วิธีเขียนบล็อคให้น่าสนใจ :D

 1.หาแนวที่ตัวเองชอบ

เมื่อก่อนยอมรับว่าหาสไตล์ของตัวเองไม่เจอ เขียนมั่วเขียนซั่วไปหมด แต่ไอ้การเขียนมั่วซั่วนี่แหละมันช่วยให้เราค้นหาตัวเองเจอได้ ว่าเราเหมาะที่จะเขียนงานแบบไหน เพราะฉะนั้น ไม่ต้องจิตตก แอบน้อยใจ กินยาคูลประชดชีวิตเพราะอัพบล็อกแล้วไม่มีใครมาคอมเม้นท์ ใจเย็น ค่อยเป็นค่อยไป วิริยาเองก็ยังไม่เก่งพอที่จะสอนใครเป็นจริงเป็นจัง แต่ก็อยากจะแนะนำเท่าที่เรียนรู้มาเหมือนกัน

 จำไว้แค่ว่าอย่ากดดันตัวเองว่าทุกครั้งคนต้องมาเม้นท์เยอะ อย่ากดดันตัวเองว่าต้องได้ขึ้นฮอต แต่จงสนุกกับสิ่งเราเขียน และ จงมีความสุขถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาอ่าน หรือ มาคอมเม้นท์จะมีแค่คนเดียว หรือไม่มีเลย จงมีความสุขกับการที่ได้เขียน และ เขียน และเขียน....

 ส่วนเรื่องแนวทาง ไม่มีใครเทพขนาดเจอทางที่ตัวเองชอบในวันแรก เพราะฉะนั้นจงค้นหาต่อไปไม่นานหรอก คุณจะจับทางตัวเองได้

  2.รับฟังความคิดเห็นของคนอื่นบ้าง

เป็นนักเขียน ต่อให้ดังแล้ว กำลังจะดัง หรือ ไม่ดังเลย ไม่ว่าใครจะเขียนบั่นทอนกำลังใจ กวนตีน หรือ เห็นต่างจากเรา ไม่ว่าเขาจะจงใจมาหาเรื่องเราแค่ไหน จงยกให้พวกเขาเป็นครู อย่างน้อยบางที เขาเหล่านั้นจะเป็นกระจกที่สะท้อนให้เราเห็นตัวเราเองในมุมที่เรามองไม่เห็น

 บางครั้ง ความคิดเห็นเหล่านั้นอาจทำให้เราท้อ หรือ รู้สึกไม่ดี แน่นอนเราแอบแช่งอาเหล่าม่าเขาในใจได้ แอบทึ้งขนหมีแก้เครียดได้ หรือแม้แต่ ออกไปวิ่งประชดชีวิตที่เขาเห็นต่างก็ได้ถ้าทนไม่ไหวก็แอบสร้างหุ่นไล่กามาเผาเรียกร้องความเป็นธรรมก็ได้ไม่มีใครว่า ...ตรุ๊ยส์

 จงจำไว้ว่า อุปสรรค จะช่วยหล่อหลอมให้เราแกร่งขึ้น

   3.ไปเยี่ยมบ้านคนอื่นเขาเสียหน่อย

ข้อนี้ไม่ได้หมายความว่าให้ตีตั๋วรถไปเยี่ยมบ้านบล็อกเกอร์คนโปรด แต่หมายถึง ให้ไปอ่านงานเขียนของคนอื่นบ้าง ไปเม้นต์งาน ไปให้กำลังใจ ไปใส่ใจสนใจงานคนอื่นบ้าง ไม่จำเป็นว่าต้องไปทุกวัน แต่หัดออกไปเปิดหูเปิดตามเก็บค่าประสบการณ์เสียหน่อย อย่างน้อยก็หาไอดอลที่เป็นแรงบันดาลใจให้ก็ยังดีใช่ไหมล่ะ

 และ อย่าจงใจกวนตีน หรือ ยั่วให้เขาโมโห  อย่าเลียขา หรือ อวยเว่อร์จนน่าเกลียด  ถามว่าทำไม เพราะมันอาจสร้างความระคายเคืองให้ทั้งผู้เขียนและผู้อ่านได้

 หากเราไม่เห็นด้วยกับงานที่เขาเขียน ควรบอกและยกเหตุผลที่มีน้ำหนักมาวางประกอบ ไม่ใช่ว่า แิอร๊ย อีดอกนี่เขียนด่า แล้วมันโดนกูพอดี กูเจ็บ กูปวด กูขอตอกกลับหน่อยเถอะอีหอยหักใน !!!!!! แวร๊ยยย ...ไม่งามแน่ ๆ

  4.อย่าอิจฉา

ไม่ว่าคนคนนั้นจะมาเขียนที่หลังคุณ แต่กลับเริ่มมีชื่อก่อนคุณ หรืออย่างไรก็ตาม คุณอุตส่าห์นั่งเขียนอยู่สามวันกลับมีคนอ่านจึ๋งเดียว แต่ิีนี่เป็นใคร เขียนแป๊ปเดียวคนอ่านเป็นร้อยเป็นพัน หมั่นไส้จังเว้ยยย โลกนี้มันไม่ยุติธรรม ศาลไคฟง ขอความเป็นธรรมให้ข้าด้วย อ๊างงงง

 ลืมไปแล้วหรอว่าเขียนบล็อกทำไม เขียนเพื่ออะไร อย่าให้ความอิจฉามาบดบังตาจนต้องจ้องทำลายเขาให้ย่อยยับ นอกจากบางครั้งมันจะทำไม่สำเร็จแล้วมันอาจจะเด้งดึ๋งติดสปริงค์กลับมาทำร้ายคุณเองก็ได้นะ

 และหากคุณไม่พอใจใครสักคน การหลีกเลี่ยงไม่ไปอ่าน มันก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง แต่หากเขายังมาปรากฎกายส่องแสงแยงลูกกะตาทำให้คุณอยากจะกรี๊ดดดดดด กระทืบเท้า กรี๊ดดดดดดดดดดแล้วล่ะก็ แนะนำให้หาเหตุผลที่คุณคิดว่าอีปลวกนี่มันไม่ควรมีชีวิตเขียนงานที่นี่อีกต่อไป แจ้งลบเขาไปซะ หรือ รีพอร์ทไปซะ คิดว่ามันน่าจะโอเคกว่ามานั่งอิจฉาหาทางทำลายเขาอีกนะจ๊ะ

  5. ไม่ขโมยผลงาน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ควรอย่างมาก ลองคิดถึงใจเขาใจเราดูว่าถ้าเกิดเราถูกแต๊บผลงานไปแอบอ้างดัดแปลงใหม่จะรู้สึกอย่างไร อย่าคิดว่า ขำขำ ชิวชิว เพราะถึงเวลาคุณโดนแบบนั้นเข้าเอง คุณคงขำไม่ออกแน่ ๆ จงให้เครดิตที่มาเสมอ นั่นคือมารยาทที่ดี และ สร้างความรู้สึกที่ดีให้ผู้อ่านมีเจ้าของบล็อกด้วย

credit :  วิธีการเขียนบล็อกให้น่าสนใจ < จิ้มที่ลิงค์ได้เลย :D