Fic Kuroko no basket : AkaFuri

ตอนที่ 45 : Chapter 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 ก.ย. 59

Chapter 14

 

2 สัปดาห์ต่อมา

 

            “เป็นยังไงบ้าง”

 

            “เป็นอย่างที่คาดไว้ครับ ผู้ถือหุ้นรายอื่นๆเริ่มขายหุ้นกลับให้นายหน้าที่เราจัดหาไว้แล้ว ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่รายเท่านั้น และทางฮิโรกิเองก็เริ่มระส่ำระสายแล้วเหมือนกัน”

 

            ในห้องทำงานขนาดใหญ่ ยูคิโอะ ชินจิกำลังรายงานสถานการณ์เบื้องต้นอย่างคล่องแคล่วและรวบรัดให้เจ้านายตัวเองฟัง โดยที่อีกฝ่ายเพียงนั่งรับฟังอย่างสงบเท่านั้น ซึ่งขัดกับสถานการณ์ปัจจับันอย่างมาก

 

            สองสัปดาห์...เพียงสองสัปดาห์เท่านั้นที่มีข้อมูลเปิดเผยมาว่ามีการทุจริต ยิ่งตอกย้ำกระแสหุ้นของอาคาชิกรุ๊ปให้ตกต่ำลงจนเข้าขั้นวิกฤติ ผู้ถือหุ้นหลายรายเริ่มขายหุ้นทิ้ง ผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย กรรมการบริษัทเริ่มเรียกร้องให้ประธานบริษัทรับผิดชอบกับเหตุการณ์ทั้งหมด

 

            แต่ประธานบริษัทคนนั้นก็ยังนั่งนิ่งเฉยอย่างสบายอารมณ์ ไม่มีการแถลงข่าว ไม่มีการประชุม และที่สำคัญคือ ไม่มีการ จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยคนสำคัญคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

 

            จริงอยู่ว่าฟุริฮาตะ โควคินั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จากกล้องวงจรปิดพบว่าเช้ามืดก่อนที่ทุกอย่างจะเปิดเผย เขาได้เดินขึ้นแท็กซี่จากที่พักพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่ นั่งรถไปลงที่สถานีรถไฟ และหลังจากนั้นก็เริ่มยากที่จะตามตัว

 

            ดูเหมือนคนๆนั้นจะวางแผนมาอย่างดี ใช้ทุกอย่างด้วยเงินสดทั้งหมด ไม่มีการกดบัตรเอทีเอ็มหรือใช้บัตรเครดิตใดๆ แต่แน่นอนว่าทั้งหมดนั้น ถึงแม้จะทำให้การตามหาตัวยากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นเงื้อมมืออาคาชิ เซย์จูโร่ได้

 

            ...เพียงแต่ไม่มีคำสั่งจับกุมเลยแม้แต่น้อย

 

            “แล้ว เรื่องนั้นล่ะ”

 

            “เขายังปลอดภัยดีครับ ตอนนี้คนของเรากำลังจับตามองห่างๆ และไม่มีการสงสัยใดๆทั้งนั้นว่าเรารู้เรื่องหมดแล้ว”

 

            “ดี” อาคาชิพูดสั้นๆแค่นั้น ก่อนจะหันเก้าอี้กลับมาจากหน้าต่างบานใหญ่ “ผมมีเรื่องให้คุณไปทำ...ชินจิ”

 

            “ครับนายน้อย” ชินจิรับกระดาษแผ่นเล็กๆจากนายน้อยเข้ามาสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อภายในสูท

 

            “ให้เสร็จก่อนสิ้นเดือนนะ ผมต้องออกเดินทางให้ได้ก่อนวันที่ 5” อาคาชิพูดแค่นั้นและไม่พูดอะไรอีก นอกจากคว้าเอกสารมานั่งอ่าน เป็นการตัดบทสนทนากลายๆ ชินจิจึงหมดโอกาสถามใดๆนอกจากเดินออกจากห้อง จนบานประตูปิดสนิทนั่นแหละ อาคาชิจึงเบนสายตาจากเอกสารตรงหน้ามาเป็นตุ๊กตารูปชิวาว่าตัวเล็กๆ ที่เขาจำได้รางๆว่าใครบางคนซื้อมาให้

 

            “วิ่งเล่นต่อไปเถอะ ปล่อยให้ชิวาว่าตัวน้อยๆวิ่งเล่นตามความต้องการไปก่อน แล้วผมจะไปรับคุณกลับมาเอง”

 

            น่าแปลก เสียงเดิมๆแต่กลับฟังดูเยือกเย็นจนน่าขนลุกไปซะได้

 

.....

 

....

 

...

 

..

 

..

 

..

 

..

 

.

 

.

 

.

 

.

 

            “รายงานข่าวเศรษฐกิจประจำวันค่ะ ตลาดหุ้นวันนี้ยังคงกระแสความผันผวนมาตลอดสองสัปดาห์ นับตั้งแต่มีข่าวออกมาว่าปริษัทอาคาชิกรุ๊ปถูกฉ้อโกง สูญเสียเม็ดเงินจำนวนมหาศาล ทางด้านประธานบริษัท อาคาชิ เซย์จูโร่ ยังไม่ออกมาแถลงข่าวใดๆถึงแม้หุ้นบริษัทจะตกลงอย่างต่อเนื่องค่ะ”

 

            “เฮ้อ...” บางทีก็คิดนะว่าเราเล่นแรงไปรึเปล่า

 

            หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าเขาทำอะไรลงไปบ้าง...

 

            ก็ไม่มาก แค่บุกเข้าห้องทำงานของประธานบริษัท รื้อค้นนิดหน่อยพอเป็นพิธี แล้วคว้าเอกสารสำคัญออกมา...ก็แค่นั้น

 

            แต่เชื่อเถอะว่าตอนนี้อาคาชิหาเอกสารนั่นเจอแล้ว เพราะเขาวางไว้ในห้องของเขาเอง

 

            ขณะนี้ฟุริฮาตะอยู่ที่โทยามะ เป็นเมืองเล็กๆที่ไม่ห่างจากโตเกียวมากหรอก แต่เป็นเมืองเล็กๆที่อยู่แบบเกษตรกรรมซะส่วนใหญ่ ยิ่งโดยเฉพาะจุดที่เขาอยู่นั้นเป็นชานเมืองด้วยแล้ว คนยิ่งน้อยตาม และเป็นไม่กี่เมืองที่ไม่ค่อยมีย่านอุตสาหกรรมหรือบริษัท ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีคนมาพบเขาโดยบังเอิญที่นี่

 

            2 สัปดาห์แล้วที่เขาอยู่โดยขาดอาคาชิ...

 

            สามวันแรกหมดไปกับการร้องไห้และเจ็บปวดทุรนทุราย พอเข้าวันที่สี่ก็พบว่าเขายังไม่ตาย และสามารถอยู่ได้ ถึงแม้จะไม่มีอาคาชิอยู่ข้างๆก็ตาม ฟุริฮาตะจึงเริ่มหางานทำ สุดท้ายก็ได้งานเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อที่คนเข้าไม่พลุกพล่าน ห้องเช่าเล็กๆแคบๆแต่ก็ปลอดภัยในระดับหนึ่ง และอาหารสามมื้อไม่ขาด เนื่องจากว่าเมืองชนบทแบบนี้ค่าครองชีพไม่สูงนัก

 

            แต่ตอนนี้ดูเหมือนอาคาชิกำลังหัวหมุนจัด เพราะเขาไม่เห็นเจ้าตัวออกมาแถลงข่าวใดๆ ถ้าหากเป็นเวลาปกติคงออกมาพูดอะไรซักอย่างให้ทุกคนเชื่อมั่นแล้วแท้ๆ แต่นี่กลับเงียบหายไปเลย

 

            เราหายออกมาแบบนี้...เป็นอะไรรึเปล่านะ?

 

            ถึงยังไงก็ยังเป็นห่วง บางทีอาจจะเครียดที่เขาหนีหายออกมาโดยทิ้งจดหมายไว้ฉบับเดียวที่เขียนแค่ว่า ขอโทษนะเซย์หรืออาจจะคิดถึงเรื่องที่เขาขโมยเอกสารนั่นก็ได้...

 

            ...หรือไม่ เขาหายออกมาแบบนี้ อาจจะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของการทุจริต

 

            บ้าน่า!! ก็เอกสารที่เขาขโมยมามันเป็นรายละเอียดสินค้าที่ออกวางตลาดแล้ว อย่างนั้นมันยังไม่เข้าข่ายการทุจริตหรอก....มั้ง

 

            ถึงยังไงฟุริฮาตะก็ยังคงเป็นห่วงคนที่อยู่ห่างไกลอยู่ดี...

 

            ...ถ้าเซย์เครียดมากๆ บางทีอาจทำให้อะไรๆแย่ลงก็ได้นะ

 

            ครืด

 

            “อ๊ะ! ยินดีต้อนรับครับ” เสียงประตูเลื่อนทำให้ฟุริฮาตะหันไปทักทายแทบไม่ทันตามหน้าที่ ผู้ชายตัวสูงผมสีดำเดินเข้ามาในร้านและเลือกซื้อสินค้า ฟุริฮาตะก็มองตามไปเรื่อยๆพลางคิดไปด้วย

 

            ไม่รู้ว่าป่านนี้เพื่อนของเขาจะเป็นยังไงบ้าง ทาคาโอะที่ถูกเขาขอร้องแกมบังคับให้ขายยาให้จะโดนว่าอะไรรึเปล่านะ แล้วคุโรโกะกับคากามิล่ะ...ถึงตอนนี้ทั้งคู่จะอยู่อเมริกาก็เถอะ ล่าสุดเขาติดต่อไปเรื่องสถานที่พักร้อนของสองคนนั้นนั่นแหละ ได้ข่าวว่าไปที่เงียบๆกันแล้วเขาดันสนใจขึ้นมา แถมมันก็ไม่ไกลจากโทยามะมากเสียด้วยสิ

 

            เซย์จะส่งคนไปคาดคั้นรึเปล่าน้อ...

 

            “สินค้ามีเท่านี้นะครับ” ฟุริฮาตะรับสินค้ามาและคิดเงินอย่างรวดเร็ว...คล่องงานแบบนี้เพราะเขาเคยทำงานพิเศษอยู่ในร้านสะดวกซื้อนั่นเอง

 

            “เงินทอน 350 เยนครับ” ฟุริฮาตะส่งเงินทอนให้อีกฝ่ายรับ ก็พบว่าใบหน้าของชายคนนี้...คุ้นตาแปลกๆ

 

            ลูกน้องอาคาชิ? ไม่นะ ส่วนใหญ่เขารู้จักลูกน้องอาคาชิผ่านทางลูกน้องของยูคิโอะซังอีกที ถ้าเป็นคนที่เขาไม่รู้จักก็ต้องไม่คุ้นหน้าไปเลย ไม่ใช่คุ้นตาแบบนี้

 

            เคยเจอที่ไหนกันนะ...นึกไม่ออกจริงๆ

 

…..

 

….

 

 

..

 

..

 

..

 

.

 

.

 

.

 

อีกด้านหนึ่ง...

 

            “คุ้นจริงๆ...”

 

            “อะไรของคุณ?”

 

            คนที่เพิ่งเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อเงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้า ก่อนจะออกเดินไปพร้อมกัน

 

            พนักงานร้านสะดวกซื้อคนนั้น...คุ้นตาเขามาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ชื่อนั่นก็คุ้น...ฟุริฮาตะ โควคิ มันคุ้นจริงๆนะแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

 

            “นี่ ผมถามว่าเป็นอะไร นึกอะไรของคุณกันแน่ คิดถึงสาวคนไหนที่อเมริกาหรือไง?” เสียงยียวนจากคนข้างๆมันช่างชวนให้เขายียวนกลับซะเหลือเกิน

 

            “ไม่ต้องคิดถึงหรอก ถ้าฉันคิดถึงมากๆฉันไปหาเลยดีกว่า เฮ้ยๆๆๆ เดี๋ยวก่อนสิ!” เขาซอยเท้าตามแทบไม่ทันเมื่ออีกฝ่ายสับเท้านำหน้าเขาไปไกล

 

            “ไม่มีอะไร ฉันแค่เห็นว่าพนักงานร้านสะดวกซื้อเมื่อกี้หน้าคุ้นๆน่ะ”

 

            “หึ! กิ๊กคุณหรือไง”

 

            “นี่ ฉันก็มีนายคนเดียวนะไฮซากิ จะมาคิดอะไรมากมายอีกล่ะ” เขาเอื้อมมือไปกอดคออีกฝ่าย มองผ่านๆคงคิดว่าเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ความจริงนั้น...เขาสองคนเลยจุดนั้นมาไกลแสนไกลแล้วล่ะ

 

            “มีคนเดียวน่ะผมรู้ แต่เผอิญวันก่อนผมโดนสาวผมบลอนด์หุ่นเซี๊ยะคนนึงมาตบหน้าผมแล้วบอกว่า แกแย่งชูไป ไอ้เกย์บ้า!’ แล้วจะให้ผมรู้สึกยังไงเหรอชู?”

 

            “อ่า...ขอโทษครับ” ก็ใครจะไปคิดว่าแฟนเก่าเขาจะตามหึงโหดมาถึงญี่ปุ่นล่ะ “เรามาเที่ยวกันนี่นา อย่าคิดเรื่องนั้นเลยนะ”

 

            “แล้วพนักงานร้านสะดวกซื้อที่คุณคุ้นหน้าล่ะ?”

 

            “อืม...มันคุ้นจริงๆนา.....แต่มันนึกยังไงก็นึกไม่ออก”

 

            “ชื่อล่ะ?”

 

            “ฟุริฮาตะ โควคิ” คนผมเทาที่ชื่อไฮซากินิ่งไปนิดนึงก่อนจะพูดว่า

 

            “...คุ้นจริงๆด้วยแฮะ”

 

 

ไรท์บอกแล้ว ตอนพิเศษใช้คนค่อนข้างคุ้มล่ะค่ะ

 

ไฮซากิโผล่มา แล้วชูที่ไฮซากิพูดด้วยจะเป็นใครล่ะคะ

 

ไรท์ไม่สามารถรังแกนายน้อยได้นานหรอกค่ะ ยังไงไรท์ก็รักนายน้อยที่สุดอยู่แล้ว อ๊ายยยย

 

เม้นต์หน่อยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

406 ความคิดเห็น

  1. #393 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 02:42
    โอ๊ย ฟิคเน้มีแต่คู่ที่ชอบทั้งนั้นเลย ฮือออออ
    นายน้อยกริ้วขนาดนี้...ไม่อยสกนึกถึงตอนที่ฟุริวาว่ากลับไปเลยค่ะ ;-;
    #393
    0
  2. #299 Wu.N (@ning_kris) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 06:20
    รุ้งเทา!!!
    #299
    0
  3. #298 kikasa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 05:53
    รุ้งเทา>&#176;^&#176;< อยากหั้ยนายน้อยเจอฟูริแล้วอะ..
    #298
    0
  4. #297 Phatonepiece (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:17
    รุ้งเทาก็มา..... เอร๊ยย
    #297
    0
  5. #296 เคียวโตะ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 22:02
    เมื่อไหร่จะเจอกันสักทีอยากให้นายน้อยกับชิวาว่าเจอกันแล้ววง่าา
    #296
    0
  6. #295 Choco_Chocky (@Jirapha-2546) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 21:18
    โอ๊ยตายแล้วววววว รุ้งเทามาทีแย่งซีนหมด 55555 น้องเทาช่างน่ารักยิ่งนัก //ปักธง!

    เดี๋ยวๆ นี่ฟิคอาคาฟุริ XD
    #295
    0
  7. #294 Leng_nako (@lenglengney) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 20:55
    คู่รุ้งเทาก็มา*///* นายน้อยกำลังจะผลิตน้ำแข็งแล้ววว
    #294
    0