Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 157 : ภาค2 บทที่6 ดวงตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

ภาค2 บทที่6 ดวงตา


“เนเน่คิดจะสู้กับผมจริงๆหรือครับ  พลังของเธอในตอนนี้น่ะยังไม่เพียงพอที่จะสู้กับผมหรอกนะ”  อากิระกล่าวเพื่อเปลี่ยนใจเนเน่ที่อยู่ตรงหน้า

“หืม...ก็บอกแล้วไง  ว่าวันนี้หนูจะมาสะสางเรื่องของเราน่ะ  พี่อากิระ”  เนเน่ยังคงยืนยันคำเดิมอย่างหนักแน่น


            เมื่อได้ฟังเช่นนั้นอากิระก็หลับตาลงครู่หนึ่ง  ก่อนที่เขาจะเบิกตาขึ้นแล้วกล่าวกับเพื่อนๆ  ด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง  “ทุกคนรีบไปได้แล้วครับ”  อากิระกล่าวพร้อมกับเปิดหน้าต่างไอเทมขึ้นมาแล้วกดโอนไอเทมหินสลักรูปมังกรทะเลให้แก่เมเทียร์


“ให้เมเทียร์ที่รู้เรื่องนี้เป็นหัวหน้าทีม  นำทางทุกคนไปยังหมู่เกาะที่อยู่ใกล้ที่สุด  แล้วสำรวจหาเบาะแสที่เกี่ยวหับหินสลักนั้น  ส่วนผมจะรีบจบเรื่องนี้แล้วตามไปให้เร็วที่สุด  ทุกคนไปได้แล้ว!!!”  อากิระออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด  ทำให้ทุกคนต้องทำตามโดยไม่มีใครกล้าขัดเลยแม้แต่ผู้เดียว  จะมีก็เพียงเมเทียร์ที่หันกลับมามองอากิระด้วยความเป็นห่วง  เพราะในกิลด์วิหคราตรีมีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้เรื่องระหว่างอากิระ  และเนเน่  เมเทียร์จึงได้แต่ภาวนาขอให้เรื่องจบลงด้วยดี  ก่อนจะมุ่งหน้าไปตามคำสั่งของอากิระ


            จากนั้นเหล่าปีกศักดิ์สิทธิ์ก็ขับเจ็ทสกีออกจากท่าเรือ  เพื่อที่จะมุ่งหน้าสู่หมู่เกาะที่เป็นเป้าหมายของพวกเขา  เหลือไว้เพียงอากิระและเนเน่ที่ยังคงยืนประจันหน้ากันโดยไม่ละสายตาไปจากอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย


“ถ้าอย่างนั้น  หนูขอเริ่มก่อนเลยนะ”  เนเน่กล่าวเสียงเย็นก่อนจะพุ่งร่างเข้าหาอากิระอย่างรวดเร็ว  พร้อมกับผนึกจิตลงสู่ฝ่ามือของเธอจนปรากฏเป็นแสงสว่างสีม่วงดำ  แล้วซัดฝ่ามือนั้นเข้าใส่อากิระ


            เมื่อได้เห็นเช่นนั้นอากิระ  ก็ผนึกปราณมังกรแปรลักษณ์ลงสู่มือของตน  จนมือของเขาห่อหุ้มไว้ด้วยปราณสีดำสนิท  จากนั้นเขาก็กำหมัดแน่นก่อนจะชกสวนเข้าปะทะกับฝ่ามือของเนเน่  ก่อให้เกิดพลังปะทะอย่างรุนแรงขึ้นมา

 

 

            ทางด้านเหล่าปีกศักดิ์สิทธิ์ที่ออกเดินทางตามคำสั่งของอากิระนั้น  พวกเขากำลังมุ่งหน้าสู่หมู่เกาะที่ห่างออกมาจากเมืองเทซิส  ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงที่หมายได้ในที่สุด  ซึ่งจุดหมายของพวกเขานั้นก็คือเกาะขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณใจกลางของหมู่เกาะนั่นเอง


“ที่นี่น่ะหรือ  เกาะที่ว่าน่ะ”  เมเทียร์กล่าวพลางมองไปด้านหน้า ซึ่งเป็นเกาะที่กว้างใหญ่  ซึ่งมีป่าไม้ที่ขึ้นอย่างหนานาแน่น

“ถูกต้องแล้วครับ”  เลออนตอบยืนยัน

“ถ้าอย่างนั้นถ้ำที่ว่าอยู่ที่ไหนกันคะ”  ลูน่าเป็นฝ่ายถามขึ้นมาบ้าง

“ลึกเข้าไปที่ใจกลางของเกาะนี้ครับ  ที่แห่งนั้นจะมีต้นไม้ที่ขึ้นเป็นกลุ่มหนาแน่นอย่างผิดธรรมชาติอยู่  ภายในกลุ่มไม้ที่ว่านี้จะมีถ้ำที่ว่าซ่อนอยู่ครับ”  เลออนตอบอีกครั้ง

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันเถอะ  ฉันว่ามันจะต้องมีภารกิจลับอะไรซ่อนอยู่อย่างแน่นอน  เรารีบเคลียร์ให้จบก่อนที่เจ้าบ้าอากิระจะมากันเถอะ”  เทมเพสต์กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูสนุกสนาน

“เฮ้อ  ขืนเออออตามแกได้เจอแต่หายนะแน่ๆเจ้าบ้าพลัง”  นัวร์พูดพร้อมกับถอนหายใจ  และเพราะคำพูดนี้ของนัวร์นั่นเอง  ที่ทำให้นัวร์และเทมเพสต์หันมาแยกเขี้ยวใส่กัน  เพื่อนๆที่ได้เห็นเช่นนั้นจึงต้องถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจ


            จากนั้นพวกเขาจึงเดินทางต่อเข้าสู่ป่า  เพื่อเข้าไปยังใจกลางป่าสถานที่ที่มีถ้ำซึ่งซ่อนอยู่กลางหมู่ไม้อันเป็นเป้าหมายของพวกเขา  ซึ่งภายในป่าแห่งนี้เองก็มีสัตว์อสูรอยู่มากมายพอสมควรเช่นกัน  โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นสัตว์อสูรประเภทสัตว์ป่า  ที่มีระดับชั้นไม่เกินไปกว่าชั้นหัวหน้า  จึงไม่เป็นปัญหาต่อพวกเขาเลยแม้แต่น้อย


            ไม่นานนักเหล่าสมาชิกระดับปีกศักดิ์สิทธิ์  ก็มาถึงที่หมายได้ในที่สุด  เบื้องหน้าของพวกเขานั้นก็คือต้นไม้ขนดใหญ่ที่ขึ้นอยู่เป็นกลุ่ม  ซึ่งหากมีใครได้มองจากด้านบนแล้วล่ะก็  จะเห็นได้ว่าแท้จริงแล้วป่าไม้ที่ขึ้นบนเกาะนี้นั้น  ไม่ได้ขึ้นตามธรรมชาติเหมือนกับที่อื่นๆ  แต่ต้นไม้ที่ขึ้นบนเกาะนี้จะขึ้นเป็นกลุ่ม  และมีพื้นที่ว่างเว้นไร้ซึ่งต้นไม้จนประกอบกันเป็นสัญลักษณ์รูปดาวหกแฉก  และมีต้นไม้กลุ่มหนึ่งที่ขึ้นเป็นวงกลมตรงบริเวณใจกลางของดาวหกแฉก 


“ที่นี่อย่างนั้นหรือคะ”  เมเทียร์กล่าวถามเลออน

“ถูกแล้วครับ  ถ้ำที่ว่าอยู่ภายในหมู่ไม้เหล่านี้แหละ”  เลออนตอบโดยไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าอย่างนั้น  เราก็เข้าไปเถอะค่ะ”  เมเทียร์กล่าวนำเพื่อนๆ  พร้อมกับเดินเข้าสู่หมู่ไม้เบื้องหน้า


            หลังจากที่ผ่านเข้าภายในหมู่ไม้ใจกลางป่าแล้ว  สิ่งที่พวกได้พบก็คือปากทางเข้าสู่ถ้ำที่มีขนาดใหญ่กว่าร่างของพวกเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น  เมื่อได้เห็นเช่นนั้นพวกเขาก็จำใจที่จะต้องทยอยเข้าไปทีละคน  โดยเริ่มจากเทมเพสต์ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดภายในกลุ่มนี้  ตามมาด้วยเมเทียร์ที่เป็นผู้นำทีมในครั้งนี้  แล้วก็คนอื่นๆตามลำดับ


            ในเส้นทางที่พวกเขาเดินไปนั้น  เป็นเพียงทางเดินที่ยาวและแคบเท่านั้น  แสงสว่างที่ส่องเข้ามานั้นมีน้อยนิดจนแทบจะมองสิ่งใดไม่เห็น  เมื่อเดินไปได้สักครู่เทมเพสต์ก็หยุดเท้าลง  ทำให้ทุกคนต้องหยุดเดินเช่นเดียวกัน


“มีอะไรเหรอ  ตาบ้าเทมเพสต์”  ไอริสที่อยู่ด้านหลังเมเทียร์เป็นผู้กล่าวถาม

“ดูเหมือนงานจะเข้าแล้วล่ะ”  เทมเพสต์พูดด้วยเสียงที่จืดสนิท


            เบื้องหน้าของเขานั้นปรากฏแสงสีแดงจำนวนมากจนไม่อาจที่จะนับได้  สาเหตุที่เมเทียร์ไม่ได้เป็นผู้ถามเทมเพสต์นั้น  ก็เพราะว่าเธอเองก็ได้เห็นแบบนั้นเช่นกัน  และแสงสีแดงเหล่านั้นก็มีการเคลื่อนไหวไปมา  ก่อนที่จะพุ่งเข้ามาหาพวกเขาพร้อมกับเสียงรายงานที่ดังขึ้น


ผู้เล่นถูก  ค้างคาวอสูร  สัตว์อสูรชั้นทหาร  ระดับ 50  จำนวน  12300  ตัวโจมตี  ผู้เล่นที่ถูกสังหารจะถูกลดระดับลง  ระดับค่ะ


“เวรแล้ว  ทางแคบแบบนี้จะหลบยังดีเนี่ย”  เทมเพสต์สบถลั่น


            แต่ก่อนที่แสงสีแดงเหล่านั้นจะเข้าถึงตัวของพวกเขา  ก็ปรากฏกำแพงแสงสีทองขึ้นมาเบื้องหน้าของพวกเขา  ทำให้แสงสีแดงเหล่านั้นไม่อาจที่จะเคลื่อนเข้ามาหาพวกเขาได้  และด้วยแสงสว่างจากกำแพงป้องกันด้านหน้าของพวกเขา  ก็ทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นร่างของพวกมันซึ่งมีลักษณะเป็นค้างคาวสีดำสนิท  ขนของมันชี้ฟูและแหลมจนดูราวกับหนาม  ดวงตาของมันเป็นสีแดงราวกับโลหิต


หล่อหลอมธาตุเปลวเพลิง – พลังคลื่นเพลิงสะท้านฟ้า


            พริบตานั้นเทมเพสต์ก็รีบหล่อหลอมธาตุไฟเข้าสู่มือทั้งสองของตน  ก่อนที่จะยื่นมือมาด้านหน้าพร้อมกับยิงเปลวเพลิงในมือออกไปด้านหน้า  ก่อให้เกิดเปลวปริมาณมากที่แผ่พุ่งออกเป็นสายเข้ากลืนกินร่างของเหล่าค้างคาวจนหมดไป  พร้อมกับเสียงรายงานการตายของเหล่าค้างคาว


“เลออน  ทำไมถึงไม่บอกว่ามีตัวแบบนี้ด้วย”  คลาวด์กล่าวถามพลางหันกลับไปมองหน้าของเลออน

“ต้องขอโทษด้วยครับ  ครั้งก่อนไม่มีตัวแบบนี้อยู่เลย”  เลออนกล่าวโดยมีท่าทีที่ตกตะลึง

“ถ้าอย่างนั้น  เราไปต่อเถอะค่ะ  คราวนี้ก็ขอให้ระวังตัวหน่อยนะคะ”  เมเทียร์กล่าวกับทุกคน  แล้วพวกเขาก็ก้าวเดินต่อไป  โดยที่ในระหว่างทางนั้นไม่ปรากฏเหล่าค้างคาวอีกเลยแม้แต่ตนเดียว


            ในที่สุดพวกเขาทั้งหมดก็หลุดพ้นจากทางเดินแคบๆ  มาถึงบริเวณพื้นที่ที่โล่งและกว้างได้ในที่สุด  พวกเขามองไปรอบๆบริเวณก็ไม่พบอะไรอีกนอกจากผนังถ้ำอันว่างเปล่า  และผนังด้านหนึ่งของถ้ำที่มีลักษณะแตกต่างจากบริเวณ  ซึ่งลักษณะของมันนั้นดูคล้ายผิวหนังของสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ที่หนาและหยาบเสียมากกว่า


“ตรงนั้นแหละครับ  ที่เป็นพื้นที่ที่มีดวงตาขนาดยักษ์อยู่”  เลออนกล่าวพร้อมกับชี้ไปยังผนังถ้ำบริเวณนั้น  ทำให้ทุกคนหันไปมองยังผนังที่เลออนได้ชี้ไป  พริบตานั้นเองถ้ำก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นมา

“ก...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”  ฮาร์คัวร์อุทานอย่างตื่นตะลึง

“ดวงตาลึกลับนั่นกำลังจะเปิดแล้วครับ  ทุกคนระวังตัวด้วยนะครับ  ดวงตานั่นมีคำสาปที่อันตรายมาก”  เลออนพูดอย่างเร่งรีบ

“คำสาบอะไรกัน”  นัวร์รีบถามทันทีที่เลออนกล่าวจบ


            แต่ไม่ทันที่เลออนจะได้ตอบอะไร  ผนังถ้ำที่มีลักษณะเหมือนกับหนังของสัตว์เลื้อยคลานก็ค่อยๆแยกออก  เผยให้เห็นดวงตาขนาดยักษ์ที่มีลักษณะเป็นดวงตาสีเหลืองอำพัน  และมีนัยน์ตาเรียวเล็กเหมือนกับดวงตาของงู  และในวินาทีที่ดวงตานั้นเบิกกว้างขึ้นจนสุดนั้นเอง  ร่างของเหล่าปีกศักดิ์สิทธิ์ก็หนักอึ้งจนขยับไม่ได้  ตามร่างของพวกเขาก็ค่อยๆกลายเป็นหิน


“น...นี่มันอะไรวะเนี่ย”  เทมเพสต์กล่าวอย่างตกตะลึง

“ไม่จริง  พลังของคำสาบนี่มัน  รุนแรงกว่าครั้งก่อนอีก”  เลออนเองก็รู้สึกตกตะลึงไม่แพ้กัน

“นั่นสินะคะ  คราวก่อนคำสาบพวกนี้ยังเล่นงานพวกฉันไม่ได้มากขนาดนี้เลยแท้ๆ”  ยูกิกล่าวเสริม


            และในขณะที่ร่างของพวกเขากำลังกลายเป็นหิน  โดยที่ไม่มีใครสามารถที่จะทำอะไรได้  เมเทียร์ก็ตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่างขึ้นมา  พริบตานั้นรอบกายของเธอก็ปรากฏออร่าสีเงินขึ้นรอบตัว  พลังเวทย์ของเธอพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างมหาศาล  ร่างกายส่วนที่เป็นหินของเธอค่อยๆกลับเป็นปกติ  จากนั้นผิวพรรณที่กลับมาเป็นปกติก็ค่อยๆกระจ่างใสมากขึ้น  เส้นผมสีน้ำตาลแกมทองของเธอเปลี่ยนเป็นสีเงินและเปล่งประกายระยิบระยับ  ดวงตาข้างขวาของเมเทียร์ปรากฏเปลวเพลิงสีเงินที่ลุกออกมาอย่างโชติช่วง


กฎเกณฑ์แห่งดวงดาว – จำแลงร่างธิดาแห่งดวงดาว


(ทักษะประจำอาชีพ  จำแลงร่างธิดาแห่งดวงดาว – เพิ่มพลังเวทย์ขึ้นสองเท่า  เพิ่มค่าสถานะทั้งหมดขึ้น  50%  ทักษะนี้มีผลนาน  30 นาที  ในขณะที่ทักษะนี้แสดงผลผู้เล่นจะไม่ได้รับผลผิดปกติทุกประเภท  และจะลบล้างผลผิดปกติทั้งหมดที่ยังคงแสดงผลต่อตัวผู้เล่นที่ใช้ทักษะนี้  เมื่อใช้ทักษะนี้แล้วจะไม่สามารถใช้ได้อีกเป็นเวลา 4 ชั่วโมง )


            เมเทียร์ที่เข้าสู่สภาวะธิดาแห่งดวงดาวนั้น   ไม่ได้รับผลจากคำสาบเลยแม้แต่น้อย  เธอมองไปยังดวงตาอสูรขนาดยักษ์บนผนังถ้ำ  แล้วยกคันธนูในมือขึ้นเล็งไปยังดวงตานั้น  ในเวลาเดียวกันลูกธนูที่ขึ้นสายอยู่บนคันธนูก็ถูกออร่าสีเงินห่อหุ้มเอาไว้อย่างมหาศาล

“หายไปซะ”  เมเทียร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ


ศรแห่งดวงดาว – สายธารชำระดวงดาว


            ลูกศรสีเงินพุ่งออกจากคันธนูตรงเข้าหาดวงตาอสูรอย่างรวดเร็วและแม่นยำ  เข้าถึงเป้าหมายได้ภายในเสี้ยววินาที  และในทันทีที่ศรของเมเทียร์เข้าปะทะกันนั้นเอง  ก็ทำให้เกิดแสงสว่างสีเงินฉาบไปทั่วทั้งห้อง  ซึ่งแท้ที่จริงแล้วทักษะนี้ของเมเทียร์นั้นนอกจากจะสร้างความเสียหายปริมาณมากแล้ว  ยังมีผลในการลบล้างผลผิดปกติทั้งหมดให้กับพวกพ้องอีกด้วย  ทำให้ทุกคนที่กำลังจะกลายเป็นหินสามารถกลับเป็นปกติได้ในที่สุด  เช่นเดียวกันกับที่บัดนี้ผนังที่มีดวงตาอสูรอยู่ได้หายไปแล้ว  เผยให้เห็นทางเดินอันมืดมิดที่ทอดยาวไปโดยไม่อาจที่จะมองเห็นจุดหมายได้เลย


“เอาล่ะค่ะ  เราไปกันต่อเถอะ”  เมเทียร์กล่าวขึ้นมาด้วยท่าทีที่จริงจัง  ทุกคนจึงไม่มีใครขัดคำขึ้นมาแม้แต่คนเดียว  จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าเข้าสู้ทางเดินนั้นไป

 

 

            ท่าเรือท้ายเมืองเทซิสปรากฎร่างสองร่างที่กำลังปะทะฝ่ามือกัน  พลังทำลายอันรุนแรงที่แผ่ออกมาจากการปะทะกันของทั้งคู่นั้น  ทำหะและอาคารรอบๆบริเวณค่อยๆแตกพังออก  ร่างทั้งสองนั้นหาใช่ใครอื่น  แต่เป็นเนเน่และอากิระที่กำลังปะทะกันอยู่นั่นเอง


            ผลของการปะทะนั้น  หากสู้กันอย่างสุดกำลังแล้วล่ะก็  อากิระจะเปรียบเนเน่เป็นอย่างมากโดยไม่ต้องสงสัย  แต่ในพริบตาที่พลังของอากิระกำลังจะกระแทกเข้าใส่ร่างของเนเน่นั้น  อากิระก็ผ่อนแรงลงจนพลังของเนเน่สามารถกระแทกเข้าใส่ร่างของอากิระได้  ส่งให้ร่างของอากิระต้องถอยหลังไปถึงสามก้าวด้วยกัน


“เป็นอะไรไปคะ  ทำไมอยู่ดีๆถึงลดพลังของตัวเองลงล่ะ”  เนเน่กล่าวถามอย่างสุภาพ  แม้ว่าดวงตาที่มองมายังอากิระจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่พอใจก็ตามที


ทว่าอากิระกลับไม่ตอบอะไร  เขายังคงยืนนิ่งและมองมายังเนเน่  ด้วยสายตาที่ดูโศกเศร้า  เมื่อได้ยินเช่นนั้นเนเน่ก็คิ้วกระตุกขึ้น  เธอจึงตะโกนถามอากิระด้วยเสียงที่ดังลั่น


“นี่ไม่คิดที่จะสู้กันอย่างจริงจังเลยรึไง”

“ผมไม่อยากสู้กับเธอ  ไม่อยากฆ่าเธอ  เพราะอย่างนั้นผมจะไม่ลงมือ”  อากิระกล่าวเสียงเรียบ

“ไม่อยากฆ่าฉันอย่างนั้นรึ  ถ้าอย่างนั้นแล้วทำไมถึงลงมือกับคุณพ่อได้ล่ะ”  เนเน่ตวาดด้วยอารมณ์อันคุกรุ่น  ก่อนที่เธอจะสงบใจลงแล้วเหยียดยิ้มขึ้น  “ในเมื่อไม่คิดจะลงมือ  ก็ดีจะได้จัดการได้ง่ายๆ  ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่านายจะอดทนไม่ลงมือได้นานแค่ไหนกัน”


            เมื่อกล่าวจบเนเน่ก็พุ่งเข้าหาอากิระพร้อมกับโจมตีเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง  ท่วงท่าการโจมตีจากทั้งหมัดและเท้าถูกโรมรันเข้าใส่อากิระอย่างต่อเนื่อง  ทว่าทุกการโจมตีของเธอก็ถูกอากิระปัดป้องไปได้อย่างง่ายดาย  แต่ว่าการที่ถูกปัดป้องการโจมตีนั้นหาใช่เรื่องที่ทำให้เนเน่รู้สึกโกรธ  เพราะสาเหตุที่เนเน่ไม่พอใจมากขึ้นเรื่อยๆก็คือ  การที่อากิระไม่ยอมโจมตีกลับทั้งที่มีโอกาสหลายครั้งหลายคราต่างหาก


“ทำไม  ทำไมถึงไม่ยอมลงมือ”  เนเน่กู่ร้องด้วยความไม่พอใจ  พร้อมกับระดมโจมตีเข้าใส่อากิระด้วยความเร็วที่มาก กว่าเดิม


            ทว่าอากิระก็ยังคงทำเพียงแค่ปัดป้องการโจมตีของเนเน่  โดยที่ไม่มีแม้ท่าทีที่จะโจมตีกลับเลยแม้แต่น้อย  ทำให้เนเน่ยิ่งโกรธเป็นอย่างมาก  แต่ไม่ว่าจะโจมตีอย่างไรอากิระก็ไม่ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย


“โจมตีมาสิ  โจมตีกลับมาซะที”  เนเน่ยังคงกู่ร้องโดยที่เสียงของเธอนั้นค่อยๆสั่นเครือ  แต่ว่าแม้จะกู่ร้องออกไปเพียงใด  อากิระก็ไม่ลงมือกับเธอเลยแม้แต่น้อย


“ทำไมถึงไม่ยอมตอบโต้กัน” 


น้ำเสียงของเนเน่นั้นสั่นเครือมากขึ้น  น้ำตาของเนเน่ก็ค่อยๆรินไหลออกมา  การโจมตีของเธอเองก็เบาลงไปเรื่อยๆ  และสุดท้ายเธอก็ทุบมือเล็กๆทั้งสองของตนลงบนอกของอากิระอย่างแผ่วเบาแล้วค่อยๆซบลงไป  จากนั้นเธอก็เงยหน้ามองอากิระ  เผยให้เห็นดวงหน้าอันสวยใส  รับกับเส้นผมและดวงตาสีดำสนิท  ที่กำลังเปื้อนไปด้วยน้ำตาของเธอ  จากนั้นเนเน่จึงกล่าวขึ้นด้วยเสียงที่แผ่วเบาแต่กลับชัดเจน  จนไม่มีแม้แต่คำเดียวที่อากิระจะไม่ได้ยิน


“ทำไมต้องโกหกหนูด้วยคะ  พี่อากิระ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

2,694 ความคิดเห็น

  1. #1745 haremkinglv100 (@haremkinglv100) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 18:04
    ซบอกเฉย
    #1745
    0
  2. #1712 S1O9N9E5 (@SaXoNySone) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 18:43
    อ้าว สรุปรู้ความจริงแล้วด้วย
    #1712
    0
  3. #1678 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 14:11
    สรุปรู้ความจริงรึยัง5555
    #1678
    1
    • #1678-1 Rwby Rose (@ninpongpichan) (จากตอนที่ 157)
      10 สิงหาคม 2560 / 22:21
      น่าจะรู้แล้วนะแบบนี้555 #ค้างจัดประหยัดจริง
      #1678-1
  4. #1677 Ryusay Sangkatjai (@ryusay) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:57
    รู้ได้ไงหนอ
    #1677
    0
  5. #1676 Kkk07022545 (@Kkk07022545) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 10:18
    อะไรอ่ะงง
    #1676
    2
    • #1676-1 Son Sonax (@song8704) (จากตอนที่ 157)
      9 สิงหาคม 2560 / 15:49
      กลับไปดูตอนเก่าครับ ดราม่า...
      #1676-1
    • #1676-2 Son Sonax (@song8704) (จากตอนที่ 157)
      9 สิงหาคม 2560 / 15:50
      ได้อนุมาอีคน หุหุ ^_^
      #1676-2
  6. #1674 Freedom Pen (@nataphnog) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:20
    คิดออกล้ะ5555
    #1674
    0
  7. #1673 Freedom Pen (@nataphnog) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:57
    ก้ยังนึกไม่ออกอ่า เรื่องของเนเน่ 5555
    #1673
    0
  8. #1672 Ultimated (@jicky7) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:53
    แล้วก็รับเนเน่เข้ามาเป็นหนึ่งในผู้ติดตาม 5555
    #1672
    0
  9. #1671 094pop (@094pop) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:01
    thank you
    #1671
    0
  10. #1670 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 16:50
    ขอบคุณครับ
    #1670
    0
  11. #1669 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 16:46
    รู้ความจริงได้ไงเนี่ยยย
    #1669
    0
  12. #1668 spriteppp (@spriteppp) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 13:43
    ขนลุกเบย
    #1668
    0
  13. #1666 gaptitle (@gaptitle) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 13:06
    ทำไมน้ำตาไหลตามTT
    #1666
    0
  14. #1665 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 11:57
    น่าจะไปเจอพวกที่เป็นแบบเดียวกันกับพ่อแน่เลย ทำให้ประติดประต่อเรื่องราวได้
    #1665
    0
  15. #1664 ford042 (@ford04) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 10:33
    สงสารเนเน่อะT T
    #1664
    0
  16. #1662 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 07:56
    ไปเจออะไรมาถึงรู้ว่าโกหกละเนี่ย
    #1662
    0
  17. #1661 RajitpitSupo (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 07:03
    ที่ทำลงไป เพราะความเป็นห่วงทั้งนั้น ถ้ารู้ตัวแล้วก็อย่าฝืนเลยนะ เนเน่ โอ๋ๆ
    #1661
    0