Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 38 : Chapter 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ก.ค. 59

Chapter 7

 

            ฟุริฮาตะกลับมาถึงห้องเวลาสองทุ่มกว่าๆ (ห้องอาคาชินั่นแหละ) ก็พบกับห้องที่ว่างเปล่าตามที่คาดเอาไว้ ฟุริฮาตะจึงทำอาหารเย็นกินเล็กๆน้อยๆแล้วเข้าไปอาบน้ำ พอออกจากห้องน้ำก็พอดีกับที่อาคาชิเปิดประตูเข้าห้องมาพอดี

 

            “เพิ่งอาบน้ำเสร็จเหรอโควคิ” อาคาชิวางของในมือลง ถอดสูทออกและเดินเข้ามาหา “สองทุ่มครึ่งเพิ่งอาบน้ำ กลับถึงห้องกี่โมงกันนะ”

 

            “ส...สองทุ่มนิดๆ” ถามแบบนี้...โดนแน่ๆ

 

            “บอกว่าอย่ากลับดึกไง” อาคาชิเดินเข้าไปกอดฟุริฮาตะ และก้มลงสูดลมหายใจเขี่ซอกคอหอมกลิ่นสบู่เบาๆ

 

            “ฉันรีบกลับแล้วนะ เคลียร์งานเสร็จก็กลับเลยเนี่ย” มือร้อนเริ่มเลื้อยเข้ามาใต้ร่มผ้า ฟุริฮาตะก็เริ่มหน้าขึ้นสี

 

            “อาบน้ำให้หน่อย”

 

            “ฉันเพิ่งอาบน้ำเองนะ”

 

            “แค่อาบอย่างเดียว ถูหลังให้หน่อยนะ” อาคาชิกดจูบหนักๆบนริมฝีปากบาง “แล้วเราค่อยไปต่อกันที่เตียง”

 

            “......เฮ้อ ถอดเสื้อผ้าสิ” สุดท้ายก็ลงที่อีหรอบเดิมอยู่ดี ฟุริฮาตะพยายามดันตัวออกจากอ้อมกอดอุ่นๆเพื่อไปเตรียมน้ำ แต่อาคาชิก็รั้งไว้

 

            “ถอดให้หน่อย” ฟุริฮาตะจึงเขย่งตัวขึ้นไปกัดต้นคอขาวเบาๆด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกทีละชั้น ในขณะที่อาคาชิก็ยังคงซุกหน้าอยู่ที่ต้นคอและลูบไล้ไปทั้วทั้งร่างเล็กกว่าผ่านเนื้อผ้า จนกระทั่งอาคาชิร่างกายเปลือยเปล่า ฟุริฮาตะก็ผลักอาคาชิออกด้วยฝบหน้าขึ้นสีและเดินเข้าห้องน้ำทันที

 

            ในหลายๆครั้งที่อาคาชิเริ่มเครียดก็จะมาขอให้เขาช่วยอาบน้ำให้ บางครั้งก็อาบอย่างเดียว บางครั้งก็อาบด้วยกันจนเลยเถิดไปถึงขั้นมีอะไรกันด้วย ฟุริฮาตะคิดว่าการที่เขาอาบน้ำให้มันก็ช่วยผ่อนคลายให้อาคาชิในระดับหนึ่ง เพราะไม่ใช่แค่อาบน้ำ น้ำอุ่นกับกลิ่นหอมจางๆที่รวมกับฝ่ามือที่กดลงเบาๆตามลำตัวทำให้อาคาชิผ่อนคลายคงไปมากทีเดียว

 

            ร่างกายขาวสะอาดหย่อนตัวลงในอ่างอาบน้ำแล้ว ฟุริฮาตะหันไปเตรียมอุปกรณ์อาบน้ำมาไว้ใกล้ๆมือให้เรียบร้อยโดยที่ตัวเองพับกางกางขายาวขึ้นมาถึงต้นขา เพื่อไม่ให้กางเกงนอนเปียกน้ำ

 

            “สระผมมั้ย?”

 

            “ถ้าโควคิไม่ลำบากนะ” ฟุริฮาตะส่ายหัวเบาๆกับคำตอบที่ดูเหมือนจะเกรงใจเขา แล้วหันไปหยิบอุปกรณ์สระผมมาด้วย เขานั่งอยู่ที่ขอบอ่างโดยที่อาคาชินั่งอยู่ระหว่างขาเขา ฟุริฮาตะวักน้ำให้ผมพอเปียกและชโลมแชมพูลงบนผมสีแดง ขยี้เบาๆให้เกิดฟอง ส่วนอาคาชิก็พิงหลังกับอ่างเต็มที่แล้วเงยหน้าขึ้น หลับตาพริ้มอย่างสบายใจจนน่าหมั่นไส้

 

            “โควคิ”

 

            “หื้ม?” ฟุริฮาตะขานรับโดยที่มือยังคลึงเบาๆไปตามหนังศีรษะ

 

            “เบื่อมั้ยที่ฉันเอาแต่ใจ”

 

            “............”

 

            “เหนื่อยมั้ยที่ต้องคอยตามใจฉันอยู่เรื่อย” ฟุริฮาตะยิ้มนิดๆก่อนจะตอบ

 

            “ถ้าเหนื่อยฉันก็คงไม่ตามใจนาย และถ้าเบื่อเราก็คงไม่มาถึงวันนี้หรอกนะ” ฟุริฮาตะกดริมฝีปากเบาๆลงบนเปลือกตาที่ปิดอยู่

 

            “ฉันรักเซย์มากนะ และฉันก็รู้ว่าเซย์รักฉันมาก ที่เราอยู่ด้วยกันมาได้จนถึงตอนนี้ก็เพราะคอยตามใจกันและกันมาตลอดไม่ใช่เหรอ เลิกเครียดได้แล้วน่า ฉันไม่มีทางเบื่อนิสัยเซย์หรอกนะ”

 

            “แน่ใจเหรอ?” อาคาชิที่ถามเหมือนไม่แน่ใจทำให้ฟุริฮาตะต้องก้มลงจูบเบาๆที่ริมฝีปาก

 

            “ฉันไม่เบ่อหรือเหนื่อยกับนิสัยเซย์ง่ายๆหรอก เราผ่านอะไรกันมาตั้งเยอะแล้ว เซย์ทุ่มเทให้ฉันเท่าไหร่ให้เรามีวันนี้ได้ แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้วล่ะ ไม่เบื่อหรือเลิกรักเซย์ง่ายๆหรอก”

 

            “นั่นสินะ” ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นนิดๆแต่ก็มากพอให้ฟุริฮาตะสบายใจมากขึ้น ฟุริฮาตะล้างฟองบนหัวออกจนหมดโดยให้อาคาชิยื่นหัวออกไปนอกอ่าง และใช้ฝักบัวฉีดล้างจนสะอาด แล้วค่อยหยิบฟองน้ำมาถูหลังต่อทันที

 

            ปกติแล้วฟุริฮาตะมีหน้าที่แค่ถูหลังเท่านั้น ส่วนอื่นอาคาชิต้องจัดการเอง แต่เห็นแก่ว่าช่วงนี้อาคาชิดูจะเครียดเป็นพิเศษ เขาจึงขอ เกินหน้าที่นิดนึงละกัน

 

            อาคาชิเลิกคิ้วนิดๆเมื่อคนถูหลังของเขาเริ่มลามมาที่แผ่นอกและแขน แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนหรือทักท้วงอะไรนอกจากโน้มคออีกฝ่ายลงมาจุบเท่านั้น

 

            เรื่องบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องสื่อสารด้วยคำพูด บางทีการกระทำก็ชัดเจนกว่าการพูดด้วยซ้ำ

 

            จูบที่ฟุริฮาตะเป็นฝ่ายรุกล้ำเข้าไปก่อนดูเหมือนจะปลอบประโลมไม่มีผิด ปลายลิ้นถูไถกันเบาๆและริมฝีปากที่ขบเม้มกันเล็กน้อยทำให้เกิดเสียงบดจูบที่น่าอายขึ้น อาคาชิกลับตัวไปประจันหน้ากันแล้วยันตัวขึ้นมาจากอ่างโดยที่ปากไม่ห่างกันเลยแม้แต่น้อย จากรสจูบหอมหวานก็เริ่มเผ็ดร้อนขึ้นจนฟุริฮาตะเริ่มไล่ตามไม่ทัน มือสีขาวล็อคท้ายทอยคนตัวเล็กกว่าไว้ไม่ให้ขยับหนีไปไหนได้ กว่าอาคาชิจะตักตวงความหวานจนเต็มอิ่มฟุริฮาตะก็หอบด้วยนัยน์ตาเยิ้มซะแล้ว

 

            “เฮ้อ...” อาคาชิถอนหายใจเบาๆโดยที่ซุกหน้าอยู่กับต้นคอ มันสยิวจนฟุริฮาตะต้องย่นคอหนี

 

            “ไปที่เตียงกันเถอะ” อาคาชิพูดพลางขบเม้มเบาๆที่คอ มือเริ่มล้วงเข้ามาในร่มผ้า “ไม่ไหวแล้วล่ะ”

 

            “ยังอาบน้ำไม่เสร็จ...” ฟุริฮาตะพยายามแย้งทั้งๆที่แขนตัวเองก็ไปเกี่ยวคออีกฝ่ายแล้ว

 

            “เดี๋ยวกลับมาอาบทีเดียว” อาคาชิช้อนตัวฟุริฮาตะขึ้นทันที “อาบใหม่พร้อมกันเนี่ยแหละ”

 

            ดังนั้น (อดีต) ชิวาว่าก็โดนสิงโตจับกินไปตามระเบียบ...อีกแล้ว

 

.....

 

 

....

 

...

 

..

 

..

 

..

 

.

 

.

 

.

 

.

 

            “ไปคุยกับนานะมาเป็นยังบ้าง” ฟุริฮาตะที่ได้รับการอาบน้ำใหม่เสร็จแล้วนอนถามอาคาชิที่นั่งเช็คอีเมล์ผ่านทางแล็ปท็อป

 

            “ก็ดี ดูเป็นคนฉลาดดี” อาคาชิตอบแบบไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

 

            “แน่ใจว่าไม่มีอะไรมากกว่านั้น?” ฟุริฮาตะหรี่ตาถาม ทำให้ดวงตาสีแดงเบือนออกจากหน้าจอมาสบตาอีกฝ่าย

 

            “แล้วต้องออกไปเจอบ่อยแค่ไหน”

 

            “ก็อาจจะอาทิตย์ละครั้งหรือ...มากกว่านั้น” เพราะข้อเสนอของเธอค่อนข้างน่าสนใจเลยทีเดียว

 

            “งั้นเหรอ...”

 

            “.....”

 

            “............”

 

            “หึงหรือหวงล่ะคราวนี้?”

 

            “ทั้งสองอย่างแหละ!” อาคาชิเลิกคิ้วข้างหนึ่งให้คำตอบน่ารักๆนั่นเหมือนเป็นการล้อเลียน ฟุริฮาตะจึงเบี่ยงหน้าหลบและจะตะแคงหนีแล้ว ถ้าไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายไวกว่าจึงจับเอาไว้ให้มาสบตากัน

 

            “โถ่~ ฟุริฮาตะ โควคิกลายเป็นคนกลับแฟนติดผู้หญิงไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ” อาคาชิพูดแบบล้อเลียน โดยที่ยกแล็ปท็อปตัวเองที่เคยวางไว้บนตักไปที่โต๊ะหัวเตียง และก้มลงกดจมูกหนักๆที่แก้มทั้งสองข้างหลายๆทีสลับกัน

 

            “อื้อ...เซย์อ่า.......ฮ่าๆๆๆๆ” ฟุริฮาตะพยายามขัดขืนด้วยการดิ้นหนี ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหัวเราะเมื่ออาคาชิก้มลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอและส่ายหน้าไปมาพร้อมมือที่เลื่อนขึ้นลงที่เอว ไรหนวดถูไถให้คอเป็นรอยแดงจางๆเมื่อรวมกับฝ่ามือที่ลงเล็บเบาๆตามเอวมันทำให้ฟุริฮาตะ...จั๊กจี้

 

            “ฮ่าๆๆๆ พอ.....พอแล้.......ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ย เหนื่อย....ฮิๆๆๆๆ...” ฟุริฮาตะถูกแกล้งจนหอบหายใจ แรงหัวเราะทำให้น้ำตาเล็ดและใบหน้าแดงก่ำ อาคาชิมองดูผลงานตัวเองอย่างพอใจแล้วค่อยก้มลงจูบซับน้ำตาตามด้วยปลายจมูกเบาๆ

 

            “เชื่อใจฉันมั้ยโควคิ”

 

            “เชื่ออยู่แล้ว”

 

            “งั้นก็ไม่ต้องห่วงหรอกนะ” อาคาชิก้มลงเอาหน้าผากแนบกับอีกฝ่าย “ฉันเป็นของโควคิทั้งตัวและหัวใจ”

 

            “............”

 

            “ต่อให้ใครดีกว่า เหมาะสมกว่า แต่สำหรับฉัน...โควคิคือที่สุดของฉันแล้ว”

 

            “เซย์ แต่ฉัน...” คำพูดถูกหยุดลงด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวที่เคลื่อนลงมาประกบ

 

            “คนอื่นจะว่ายังไงฉันไม่สน ฉันเลือกมานานแล้ว...เลือกนายมานานแล้วโควคิ” ตั้งแต่มัธยมแล้ว ถ้าเขาไม่เลือกชิวาว่าน้อย ตอนนั้นเขาคงไม่พยายามที่จะวางกับดักขนาดนั้น และดูเหมือนเพื่อนเก่าอย่างคุโรโกะจะดูออกว่าเขาค่อนข้างจริงจังกับคนๆนี้ จึงไม่ได้ขัดขวางอะไรมากนักนอกจากดูอยู่ห่างๆ

 

            “............”

 

            “ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น ยังไงเราก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน ฉันเคยทำทุกอย่างมาแล้วเพื่อให้มีวันนี้กับนาย และจะทำอีกกี่รอบก็ได้ ถ้ามันทำให้อนาคตเรายังอยู่ด้วยกันแบบตอนนี้”

 

            “.............”

 

            “ฉันเคยทุ่มเทมาเพื่อวันนี้แล้วโควคิ จะทุ่มเทอีกซักกี่รอบก็ทำได้ ถ้ามันเพื่ออนาคตที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน” อาคาชิก้มลงจูบเบาๆบนหน้าผากกลมมน “แล้วฉันเคยทำให้นายผิดหวังเหรอ?”

 

            “ไม่เลย” ฟุริฮาตะยกมือขึ้นกอดคออีกฝ่าย “เซย์ทำทุกอย่างได้ดีมาตลอด”

 

            “งั้นฉันก็จะทำต่อไป” อาคาชิพลิกตัวให้คนตัวเล็กกว่ามานอนบนตัวเขา แลกดใบหน้าอีกฝ่ายให้ซุกคอเขาเอาไว้ “ฉันถูกเสมอ และไม่เคยพลาด โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับเราสองคน ต่อให้ไม่เหลือทางแล้วฉันก็จะเป็นคนสร้างทางใหม่ขึ้นมาเอง เพราะฉะนั้น...ได้โปรดเชื่อใจฉันและรอเวลาหน่อยนะโควคิ ทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง”

 

            “อื้อ...” ฟุริฮาตะตอบรับด้วยเสียงสั่นๆ อาคาชิรู้สึกได้ว่าบริเวณคอของเขามันเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา

 

            “มันจะไม่เป็นไรโควคิ”

 

            อาคาชิรู้ว่าฟุริฮาตะกำลังกดดันตัวเองอยู่ เพราะเรื่องมีทายาทอะไรนั่นทำให้เขาไม่สามารถต่อรองอะไรกับพ่อได้เลยแม้แต่น้อย และทางเดียวที่เขาจะมีทายาทคือต้องแต่งงานกับใครซักคน มันมีแค่ทางเลือกเดียวเท่านั้น

 

            ...รึเปล่า?

 

            แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้ฟุริฮาตะคิดว่า เพราะมีตนอยู่ อาคาชิจึงไม่ยอมแต่งงานกับใคร และมันเป็นอย่างนั้นจริง เขาก็ยอมรับตัวเองว่าหากไม่มีฟุริฮาตะแล้ว ตัวเองก็คงลงบล็อกเดียวกับบิดา...แต่งงานทางธุรกิจเพื่อมีทายาทสืบทอดบัลลังก์ต่อไป

 

            แต่ในตอนนี้เขามีฟุริฮาตะ แล้วการแต่งงานในเวลานี้คือทางเลือกเดียวงั้นเหรอ?

 

            ในขณะที่ฟุริฮาตะกำลังโทษตัวเองว่าถ่วงอาคาชิกรุ๊ป ตัวหลักของปัญหาซึ่งก็คือเขาก็กำลังคิดทางออกที่สอง...ทางที่เขาไม่ต้องเป็นของคนอื่น แต่ก็ยังมีทายาทได้ แน่นอนว่าทุกทางเลือกที่เขาคิดออกในเวลานี้นั้นจะต้องโดนฟุริฮาตะคัดค้านเต็มที่แน่ เนื่องด้วยมันค่อนข้างผิดศีลธรรมเกินไป ทุกอย่างจึงต้องเก็บไว้อย่างเงียบๆจนหมากตัวสำคัญได้ปรากฏตัวขึ้น

 

            ฮิโรกิ นานะ...ผู้หญิงที่ทั้งเด็ดขาดและเลือดเย็น เธอกล้าหักหลังพ่อตัวเองจนดูเป็นลูกอกตัญญู เอกสารในซองสีน้ำตาลนั่นไม่ได้มีแต่ทางรอดของเขา แต่มีเอกสารที่เป็นข้อยืนยันของฮิโรกิ ยูสึเกะว่าทำการโกงบริษัทจริง

 

            ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่เอาเอกสารนั่นมาใช้ตอนนี้ เขาต้องการเจรจากับสาวสวยคนนั้นอีกรอบเพื่อความแน่ใจในแผนการที่จะต้องสมบูรณ์แบบที่สุดและไร้ข้อผิดพลาด

 

            ตัวแปรทุกอย่างต้องอยู่ในการควบคุมของอาคาชิ เซย์จูโร่

 

            เขาตัดสินใจแล้ว

 

            ไม่ว่ายังไงก็จะทำ ถึงโควคิจะไม่เห็นด้วยก็ต้องทำ

 

            มีแต่ทางนี้เท่านั้นจึงจะจบลงด้วยดี

 

 

หายไปซะนานเลย...

 

ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริงๆมันมีอะไรนะคะ เพราะฟุริเองก็เริ่มที่จะเสียศูนย์ แต่นายน้อยก็เข้ามาดึงไว้ได้ทัน เขาก็รักกันมานานแหละเนอะ ไม่เลิกกันง่ายๆแค่เพราะฟุริหวั่นไหวกับสถานการณ์อันไม่น่าไว้วางใจหรอก แต่มันจะเป็นเพราะเหตุผลอื่นต่างหาก

 

ถามว่าทางที่นายน้อยคิด ทางที่นานะเสนอมา //ทางเดียวกันนั่นแหละ //เป็นทางที่นายน้อยทำเพื่อรอดมั้ย? ใช่ค่ะ ทางนี้แหละที่นายน้อยทำ ผิดศีลธรรมแต่ก็เป็นทางรอดทางเดียว นายน้อยยอมค่ะ เรื่องอย่างนี้มันว่ากันไม่ได้หรอกนะเพราะมนุษย์ทุกคนย่อมทำทุกอย่างเพื่อสนองความต้องการของตัวเองอยู่แล้ว

 

เม้นต์ด้วยนะเออ

 

ตอนต่อไปพบกับนานะอีกครั้ง...และเหตุที่เธอเลือกที่จะหักหลังพ่อตัวเองค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #386 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 02:08
    บางทีเราก็ยึดความดีความชั่วหรือควาทถูกผิดมาใช้ไม่ได้หรอก เพราะงั้นยึดตามใจอยากเถอะนะนายน้อย นายน้อยมาถูกทางแล้วจริงๆ // กอดนายน้อย
    #386
    0
  2. #260 kantlockhart (@kantlockhart) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 08:49
    นายน้อยคะ อุ้มบุญก็ได้มั้งคะ ปกติก็รวยและทรงอิทธิพลขนาดนี้ ส่วนตัวเรื่องทายาทนี่ไม่น่าเป็นปัญหาเลยนะ ท่านพ่อก็ด่วนตัดสินใจไป ทางเลือกมีเป็นร้อย สู้ๆนะคะไรต์
    #260
    0
  3. #259 kkyutanisreal (@chonamtan13) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 21:59
    กลัวผู้หญิงจะร้ายมาก กลัวจะเล่นสงครามประสาทกับคุณเซย์ คุณเซย์สู้นะ ไม่มีอะไรที่คุณเซย์ทำไม่ได้หรอค่ะ ; w;
    #259
    0
  4. วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 20:43
    กลับมาแล้ว กำลังรออยู่เลย //. ไรต์สู้ๆ
    #258
    0
  5. #257 nobume (@kednadda2544) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 00:52
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    ขอบคุณที่มาอัพให้อ่านนะคะ
    รอตั้งนาน มาอัพสักที ดีใจมากๆเลย
    อยากรู้ว่าความรักของอาคาชิ กับฟุริจะเป็นยังไงต่อจัง เลย
    รอลุ้นต่อไป

    #257
    0