด้วยกัน

           เจาจิงคุณผลักบานประตูเข้าไปโดยไม่ขานชื่อหรือรอให้คนด้านในอนุญาต เสียงเพลงหยุดไปหนึ่งจังหวะน้อยจนคนทั่วไปแทบไม่ได้ยินท่วงทำนองพลิกเปลี่ยนเป็นรื่นเริงเหมือนปัดเอาความหม่นหมองออกไปจนสิ้น เส้นสายที่ถูกเกี่ยวสั่นรัวเร็วในมือของอวิ้นซีเป็นผีผาหาใช้พิณ

           โม่ลี่สีขาวสะอาดแย้มกลีบบานทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาดูไม่ต่างจากการเล่นกลที่นักแสดงปาหี่ด้านนอกชอบทำ แต่เจาจิงคุณรู้ว่าอวิ้นซีหาได้ใช้กลอันใดทั้งหมดล้วนมาจากเสียงของเครื่องดนตรีที่ถืออยู่ในมือ

           "ยิ้มออกแช่นนี้แสดงว่าอาคุณไม่โกรธกันแล้ว?"คนเผลอยิ้มออกส่ายหัว เคยโกรธคนตรงหน้าได้ลงสักครั้งเมื่อไหร่กัน

           "ฝีมืออวิ้นซีพัฒนาขึ้นมาก"ไม่ใช่การพูดเอาใจแต่มนุษย์ธรรมดาสามัญทำได้ในระดับนี้ถือว่าเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่งแล้ว

           "เจเจ่ลงมือสอนเองจะได้น้อยกว่านี้ได้อย่างไร"ที่เล่นออกมายังนับว่าธรรมดาด้วยซ้ำเพลงที่นับเป็นหัวใจหลักของศาสตร์แห่งเสียงมีอยู่สามบท สามบทเพลงที่ทำให้ชื่อเสียงต้าจี่ละบือไปไกลถึงแดนสวรรค์ บทเพลงทั่วไปที่ดีดออกมาไม่อาจเทียบเพียงท่อนหนึ่งของมัน ไม่อาจหาญไปสู้กับบทเพลงที่เคยสั่นสะเทือนสรวงสวรรค์

           "ฉีเจี๋ยยวี๋สารภาพแล้ว"เจาจิงคุณนั่งลงด้านตรงข้ามพร้อมหยิบขนมเข้าปากอย่างถือสิทธ์ิ"เป็นเหวินชิวเยี่ยน"

           "เหวินชิวเยี่ยน"ในความทรงจำของตนไม่ได้มีชื่อของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย ซูอวิ้นซีจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพระสนมของเสด็จพ่อมีชืออีกฝ่ายอยู่ในนั้นด้วย

           ทบทนความจำนของตนและแม่เฒ่าอย่างละเอียดก็ทำให้นึกได้ว่าแม้นางจะไม่รู้จักเหวินชิวเยี่ยนผู้นี้แต่ถ้าเป็นเพียงแซ่เหวินเพียงอย่างเดียวแล้วพอรู้อยู่บ้าง ฮูหยินของท่านตามีแซ่ว่าเหวินหรือมิใช่

           "ชื่อเดิมนางคือ...?"

           "เหวินเหลียนเอี้ยน"

           "เหวินเหลียนเอี้ยน.........เจาเอี้ยนเหลียน"แม้จะเป็นเพียงการคาดเดาแต่สิ่งที่ออกมาน่ากลัวไม่น้อยเลย หากเป็นไปตามที่คิดเหวินเหลียนเอี้ยนผู้นี้คือเจาเอี้ยนเหลียนพี่สาวของท่านแม่ ชายาเอกของอดีตองค์ชายที่หมายชิงราชบัลลังก์ คนที่มีภูมิหลังเช่นนี้แฝงตัวเข้ามาเป็นพระสนมของเสด็จพ่อ"ตอนนี้พระสนมแซ่เหวินเป็นอย่างไร"

           "มีการติดต่อระหว่างนางและฉีจื่อฟูเป็นหลักฐานชัดเจนนางกำนัลที่ถูกเค้นข้อมูลสารภาพไปในทิศทางเดียวกัน ตอนนี้ถูกคุมตัวอยู่ในเหลิ่งกง(ตำหนักเย็น)"หากไม่ต้องรอให้อวิ้นซีเป็นผู้ตัดสินหากไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายสะสางเรื่องนี้ด้วยตัวเองอย่างที่ต้องการ ใจทั้งฉีจื่อฟูและเหวินเหลียนเอี้ยนล่วนต้องตกตายด้วยมือตนแล้ว"มีจดหมายลับที่เหวินชิวเยี่ยนลอบติดต่อกับคนขององค์ชายซูเฟยเหลิง....เรื่องเมื่อหลายปีก่อนก็เป็นฝีมือนาง"ไม่ใช่เพียงเรื่องของเจาเหม่ยหรงแต่ไม่ว่าการจากจากของสตรีที่ฮ่องเต้โปรดปรานนางใดสนมแซ่เหวินผู้นี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้อง

           ไม่ต้องขยายความก็เข้าใจตรงกันว่าคือเรื่องใดมือเผลอออกแรงเกี่ยวสายผีผาจนบาดเนื้อหากอีกคนไม่ดึงมือออกคงได้เลือดแล้ว

           "อวิ้นซีทำอันใดของท่าน!"เจาจิงคุณไม่ได้โกรธที่เผลอตวาดเพราะความตกใจเพียงเท่านั้น มือที่รวบไว้ยังไม่ติดปล่อยออกกลัวว่าผู้เป็นเจ้าของจะทำสิ่งใดโดยไม่คิดแล้วเจ็บตัวอีก

           ซูอวิ้นซีดูเหมือนไม่รับรู้สิ่งใดทั้งสิ้นมือคว้าแขนของคนตัวใหญ่กว่าแล้วร้องบอกความต้องการ"อาคุณพาข้าไปที่เหลิ่งกง พาข้าไปที่เหลิ่งกงตอนนี้"

           มองคนที่ตอนนี้ไม่ต่างจากไร้สติก็ไม่รู้ว่าควรทำเช่นไร ใจหนึ่งไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องเผชิญหน้ากับหญิงบ้านางนั้นในสภาวะเช่นนี้แต่ทำตามคำของของตนตัวเล็กมานานจนเคยชินเสียแล้ว บางครั้งก็นึกเกลียดที่ร่างกายตนเองขยับไปไวกว่าสมอง

           รวบร่างกายที่เล็กเพียงนิดเข้าหาตัวก็ทะยานร่างออกไปพ้นตำหนักชิดจันทร์ ด้วยศักยภาพที่มนุษย์ธรรมดาได้แต่ใฝ่ฝันหาเพียงชั่วลมหายใจเหลิ่งกงก็ปรากฎอยู่เบื้องหน้า





           ตอนนี้ปรับคำนานมากกว่าจะเสร็จคนตรวจที่บ่นแล้วบ่นอีก 5555 ไม่นินทาแล้วเดี๋ยวนางอ่านเจอแล้วจะไม่มีคนช่วย #ขอบคุณที่ช่วยตรวจคำผิดอันมหาศาลในทุกตอนน้า

           ขอโทษที่มาสายนะคะไม่มีข้อแก้ตัวค่ะ ตอนแรกกะว่าของีบแป็บนึงแต่หลับยาว

           ถ้าไม่มีงานด่วนพรุ่งนี้เจอกันอีกตอนน้า

           รักรีทนะคะ ฝันดีล่วงหน้าเช่นเคยค่ะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #794 unknow-me (@someone-is-me) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 08:51
    ปักธงรออออ
    #794
    1
    • #794-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:37
      รีบปั่นสุดใจเลยค่ะ
      #794-1
  2. #793 Angiemammy (@Angiemammy) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:58
    ขอบคุณค่ะ
    #793
    1
    • #793-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:37
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #793-1
  3. #792 annonann (@annonann) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:27
    รอค่ะ ขอบคุณด้วยค่ะ
    #792
    1
    • #792-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:36
      ด้วยความยินดีค่ะ จะรีบแต่งรีบแก้คำผิดน้า
      #792-1
  4. #791 ม่านมุก (@honeyl) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:38
    ขอบคุณค่ะอัพไว ๆ นะคะสนุกมาก ๆ เลยค่ะรอค่ะ
    #791
    1
    • #791-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:36
      อัยย์จะพยายามนะคะ
      #791-1
  5. #790 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:29
    พระเอกเขาหายอีกแล้ว ค่าตัวแพงจริงๆ
    #790
    1
    • #790-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:34
      มันมีเหตุผลอยู่น้า เอาเป็นว่าบอกแล้วกันคืออวิ้นซีเราย้ายไปอยู่ตำหนักของซูเฟยซึ่งเป็นพระสนมค่ะ หย่งจิ้นที่เป็นผู้ชายจะเข้าไปเยี่ยมในตำหนักของพระสนมคนโปรดก็ดูไม่สมควรใช่มั้ยค่ะ ดังนั้นเลยหายตัวอีกแล้วค่ะ
      #790-1
  6. #789 N_onG (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:21
    สงสารซูอวิ้นซีมากกกก!!! อยากให้ทำสำเร็จ จัดการคนร้ายอย่างสาสม สู้ๆๆๆๆๆ :)
    #789
    1
    • #789-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:32
      ต้อนนี้คนแต่งก็ต้องสู้เหมือนกันค่ะงานเยอะมากๆๆๆๆๆๆ แต่จะพยายามมาลงให้เนาะ
      #789-1
  7. #788 อวี้ (@Aikaterina) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:17
    อิอิ~รอค่ะ
    #788
    1
    • #788-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:31
      อัยย์จะรีบปั่นให้นะคะ
      #788-1
  8. #787 LowSugarPink (@LowSugarPink) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:07
    ขอบคุณค่า
    #787
    1
    • #787-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:30
      ค่า ขอบคุณที่ติดตามเช่นกันน้า
      #787-1
  9. #786 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 20:06
    ขอบคุณค่ะ
    #786
    1
    • #786-1 carentear (@carentear) (จากตอนที่ 75)
      27 มีนาคม 2560 / 21:30
      ด้วยความยินดีค่ะ
      #786-1