Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 36 : Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 มิ.ย. 59

Chapter

 

            วันนั้นทั้งวันที่เหลือเขาก็อยู่ด้วยกันในห้องเก่าของอาคาชิ ก่อนจะไปฝังยูกิมารุด้วยกันในตอนเย็นและกลับบ้าน

 

            หองของอาคาชิในโตเกียวก็ไม่ได้ต่างอะไรกับที่เกียวโตนัก ถ้วยรางวัลกีฬาหลายชนิด โล่เรียนดี เกียรติบัตรที่อัดใส่กรอบอย่างดี อาคาชินั่งนิ่งอยู่นานโดยที่ไม่พูดอะไร ดูเคร่งเครียดจนแม้แต่ฟุริฮาตะยังไม่กล้าเข้าไปคุยด้วย ได้แต่นั่งมองคนที่เคยองอาจและสง่างามนั่งไหล่ลู่ลงแบบคนที่อับจนหนทาง

 

            อาคาชิเป็นคนรับผิดชอบมากแค่ไหน เรื่องนี้เขารู้ดี เขามั่นใจว่าอาคาชิรู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องมีวันนี้ เพียงแต่ยังคิดหาวิธีแก้ไขมันไม่ได้เท่านั้น เชื่อได้เลยว่าอาคาชิในอนาคตต้องกลายเป็นอุ้มพ่อแน่นอน แต่จะด้วยวิธีไหนนั่นแหละคือคำถาม

 

            จนเมื่ออาคาชิดูทนไม่ไหวถึงขีดสุด มือสีขาวเริ่มกุมขมับและขยี้ผมสีแดงจนไม่เป็นทรง ฟุริฮาตะจึงต้องเข้าไปสวมกอดคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้จากทางด้านหลังแล้วพูดข้างหูเบาๆว่า

 

            “ไม่ต้องห่วงนะ ยังไงฉันก็จะอยู่กับเซย์เสมอ”

 

            วันนั้นที่เหลือหมดไปกับการนอนกอดอาคาชิบนเตียงกว้าง ไปฝังยูกิมารุ และกลับบ้านมาด้วยกัน

 

            แต่วันพรุ่งนี้ก็จะถึงกำหนดแล้วที่อาคาชิต้องไปดินเนอร์กับคู่หมาย ซึ่งเวลานี้ฝ่ายชายของเราเงียบสงบเกินไป

 

            ไม่มีท่าทีฮึดฮัดหรืออิดออดไม่ยอมไป แต่กลับสงบนิ่งจนเขาอดหวั่นใจไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่อาคาชิกำลังเงียบสงบตามปกติในสถานการณ์ที่ไม่ปกติ (เช่นเวลานี้) อาคาชิกำลังคำนวณความเป็นไปได้ของแผนในหัวอยู่

 

            อาคาชิต้องวางแผนอะไรแน่ๆ และแต่ละแผนนั้น...สำเร็จทุกครั้ง

 

            ก๊อกๆๆ

 

            “เชิญครับ” เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะความคิดที่ล่องลอยไปไกลของฟุริฮาตะได้พอดี เมื่อสิ้นเสียงอนุญาต คนที่เดินเข้ามาพร้อมเอกสารก็คือยามาดะซัง เลขาของเขานั่นเอง

 

            “นี่ค่ะ เอกสารชุดนี้ท่านประธานส่งมาให้คุณตรวจสอบด่วย และเอาไปให้ท่านในอีกครึ่งชั่วโมง”

 

            “ครับ” ฟุริฮาตะก้มมองแฟ้มงานที่รับมาอย่างสงสัยว่างานอะไรกันที่ด่วนขนาดนี้

 

            “และท่านประธานก็ล็อคเวลาคุณไว้อีกหนึ่งชั่วโมงต่อจากนั้นด้วยนะคะ เห็นว่าจะคุยเรื่องวางแผนสินค้าล็อตถัดไป”

 

            “ล็อตถัดไป? ล็อตล่าสุดเพิ่งออกไปเดือนที่แล้วเองไม่ใช่เหรอครับ”

 

            “ผลตอบรับดีมั้งคะ ท่านเลยคิดจะออกล็อตใหม่” ยามาดะพูดแบบไม่ติดใจอะไร “ขอตัวก่อนนะคะ”

 

            “ครับ ขอบคุณนะครับ” ฟุริฮาตะมองเธอจนกระทั่งออกนอกห้องก็เปิดเอกสารออกดู

 

            “ก็งานปกติ ไม่ได้ด่วนอะไรซักหน่อย” แล้วไหนจะเรื่องสินค้าอีก ปกติเขากะจำนวนใน 1 ล็อตให้เพียงพอกับความต้องการอยู่แล้ว และอาคาชิก็ไม่เคยดำเนินนโยบายผลิตสินค้าเพิ่มเมื่อเจอตัวที่ขายดีด้วย ดังนั้นเรื่องปรึกษาอะไรนั่นยิ่งไม่ใช่เข้าไปใหญ่

 

            อย่าบอกนะว่า ข้อตกลงตอนนั้นอะไรบางอย่างในตัวฟุริฮาตะบอกว่า นี่แหละใช่เลย

 

.....

 

....

 

...

 

..

 

..

 

..

 

.

 

.

 

.

 

            เมื่อถึงเวลา ฟุริฮาตะก็ถือเอกสารตรงไปที่ห้องประธานบริษัททันที และพบว่าแทนที่ยูคิโอะจะนั่งอยู่ประจำหน้าห้องในฐานะเลขา มันกลับว่างเปล่า ฟุริฮาตะตัดสินใจเคาะประตูห้องและรอคนข้างในอนุญาตเอง เนื่องจากว่าไม่แน่ใจว่าในห้องจะมีคนอื่นอยู่หรือไม่ จนคนข้างในส่งเสียงอนุญาตแล้วฟุริฮาตะจึงเปิดประตูเข้าไป

 

            “เอกสารที่ผมให้ทำ เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย”

 

            “ครับ” ฟุริฮาตะวางแฟ้มลงบนโต๊ะ ซึ่งอาคาชิก็รับไปเปิดผ่านๆตาและปิดลง

 

            “รู้ใช่มั้ยว่าเรียกมาทำอะไร” ฟุริฮาตะกดหน้าลงช้าๆ “ไปล็อคประตูสิ”

 

            “แล้ว...” อาคาชิพูดขัดขึ้นมาเหมือนรู้ว่าฟุริฮาตะจะถามอะไร

 

            “ฉันให้ยูคิโอะไปทำธุระให้ข้างนอก ยังไม่กลับมาเร็วๆนี้หรอก” อาคาชิเริ่มยิ้มน่ากลัว “ไม่ต้องถ่วงเวลาหรอก ไปล็อคประตูซะโควคิ

 

            ฟุริฮาตะที่โดนเรียกซะแบบนี้ก็ต้องเดินคอตกไปล็อคประตูตามคำสั่งเพื่อป้องกันคนข้างนอกเปิดเข้ามาเจอฉากเด็ด เรื่องกลัวคนแผนกอื่นเข้ามาตัดทิ้งไปได้เลย เพราะจะยังไงไม่ว่าเรื่องฉุกเฉินแค่ไหน ต้องได้รับอนุญาตจากยูคิโอะซังเท่านั้นจึงจะเข้ามาหาอาคาชิได้ หากยูคิโอะซังไม่อยู่ ก็ต้องทิ้งโน้ตเอาไว้ หรือถ้าเร่งด่วนจริงๆก็ให้โทรหา ไม่มีสิทธิเคาะประตูประธานบริษัทเองอย่างเขา

 

            มีเพียงผู้จัดการฝ่ายการตลาดอย่างเขาเท่านั้นที่จะทำแบบนี้ได้ เป็นข้อตกลงลับๆระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

 

            กริ๊ก...

 

            “ล็อคแล้วก็มานั่งนี่สิ” อาคาชิมองที่ตักตัวเอง ในขณะที่มือกำลังปลดกระดุมข้อมือและพับแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย ส่วนสูทด้านนอกนั้นก็ถอดพาดไว้กับเก้าอี้เรียบร้อยแล้ว ฟุริฮาตะเดินไปหาและหยุดยืนที่ข้างอาคาชิเท่านั้น อาคาชิชำเลืองมองก่อนจะกระชากตัวให้เข้าไปนั่งตักซะเองและมือก็เริ่มเลื้อยไปตามร่างกายทันที

 

            ใช่...ข้อตกลงเรื่องในห้องทำงาน ก็คือเซ็กซ์นั่นเอง

 

            อาคาชิเคยได้ลิ้มรสมันครั้งหนึ่งในห้องน้ำมหาวิทยาลัยสมัยที่ยังเรียนอยู่ ตั้งแต่นั้นมาก็ติดใจมาตลอดด้วยเหตุผลที่ว่า หน้าของเขาเวลาพยายามกลั้นเสียงมันดูอิโรติคดี ...อาคาชิว่ามาอย่างนั้น

 

            แน่นอนว่าเขาไม่มีทางยอมให้ง่ายๆ จึงใช้มาเป็นข้อตกลงในหลายๆกรณี


ไปแล้ววว บายยยยยยยย โบกมือลายาวๆเลยค่ะ








ต่อนะคะ


            “พรุ่งนี้เซย์อย่าลืมไปนะ กินข้าวกับฮิโรกิ นานะ” ฟุริฮาตะเตือนความจำอยู่ในห้องน้ำส่วนตัวภายในห้องประธานบริษัท หลังจากเสร็จกิจ (ที่แสนหนักหน่วง) แล้ว อาคาชิก็จับฟุริฮาตะล้างตัว และตอนนี้ฟุริฮาตะก็กำลังใส่กางเกงอยู่

 

            “ไม่หึงหน่อยเหรอ?” อาคาชิถามพลางเทียบสีเสื้อที่ตัวเองมีกับเสื้อที่ฟุริฮาตะใส่วันนี้

 

            “เรื่องแบบนี้ฉันจะหึงไปทำไมล่ะ” ฟุริฮาตะโผล่หน้าออกมาถามหลังจากที่ใส่ท่อนล่างเสร็จแล้ว

 

            “เสียใจจังนะ ใส่ตัวนี้” อาคาชิบ่นแกล้งๆแล้วก็ยื่นเสื้อที่สีเดียวกันเป๊ะๆให้ฟุริฮาตะ “ตัวเก่ายับขนาดนี้ใส่ไปนายก็ถูกสงสัยเปล่าๆ....หรือจะใส่ก็ได้นะ”

 

            “ขอบคุณครับ” ฟุริฮาตะรีบคว้าเสื้ออาคาชิมาแทบไม่ทัน โชคดีว่าเขาทั้งคู่ใส่เสื้อไซส์เดียวกัน จึงไม่มีปัญหานัก

 

            “ไม่ต้องห่วงนะโควคิ” อาคาชิช่วยติดกระดุมและจับมือบางไว้แน่น “ฉันจะไม่ยอมแต่งงานกับใคร เชื่อใจฉันนะ ฉันจะหาทางที่ดีที่สุดให้เราสองคนให้ได้”

 

            “ฉันเชื่อใจเซย์เสมอ” ฟุริฮาตะส่งยิ้มให้ และทั้งคู่ก็สวมกอดกันโดยที่ไม่สนว่าความจริงที่โหดร้ายรอเขาทั้งคู่อยู่เสมอ

 

            ...ยังไงก็ยังเชื่อมั่น ว่ามันต้องมีทางที่ดีกว่านี้...

 

 

อู้วววว เร่าร้อนมากมายยยยยยยยย เป็น nc ตอนสุดท้ายของภาคสองนะคะที่จะยังคงบรรยากาศสบายๆแบบนี้ เพราะ nc ถัดๆไปมันจะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ //ไม่ๆเราต้องไม่สปอยล์พล็อตของตัวเองสิ

 

ตอนนี้ฟุริยังเชื่อนายน้อยอยู่นะคะ และแน่นอนว่าจะเชื่อตลอดไป และยังเชื่ออีกว่าจะต้องมีทางที่ดีกว่านี้ แต่วันข้างหน้าฟุริมีเหตุให้ต้องหมดความเชื่อมั่น อับจนหนทางไม่มีวิธีแก้ และเผลอทำเรื่องแย่ๆกับนายน้อยลงไปเองค่ะ //ไม่ๆ หยุดสปอยล์สิ

 

โลกแห่งความเป็นจริงมันเลวร้ายเสมอแหละเนอะ จะวาดฝันให้ดียังไงเราก็ต้องตื่นมาพบกับความจริงนะจ๊ะ //เกรดก็เช่นกัน

 

เม้นต์ด้วยนะเออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #384 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 01:58
    ผ่านอะไรๆมาด้วยกันตั้ง 10 กว่าปี ฟุริไม่มีทางไม่เชื่อใจนายน้อยหรือทิ้งนายน้อยเด็ดขาด หวังให้เจอทางออกที่ดีทั้งคู่นะ ;3;
    #384
    0
  2. วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 18:21
    หึหึหึ นายเป็นคนแบบนี้สินะอาคาชิ // เห็นเค้าโครงความดราม่ามาแต่ไกล
    #251
    0
  3. #250 โคฮาคุ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 10:29
    เริ่มอยสกเชิดน้ำตาไม่น้าาาาอือๆๆอย่าทำร้ายทั้งสองคนเลยนะไร์ได้โปรดดดดสงสารมากมาย
    #250
    0
  4. #249 Chamodz. (@hentaisama) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 11:08
    อมกกกกกกกกกกกก ผมวาร์ปก่อนนะครับ ไม่ไหวแล้ว - ///// -
    #249
    0
  5. #248 pinwaris (@pinwaris) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 08:11
    ดราม่า ดราม่า ไม่นะ ฮื่อออออออออ ต้องแฮปปี้เอนดิ้งนะไรท์ ดราม่าแค่ไหนก็ต้องแฮปปี้นะ งื้ออออ
    #248
    0
  6. #247 nobume (@kednadda2544) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 00:37
    จะดราม่าแล้ว ไม่~จริง~ ขอจบแบบแฮปปี่ๆนะ เราสงสารทั้งสองคนอะ
    #247
    0
  7. #246 m.minddy_pink (@mindapink) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 23:50
    ตอนแรกก้นึกว่าเตรียมทิชชู่มาเช็ดน้ำตา พอเข้ามาดูก้รู้เลยว่าเช็ดกำเดาฮื่อออออออ//ncร้อนแรงมากเลยค่ะโฮกกกกกก
    ปล.อิโรติกไปไหนห้องทำงานเนี่ยนะ กรี๊ดดดดด นายน้อยหื่นจังค่ะ><
    #246
    0