Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 33 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    7 มิ.ย. 59

Chapter 2

 

            “กลับมาแล้วครับ” เสร็จแล้วก็วางกระเป๋าลงบนตู้ใกล้ๆแล้วถอดรองเท้า

 

            “ยินดีต้อนรับ” เสียงอบอุ่นดังขึ้นข้างหูพร้อมความร้อนที่กดลงข้างขมับ ลามลงมาที่แก้มและเข้าซุกไซ้ลำคอ

 

            “ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลย” พูดเหมือนจะขัด แต่ก็เอียงคอน้อยๆให้อีกฝ่ายเข้าซุกไซ้ได้ตามสะดวก

 

            “อาบด้วยกันสิ” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูและเป่าลมร้อนๆตั้งแต่ต้นคอขาวไล่ขึ้นไป จนฟุริฮาตะได้แต่ย่นคอหนีด้วยความสยิว “ฉันก็ยังไม่ได้อาบ เตรียมน้ำไว้ให้แล้ว”

 

            กระดุมฟุริฮาตะถูกปลดออกช้าๆในขณะที่ถูกพลิกตัวให้หันไปสบตากับอีกฝ่ายที่ก้มหน้าลงมาประชิดเรื่อยๆ

 

            “เซย์แกล้งฉันตลอดแหละ” 

            ฉันควรจะตัดมันซะตรงนี้

ไม่งั้นโดนแน่ๆ ปลิวแน่นอน








 

.....

 

....

 

...

 

..

 

..

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.


ต่อค่ะ 


           “แล้วยังไงต่อ”

 

            “จะยังไงล่ะ มิกะมาหาฉันถึงห้องเพื่อมาถามเวลานัดโดยเฉพาะ ยามาดะซังกันเอาไว้แทบไม่ทัน แต่แค่นั้นฉันก็หนวกหูจะแย่”

 

            “หึๆๆๆๆ”

 

            “ไม่ต้องมาหัวเราะน่าขนลุกแบบนั้นเลยนะเซย์”

 

            หลังจากกิจกรรมร้อนๆจบลง ฟุริฮาตะก็นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงโดยที่อาคาชินั่งพิงหัวเตียง บนตักวางแล็บท็อปเอาไว้ซึ่งเปิดงานขึ้นมาทำอยู่ แต่ระหว่างทำงานก็ยังสอบถามเรื่องนัดเดตของฟุริฮาตะไม่ว่างเว้น

 

            “ก็โควคิของฉันน่ารักเกินไป ชักจะโมโหแล้วนะ” แล้วก็ขมวดคิ้วใส่งาน ดูเผินๆอาจจะคิดว่าไม่สบอารมณ์ในงานที่กำลังทำอยู่ แต่แท้จริงแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้นเลยแม้แต่น้อย

 

            “ฉันก็รักแค่เซย์คนเดียว ยังจะโมโหอะไรอีกล่ะ” โมโหที่มีคนมาจีบชิวาว่าน้อยนี่ไงล่ะ!

 

            ในช่วงปีแรกที่คบหากัน เขาเองก็คิดว่าการคบกับคนที่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเลยนั้นคงจะไม่ทำให้เขาต้องมานั่งกังวลเรื่องยิบย่อยอย่างเช่นเรื่องมือที่สาม แต่สิ่งที่เขาลืมนึกไปก็คือ ในช่วงวัยมัธยมปลายนั้นผู้ชายยังเจริญเติบโตได้อีก จึงไม่ใช่แค่เขาที่สูงขึ้น ฟุริฮาตะเองก็มีส่วนสูงที่มากขึ้นเช่นกันตามแบบฉบับของคนเล่นกีฬาเป็นประจำ ถึงสุดท้ายแล้วจะต่างกันแค่ 3 เซนติเมตรอย่างเดิมก็เถอะ

 

            แต่ถ้าแค่ส่วนสูงเพิ่มขึ้นอย่างเดียวคงไม่ทำให้อาคาชิกลุ้มขนาดนี้

 

            เพราะนอกจากส่วนสูงที่เพิ่มขึ้นแล้ว กล้ามเนื้อก็มีอ่อนๆจากกีฬาด้วย ใบหน้าที่ออกไปทางหวานค่อยๆดูดีขึ้นตามกาลเวลา (แต่ก็ยังหวานในสายตาเขา) ทั้งนิสัยก็ยังขี้เกรงใจและเอาใจใส่ทุกสิ่งรอบข้าง ทำให้มีหลายคนเริ่มจีบฟุริฮาตะตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลายแล้ว แม้จะออกตัวไม่แรง ไม่ให้ชิวาว่าที่แปลงร่างเป็นกวางน้อยชั่วคราวรู้ตัว แต่มีหรือที่ราชสีห์อย่างเขาจะดูท่าทางพวกนั้นไม่ออก

 

            ทั้งสมัยมัธยมปลายปีสามที่รุ่นน้องมาจีบ สาวๆตั้งตัวเป็นแฟนคลับ จนเขาทนไม่ไหวต้องประกาศสถานะออกมาเอง ทั้งสมัยอยู่หอพักด้วยกันตอนเรียนมหาวิทยาลัย ที่มีคนหนึ่งกล้าล้ำเส้นของเขาจนต้องให้ อีกคนออกมาจัดการซะเอง (อยู่ในตอนพิเศษวันเกิดนายน้อยค่ะ ลงไว้ในเพจ ลองไปหาอ่านกันดูได้นะคะ)

 

            จะตอนไหนก็ทั้งผู้หญิงผู้ชายเข้าหาทั้งนั้น

 

            อะไรบางอย่างที่ขยุกขยิกข้างลำตัวทำให้อาคาชิต้องละสายตาจากงานไปมอง ก็พบกับคนตัวเล็กกว่าที่ซุกกับท่อนขาเขา ดวงตาสีน้ำตาลใสแจ๋วช้อนขึ้นมองอย่างออดอ้อนจนอาคาชิอดไม่ได้ที่จะไล้นิ้วไปตามข้างแก้มเบาๆ

 

            “ขี้อ้อนอีกแล้วนะโควคิ”

 

            “ไม่ได้อ้อนนะ ฉันแค่หนาวเลยซุกเซย์ต่างหากล่ะ” คำพูดกับการกระทำสวนกันไปคนละทางทำให้อาคาชิยิ้มขำๆ

 

            “ฉันรักเซย์คนเดียวนะ อย่าคิดมากเลย”

 

            “เด็กน้อย ฉันก็รักนาย” ดวงตาสีแดงดูเวลาบนหน้าจอเดสท็อปเห็นว่าเข้าวันใหม่มาได้ซักพักแล้ว อาคาชิจึงจัดการพับหน้าจอแล็ปท็อปลงและเอาไปวางไว้บนโต๊ะทำงานเพื่อเตรียมตัวนอน

 

            พรุ่งนี้วันเสาร์ แต่ยังไงเขาก็ยังเข้าบริษัทอยู่ดี

 

            “มาเรียกฉันเด็กน้อยได้ยังไงล่ะ ฉันแก่กว่าเซย์ตั้งเดือนนึงนะ” ฟุริฮาตะพูดไล่หลังมา แล้วยังบ่นเบาๆกับตัวเองอีกว่า “ทั้งเด็กน้อย เด็กดี เด็กดื้อ แล้วยังจะมีเด็กไหนที่นายไม่เรียกฉันอีกเนี่ย”

 

            “ฮึ” อาคาชิหัวเราะออกมาทางจมูกตอนที่กำลังสอดตัวเข้าผ้าห่ม “เด็กขี้ยั่วไง”

 

            “เอ๊ะ? อื้อ....เซย์พอแล้วน่า” ยังไม่ทันได้ถามอะไร ปลายจมูกโด่งก็ซุกซนที่ต้นคอ ถึงแม้ฟุริฮาตะจะพยายามห้ามซักแค่ไหนอาคาชิก็ไม่มีทางยอมหยุดง่ายๆอยู่แล้วซ้ำยังจะปลุกเร้าขึ้นเรื่อยๆอีกต่างหาก

 

            “พรุ่งนี้ตาห้องฉันนะ”

 

            “อื้อ แต่ตอนนี้นอนเถอะน่า” ฟุริฮาตะพยายามหันหน้าหนีกลบเกลื่อน “พรุ่งนี้นายต้องเข้าบริษัทนะ”

 

            “ขี้เกียจจังเลย ขอนอนกอดโควคิทั้งวันไม่ได้เหรอ”

 

            “ตอนปีใหม่ทุกปีก็ทำไม่ใช่หรือไง” ฟุริฮาตะพูดไปถึงปีใหม่ที่เป็นช่วงวันหยุดช่วงเดียวของอาคาชิ ซึ่งทั้งคู่ก็ไม่ไปไหนนอกจากนอนอยู่ที่ห้องทั้งวันทั้งคืน “พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานนะครับท่านประธาน

 

            “รู้ แต่พรุ่งนี้โควคิหยุด” ฝ่ามือร้อนเริ่มสอดเข้ามาในสาบเสื้อและเลื้อยขึ้นมาถึงเอวแล้ว

 

            “ฉันหิว ขอกินหน่อยนะ”

 

            “ก็เพิ่งกินไปไม่ใช่หรือไง แถมกินทุกคืนด้วย” ฟุริฮาตะบ่นน้อยๆก่อนจะเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานๆ

 

            ทั้งคู่ก็ยังคงมอบความรักให้กันอย่างเร่าร้อน โดยไม่รู้เลยว่าบททดสอบครั้งใหญ่กำลังก้าวเข้ามา และนั่น...ก็จะเป็นจุดพลิกผันครั้งใหญ่ในชีวิตรักของเขาทั้งสองคน

 

 

ร้อนจริงๆคู่นี้

 

สังเกตว่าไรท์ใช้คำว่า chapter แทนที่จะเป็น Quarter อย่างที่เคยใช้นะคะ เพราะในภาคนี้ไม่ได้เสนอในตอนบาสเก็ตบอล แต่เป็นตอนวัยทำงานนั่นเอง แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ ตัวละครยังคงโผล่ออกมาเรื่อยๆแน่

 

นายน้อยก็ยังคงเอาแต่ใจและขี้แกล้งนะคะ ในตอนที่มีหนุ่มมหาลัยมาจีบฟุริน้อยก็มีโผล่มาในตอนพิเศษวันเกิดนายน้อย อยากรู้ว่านายน้อยจัดการยังไงลองไปหาดูกันได้ในเพจนะคะ รับรองว่าแซ่บเพราะ......nc หึๆๆๆๆๆ

 

เม้นต์หน่อยนะคะ รู้สึกได้ว่าเม้นต์ตกไป (หรือมันอาจจะน้อยตั้งแต่แรก) ตอนที่แล้วมีเม้นต์มา 4 คน ตอนลงอินโทรก็มารายเดียว แอบใจเสียเบาๆอ่ะ T.T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #381 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 02:29
    ต้องหวงขนาดไหนหืมคนเราาาาาา ก็ทำแบบนี้จะให้ไปรักใครได้อีกล่ะนายน้อยยยยยย
    #381
    0
  2. #235 pinwaris (@pinwaris) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 12:57
    บททดสอบความรัก เรื่องธุระกิจหรอ เราเชื่อว่าทั้งสองต้องผ่านไปได้แน่ อาคาชิเป็นคนมีเหตุผล ฟุริก็ด้วย เป็นกำลังใจให้ไรท์สู้ๆนะคะ ขอโทษที่ภาคแรกเราไม่ได้เม้นน้า งื้ออออออออออ แต่บอกเลยว่าชอบมาก เราอ่านทุกเรื่อง เพราะตรงคู่ที่ชิปทุกคู่เลย(จริงๆก็ได้ทุกคู่ล่ะนะ55) เดี๋ยวภาคนี้เราจะเม้นทุกตอนเลย จุ๊ฟฟ
    #235
    0
  3. #234 Chamodz. (@hentaisama) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 23:35
    อย่าน้อยใจน้าาาาาา ผมยังรอไรท์อยู่ตรงนี้ ไม่หนีไปไหนหรอกครับ

    ช่วงแรกก็ตักตวงความหวานให้เต็มที่นะฮะ เพราะผมสัมผัมได้ว่าบททดสอบที่ไรท์โปรยเอาไว้จะตามมาซึ่งดราม่า และผมมั่นใจว่ามันต้องพีคมากแน่นอน ฮึก ขอผมดื่มดำกับบรรยากาศหวาน ๆ ก่อนเจออะไรหนักหน่วงก่อนได้มั้ย

    ไม่ว่าเรื่องราวของทั้งสองคนจะดำเนินไปทางไหน ตอนจบจะเป็นยังไง ผมก็ยังจะรออ่านและเป็นกำลังใจให้ไรท์นะครับ

    ผมเชื่อว่าไม่ว่าจะเจออุปสรรคหรือบททดสอบอะไร ทั้งสองคนก็จะผ่านมันไปได้ด้วยความรัก ความเชื่อใจในตัวอีกฝ่าย ความพยายามและเสียสละ ไม่ว่าปลายทางจะเป็นยังไงทั้งสองคนจะจับมือกันปละผ่านมันไปพร้อม ๆ กัน ( กำลังปลอบใจตัวเองสำหรับซีนดราม่าในอนาคต )

    ขอบคุณไรท์อีกครั้งนะครับที่เขียนภาคต่อขึ้นมา พยายามเข้านะครับทั้งคนเขียน ทั้งตัวละคร และคนอ่านอย่างผมก็จะพยายามไม่ร้องไห้

    ฉาก ฟฟฟฟฟ ผมจะไปอ่านที่ธัญวลัยเอานะ 55555555 เดี๋ยวจะแอบวาร์ปไปอ่านที่เพจด้วย

    พยายามเข้านะครับ
    #234
    0