Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 4 : Quarter 3 : doubtfulness

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    10 พ.ค. 58

Quarter 3 : doubtfulness

 

            “นี่ อาคาชิคุง ทำไมวันี้ถึงแข่งที่เซย์รินได้ล่ะ เราก็แพ้เขาแล้วหนิ” โคทาโร่ถาม

 

            “เสริมประสบการณ์ไง คงอยากเก็บข้อมูลมั้ง” เรโอะออกความเห็น

 

            “แต่เราไม่ได้ลงพร้อมกันหนิ”

 

            “ช่างเถอะ เราแค่ทำตามความสามรถก็พอแล้วหนิ” อาคาชิตัดบท

 

            “ตราบใดที่มีเนื้อเยอะๆให้ชั้นกิน เราต้องชนะแน่!!!!” อิกิจิที่กำลังกินพูดขึ้นมาก่อนที่จะ

 

            เอิ้กกกกก.....

 

            “อิกิจิ เลิกทำตัวทุเรศอย่างนั้นซักที น่าขยะแขยงจริงๆ” เรโอะต่อว่าทันที แล้วทั้งสองก็ยังคงเถียงกันต่อไป จะเหลือก็แต่มายุสุมิ จิฮิโระ ผู้เล่นเงาของราคุซันที่กำลังมองอาคาชิอย่างครุ่นคิด

 

            เขาได้ยินโค้ชพูดกับผู้จัดการทีมว่า อาคาชิเป็นคนขอไปแข่งเอง ทั้งเรื่องตัวจริงไม่ให้ลงทีเดียว และเรื่องบังคับปี 1 ของเซย์นั่นก็ด้วย อาคาชิจัดการตั้งกติกาทุกอย่างเอง พอดีกับที่ผู้จัดการต้องการข้อมูลการแข่งของเซย์ริน จึงยอมให้ไปโดยไม่ถามเหตุผล

 

            ดูเหมือนเขามีแผนอะไรบางอย่างอยู่ แต่ดูไม่ออกจริงๆ มายุสุมิคิดในใจ

 

            “ว่าแต่น้า....ชั้นอยากปะทะกับอิซึกิคุงที่สุดแล้วล่ะ” โคทาโร่พูดเสียงร่าเริง เขาคงอยากแก้มือตอนวินเทอร์คัพ อย่าคิดว่า 3 เดือนที่ผ่านมาเราจะอยู่เฉยๆนะ คราวนี้ต้องชนะแน่!!!

 

            “ชั้นอยากลองกับฮิวกะจังมากกว่านะ” เรโอะตอบ  ตอนวินเทอร์คัพ ฮิวกะทำลายลูกชู้ตของเขาลงได้ทั้งหมด ทั้งๆที่ฟาวล์ตั้ง 4 ครั้งแล้วแท้ๆ

 

            “คิโยชิไม่อยู่ชั้นก็เซ็งละ แต่คากามินั่นก็น่าสนใจดี” อิกิจิพูด “มายุสุมิก็ต้องคุโรโกะใช่มั้ยล่ะ แล้วนายล่ะอาคาชิ”

 

            “มีที่สนใจอยู่ครับ แต่ผมก็อยากลองกับทุกคน” อาคาชิยิ้มบางๆ

 

            อยากรู้นัก ตอนนั้นที่สั่นเพราะเป็นสนามระดับประเทศ หรือเพราะตื่นเต้นที่ได้ลงสนาม หรือเพราะเป็นเขาที่อยู่ตรงหน้า

 

            ตอนนี้จะยังสั่นอีกมั้ยนะ.....

 

เซย์ริน 2.00 p.m

 

            ตอนนี้ทุกคนในมีมเซย์รินกำลังรวมตัวกันที่โรงยิมเพื่อวางแผนการแข่ง ทั้งแผนบุก แผนรับมือ และการส่งคนเพื่อต่อกรกับคนของอีกฝ่าย คนโคงาเนะถามขึ้นมา

 

            “คุโรโกะ อาคาชิตอนปกตินี่นิสัยยังไงอ่ะ”

 

            “เอ่อ.....” คุโรโกะอึกอักก่อนเริ่มเล่า “เขาแปลกครับ เหมือนตอนนั้น คิดจะทำอะไรต้องมีแผน ไม่ยอมปล่อยมือจากสิ่งที่สนใจง่ายๆ ถ้าเขาต้องการอะไรก็ต้องได้เสมอ เพียงแค่ว่าแผนการของเขาในตอนนี้รุนแรงน้อยกว่าตอนนั้นเยอะครับ” คุโรโกะหน้าเครียด “ผมกำลังคิดว่า การแข่งครั้งนี้ก็เป็นแผนการของเขาด้วย”

 

            “คิดมากไปรึเปล่าคุโรโกะ” อิซึกิทัก

 

            “ผมว่าเงื่อนไขมากไปครับ ทุกข้อเหมือนเอื้อให้เราทั้งหมด แต่ก็บังคับให้เราต้องยอมทำตาม เป็นรูปแบบของอาคาชิคุงครับ เหมือนเขาต้องการอะไรบางอย่างจากพวกผม”

 

            “พวกนาย?”

 

            “ปี 1 ครับ” เสียงหนักแน่นแสดงถึงความมั่นใจของคุโรโกะ ทำให้ฟุริฮาตะสั่นออกมาเบาๆ หน้าซีดลงไปอีกด้วยความกังวล

 

            ไม่อยากเจอเขาอ่ะ กินยาถ่ายป่วยหนีดีมั้ยครับ.....

.....

 

....

 

...

 

..

.

ห้องเปลี่ยนชุด

 

            “นี่คุโรโกะ นายคิดว่าฟุริแปลกๆมั้ยวันนี้” คากามิถามขณะเปลี่ยนเสื้อ

 

            “ที่ตัวสั่น เดี๋ยวหน้าซีดเดี๋ยวหน้าแดงใช่มั้ยครับ?”

 

            “ใช่มันจะไหวหรอ” คากามิกังวล

 

            “ถ้าฟุริฮาตะคุงบอกว่าไหวก็ต้องไหวครับ” คุโรโกะตอบอย่างมั่นใจ “อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ลงตลอดเกม ยังไงก็ต้องเปลี่ยนตัวครับ คงไม่เป็นไรมากหรอก ว่าแต่.....เดี๋ยวนี้ใส่ใจคนรอบข้างมากขั้นนะครับ อารมณ์อ่อนไหวจังนะ” ดวงตาสีฟ้าฉายแววล้อเลียน

 

            “จะบ้าเหรอ.....ชั้นก็ใส่ใจตลอดแหละ” หน้าแดงนิดๆของคนตัวโตดูน่ารักจนคุโรโกะหลุดยิ้มออกมาบางๆ คากามิเห็นคุโรโกะยิ้มหัวใจก็พองโตทันใด

 

            “ชั้นแคร์.....โดยเฉพาะนาย เท็ตสึยะ” ชื่อที่มักถูกเรียกตอนอยู่ด้วยกันแค่สองคน เพราะกลัวรุ่นพี่และเพื่อนๆจะแซวหนักจนเขินทำให้คุโรโกะหน้าแดงน้อยๆ ดูน่ารักน่าเอ็นดูจนคนตัวโตอดใจไม่ไหวที่จะหอมแก้มเบาๆ 1 ฟอด

 

            “ไทกะคุง ผมบอกแล้วไงครับว่าวันนี้ไม่ให้โดนตัวแล้ว” ตาดุๆกับหน้าแดงๆนั่นไม่ทำให้น่ากลัวเลยซักนิด

 

            “ก็นายอย่าน่ารักเกินไปสิ ชั้นอดใจไม่ไหวนะ”

 

            “ไทกะคุงหื่นจังนะครับ”

 

            “เป็นกับนายคนเดียวละกัน”

 

            “ถ้ายังไม่หยุดล้อผม ผมจะเลื่อนเวลาถึงพรุ่งนี้นะครับ”

 

            เสียงโอดครวญของคากามิดังไปทั่วห้องดูเหมือนเด็กเล็กๆจนน่าตลก แต่กลับไม่ทำให้สีหน้าคุโรโกะผ่อนความเครียดเลย เขาสังหรณ์ใจไม่ดีนักเกี่ยวกับการแข่งวันนี้ ฟุริฮาตะก็ดูป่วยตั้งแต่เช้าแล้ว แถมยังต้องเจอศึกหนักอย่างราคุซันอีก ดูเหมือนอะไรๆก็ไม่ลงตัวสำหรับฟุริฮาตะในวันนี้เลย

 

            อาคาชิคุงคิดอะไรอยู่กันแน่ครับ

 

นายน้อยเริ่มปฏิบัติการแล้วค่า

โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #353 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 02:19
    ฟุริฉันจะเป็นลมแล้วจ้า โอ๊ยน้องงงงงงง ฮือน่าร้ากกกกก
    #353
    0
  2. #263 องค์หญิงของแม่ (@jrren) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 11:12
    นายน้อยมันร้ายค่ะ ทุกค้นนนนนนนนนนนนน
    #263
    0
  3. #229 Finjanerii (@janerii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 22:20
    แผนการจับชิวาว่า >/////<
    #229
    0
  4. #180 Momoi Satsuki (@princesskyoko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 06:37
    แน่หรอคางามิที่ใส่ใจนะ อิอิ
    #180
    0
  5. #157 monaliz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 01:10
    อิ๊ ๆ จิง ๆ เรามาตามอ่านน้องดำกับพี่ไฟมากกว่านะเนี่ย(อย่าว่ากันเลยน๊า) ก้น่ารักนี่เนอะ ส่วยนายน้อยกับฟุริก้น่ารักดี แต่แทรกไฟดำเยอะ ๆ น๊า (โดนตบ)
    #157
    0
  6. #139 aNa_AoNg (@aong009) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 00:16
    มีแต่คากามืคุโรโกะอ่ะ เราชอบอาคาฟุริมากกว่าน้า เมื่อไหร่บทจะเยอะอ่ะคะ
    #139
    0
  7. #121 Absolute_1a (@phimchanokliew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 17:43
    นายน้อยยยย ><
    #121
    0
  8. #48 w-rabbit (@nene-zero) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 22:30
    มาต่อไวๆๆๆน้าาาา ><
    #48
    0
  9. #32 Rimona - SY (@go787898) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 19:10
    ไม่ลอดแล้วชิวาว่าน้อย จะโดนลวนลามกลางสนามไหมเนีย//โดนกระทะฟาด
    #32
    0
  10. #20 furi02 (@furi02) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 16:13
    ชิวาว่าผุ้น่าสงสาร~~~~
    #20
    0
  11. #6 Poison_T (@tontomnew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 10:52
    กรี้ดดด ราชสีกำลังจ้องจะงาบชิวาว่า >///<
    #6
    0