ทำนองรักข้างหัวใจ My Shining Star

ตอนที่ 5 : คุณชายสายรุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,065
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61



ตอนที่ห้า คุณชายสายรุก

ทุกคนคะ... แยกย้ายกันไปพักผ่อน... แล้วคืนนี้เจอกันหนึ่งทุ่มตรงที่ห้องจัดเลี้ยงนะคะ... วันนี้เรามีเซอร์ไพรส์ด้วยค่ะ รับรองว่าทุกคนต้องคาดไม่ถึงแน่นอน...”

เย้ ๆ ๆ”

แฟนคลับต่างพากันโห่ร้องด้วยความยินดีและตื่นเต้นตามคำประกาศของเชอร์รี่

วัชรภูได้ยินเช่นนั้นก็ลืมตัวยิ้มอย่างแกน ๆ ในตอนแรก ทว่าพอนึกขึ้นมาได้ก็รีบปรับสีหน้า... เขาต้องฝืนทำหน้าแปลกใจสินะ...

เรื่อง เซอร์ไพร้ส์’ ที่ว่าของเชอร์รี่ก็น่าจะเป็นเรื่องที่เจ้าเควินจะมาปรากฏตัว  ซึ่งเขาไม่เห็นว่ามันจะน่าตื่นเต้นตรงไหนเลย... แต่เขาไม่ได้บอกเชอร์รี่หรอกว่าเขารู้เรื่องเซอร์ไพร้ส์ของเธอแล้ว...

อันดามันไปนั่งแอบอยู่อีกมุมหนึ่งในล็อบบี้... ตั้งแต่เกิดเหตุบังเอิญที่ท่าเรือเป็นอันทำให้เธอต้องสูญเสียจุมพิตแรกในชีวิตให้กับอีตานักร้องขี้เก๊กนั่นไปแล้ว... หญิงสาวก็เข้าหน้าเขาไม่ถูก... ต่างจากอีตาบ้านั่น... ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!? แต่เธอก็ไม่อาจละสายตาออกจากริมฝีปากได้รูปของเขาได้เลย มิหนำซ้ำในสมองก็เหมือนจะวนเวียนแต่ภาพและรสสัมผัสจากเรียวปาก... กลิ่นกายหอมสะอาดยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก...

ฮือ... ยายซี... เธอบ้าไปแล้วใช่ไหมเนี่ย!!?’ อันดามันสะบัดศีรษะแรง ๆ เหมือนต้องการจะสลัดเหตุการณ์และความทรงจำหวั่นไหวให้ออกไปจากห้วงคำนึง...

นี่ค่ะ กุญแจห้องคุณสายฟ้า... อยู่ติดกับหน้าหาดตรงโน้นเลยค่ะ พักผ่อนก่อนนะคะ... แล้วค่ำ ๆ เจอกัน” เชอร์รี่แจกจ่ายกุญแจและคีย์การ์ด...

แล้วนี่ก็กุญแจห้องคุณซีค่ะ... แต่ว่า... คุณซีนอนคนเดียวได้ใช่ไหมคะ?” เชอร์รี่มอบกุญแจห้องให้กับอันดามันเป็นคนสุดท้าย

ดะ... ได้ค่ะ... สบายมาก” อันดามันหน้าเจื่อนเมื่อได้ยินว่าจะต้องนอนคนเดียว... เพราะว่าเธอแทบไม่เคยได้มีโอกาสไปค้างอ้างแรมที่ไหน... แต่ก็ไม่อยากทำตัวให้มากเรื่องไป... เกรงว่างานหน้าจะไม่ถูกเรียกใช้งานหากเธอเรื่องมาก...

ไง... กลัวหรอ?” วัชรภูพูดอย่างรู้ทัน

“.......” อันดามันพยักหน้า แต่พอนึกขึ้นได้ก็รีบปฏิเสธ

ปละ เปล่าค่ะ... ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย” 

เมื่อกี๊คุณเพิ่งยอมรับว่าคุณกลัว...” วัชรภูดักคอแล้วยิ้มมุมปาก... แอบคิดจะทำอะไรเล่นสนุก ๆ จุดอ่อนของยายเฉิ่มอีกอย่างก็คือ เธอกลัวผีสินะ... เสร็จแน่!’

ฉัน... ไม่คุยกับคุณแล้ว” ยายเฉิ่มสะบัดหน้า แล้วทำท่าจะเดินหนีไป

เดี๋ยวก่อน” วัชรภูเรียกไว้ ทำให้ยายเฉิ่มหันกลับมา

มีอะไรอีกล่ะคะคุณชาย” อันดามันประชด...

คุณช่วยเอากระเป๋าไปให้ผมที่ห้องหน่อยสิ” นักร้องหนุ่มตอบ

เหอะ... ที่นี่โรงแรมระดับห้าดาวนะคะ... เขามีพนักงานมาช่วยเราขนของให้แล้วค่ะ...” อันดามันข่มใจพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทั้งที่จริงก็ร่ำ ๆ อยากจะตะโกนด่า...

พูดไม่ทันขาดคำพนักงานของโรงแรมก็เดินเข้ามาช่วยกันยกกระเป๋าสัมภาระของแขกผู้มาพักไปส่งที่ห้อง... คราวนี้อันดามันมองเขาอย่างเยาะ ๆ หนอย... อีตาบ้านี่... ไม่วายจะแกล้งเธอนะ... แต่เสียใจด้วยย่ะ ที่ฉันฉลาด และรู้ทันนาย!’

ก็จริง” วัชรภูพยักหน้ายอมรับ... วัชรภูส่งรอยยิ้มหวานทว่าซ่อนความร้ายกาจไปให้... ส่วนอันดามัน ผู้ไม่เท่าทันความคิดของเขา... ถึงกับตีหน้าไม่ถูกที่จู่ ๆ นักร้องหนุ่มก็โปรยยิ้มทรงเสน่ห์ให้กับเธอ จึงอดเผลอเคลิ้มตามไม่ได้...

แต่แล้วเขาก็ดับฝันของเธอด้วยการปลดกระเป๋าเป้ที่เขาสะพายอยู่ลง แล้วยื่นมันส่งให้เธอ เล่นเอาอันดามันแทบรับไว้ไม่ทัน แถมอีกระเป๋าเป้นี่ก็หนักอึ้งซะด้วย

มันยังเหลืออีกใบหนึ่ง...” เขาบอกพร้อมกับบิดไหล่สองข้างราวกับว่ากำลังเมื่อยเสียเต็มประดา

โทษที... ใบนี้อาจจะหนักสักหน่อย” เขายิ้มเยาะ

แต่คุณห้ามทำมันตกล่ะ... เพราะถ้าของข้างในเสียหาย... รับรองว่าคุณต้องใช้หนี้หัวโตแน่ ๆ”

นักร้องหนุ่มกล่าวย้ำ ก่อนจะหมุนตัวเดินนำไป... ทิ้งให้อันดามันขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน... นึกเชื่อคำเตือนที่อีตานักร้องจอมกวนประสาทบอกไว้ก่อนหน้านี้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม...

ถ้าแค่นี้คุณคิดว่าผมนิสัยแย่ละก็... รู้ไว้ด้วยว่าผมยังแย่ได้กว่านี้อีก...’

@>----------------------------<@

นี่แก... เห็นอะไรไหม?” หนึ่งกมลสะกิดเพื่อนสาว ทั้งสองเพิ่งออกมาจากห้องน้ำที่อยู่ตรงบริเวณล็อบบี้ของโรงแรม จึงได้เห็นภาพที่อันดามันหิ้วกระเป๋าเป้เดินตามวัชรภูไป นัยว่าทั้งคู่น่าจะกำลังจะไปที่ห้องพัก

เห็น” หญิงสาวอีกคนหนึ่งตอบเพื่อน

เบตตี้ หรือบัณฑิตา เป็นแฟนคลับตัวท็อปของวัชรภูคนหนึ่ง เธอติดตามเขาไปทุกงาน และยังคอยสนับสนุนผลงานของวัชรภู เป็นแม่งานโปรเจคต่าง ๆ ที่ทำให้เขา จนใคร ๆ ต่างพากันนับว่าเบตตี้นั้นคือแฟนคลับทัพหน้า ของนักร้องหนุ่มไปแล้ว...

ยายซีอะไรคนนั้น... สรุปว่าเป็นอะไรกับพี่สายฟ้ากันแน่!? คุณเชอร์รี่บอกว่าแม่นั่นเป็นแค่นักดนตรีที่จะมาเล่นเปียโนให้พี่สายฟ้าไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมนางถึงตามพี่สายฟ้าไปที่ห้องล่ะ แถมยังเอากระเป๋าพี่สายฟ้าไปถืออีก?” หนึ่งกมลตั้งข้อสังเกต

นั่นสิ” เบตตี้เห็นด้วย “แต่ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพี่สายฟ้าจะคั่วกับยายนั่นจริง ๆ เพราะยายนั่นจืดสนิท”

ดูไปดูมา... ฉันว่ายายซี หน้าตาคุ้น ๆ อยู่นะ” หนึ่งกมลกล่าวอย่างครุ่นคิด

คุ้นยังไง? เธอรู้จักแม่นั่นด้วยเหรอ? เธอชอบมั่วตลอด” เบตตี้หันมาชักสีหน้าใส่เพื่อน... เพราะหนึ่งกมลมักจะรู้จัก รู้ดีไปเสียหมดไม่ว่าเจอใคร

จริง ๆ นะ... ฉันว่า... ฉันเคยเห็นแม่นั่นที่ไหน” หนึ่งกมลยืนยัน

“.........” เบตตี้ไม่ว่าอะไร แล้วเธอก็เดินผละออกจากหนึ่งกมลไป

อะ... อ้าว... เบตตี้ แล้วนั่นเธอจะไปไหน? ห้องพักพวกเราอยู่ข้างบนนะ” หนึ่งกมลแย้ง เพราะเห็นเพื่อนรักเดินมุ่งหน้าไปยังด้านนอก... โรงแรมแห่งนี้มีที่ห้องพักทั้งในรูปแบบอาคารที่แบ่งเป็นห้องพัก และที่พักในลักษณะเป็นเรือนหลังเล็ก ๆ สร้างติดกับชายหาด ซึ่งที่พักที่ทางทีมงานเตรียมให้กับแฟนคลับคือห้องพักในส่วนของตัวอาคารแต่ก็เลือกห้องที่เป็น Sea View หรือห้องพักที่มองเห็นทะเลได้

เธอขึ้นไปรอข้างบนก่อน... ฉัน... จะไปเดินเล่นรับลมสักหน่อย” เบตตี้หันมาบอกเพื่อน ขี้เกียจจะบอกว่าความจริงเธอจะแอบตามวัชรภูและอันดามันไปเพื่อสังเกตพฤติกรรม... และถ้านางนักดนตรีคนนั้นริอ่านจะมาเกาะแกะพี่สายฟ้าล่ะก็ เป็นได้เห็นดีกัน!

เดินเล่น? ร้อนอย่างนี้นี่นะ?” หนึ่งกมลพึมพำเมื่อได้ยินคำตอบจากเพื่อน แต่แล้วก็ยักไหล่ไม่ใคร่อยากจะสนใจ เพราะอากาศร้อนขนาดนี้ คงไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้นอนเปิดแอร์... บ่าย ๆ เย็น ๆ ตอนแดดร่มแล้วค่อยว่ากัน...

@>----------------------------<@

ฉันส่งคุณแค่นี้ก็พอแล้วมั้ง” อันดามันยื่นกระเป๋าเป้คืนให้นักร้องหนุ่มตรงหน้าห้องพักของเขา ระหว่างที่อีตาคุณชายกำลังไขประตูห้องพัก

มาจนถึงที่แล้ว... ก็ควรจะเอาไปให้ถึงในห้องพักสิ” วัชรภูไขกุญแจห้องเสร็จพอดี จึงผลักประตูเปิดออกกว้างเพื่อให้หญิงสาวเดินนำเข้าไปก่อน...

อดทนไว้ยายซี...’ หญิงสาวได้แต่เตือนตัวเองในใจ... เธอเดินลากขาเข้าไปในห้องพักของเขา แล้วปลดกระเป๋าเป้ใบใหญ่มาทุ่มลงโซฟาที่ใกล้ที่สุดอย่างแรงด้วยความเคืองแค้นเจ้าของ

เฮ้! ผมบอกแล้วนะว่าให้ระวัง! ถ้าของผมเสียหาย คุณมีปัญญาชดใช้ให้หรือไง?”  วัชรภูรีบวิ่งไปดึงกระเป๋าที่เพิ่งกระเด็นตกพื้นไปขึ้นมาปัดฝุ่น (ซึ่งก็ไม่น่าจะมีฝุ่นหรอก ห้องออกจะสะอาด)

เดี๋ยว... จะไปไหน?” นักร้องหนุ่มถามเสียงเข้ม เมื่อเห็นเธอกำลังจะเดินออกจากห้องพักไป...

หมดหน้าที่ฉันแล้ว ฉันก็...”

ใครบอกว่าคุณหมดงานแล้ว?” วัชรภูขัดทันควัน

อ้าว... ก็ฉันเอากระเป๋ามาส่งให้คุณแล้ว... คุณยังจะให้ฉันทำอะไรให้คุณอีกล่ะคะ?” อันดามันชักจะเหลืออดกับความกวนของอีตานักร้องบ้าอำนาจ...

คงไม่ต้องถึงขนาดให้ฉันมาอาบน้ำ ประแป้ง ส่งคุณเข้านอนหรอกมั้ง!?” หญิงสาวประชดเข้าให้

ความคิดไม่เลวนี่” วัชรภูลูบคางด้วยท่าทางยียวน แล้วค่อย ๆ ถอดเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์สีซีดที่เขาสวมทับเสื้อยืดออก

อ๊าย... คุณสายฟ้า! จะบ้าเหรอ หยุดถอดเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะ!?” อันดามันโวยวาย แต่ยืนงงมองเขาตาค้าง... ผิวพรรณเปล่งปลั่งที่เต็มไปด้วยออร่าของดาราพุ่งกระจาย

หลับตาซะ ถ้าไม่อยากเป็นตากุ้งยิง... หรือคุณอยากมองผมแก้ผ้า?” วัชรภูสั่ง

อ๊าย! คุณบ้าไปกันใหญ่แล้ว!” ว่าแล้วเธอก็รีบหันหลังให้เขา เพราะดูเหมือนอีตานักร้องชีกอจะไม่ได้หยุดแค่ถอดเสื้อตัวนอก และคงจะเปลื้องเสื้อผ้าออกตามที่บอกจริง ๆ

บ้าที่ไหน? คุณเป็นคนอาสาจะอาบน้ำให้ผมเองนะ” นักร้องหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ

อันดามันขนลุกซู่ เพราะเขาเข้ามากระซิบซะใกล้... สัมผัสได้เลยว่าเขากำลังยืนประชิดตัวเธอจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดใบหู... เท่านั้นเธอก็ต้องหลับตาปี๋ ตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับตัว... เพราะตั้งแต่เกิดมา เธอก็เพิ่งเคยอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายขนาดนี้เป็นครั้งแรก แล้วจะให้เธอทำตัวอย่างไรถูก? ในเมื่อผู้ชายคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังก็ดันเป็นหนุ่มในฝันของเธออีกด้วย...

จากการใกล้ชิดในระยะเผาขน ทำให้วัชรภูได้กลิ่นกายสะอาดของสาวน้อยลอยมาปะทะจมูก... จะว่าไปผู้หญิงที่เขาแอบเรียกเธอในใจว่ายายเฉิ่ม ก็ตัวหอมไม่เบา... แล้วยังจะแก้มใส ๆ กับริมฝีปากที่เขาจำได้ดีว่าแสนนุ่มของเธออีกล่ะ... บางครั้งเขาก็ชักอยากทำตัวเกเรเล่นตามน้ำ... ไหน ๆ เจ้าแมวป่าอย่างไอ้นุ เพื่อนรักของเขามันก็เชียร์นักเชียร์หนา ยัดเยียดอยากจะให้เขาจีบยายเฉิ่มซะให้ได้...

ลืมตาได้แล้ว” วัชรภูสั่งทาสสาวของเขา

คุณไม่ได้...” ยายเฉิ่มอึกอักยังไม่ยอมลืมตาตามที่เขาบอก

นักร้องหนุ่มหัวเราะในลำคอ ก่อนจะตอบเธอว่า “เรื่องอะไรผมจะแก้ผ้าให้คุณมองฟรี ๆ?”

อันดามันเบ้ปากอย่างหมั่นไส้... แล้วจึงหมุนตัวกลับไปเถียงเขาว่าเธอไม่ได้พิศวาสอยากดูแม้แต่น้อย (จริงอะ?) แต่ว่า...

อ๊าย! ไหนคุณบอกว่าไม่ได้แก้ผ้าไง!?” อันดามันซอยเท้าที่พื้นอย่างขัดใจ... เพราะเมื่อเธอหันมาก็เห็นอีตาคุณชายสายฟ้าจอมหลงตัวเองยืนเปลือยอกเต็มตา... เขาคงอยากจะอวดมัดกล้ามและหน้าท้องไร้ไขมันส่วนเกินที่เป็นลอนสวยงาม แล้วเธอก็ดันอดตื่นตะลึงกับภาพที่เห็นจนต้องแอบกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างค้นหาที่ติแต่ก็ไม่พบเจอ... และใครจะรู้ล่ะว่าในเวลาไม่นานต่อจากนั้น เธอจะกลายเป็นเจ้าของมัดกล้ามแกร่งของเขา

ไงล่ะ? ถึงกับตาค้างเลยเหรอ?” วัชรภูหัวเราะเสียงแปร่ง หลบตาเธอแล้วยกมือขึ้นมากอดอกแก้ประหม่า...

ปกติแล้วเขาไม่คร้ามกับสายตาผู้คนเวลาที่ถอดเสื้อในที่สาธารณะ บ่อยครั้งที่เขามักถอดเสื้อเช่นเมื่อออกไปเล่นกีฬา ไม่ว่าจะบาส หรือเตะบอลกับเพื่อน ๆ เนื่องจากรำคาญเนื้อตัวชุ่มเหงื่อ อีกอย่างคือเขามั่นใจในรูปร่างของตัวเองว่ามีดีพอจะอวด... จะด้อยกว่าเจ้านุเพื่อนรักของเขาก็ตรงที่สีผิวของมันนั่นแหละ รายนั้นผิวขาวอย่างกับหลอดไฟนีออน แต่รับรองว่าถ้าเขากับเจ้านุได้ถอดเสื้อเดินด้วยกันเมื่อไหร่... สาว ๆ มองพวกเขากันตาปรอยทั้งนั้น... แต่...สายตาของยายเฉิ่มที่จ้องมองเขานั้น รู้สึกได้ว่าเธอตื่นเต้นอย่างกับคนที่เพิ่งเคยเห็นหมีโคอาล่าในสวนสัตว์เป็นครั้งแรกในชีวิต...

เลิกจ้องผมสักที... แล้วก็ช่วยรีบไปเตรียมน้ำให้ผมอาบเดี๋ยวนี้” วัชรภูสั่งแก้เก้อ... ชักจะประหม่าเพราะสายตาเธอ...

ไม่อย่างนั้น... ผมจะถอด...” นักร้องหนุ่มไม่ได้แค่พูดเปล่า ๆ หากแต่เขายังลดมือสองข้างลงมาวางแหมะไว้ไว้ที่ขอบกางเกง... ตั้งท่าจะปลดกระดุมกางเกงยีนส์อีกด้วย...

กรี๊ด! อีตาบ้า!” อันดามันร้องวี๊ด ก่อนจะวิ่งแน่บเข้าห้องน้ำไป...

วัชรภูส่ายหน้า หัวเราะอยู่คนเดียว... คิดอย่างลืมตัวว่า... ดูไปดูมา... ยายเฉิ่มก็น่ารักดีเหมือนกันนะ’

@>----------------------------<@

เสร็จหรือยังเนี่ย ผมเหนียวตัวจะแย่แล้วนะ” เจ้าของร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับก้าวฉับ ๆ เข้ามาในห้องน้ำ ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอย่างสบายใจ...

“.......” อันดามัน ผู้กำลังนั่งเฝ้าอยู่ตรงขอบอ่างอาบน้ำก็แอบเหลือบตามองเขาแวบหนึ่ง เช็คดูว่าอีคุณชายชีกอนุ่งผ้าผ่อนเรียบร้อยดีหรือไม่... พอเห็นชุดที่เขาสวมแล้วก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก... เพราะว่าวัชรภูเปลี่ยนมาใส่เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูสีชมพูหวานจ๋อย (เดาว่าคงเป็นเสื้อคลุมที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ให้ผู้เข้าพัก) ดูจะมิดชิดดี... แต่เอ๊ะ!... เดี๋ยวนะ!?... เขาใส่เสื้อคลุมอาบน้ำอย่างนั้นเหรอ? งั้นก็แปลว่าเขาไม่ได้ใส่อะไรข้างในภายใต้เสื้อคลุม!?

คิดได้เพียงนั้น แก้มใสของอันดามันก็พลันเปลี่ยนสีกลายเป็นสีชมพูเข้มสุกปลั่ง ครวญในใจว่า... ‘โอย... ยายซี... ทำไมเธอต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วย!?’ ใจหนึ่งนั้นอยากมอง... มั่นใจเลยว่าไม่ว่าใครก็ต้องอยากเห็น... แต่ว่า...

หญิงสาวลองจุ่มมือลงน้ำเพื่อตรวจสอบอุณหภูมิในอ่างอาบน้ำอีกครั้งด้วยกริยาติดจะลนลานนิด ๆ แล้วจึงลุกขึ้นพูดกับเขาโดยไม่มองหน้า...

อาบได้แล้วค่ะคุณชาย!” พูดจบอันดามันก็รีบเดินออกจากห้องน้ำ แต่ว่ามีมือแกร่งของวัชรภูกางทาบประตูอีกฝั่งหนึ่งเสียก่อน เพื่อกั้นไม่ยอมให้เธอออกจากห้องน้ำไป

เดี๋ยวก่อนสิ”

ฉันผสมน้ำให้คุณเสร็จแล้ว... ฉันจะกลับห้องไปพักผ่อน”  

จะรีบไหน?” วัชรภูลดมือลงจากกรอบประตูก็จริง แต่เขาก็ก้าวเข้ามาหาเธอช้า ๆ ทำให้คนตัวเล็กกว่าถอยเท้ากลับโดยอัตโนมัติ

จะไม่อยู่ช่วยผมอาบน้ำก่อนเหรอ?” เขาชวนทีเล่นทีจริง...

ไม่!” ยายเฉิ่มแว๊ดกลับมาเสียงดังลั่น

ถอยไปเดี๋ยวนี้... ฉันจะกลับห้องพัก!” หญิงสาวสวนกลับอย่างลืมตัว

“.......” วัชรภูหัวเราะในลำคอ “คุณเป็นใคร? มีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม? ลืมสถานะของตัวเองไปแล้วเหรอ?” เขาถาม และยังสาวเท้าเข้าไปหาเธอด้วยท่าทางคุกคาม...

จำไม่ได้แล้วเหรอว่าคุณรับปากเอาไว้ว่ายังไง? คุณบอกเองว่าจะยอมทำตามคำสั่งของผมทุกอย่าง เพื่อแลกกับงานนี้... และตอนนี้ผมก็อยากให้คุณช่วย...” นักร้องหนุ่มกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปจับปอยผมของเธอ...

คุณจะทำอะไร!?” หญิงสาวถามหน้าตาตื่น... “นี่... ถอยไปนะ! ว๊าย!”

ตู้ม!’

ความกลัวทำให้อันดามันเดินถอยหลังโดยไม่มองทางจนชิดกับขอบอ่างอาบน้ำ กระทั่งเสียหลักล้มจ้ำเบ้าลงไปในอ่างอาบน้ำนั้นเอง...

ฮ่า ๆ ๆ” เสียงหัวเราะของตัวร้ายดังกึกก้องไปทั้งห้องน้ำ... เขาคงจะสนุกมากกับการได้เห็นเธอตะเกียกตะกายแถมยังกินน้ำประปาเข้าไปหลายอึก...

คนบ้า! ยังมีหน้ามาหัวเราะเยาะอีก!” อันดามันโกรธสุดขีด เอาคืนเขาด้วยการวักน้ำในอ่างสาดใส่เขา บอกได้เลยว่านาทีนี้ ถ้าเธอมีมีดหรือปืนล่ะก็... อีตาบ้านี่ต้องได้เป็นศพแน่! แต่ที่น่าโมโหก็คือ วัชรภูแค่ยกมือขึ้นมากำบังเล็กน้อย... และยังหัวเราะไม่หยุด... เขาคงไม่แคร์ว่าจะต้องเปียก เพราะถึงอย่างไรเขาก็กำลังจะอาบน้ำอยู่แล้ว

เล่นบ้าอะไรของคุณ! สนุกมากนักเหรอกับการได้รังแกคนอื่น!?” อันดามันพยุงตัวเองขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำก่อนจะตวาดใส่เขา

“.......” วัชรภูยืนตะลึง เพราะภาพตรงหน้าทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากสาวน้อยซึ่งบัดนี้เปียกปอนไปทั้งตัวได้เลย...

แก้มใสของเธอแดงจัด... ทรวงอกสะท้อนขึ้นลงถี่คงเพราะหญิงสาวน่าจะโกรธจัด... และเธอคงจะลืมไปแล้วว่าเสื้อยืดสีขาวเวลาเปียกน้ำแบบนี้แล้วก็แทบจะไม่สามารถปิดบังรูปร่างงดงามของคนที่เขาเคยคิดว่าเธอทั้งเฉิ่มทั้งเชยได้เลย...

หญิงสาวกำมือแน่น เธอโกรธจนน้ำตาคลอ แต่ก็รู้ดีว่าทำอะไรเขาไม่ได้... อันดามันจำต้องสะกดกลั้นน้ำตาเอาไว้สุดฤทธิ์ จะไม่ยอมให้เขาได้เห็นมันอีก... เธอทั้งโกรธและอับอาย... แล้วตัดสินใจวิ่งออกจากห้องน้ำไปด้วยความเร็วสุดฝีเท้า...

เดี๋ยวก่อน!” นักร้องหนุ่มรีบวิ่งตามมาถึงหน้าประตู ดึงเธอกลับเข้ามาไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะก้าวเท้าออกจากห้องพักของเขาไป... แม้เขาจะยอมรับกับตัวเองว่าเขาอยากแกล้งเธออยู่บ้าง... แต่ก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะกลัวเขาขนาดเดินไม่ดูตาม้าตาเรือจนล้มลงไปในอ่างอาบน้ำแบบนั้น... ที่สำคัญคือเขาไม่อาจปล่อยให้เธอออกไปจากห้องของเขาทั้งที่ตัวเปียก ๆ จนเห็นอะไรต่อมิอะไรได้ถนัดตาขนาดนี้! ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวเองไม่ได้ตระหนักถึงข้อนี้เลยด้วยซ้ำ...

ปล่อยฉันนะ!” เธอสลัดแขนสุดแรง... ไม่อยากอยู่ใกล้เขาอีกแม้สักวินาที

โอเค... ผมรู้ว่าผมแกล้งคุณมากเกินไป” เขากล่าว แต่ยังไม่ยอมทำตามคำสั่งของเธอ

คนอย่างคุณจะรู้อะไร!?” หญิงสาวตวาดกลับ  “ปล่อยฉัน!”

วัชรภูผู้ไม่เคยมีใครมาขึ้นเสียงก็เลยชักจะโกรธ... เวลาเธอดื้อแบบนี้เขานะ... อยากจะจับมาจูบแรง ๆ ดูสิว่าจะหายพยศไหม...

คุณออกไปข้างนอกทั้งอย่างนี้ไม่ได้หรอก!”

ทำไมจะออกไปไม่ได้!? ปล่อยฉันสิ” หญิงสาวกัดฟันตอบพร้อมกับพยายามบิดแขนออกจากการเกาะกุม

ก็ตัวคุณเปียก” นักร้องหนุ่มกล่าวอ้อมแอ้ม... พยักหน้าเล็กน้อยมาที่เธอ และอดที่จะกวาดตาไปทั่วเรือนร่างกึ่งเปลือยของเธอไม่ได้...

กรี๊ด!” อันดามันร้องวี๊ดเมื่อนึกขึ้นมาได้ แล้วยกแขนสองข้างขึ้นบดบัง... บ้าจริง! เธอลืมไปสนิทเลยว่าการที่เธอเปียกน้ำโดยที่ใส่เสื้อสีขาวอย่างนี้แล้ว...

อ้ะ... ผมให้ยืม” นักร้องหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ของเขามาคลี่ออกเพื่อคลุมให้เธอ...

วัชรภูพูดราวกับว่าเขาเป็นคนที่ช่างมีน้ำใจเหลือเกิน... ทั้งที่เธอต้องเอาเสื้อของเขามาใส่เพราะเขาต่างหากที่กลั่นแกล้งเธอให้ตัวเปียก!

หญิงสาวผลักมือเขาออก แต่ก็ยอมคลุมเสื้อที่เขาใจดีให้ยืม (ประชด) แล้วหันไปกระชากประตูเพื่อจะวิ่งออกจากห้องพักของเขาไป... โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนแอบมองอยู่จากมุมหนึ่ง... เห็นอันดามันวิ่งออกมาจากห้องพักของนักร้องชื่อดัง!

@>----------------------------<@

อารามรีบร้อนและรังเกียจเจ้าของเสื้อแจ็คเก็ตที่เธอสวม... ทันทีที่เธอมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องพักของเธอ อันดามันก็สลัดเสื้อคลุมทิ้งอย่างไม่ใยดีไว้ที่หน้าห้อง เดาว่าเสื้อคลุมตัวนี้คงจะมีราคามากก็ตาม... แต่เธอไม่สนใจหรอก และไม่คิดจะเอามันเข้าไปในห้องให้รกลูกตา!

หญิงสาวไขกุญแจมือไม้สั่นด้วยความโกรธ แต่พบว่าถ้าไม่ใช่ลูกบิดประตูก็คงเป็นกุญแจที่เสียเป็นแน่เพราะเธอไขเท่าไหร่ก็ไม่ออก... ในขณะที่เธอกำลังสู้รบปรบมืออยู่กับลูกบิด พยายามเปิดประตูห้องพักอยู่นั้น... กลับมีใครคนหนึ่งกระชากประตูห้องพักออกจากข้างใน...  

เธอ! / คุณ!” ทั้งสองอุทานพร้อมกัน





 

อัพ EP.5 ให้อ่านกันต่อนะคะ... อีคุณชายสายฟ้ามาสายรุกละจ้า นางชักจะเกเรใหญ่แล้ว แกล้งหนูซีแบบไม่เว้นช่องว่างให้ได้หายใจหายคอ... ว่าแต่ผู้ชาย (อุ๊ย... ไรท์หลุดปาก) ที่อยู่ในห้องพักหนูซีคือใคร? แล้วจะได้ทันเห็นตอนหนูซีโป๊ไหม? ใครคือคนที่แอบมาเห็นหนูซีวิ่งออกมาจากห้องคุณชายสายฟ้า?

ส่วนคนที่อ่านเรื่องนี้แล้วอยากรู้เรื่องราวความรักคู่ของคุณนุ + หนูมีน (แมวป่า VS ลูกลิง) สามารถอ่านแบบเต็ม ๆ กันได้ที่เรื่อง "กระซิบรักข้างหัวใจ Be My Star" นะคะ



แฟน ๆ ในเด็กดี และธัญวลัย แนะนำว่าให้ติดตามไรท์จาก fan page facebook หรือ ig ด้วยนะคะ ไรท์จะแจ้งเตือนผ่านเพจ Chiisana Hoshi ทุกครั้งที่อัพนิยายให้ค่ะ

ดาวขอขอบคุณกำลังใจจากนักอ่านทุกท่านที่ชื่นชอบ ทั้ง comment ยอดไลค์ ยอดคะแนน Rating  รวมไปถึงแฟนคลับที่ติดตามกันทุกช่องทาง ทำให้ดาวมีกำลังใจในการเขียนขึ้นมากค่ะ...
☆Chiisanahoshi☆

เอารูป image พระเอกกับนางเอกมาฝากกันด้วยคร่า คือว่ารูปพระเอกเยอะหน่อย ไม่ว่ากันเนาะ ไรท์ไม่ได้ลำเอียง จริง จริ๊ง




Credit รูป : นายแบบ : Kim Jae Joong / ภาพตาม credit, นางแบบ : แพตตี้ อังศุมาลิน ภาพจาก IG @pattieung




ติดตามอ่านตัวอย่างตอนต่อไป หรือติชมได้ที่นี่ค่ะ ;
FACEBOOK : Chiisana Hoshi
TWITTER : @chiisana__hoshi
Instagram : @chiisana__hoshi













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #7 rabby63942138 (@rabby63942138) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:26
    เมื่อไรจะมาอัพคะ รอๆ
    #7
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #7-2 ChiisanaHoshi (@chiisanahoshi) (จากตอนที่ 5)
      19 ธันวาคม 2561 / 10:36
      ขอบคุณที่ติดตามนะค้า... จะอัพตอนใหม่วันเสาร์นี้ค่ะ พอดีเพิ่งเอาเรื่องนี้ไปลงที่ ReadAWrite เลยอยากอัพให้พร้อม ๆ กันค่ะ
      #7-2