Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 80 : บทที่76 งานรับรางวัล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 324 ครั้ง
    28 มี.ค. 60

บทที่76 งานรับรางวัล


            แล้ววันรุ่งขึ้นก็มาถึง  เวลาหกโมงเย็นในวันนี้งานรับรางวัลเดสทินี่กรังซ์ปรีซ์  จะเริ่มขึ้นแล้ว  พวกอากิระที่จัดการเรื่องกิลด์เสร็จแล้ว  ต่างก็แยกย้ายกันไปทำเรื่องต่างๆเพื่อฆ่าเวลา  


            ด้านอากิระ  และเมเทียร์นั้นมาเที่ยวด้วยกัน  ตามที่อากิระได้ให้สัญญาเอาไว้  และสถานที่ที่ทั้งคู่กำลังอยู่ก็คือ  สวนน้ำที่อยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองยูโทเปีย  เป็นสวนน้ำที่ตัวอาคารทั้งหมดเป็นสีขาวล้วน  ภายในมีต้นไม้หลากสีสันประดับเอาไว้  น้ำในสวนน้ำเองก็เป็นสีฟ้าสดใสสวยงาม  จนแค่มองก็แทบอยากจะกระโดดลงไปแล้ว


            ที่ริมสระน้ำมีร่างของชายผมสีดำที่อยู่ในชุดกางเกงว่าน้ำ  ที่กำลังนั่งทานไอศกรีมอยู่  ด้วยท่าทีสบายๆ  ไม่นานนักหญิงสาวผู้มีเส้นผมสีน้ำตาลทองที่รวบเอาไว้  และที่ผมของเธอก็ติดเครื่องประดับรูปดาวสีฟ้าใสเอาไว้  ก็เดินเข้ามาหาเขา  เธออยู่ในชุดบิกินี่สีขาวสะอาดตา  กลมกลืนกับผิวขาวเนียนใสกระจ่างของเธอ


“อากิระ  ไปเล่นน้ำกันเถอะ”  เธอคนนั้นกล่าวเรียกชายหนุ่มผมสีดำ  ดวงตาสีทองสวยของเธอกำลังทอประกายด้วยความยินดี

“เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ  เมเทียร์”  อากิระตวัดดวงตาสีแดงมองเมเทียร์  ก่อนที่จะตอบด้วยรอยยิ้ม


            จากนั้นทั้งสองคนก็ลงไปเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  เป็นภาพที่คนอื่นๆได้มองแล้วต้องรู้สึกอิจฉา  เพียงแต่เมเทียร์นั้นแอบเก็บความรู้สึกน้อยใจเล็กๆเอาไว้  เพราะวันนี้เธอทั้งพยายามเปลี่ยนทรงผม  และหาเครื่องประดับที่สวยงามเพื่อที่จะมาเที่ยวกับอากิระ  แต่ว่าตั้งแต่มาเที่ยวด้วยกันนั้น  อากิระยังไม่ได้เอ่ยปากออกความคิดเห็นเกี่ยวกับ  การแต่งตัวของเธอในวันนี้เลยแม้แต่คำเดียว  ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าอากิระนั้นไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย  เธออยากให้เขาหันมาสนใจเธอให้มากๆบ้าง 


แล้วเมเทียร์นั้นก็ต้องรู้สึกแปลกใจในตัวเอง   เพราะในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้เธอรู้สึกว่าตนเองนั้น  ทำตัวไม่สมกับเป็นตัวเองเสียเลย  บ่อยครั้งที่ได้เห็นอากิระสนิทกับผู้หญิงคนอื่นเธอก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเสียเฉยๆ  อีกทั้งเธอยังมีความคิดเอาแต่ใจเพิ่มขึ้นมาอีก  ทั้งๆที่เธอไม่เคยเป็นแบบนี้เลยแท้ๆ


แต่เพราะเมเทียร์นั้นมัวแต่ใจลอยจึงทำให้เธอนั้น  เกือบที่จะลื่นล้ม  แต่ว่าอากิระก็คว้าแขนของเธอเอาไว้  และเพราะเป็นยามฉุกเฉิน  อากิระจึงเผลอออกแรงดึงร่างของเมเทียร์เข้ามา  ทำให้ในตอนนี้ร่างของทั้งคู่แนบชิดกัน  เมเทียร์ที่รู้สึกตัวก็หน้าแดงจัดด้วยความเขินอาย  เธอลอบมองหน้าของอากิระก็พบว่า  อากิระยังคงตีสีหน้านิ่งอยู่เพียงแต่หน้าของอากิระก็ขึ้นสีไปเช่นกัน


“เอ่อ...ข...ขอบคุณนะ...”  เมเทียร์กล่าวด้วยเสียงที่แผ่วเบา

“ม...ไม่เป็นไรครับ”  อากิระก็กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาเช่นกัน

           

            จากนั้นทั้งคู่ก็ขึ้นจากน้ำแล้วไปนั่งทานของหวานด้วยกัน  จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปทั้งคู่จึงตัดสินใจที่จะกลับไปรวมตัวกับเพื่อนๆ  โดยที่เมเทียร์นั้นก็ยังอดที่จะแอบน้อยใจไม่ได้  เพราะจนถึงที่สุดแล้วอากิระก็ยังไม่กล่าวออกความเห็นใดๆ  ต่อการแต่งตัวของเธอเลย

            

            แต่ว่าความทรงจำที่เมเทียร์ได้รับในวันนี้ก็ทำให้เธอมีความสุขมากแล้ว  เพราะอย่างนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะละความสนใจจากเรื่องนั้น  แล้วทั้งคู่ก็เดินพูดคุยกันไปอย่างสนุกสนาน  ทว่าเมื่อเดินไปได้ไม่นานนัก  อากิระก็หยุดเดินอย่างกะทันหัน  ทำให้เมเทียร์เดินนำไปเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาหาเขา  แล้อากิระก็กล่าวคำที่เมเทียร์รอคอยออกมา


“เมเทียร์ครับ” อากิระกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน  พลางยิ้มให้กับเมเทียร์

“ค...คะ”  เมื่อเมเทียร์เจอท่าทางที่ดูอ่อนโยนของอากิระก็ทำตัวไม่ถูก

“อาจจะช้าไปสักหน่อย  แต่ว่าวันนี้เมเทียร์น่ะสวยมากเลยนะครับ  ทรงผมใหม่ของเธอเองก็ดูดีมาก  อีกทั้งเครื่องประดับที่ติดผมเอาไว้  ก็สวยงามเข้ากับเมเทียร์มาก  แม้แต่ตอนที่เมเทียร์อยู่ในชุดว่ายน้ำเองก็งดงามไม่แพ้กันเลย”    อากิระกล่าวชมอย่างต่อเนื่อง  ทำให้เมเทียร์ต้องเกิดอาการเขินอย่างปิดไม่มิด  

“ผมน่ะ...อยากจะกล่าวชมตั้งแต่แรกนะครับ  เพียงแต่ว่าผมไม่รู้จะพูดยังไงดี  แล้วผมก็หาจังหวะที่จะพูดไม่ถูกด้วย  ขอโทษนะครับที่พูดช้าไปหน่อย”


“อ...ม..ไม่เป็นไรหรอก   แล้วก็ขอบคุณนะ”  เมเทียร์ก้มหน้าพูดด้วยเสียงที่ค่อนข้างเบา  แต่ว่าอากิระก็ได้ยินอย่างชัดเจน  จากนั้นทั้งคู่ก็เดินต่อเพื่อที่จะไปรวมตัวกับเพื่อนๆ  โดยที่ทั้งคู่ไม่ได้สังเกตเลยว่า...เพื่อนๆของตนกำลังแอบดูอยู่


“ทั้งคู่ดูมีความสุขกันจัง”  ไอริสกล่าวยิ้มๆ

“วันนี้คุณเมเทียร์  ดูสวยมากๆเลยนะคะ”  ลูน่ากล่าวต่ออย่างชื่นชม

“อะไรกันลูน่า  ทำไมคราวนี้อาการหวงพี่ถึงไม่ทำงานล่ะ”  เทมเพสต์พูดแซวน้องสาวของเพื่อนสนิทตน

“เพราะคุณเมเทียร์ต่างจากคนอื่นๆค่ะ  พี่เทมเพสต์ก็น่าจะรู้ดีนี่คะ”  สิ้นคำของลูน่า  ท่าทีของเทมเพสต์ก็เปลี่ยนไป  กลายเป็นท่าทางที่ดูจริงจังขึ้น


            ตามที่ลูน่าพูด  เทมเพสต์นั้นรู้ดีเกี่ยวกับเหตุผลของลูน่า   เพราะไม่ว่าจะเป็นอากิระ หรืออาทิตย์  เขาก็มีความสามารถมากเกินไป  จนแทบจะไม่มีใครที่จะอยู่เคียงข้างเขาได้  ผู้คนส่วนมากก็มักจะถอดใจที่จะไล่ตามเขา  จะมีคนที่พยายามเข้าหาอาทิตย์ก็เพียงเพื่อที่จะใช้ความสามารถของเขาเท่านั้น  อย่าว่าแต่เรื่องผู้หญิงเลย  แม้แต่คนที่จะเข้ามาเป็นเพื่อนเองก็เช่นกัน

 

ทว่าเพื่อนๆทุกคนในเกมนี้กลับต่างออกไป  ทุกคนไม่ได้สนใจในความสามารถที่มากมายของอากิระด้วยซ้ำ  พวกเขาทุกคนมองอากิระในฐานะเพื่อนพ้องอย่างแท้จริง       และแน่นอนว่าในส่วนของเมเทียร์นั้น เธอก็มีความรู้สึกดีๆให้อากิระโดยที่ไม่ได้สนใจถึงความสามารถของเขา  ในทางตรงกันข้ามเมเทียร์กลับยิ่งพยายาม  เพื่อที่จะให้ตนมีความสามารถมากพอที่จะยืนเคียงข้างเขา

และนั่นก็ทำให้ลูน่ายอมรับ  และยอมปล่อยให้เมเทียร์ได้สนิทกับพี่ชายของตน

 

 

“เอาล่ะค่า  งานรับรางวัล  การแข่งขันเดสทินี่กรังปรีซ์ ครั้งที่สามกำลังจะเริ่มแล้วค่า”  เสียงของมิว  ไอดอลผู้รับหน้าที่พิธีกรสาวดังขึ้นอีกครั้ง


            ใช่แล้วในที่สุดก็ถึงเวลาของงานรับรางวัล  การแข่งขันเดสทินี่กรังปรีซ์  ซึ่งงานนี้นั้นจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่ใจกลางเมืองยูโทเปีย  โดยที่มีผู้เล่นนับแสนที่มาเข้าร่วมชมงานรับรางวัลในครั้งนี้  และที่บนเวทีก็มีสามในเจ็ดราชันย์ที่ร่วมชมการแข่งขันในฐานะแขกผู้มีเกียรติ  จีเอ็มไนท์ผู้ทำหน้าที่ดูแลการแข่งขัน  ไอดอลสาว มิวผู้ทำหน้าที่พิธีกร  และสมาชิกจากทั้งสี่ทีมที่ลงแข่งอยู่กันอย่างพร้อมหน้า

            ด้านกลุ่มผู้เข้าแข่งขันทุกทีมต่างก็แต่งตัวกันตามปกติ  หากจะมีใครที่แต่งตัวต่างไปจากตอนแข่งขัน  ก็คงมีเพียงแค่ลิซ่าที่สวมใส่หู  และหางแมว และตัวเธอก็ยืนห่อต่วด้วยท่าทีเขินอาย


“เราจะเริ่มการมอบรางวัลให้แก่ผู้เข้าแข่งทั้งสี่ทีมเลยนะคะ  ซึ่งรางวัลในการแข่งขันก็มีดังนี้ค่ะ  อันดับ 1 เงินรางวัล 50 ล้าน คริสตัล กล่องสุ่มไอเทมกิจกรรมพรีเมี่ยม 5 กล่อง และแร่โอริฮารูก้อน วัตถุดิบสำหรับสร้างและอัพเกรดไอเทมระดับสูง

อันดับ 2 เงินรางวัล 30 ล้าน คริสตัล และกล่องสุ่มไอเทมกิจกรรม 5 กล่อง

อันดับ 3 เงินรางวัล 20 ล้านคริสตัล

อันดับ 4 เงินรางวัล 10 ล้านคริสตัล 

ซึ่งเราจะทำการมอบรางวัลให้กับทั้งสี่ทีมตามลำดับ  โดยเริ่มจากอันดับที่สี่กันก่อนเลยนะคะ

เริ่มจากทีม พยัคฆ์อัคคีค่า”


            จากนั้นพิธีการมอบรางวัลก็เป็นไปอย่างราบรื่น  โดยที่มีเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีจากผู้คนดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย  และเมื่อถึงเวลาที่ทีมรีเลทชั่นชิพรับรางวัล  ก็มีเสียงโห่ร้องจากผู้เล่นที่มาชมการรับรางวัล  จากนั้นมิวก็ถามถึงเรื่องการสร้างกิลด์ของพวกอากิระ


“ไม่ทราบว่า  เรื่องการสร้างกิลด์ของคุณอากิระเป็นยังไงบ้างคะ”

“พวกเราได้สร้างกิลด์กันแล้วครับ  เป็นกิลด์เล็กๆที่มีสมาชิกเพียงไม่กี่คน  ส่วนชื่อของกิลด์เราก็คือ วิหคราตรีตามที่ได้บอกไปครับ”  อากิระกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม

“โฮ่  ถ้าอย่างนั้นให้พวกผมเป็นพันธมิตรด้วยจะได้มั้ยครับ”


            เสียงที่ดังขึ้นทำให้พวกอากิระต้องหันไปมอง  ซึ่งเจ้าของเสียงนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นหากแต่เป็น  ไลเกอร์ที่กล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมกับก้าวเข้ามาหาพวกอากิระ  และที่ด้านข้างของเขานั้นก็มีอเมทิสต์ที่เดินมาพร้อมกัน  และเธอก็กล่าวขึ้นเช่นกัน


“ถ้าเช่นนั้นก็ให้กิลด์ของฉันเป็นพันธมิตรด้วยนะคะ”

“ก็...ไม่ได้รังเกียจหรอกนะครับ”  อากิระกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้เป็นหัวหน้ากิลด์  ไม่อย่างนั้นก็คงจะขอเข้าเป็นพันธมิตรกับแกอีกคน  ไอ้หนู”


  เป็นวูล์ฟที่เดินมาพร้อมกับกล่าวยิ้มๆ  ทว่าในขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้นเอง  ก็มีเสียงที่ฟังดูแล้วไม่เป็นมิตรตะโกนก้องขึ้นมา


“เหอะ  อสูรมนตราอะไรกัน  ก็แค่พวกขี้ขโมยเท่านั้นเอง”


            เสียงที่ดังขึ้นนั้นมาจากท่ามกลางกลุ่มผู้เล่นที่มาร่วมชมงานรับรางวัลนั้น  ทำให้ทุกคนบนเวทีต้องหันไปมองยังทิศทางของเสียงนั้น  คนที่ยืนตระหง่านให้พวกเขานั้นได้เห็นก็คือ ชายที่มีร่างกายกำยำ สีผิวคล้ำ  ใบหน้าคมเข็ม และมีแววตาสีส้มดุร้าย  และชายคนนั้นก็กระโดดขึ้นมาบนเวทีอย่างรวดเร็ว


“คุณเป็นใครกันครับ”  อากิระกล่าวถามด้วยสีหน้านิ่งเฉย

“ก...แก  แกจำฉันไม่ได้เรอะ  ฉันคือโอเกอร์  หัวหน้าของกิลด์ยักษ์สีครามไงล่ะ”  ชายคนนั้นหรือก็คือโอเกอร์กัดฟันพูดด้วยความโกรธแค้น

“โอเกอร์? กิลด์ยักษ์สีคราม?  ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อนเลย  ผมว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะครับ” อากิระกล่าวเสียงเรียบ

“อ...” เมื่อได้ยินคำของอากิระ  โอเกอร์ก็ถึงกับพูดไม่ออก  บนหน้าผากของเขาก็ปรากฏเส้นเลือดปูดโปนขึ้น


“อากิระ  นี่แกลืมแล้วจริงๆสินะ” เทมเพสต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับจะบอกว่า  คิดเอาไว้แล้ว

“พี่คะ  กิลด์ยักษ์สีครามคือ  กิลด์ที่พวกเราถล่มไปตอนที่อยู่ที่ท่าเรือเทซิสไงคะ” ลูน่าพูดเตือนความทรงจำของอากิระ

“อืม...อ๋อ  ที่แท้ก็กิลด์นั้นนี่เอง” อากิระได้ฟังดังนั้นก็นึกออก  เขาจึงหันกลับไปถามโอเกอร์  “แล้วที่คุณบอกว่า  ผมเป็นขโมยนั้นหมายความว่าอย่างไรครับ  ผมไม่เคยขโมยอะไรจากพวกคุณเสียหน่อย”

“หึ  ก็NPC รับใช้คนนั้นเป็น NPC รับใช้ของกิลด์ฉันยังไงล่ะ  แกทำลายกิลด์ของฉันแล้วก็ขโมย NPC มา  แล้วยังมีหน้ามาพูดอีกเรอะว่าไม่ได้ขโมยอะไรมา” โอเกอร์กล่าวเสียงดัง พร้อมกับชี้ไปยังลิซ่า


            เมื่อได้ยินดังนั้นลิซ่าก็รู้สึกไม่ชอบใจที่โอเกอร์มาว่าร้ายเจ้านายของเธอ  เธอจึงเดินออกมาพูดขึ้นด้วยเสียงที่ดังพอจะให้ทุกคนได้ยิน 


“อย่ามาว่าร้ายนายท่านของลิซ่านะคะ  ลิซ่าน่ะเลือกที่จะเป็นของนายท่านด้วยตัวเอง  เพราะนายท่านน่ะต่างจากพวกคุณกิลด์ยักษ์สีคราม  พวกคุณน่ะทำร้ายและกดขี่ NPC อย่างพวกเราสารพัด  แล้วก็ชอบระรานผู้เล่นอื่นไปทั่วถึงได้ถูกนายท่านจัดการเอา”


            พอได้ยินลิซ่าพูดมาอย่างนั้น  โอเกอร์ก็เสียหน้าจนรู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก  เขาโกรธจนลืมตัวไปว่าตอนนี้อยู่ต่อหน้าคนมากมาย  โอเกอร์จึงฟาดมือเข้าใส่ลิซ่าด้วยความเคยชิน  ทว่าก่อนที่มือของโอเกอร์จะวาดเข้าถึงตัวลิซ่า  เขาก็ถูกบางสิ่งกระแทกเข้าใส่จนต้องเซถอยไปหลายก้าว

            เมื่อโอเกอร์ตั้งตัวได้ก็มองไปยังสาเหตุที่ทำให้ตนต้องถอยมา  แล้วเขาก็พบว่าเป็นเทมเพสต์นั่นเองที่ซัดฝ่ามือเข้าใส่เขา


“ยุ่งไม่เข้าเรื่องน่า  เทมเพสต์” อากิระกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ  ใบหน้าของอากิระตอนนี้นั้นเรียบเฉย  กระทั่งนัยน์ตาของเขายังไม่แสดงอารมณ์ใดๆ  ที่สำคัญในมือของเขาปรากฏดาบร้อยวิญญาณอาฆาตอยู่

“ใจเย็นๆน่าอากิระ  จะฆ่ามันต่อหน้าคนขนาดนี้คงไม่ดีหรอก” เทมเพสต์กล่าวขึ้นโดยที่ไม่ได้มีท่าทีเล่นสนุกเหมือนปกติ


            ใช่แล้วในพริบตาที่โอเกอร์กำลังจะลงมือกับลิซ่า  อากิระที่ได้เห็นว่าโอเกอร์จะลงมือกับพวกพ้องของตนก็รู้สึกโกรธ  เขาจึงรีบชักดาบของตนออกมา  หากว่าเมื่อครู่ร่างของโอเกอร์ไม่ถูกเทมเพสต์ซัดออกไปก่อน  ก็คงจะต้องตายภายใต้คมดาบของอากิระเป็นแน่ 


            เมื่ออากิระได้ฟังที่เทมเพสต์กล่าว  เขาก็ลดดาบลงแล้วก้าวมาด้านหน้าเล็กน้อย  ก่อนจะมองไปยังโอเกอร์ด้วยแววตาที่ไร้อารมณ์  แล้วกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา


“โอเกอร์ แห่งยักษ์สีคราม  แกบังอาจมายุ่งกับเพื่อนของฉัน...”  อากิระกล่าวถึงตรงนี้ก็เงียบลงครู่หนึ่ง  ก่อนจะเบิกตาขึ้นแล้วกล่าวด้วยเสียงที่หนักแน่น  

“ฉันขอประกาศว่านับแต่นี้ไป กิลด์วิหคราตรี  จะขอเป็นศัตรูกับกิลด์ยักษ์สีคราม  ไม่ว่าเมื่อใดก็ตามหากฉันพบเจอกับคนที่กล้ามีแม้แต่สัญลักษณ์ของกิลด์ยักษ์สีคราม  ฉันจะสังหารมันทิ้งโดยไม่มีปราณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 324 ครั้ง

2,694 ความคิดเห็น

  1. #2280 bxbunny (@bxbunny) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 21:16
    แล้วไหนสัญลักษณ์วิหคราตรี
    #2280
    0
  2. #556 natchaphon2929 (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 13:52
    คืออยู่เงียบๆไปก็ไม่ตายแล่วไองั่งเอ๋ย
    #556
    0
  3. #553 PalmPump (@skywalkker77) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 02:02
    จัดให้หนักไปปปป
    #553
    0
  4. วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:27
    สุดยอด!!!อากิระโหดถูกใจสุดๆ!!!
    #552
    0
  5. #551 triratpay (@triratpay) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:31
    รอค่ะๆๆๆ
    #551
    0
  6. #550 Litaci (@Litaci) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:33
    ยอมเค้าเลยจริงๆ
    #550
    0
  7. #549 Es Es (@dekgoo1234) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:32
    สั้นนนนน
    #549
    0
  8. #548 วนิดาไง (@0213090599) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:10
    โหดมากค่ะ
    #548
    0
  9. #547 กวิ้นเองว์ (@qazaumuom) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:06
    กลางงานเลยทีเดียว..
    #547
    0
  10. #546 qwasan00 (@qwasan00) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:39
    ขอบคุณฯคับ...
    พระเอกเนียก็โหดได้อีกนะเนีย...เรื่องเก่ากลิ่งยังไม่จางหาย  เรื่องใหม่ก็เริ่มต่อขาโหดแม้
    #546
    0
  11. #545 BlackSkies (@BlackSkies) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:38
    เมิงโดนถล่มมาแล้วยังม่ายเข็ดอีกนะ
    #545
    0
  12. #544 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:35
    ขนาดเมืองยังโดนถล่มมาแล้วอะไรกับกิลแค่นีเอง
    #544
    0
  13. #543 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:19
    เมืองยังไม่ถล่มเลย
    #543
    0
  14. #542 rinriko (@rinriko) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:12
    ขอบคุณ
    #542
    0
  15. #541 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 20:03
    อ่า ขอบคุณคร้าบบ
    มีขู่อาฆาตด้วย หุหุ
    #541
    0
  16. #540 Pleum2545 (@Pleum2545) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:53
    อยู่ดีๆไม่ชอบชอบเจ็บตัว
    #540
    0
  17. วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 19:52
    ดาร์กสุด
    #539
    0