Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 189 : ภาค2 บทที่37 สู่สถานที่ทดสอบพลังแห่งการทำลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4831
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    10 พ.ค. 61

                                          

                ฮินะจ้องมองใบหน้าของอากิระอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา   เธอไม่อาจบอกได้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกอย่างไร  เพราะตรงหน้าคือชายที่ตัวเธอเองอยากพบ  ชายที่พี่ชายของเธอฮาคุริว  และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างเซราฟยอมรับในฝีมือ  แต่เธอกลับรู้สึกไม่ค่อยชอบเขาโดยไม่รู้ว่าเพราะอะไร  แต่ก่อนจะทำอะไรต่อไป  ฮินะที่เห็นว่าแสงบนยอดเขาและวงแหวนเวทมนต์บนท้องฟ้าหายไป  ก็รู้ได้ว่าขืนยังเปิดศึกกับวิหคราตรีต่อไปคงไม่ได้อะไร  ฮินะจึงติดต่อหาลูกน้องของตนทันที

 

“สึบากิ  หยุดการต่อสู้ได้แล้ว  สู้ต่อไปก็ไม่ได้อะไรอีกแล้ว”  กล่าวจบฮินะก็หันมามองอากิระอีกครั้ง  อากิระยังคงยิ้มให้จากนั้นก็กล่าวกับเธอ 

 

“ในเมื่อไม่มีเรื่องอะไรแล้วงั้นผมไปล่ะนะครับ”

“เดี๋ยวก่อน  อย่าพึ่งไป”

“หืม  มีอะไรหรือครับ”  อากิระยิ้มกล่าว

“ยังไงก็อุตส่าห์ได้เจอกันแล้ว  ไม่คิดจะประมือกันหน่อยรึไง”  ฮินะกล่าวถาม

“โห  ยังอยากอยู่กับผมต่ออย่างนั้นหรือครับ”  อากิระตอบด้วยรอยยิ้มกวน

“เลิกเล่นลิ้นเสียที  นายเองก็คงอยากเห็นฝีมือของฉันเหมือนกันสินะ”

“รู้ใจดีใจจังเลยนะครับ”

 

“บอกให้เลิก.....”  ฮินะกัดฟันกล่าวก่อนจะหายไป  จากนั้นจึงปรากฏตัวตรงหน้าอากิระพร้อมกับตวัดดาบลงใส่  “กวนประสาทซะที”

“เห....”  อากิระรับดาบของฮินะอย่างรวดเร็ว  แล้วยิ้มให้เธอพร้อมกับกล่าวขึ้น  “ผมก็ไม่ได้กวนอะไรนี่ครับ”

 

“หนอย....จักรพรรดิวิหคมาร  อย่าทำเล่นให้มากนักนะ”

 

วิชาดาบเทพธิดา – เทพธิดาขับขาน

 

            ฮินะกรีดดาบวาดไปรอบตัวสั่นอากาศโดยรอบด้วยแรงกวาดดาบที่รวดเร็ว  และการสั่นดาบอย่างย่างรวดเร็วจนยากที่จะมองทัน  อากาศโดยรอบสั่นไหวจนเกิดเสียงอันไพเราะราวกับเสียงร้องเพลงของเทพธิดา  เสียงที่ดังขึ้นนั้นค่อยๆสั่นประสาทของอากิระ  ทำให้ภาพที่อากิระมองเห็นนั้นค่อยๆบิดเบี้ยวจนมองสิ่งใดไม่รู้เรื่อง

 

“หึ  อยากทำเป็นเล่นดีนัก  ตายซะ”  ฮินะสะบัดคมดาบในมืออีกครั้งก่อนจะเดินตรงเข้าหาอากิระ

 

วิชาดาบเทพธิดา – เทพธิดาประหาร

 

            การเคลื่อนไหวของฮินะค่อยๆพร่าเลือน  การย่างก้าวนั้นดูงดงามทว่ากลับรวดเร็วจนสามารถเข้าถึงตัวของอากิระได้ในชั่วพริบตา  คมดาบของฮินะนั้นวาดเข้าใส่คอของอากิระอย่างงดงามแต่กลับรวดเร็วจนยากจะรับมือได้ทัน

 

เคร้ง!!!!

 

            ฮินะเบิกตากว้างขึ้น  เมื่อคมดาบที่ควรจะบั่นศีรษะของอากิระซึ่งไม่สามารถเคลื่อนไหวได้  เพราะยังคงสับสนกับการที่การมองเห็นถูกรบกวน  กลับถูกอากิระยกดาบขึ้นป้องกันเอาไว้ได้อย่างฉับพลัน

 

“เป็นไปได้ยังไงกัน  ทำไมนายถึงรับการโจมตีนี้ได้”  ฮินะกล่าวถามอย่างประหลาดใจ

“วิชาดาบที่คุณใช้ตอนแรก...มีไว้หลอนประสาทการมองเห็น  แต่ไม่ได้สร้างสถานะผิดปกติสินะครับ  ถือว่าน่ากลัวจริงๆเพราะคงใช้ทักษะในเกมป้องกันไม่ได้  แต่ว่านะครับมันใช้กับผมไม่ได้ผลหรอกครับ”  เมื่อกล่าวจบอากิระก็เงยหน้าขึ้นเผยให้ฮินะได้เห็นว่าตอนนี้ดวงตาทั้งสองข้างของอากิระนั้นกำลังปิดสนิท

“นายหลับตาอย่างงั้นเหรอ”  ฮินะกล่าวอย่างตกตะลึง

“ถูกต้องครับ  ตาผมโจมตีคืนบ้างล่ะนะครับ”  อากิระยิ้มกล่าวโดยที่ยังคงหลับตาเอาไว้

 

            จากนั้นอากิระก็ตวัดดาบในมือเข้าใส่ฮินะอย่างรวดเร็ว  การโจมตีทั้งหมดของอากิระนั้นรวดเร็วและแม่นยำ  ฮินะจึงต้องเร่งรับมืออย่างไม่ลดละจนยากที่จะหาโอกาสโจมตีโต้กลับ  แต่ที่ทำให้ฮินะคาดไม่ถึงนั้นไม่ใช่เพราะการโจมตีที่เฉียบคมนี้  หากแต่เป็นเพราะอากิระโจมตีเธอโดยที่ยังคงหลับตาอยู่ต่างหาก

 

“ฝีมือระดับยอดนักดาบเลยสินะ  นายเป็นใครกันแน่”  ฮินะกล่าวถามด้วยความสงสัย

“ก็แค่คนธรรมดาๆเท่านั้นเองครับ”  อากิระตอบด้วยรอยยิ้ม  ทั้งๆที่ยังคงหลับตาไปพร้อมกับโจมตีอย่างต่อเนื่อง

           

            ฮินะนั้นไม่รู้ได้ว่าตนเป็นอะไรกันแน่  เธอยิ่งพูดคุยกับชายตรงหน้าเธอก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด  ยิ่งเธอได้เห็นหน้าเขาก็ยิ่งไม่ชอบใจ  ฮินะที่หงุดหงิดจนถึงขีดสุดก็ผนึกพลังเวทย์ลงสู่ดาบอย่างเต็มที่  แล้วใส่แรงฟาดดาบปะทะกับดาบของอากิระ  ทำให้ดาบในมือของอากิระถึงกับหักสะบั้นลงทันที

 

“โห  ดาบของผมถึงกับหักเลยนะครับเนี่ย”  อากิระยิ้มกล่าวอย่างสบายใจ  พลางหลบการโจมตีของฮินะ  แล้วทิ้งระยะห่างอออกมาจากเธอ

“ยังทำหน้าระรื่นได้อีกนะ  ทั้งๆที่อาวุธของตัวเองพังไปแล้วแท้ๆ”  ฮินะกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

“หืม....หมายถึงไอ้นี่น่ะเหรอครับ”  อากิระชูดาบในมือขึ้นมา

“อะไรกัน  ดาบนายหักไปแล้วนี่นา”  ฮินะถึงกับแสดงความประหลาดใจออกมาอย่างปิดไม่มิด

“เอ  ทำไมกันนะ”  อากิระกล่าวลอยๆพร้อมกับเรียกดาบออกมาอีกหนึ่งเล่ม  จากนั้นอากิระก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา  “เอาล่ะครับ  เรามาสนุกกันต่อเถอะ”

 

 

            ทางด้านเมเทียร์  เทมเพสต์  และนัวร์หลังจากที่เข้าประตูมาได้แล้ว  พวกเขาก็พบกับพื้นที่สีดำอันว่างเปล่า  ไม่มีสิ่งใดเป็นจุดสังเกตให้เห็น  มีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้นที่อยู่รอบตัวของพวกเขา

 

“ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยจริงๆ  สถานที่ทดสอบอาชีพแห่งกฎเกณฑ์ต้องมีที่แบบนี้หมดเลยรึไงนะ”  เมเทียร์กล่าวอย่างไม่ชอบใจ

“เป็นสถานที่  ที่น่าขนลุกจริงๆเลยให้ตายสิ” นัวร์เองก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน

“เมเทียร์แล้วเราจะไปทางไหนต่อล่ะ”  เทมเพสต์ถามขึ้นมา

“ตามที่ผู้เฒ่าไป๋ลู่บอก  หากเราเดินไปเรื่อยๆก็จะไม่มีวันถึงจุดหมาย  มีเพียงต้องใช้แสงสว่างนำทางไปเท่านั้นจึงจะพบเส้นทางที่แท้จริง”  เมเทียร์กล่าวตอบก่อนจะยกคันธนูขึ้นมา

 

ศรสีขาว – เก้าดาราพร่างพราย

 

            ศรแสงสีขาวทั้งเก้าสายถูกยิงออกจากคันธนูในมือของเมเทียร์  ศรแสงทั้งหมดพุ่งตรงออกไปเก้าทิศทาง  และไม่นานนักศรแสงทั้งเก้าสายก็ปะทะเข้ากับกำแพงใสๆ  แล้ววิ่งวนไปรอบๆ  เผยให้เห็นว่าสภาพที่ว่างเปล่านี้แท้จริงแล้วเป็นห้องทรงกลมขนาดใหญ่

 

“อย่างนี้นี่เอง  ถึงว่าทำไมเดินไปเรื่อยๆแล้วจะไม่มีวันถึงจุดหมาย  ที่แท้ที่นี่ก็เป็นห้องทรงกลมที่ไม่มีทางออกไปนี่เอง”  เมเทียร์กล่าวอย่างครุ่นคิด  สิ้นคำของเมเทียร์แสงสว่างจากศรทั้งเก้าก็พุ่งไปรวมกันที่กลางห้องก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

            เมเทียร์เห็นเช่นนั้นก็ยิงศรแสงสีขาวไปยังตำแหน่งที่ศรแสงทั้งเก้านั้นหายไป  และก็เป็นเช่นเดิมศรแสงที่ยิงออกไปหายไปในตำแหน่งเดิมอย่างไร้ร่องรอย  ทำให้พวกเขามั่นใจได้แล้วว่าประตูสู่สถานที่แห่งการทดสอบนั้นต้องเป็นจุดที่ศรแสงหายไปอย่างแน่นอน

 

“พวกเราไปที่นั่นกันเถอะ”  เมเทียร์กล่าวพร้อมกับเดินไปยังตำแหน่งนั้น  เทมเพสต์และนัวร์เองก็เดินตามไปจนมาถึงตำหน่งที่น่าจะเป็นทางเข้าเมเทียร์จึงยิงศรแห่งแสงออกมาเพื่อเป็นการยืนยันตำแหน่ง   และเมื่อศรแสงของเมเทียร์หายไปอีกครั้ง  เธอจึงมั่นใจได้ว่าทางเข้านั้นคือที่นี่อย่างแน่นอน  เมเทียร์จึงหันมากล่าวกับเทมเพสต์

“เทมเพสต์ฉันกับนัวร์มาส่งนายได้แค่นี้  ต่อจากนี้นายไปได้เพียงคนเดียวเท่านั้น”

 

“เมเทียร์  เจ้าเด็กขี้ประจบ  แล้วก็ฝากบอกทุกคนด้วยนะ  ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือฉันขนาดนี้” เทมเพสต์กล่าวกับทั้งสองคนก่อนจะเดินไปยังทางเข้าสู่การทดสอบ

“เห้อ  แกนี่โง่ได้ตลอดเลยว่ะเจ้าบ้าพลัง”  นัวร์กล่าวพลางถอนหายใจ

“นายไม่จำเป็นต้องขอบใจเราหรอกนะเทมเพสต์   แค่นายผ่านการทดสอบแล้วเอาอาชีพแห่งกฎเกณฑ์กลับมาได้  พวกเราก็พอใจแล้ว”  เมเทียร์ยิ้มกล่าว

 

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเทมเพสต์ก็ยิ้มกว้างออกมา  “อา  ไว้ใจได้เลย”   จากนั้นเทมเพสต์ก็กระโดดเข้าสู่จุดที่เป็นทางเข้า  ร่างของเทมเพสต์ค่อยๆหายไป  ในขณะเดียวกันทุกสิ่งโดยรอบก็ค่อยๆแตกสลายลง

 

ทุกสิ่งสงบลงรอบตัวของเมเทียร์และนัวร์นั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง  ทั้งคู่ได้กลับมายังยอดเขาพันมือแล้ว  เบื้องหน้าของทั้งคู่คือเพื่อนๆ  และเหล่าผู้ติดตามทั้งหลาย  จะขาดไปก็เพียงแค่คนๆเดียวเท่านั้น  เมเทียร์จึงเอ่ยถาม

 

“อากิระไปไหนกัน”

“ไม่รู้สิ  น่าจะกำลังสู้กับเทพธิดาแห่งดาบ  แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนเหมือนกัน”  ฮาคัวร์ตอบ 

 

เมเทียร์ได้ฟังดังนั้นก็เป็นห่วง  เพราะเธอรู้ดีว่าเทพธิดาแห่งดาบนั้นแข็งแกร่งเพียงใด  เมเทียร์จึงกล่าวออกมาเบาๆ

“อย่าแพ้นะอากิระ”

 

 

            หลังจากข้ามผ่านประตูมาเบื้องหน้าของเทมเพสต์นั้นไม่อาจบอกได้ว่าเป็นอย่างไร  เพราะนอกจากหมอกหลากสีสันที่ลอยอย่างหนาแน่นแล้ว  เขาก็มองสิ่งใดไม่เห็นอีกยกเว้นเพียงแสงสว่างที่อยู่ห่างจากตัวเขาออกไปไกลสุดสายตา  ระหว่างที่เทมเพสต์มองไปโดยรอบด้วยความสงสัยก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

เจ้าหนุ่มเอ๋ยจงเดินข้ามผ่านเมฆหมอกเหล่านั้นมาสู่แสงสว่างซะ  แล้วเจ้าจะได้รับการทดสอบสู่พลังแห่งการทำลาย

 

“กะแล้วเชียว”  เทมเพสต์กล่าวพร้อมกับก้าวเท้าเดิน  ทว่าเมื่อเทมเพสต์เดินไปได้แค่ไม่นานเขาก็ต้องหยุดเท้าลง  เมื่อมีแรงโน้มถ่วงที่รุนแรงกดร่างของเขาเอาไว้

“อั้ก  นี่ก็กะไว้แล้ว”

เทมเพสต์ยังกัดฟันเดินต่อไปเมื่อจนกระทั่งผ่านแรงโน้มถ่วงอันรุนแรงมาได้  และสิ่งต่อมาที่เขาต้องเผชิญก็คือลมร้อนที่กรรโชกพัดเข้าใส่  ผิวกายของเทมเพสต์ต้องพบกับความแสบร้อนอย่างหาที่เปรียบไม่ได้  และสุดท้ายสิ่งที่เทมเพสต์ต้องเผชิญนั้นก็คือความหนาวเหน็บที่กัดกินเข้าไปถึงกระดูก  จนกระทั่งเขาผ่านเข้ามาถึงปลายทางซึ่งเป็นอุโมงค์ที่มีแสงสว่างลอดผ่านออกมา  เทมเพสต์ไม่รอช้าเดินเข้าไปยังอุโมงค์นั้นทันที  และเมื่อข้ามผ่านมาได้สิ่งที่เขาได้เห็นนั้นก็คือทัศนียภาพอันสวยงาม  ป่าเขาอันอุดมสมบูรณ์  แม่น้ำลำธารที่ใสกระจ่าง  สัตว์น้อยใหญ่วิ่งเล่นไปมา  อากาศที่แสนบริสุทธิ์จนทำให้รู้สึกสดชื่น  และมีลานกว้างขนาดใหญ่ที่มีกระท่อมเล็กๆหลังหนึ่ง

 

“หึๆ  ในที่สุดก็มาถึงซะที”  เทมเพสต์ยิ้มกล่าวก่อนจะสลบไปเพราะความเหนื่อยล้า  จากนั้นไป๋ลู่ก็ปรากฏตัวออกมาแล้วก้มมองร่างที่ไร้สติของเทมเพสต์  พร้อมกับลูปเคราของตนและยิ้มอย่างยินดี  เขากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ถูกใจ

 

“ยอดเยี่ยมมากเจ้าหนุ่ม”

 

 

 

            ห่างใกลออกจากเขาพันมือ  ในแผนที่ใหม่อีกหนึ่งแผนที่ที่เพิ่มขึ้นมาทวีปสีดำ  ลึกเข้าไปในป่าอันน่าสะพรึงกลัวบนทวีปสีดำแห่งนี้นั้นมีถ้ำอันเงียบสงัดอยู่  ภายในถ้ำแห้งนั้นเต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยไร้ซึ่งวี่แววสิ่งมีชีวิต  หากแต่ในส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำนี้มีร่างหนึ่งที่กำลังหลับใหล

 

            บนแท่นหินขนาดใหญ่มีร่างในชุดเกราะงามสง่ากำลังหลับใหล  ทั่วร่างนั้นมีขนสีทองขึ้นเต็มตัว   ใบหน้านั้นคล้ายกับวานร  หางที่พาดอยู่กับแท่นหินค่อยๆชี้ขึ้น  ดวงตาที่หลับสนิทก็ค่อยๆเปิดและเบิกกว้างขึ้น 

 

ตูม!!!!

 

            ถ้ำที่เงียบสงัดมาเป็นเวลาช้านานถูกระเบิดออก  พร้อมกันนั้นก็ปรากฏร่างสีทองที่พุ่งออกมาจากถ้ำนั้น  เขาเรียกพลองเหล็กยาวสีทองออกมาควงก่อนจะมองไปยังทิศทางที่มีเขาพันมือ  จากนั้นจึงแสยะยิ้มแล้วกล่าวขึ้น

 

“ตาแก่ไป๋ลู่  ในที่สุดก็ยอมโผล่หัวออกมาซะที  วันนี้แหละข้าจะเด็ดหัวเจ้าเอง”                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

2,694 ความคิดเห็น

  1. #2222 ichar2 (@ichar) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 16:59
    <p>... </p>
    #2222
    0
  2. #2219 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    หงอคงก็มา 555
    #2219
    0
  3. #2218 dlsomc (@dlsomc) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:14
    ขอบคุณคับ
    #2218
    0
  4. #2217 Queenquinn (@chan-30) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 17:18
    wu Kong ก็มา
    #2217
    0
  5. #2216 Deathlone (@techophuge55) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 14:15
    wu kong ปรากฎตัวแล้ว~ ติดคริแรงแง่มๆ -^- / เทมเพสจะได้ฝ่ามือยูไลม่ะเนี้ย(?)
    #2216
    0
  6. #2214 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 22:55
    หงอคงใช่มั้ย ลิงขนทองเนี่ย
    #2214
    0
  7. #2213 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 22:19
    เอาเถอะ ไรต์คงไม่ให้เทมเพสต์ผ่านบททดสอบง่ายๆเลยสินะค่ะ
    #2213
    0
  8. #2212 Ryusay Sangkatjai (@ryusay) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:49
    ไม่น่าจะใช่หนุมาน 555
    #2212
    0
  9. #2211 mingmingjirakorn (@mingmingjirakorn) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:45
    คนที่6
    #2211
    0
  10. #2210 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:40
    หงอคง??
    #2210
    0
  11. #2209 Niranam01 (@Niranam01) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:36
    โผล่มาจากใหนล่ะเนี้ย
    #2209
    0
  12. #2208 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 189)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:34
    <p>หงอค......<br></p>
    #2208
    0