Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 93 : บทที่89 ดินแดนแห่งภูติพราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 280 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

บทที่89 ดินแดนแห่งภูติพราย


ผู้เล่นอากิระเข้าสู่ ดินแดนแห่งภูติพราย  โยมิ ค่ะ


            เสียงรายงานที่ได้ยินนั้นไม่ได้ทำให้อากิระสนใจมากนัก  เขามองไปรอบด้าน  ทัศนียภาพที่อากิระได้เห็นก็คือ  ป่าสนที่ไร้ซึ่งแสงจากดวงตะวัน  อากิระค่อยๆเดินไปด้านหน้าอย่างไร้จุดหมาย


            เขามองไปรอบตัวก็ไม่พบสิ่งใด  รวมถึงไม่สามารถสัมผัสถึงสิ่งมีชีวิตใดๆได้อีกด้วย  เมื่ออากิระเดินออกมาจนพ้นเขตของป่าสน  เขาก็ได้เห็นเมืองที่มีลักษณะของอาคารบ้านเรือน  เป็นรูปแบบเมืองของญี่ปุ่นในสมัยโบราณ


            เมื่อได้เห็นดังนั้นอากิระไม่รอช้า  เขาเดินหน้าโดยมีเป้าหมายอยู่ที่เมืองตรงหน้า  อากิระนั้นเดินผ่านเข้าทางประตูเมืองไปด้วยท่าทีปกติ  โดยที่ไม่มีใครมาขัดขวางเขา  ทว่าอากิระก็ลอบสังเกตรอบตัวอยู่ตลอดเวลา 


และเขาก็พบว่าทหารเฝ้าประตูได้มองมายังตนแล้วแอบพูดคุยอะไรบางอย่าง  เมื่อเห็นเช่นนั้นอากิระนั้นแกล้งทำเป็นไม่สนใจ  แต่เขาลอบระวังตัวอยู่ตลอดเวลา

เมื่ออากิระเดินผ่านเข้ามาในเมืองเขาก็หาร้านอาหารเพื่อที่จะได้ทานอาหารเสียที  ผู้คนที่สัญจรไปมาในเมืองนี้นั้น  แม้จะมีคนที่อยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์อยู่น้อยก็ตาม  แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเลย  เพราะฉะนั้นอากิระจึงไม่ได้แปลกไปจากผู้อื่นมากนัก


เขาเดินหาร้านอาหารอยู่สักพักก็พบกับร้านราเม็งร้านหนึ่ง  อากิระจึงตัดสินใจเข้าไปด้านในเพื่อที่จะทานอาหาร  รวมถึงหาข้อมูลเกี่ยวกับเมืองนี้  และดินแดนแห่งนี้


“รับอะไรดีครับ”  เสียงเจ้าของร้านถาม  เมื่อเห็นอากิระเดินเข้ามา

“ขอมิโสะราเม็งก็แล้วกันครับ”  อากิระตอบชายผู้เป็นเจ้าของร้าน  พร้อมกับนั่งลง


            เมื่อนั่งลงเรียบร้อยแล้วอากิระก็มองไปรอบๆร้าน  ภายในร้านนี้ไม่มีลูกค้าเลย  มีเพียงเจ้าของร้านที่มีหน้าตาเป็นอีกา   เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอากิระจึงถามขึ้น


“ไม่ทราบว่าเมืองนี้ชื่อว่าอะไรหรือครับ  ผมพึ่งจะหลงทางเข้ามาน่ะ”  อากิระถามด้วยเสียงเรียบๆ

“เมืองนี้คือเมืองหน้าด่าน  เมืองโทบิระ  เจ้าหนุ่มหลงทางมารึ  ข้าขอแนะนำให้เจ้ารีบออกไปจากเมืองจะดีกว่านะ”  ชายเจ้าของร้านตอบ   พร้อมกับวางราเม็งที่ทำเสร็จลงตรงหน้าของเขา

"ทำไมกันครับ"  อากิระถามด้วยความสงสัย

“ในตอนนี้ที่เมืองนี้น่ะ  ถูกปกครองโดยบากิ  เจ้าเมืองผู้แสนกดขี่น่ะ”  เจ้าของร้านตอบอย่างไม่ปิดบัง

“ถ้าเมืองนี้เป็นเมืองหน้าด่าน  ก็หมายความว่าต้องมีเมืองหลวงคอยดูแลสินะครับ  แล้วไม่มีใครไปร้องเรียนที่ถูกกดขี่หรือครับ” อากิระยังคงถามต่อ  พร้อมกับทานมิโสะราเม็ง


“จะไปร้องเรียนอะไรได้  ในเมื่อผู้ที่ปกครองเมืองหลวงในตอนนี้  ก็เป็นเพียงผู้ที่แย่งชิงบัลลังก์มา  นามของมันก็คือ ยาฉะ เป็นอสูรที่เข้ามาแย่งชิงอำนาจในตอนที่ราชาคนก่อนเสียชีวิต  แล้วกักขังเจ้าหญิงเอาไว้”  ชายเจ้าของร้านตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้  ด้วยความโกรธเกรี้ยว

“แย่งชิงบัลลังก์งั้นหรือครับ” อากิระกล่าวทวน เป็นการแสดงถึงความอยากรู้

“แต่เดิมแล้ว  เจ้ายาฉะนั้นเป็นแม่ทัพสูงสุดแห่งดินแดนโยมิแห่งนี้  แต่ด้วยความมักใหญ่มันจึงแก่งแย่งบัลลังก์ไป”  ชายเจ้าของร้านกล่าวอย่างเคียดแค้น

 

“แล้วทำไมเขาถึงไม่ฆ่าเจ้าหญิงทิ้งล่ะครับ” อากิระถามต่อด้วยความสงสัย

“ไม่ใช่ว่ามันไม่ทำ  แต่ทำไม่ได้ต่างหาก  ด้วยมนต์คุ้มกันที่ราชาคนก่อนร่ายเอาไว้เพื่อปกป้องเจ้าหญิง  ทำให้ยาฉะไม่อาจแตะต้องท่านได้เลย  หึ  รอก่อนเถอะ  หากถึงเวลาเมื่อใด  เจ้าหญิงก็จะได้รับพลังของท่านรุ่นก่อนๆ  หากเป็นเช่นนั้นแล้วต่อให้มี ยาฉะนับสิบก็ไม่อาจรอดชีวิตไปได้” ชายเจ้าของร้านกล่าวตอบ

“อย่างนั้นหรือครับ”  เมื่ออากิระฟังดังนั้นเขาก็เงียบลง  และทานราเม็งไปโดยไม่สอบถามอะไรอีก 


            แต่ว่าภายในสมองของเขานั้น  กำลังใช้ความคิดเพื่อวิเคราะห์เกี่ยวกับข้อมูลที่ได้ฟังอย่างต่อเนื่อง  ในเมื่อเนื้อเรื่องของเกมเป็นแบบนี้  ก็หมายความว่าจะต้องมีภารกิจอะไรบางอย่างในดินแดนนี้เป็นแน่ 


ทว่ายังไม่ทันที่อากิระจะได้คิดมากไปนัก  ก็มีแขกคนใหม่ก้าวเข้ามาในร้าน  เขามองมาทางอากิระอย่างไม่วางตา  ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำบางอย่างกับอากิระ


“ท่านบากิ  ผู้เป็นเจ้าแห่งเมืองโทบิระ  ต้องการพบกับเจ้า  ขอให้เจ้าตามข้าไปยังปราสาทด้วย”  ชายผู้พูดนั้นมีลักษณะที่ดูเหมือนกับยักษ์ญี่ปุ่น


            เมื่อได้ยินดังนั้นอากิระที่อยากจะรู้เรื่อง  เกี่ยวกับเมืองนี้อยู่แล้วก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธ  เพียงแต่เขาคิดแผนการหลายรูปแบบเอาไว้ในใจ  เผื่อเอาไว้ในกรณีที่เจอเรื่องไม่คาดคิด  จากนั้นเขาจึงเอ่ยกับทหารยักษ์คนนั้น


“ตกลงครับ  ถ้าอย่างนั้นช่วยนำทางให้ผมด้วยนะครับ”

“งั้นตามข้ามา”  ทหารยักษ์กล่าวก่อนจะเดินนำไป

“อ๊ะ  เดี๋ยวขอเวลาสักครู่นะครับ”  อากิระกล่าวขึ้น  พร้อมกับหันหลังกลับไปหาเจ้าของร้านราเม็ง  “คุณเจ้าของร้านครับ  ค่าราเม็งเท่าไรครับ”

“เอาเถอะ  มื้อนี้ถือว่าข้าเลี้ยงก็แล้วกัน”  ชายเจ้าของร้านกล่าว

“ขอบคุณนะครับ” 


อากิระพูดขอบคุณก่อนที่จะเดินจากไป  พร้อมกับทหารยักษ์คนนั้น  โดยทิ้งให้เจ้าของร้านราเม็งมองตามร่างของเขาไปด้วยความเวทนา


“เห้อ  นานๆจะมีแขกจากโลกภายนอกมาแท้ๆ  ไม่น่าเลย”


            เจ้าของร้านราเม็งกล่าวด้วยความสงสาร  โดยที่ไม่ว่าเขา  หรือใครก็ตามในเมืองนี้นั้นไม่ได้รับรู้เลยว่า  อีกเพียงไม่นานจากนี้  ดินแดนแห่งภูติพรายนี้จะเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่  พร้อมกับความโกลาหล  ด้วยฝีมือของชายผู้มาเยือนนี้

 


            เบื้องหน้าของอากิระนั้น  คือปราสาทญี่ปุ่นที่มีขนาดกว้างใหญ่  อากิระเดินเข้าไปยังปราสาทพร้อมกับทหารยักษ์คนนั้น  ก่อนที่ทั้งคู่จะมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องแห่งหนึ่งในชั้นบนสุดของปราสาท


            และเมื่อมาถึงทหารยักษ์คนนั้นก็หยุดยืนอยู่หน้าประตู  และหันกลับมามองอากิระด้วยสายตาแข็งกร้าว  ก่อนที่ทหารยักษ์คนนั้นจะเอ่ยขึ้น


“ท่านบากิรออยู่ด้านใน  เจ้าจงเข้าไปได้แล้ว”

“เข้าใจแล้วครับ”  อากิระตอบด้วยเสียงเรียบก่อนจะ  เลื่อนบานประตูให้เปิดออก  แล้วเดินเข้าไปด้านใน


            และทันทีที่เขาข้ามผ่านธรณีประตูเข้าไป  อากิระก็สัมผัสได้ถึงพลังคุกคามที่มหาศาล  ที่เข้ากดดันร่างของเขา  ทว่าอากิระก็ยังคงแสดงท่าทีนิ่งเฉยและเดินเข้าไปอย่างไม่ยี่หระ  ส่งผลให้ผู้เป็นเจ้าของพลังมหาศาลที่นั่งอยู่หลังผ้าม่าน  ต้องหัวเราะด้วยความชอบใจ


“หึๆๆๆ  ไม่เลวๆ โดนพลังของข้ากดดันไปขนาดนั้น  แต่ยังคงเฉยได้อีก  นับว่าเจ้านี่ไม่เลวเลยจริงๆ” 

“เป็นเกียรติจริงๆครับ  ที่ได้รับคำชมจากท่านเจ้าแห่งเมืองโทบิระ ท่าบากิ”  อากิระกล่าวทักทายอย่างสุภาพ

“ดี  เจ้ามีมารยาทดี  คนที่รู้จักที่ต่ำที่สูงเช่นเจ้าน่ะ  อายุไม่สั้นอย่างแน่นอน” บากิกล่าวอย่างชอบใจ

“เอ...จะเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า  ก็ไม่ทราบนะครับ” อากิระกล่าวด้วยรอยยิ้ม  ที่แฝงไว้ด้วยเล่ห์เหลี่ยม

“เจ้า  หมายความว่าอย่างไร”  บากิได้ยินอากิระพูดดังนั้นก็แปลกใจ

“หืม...ผมน่ะนะถึงแม้จะชอบใช้คำพูดสุภาพ  แต่ว่าที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีนิสัยสุภาพนักหรอก เพราะอย่างนั้น....”  อากิระพูดถึงตรงนี้ก็หยุดกล่าวไปเล็กน้อย


            และเมื่ออากิระเงียบลงไป  บากิก็ยิ่งเกิดความสงสัยเข้าไปใหญ่  ชายตรงหน้านี้คิดจะทำอะไรกันแน่  แรกเริ่มแล้วบากินั้นเพียงแค่ต้องการเรียกเขามา  เพื่อที่จะข่มขวัญเท่านั้น  แต่ในตอนนี้กลับกลายเป็นตัวบากิเองที่ต้องคิดอย่างหนัก  เพราะไม่รู้ว่าชายคนนี้จะมาไม้ไหน


“การที่คุณปิดหน้าปิดตา  มาคุยกับผมน่ะ  มันทำให้ผมไม่พอใจเป็นอย่างมาก”


มหาเวทย์วิถีสวรรค์บทที่สอง – เขตแดนต้องห้าม


            พริบตานั้นทั่วทั้งห้องของบากิ  ก็ปรากฏม่านพลังขึ้น  และอากิระก็ยิงศรเวทย์เข้าใส่  เพื่อปลดผ้าม่านที่บังร่างของบากิออก  ส่งผลให้เห็นร่างของบากิ  ซึ่งเป็นชายที่รูปร่างเหมือนมนุษย์ที่มีร่างกำยำ  เขามีเส้นผมสีม่วงเข้ม  และในตาสีเหลืองซีด  และบนหน้าผากของเขาก็มี  เขาเล็กๆงอกออกมา

 

ทักษะ มหาเวทย์วิถีสวรรค์บทที่สอง – เขตแดนต้องห้าม  (สร้างเขตแดนขึ้นมา  หากผู้สร้างเขตแดนไม่อนุญาต  ไม่ว่าผู้ที่อยู่ด้านนอกหรือด้านในของเขตแดน  ก็ไม่อาจผ่านเข้าออกได้  นอกจากนี้เมื่ออยู่ภายในเขตแดน  พลังชีวิตของผู้สร้างเขตแดน  จะฟื้นฟูเร็วขึ้น 50%  เมื่อเปิดใช้งานเขตแดน  จะสูญเสียพลังเวทย์ 100 หน่วยต่อวินาที)

 

            บากินั้นไม่นึกมาก่อนว่า  ชายผู้ที่อยู่ตรงหน้าของตนนั้น  จะกล้ากระทำการที่อุกอาจเช่นนี้  เมื่อบากิรู้ตัวว่าตนนั้นได้ติดกับของอากิระแล้ว  เขาก็ลอบระวังตัวมากขึ้น  และจ้องมองอากิระอย่างไม่วางตา


            ทว่าในขณะที่บากิกำลังระวังตัวอย่างมากนั้นเอง  อากิระกลับนั่งลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว  และมองกลับมาหาบากิ  ด้วยท่าทางสบายๆ  แล้วกล่าวคำพูดเพื่อเริ่มการสนทนา


“เรามาเริ่มคุยกันดีกว่าครับ”

“อ...อะไรนะ” บากินั้นแทบไม่เชื่อหูของตน  ชายตรงหน้านี้มันอะไรกัน  ทั้งๆที่พึ่งจะแสดงท่าทีคุกคามไปเมื่อครู่แท้ๆ  แต่ตอนนี้กลับมานั่งลงแล้วบอกให้คุยกัน


            ในตอนนี้นั้นสิ่งที่บากิตั้งใจจะทำ  กลับเกิดผลที่ตรงข้ามกับที่เขาได้คิด  เขากลับเป็นฝ่ายเคร่งเครียด  เพราะไม่อาจคาดเดาได้ว่าชายตรงหน้าคิดจะทำอย่างไร  ผิดกับอากิระที่มีท่าทีสบายๆ  ไม่แสดงออกถึงความเดือดเนื้อร้อนใจเลยแม้แต่น้อย


บากินั้นพยายามตั้งสติแล้วมองไปยังใบหน้าของอากิระ  เขาพยายามสะกดข่มความรู้สึกกดดันเอาไว้        แล้วกล่าวกับชายตรงหน้า


“เจ้าจะคุยเรื่องอะไร”

เมื่อได้ยินดังนั้นอากิระก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อย  ก่อนจะเอ่ยตอบบากิ  “ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรมากหรอกครับ  ผมก็แค่อยากรู้ถึงสาเหตุที่พวกคุณแย่งชิงบัลลังก์มาก็เท่านั้นเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น  บากิก็เบิกตากว้าง  ก่อนจะถามกลับ “เจ้าทำไมถึงได้อยากรู้ถึงเรื่องนั้น”


ท่าทีที่ตกตะลึงอย่างปิดไม่มิดของบากินั้น  ทำให้เกิดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากของเขา  นี่คือสิ่งที่อากิระได้เล็งไว้  แต่เดิมนั้นเขาก็ไม่ได้อยากรู้อะไรมากนัก  เพียงแต่อากิระนั้นติดใจเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่บ้าง  จึงแกล้งถามไปเพื่อจะดูปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้าม


“เอ...นั่นสินะครับ  ที่จริงตอนแรกผมก็พูดไปอย่างนั้นเอง  แต่พอได้เห็นปฏิกิริยาของคุณแล้ว  มันทำให้ผมอยากรู้อย่างจริงจังแล้วสิ”  อากิระกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“หึ  การที่จะอยากขึ้นเป็นใหญ่มันต้อง  มีสาเหตุด้วยรึ” บากิตอบด้วยคำตอบที่เหมือนคำถาม

“อืม  ทั้งๆที่เมื่อเจ้าหญิงได้พลังกลับมา  บัลลังก์ที่พวกคุณแย่งชิง  ก็จะถูกทวงคืนเนี่ยนะ”  อากิระกล่าวต่อ  ด้วยท่าทีสบายๆ “พวกคุณเองก็ต้องรู้เรื่องนี้เช่นกัน  เพราะฉะนั้นแล้วผมไม่คิดว่าพวกคุณ  จะมีเป้าหมายเพียงแค่ครองบัลลังก์ในระยะสั้นๆ เช่นนี้แน่”


เมื่อบากิได้ยินก็กัดฟันกรอด  ทั้งๆที่ในที่แห่งนี้แป็นถิ่นของเขาแท้ๆ  แต่กลับกลายเป็นว่าตัวเขานั้น  เป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนเสียเอง  บากิจึงได้แต่กัดฟันถามอากิระกลับ  “แล้วทำไมข้าจะต้องตอบแกด้วยล่ะ”


เมื่อได้ยินดังนั้นอากิระก็เหยียดยิ้ม  พร้อมหลับตาลง  ก่อนจะกล่าวตอบ  “เหตุผลที่คุณต้องตอบผม....”  พูดถึงตรงนี้อากิระก็ลืมตาขึ้น  แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มเหี้ยม

“นั่นก็เพราะว่า ผมอยากรู้ไงล่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 280 ครั้ง

2,694 ความคิดเห็น

  1. #2508 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
    จะสู้ทั้งๆที่โทษตายยังไม่หมเจริงๆรึ
    #2508
    0
  2. #1003 moomoo123321 (@moomoo123321) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 03:47
    สนุกมากกก
    #1003
    0
  3. #701 poo26934 (@poo26934) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 17:29
    ยาฉะ คิดถึงอินุยาฉะเลยแฮ่ะ
    #701
    0
  4. #675 Prime win (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:11
    เหตุผม เพราะผมอยากรู้นี้กวนตินใจได้นะครับ55+
    #675
    0
  5. #674 drjones32 (@drjones32) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:27
    "นั้นเพราะผมอยากรู้ไงละ" ว่าตอนต่อไปมาเมื่อไหร. มันค้าง
    #674
    0
  6. #673 Razel (@kittipat159) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:56
    พระเอกแบบนี้โครตชอบ
    #673
    0
  7. #672 Huntherfc (@Huntherfc) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:45
    นี่แหละโหดๆๆ
    #672
    0
  8. #671 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:25
    ขอบคุณครับ
    #671
    0
  9. #670 rinriko (@rinriko) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:59
    ขอบคุณ
    #670
    0
  10. #669 Son Sonax (@song8704) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:52
    มันครับ รีบมาต่อไวๆ นะครับ ^_^
    #669
    0
  11. #668 0981482095 (@0981482095) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:33
    สนุกค่ะ รอน้าาาาา
    ชอบอากระมากกกก
    อย่าให้นางเอกทำตัวงี่เง่าเน้อออ
    ตอนนี้กำลังพอดีๆ สนุกค้ะ ติดตาม????????
    #668
    0
  12. #667 PalmPump (@skywalkker77) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:11
    สุดยอดเหตุผลล "เพราะผมอยากรู้" เชร้ดดด
    #667
    0
  13. #666 JuNgKeL (@JuNgKeL) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 09:55
    ชอบอากิระ 
    #666
    0
  14. #665 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 09:34
    เหตุผมเทพมากเลยเพ่
    #665
    0
  15. #664 JantraNillakal (@JantraNillakal) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 09:29
    555ระวังความอยากรุ้ของอากิระไว้ดีๆ
    #664
    0
  16. #663 Inw_Short (@Inw_Short) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 09:25
    อะต่อปายย์ // รอไปยย์ ยาวๆ
    #663
    0