Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 21 : Special chapter : my roomate 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    14 มิ.ย. 58

Special chapter : my roomate 2

 

11.00 p.m.

 

            ทันทีที่ฟุริฮาตะกลับเข้าห้องก็เตรียมตัวอาบน้ำทันที

 

            “อาบด้วยสิ”

 

            “จะบ้าเหรอเซย์” //หน้าแดง

 

            “ฉันเห็นของโควคิหมดแล้วนะ แต่โควคิยังไม่เคยเห็นของฉันเลย” นัยน์ตาสีแดงฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมาแบบไม่ปิดบัง ก่อนจะกระซิบข้างหูของคนที่ยืนตัวสั่นเบาๆ

 

            “ไม่รู้สึกเสียเปรียบเหรอ”

 

            “ม...ไม่เลย”

 

            “ฉันสัมผัสโควคิไปตั้งเยอะ สัมผัสฉันกลับก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ”

 

            “เกรงใจมาก.....” อาคาชิยิ้มนิดนึงก่อนไล่ให้ฟุริฮาตะไปอาบน้ำ

 

            ไปอาบน้ำเถอะ ดึกแล้ว เดี๋ยวหนาวนะ”

 

.....

 

....

 

...

 

..

 

.

 

            อาคาชิกำลังอาบน้ำอยู่ และตอนนี้ฟุริฮาตะก็นั่งนึกถึงคำพูดของคุโรโกะอยู่บนเตียง

 

            ยังไงคืนนี้ก็ระวังหน่อยนะครับระวังอะไรล่ะ?

 

            แต่เขาเองก็กำลังคิดอยู่เหมือนกันว่าคืนนี้จะพ้นจากเงื้อมมือของคนที่อยู่ในห้องน้ำมั้ย ครั้งก่อนที่เจอกันเขาก็บอกไปว่าต้องอยู่หอ อาคาชิก็โวยวายท่าเดียวไม่ยอมให้อยู่ บอกว่าไม่ให้นอนกับคนอื่นบ้าง บอกว่าไม่ไว้ใจคนอื่นบ้าง แต่สุดท้ายก็ยอมโดยมีข้อแม้....

 

            ถ้าอยากนอนหอนักก็ตามใจ แต่ถ้าหลังจากนั้นฉันได้นอนกับโควคิ โควคิต้องยอมฉันแล้วก็เหมือนเดิม ไม่รอคำตอบรับหรือปฏิเสธใดๆก็หันหลังจากไปซะแล้ว

 

            เขาเองก็ไม่ใช่ว่ารังเกียจอาคาชิหรอก แต่ครั้งแรกก็กลัวเจ็บอยู่เหมือนกัน เขาเห็นว่ามันจำเป็นจริงๆเลยต้องยอมปล่อยเลยตามเลย กะว่าถ้าถึงเวลาต้องนอนด้วยกันอีกค่อยหาทางหนีทีไล่ แล้วใครจะไปคิดว่าเวลานั้นมันจะเร็วขนาดนี้

 

..............

 

            คนผมแดงเปิดประตูห้องน้ำออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกว่าด้านนอกเงียบผิดปกติ

 

            หลับงั้นเหรอ.....ตลกดีนะนึกถึงเงื่อนไขตอนนั้นแล้วก็ขำ คืนนี้ก็คือคืนที่ตกลงกันไว้ ใครจะไปคิดว่าชิวาว่าตัวน้อยจะยอมเดินลงหลุมพราง แล้วหาตัวรอดในแบบที่สิงโตอย่างเขามองไม่ออกซะเลย

 

            ช่างรู้ไม่ทันเราจริงๆ

 

            อาคาชิจัดการเร่งแอร์ ลดอุณหภูมิให้เหลือ 18 องศา เขาเป็นคนขี้ร้อนมาก ขนาดนี้ถือว่ากำลังสบายของเขา แต่ของคนอื่นคือไม่ใช่ ก่อนที่จะยกผ้าห่มออกไปไว้ที่อื่นชั่วคราว ปิดไฟและล้มตัวลงนอนข้างๆคนที่หันหลังให้อยู่

 

            เพราะอาคาชิรู้ว่ายังไงฟุริฮาตะก็ต้องมาอยู่หอ เนื่องจากบ้านกับมหาวิทยาลัยอยู่ไกลเกินไป เขาจึงมาอยู่หอบ้าง และได้รับคำปรึกษาจากคุโรโกะจึงได้ห้องนี้มา เลือกห้องในสุดเพื่อความเป็นส่วนตัว และให้ผู้ดูแลจัดฟุริฮาตะให้มานอนกับเขา พอรวมกับเงื่อนไขตอนนั้นก็ลงตัวหมดทุกอย่าง

 

            สำหรับคนอย่างอาคาชิ เซย์จูโร่ ไม่เคยมีอะไรที่คาดการณ์ผิดพลาด

 

            .....5 นาทีผ่านไป

 

            หนาว...

 

            คนแกล้วหลับห่อตัวลงเมื่อรู้สึกถึงอุณหภูมิที่ลดลงในเวลาไม่กี่นาที

 

            ผ้าห่มหายไปไหน

 

            ถ้าหันไปกอดเซย์ เซย์จะรู้ตัวมั้ย?

 

            คงไม่หรอก เราต้องแกล้งหลับต่อไปคนแกล้งหลับค่อยๆหันไปหาอีกคนที่นอนข้างๆ และซุกเบาๆที่ตัวอุ่นๆของอีกฝ่าย

 

            “ยั่วเหรอโควคิ” อาคาชิกระซิบเบาๆที่ข้างหู

 

            “.................” //แกล้งหลับ

 

            “รู้นะว่ายังไม่หลับ”

 

            “.....................” นิ่งๆไว้ เดี๋ยวเซย์เห็นเรานิ่งเกินไปก็คิดว่าแกล้หลับไปเอง

 

            งับ....

 

            “อ๊ะ.....” ในที่สุดก็หลุดจนได้ อาคาชิเคยสัมผัสร่างกายบอบบางนี่หลายต่อหลายครั้งย่อมรู้ดีถึงส่วนที่ทำให้ตื่นตัว ทำให้ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อ ทำให้รู้สึกดี อาคาชิจึงงับลงเบาๆที่ปลายจมูกเย็นจัดที่ซุกอยู่ที่คอเขา

 

            “ยอมตื่นซักทีนะ” อาคาชิยิ้มบางๆในความมืด

 

            “ซ...เซย์ เล่นอะไร” เสียงงัวเงียที่ฟุริฮาตะแกล้งทำถามออกไป

 

            “งั้นเหรอ งั้นฉันทำตาม สัญญาที่เคยให้ไว้เลยละกันนะ”

 

            “อะไรนะ!!” ฟุริฮาตะหลุดจากการแกล้งหลับโดยทันที อาคาชิไม่ตอบ ลุกออกไปที่อีกมุมเพื่อยกผ้าห่มกลับมา ก่อนที่จะห่อหุ้มคนทั้งคู่และล้มตัวลงนอนด้วยกัน ทุกการกระทำช่างอ่อนโยนและเอาใจใส่จนชวนเคลิ้ม...

 

            ...ถ้าไม่ติดว่าดวงตาสีแดงกำลังลุกวาวในความมืด

 

            “งั้นทบทวนกันก่อนนะ”

 

            อาคาชิขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาสัมผัสริมฝีปากบางของคนตัวเล็กช้าๆ ลิ้มรสหวานจากโพรงปากคนใต้อาณัติอย่างไม่รู้เบื่อ อีกทั้งการโต้ตอบของคนด้านล่างช่างไร้เดียงสาไม่เหมาะกับวัยและประสบการณ์ (ที่มีเขาเป็นส่วนใหญ่) แต่นั้นก็ทำให้เขาหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น

 

            ฝ่ามือขาวสะอาดเริ่มสอดเข้ามาในเสื้อ พร้อมกับริมฝีปากที่ขบเบาๆตามลำคอ ทำให้ฟุริฮาตะเกิดอาการสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่อาคาชิจะจัดการเอาอุปสรรคขวางตาของเขาทั้งคู่ออกจนหมด เหลือเพียงผ้าห่มที่คลุมเขาทั้งคู่ไว้เพื่อกันความหนาวเท่านั้น

 

            “เป็นอะไรโควคิ กลัวเหรอ” อาคาชิถามขึ้นมาเบาๆเมื่อรู้สึกถึงอาการสั่นที่มากกว่าเดิม

 

            “จะเจ็บมั้ย?” เสียงอุบอิบที่ถามขึ้นมาทำให้คนฟังหัวเราะออกมาเบาๆ

 

            “ครั้งแรกก็คงเจ็บนิดหน่อยมั้ง แต่ฉันจะทำให้นายรู้สึกดีเอง ไม่ต้องกลัวนะ” อาคาชิปลอบเบาๆก่อนเริ่มรุกเร้าอีกฝ่ายทันที หัวใจที่เต้นระรัวกับลำตัวที่สั่นระริกเป็นเพราะกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ แต่เขาก็ไม่เคยหนีไปไหนได้เลยสักครั้ง

 

            ทั้งๆที่กลัวสุดขีด แต่ก็ไม่เคยผลักไส ไม่เคยปฏิเสธสัมผัสเหล่านี้เลย

 

            “โควคิ....” เสียงแหบพร่าข้างหูฟังดูเลือนรางเต็มที “...รักโควคินะ”

 

            “อึก....ร.รักเซย์....ที่สุด” เสียงกระท่อนกระแท่นเนื่องจากความเสียวซ่านที่คนด้านบนมอบให้ทั้งๆที่เป็นเพียงการสัมผัสธรรมดา มันทำให้ฟุริฮาตะแทบทนไม่ไหว

 

            “ขอนะ” นัยน์ตาสีแดงฉ่ำด้วยอารมณ์มองเขาอย่างอ่อนหวานขออนุญาต

 

            “อือ”

 

            ความจริงไม่ต้องขอก็ได้ ในเมื่อยังไงก็ยอมอยู่แล้ว

 

            ยอมมอบให้ทุกอย่าง ทั้งร่างกายและหัวใจ ให้กับคนๆนี้ไปแล้ว

 

.....

 

....

 

...

 

..

 

.

 

1.00 a.m.

 

            เซย์......ไม่ไหว...แล้ว.....

 

            ‘ต้องไหว

 

            ‘ซ...เซย์.................เซย์

 

            ‘ไม่ร้องนะ....โควคิ...อึก...

 

            ‘ฮึก...เจ็บ..............

 

            ดวงตาสีฟ้าสวยลุกวาวในความมืด คุโรโกะตื่นกลางดึกเพราะเสียงครางผสานกับเสียงปลอบของห้องข้างๆปลุกเขาขึ้นมา ถึงมันจะแผ่วเบา แต่เขาก็ยังได้ยินนะ

 

            บอกแล้วไงว่าทำอะไรเกรงใจพวกผมหน่อย ดีว่าไทกะคุงไม่ตื่น....

 

            คันไม่คันมืออยากจะลุกไปทุบประตูห้องตักเตือนจริงๆ ถ้าไม่กลัว หมอนหนุนหัวจะตื่นนะ

 

            ทุกคืนที่คุโรโกะได้นอนกับคากามิก็ไม่เคยได้นอนบนหมอนเลย เพราะคนตัวโตใช้แขนของเขาเป็นหมอนให้คนตัวเล็กนอนทุกที

 

            หมับ!!

 

            คนตัวใหญ่แค่พลิกตัวมากอดหมอนข้างมีชีวิตที่ซุกกับอกแทนการนอนหงาย คากามิเป็นพวกติดหมอนข้าง คุโรโกะจึงต้องเป็นหมอนข้างจำเป็นทุกคืน ทั้งแขนทั้งขาก่ายอยู่บนเรือนร่างบอบบาง ตามมาด้วยใบหน้าที่ซุกอยู่ที่ผมสีฟ้าสวย ลมหายใจร้อนๆทำให้คุโรโกะรู้สึกผ่อนคลายขึ้น ก่อนที่จะซุกไปกับคอคนตัวโตเบาๆและหลับไป

 

            เอ๊ะ.....เหมือนโดนจูบหน้าผาก

 

            ท่อนแขนกำยำค่อยๆรั้งคนตัวเล็กเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนสัมผัสถึงลมหายใจที่รดใบหน้าทั้งคู่ ก่อนคนตัวใหญ่จะปิดริมฝีปากที่กำลังเอ่ยทักอย่างอ่อนหวาน ลิ้นระอุสอดเข้าไปอย่างง่ายดายเริ่มหยอกเย้าคนในอ้อมกอด ถึงจะงงๆแต่คุโรโกะก็ยังพยายามตอบรับสัมผัสเหล่านั้นอยู่ดี

 

            “ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” คุโรโกะถามเบาๆ

 

            “ตั้งแต่นายซุกหน้ามากับอกฉัน”

 

            “คา.....ไทกะคุง.....เดี๋ยว...” มือใหญ่ของอดีตเอสแห่งเซย์รินค่อยๆสอดเข้ามาในสาบเสื้ออดีตซิกซ์แมนมายา ก่อนจะจงใจไล้เอวบางเล็กน้อย

 

            “เป็นอะไร ออกจะบ่อยนะ” ก่อนจะก้มลงซุกไซ้คอเบาๆ

 

            “อึก.....เมื่อวาน....ก็เพิ่ง กอดผมไปเองนะครับ”

 

            “เมื่อวานก็ส่วนเมื่อวานสิ” ก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อคนตัวเล็กออก แสงสลัวทางหน้าต่างส่องให้เห็นรูปทรงผอมบาง ผิวกายขาวสะอาดที่มีรอยจ้ำแดงอยู่ประปราย คากามิไล่มองผลงานของตัวเองก่อนที่จะโลมเลียใบหู ไล้ลงมาถึงลำคอและหัวไหล่กลมมน ในขณะที่มืออีกข้างซุกซนไปทุกสัดส่วน

 

            “อ๊ะ.......ไทกะ...คุง อื้อ.......”


ขออนุญาตลงเรททีหลังนะคะ แล้วไรท์จะประกาศอีกทีค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #370 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 03:20
    โอ้ยน่ารักโว้ยยยย // ดิ้น
    เกลียดความ "ต้องไหว" อ่ะคือเอ้อ ต้องบังคับงี้เลยช๊ะนายน้อยฮือ ความแซ่บของนายน้อยนี้ // ซุกพุงนายน้อย
    #370
    0
  2. #127 kana-mk (@kana-mk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 15:38
    อ่้าวววว หายไปล้ะ โดนหิ้วหายไป~~
    #127
    0
  3. #126 MaskedOtakuGirl (@tooney2001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 06:16
    เลือดหมดตัวแล้วค่ะไรท///7///
    #126
    0
  4. #125 Sono Chieri (@princesskyoko) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 03:12
    มี nc ด้วยแต่ทำไมไม่มีให้อ่านดลยละ ถ้ามีส่งมาได้ที่ chieri456@gmail.com เลยนะเราจะรออ่าน 
    #125
    1
    • #125-1 marchmallow (จากตอนที่ 21)
      12 มิถุนายน 2558 / 06:28
      คลิกไปที่คำว่า nc เลยค่ะ แล้วมันจะขึ้นเอง
      #125-1
  5. #124 Akanezung (@fanfiction) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 03:00
    กรี๊ดดดดดดด ฟินจ้าาา ฟินมาก ฟินโคตรๆ แม่จ๋าเขาได้กันแล้ว 55555 ดีใจด้วยนะเซย์ โควคิไม่เอาไม่ร้องนะ บ่อยๆเด่วก้อชิน ส่วนคุโรโกะ โคตรซึนเลย ชอบๆ
    #124
    0