Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 170 : ภาค2 บทที่19 การเดินทางครั้งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    31 ต.ค. 60

ภาค2 บทที่19 การเดินทางครั้งใหม่

 

            หลังจากที่สาวๆติวหนังสือเสร็จแล้ว   พวกเขาทุกคนก็ทานอาหารเย็นที่บ้านของวายุอีกครั้งก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน  โดยที่วายุเป็นผู้ไปส่งไอรดา  ส่วนจันทราก็กลับกับกลุ่มของแฟงก์  และสุดท้ายอาทิตย์เป็นผู้ไปส่งแพรวาที่บ้านของเธอ

 

“วันนี้ติวหนังสือเป็นยังไงกันบ้างครับ”  อาทิตย์เอ่ยถาม

“ทั้งจันทรา  และไอรดาฉลาดมากเลยล่ะ  ฉันสอนไปแค่นิดเดียวก็เข้าใจกันแล้ว”  แพรวาตอบด้วยรอยยิ้ม

“อย่างนั้นเหรอครับ  ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีแล้ว”  อาทิตย์กล่าวด้วยท่าทีที่ดูสบายใจ

“ว่าแต่อาทิตย์เนี่ยเก่งจังเลยนะ  ขนาดนอกเกมยังสู้ได้ขนาดนั้นเลย”  แพรวากล่าวชม

“ผมก็แค่พอมีฝีมือเล็กน้อยครับ” อาทิตย์กล่าวอย่างถ่อมตน

“นั่นน่ะเหรอเล็กน้อย  อาทิตย์น่ะแกล้งแสดงท่าทางสุภาพให้น้อยลงหน่อยเถอะ  อย่างน้อยถ้าภูมิใจที่ตนชนะก็แสดงออกมาตรงๆเถอะนะ”  แพรวากล่าวตำหนิ

“ก็ได้ครับ  อันที่จริงทั้งผมและวายุต่างก็เป็นระดับยอดฝีมือ  จึงไม่แปลกที่จะสู้กันได้แบบนั้น”  อาทิตย์กล่าวจากใจจริง

 

            จากนั้นไม่นานนักทั้งคู่ก็กลับมาถึงบ้านวารินทร์พิสุทธิ์  หลังจากที่ทั้งคู่ลงจากรถแล้วก็ตรงเข้าสู่บ้านของแพรวา  และขณะที่กำลังจะเดินเข้าสู่ห้องรับแขกนั้นเอง  ก็มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินสวนทางกับเขาไป

 

“อ้าว  กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ  แพรวา  อาทิตย์”  แพรพรรณกล่าวทักทาย

“สวัสดีครับคุณแม่”  อาทิตย์ทักทายกลับ

“กลับมาแล้วค่ะคุณแม่”  แพรวากล่าวอย่างร่าเริง

“เอ่อ  แล้วคนเมื่อครู่นี้เป็นใครกันครับ”  อาทิตย์กล่าวถามด้วยความสงสัย

“อ๋อ  เมื่อกี้นี้คือคุณเทวิญน่ะจ้ะ  เป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งของบริษัทของแม่เอง”  แพรพรรณตอบอย่างไม่ปิดบัง

 

“อย่างนั้นเองหรือครับ”  อาทิตย์กล่าวด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง  ก่อนจะกล่าวลา  “ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“จ้ะ  กลับบ้านดีๆนะ”  แพรพรรณกล่าวลาเช่นกัน

 

“เดี๋ยวฉันจะไปส่งนะ”  แพรวาพูดขึ้นมาแล้วเดินออกจากห้องรับแขกพร้อมกับอาทิตย์  จากนั้นแพรวาก็กล่าวถามอาทิตย์อย่างสงสัย  “นี่อาทิตย์  ทำไมถึงถามเรื่องคุณอาเทวิญล่ะ  ปกติไม่ค่อยเห็นนายสนใจคนที่ไม่รู้จักเท่าไหร่เลยนี่นา”

“ผมรู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากับเขาเลยน่ะครับ”  อาทิตย์กล่าวตอบ

“เอ๋  ทำไมล่ะ”  แพรวากล่าวอย่างสงสัย

“ช่างเถอะครับ  ผมคงจะคิดมากไปเอง”  อาทิตย์กล่าวขึ้นมา  “ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะครับแพรวา”

“ค่ะ  กลับดีๆนะ”  แพรวากล่าวจบเธอก็ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มของแฟนหนุ่ม  จากนั้นเธอก็มองหน้าเขาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

“ครับ  ไว้เจอกันนะ”  อาทิตย์กล่าวอย่างอ่อนโยน  ก่อนจะขับรถออกจากบ้านวารินทร์พิสุทธิ์

 

            เมื่ออาทิตย์กลับถึงบ้านเขาก็ตรงเข้าห้องของตนเพื่อจัดการกับธุระส่วนตัว  และเมื่ออาทิตย์จัดการธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว  เขาก็ตรงไปยังไดรฟ์สเฟียร์อุปกรณ์สำหรับเล่นเกมออนไลน์  และโปรแกรมสเมือนจริง  ที่มีลักษณะเป็นเตียงแคปซูลที่ใหญ่เพียงพอที่จะให้คนหนึ่งคนลงไปนอนได้อย่างสบาย  อาทิตย์นอนลงไปและกดปุ่มปิดฝาครอบเครื่องไดรฟ์สเฟียร์ลง  จากนั้นเบื้องหน้าของอาทิตย์ก็ปรากฏ  ไอค่อนเกมโปรแกรมต่างขึ้นมาให้เลือก  อาทิตย์จึงกดเลือกเกมเดสทินี่  แฟนตาเซีย  ออนไลน์ทันที

 

“คุณต้องการจะเข้าสู่เกมเดสทินี่  แฟนตาเซีย  ออนไลน์ใช่ไหมคะ”  เสียงจากระบบถามขึ้นมา

“ยืนยัน”  อาทิตย์ตอบยืนยันเพื่อเข้าเกมทันที

“กรุณาเตรียมตัวค่ะ  ระบบจะทำการส่งคุณเข้าสู่เกมในอีก 5…4…3…2…1

Game  Start

 

            สิ้นเสียงจากระบบสติของอาทิตย์ก็ดับวูบลงไป  เขาค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม

 

“กลับมาแล้วหรือคะ  พี่อากิระ”

“ป๊ะป๋ากลับมาแล้ว” 

 

เสียงทักทายทั้งสองที่ดังขึ้นนั้นทำให้เขาต้องหันไปมอง  จากนั้นเขาจึงยิ้มให้แก่เจ้าของเสียงทั้งสองก่อนจะทักทายกลับไป  “กลับมาแล้วครับเมร่า  เนเน่”

 

ใช่แล้วเจ้าของเสียงทั้งสองนั้นก็คือเมร่า  และเนเน่นั่นเอง  ในตอนนี้เขาได้กลับเข้ามาสู่โลกแห่งนี้แล้ว  ในฐานะของจักรพรรดิวิหคมาร  อากิระ  เขาค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินไปทางประตูของห้องนอน  และเมื่อเขาออกมาจากห้องแล้วเขาก็พบว่าภาพบรรยากาศเบื้องหน้าเป็นเวลากลางคืน  เขาจึงเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูเวลาภายในเกม

 

“เที่ยงคืนแล้วอย่างนั้นรึ  ทุกคนคงจะนอนแล้วสินะ  ก็ดีเหมือนกันจะได้ไปได้โดยไม่ต้องร่ำลาใคร”  อากิระกล่าวพลางมองไปยังดวงจันทร์และดวงดาวเบื้องหน้า

“แน่ใจเหรออากิระ  ว่าไม่ต้องเจอใคร”  เสียงหวานที่ดังมานั้น  เป็นเสียงที่อากิระคุ้นเคยเป็นอย่างมาก  เขาจึงหันมายิ้มให้แก่ผู้เป็นเจ้าของเสียงนั้น  แล้วทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม

“หืม  เข้ามาในเกมเร็วจังเลยนะครับ  เมเทียร์”

“ก็ถ้าไม่รีบเข้ามา  นายก็หนีไปก่อนน่ะสิ  อากิระ”  เมเทียร์ยิ้มกล่าว

“อย่างนั้นเองเหรอครับ”  อากิระกล่าวสั้นๆ  แล้วหันกลับไปมองดวงดาวบนฟากฟ้าต่อ โดยที่ใบหน้ายังคงไม่คลายรอยยิ้ม  จากนั้นเมเทียร์ก็เดินมาดูดาวอยู่เคียงข้างอากิระเช่นกัน

 

“ท้องฟ้าเหมือนกับคืนนั้นเลยนะครับเมเทียร์”  อากิระเอ่ยขึ้นขณะที่ชมดวงดาวเบื้องหน้า  แล้วหันมามองใบหน้าของเมเทียร์

“หืม  อะไรเหรออากิระ”  เมเทียร์กล่าวถามอย่างสงสัย

“ในคืนแรกของการแข่งขันเดสทินี่กรังปรีซ์  ค่ำคืนแรกที่เรานั่งชมดาวด้วยกัน”  อากิระตอบโดยที่เขาไม่ละสายตาไปจากใบหน้าของเมเทียร์เลยแม้แต่น้อย

 

เมเทียร์ที่ได้คำตอบจากอากิระก็มองไปยังดวงดาวอีกครั้ง  จากนั้นเธอก็ค่อยๆนึกภาพของค่ำคืนนั้นออกมาได้อย่างชัดเจน  เธอจึงหันกลับมามองหน้าอากิระอีกครั้ง  “อากิระสุดยอดเลย  นายจำได้ด้วยเหรอ”

 

“ก็ต้องจำได้อยู่แล้วสิครับ  ผมน่ะไม่เคยลืมเรื่องของเมเทียร์แม้แต่เสี้ยววินาทีเลยนะครับ” อากิระกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“อากิระ...” เมเทียร์กล่าวอย่างแผ่วเบา

 

            จากนั้นมือของอากิระก็ค่อยๆสัมผัสเข้าที่ใบหน้าขาวเนียนของเมเทียร์  และเมื่อทั้งคู่สบสายตากันแล้ว  ใบหน้าของทั้งคู่ก็ค่อยๆโน้มเข้าหากันอย่างช้าๆ  และแล้วริมฝีปากของทั้งคู่ก็ค่อยๆสัมผัสกันในที่สุด

 

            เวลาผ่านไปแม้จะไม่นานนัก  แต่สำหรับทั้งคู่ที่อยู่ในห้วงแห่งความรู้สึกแล้ว  กลับยาวนานราวกับเวลาถูกหยุดเอาไว้  แล้วก็เหมือนกับเวลาก็เริ่มเดินต่ออีกครั้ง  เมื่อทั้งคู่ค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากกัน

 

“ผมไปก่อนนะครับเมเทียร์”  อากิระกล่าวลาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้เมเทียร์รู้สึกอุ่นใจเมื่อได้เห็น

“เดินทางดีๆนะคะ  อากิระ”  เมเทียร์กล่าวส่งด้วยรอยยิ้มที่แสนงดงาม   เมื่อได้รับรอยยิ้มนั้นอากิระก็มอบจุมพิตลงที่หน้าผากของเมเทียร์อีกครั้ง  ก่อนจะเดินจากไปเพื่อที่จะเดินทางตามที่ตนตั้งใจเอาไว้

 

 

            หลังจากที่อากิระออกมาจากเมืองเนอาแล้ว  เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าอาวุธคู่กายของเขา  กกุธภัณฑ์แห่งความมืดนั้นเสียหายจนไม่อาจใช้งานได้  อากิระจึงต้องเปิดหน้าต่างไอเทมขึ้นมาดูเพื่อที่จะหาอาวุธสำหรับใช้แทนกกุธภัณฑ์แห่งความมืด  และเมื่อเลื่อนดูรายชื่อไอเทมไปเรื่อยๆ  เขาก็สะดุดตากับไอเทมชิ้นหนึ่ง

 

“หืม  นี่มันไอเทมที่ได้จากกล่องของจีเอ็มนี่นา”  อากิระกล่าวลอยๆ  พร้อมกับกดดูรายละเอียดของไอเทมนั้น

 

ไอเทมสวมใส่

ดาบจตุดารามรณะ  ระดับเจ็ด  พลังโจมตี  6000  (เมื่อผู้เล่นที่สวมใส่โจมตีเป้าหมาย จะสร้างสถานะดาวมรณะให้แก่อีกฝ่าย  สถานะดาวมรณะนี้สามารถทับซ้อนได้สี่ครั้ง  และนอกจากนี้ผู้เล่นจะได้รับทักษะระเบิดดาวมรณะ (สร้างความเสียหายเท่ากับพลังโจมตีของผู้เล่นโดยไม่สนพลังป้องกัน  และจะทวีคูณความเสียหายขึ้นเท่ากับจำนวนที่ซ้อนทับกันของสถานะดาวมรณะ  บนตัวของเป้าหมาย) )

 

“เอาอันนี้เป็นอาวุธก่อนละกัน”  อากิระยิ้มขึ้นแล้วเรียกดาบจตุดารามรณะออกมาทันที  ดาบจตุดารามรณะนี้เป็นดาบที่มีคมดาบไม่ยาวมากนัก  แต่ก็ไม่ถึงขั้นเป็นดาบสั้นเสียทีเดียว  ตัวดาบประดับไว้ด้วยพลอยสีน้ำเงินสี่เม็ด  อากิระมองมันอย่างพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งจึงเก็บมันใส่ฝักดาบ  แล้วเหน็บเอาไว้ที่เอว

“เอาล่ะ  เราจะเริ่มเดินทางไปทางไหนดีนะ”  อากิระกล่าวอย่างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ทวนคำของเมสออกมา  “ทางเหนือนับจากแอตแลนเทีย  ในที่ที่มีคมดาบขนาดใหญ่ปักเอาไว้  ที่แห่งนั้นคือสถานที่ที่เก็บซ่อนพลังแห่งศาสตราเอาไว้  อย่างนั้นเหรอ”

 

            อากิระกล่าวทวนเสร็จก็เปิดแผนที่โลกขึ้นมา  แล้วทำการลากเส้นจากจุดที่ตั้งของแอตแลนเทียไปทางหนือ   พร้อมกับมองเมืองต่างๆที่อยู่ในเส้นทางนั้น  แล้วสายตาของเขาก็สะดุดอยู่ที่เมืองๆหนึ่ง

 

“ที่นี่มัน....เมืองอาคาเดีย  เมืองที่เลื่องชื่อด้านอาวุธและวัตถุดิบในการสร้างอาวุธ”  อากิระกล่าวพลางใช้ความคิด  “ลองไปที่นั่นดูดีกว่า”

 

เมื่อตัดสินใจได้แล้วอากิระก็เริ่มออกเดินทางทันที  โดยเมืองอาคาเดียห่างจากเมืองเนอาไปทางตะวันตกมากพอสมควร  ซึ่งจากที่อากิระคำนวณแล้วคงใช้เวลาราวๆสี่วันในการเดินทาง  และสาเหตุที่เขาไม่ใช้อาคารวาร์ปก็เป็นเพราะว่า  ในตอนนี้มีผู้เล่นที่รู้จักตัวเขามากมาย  เกิดมีข่าวลือว่าเขาปรากฏตัวที่ไหน  ก็จะทำให้เหล่าสมาชิกกิลด์วิหคคราตรีสามารถตามหาเขาได้นั่นเอง

 

อากิระที่เดินทางมาเรื่อยๆนั้นได้ห่างออกมาจากอาณาเขตของเมืองเนอาในที่สุด  และเบื้องหน้าของเขาในตอนนี้ก็คือ ป่าที่ต้นไม้มีใบสีดำสนิทหรือที่คนทั่วไปเรียกมันว่าป่ามรณะ  เนื่องจากป่านี้นั้น  มีอัตราการตายของผู้เล่นที่เข้ามาสูงมาก

 

“ป่ามรณะอย่างนั้นรึ  จะน่ากลัวแค่ไหนกันนะ”  อากิระกล่าวอย่างไม่แสดงอารมณ์

 

            จากนั้นเขาก็เดินตรงเข้าสู่ป่าตรงหน้าโดยไม่มีท่าทีหวั่นเกรงใดๆเลย  วินาทีแรกที่เท้าของอากิระเหยียบย่างเข้าสู่เขตป่ามรณะ  เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่อันตรายคละคลุ้งไปทั่ว  สิ่งที่แฝงมากับอากาศนั้นมีเพียงความรู้สึกมุ่งร้ายเท่านั้น

 

“โห  บรรยากาศดีมากเลยนะเนี่ย”  อากิระยิ้มกล่าว  แล้วเขาก็เร่งระวังตัวมากขึ้นทันที

 

อากิระค่อยๆก้าวไปในป่าอย่างระมัดระวัง  ยิ่งก้าวเดินไปเบื้องหน้าไกลเท่าไหร่  จิตมุ่งร้ายและกลิ่นอายที่อันตรายก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  บรรยากาศโดยรอบก็มืดมิดและเงียบสนิทไม่มีแม้แต่เสียงใดๆเล็ดรอดออกมา

 

ไม่นานนักหนึ่งในต้นไม้ที่อากิระเดินผ่านไปก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นมา  บนลำต้นนั้นปรากฏลวดลายคล้ายกับใบหน้าคนขึ้นมา  มันค่อยๆเคลื่อนไหวเข้าหาอากิระอย่างเงียบๆ  และเมื่อเข้าสู่ระยะโจมตีแล้วมันก็เข้าโจมตีอากิระทันที

 

“ไม่ได้ผลหรอก”  อากิระกล่าวสั้นๆ  ก่อนจะตวัดดาบเข้าใส่กิ่งก้านที่กำลังจะฟาดเข้าใส่ตน  จากนั้นอากิระก็ตวัดดาบเข้าใส่ร่างของเจ้าปีศาจต้นไม้นั้นอย่างรวดเร็ว

 

ระเบิดดาวมรณะ

 

            อากิระสั่งใช้งานทักษะประจำอาวุธทันที  ส่งผลให้ร่างของเจ้าปีศาจต้นไม้ปรากฏแสงสว่างสีทองขึ้นมาถึงสี่จุดด้วยกัน  แล้วแสงสว่างทั้งสี่จุดก็ค่อยๆทอแสงสว่างขึ้นเรื่อยๆ  จากนั้นก็ระเบิดอย่างรุนแรงไปพร้อมกับร่างของเจ้าปีศาจต้นไม้ตัวนั้น

 

ผู้เล่นสังหาร ไม้อสูร  สัตว์อสูรชั้นหัวหน้า  ระดับ 60 จำนวน 1 ตัว  ได้รับค่าประสบการณ์.....ค่ะ

ผู้เล่นได้รับใบไม้แห่งชีวิต  จำนวน 5 ชิ้นค่ะ

ผู้เล่นได้รับเงินจำนวน  1,000  คริสตัล

 

            สิ้นเสียงรายงานป่าที่เงียบสงบเงียบก่อนหน้านี้ก็เปลี่ยนไป  เสียงเคลื่อนไหวของต้นไม้ดังอย่างต่อเนื่อง  ต้นไม้รอบตัวของอากิระค่อยๆเคลื่อนไหวขึ้นมา  แสงที่คล้ายกับแสงสว่างจากประกายดวงตาของสัตว์ร้ายจากเงามืดของป่า

 

“หึๆๆ  ที่แท้สาเหตุที่ได้ชื่อว่าเป็นป่ามรณะก็เพราะอย่างนี้นี่เอง”  อากิระกล่าวกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอ  “ทั้งป่าเต็มไปด้วยสัตว์อสูรที่สามารถปิดบังตัวตนได้  เพราะฉะนั้นผู้เล่นส่วนมากที่ปกติฟังเสียงรายงานจากระบบตลอด  ก็เลยพลาดท่าสินะ” อากิระกล่าวจบก็หลับตาลงเล็กน้อย  ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นอีกครั้ง 

 

“ก็ดีเหมือนกันวันนี้ฉันจะได้ลองพิสูจน์ความน่ากลัวของป่านี้”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

2,694 ความคิดเห็น

  1. #1861 maru8032 (@maru8032) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 22:26
    ต่อๆคระบไรท์
    #1861
    1
    • #1861-1 Night_Birds (@chaostachyon) (จากตอนที่ 170)
      12 พฤศจิกายน 2560 / 23:57
      ต่อแล้วครับ 5555
      #1861-1
  2. #1860 Queenquinn (@chan-30) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 20:50
    ครั้งหน้าขอแบบสกิลนาทายา ฉีดๆ
    #1860
    1
  3. #1857 moobiin_za (@moobiin_za) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 18:51
    อัพเดตไวๆ นะคับ
    #1857
    0
  4. #1855 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 10:48
    ขอบคุณคับ
    #1855
    0
  5. #1854 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 22:01
    ขอบคุณครับ
    #1854
    0
  6. #1853 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:02
    นึกว่าจะกลับมาเช็คประวัติตาลุงนั่นก่อนนะเนี่ย
    #1853
    0
  7. #1852 มังกรดำเเดง (@0880111981) (จากตอนที่ 170)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:51
    ไรด์ เล่น rov ด้วยหรอ
    เห็นสกิลเหมือนเฟนนิก
    #1852
    1
    • #1852-1 Night_Birds (@chaostachyon) (จากตอนที่ 170)
      31 ตุลาคม 2560 / 20:56
      อุ้ย รู้ด้วย 5555
      #1852-1