Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 15 : Quarter 14 : What are you doing?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    23 พ.ค. 58

Quarter 14 : What are you doing?

 

            แสงแดดที่แยงตาทำให้ฟุริฮาตะต้องลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องที่เงียบสงัด คนตัวเล็กขยี้ตาเบาๆด้วยความปวดเพราะเมื่อคืนร้องไห้หนักเกินไป

 

            “อือ.......กี่โมงแล้วเนี่ย...สิบโมง!!!” ฟุริฮาตะถึงกับตื่นเต็มตาเมื่อเห็นว่าตอนนี้สายขนาดไหน ทำไมนาฬิกาไม่ปลุกวะก่อนที่จะรีบลุกขึ้นและพบว่า...

 

            หมับ...

 

            ตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อ และ

 

            “นอนต่อเถอะโควคิ ชั้นโทรไปบอกเท็ตสึยะให้ลาให้นายแล้ว” เจ้าของแขนที่เกาะเอวก็ไม่ได้ใส่เสื้อเช่นกัน

 

            เอ๊ะ...

 

            “ซ...เซย์!!! อยู่ที่นี่ได้ไง? แล้ว....?”

 

            “อือ.......” อาคาชิลุกขึ้นมาโดยที่ตายังปิด ผมยุ่งเล็กน้อยทำให้ดูเหมือนเด็กขี้เซาเล็กๆ ไม่เหมือนท่านจักรพรรดิไร้พ่ายแห่งราคุซันอย่างที่เคยเป็น กลับดูเป็นธรรมชาติซะจน...

 

            “น่ารัก.......” ฟุริฮาตะถึงกับเพ้อขึ้นมาเบาๆ

 

            “หืม....นายว่าอะไรนะ”

 

            “ป.....เปล่าๆ” ฟุริฮาตะรีบปฏิเสธทันที พูดอะไรออกไปวะเนี่ย

 

            “นายนี้ก็ขาวดีนะ...” ไม่พูดเปล่า ยังมองซะจนเจ้าตัวเขิน

 

            “น.......นายขาวกว่า มองตัวเองสิ” แล้วรีบแย่งผ้าห่มมาคลุมตัวทันที

 

            “มองจนชินแล้ว ชอบมองของคนอื่นมากกว่า” ไอ้คำพูดหน้าตายแบบนั้นคืออะร๊ายยย

 

            “แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อล่ะ??”

 

            “หาไม่เจอ ทั้งห้องมีแค่นี้เหรอ”

 

            “ตู้เสื้อผ้าอยู่ในห้องน้ำไง แล้วนี่มานอนด้วยกันได้ไงเนี่ย เตียงก็แคบ”

 

            “หือ......จำไม่ได้งั้นเหรอ” อาคาชิยิ้มมุมปากเบาๆ “ก็ชั้นจะไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้โควคิแต่นายก็ดึงชั้นไว้ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จกลับมานั่งอยู่ดีๆก็ฝันร้ายจนนอนกอดชั้นแน่น ชั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยปล่อยเอาไว้ก็แค่นั้น”

 

            “........” อันแรกมันคุ้นๆนะ แต่อันหลังนี่จำไม่ได้แฮะ

 

            “เซย์เปลี่ยนชุดให้ชั้นอีกแล้วเหรอ”

 

            “เคยบอกแล้วหนิว่าเห็นหมดแล้ว อายทำไมล่ะ”

 

            “..........”//หน้าแดง

 

            “.........”//หน้าตาย

 

            “อ....อาบน้ำนะ” พูดจบก็ก้มหน้างุดเดินออกไปทันที

 

            “คึๆ แกล้งอะไรอีกดีน้า น่ารักจังนะโควคิ”

 

11.30 p.m.

 

            เนื่องจากฟุริฮาตะตื่นสาย (มาก) มื้อนี้จึงเป็นมื้อเช้ารวบกลางวัน ถึงแม้ฝีมือการทำกับข้าวของฟุริฮาตะจะไม่ได้อร่อยเลิศ แต่รสชาติก็กินได้สำหรับอาคาชิ ขณะที่ฟุริฮาตะกำลังเก็บล้างนั้นเอง

 

            “โควคิ ชั้นจัดการเอง”

 

            “ไม่เป็นไรหรอกเซย์”

 

            “โควคิ” ตาแดงๆนั่นชักวาวขึ้นเรื่อยๆ ไปนั่ง เอากล่องยาไปด้วย อย่าให้พูดซ้ำนะ”

 

            พูดจบอาคาชิก็แทรกคนที่ยืนตัวสั่นตั้งแต่เขามองเพื่อที่จะล้างจานต่อทันที ฟุริฮาตะได้แต่เดินคอตกไปหยิบกล่องยามานั่งที่โซฟา

 

            “ทำไมต้องห้ามชั้นทำงานล่ะ” อาคาชิถามขณะที่มือยังไม่หยุดล้างจาน

 

            “นายเป็นถึงอาคาชิ เซย์จูโร่นะ จะทำแบบนั้นทำไมล่ะ”

 

            “อยากทำให้” คำตอบสั้นๆได้ใจความ แต่ก็มากพอใจคนฟังหน้าร้อน ก่อนที่จะตามมานั่งด้วยกันเมื่อล้างจานเสร็จแล้ว

 

            “เอากล่องยามาทำไมเหรอ?”

 

            “ไม่รู้หรือไงว่าปากแตกนะ” ก่อนจะคว้ากล่องยาไปหายาอยู่พักหนึ่ง

 

            “ถึงว่า แปรงฟันถึงได้แสบนัก”

 

            “อาคาชิเชยคางคนตัวเล็กไว้ แล้วแตะสำลีที่จุ่มยาเล็กน้อยอย่างแผ่วเบา แต่ชิวาว่าก็ยังสะดุ้งด้วยความแสบ พยาบาลจำเป็นจึงต้องเป่าเบาๆที่มุมปากของคนตัวเล็กเพื่อไม่ให้แสบจนเกินไป

 

            “อึก!!” //หน้าแดง

 

            “เป็นอะไร แสบแผลเหรอ” ก่อนจะถกเสื้อคนตัวเล็กขึ้นเล็กน้อย

 

            “เปล่าๆ เซย์ทำอะไร??” ฟุริฮาตะแอบดิ้นเล็กน้อยเพราะตอนนี้อาคาชิก้มลงจนใบหน้าอยู่ที่ระดับเอว

 

            “อยู่เฉยๆสิ ตรงนี้โดนมีดถากอยู่ ทายานิดเดียวก็หายแล้ว” ก่อนจะบรรจงป้ายสำลีอย่างแผ่วเบา อาจเป็นเพราะแผลตื้นๆทำให้ฟุริฮาตะไม่แสบเท่าที่ควร เมื่อเสร็จแล้วจึงจัดเสื้อฟุริฮาตะให้เรียบร้อยแล้ววางสำลีในมือลง ชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะถามออกไป

 

            “โควคิ ก่อนสลบจำได้มั้ยว่าพวกนั้นทำอะไรนายบ้าง”

 

            “เอ่อ...ก็มีต่อยที่ท้อง แล้ว...” ยังไม่ทันที่จะพูดต่อ อาคาชิก็จับอีกฝ่ายหันหลังก่อนจะกอดจากทางด้านหลัง เอาคางตัวเองเกยไว้ที่หัวไหล่ ค่อยๆสอดมือเข้าไปในเสื้อและวางทาบไว้ที่หน้าท้องของคนในอ้อมกอดตัวเอง

 

            “ท...ทำอะไรน่ะเซย์” ดูเหมือนฟุริฮาตะจะตกใจเล็กน้อย

 

            “แล้วรู้สึกดีมั้ยล่ะ”

 

            “.........” แต่ก็จริงนะ มืออุ่นๆมาวางทาบไว้แบบนี้ก็รู้สึกดีจริงๆ

 

            “แล้วทำอะไรอีก”

 

            “คนนึงจับชั้นจูบแรงๆจนชั้นปากแตะ.....” คำพูดทุกอย่างถูกหยุดชะงักเมื่ออาคาชิจับคออีกฝ่ายให้หันมาจูบทันที

 

            เริ่มจากจูบเบาๆฟุริฮาตะก็เบลอแล้ว แต่ยิ่งนานไปรสจูบก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น ถึงแม้จะไม่ได้หยาบโลนจนน่าขยะแขยงแบบเมื่อวาน แต่มันก็มากพอให้คนถูกจูบตัวสั่นเบาๆ ใบหน้าหล่ออยู่ห่างไม่ถึงคืบ ทั้งลิ้นและริมฝีปากตักตวงความหอมหวานจากฟุริฮาตะอยู่นานกว่าจะหยุด อาคาชิที่ยังคงเกยคางอยู่ที่ไหล่ก็เริ่มถามต่อ “แล้วอะไรอีก”

 

            “ม.....ไม่มีแล้ว” ตอบไปก็โดนสิ

 

            “โควคิ อย่าโกหก” อย่าทำเสียงน่ากลัวสิครับ.......

 

            “น.....น่ากลัว.....” ขนาดไม่ได้หันไปมองหน้านะ

 

            “ไม่ต้องพูดก็ได้นะชั้นรู้ตัว บอกมาได้แล้วโควคิ”

 

            “...คอ............” ฟุริฮาตะตอบเบาๆ

 

            “ว่าอะไรนะ??”

 

            “โดนกัด......ที่หลังคอ....หลายที”

 

            “งั้นเหรอ...เข้าใจละ”

 

            “เซย์ อย่านะ อึก!!” ถึงจะพยายามดิ้นยังไงชิวาว่าก็ไม่อาจหลุดจากอ้อมกอดราชสีห์ได้ เพราะเพียงอาคาชิเลียคอเบาๆร่างกายก็เริ่มสั่นเทา ก่อนจะทั้งขบทั้งเม้มเบาๆไปทั่วจนลามมาที่ใบหู ฟุริฮาตะเริ่มหอบหายใจแรงขึ้นเพราะทุกจุดที่เซย์สัมผัสเป็นจุดอ่อนของเขาทั้งนั้น สุดท้ายอาคาชิต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมาก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินต่อไปมากกว่านี้ ยังไงเขาก็อยากให้เรื่องที่ต่อจากนี้เป็นไปด้วยความเต็มใจของอีกฝ่าย (แล้วที่ทำอยู่ล่ะคะนายน้อย??)

 

            ฟุริฮาตะปล่อยให้คนตัวใหญ่กว่ากอดอยู่นานจนระดับการหายใจกลับเป็นปกติ นานพอที่จะรู้สึกว่าคนที่เอาหัวพิงหลังเขาอยู่เงียบจนผิดสังเกต จึงพยายามหันไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

 

            “อย่าหัน” ดูเหมือนอ้อมกอดนี่จะรัดแน่นขึ้นอีกจึงต้องยอมทำตามแต่โดยดี

 

            จะไม่ให้ปิดไดยังไง ในเมื่อจักรพรรดิไร้พ่ายแห่งราคุซันกำลังหน้าแดงจัด เพราะเมื่อกี้เขาเห็นโควคิน้อยกำลังตาปรือหอบหายใจจากสัมผัสที่เขามอบให้พร้อมกับหน้าแดงๆนั่น

 

            โควคิยั่วชั้นเกินไปแล้วนะ จะไม่ไหวแล้วเนี่ย!!!’

 

            “อ๊ะ!!เซย์ วันนี้ไม่ไปเรียนเหรอ” ถึงไม่หันไปถามแต่ก็ส่งเสียงได้นี่นะ

 

            “ไม่อ่ะ ขาดวันนึงไม่เป็นไรหรอก”

 

            ‘แต่ขาดนายชั้นคงไม่ไหว

 

            “.........”

 

            “..............”

 

            “เซย์....คือเมื่อกี้....”

 

            “ฟรี้~~” หลับ......กอดเราแน่นแบบนี้เนี่ยนะ

 

            แต่สุดท้ายก็ต้องยอม ก็อ้อมกอดเซย์มัน...อุ่นดี.......แค่นั้น

 

            ส่วนเรื่องเมื่อกี้...

 

            .......อ่า.....อย่าเพิ่งพูดละกัน

 

            ฟุริฮาตะค่อยๆหลับไป เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจสม่ำเสมอของคนในอ้อมกอดอาคาชิจึงลืมตาขึ้นมา

 

            ทั้งๆที่มีโอกาสออก แต่ยังเลือกที่จะให้เรากอดต่อเนี่ยนะ??

 

            สงสัยเราจะตกหลุมรักโควคิจริงๆแล้วล่ะ......

 

 

ตัวอย่างตอนต่อไป

 

.....อยากให้มันดำเนินต่อไปอีก....

 

ถ้าโควคิไม่ลุก ชั้นจะทำรอยเพิ่ม

 

จะว่าไปชั้นได้เจอเซย์หลายๆมุมเหมือนกันนะ

 

ทำไมชอบแกล้งนักล่ะ

 

นายน้อยยยยยยย ใครก็ด้ายยยยย เรียกรถพยาบาลให้ไรท์ทีเท้อออออออออออ

 

ไม่ไหวละค่ะ เลือดจะหมดตัวละ

 

อย่าลืมเม้นนะคะ

 

ปล.ไรท์ร่างเรื่องในจนจบเรื่องนี้แล้วนะ ไรท์เลยจะขึ้นเรื่องใหม่ไว้เบาๆก่อน เลื่อนลงไปข้างล่างนะคะ อีกคู่นึงรอเราอยู่ค่ะ ไม่ใกล้ไม่ไกลมากหรอก ฝากอีกเรื่องไว้ในอ้อมอกทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ//คำนับงามๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #403 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:05
    คืออ่านชอบตอนนี้มากคือทำเราเขิล มันใช่มาก เป็นการปลอบน่ารักเกินไป ร้อนแรงมากค่าาาา
    #403
    0
  2. #364 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 02:49
    โง้ยน่าร้ากกกกกกกก // ดีดดิ้น
    ชอบตอนนายน้อยเขินนนนนนน ฮือ // สครีม
    #364
    0
  3. #150 aNa_AoNg (@aong009) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 11:08
    หวานมาก มากไปแล้ว โอ้ยยยนน หัวใจจะวายค่าาาาาา
    #150
    0
  4. #74 furi02 (@furi02) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 19:49
    ฟินโฮกกกกกกกกกกก~~~ ///7/// 
    #74
    0
  5. #73 Phatonepiece (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 07:26
    โอ้ว เซย์คุง รุกแบบนี้เลือดหมดตัวพอดี
    #73
    0
  6. #72 Sono Chieri (@princesskyoko) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 02:32
    น่ารักมากๆเลยคะ
    #72
    0