Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 20 : Special chapter : My roomate 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    4 มิ.ย. 58

 Special chapter : My roomate 1

 

6.00 p.m.

 

            ฟุริฮาตะ โควคิกำลังยืนอยู่หน้าหอพักพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าและกระดาษโน้ต 1 แผ่น

 

            เขาสอบติดมหาวิทยาลัยในโตเกียว ตอนแรกจะไปอยู่เกียวโตอยู่แล้วแต่อาคาชิบอกว่าไม่ต้องมา เหตุผลงั้นเหรอ

 

            ถ้าโควคิเรียนเกียวโต ฉันก็จะให้โควคินอนกับฉัน และโควคิก็จะไปเรียนไม่ไหว เพราะตอนกลางคืนเราจะ.......โดนเซย์ลากเข้าเรื่องนี้อยู่เรื่อย แต่ฟุริฮาตะก็ยอมไม่ไปเกียวโต ไม่ได้กลัวนะ!!

 

            ยังดีที่คากามิกับคุโรโกะเรียนที่เดียวกัน ถึงจะคนละคณะก็เถอะ และมหาวิทยาลัยก็ไกลบ้านเลยต้องอยู่หอ แน่นอนว่า 2 คนนั้นอยู่ด้วยกัน คุณผู้ดูแลจึงจัดหารูมเมทให้เขา ทุกอย่างอยู่ในกระดาษโน้ตแผ่นนี้พร้อมกุญแจ

 

            ‘ห้อง 6401 ถ้าไม่มีใครเปิดห้องให้ก็ไขเข้าไปเลย

 

            จะว่าปคากามิก็อยู่ที่นี่ เพราะเห็นว่าเครื่องครัวครบ แถมแอบกระซิบว่ามีห้องเตียงเดี่ยวขนาดใหญ่เอาไว้นอนด้วยกันแทนที่จะเป็นคนละเตียงตามปกติ ซึ่งเรื่องนี้คนจืดจางจะไม่ได้รู้จนกว่าจะเห็นเองนั่นแหละ

 

-6401-

 

            แกร๊กๆๆ

 

            เนื่องจากกดออดและเคาะประตูนานแล้วไม่มีคนออกมา เขาจึงใช้กุญแจเปิดห้องทันที

 

            “รบกวนด้วยครับ” ฟุริฮาตะเข้ามาในห้องใหญ่ วางกระเป๋าไว้ข้างๆก่อนจะเดินสำรวจช้าๆ ในห้องไม่มีอะไรมาก โซฟา 1 ชุด ทีวี มุมเล็กๆเป็นครัว ห้องน้ำ 1 ห้อง ชั้นวางหนังสือ ระเบียงแคบๆ โต๊ะกินข้าวที่มีกระดาษโน้ตวาง 1 แผ่น

 

            ถ้าเข้ามาแล้วก็สำรวจห้องนอนเองเลย

 

            ห้องนอนถูกแยกไว้อีกประตู ห้องน้ำในตัวอีก 1 ห้องและ....เตียงขนาดใหญ่นอนได้ 2 คนอีกเตียง

 

            เอ๊ะ? เตียงเดี่ยว

 

            “ชอบห้องมั้ยครับ?” เสียงคุ้นเคยดังขึ้นข้างหูพร้อมกับอ้อมกอดอุ่นๆที่ชอบ

 

            “เซย์!! มาได้ไง”

 

            “ฉันอยู่ห้องนี้”

 

            “แล้ว....”

 

            “มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ฉันเรียนบริหาร”

 

            “แล้ว.........”

 

            “คิดว่าฉันจะยอมให้โควคินอนกับคนอื่นเหรอ” อาคาชิว่าพลางจับคนในอ้อมกอดมาประจันหน้ากัน “อีกอย่างนะ อยู่ห่างจากโควคินานๆคงไม่ไหวแล้ว”

 

            “เซย์.......”

 

            “เรื่องค่าเช่าฉันจ่ายนะ” //เมิน

 

            “คือว่านะเซย์.......”

 

            “นายช่วยเรื่องทำความสะอาดกับอาหารด้วยล่ะ” //เมิน

 

            “อาคาชิ เซย์จูโร่!!!

 

            “เป็นอะไร ตกใจหมดนะ”

 

            “ทำไมเตียงเดียวล่ะ??”

 

            “แต่เตียงใหญ่นะ ไม่ได้นอนเบียดกันให้โควคิไม่สบายตัวหรอก” แต่ฉันก็เบียดโควคิอยู่ดี

 

            “แต่ก็เตียงเดี่ยวอยู่ดี”

 

            “เดี๋ยวนี้กล้าเถียงเหรอโควคิ” อาคาชิเอ่ยเสียงเย็น ชิวาว่ากล้าเถียงสิงโตก็เพราะรู้ว่าสิงโตจะไม่ทำอะไรตนเองแน่ๆ

 

            “ม.......ไม่ได้เถียง แค่เสนอความเห็นนะ” แต่ชิวาว่าก็ยังกลัวอยู่ดี

 

            “งั้นฉันเสนอ...” เสียงเจ้าเล่ห์ทำให้ฟุริฮาตะชำเลืองมองอย่างกังวลใจ

 

            “.....พิสูจน์ความนุ่มของเตียงกัน” อะไรนะ?

 

            ฟุ่บ “เฮ้ย!!” เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้นทันทีที่อาคาชิอุ้มคนตัวเล็กกว่าเดิไปที่เตียงก่อนจะวางลงอย่างแผ่วเบาและขึ้นคร่อมอย่างไม่รอช้า

 

            จากช่วงเวลา 2 ปีกว่า  ที่ผ่านมาทำให้ฟุริฮาตะรู้ว่า อาคาชิ เซย์จูโร่มีอีกมุมที่ไม่มีใครรู้เขาไม่ใช่คนเคร่งขรึมแบบที่แสดงให้ทุกคนเห็น ไม่ใช่คนขี้แกล้งที่จะ จุบจิบบนตัวเขาเล็กๆน้อยๆ แต่เป็นคน ขี้แกล้งขั้นสูงสุดตอนแรกแค่จุ๊บนิด แตะหน่อยเขากพอรับได้ แต่ตอนนี้มันชักจะลามมากขึ้นทุกทีจนห้ามแทบไม่ทัน

 

            ผมก็อ่อนไหวนะครับ ไม่ใช่พระอิฐพระปูน.....

 

            “เซย์ ลุกเลยนะ” คนอยู่ข้างล่างชักจะหน้าร้อนขึ้นเรื่อยๆ

 

            “ไม่” คนอยู่ข้างบนก็ยังคงดื้อดึง

 

            “เซย์ อย่าแกล้งสิ”

 

            “ก็ฉันแค่อยากนอนกอดโควคิทุกวันนี่นา”

 

            “กอดมันไม่ต้องทำแบบตอนนี้นะ...”

 

            “อันนี้ไม่เกี่ยวหรอก แค่อยากทำ” //ยิ้ม

 

            “เซย์!!!!” //หน้าแดง

 

            “โอ๋ๆๆๆ ไม่แกล้งแล้วคร้าบ~~” อาคาชิพลิกตัวลงมานอนข้างๆพร้อมทั้งกอดคนตัวเล็กไว้อย่างหวงแหน

 

            นี่ไง! สิงโตกลายเป็นแมวเชื่องๆได้ถ้าเป็นชิวาว่า

 

            “อือ...เซย์........มือ” อาคาชิเริ่มเลื้อยมือเข้ามาใต้สาบเสื้อ

 

            “อือ...นิดเดียวน่า” ก่อนที่ริมฝีปากของคนผมแดงจะก้มลงปิดปากอีกฝ่ายทันทีจนหายใจไม่ออก

 

            “อื้อ.....” เสียงเล็กๆในลำคอประท้วงออกมาทำให้อาคาชิยอมปล่อยแต่โดยดี ฟุริฮาตะได้หายใจแค่นิดเดียวก็ต้องชะงักเมื่ออาคาชิหยอกล้อเขาที่หู

 

            “อ่.........เซย์.........อาหารเย็น.......”

 

            “ไม่ต้องทำ”

 

            “ไม่ได้.....อึก....อื้อ....ซ..เซย์ พอก่อน” คนตัวเล็กเริ่มสั่นมากขึ้นเมื่อมือใหญ่ลูบอยู่ที่หน้าท้อง

 

            “มีคนชวนกินข้าวแล้ว อีกนิดนะ” ว่าแล้วอาคาชิก็ก้มลงไซร้คอเบาๆ ก่อนจะวกกลับมาที่รมฝีปากสั่นระริกจากการกลั้นเสียงครางที่น่าฟังนั่น ริมฝีปากฉกเอาความหวานละมุนของแต่ละฝ่ายก่อนจะเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นรสจูบที่ร้อนแรง อาคาชิลิ้มรสจากริฝีปากนุ่มนิ่มลึกขึ้นเรื่อยๆโดยที่อีกฝ่ายเองก็พยายามตอบรับอย่างสุดความสามารถ

 

            “ขอโทษนะไม่ไหวแล้ว” ว่าแล้วก็จับคนตัวเล็กที่ยังเบลอจากรสจูบถอดเสื้อทันที

 

            “อย่านะ....เซย์...ไม่ใช่........ตอนนี้” เสียงกระท่อนกระแท่นพยายามทัดทาน เพราะอาคาชิเริ่มไล้จูบมาตามให้ปลาร้าและแผ่นอกแล้ว

 

            ติ๊งหน่อง......

 

            “เซย์ มีคนมา ปล่อยได้แล้ว!” ฟุริฮาตะพยายามผลักคนด้านบนออก แต่ก็ไม่เป็นผล แขนนั่นไม่มีแรงเลย อ่อนระทวยไปหมด

 

            “ช่างมัน” เพราะอาคาชิไม่ยอมหยุดริมฝีปากบนร่างกายเขาซักที

 

            “เซย์!!

 

            “ก็ได้ๆ” อาคาชิดูหัวเสียเล็กน้อยก่อนลุกออกไป “แต่คืนนี้ 2 เท่านะ”

 

            “ค.....คืนนี้” ฟุริฮาตะหน้าซีดก่อนคว้าเสื้อที่อยู่ปลายเตียงมาใส่

 

            “มีอะไร” อาคาชิขมวดคิ้วไปที่ประตู

 

            “เปิดช้าจังนะครับอาคาชิคุง” เสียงนั่นมัน...

 

            “มี-อะ-ไร”

 

            “กับข้าวเสร็จแล้วครับ คุณกับฟุริฮาตะคุงเชิญได้แล้วครับ”

 

            “คุโรโกะ!?

 

@ห้องคุโรโกะและคากามิ

 

            “ห้องข้างๆงั้นเหรอ”

 

            “ครับ ทั้งชั้นนี้มีแค่ 4 ห้องเพราะเป็นห้องชุด แล้วผมก็อยู่ห้องข้างๆคุณ” แล้วหันไปหาอาคาชิ “เพราะฉะนั้น จะทำอะไรก็เกรงใจผม 2 คนหน่อยนะครับ”

 

            “นายเองก็เกรงใจพวกเราด้วยนะ”

 

            “หมายความว่าไงน่ะ/หมายความว่ายังไงครับ”

 

            ตอนนี้พวกเขา 4 คนกำลังนั่งทานอาหารอยู่ แน่นอนว่าฟุริฮาตะนั่งข้างอาคาชิ (โควคิ นายตองนั่งข้างฉัน นายนั่งข้างคนอื่นไม่ได้ นี่คือคำสั่ง!!’ เขาว่างั้น) และอาคาชิก็ประจันหน้ากับคากามิอยู่

 

            นี่โต๊ะอาหารหรือสนามรบ

 

            คน 2 คนที่ทานอาหาร (กองโต) บนโต๊ะ โดยที่ประกายไฟออกมาจากดวงตา ทำเอาฟุริฮาตะต้องเขยิบตัวออกมาเล็กน้อยก่อนจะกระซิบถามคุโรโกะที่นั่งอยู่ตรงข้าม

 

            “คุโรโกะ แบบนี้จะดีเหรอ” ดูเหมือนผู้ที่ถูกพาดพิงจะไม่ได้ยิน เพราะเปิดโลกส่วนตัวเข้าไปอยู่ด้วยกัน 2 คนแล้ว

 

            “ปล่อยไว้เถอะครับ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง” คุโรโกะตอบเบาๆ แต่ก็แอบชำเลืองมองด้วยความเป็นห่วง “ห่วงตัวเองก่อนเถอะครับ ยังไงคืนนี้ก็ระวังหน่อยนะครับ”

 

            “คืนนี้? ระวังอะไร??”

 

            คุโรโกะถอนใจเบาๆ “เดี๋ยวคุณก็เข้าใจเองครับ” ก็ผมเองยังโดนเลย

 

 

กลับมาแล้วววว ตอนพิเศษจะมีมาเรื่อยๆตามเวลาและโอกาสที่เหมาะสมนะคะ

 

ตอนหน้า......หึๆๆๆๆๆๆๆ

 

เม้นเลยค่ะ แต่ตอนหน้าขอเวลานิดนึงนะคะ ต้องเตรียมการบล็อกใหม่ที่จะเอา ฉากพิเศษไปลง

 

หึ..หึ..หึ...หึ //หัวเราะชั่วร้าย

 

ถามก่อนๆ อยากได้คู่คากาคุโระในตอนนี้ด้วยมั้ยคะ

 

เม้นตอบได้เต็มที่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #369 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 03:09
    ความสามารถพิเศษของนายน้อย : หื่นได้กับชิวาว่าคนเดียว
    #369
    0
  2. #188 pea (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2558 / 22:10
    หวายๆๆน่ารักคะ😀😁
    #188
    0
  3. #155 aNa_AoNg (@aong009) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 14:40
    อร้ายยยย โดนอารานยนย ครก.หนูเสัยไปแล้วหรือลูก
    #155
    0
  4. #119 Poison_T (@tontomnew) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 17:11
    อยากกกก
    #119
    0
  5. #118 furi02 (@furi02) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 16:40
    เอาหมดคะไรต์ ฟฟฟฟฟฟ ทั้งคู่ไฟดำ ทั้งแดงฟุริ หุหุหุ รออ่านแจ๊~~~~
    #118
    0
  6. #117 Sono Chieri (@princesskyoko) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 09:02
    ระวังนะฟุริคุง อาคาชิอย่าทำร้ายฟุริคุงจนไม่ได้ไปม.นะ (แค่มาเตือน อิอิอิ)
    #117
    0
  7. #116 Benz Pitchnan (@bbenz1107mp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 22:56
    ฟิน~~~~~~~><
    #116
    0
  8. วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 21:10
    ฟินไปไกลแสนไกล------ นายน้อยเหมือนแมวดีจัง จากจูนิเบียวสุดยัน กลายเปนแมวเชื่องล่ะ------//วิ่งหลบกรรไกร มาต่อไวๆนะคร้าบบบบบ

    #115
    0