กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 61 : ตอนพิเศษ:มากกว่ารัก ep2 (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,746
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    24 มิ.ย. 60

 

 

“พ่อเลือดไหลด้วย เจ็บมากไหมคะ” ลูกสาวตัวน้อยมองเขาเหมือนจะร้องไห้

เจ็บบรรลัยเลยล่ะ! แต่เขากลับตอบไปว่า “ไม่เจ็บค่ะ แผลนิดเดียว”

“งั้นหนูไปเอาพลาสเตอร์มาแปะแผลให้คุณพ่อนะคะ” พูดยังไม่ทันจบก็วิ่งปรู๊ดออกจากห้องน้ำไป และกลับมาพร้อมพลาสเตอร์ปิดแผลที่คุณแม่หยิบให้

“คุณพ่อนั่งลงค่ะ” เด็กหญิงกระตุกมือบิดาและบอกให้นั่งลงบนขอบเตียง แล้วปีนขึ้นไปนั่งบนตักกว้างของบิดา “เดี๋ยวหนูจะทำแผลให้คุณพ่อเองนะคะ”

นางพยาบาลตัวน้อยบอก แล้วแกะพลาสเตอร์ติดตรงปลายคางให้บิดา โดยมีมารดายืนมองตรงช่องประตูด้วยสายตาอ่อนโยน

“หนูอมพ่วงหายให้นะคะ” แล้วลมเย็นๆ จากปากน้อยๆ ก็ปะทะใบหน้าของศตคุณ “หายเจ็บหรือยังคะ”

“หายเจ็บแล้วจ๊ะ” ศตคุณก้มลงหอมแก้มนิ่มของลูกสาวตัวน้อยซ้าย ขวา แรงๆ เด็กหญิงหัวเราะคิดคัก แล้วซบศีรษะกับซอกคอของบิดา

“โตขึ้นหนูจะเป็นหมอเหมือนคุณพ่อ” หลังจากที่อยากเป็นเชฟขนมหวานเหมือนมารดาเมื่อวาน

“จ๊ะ”

เด็กหญิงบอกเล่าสิ่งที่อยากทำด้วยเสียงใสเจื้อยแจ้วที่บิดาไม่เคยเบื่อที่จะฟัง

“หนูอยากได้หนังสือนิทานเรื่องกับสมุดภาพค่ะ”

“แต่ของหนูมีเยอะแล้วนี่คะ” มารดาที่ยืนมองสองพ่อลูกคุยกันกระหนุงกระหนิงท้วงขึ้น

“แต่หนูยังไม่มีเรื่องนี้นี่ค่ะ”

“งั้นพ่อจะพาไปซื้อดีไหม”

“ดีค่ะ”

ดารินได้แต่ส่ายหน้า ถ้าลูกสาวตัวน้อยอยากได้อะไร ศตคุณเป็นได้ประเคนหามาให้ เพราะรักลูกมากและอยากให้ได้ทุกอย่างที่แกต้องการ

“คุณพ่อขา”

“ว่าไงคะลูก”

“หนูอยากมีน้องเหมือนมินนี่ค่ะ น้องมินนี่เป็นเด็กผู้ชายตัวขาวๆ แก้มแดง ปากตูมสีกุหลาบ น่าร้าก”

ศตคุณกระซิบกระซาบข้างใบหูลูกสาว พร้อมกับส่งสายตาวิววับให้ภรรยา “งั้นหนูไปขอให้คุณแม่มีน้องให้หนูสิจ๊ะ”

เด็กหญิงลุกจากตักบิดาวิ่งข้ามห้องไปหามารดาจับมือแล้วเขย่าเบาๆ “คุณแม่ขาหนูอยากมีน้อง น้องน่ารักๆ ” ทำเสียงประจบออดอ้อนขอน้องตัวเล็กๆ จนมารดาใจอ่อนรับปากว่าจะมีน้องตัวเล็กๆ ให้  

 

ดารินที่กำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองดมฟุดฟิดบนเสื้อเชิ้ตของสามีเมื่อได้กลิ่นแปลกปลอม การตั้งครรภ์ทำให้เธอไวต่อกลิ่นและหวงสามีเป็นพิเศษ เมื่อดมดีๆ จึงรู้ว่ามันคือกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง แถมยังมีรอยลิปสติกแปะหราอยู่บนเสื้อเชิ้ตให้เห็นเต็มตา อารมณ์หึงหวงแล่นลิ่วมาเต็มพิกัด ว่าที่คุณแม่ลูกสองถือเสื้อเชิ้ตตรงไปหาสามที่กำลังดูสมุดภาพกับลูกสาวในห้องนั่งเล่น

“พี่คุณ!” กดเสียงต่ำเรียก

“พี่อธิบายได้จ๊ะ”

“งั้นก็รีบอธิบายมา” ใช้นิ้วชี้จิ้มบนรอยริปสติกสีแดงแรงๆ

“คือพี่” ศตคุณเล่าว่าตอนที่พาเด็กหญิงศศิรินทร์ไปร้านหนังสือเพื่อซื้อสมุดภาพกับหนังสือนิทานดันไปเจอกับคนไข้ที่เขาเคยรักษา หล่อนเข้ามาทักทายและขอเลี้ยงกาแฟเป็นการขอบคุณที่เขาช่วยรักษาหล่อนจนหายเป็นปกติ

เขาไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรก็เลยไปนั่งดื่มกาแฟกับเจ้าหล่อน แล้วตอนแยกย้ายรองเท้าส้นสูงดันไปสะดุดกับขาเก้าอี้ สุภาพบุรุษแบบเขาก็เลยยื่นมือไปช่วยหล่อน ร่างเพรียวระหงของสาวนางนั้นเลยถลามาปะทะกว้างและฝากรอยริปสติกสีแดงเอาไว้

“คุณน้าริต้าบอกว่าพ่อหล่อลากค่า” นางฟ้าตัวน้อยเงยหน้าจากสมุดภาพบอก

ศตคุณสุดลมหายใจเข้าแรง เกิดอาการหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเห็นสีหน้าน่ากลัวของภรรยาตัวเล็ก

“ใช่ผู้หญิงที่ทิ้งรอยลิปสติกไว้บนเสื้อของคุณพ่อหรือเปล่าจ๊ะ” ดารินถามลูกสาววัยสี่ขวบเสียงหวาน แต่ดวงตาที่ตวัดมองสามีนั้นวาววับ

ศตคุณกลั้นยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของภรรยา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มวาววับ จมูกเล็กๆ บานออก เธอแทบคำรามทีเดียว เขาชอบนักบางครั้งที่เธอก็หึงหวงเขาบ้างนิดๆ หน่อยๆ

เขาปลาบปลื้มกับความหวงแหนของภรรยาตัวเล็ก เพราะเขาก็หวงแหนเวลาที่มีผู้ชายมองภรรยาตัวเล็กของเขาเหมือนกัน การมีภรรยาขี้หึงเป็นสิ่งหนึ่งที่เขาชอบเสมอมา เพราะมันท้าทายว่าเขาต้องใช้เวลาเท่าไหร่ตั้งแต่ดารินเริ่มโวยวายกับเขาจนกระทั้งเขาถอดเสื้อผ้าเธอออก แล้วร่วมรักกับเธออย่างร้อนแรง

ให้ตายสิ! เขารักการแต่งงานกับผู้หญิงหัวดื้อที่ชื่อดารินจริงๆ

“ใช่ค่า” เด็กหญิงศศิรินทร์ เอียงคอมองบิดา “แต่หนูพยายามมองเท่าไหร่ก็ไม่เห็นพ่อเป็นแบบนั้นเลย แล้วคำว่าหล่อลากคืออะไรคะคุณแม่”

เอาล่ะ! ตอนนี้ศตคุณชักหงุดหงิดนิดๆ แล้ว เมื่อลูกสาวตัวน้อยเห็นต่างออกไป ก่อนที่เด็กหญิงศศิรินทร์จะเกิดเขาเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆ ต่างหมายปอง แต่คำพูดลูกสาวทำให้คุณพ่อวัยสามสิบห้าที่ยังหล่อเซี๊ยะตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าสียเซลฟ์นิดๆ ลูกสาวควรจะเห็นเขาหล่อที่สุด ดีที่สุดจนกว่าจะย่างเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นไม่ใช่หรือไง (ถึงตอนนั้น คนที่พยายามจีบลูกสาวตัวน้อยของเขาก็จงระวังให้ดีเถอะ)

ดารินกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม ลืมความโกรธไปหมดสิ้น กวักมือเรียกลูกสาวเข้าไปหา ก่อนจะอธิบายคำว่าหล่อลากที่เด็กหญิงในวัยช่างจดช่างจำฟังว่า

“หล่อลาก คือหล่อมากๆ จ๊ะ”

“มากแค่ไหนค่า”

“มากที่สุดในโลกจ๊ะ”

“แล้วศศิไม่คิดว่าพ่อหล่อหรือคะ” ศตคุณมักจะพูดคะ ขากับลูกทุกคำ

เด็กหญิงหัวเราะคิก เมื่อเห็นหน้าสีหน้าเหมือนงอนของบิดา “หล่อค่า หล่อที่สุดในโลก”

“แล้วรักหรือเปล่า”

“รักค่า ศศิรักคุณพ่อคุณแม่ รักน้องที่สุดในโลก”

“พ่อกับแม่ก็รักศศิ”

ศตคุณยิ้มด้วยความสุขใจ เขามีทุกอย่างที่ใฝ่ฝันถึง มีภรรยาที่รักเขาสุดหัวใจ ลูกๆ ที่แสนน่ารัก เขาก็ไม่ต้องการอะไรไปมากกว่านี้แล้ว

 

 

 

 

                           สั่งซื้อ E-BOOK ที่นี่>https://goo.gl/lB50IY

โหลดตัวอย่างตอนพิเศษฟรีที่นี่ > http://goo.gl/VU8OaH

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

403 ความคิดเห็น