คัดลอกลิงก์เเล้ว
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : ปองรัก
  • ประเภท : ซึ้งกินใจ
  • วันที่จัดจำหน่าย : กันยายน 60
  • เล่ห์ลับสลับใจ

    เจ้! ร้องเสียงดังอย่างตกใจเมื่อกำลังอยู่ใต้ร่างของภูมิพัฒน์ อย่าร้องดังสิพิมพ์เดี๋ยวห้องอื่นได้ยินแล้วจะเข้าใจผิดนะว่า... ไม่ได้พูดต่อแต่สายตาแปลกๆ แบบนั้นก็ทำให้ใบหน้าพิมฐาร้อนฉ่าขึ้นมาทันที

    ยอดวิวรวม

    86,943

    ยอดวิวเดือนนี้

    65

    ยอดวิวรวม


    86,943

    ความคิดเห็น


    367

    คนติดตาม


    1,350
    เรทติ้ง : 85 % จำนวนโหวต : 4
    จำนวนตอน : 63 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  17 ก.ค. 62 / 13:28 น.

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

    Teaser 


    พิมฐาซึ่งตัวเล็กกว่าก็ถูกลากไปทางเตียงได้โดยง่าย แต่แล้วคนขายาวก็ก้าวไวจนเกินกว่าที่เธอจะก้าวได้ทัน ทำให้หญิงสาวสะดุดและล้มไปใส่คนที่หยุดกระทันหันตรงด้านข้างเตียงเข้าพอดี

     

    ว้ายเฮ้ย

     

    แม้จะเจ็บที่ถูกล้มทับ แต่ทรวงอกนุ่มๆ ที่มาโดนตัวเขาก็ทำให้ภูมิพัฒน์ถึงกับสะดุ้งเฮือกทันที 

    พิมฐาที่รู้สึกตกใจมากก็รีบเท้าแขนเพื่อจะลุกขึ้นนั่ง แต่แล้วกลับถูกคนใต้ร่างพลิกตัวกลับขึ้นมาคร่อมอยู่ทางด้านบน แถมยังใช้มือจับตรึงข้อมือของหล่อนเอาไว้กับเตียงอีกต่างหาก

     

    เจ้!” หญิงสาวร้องเรียกเขาเสียงดังเพราะคิดว่ากำลังถูกแกล้งเล่น จนภูมิพัฒน์ต้องรีบปรามว่า

     

    อย่าร้องดังสิพิมพ์เดี๋ยวห้องอื่นจะได้ยินแล้วเข้าใจผิดนะว่า...” ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรต่อแต่หญิงสาวก็เข้าใจได้ในทันทีและพิมฐาก็รู้สึกได้ว่าใบหน้าของตนนั้นร้อนฉ่าขึ้นมาอย่างฉับพลัน

     

    เจ้ก็ปล่อยพิมพ์สิคะ” พิมฐาพูดเบาลงแถมยังไม่ยอมสบสายตากับภูมิพัฒน์

     

    เขินพี่เหรอพิมพ์ หน้าแดงเชียว” ชายหนุ่มไม่แค่พูดกับหล่อนด้วยน้ำเสียงแมนๆ สมชายแถมยังยื่นหน้าเข้ามาชิดกับใบหน้าของหญิงสาวใต้ร่างที่ตอนนี้แก้มกำลังขึ้นสีอย่างชัดเจน

     

    พิมพ์ไม่เล่นด้วยแล้วนะคะเจ้ พิมพ์จะลงไปงานแล้ว” พิมฐามองสบสายตาและร้องเสียงดังขึ้น

     

    นี่พิมพ์คิดว่าพี่เล่นหรือครับ” 

     ถึงจะรู้ว่าเจ้ชอบผู้ชาย แต่ไอ้แววตาแบบนี้นี่มันไม่น่าไว้ใจแล้วนะ!


     

    จะลง version นี้ไปจนถึงที่ 70% นะคะ

     

     

    ส่วนเล่ห์ลับสลับใจฉบับตีพิมพ์ 

    เจอกันได้ในแบบรูปเล่มนะจ้ะ

    พีคยิ่งขึ้นไปอีกแน่นอน 

    ;)

     

     

    ชื่อเรื่องเดิม 

    ญาณกาล



    ภูมิพัฒน์&พิมฐา

    image by MagazineDee 

    (Not for trading just for imagination)

     

     

    เล่ห์ลับสลับใจ โดย เนตรภัคตรา

    สำนักพิมพ์ปองรัก 
    ราคาปก 295 บาท ราคา 250 บาท 

    สั่งซื้อได้ที่
    inbox เพจสำนักพิมพ์ปองรัก


     
     
        

    ทั้งสถานที่ในชาติปัจจุบันและชาติอดีตในเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของผู้เขียน

    ทั้งสิ้น และมิได้มีความเกี่ยวข้องกับสถานที่แห่งใดทั้งสิ้นค่า 

     

    นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติก คอมเมดี้ แฟนตาซี พีเรียด

    สรุป คือ มีทุกแนวที่ไรท์อยากเขียน เลยมีทุกสิ่งเอฟรี่ธิ้งจิงเกอเบลให้คุณเลือกสรรค่า ;)  

    นอกจากความตลก เรื่องนี้ก็ยังมีความลุ้นระทึกและความมันส์ที่แปลกใหม่

    การดำเนินเรื่องส่วนใหญ่จะอยู่ที่ชาติปัจจุบัน ส่วนชาติอดีตจะอยู่ตอนที่ 20 ขึ้นไปค่า

    ถ้าอยากจะรู้ว่าสนุกมากขนาดไหนก็ลองจิ้มเข้าไปอ่านดูจ้า 

    ^^

     

     
     
    แบนเนอร์สวยๆ by คุณพลอย



    อย่ารอช้า เข้ามาฟินและฮากันเต้อะที่รัก 

    ^_^






    Ebook เล่ห์ลับสลับใจมาแล้วจ้า 
    มาสนุกและฟินก่อนใครแบบไม่ต้องรองานหนังสือ :D

     
    E-book วิวาห์ล้อมใจมาแล้วนะค้า

    ไปฟินยาวๆ กันได้เล้ย :)

     
     
     
    ฝากอุ่นรักในกองบิน ฉบับ E-Book ด้วยนะคะ ^^ 
     
     
     
    พลิกรักจากหลังไมค์

     

    กลรักสลับใจในรูปแบบ e-book ค่ะ

    มีตอนพิเศษสนุกๆ ฮาๆ น่ารักๆ เพิ่มเติมจาก
    ฉบับแพคเก็จถึงสามตอนด้วยกัน ;)
     
     
     
     
     

     

     

                         
     
     
        
     
     
    ติดตามข่าวเกี่ยวกับการอัพเดทนิยายทุกเรื่องของเนตรได้จากในเพจนะคะ 
            ขอบคุณมากค่ะ  ^^
     
     
        

     

     

     
     
     
     

     

    สารบัญ อัพเดท 17 ก.ค. 62 / 13:28

    บันทึกเป็น Favorite

    ตอน
    ชื่อตอน

    ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เนตรภัคตรา จากทั้งหมด 30 บทความ

    บทวิจารณ์

    2

    ทันสมัยด้วยภาษาและอบอุ่นละมุนกับสำนวน

    สวัสดีนะคะ ไรท์เตอร์ ถือว่าเราเป็นแฟนคลับตัวเล็กๆคนนึงที่มาอ่านแล้วอยากวิจารณ์นะคะ ไม่ใช่นักวิจารณ์มืออาชีพ //แอบเหลือบคำวิจารณ์ของมืออาชีพแล้ว โอ้โหดังๆ555 เราไม่ละเอียดขนาดนั้นนะ อาจจะเขียนไม่ยาวมากแต่ความรู้สึกล้วนๆนะจ้ะ555 คำแนะนำบางอย่างก็อาจจะไม่ได้เพอร์เฟ็คมาก แต่เราก็บอกไว้ล่ะกันนะ ถือว่าเป็นความคิดเห็นของนักอ่านคนนึงนะ555
    \r\n
    \r\n
    \r\nเรื่องนี้น่าอ่าน น่าดึงดูดมากจริงๆขร่ะะ!! แค่เริ่มแรกที่ใช้แนะนำตัว คุณไรท์เตอร์ก็สะกดพวกนักอ่านได้อยู่หมัด ได้อย่างเปิดไปหน้าต่อไปเรื่อยๆ. อ่านรวดเดียวเลยฮะะ ชอบการใช้ตัวเอียงเวลาพระ-นางคิดในใจ แต่ขอติงนิดๆ ในตอนเริ่มบท ใช้คำน่าดึงดูดจริง แต่เปลื่ยนสีดีไหมคะ? มันแสบตาแล้วก็ไม่เข้าเลยค่ะ อย่างไรก็ตาม ในแต่ละบทถ้า เอาเพลงมาไว้ข้างบนเลยดีไหม? จะได้บิ้วต์อารมณ์ตั้งแต่เริ่มอ่าน555 เรื่องนี้มีพล็อตที่หนาพอสมควร น่าติดตามมากจริงๆ
    \r\n
    \r\nการเปิดเรื่องด้วยเหตุการณ์ไฟไหม้ แล้วพระนางสลับร่างกันเนี่ย น่าติดตามจริงๆค่ะ อย่างที่บอกเลยว่าเรื่องนี้หลายแนวจริงๆ55 ส่วนตัวชอบชื่อเก่ามากกว่านะคะ แล้วที่พระเอกเป็นเกย์เหตุผลก็ดูเข้าท่าดีค่ะ มีขัดๆบ้างเวลาที่ไรท์เตอร์บรรยายบางฉาก บางเหตุการณ์ที่ไม่เห็นภาพมากอย่างที่ควร แต่รวบรัดได้ดีมากค่ะ
    \r\n
    \r\nในบางคำที่เป็นคำตกใจหรือเข้มเสียงขึ้นถ้าไรท์ใส่ ! ลงไปน่าจะได้อารมณ์มากขึ้นนะคะ เช่น เดี๋ยวนี้! กับเดี๋ยวนี้ มันแตกต่างกันใช่ไหมคะ ถ้าไรท์ใส่ลงไปจะดีขึ้นค่ะ!
    \r\n
    \r\nส่วนการจัดหน้ากระดาษต่างๆ สำหรับเราที่อ่านทางมือถือ ใช้ได้เลยค่ะ ไม่แน่นเกินไป มีย่อหน้าทำให้ไม่สับสนมากนะ สำนวนการบรรยาย บางฉากก็ชัดเจน แต่ส่วนใหญ่ค่อยข้างมองภาพไม่ออก เช่นฉากที่พระเอกกับเพื่อนจะขึ้นคร่อมกัน(?) มันยังงงๆอยู่เลย แต่ก็พอเข้าใจ ส่วนการบรรยายพาร์ทอดีตน่าติดตามมากค่ะ555
    \r\n
    \r\nส่วนตัวละครยังน้อยมาก อาจจะเพราะเพิ่งเริ่มเรื่อง แต่ในส่วนตัวแล้วยังไม่อินกับอารมณ์การเกลียดผู้ชายของนางเอกมากนัก ไม่อินกับความระเบียบจัดและความเย็นชาของพระเอกเลยค่ะ อาจจะเพราะว่าไรท์มาบรรยายในจุดที่ทั้งสองสนิทกันดีทำให้ไม่เห็นข้อแตกต่างมากนัก ถ้าสร้างสถานการณ์ให้เห็นความเย็นชาของพระเอกหรือความเกลียดผู้ของนางเอกมากขึ้นจะดีมากค่ะะ
    \r\n
    \r\nในส่วนของแก่นเรื่องค่อนข้างประทับใจเรื่องกรรมตามสนองมากค่ะ55 ที่พระเอกเคยทำไว้เมื่ออดีตชาติ
    \r\n
    \r\nก็สุดท้ายก็เป็นกำลังใจให้จ้าาา สู้ๆ!! แล้วก็ถ้าวิจารณ์ผิดตรงไหน ท้วงติงได้นะคะ เราจะรับผิดไว้เองถ้าอ่านไม่ดี(>/\\<)

    >>อ่านต่อ
    1

    พล็อตเรื่องน่าสนใจมาก เป็นอะไรที่ไม่ซ้ำนิยายเรื่องไหน ฉีกอะไรเดิมๆ

    แนะนำตัวก่อน แม่มดแห่งสลีธีรีน ร้านวิจารณ์นิยายสไตล์ RED (จัดเต็ม)
    พล็อต น่าสนใจมาก เป็นอะไรที่ไม่ซ้ำนิยายเรื่องไหนในท้องตลาด ฉีกนิยายเดิมๆไม่จรรโลงใจ เริ่มเรื่องมาเป็นฉากระทึกขวัญผู้อ่าน คงต้องรอติดตามไปทั้งเรื่อง ว่าจะผูกปมได้ออกมาแล้วจบอย่างไร ปมเล็ก ปมใหญ่ เบื้องต้นถึงตอนที่ 13 โครงเรื่องมาใช้ได้เลย ไม่รวน อยากเห็นถึงตอนจบนะคะว่าเป็นอย่างไร
    เนื้อเรื่อง ดำเนินไปได้สนุก น่าติดตาม มีการบรรยายโดยใช้เทคนิค Flashback เล่าเรื่องย้อนหลังในการผูกปมนิยาย แต่ถ้าย้อนไปย้อนมาบ่อยๆ เช้าวันถัดมา เย็นเมื่อวาน อาจลองรวบฉากใช้ความรู้สึกของตัวละครแทนการย้อนเวลาโดยไม่ต้องใช้คำว่า ย้อนกลับไปเมื่อเย็นวันศุกร์ ตัดฉากไปเลยแล้วใช้ตัวอักษรเอียง ไม่จำเป็นต้องระบุเวลา นิยายเรื่องนี้มีอดีตค่อนข้างเยอะ ไหนจะฉากความฝันอีก ถ้าตัดไปตัดมามันไม่สวยแล้วคนอ่านอาจงง ความสมจริงของเนื้อเรื่อง ตอนเข้าโรงพยาบาลอาจมีสงสัยกันบ้างว่าทำไมลุกได้เร็วจัง ทำไมไม่ตายตั้งแต่กระโดดน้ำลงมาแล้ว ปรกติมนุษย์เรา 10 เมตร ดิ่งลงมาถ้าผิวน้ำนิ่งก็เหมือนกระแทกลงหินปูน ขึ้นอยู่กับผิวน้ำและความเรียบด้วย คนกระโดดเป็นลองไปเปิดดูคลิป 50 เมตรไม่ตายก็มี ตรงนี้ละไว้ในที่เข้าใจได้ เพราะเนื้อเรื่องปูมาเป็นประเด็นของพรหมลิขิตระหว่างสองหญิงสาว และเวรกรรมแต่ชาติปางก่อนว่าเขามีบุญกรรมมาร่วมกัน เรื่องนี้ในสังคมไทยเชื่อ ต่างประเทศก็เชื่อเหมือนกัน เรื่องของปาฏิหาริย์มีจริง ผสมกับความเป็นนิยาย ทำให้ไม่เว่อร์เกิน สลับร่างกันได้ ไม่ตายลุกขึ้นมาได้คงไม่แปลก แต่อาจมียัดประโยคลงไป หรืออาจเป็นเพราะปาฏิหาริย์ที่ตัวเขาเองยังไม่เชื่อ อะไรก็ว่าไปได้นะคะ ฉากไฟไหม้ ควรเพิ่มการสำลักควัน คำพูดในฉากความตกใจของตัวละครให้สมจริงกว่านี้ ส่วนของบทนำเป็นองค์ประกอบสำคัญของนิยาย ไม่มีก็ได้ แต่ถ้ามีควรให้สมบูรณ์ สมจริงและน่าติดตาม
    อารมณ์ตัวละคร แสดงออกมาได้ดีระดับหนึ่ง สังเกตว่านางเอกจะพูดคะ นะคะกับแม่ตลอดจริงๆแล้วเราคงไม่ได้พูดนะคะกับพ่อแม่ตลอด อย่างเช่นตอนบ่นแม่เล่นหวย เราโมโหอยู่ รูปประโยคในความรู้สึกและคำพูดควรเปลี่ยนไปด้วย อีกฉากหนึ่งดีใจอาจไม่ต้องเขียนบรรยายว่าเขาดีใจ เขายิ้มเธอยิ้ม อีกคนก็ยิ้ม คนโน้นก็ยิ้ม อาจตัดประโยคการแสดงอารมณ์ไปเลยเป็นต่างคนมีความรู้สึกหลากหลายในรอยยิ้มเป็นนัย / ในส่วนของลักษณะนิสัยตัวละครดีนะคะ ชื่นชม ไม่จำเป็นว่าพระเอกต้องเย็นชา รวยคับฟ้า นิยายก็สนุกได้ อารมณ์ตัวละครในตอนแรกควรตกใจมากกว่านี้ สำหรับไฟไหม้ ไม่ใช่เครื่องหมายอัศเจรีย์ ปรัศนีเท่านั้นที่หายไปหลายประโยค มหัพภาคด้วย ฉากนักโทษใกล้ตาย "ข้าหนาว... หนาวเหลือเกิน.. ท่านอย่าทรมานข้าอีกเลย" มันจะแสดงอารมณ์ออกมาได้ดีกว่าว่าพวกเขาน่าสงสารมากแค่ไหน ใกล้ตายเต็มทีแล้ว
    การบรรยาย บรรยายได้คนอ่านเข้าใจ แต่ยังไม่สละสลวยในเรื่องคำ มีคำที่ใช้ความหมายผิดเยอะ อีกหลายคำซ้ำซากบ่อยเกินไป แต่สะกดผิดน้อย ควรลดการใช้คำว่าก็ คำว่าที่เยอะมากเกินไป ทันทีใช้บ่อยมาก / เครื่องหมายอัศเจรีย์ลืมหมดเลย ในประโยคช่วงกำลังตื่นเต้น “หนึ่ง สอง!” / “พิมพ์ เราต้องโดดลงไปในสระน้ำ เร็วเข้า!” โดดตรงนี้ หากเป็นในช่วงการบรรยายควรใช้คำว่ากระโดด / ลองย่นประโยคให้กระชับขึ้น ทั้งที่เป็นเวลาเพียงเสี้ยวนาที พิมฐากลับรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่าในอากาศรอบๆตัว อีกประโยคหนึ่ง ทันทีที่พิมฐารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอรู้สึกคอแห้งผาก / เครื่องหมายคำถาม (?) ลืมหมดเหมือนกัน / มายืนที่ตรงริมระเบียง = มายืนที่ริมระเบียง / “โอ๊ย/โอ๊ย” บทสนทนาของตัวละครในเครื่องหมายคำพูดใช้แบบนี้น่าจะดีกว่า = “โอ๊ย..” ต่างคนส่งเสียงออกมาพร้อมๆกัน / ฮะ คำนี้น่าจะเป็น ห๊ะ / คำว่าหน้าปุเลี่ยนๆที่ถูกต้องคือ หน้าปูเลี่ยนๆ แปลว่า ว. อาการวางหน้าไม่สนิท กระดากอายเพราะถูกจับผิด พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน / ว้าย = ว้าย! … ฯลฯ / รอยยิ้มสมใจที่ได้แกล้ง = อาจเป็นแสยะยิ้มหรือสะใจ / พร้อมเริ่มบรรยายว่า เอ่ยว่า ตัดคำว่าว่าออกได้เหมือนกัน / งั้นก็เชิญอาจารย์.. = เชิญอาจารย์.. / เรื่องหญิงสาวตัวเล็ก ผู้ชายตัวใหญ่ อาจลดลงหน่อย เป็นชายหนุ่ม หญิงสาว หรือแทนชื่อไปเลย เก็บไว้ใช้ตอนฉากโรแมนติกได้ให้คนอ่านรู้สึกตามว่าเราอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของคนตัวโต
    เพิ่มเติม การวางหน้าไม่รกหูรกตา ช่องไฟเยอะไปหน่อยไม่มีปัญหา ชื่อเรื่องไพเราะ เปิดมาแล้วอยากอ่านต่อ เพลงที่เลือกมาเข้ากับเรื่องดี แม้ว่าอาจต้องปรับปรุงเรื่องการบรรยาย ชมนิดนึงระหว่างการเขียนมีพัฒนาขึ้นจากตอนแรกๆ ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ แม่มดแห่งสลีธีรีน 3/3/60

    >>อ่านต่อ
    ดูทั้งหมด(2)

    คำนิยม Top

    "วิจารณ์นิยายเรื่อง เล่ห์ลับสลับใจ"

    (แจ้งลบ)

    ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีครับ ผมปันจี้ หรือ Dark_Illusion จากร้านรับวิจารณ์นิยายสไตล์ flower shop ขออนุญาตเป็นตัวแทนคุณ...››อ่านต่อ

    ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีครับ ผมปันจี้ หรือ Dark_Illusion จากร้านรับวิจารณ์นิยายสไตล์ flower shop ขออนุญาตเป็นตัวแทนคุณเมย์ มาวิจารณ์นิยายของท่านในครั้งนี้นะครับ ว่าแล้วก็มาดูกันเลยว่ามีอะไรให้เราได้เล่นกันบ้าง ^^ ชื่อเรื่อง : ชื่อกระชับดีครับมีคำพ้องระหว่างวลีช่วยให้ชวนจดจำมากขึ้นซึ่งเป็นเทคนิคที่ดีครับ และสื่อความหมายถึงเนื้อเรื่องถือว่าดีครับ การตกแต่งหน้าบทความ : อันที่จริงผมก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นักในเรื่องของการตกแต่ง ตราบใดที่มันไม่รกหูรกตา ไม่วางเรียงอะไรเป็นพรืดสะเปะสะปะมากมายก็ถือว่าโอเคแล้วครับ แต่ถ้าจะให้เพิ่มเติมอีกหน่อยคือ พยายามอย่าใช้ตัวอักษรสีแดงบ่อยนัก ให้ใช้เฉพาะตอนที่จะจั่วหัวหรือกล่าวสิ่งสำคัญในหน้าบทความและให้ใช้ตัวหนาสำหรับข้อความสำคัญนั้นจะดีกว่าครับ บทนำ : ผมค่อนข้างที่จะพูดละเอียดในส่วนของบทนำนะครับ เพราะมันเป็นหน้าแรกที่ผู้อ่านจะได้เจอ ในการวิจารณ์ส่วนเนื้อเรื่องจะเป็นการชี้แค่ประเด็นหลักๆ เท่านั้น ไม่ได้เป็นการยกขึ้นมาเป็นคำๆ เหมือนเช่นบทนำนะครับ พบคำเชื่อมประโยค “ที่” อยู่ค่อนข้างมากในบางย่อหน้า ในส่วนนี้สามารถตัดได้ หรือเปลี่ยนเป็นคำเชื่อมอื่นเช่น “ซึ่ง” “อัน” ได้ครับ คำเชื่อมซ้ำกันเหล่านี้ไม่ควรจะอยู่ติดๆ กัน รวมถึงคำซ้ำคำอื่นๆ ด้วย หันหลังกลับไปจับยึดราวระเบียงทางด้านหลัง (ซ้ำซ้อนไปครับลองนึกภาพหันหลังกลับไปดังนั้นราวระเบียงต้องอยู่ด้านหน้าสิ ในจุดนี้ตัดคำว่าด้านหลังทิ้งไปดีกว่าครับ) แต่อย่างน้อยเขาก็คิดว่าถ้าโดดลงไป อย่างน้อย... (ไม่ควรมีคำซ้ำ ตัดออกเถิดครับ) มือบางข้างนั้นที่กระชับจับเขากลับมา (มองไม่ค่อยเห็นภาพเท่าไหร่ครับ กระชับตรงไหนอะไรยังไง...) ตัวอย่าง...มือบางข้างนั้นที่กระชับจับไหล่เขาไว้พลางซุกหน้าแนบชิดแผ่นอกชายหนุ่มด้วยตัวสั่นเทา นับ หนึ่ง สอง แล้วเราต้องแยกกันโดด (น่าจะเป็นการโดดพร้อมกันมากกว่านะครับ) คนทั้งสองแทบจะได้ยินเพียงเสียงหัวใจ.......แทบจะ....... (ไม่ควรมีคำซ้ำ ตัดออกเถิดครับ อาจลองแก้เป็น คนทั้งสองเพียงได้ยินแต่เสียงหัวใจ........แทบจะ.......) มีจุดหนึ่งน่าสนใจให้ลองคิดครับ ในระหว่างช่วงความเป็นความตาย อาคารไฟลุก สระน้ำอยู่เบื้องล่าง ถ้าความสูงแค่ชั้นสองโดดลงไปคิดยังไงก็น่าจะปลอดภัยจนไม่น่าเป็นเหตุให้นางเอกกลัวขนาดนั้น น่าจะลองใส่เพิ่มไปว่านางเอกกลัวความสูง หรือ บริเวณที่จะโดดลงไปอาจติดขอบสระหรืออะไรก็ตาม เพื่อเพิ่มความเสี่ยงให้นางเอกเกิดความลังเลครับ และซัดกระแทกมายังแข้งขาและเนื้อตัว... (ไม่ควรมีคำซ้ำ เปลี่ยนคำเถิดครับ) เนื้อเรื่อง : จะเป็นการยกประเด็นขึ้นมาอย่างคร่าวๆ นะครับ ฟื้น เวลาบรรยายไม่น่าใช้คำว่า “เมื่อกี้” น่าจะใช้คำว่าเมื่อครู่มากกว่า ซึ่งหากเป็นบทพูดถึงจะพออนุโลมได้ครับ มาถึงตอนนี้ถึงได้รู้ว่าโดดมาจากชั้น 11 ถึงได้เข้าใจว่าทำไมพิมฐาถึงได้กลัวนัก ทีนี้เรามาลองคิดถึงความเป็นไปได้กัน ว่าโดดลงน้ำจากชั้น 11 จะมีโอกาสรอดแค่ไหน แรงปะทะจากน้ำกับวัตถุที่ตกลงมาสูงขนาดนั้น อย่างน้อยกระดูกของคุณจะถูกป่นหักไม่มีชิ้นดีเลยล่ะครับ นี่ลุกมาเดินเข้าห้องน้ำได้สบายเสียอย่างนั้น และที่ขาดไปคือไม่ได้กล่าวว่าสลบไปนานแค่ไหน ในเคสแบบนี้ก็อาจจะเป็นวันๆ หรือหลายวันเลยครับ หรือผมอาจอ่านข้ามเลยไป ต้องขออภัยด้วยครับ แต่แล้วทันทีที่พยาบาลเข้ามาในห้อง... บรรยายลักษณะนี้ควรบรรยายเหตุการณ์ต่อด้วยครับ ไม่ใช่ตัดฉากไป แม่กลัวแทบตายแน่ะยายพิมพ์ แกเจ็บมากไหม (แม่คุยกับลูกไม่น่าเรียกแกนะครับ) ครั้งแรก 1 ระวังเรื่องคำซ้ำด้วยครับ เช่น ย่องลงบันไดลงไปยังชั้นล่าง สองหนุ่มไม่ได้กำลังกลั่นแกล้งกันอยู่ ในที่นี้ภูภูมิแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวครับ ความเห็นเพิ่มเติมชอบฉากชวนจิ้นนี่เป็นบ้าเลยครับ แถมตั้งชื่อตอนว่าครั้งแรกอีก -////- ครั้งแรก 2 ช่วงที่สองหนุ่มคุยกันอยู่แล้วเปลี่ยนฉากมาที่พิมฐาน่าจะมีสัญญาณอะไรบอกสักนิดหน่อยว่าเปลี่ยนฉากแล้วนะครับ หนูพิมนี่ตกใจอยู่แปปเดียวแต่เก็บรายละเอียดได้ครบถ้วนมากทั้งสองเป็นใคร กล้ามแน่นขนาดไหน แหะๆ ศาสตราจารย์ด็อกเตอร์ผู้ใหญ่ผู้นำภาควิชา อ่านแล้วดูแปลกมากเลยครับ เปลี่ยนเป็น ศาสตราจารย์ ดร.ไตรภพ ซึ่งเป็นเป็นอาจารย์ผู้ใหญ่และเป็น... ดีกว่าครับ และก็น่าจะใช้คำว่าหัวหน้าภาควิชา หรือผู้อำนวยการหลักสูตร มากกว่าผู้นำภาควิชาครับ แจ็คพ็อตจริงๆ 1 ตกใจซ้ำกันสองรอบแล้วครับ กางเกงแสลกสีดำอันเนี้ยบกริ้บ แลดูแปลกๆ นะครับ อาจเปลี่ยนเป็นกางเกงแสลกสีดำที่รีดมาคมกริบ แจ็คพ็อตจริงๆ 2 ช่วงที่ตัดบทกลับมาที่พิมฐาขึ้นรถ หลังจากที่ย้อนอดีตไปกับภูมิพัฒน์น่าจะบอกเสียหน่อยนะครับว่าเปลี่ยนฉากแล้ว โดยส่วนตัวประเด็นเรื่องตกเป็นข่าวนี่ไม่น่าจะนะครับ เป็นอาจารย์ทำงานด้วยกันในมหาวิทยาลัย ถ้ากอดกันจับมือกัน หรืออยู่ด้วยกันนอกมหาวิทยาลัยค่อยน่าเป็นห่วง มีอีกประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจคือเป็นอาจารย์ด้วยกันแม้จะเป็นรุ่นพี่ก็ตามแต่ก็ดูอายุไม่น่าจะห่างกันมากไม่น่าจะถึงขั้นยกมือไหว้ตลอดเวลา อย่างมากก็อาจจะแค่ครั้งสองครั้งตอนทักทายและบอกลา นี่ถ้าภูมิพัฒน์เอ่ยถามตอนพิมฐากินน้ำเต้าหู้อยู่คงพ่นใส่เต็มๆ หน้า แหะๆ พี่เลี้ยงจอมเฮี้ยบ 1 อ้าวทำไมคุณภูมิพัฒน์ปล่อยให้เข้าใจว่าเป็นเกย์อย่างนั้นล่ะครับ (แม้ผมจะชอบก็ตามที 555+) โดยปกติถ้าเป็นเรื่องเข้าใจผิดแบบนี้น่าจะรีบแก้ตัวนะครับ นอกเสียจากมีแผนอะไรอย่างเช่นเพื่อใกล้ชิดสาวพิมมากขึ้น อันนี้คนเขียนก็อาจใส่แทรกเข้าไปในความคิดของภูมิพัฒน์ได้ครับ เวลาหนึ่งคาบกับการสอนแค่เรื่องระบบสืบพันธุ์เพียงอย่างเดียวค่อนข้างเสียเวลามากเลยครับ ความซุ่มซ่ามของอาจารย์พิมพ์ชวนหงุดหงิดเบาๆ แต่ฉากหาตัวอย่างสเปิร์มนี่ก็ทำเอาขวยเขินเบาๆ ได้เหมือนกันครับ ฮ่าๆๆ พี่เลี้ยงจอมเฮี้ยบ 2 เรื่องการแต่งกายนอกเวลานี่ไม่น่าจะใช่เรื่องมาตำหนิกันได้นะครับ แต่ถือว่าเป็นนิสัยรักความสมบูรณ์แบบของภูมิพัฒน์ก็ยกประโยชน์ให้แล้วกันนะครับ แต่พอมองเรื่องความสบเหตุสมผลแล้วมันอดไม่ได้จริงๆ ต้องให้มาคุยเป็นการส่วนตัวทั้งๆ ที่อีกฝ่ายทำงานอยู่ ตำหนิเรื่องการแต่งกายทั้งๆ ที่คนเป็นแม่เองก็ไม่ได้บ่นอะไรจริงๆ จังๆ แถมยังเป็นภายในร้านและภายในบ้านของเจ้าตัวอีก มันเลยดูแปลกๆ ไปหน่อยครับ เพราะไก่ลาป่วย อ่านแล้วร้องห๊ะขึ้นมาเบาๆ เรียกพี่ไก่ดีกว่าครับ หรือไม่ก็ ผู้เป็นลูกมือของมารดา (แต่ว่าทำไมลาบ่อยจังนะ ฮ่าๆๆๆ) ขอลอง .5 ตรงช่วงท่อนบนๆ บรรยายแปลกๆ อยู่นะครับ เรื่องความซวยมันไม่ได้เกิดมาจากความซุ่มซ่ามแล้วล่ะครับ รบกวนลองอ่านทวนดูสักหน่อยนะครับ โดยรวมแล้วยังขาดการบรรยายฉาก รายละเอียดปลีกย่อยต่างๆ ทำให้มองไม่ค่อยเห็นภาพเท่าไหร่นัก ขนาดความยาวแต่ละตอนมีขนาดใกล้เคียงกันและมีความยาวกำลังดีครับ มีข้อสงสัยเพียงเล็กน้อย โดยส่วนตัวคิดว่านิยายเรื่องนี้น่าจะจัดอยู่ในหมวดรักหวานแหววเฉยๆ นะครับ เพราะโทนเรื่องกว่า 80% เป็นเรื่องของความรัก จะมีเพียงแค่การสลับร่างเท่านั้นเองซึ่งคิดว่าไม่น่าจัดอยู่รักแฟนตาซีนะครับ เทคนิคขมวดปมทิ้งท้ายแต่ละตอนไว้ เมื่อเริ่มต้นตอนใหม่ก็นำท่อนสุดท้ายของตอนที่แล้วดึงกลับมาเล่าต่อเป็นความคิดที่ดีครับ ทำให้คนอ่านดึงความจำกลับมาได้ว่าอ่านถึงตอนไหนแล้ว มีประโยชน์มากโดยเฉพาะหมวดนิยายรักซึ่งคนอ่านอ่านนิยายหลายเรื่องทำให้บางทีจำไม่ได้ว่าเรื่องนี้อ่านถึงไหนแล้ว ค่อนข้างน่าชื่นชมเรื่องคำผิดที่พบได้น้อย หากแต่เรื่องภาษายังมีคำซ้ำอยู่บ้าง ในส่วนของบทบรรยายการจัดเรียงประโยคอยู่ในเกณฑ์ดีแต่ก็ยังไม่ค่อยไหลรื่นเท่าไหร่นัก แต่ในส่วนของบทพูดค่อนข้างดูเป็นธรรมชาติดีครับ ฝากไว้เรื่องสุดท้าย พลอตสลับร่างมีค่อนข้างดาษดื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าเขียนไม่ได้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะเขียนอย่างไรให้โดดเด่นขึ้นมา มิเช่นนั้นก็จะเป็นเรื่องน่าเบื่อที่หาอ่านได้ทั่วไปครับ ปล. เอ ภูภูมิ กับ คุณชายภูมิพัฒน์ มโนไปได้อีก 555+ บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่านี่นิยายตลกรึเปล่าหนอ มีอะไรให้ขำขันแทรกอยู่ก็สนุกดีครับ คำผิดในหน้าบทนำ (กด Ctrl+F หาเอานะครับ) : ล่อย – ลอย ปวดรวร้าว – ปวดรวดร้าว ตอนที่ 1 ฟื้น : สุดากาน – สุกานดา เวลาช้าตรู่ – เวลาเช้าตรู่ โดลงมา – โดดลงมา ตอนที่ 2 ครั้งแรก 1 : ตอนนี้ไม่พบคำผิดครับ ตอนที่ 3 ครั้งแรก 2 : จากซื้อขายเสื้อผ้า – จากร้านซื้อขายเสื้อผ้า ตอนที่ 4 แจ็คพ็อตจริงๆ 1 : ตอนนี้ไม่พบคำผิดครับ ตอนที่ 5 แจ็คพ็อตจริงๆ 2 : ตอนนี้ไม่พบคำผิดครับ ตอนที่ 6 พี่เลี้ยงจอมเฮี้ยบ 1 : สะทกสะอ้าน – สะทกสะท้าน ตอนที่ 7 พี่เลี้ยงจอมเฮี้ยบ 2 : ตอนนี้ไม่พบคำผิดครับ ตอนที่ 7 ขอลอง .5 : ตอนนี้ไม่พบคำผิดครับ สุดท้ายนี้ บทวิจารณ์นี้เป็นเพียงการสะท้อนในฐานะคนอ่านประสบการณ์น้อยนิดคนนี้ หากมีข้อผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะครับ ขอให้ท่านพัฒนาทักษะการเขียนของท่านยิ่งๆ ขึ้นไป มีผลงานที่คนอ่านชื่นชอบมากมาย และก็ขอขอบคุณที่เขียนเรื่องน่ารักๆ แบบนี้ให้ได้อ่านกันนะครับ แล้วจะติดตามตอนต่อๆ ไปนะครับ =w=v ‹‹ย่อ

    Dark_Illusion | 21 ก.พ. 60

    • 5

    • 0

    "ร้าน 'MAGIC REVIEW'"

    (แจ้งลบ)

    1. ชื่อเรื่อง ชื่อเรื่องเพราะดีนะคะ ‘เล่ห์ลับสลับใจ’ ตอนแรกพลอยอ่านเป็น เล่ห์รักสลับใจ ด้วยอ่ะ ขอโ...››อ่านต่อ

    1. ชื่อเรื่อง ชื่อเรื่องเพราะดีนะคะ ‘เล่ห์ลับสลับใจ’ ตอนแรกพลอยอ่านเป็น เล่ห์รักสลับใจ ด้วยอ่ะ ขอโทษอย่างสุดซึ้งๆ 555+ ได้ข่าวว่าเปลี่ยนชื่อเรื่องแล้วใช่มั้ยเอ่ย? (ไม่แน่ใจ (-_- )( -_-)(-_- )) เอาเป็นว่าถ้าเปลี่ยนเป็น ‘ญาณกาล’ ก็เพราะเหมือนกัน ถึงมันจะดูอ่านยากๆ หน่อย แต่ก็เข้าไปแนวและเนื้อเรื่องมากๆ เลยค่ะ ดูมีพลัง 555+ ปล.ที่อยากแนะนำคือไม่ควรจะเปลี่ยนชื่อเรื่องบ่อยๆ นะคะ เพราะบางทีนักอ่านอาจจะจำชื่อเก่าจนขึ้นใจไปแล้วก็ได้ ก็เลยอยากจะให้คิดชื่อเรื่องให้ดีก่อนน่ะค่ะ 2. การจัดหน้าบทความ จากที่พลอยสังเกตมา...ท่านรินจะไม่ค่อยแต่งหบ้าบทความเท่าไหร่ อาจจะเพราะแต่งมาหลายเรื่องแล้ว ก็เลยขี้เกียจก็เป็นได้ หรืออาจจะเป็นเหตุผลอื่น เอาเป็นว่าพลอยจะไม่ติเรื่องนี้อีกละกันนะคะ เพราะน่าจะติไปหลายรอบแล้ว 555+ เพราะถึงท่านรินจะไม่ได้แต่งหน้าบทความ แต่นิยายของท่านรินก็สนุกอยู่ดี งั้นขอติตรงรูปละกันนะคะ อยากจะให้มีรูปตัวละครเยอะกว่านี้จังน้าาาาาา~ 3. ตัวละคร ตัวละครก็ไม่เยอะมากเท่าไหร่ ชื่อก็จำง่ายดี แถมมีคาแรกเตอร์เป็นของตัวเองอีกต่างหาก หลงรักเลยล่ะค่ะ ❤ 4. การบรรยาย บรรยายดีเหมือนเดิมเลยค่ะ เผลอๆ ดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ รู้สึกว่าอ่านแล้วลื่นไหลมากๆ ค่ะ เห็นภาพในหัวเลยทีเดียวเชียว ดีมากๆ เลยล่ะค่ะ 5. เนื้อเรื่อง ชอบแนวเนื้อเรื่องมากๆ เลยนะคะ มีการเล่าแบบย้อนอดีตด้วย ไม่ได้ไล่เรียงตามเหตุการณ์ น่าสนใจดีค่ะ เปิดเรื่องได้น่าสนใจมากๆ ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการที่พระนางหนีอะไรสักอย่าง แล้วตื่นมาสลับร่างกัน แต่ท่านรินก็ทำให้นักอ่านหลายๆ คนฝันสลาย เพราะดันมาย้อนอดีตซะงั้น ฮือ...อยากรู้แล้วว่าสลับร่างแล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ 555+ 6. คำผิด คำผิดแทบจะไม่มีเลยค่ะ น้อยนิดจริงๆ ที่เห็นชัดก็เป็นคำนี้อ่ะค่ะ ‘เว่ย’ ความจริงแล้วต้องเป็นคำนี้นะคะ ‘เว้ย’ คำลงท้ายสำหรับพวกผู้ชาย 555+ 7. อธิบายโดยรวม โดยรวมถือว่าดีมากๆ เลยค่ะ บางหัวข้อก็พูดสั้นๆ เพราะว่าพลอยไม่รู้ว่าจะติตรงไหนดี มันดีมากจริงๆ ค่ะ หลังจากที่วิจารณ์นิยายของท่านรินมาก็หลายเรื่องแล้ว เห็นถึงฝีมือการเขียนของท่านรินพัฒนาไปทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคะ ยังไงก็ขอให้พัฒนาแบบนี้ไปเรื่อยๆ เลยนะคะ เห็นว่าช่วงนี้ทำ E-book อยู่ ก็ขอให้ประสบความสำเร็จ มียอดขายเยอะๆ เลยนะคะ ปล.พลอยอดใจไม่ไหว คงต้องกดติดตามเรื่องนี้อีกเรื่องซะแล้ว 555+ ‹‹ย่อ

    อ้วนพุงพลุ้ย | 18 เม.ย. 60

    • 5

    • 0

    ดูต่อทั้งหมด

    คำนิยมล่าสุด

    "ร้าน 'MAGIC REVIEW'"

    (แจ้งลบ)

    1. ชื่อเรื่อง ชื่อเรื่องเพราะดีนะคะ ‘เล่ห์ลับสลับใจ’ ตอนแรกพลอยอ่านเป็น เล่ห์รักสลับใจ ด้วยอ่ะ ขอโ...››อ่านต่อ

    1. ชื่อเรื่อง ชื่อเรื่องเพราะดีนะคะ ‘เล่ห์ลับสลับใจ’ ตอนแรกพลอยอ่านเป็น เล่ห์รักสลับใจ ด้วยอ่ะ ขอโทษอย่างสุดซึ้งๆ 555+ ได้ข่าวว่าเปลี่ยนชื่อเรื่องแล้วใช่มั้ยเอ่ย? (ไม่แน่ใจ (-_- )( -_-)(-_- )) เอาเป็นว่าถ้าเปลี่ยนเป็น ‘ญาณกาล’ ก็เพราะเหมือนกัน ถึงมันจะดูอ่านยากๆ หน่อย แต่ก็เข้าไปแนวและเนื้อเรื่องมากๆ เลยค่ะ ดูมีพลัง 555+ ปล.ที่อยากแนะนำคือไม่ควรจะเปลี่ยนชื่อเรื่องบ่อยๆ นะคะ เพราะบางทีนักอ่านอาจจะจำชื่อเก่าจนขึ้นใจไปแล้วก็ได้ ก็เลยอยากจะให้คิดชื่อเรื่องให้ดีก่อนน่ะค่ะ 2. การจัดหน้าบทความ จากที่พลอยสังเกตมา...ท่านรินจะไม่ค่อยแต่งหบ้าบทความเท่าไหร่ อาจจะเพราะแต่งมาหลายเรื่องแล้ว ก็เลยขี้เกียจก็เป็นได้ หรืออาจจะเป็นเหตุผลอื่น เอาเป็นว่าพลอยจะไม่ติเรื่องนี้อีกละกันนะคะ เพราะน่าจะติไปหลายรอบแล้ว 555+ เพราะถึงท่านรินจะไม่ได้แต่งหน้าบทความ แต่นิยายของท่านรินก็สนุกอยู่ดี งั้นขอติตรงรูปละกันนะคะ อยากจะให้มีรูปตัวละครเยอะกว่านี้จังน้าาาาาา~ 3. ตัวละคร ตัวละครก็ไม่เยอะมากเท่าไหร่ ชื่อก็จำง่ายดี แถมมีคาแรกเตอร์เป็นของตัวเองอีกต่างหาก หลงรักเลยล่ะค่ะ ❤ 4. การบรรยาย บรรยายดีเหมือนเดิมเลยค่ะ เผลอๆ ดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ รู้สึกว่าอ่านแล้วลื่นไหลมากๆ ค่ะ เห็นภาพในหัวเลยทีเดียวเชียว ดีมากๆ เลยล่ะค่ะ 5. เนื้อเรื่อง ชอบแนวเนื้อเรื่องมากๆ เลยนะคะ มีการเล่าแบบย้อนอดีตด้วย ไม่ได้ไล่เรียงตามเหตุการณ์ น่าสนใจดีค่ะ เปิดเรื่องได้น่าสนใจมากๆ ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการที่พระนางหนีอะไรสักอย่าง แล้วตื่นมาสลับร่างกัน แต่ท่านรินก็ทำให้นักอ่านหลายๆ คนฝันสลาย เพราะดันมาย้อนอดีตซะงั้น ฮือ...อยากรู้แล้วว่าสลับร่างแล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ 555+ 6. คำผิด คำผิดแทบจะไม่มีเลยค่ะ น้อยนิดจริงๆ ที่เห็นชัดก็เป็นคำนี้อ่ะค่ะ ‘เว่ย’ ความจริงแล้วต้องเป็นคำนี้นะคะ ‘เว้ย’ คำลงท้ายสำหรับพวกผู้ชาย 555+ 7. อธิบายโดยรวม โดยรวมถือว่าดีมากๆ เลยค่ะ บางหัวข้อก็พูดสั้นๆ เพราะว่าพลอยไม่รู้ว่าจะติตรงไหนดี มันดีมากจริงๆ ค่ะ หลังจากที่วิจารณ์นิยายของท่านรินมาก็หลายเรื่องแล้ว เห็นถึงฝีมือการเขียนของท่านรินพัฒนาไปทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคะ ยังไงก็ขอให้พัฒนาแบบนี้ไปเรื่อยๆ เลยนะคะ เห็นว่าช่วงนี้ทำ E-book อยู่ ก็ขอให้ประสบความสำเร็จ มียอดขายเยอะๆ เลยนะคะ ปล.พลอยอดใจไม่ไหว คงต้องกดติดตามเรื่องนี้อีกเรื่องซะแล้ว 555+ ‹‹ย่อ

    อ้วนพุงพลุ้ย | 18 เม.ย. 60

    • 5

    • 0

    "คำวิจารณ์จาก Sit in ร้านนั่งวิจารณ์นิยาย"

    (แจ้งลบ)

    (คำวิจารณ์ด้านล่างนี้อาจมีการเปิดเผยเนื้อหาในเรื่องบางส่วน ไม่แนะนำสำหรับนักอ่านยังไม่เคยอ่านจ้า) ก่อนอื่นต้อ...››อ่านต่อ

    (คำวิจารณ์ด้านล่างนี้อาจมีการเปิดเผยเนื้อหาในเรื่องบางส่วน ไม่แนะนำสำหรับนักอ่านยังไม่เคยอ่านจ้า) ก่อนอื่นต้องขอบคุณที่ไว้วางใจให้บทความเราได้มีโอกาสออกความเห็นนะคะ ขอใช้สรรพนามว่า ‘เรา’ ในการพูดคุยต่อจากนี้นะคะ อาจจะไม่ขอใช้ว่าเป็นคำวิจารณ์ คิดซะว่าเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่มาคอมเม้นท์นิยายให้ฟังแล้วกันนะคะ 5555 มาเริ่มกันโลด! (วิจารณ์นี้อ่านถึงตอนล่าสุด ตอนที่9) 1. บทนำ/แนะนำเรื่องแบบย่อ พูดถึงส่วนของแนะนำเรื่องที่หน้าเปิด คิดว่ามีความน่าสนใจในตัวอยู่แล้วนะคะ ยิ่งถ้าใครชอบแนวสลับร่างคงต้องคลิกเข้ามาอ่านแน่ ๆ เป็นการเกริ่นที่อาจจะไม่ได้หวือหวา สร้างปริศนามากขนาดนั้น แต่ก็อ่านแล้วเข้าใจได้ไม่ต้องตีความเยอะ โดยส่วนตัวชอบการเปิดแบบนี้นะคะ มันดูเรียบแต่มีอะไร คือเราอาจจะจับทางได้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับสลับร่างนะ แต่เราจะไม่มีทางรู้เลยว่าเรื่องจะเล่ายังไงถ้าไม่ได้คลิกเข้ามาอ่าน มาถึงส่วนของบทนำเรื่อง อันนี้จะขอพูด . บทนำเปิดมาเป็นลักษณะเล่าเรื่องธรรมดา เปิดตัวคู่หลักของเรื่องไปด้วยเลย ต้องขอชมก่อนเลยว่าผู้เขียนบรรยายบทนี้ได้ละเอียดมาก คิดดูว่าแค่ฉากเพียงหนึ่งฉากของคนสองคนที่จะกระโดดจากตึกที่ไฟไหม้ มันได้ขนาดนี้เลยนะ อ่านจบแล้วรู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ตรงนั้นเลยค่ะ คือเราเห็นภาพจากการบรรยาย เรานึกตามได้เป็นฉาก ๆ แต่อันนี้ก็เป็นความเห็นส่วนตัวอีกว่าการบรรยายส่วนนี้ยังดูละเอียดไปบ้าง เช่น ‘จับยึดราวระเบียงด้านหลังด้วยมืออีกข้างซึ่งยังว่างอยู่จนแน่น’ ตรงที่บอกว่าซึ่งยังว่าง อาจจะไม่จำเป็นต้องอธิบายขนาดนั้นเพราะคนอ่านก็น่าจะรู้ได้ด้วยบริบทแล้วว่าถ้าพิมยื่นมืออีกข้างไปจับราว มันก็ต้องว่างแหละ อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ แต่ไม่ได้บอกว่าการเล่าแบบนี้เป็นเรื่องไม่ดี แย่นะคะ อันนี้เราคิดว่าอาจจะอยู่ที่สไตล์ของคนอ่านด้วย แล้วก็จะมีพวกคำซ้ำ คำเปลืองอยู่บ้าง ‘แต่อย่างน้อยเขาก็คิดว่า... อย่างน้อยโอกาสรอด...’ มันมีคำว่าอย่างน้อยใกล้กัน อ่านแล้วมันจะสะดุดนิดนึง ถ้าเราตัดอย่างน้อยอันหลังออก ความหมายก็ยังเหมือนเดิมได้อยู่ 2. เนื้อเรื่องโดยรวม อ่านถึงตอนล่าสุดยังรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันยังดูเนือย ๆ อยู่บ้าง อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของผู้เขียนรึเปล่า แบบวางแพลนไว้แล้ว อ่านเรื่อย ๆ มีพีคแน่นอนไรงี้ ในมุมของนักอ่านคนหนึ่งรู้สึกว่าตอนอ่านเปิดมาทั้งแนะนำเรื่อง บทนำ มาจนถึงตอนที่1ที่ตัวละครรู้ว่าสลับร่างกัน เรารู้สึกลุ้นนะ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้ สรุปแล้วสองคนนี้เขาอยู่ในสถานะไหนกันตอนที่สลับร่าง ตอนแรกที่ย้อนอดีตให้อ่าน มันดีนะคะที่ได้สร้างความสมเหตุสมผลให้กับเนื้อเรื่อง แต่ ณ ตอนนี้ที่อ่านยังรู้สึกว่ามันเนือย ๆ แบบบอกไม่ถูก ทั้งที่ตอนอ่านซ้ำไปมา เราก็รู้สึกว่าผู้เขียนเล่าได้กระชับแล้วนะ การดำเนินเรื่องไม่ได้ช้าไปหรือเร็วไป โดยส่วนตัวเลยขอสรุปตามความเข้าใจตัวเองว่าอาจจะเป็นเพราะการยกสถานการณ์ในแต่ละตอนมันยังดูไม่พีคหรือดูไม่น่าสนใจขนาดนั้น มันเหมือนยังไม่เห็นการกระทำที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงขนาดนั้น คิดว่าถึงจะเป็นการปูเรื่องมาทีละนิด แต่ก็ต้องสร้างสตอรี่ให้ดูน่าติดตามในทางใดทางหนึ่งที่มากกว่าการเล่าเรื่องปูอดีตมาเรื่อย ๆ . ตอนนี้รู้สึกสงสัยอยู่ว่าที่ทั้งพระนางรู้สึกคุ้นเคยกันและกันมันอดีตที่มากกว่านี้รึเปล่า? อันนี้ไม่รุ้คิดไปเองไหม5555 แต่ถ้าใช่อย่างที่คิด ก็คงดีมากเลย เพราะผู้เขียนปูไว้แบบเบา ๆ นะ เหมือนไม่ได้เน้นมาก แต่ก็ทำให้เราเก็บมาฉุกคิด มาเพ้อเจ้อต่อได้ 555 3. ภาษาและการบรรยาย ขอพูดภาพรวมก่อนลงรายละเอียดแล้วกันเนอะ ขอย้ำอีกครั้งเลยว่าชอบความละเอียด ใส่ใจในการบรรยายของผู้เขียนมาก คืออ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่าผู้เขียนเก็บทุกจุดของเรื่องเลยจริง ๆ 5555 คืออ่านแล้วมันเห็นภาพน่ะค่ะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ลักษณะห้อง ท่าทางของตัวละคร บริบทรอบ ๆ ตัวละคร มันดีมากจริง ๆ แต่ก็ยังติดที่รู้สึกว่าบางจุดยังบรรยายละเอียดมากไป เราคิดว่าเรื่องแต่งประมาณนี้บางจุดเราอาจจะปล่อยให้คนอ่านจินตนาการเองได้ หรือว่าบางจุดที่มันเป็นกิริยาปกติชนคนอ่านก็สามารถรู้ได้ว่าคนนั้นทำอะไร จะมีท่าทางแบบไหนประมาณนี้น่ะค่ะ . เรื่องนี้ใช้สรรพนามบุรุษที่ 3 ในการเล่าเรื่อง เป็นสไตล์ที่เราเองก็ชอบเป็นการส่วนตัว 5555 เพราะทำให้รู้สึกการเล่าเรื่องดูสมูธ ดูจริงขึ้น มีตอนที่ 1 ที่ใช้สรรพนามเล่าของป้าสุกานดา มีคำว่า ‘นางหันมาเห็นนายน้อย...’ อันนี้ไม่รู้ปกติใช้กันได้รึเปล่า แต่คิดว่าการแทนตัวละครว่า ‘นาง’ ดูเป็นภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน ดูไม่เข้ากับการเล่าที่ผู้เขียนใช้มาตั้งแต่ต้น ถ้าเป็น ‘หล่อน’ หรือ ‘เธอ’ น่าจะโอเคกว่า . มีการใช้ ‘ก็’ กับ ‘และ’ ค่อนข้างเยอะเลยค่ะจากที่อ่าน ไม่ใช่ว่าใช้ไม่ได้นะคะ มันจะมีการบรรยายบางช่วงบางฉากที่มันจะมีและติดกัน ก็ติดกันประโยคต่อประโยคบ้าง หรือบางประโยคพออ่านแล้วถ้าตัดว่าก็ออกไป ความหมายก็ยังไม่เปลี่ยนแล้วรู้สึกอ่านได้ลื่นกว่า ตัวอย่างเช่น ตอน ครั้งแรก1 ที่บรรยายว่า ‘มาลัยก็ตอกกลับลูกสาวคนสวย’ ไม่ต้องมี ‘ก็’ ก็ยังเข้าใจประโยคได้ค่ะ รู้สึกอ่านลื่นกว่าด้วย ยังไงลองดูนะคะ เป็นคำแนะนำส่วนหนึ่งค่า . อย่างที่บอกไปแล้วเหมือนตอนที่ให้ความเห็นเรื่องการบรรยายตรงบทนำ รู้สึกว่ามีการใช้คำซ้ำ คำสิ้นเปลืองอยู่บ้าง ตอนครั้งแรก1 มีการใช้คำว่า เบา ๆซ้ำกันสองหน(อันนี้คิดว่าน่าจะเกิดจากการพิมพ์ผิด รึเปล่า? 5555) หรือมีบางประโยคที่รู้สึกว่าสามารถรวบมาเป็นประโยคเดียวกันได้ ให้ดูไม่ยืดเยื้อเกินไป อาทิ ‘พิมฐาที่เห็นว่าประตู...ถือวิสาสะผลักประตูรั้วสแตนเลส...’ อันนี้ไม่รู้ว่สควรจะปรับเป็นแบบไหนดี แต่แค่รู้สึกว่าการบรรยายลักษณะประตูมันน่าจะอยู่ตั้งแต่ช่วงต้นที่พูดถึง แล้วก็เล่ายาวมาได้เลย อะไรทำนองนี้น่ะค่ะ . สุดท้ายคือชื่นชอบการรบรรยายอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละครมากค่ะ มันมีเสน่ห์ อ่านแล้วก็เผลอยิ้มตามในบางช่วงบางตอน เวลาตัวละครคิด เถียงกันบ้าง ชอบที่มันดูไม่ปรุงแต่งมาก ผู้เขียนไม่ได้ใส่มุกตลกหรือการใช้คำเปรียบเทียบแบบฮา ๆ แต่การบรรยายท่าทาง อารมณ์อ่านแล้วมันยิ้มตามจริง ๆ ค่ะ ชื่นชมเลย 4. ตัวละคร เราชอบนะคะ ทั้งพิมฐา และพัฒน์ รู้สึกเป็นตัวละครที่ดูธรรมดาในเรื่องของนิสัย การใช้ชีวิต คือเป็นความธรรมดาที่ผู้เขียนทำให้ดูมีอะไรได้ มันดีมากเลยนะคะ โดยเฉพาะพระเอกที่ปูมาว่าเป็นดาราด้วย รวยด้วย เป็นอาจารย์ด้วย การมีนิสัยที่เนี้ยบมันทำให้ดูสมเหตุสมผลมาก ๆ แต่นางเอกที่เกริ่นๆ มาในตอนแรกว่าจะติดห้าว แมน ๆ คุยกันหน่อย ยังดูมีความเรียบร้อยปนโก๊ะเสริมเข้ามาทำให้ดูขัดๆกันบ้าง (อันนี้ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่าอีกเช่นกัน) แต่ภาพรวมของตัวละคร 2 ตัวนี้ถือว่าโอเคเลยค่ะ ถึงจะยังอ่านได้ไม่มาก แต่ชอบความน่ารักของทั้งสองคนเวลาอยู่ในสถานการณ์เดียวกันมาก ขนาดแค่ฉากกินน้ำเต้าหู้ นึกภาพตามยังรู้สึกน่ารักเลย เป็นตัวละครที่เรารู้สึกจินตนาการได้ง่าย ไม่ไกลตัว บวกกับผู้เขียนบรรยายลักษณะรูปร่างของตัวละครไว้ละเอียดมาก เลยช่วยให้ตัวละครดูมีชีวิตขึ้นมามากเลยล่ะค่ะ 5. ความอิน น่าติดตาม โดยส่วนตัวยังคิดว่ายังไม่อินหรือรู้สึกน่าติดตามเท่าไหร่นัก อาจจะเพราะจำนวนตอนที่ยังไม่มาก บวกกับที่ได้บอกในหัวข้อข้างต้นก็มีส่วน อย่างที่บอกว่าอ่านแล้วให้ความรู้สึกว่าเรื่องมันยังดำเนินไปช้า ช่วงพาร์ทอดีตที่เล่ายังดูไม่น่าตื่นเต้น หรือลุ้นหลังอ่านจบแต่ละตอนเท่าไหร่นัก เรารุ้สึกว่าผู้เขียนให้ความสำคัญกับพาร์ทอดีตนี้แหละ แต่แค่ยังไม่รู้สึกในตอนที่อ่านว่าส่วนที่เล่าบางส่วนของพาร์ทอดีตนี้มันสำคัญยังไง หรือว่ามันน่าติดตามยังไงอะไรประมาณนี้น่ะค่ะ 6. คำผิด ส่วนนี้จะเป็นการช่วยเช็คคำผิดให้เฉย ๆ ค่า ร่วมด้วยช่วยกันเพื่อการอ่านที่ลื่นไหลสบายตา ยัน=อัน(บท1) , โด=โดด(บท1) , ซะมัด=ชะมัด(ตอน8) , สิทธิ=สิทธิ์(ตอน8) , เนคไทค์=เนคไท(ตอน9) ระดับ B ยังไงถ้าคำวิจารณ์ หรือคำแนะนำที่ได้บอกไปมีส่วนที่เราเข้าใจผิด หรือไม่โอเคยังไงสามารถบอกเราได้เลยนะคะ เป็นการพูดคุยกันชิว ๆ ขอบคุณที่เลือกให้ร้านเราได้วิจารณ์เรื่องนี้นะคะ ขอบคุณมากเลยค่า เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนนะคะ เราว่าพล็อตนี้เป็นพล็อตน่าสนใจที่ยังไงก็ยังมีคนติดตามอ่านอยู่เสมอ จากที่อ่านมาก็เชื่อว่าผู้เขียนมีฝีมือในระดับหนึ่ง และสามารถสร้างพิมฐากับพัฒน์ให้จดจำกับผู้อ่านได้แน่นอนเลยค่า ‹‹ย่อ

    ลููกเจี๊ยบสีชมพู_ | 6 มี.ค. 60

    • 4

    • 0

    ดูต่อทั้งหมด

    367 ความคิดเห็น

    1. #367 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 19)
      วันที่ 26 มกราคม 2561 / 23:49
      เป็นตอนสบายๆอีกตอนหนึ่ง

      เพราะก่อนหน้านี้เคยกำชับเอาไว้ว่าให้ช่วยปิดเรื่องตัวเองเป็นเกย์เป็นความลับ นางจึงบอกคนอื่นๆไปแบบนั้น ซึ่งก็เป็นการช่วยสร้างเกราะให้ตาพัฒน์ไปในตัว (แผนสูงนักนะ) เหลือแค่เรื่องเปิดตัว แอบลุ้นว่าจะผิดใจกันไหม บางทีก็แอบคิดว่านางอาจจะยิ่งดีใจหรือเปล่าที่พัฒน์เป็นชายจริงๆ คงลำบากใจน่าดู ใจหนึ่งก็ยิ่งรัก ใจหนึ่งก็คงโกรธ ทำตัวไม่ถูกแน่ๆเลย
      #367
      1
      • #367-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 19)
        28 มกราคม 2561 / 17:23
        ตาพี่พัฒน์นางสายไม่ยุ่งกับชาวบ้านสักเท่าไหร่อยู่แล้วค่ะ คนอื่นเลยไม่ค่อยมีใครรู้จักชีวิตส่วนตัวของนาง


        ส่วนน้องพิมพ์ต้องรอลุ้นดูฮะว่าจะมีปฏิกิริยาเช่นไรในวันที่รู้ความจริง ;)
        #367-1
    2. #366 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 18)
      วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:57
      เดาว่านางจะตอบว่า ก็...แบบเหมือนจะใช่นะคะ แต่ไม่ชัวร์
      ต้องตอบแบบแทงสองข้าง กันชะนี + เก็บไว้กินเอง ค่ะ ๕๕๕๕๕
      #366
      1
      • #366-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 18)
        28 มกราคม 2561 / 18:27
        อันนี้ต้องไปลุ้นที่ตอนหน้านะฮะ ไม่บอก 555+
        #366-1
    3. #365 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 17)
      วันที่ 10 มกราคม 2561 / 02:30
      มีความลับที่อยู่ในใจ เป็นความลับที่อยู่ข้างใน แต่ไม่รู้จะบอกเธอได้อย่างไร♪
      แอ๊บมาก เนียนมาก เสียวตอนโดนจับได้ จะโกรธขนาดไหน

      ว่าแต่ฝันอีกแล้ว รอบที่แล้วมีคนโดนประหารด้วย รอบนี้ฝันถึงเจ้าตัวโดยตรงเลย คือก็แบบเดาแหละว่าน่าจะเป็นอดีตชาติปางก่อน แต่สงสัยไทม์ไลน์ คงไม่ได้เล่นมุก (ใส่คำในวงเล็บ) แบบนั้นหรอกมั้ง...

      /ทำหน้าคนคิดมากที่จินตนาการไปไกล

      ชอบตอนจับพุง ในชีวิตจริงเราก็ทำนะคะ ฮาราสเมนต์หน่อย ๆ ๕๕๕๕๕
      #365
      1
      • #365-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 17)
        28 มกราคม 2561 / 19:34
        ฮั่นแน่ะ ร้ายเหมือนเจ้พัฒตี้เลยน้าฮ้า
        มีแอบจับพุงด้วย
        #365-1
    4. #364 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 16)
      วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 00:14
      ตอนอำกันก็ตลกเฮฮาดีอยู่หรอก แต่แบบนี้มันปักแฟล็กดราม่าตอนจับโกหกได้หรือเปล่านะ ยิ่งฝ่ายสาวเจ้ามีประวัติไม่ค่อยไว้ใจผู้ชายอยู่แล้วด้วย เตรียมหาทางออกดีๆ ด้วยนะขุนพัฒน์

      ตอนเรียก เอมี่ๆ นี่งงไปแป๊บนึง เออ ลืมเลยว่าภูมิมันชื่อเล่นชื่อ เอ บทบรรยายใช้ชื่อจริงตลอด พอไม่มีคนเรียกชื่อให้ได้ยินเลยก็ลืม ส่วนคู่พระนางดันมีชื่อเล่นเป็นชื่อย่อจากชื่อจริงเลยจำง่าย 

      ปล. ตรงที่บอกว่าชะตายังไม่ -ถึงคาด- นี่คือ ถึงฆาต หรือเปล่า
      #364
      1
      • #364-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 16)
        28 มกราคม 2561 / 18:33
        จำเค้าไม่ด้หราตะเอง เอมี่ไงจะใครล่ะ สะดิ้งซะเหมือนกว่าพี่พัฒน์อีก อีตาภูภูมิเนี่ย 555+

        เวอร์ชั่นที่ลงยังเป็นฉบับออริของเค้าอยู่ฮะ อาจจะมีคำหลุดบ้าง ขออำภัย
        #364-1
    5. #363 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 15)
      วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 18:26
      จะไหวมั้ยเนี่ยขุ่นพัฒน์ โดนภูมิจัดหนักแน่ นี่ถ้ามีเพื่อนมาขอให้ช่วยแอ๊บแบบนี้จะแกล้งให้เสียหลักเลย ๕๕๕๕๕
      #363
      1
      • #363-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 15)
        28 มกราคม 2561 / 18:30
        นี่ก็แกล้งกันซะจัดเต็มเลยฮะ ถ้าจูบได้ คงจูบไปและ แต่ถ้าจูบคงโดนเตะแน่ๆ ฮา
        #363-1
    6. #362 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 14)
      วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 02:24
      "ละลายพฤติกรรม" อย่างกับโดนจับคุมความประพฤติเลย
      #362
      1
      • #362-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 14)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 03:55
        555 เวลารับน้อง ที่เค้าเอาเด็กใหม่มารวม ๆ มีกิจกรรมพี่รหัส พี่เทค ให้ใช้เวลากิจกรรมรับน้อง อะไรพวกนี้ก็เรียกว่าละลายพฤติกรรมฮะ รู้จักกัน ได้คุยกัน ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น กำแพงก็ทลายและสนิทกันไปเอง
        #362-1
    7. #361 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 13)
      วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 02:15
      พัฒน์คะ... อินเนอร์มาเต็มไปมั้ย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะคะเนี่ย ๕๕๕๕๕

      ตอนแรกเห็นชงมาเรื่องความฝัน คือเข้าใจแหละว่ามันต้องมีอดีตชาติอะไรสักอย่าง พอจบท้ายตรงเห็น เห็นอะไร วิญญาณเหรอ หรือสื่อเชื่อมโยงอดีตชาติ หรืออะไร อ้าว เห็นที่นอน... (แด-กจุด) แล้วเปลี่ยนบรรยากาศมากระหนุงกระหนิงอุ๋งอิ๋ง นี่หลอกกันนี่นาาา 
      #361
      1
      • #361-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 13)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 03:58
        มันเป็นเทคนิกการเลี้ยงลูกหลอกฮะ ฮา
        จิกซอว์กำลังทยอยมาฮะ ต้องเก็บมาต่อกันไปเรื่อย ๆ ;D
        #361-1
    8. #360 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 01:54
      หะ เห็นอะไร ทำไมตอนนี้มันเหมือนหนังผีเลย
      #360
      1
      • #360-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 12)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:02
        เพื่อความตื่นเต้นเอาซาวด์ประกอบมั้ยฮะ ฮา ;)
        วันนนี้ส่งงานเสร็จก็จะอารมณ์ดี มีความกวนเกรียนกับคนอ่านนิดนึง 555+
        #360-1
    9. #359 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 11)
      วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:10
      โธ่ พิมพ์ เธอเสร็จแน่

      ความฝันนี่มันอะไรกัน ระลึกชาติงั้นรึ ดูเน้นมากเกินกว่าจะเป็นแค่ความฝันธรรมดา เอื้อ เค้าอ่านแล้วกัว
      #359
      1
      • #359-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 11)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:04
        ทำไมเสร็จเร็วขนาดน้าน พึ่งต้นเรื่องเอง ฮา 555+

        ฝันนั้นคืออะไรต้องไปติดตามกันต่อนะฮ้าบบบบบบ
        #359-1
    10. #358 0941687346 (@0941687346) (จากตอนที่ 48)
      วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:21
      รอๆๆๆๆ
      #358
      1
      • #358-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 48)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:10
        ตอนใหม่มาแว้ว มาอ่านเร้วตะเอง ^_^
        #358-1
    11. #357 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 10)
      วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:53
      ธารกำนัลเห็นกันเต็มสองตา -- โดนเมาท์แน่!
      #357
      1
      • #357-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 10)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:12
        ขอบคุณมาก ๆ สำหรับ comment แนะนำติชมนะฮะ =D
        #357-1
    12. #356 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 9)
      วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:44
      ตอนนี้มีจุดที่ทำให้สะดุดไปหนึ่งจังหวะ

      คือตอนที่เกริ่นว่า...เย็นของอีกสองวันต่อมา หญิงสาวก็ถูกอาจารย์พี่เลี้ยงจอมบตำหนิเรื่องการแต่งกายนอกเวลาของหล่อนเข้าให้อีก จนพิมฐาชักจะเริ่ม... ...

      ตรงนี้มันเหมือนเป็นการบอกสรุปเหตุการณ์ให้เสร็จสรรพ แต่พอลงมาพารากราฟต่อไป ก็เจอการเล่าขยายส่วนข้างบนแบบละเอียดยิบ มันเหมือนกลับมาอ่านสิ่งที่อ่านไปแล้วอีกรอบ ก็เลยรู้สึกว่าอ่านแล้วแปลก ๆ ถ้าจะลงลึกเหตุการณ์นี้ คิดว่าคุณเนตรไม่จำเป็นต้องเกริ่นนำแบบสรุปเหตุการณ์ก็ได้

      ตอนนี้ชอบความเด่นชัดในความสัมพันธ์ระหว่างภูมิกับพิมพ์
      นิยายบางเรื่องที่เคยอ่าน หวานอย่างเดียวก็มี งี่เง่าอย่างเดียวก็มี หรือเติบโตเป็นแบบกราฟเส้น แต่ภูมิกับพิมพ์ดูเป็นธรรมชาติดี (เอาเท่าที่อ่านมาจนถึงตอนนี้นะ) ตอนแรกก็มีขัดเขิน แล้วพอไม่พอใจก็มีเหวี่ยงค้อนกันบ้าง ดูน่ารักมากค่ะ ชอบเลย

      มีจุดหนึ่งที่ขอบ่นนิดนึงเป็นการส่วนตัว อันนี้คุณเนตรไม่ผิดอะไรนะคะ
      คือตรงจุดที่ภูมิแสดงออกถึงความพอใจในตอนท้าย เหมือนโดนเน้น โดนชี้นำให้รู้ว่าภูมิหลงชอบพิมพ์มากแบบเห็นได้ชัด คือมันก็รู้แหละว่าพระเอกกับนางเอกง่ะ แต่ถ้าแสดงออกแบบคลุมเครือนิด ๆ หน่อย ๆ น่าจะชวนฟินกว่านี้ อารมณ์ประมาณเหลือพื้นที่ให้คนอ่านมโนต่อในจินตนาการบ้าง ทำนองนั้น

      ตรงนี้เหมือนโดนนักเขียนอ่านใจคนอ่านมาให้เสร็จสรรพ ว่าเรื่องมันเป็นฉะนี้แหละ ความตื่นเต้น ความฟิน ที่เราอยากมีส่วนร่วมในการต่อเรือมันลดลงไป เรารู้สึกแบบนั้นนะคะ
      #356
      1
      • #356-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 9)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:19
        คำแนะนำเป็นประโยชน์กับการนำไปใช้มากค่ะ ขอบคุณที่บอกนะคะ จะจำเทกนิกไปใช้นะฮะ
        ส่วนความสัมพันธ์ตัวละครส่วนใหญ่จะค่อย ๆ เติบโตฮะ ไม่ค่อยมีแบบเห็นปุ้บ you are my destiny คือ ชาตินี้พึ่งรู้จักกัน ก็ต้องมาเรียนรู้ทำความรู้จักกันฮะ แต่ภายใต้ความสัมพันธ์ มันจะมีอะไรบางอย่างที่พิเศษ แต่ไม่บอกหรอก ไปอ่านกันเองฮับ ^_~
        #356-1
    13. #355 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 8)
      วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:28
      ๕๕๕๕๕ ภูมมิมันแกล้งใช่มั้ย
      #355
      1
      • #355-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 8)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:21
        เป็นที่สนุกสนานของพี่แกเลยล่ะฮะ 55555+
        #355-1
    14. #354 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 7)
      วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:18
      พารากราฟเริ่มตอนของตอนที่แล้วกับตอนนี้ มันเหมือนกับพิมพ์ยาว ๆ มาแล้วโดนจับตัดตอนมาก อ่านแล้วขัดใจนิดหน่อย แต่คือมันก็ต่อเนื่องกันนะ คิดว่าตรงจุดนี้ ฉบับที่ตีพิมพ์แล้วน่าจะผ่านการแก้ไขมาแล้วแน่ ๆ เลยไม่รู้ว่าจะพูดไปทำไม

      แต่เนื้อหาในตอนสนุกนะคะ มันมีความสนุกโก๊ะ ๆ ในแบบของมัน พวกบทแสดงความคิดอะไรในใจนี่สามารถใช้แทนการบรรยายได้เลย ดีมาก ๆ ตัวละครเอกน่ารักกันทั้งคู่เลย โอยยย หล่อทะลุแว่น ชอบคำนี้ ๕๕๕
      #354
      1
      • #354-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 7)
        9 พฤศจิกายน 2560 / 04:08
        ใช่ฮะ บก สั่งเปลี่ยนลำดับฉากไม่ให้ใช้ย้อนความ แต่ให้แก้เป็นแบบต่อกัน ท่านเก่งมากที่รู้ว่าเค้าจะโดนแก้ ในหนังสือจะต่างจากฉบับ ออริฮะ

        ปล ดีใจที่ฮาและชอบหล่อทะลุแว่นนะฮับ :)
        #354-1
    15. #353 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 4)
      วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 15:00
      ตอนนี้ตลก 55555

      ชอบตรงนี้ค่ะ "ยิ่งกว่าเจอผีอีกค่ะแม่ ก็พิมพ์น่ะไปเจอดาราข้างบานมา แล้วเขาก็...เออ...หล่อ" 55555 ถ้าเป็นละครทีวีมันจะจี้มาก เท่าที่อ่านมาถึงตอนนี้ นิยายเรื่องนี้นำไปเป็นละครเวทีได้เลยนะคะเนี่ย ดูจังหวะอะไรแล้วน่ารักดี

      ตรงตอนตัดฉากมาถึงมุมของพิมพ์ เราคิดว่าควรจะมีตัวสัญลักษณ์แสดงจังหวะการเปลี่ยนฉากเข้ามาช่วยสับรางหน่อย เช่นการใส่ดอกจัน คุณผู้แต่งน่าจะเคยเห็นมาบ้างจากในนิยายที่ตีพิมพ์แล้ว (เรื่องนี้ในฉบับตีพิมพ์ ทาง สนพ อาจจะใส่ให้แล้วก็ได้) เราขอ note เอาไว้ตรงนี้นิดนึง เพราะเพิ่งอ่านมาถึงตอนนี้ด้วย เราไม่ได้อ่านฉบับอื่น

      -----------------------------
      ในฐานะคนอ่านนิยายสืบสวน เราขัดใจเรื่องสถานที่ กับแบ็กกราวด์ของตัวละครนิดหน่อย ตรงนี้อาจจะเป็นอคติที่เกินจำเป็นสำหรับนิยายแนวนี้ แต่อยากส่ง feedback ดังนี้ค่ะ...

      บ้านนี้เป็นบ้านเก่าของป้า? ภูภูมิถูกมั้ยคะ พัฒน์ซื้อต่อมา และทั้งคู่ก็มีกุญแจ ถึงดอกที่อยู่กับถภูภูมิจะเป็นดอกสำรอง แต่ระดับของความสนิทชิดเชื้อมันไม่น่าจะแปลกที่อีกคนจะไปมาหาสู่กันเป็นประจำ ยิ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านเก่าของฝ่ายภูภูมิแล้วด้วย เหตุการณ์ทำนองนี้ควรจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง และไม่น่าจะทำให้พัฒน์แปลกใจหรือเป็นกังวล ถ้ามีเสียงคนเข้ามาในบ้าน พัฒน์คงต้องคิดว่าเป็นภูภูมิตั้งแต่แรก

      แต่ถ้าตัดเรื่องการจับผิดแบบคนชอบมองหาจุดเล็กจุดน้อยในนิยายสืบสวนออกไป
      ฉากนี้เป็นฉากคอเมดี้ที่ดี และน่ารัก อ่านแล้วตลกอมยิ้มดี ขอใช้คำว่า Old but Gold ก็แล้วกัน

      -----------------------------
      จุดสุดท้ายเป็นข้อขัดแย้งที่อาจจะเหมือนการชี้นำงานเขียนของคุณผู้แต่ง (วิจารณ์ด้านลบ) แค่อ่านเฉย ๆ พอนะคะ ถือว่าเป็น feedback เรื่องความรู้สึกจากการอ่านที่เราคุยกันไว้

      ในช่วงส่งท้ายเราไม่รู้สึกเซอร์ไพรส์เลยค่ะ
      เพราะก่อนหน้านี้ ช่วงตอนแนะนำตัวพิมพ์ กับแม่ มีการบรรยายชี้นำคนอ่านมาแล้วว่าพัฒน์เป็นครู (ย้อนกลับไปตอน - ครั้งแรก 1) มีการบอกว่าพิมพ์เข้าใจผิดด้วยว่า หมายถึงอาจารย์หญิงชื่อดารา แต่พอไปเจอพัฒน์ก็จำได้ว่าเป็น -ดารานักแสดง- ก็คือคนนี้ ซึ่งถึงตรงนี้เราจะรู้แล้วว่า พัฒน์ จะได้กลับมาเจอกับ พิมพ์ อีกในฐานะอาจารย์ภาควิชาเดียวกัน

      ถ้าตรงบทป้ามาลัยไม่ได้ชี้นำว่าพัฒน์เป็นครู แต่แค่บอกว่าให้ไปส่งข้าวที่บ้านหลังนั้นเฉย ๆ บอกว่าเป็นบ้านดารา (ภูภูมิ) แล้วค่อยมาบอกในตอนนี้อีกทีช่วงที่ พัฒน์ คุยกับ ภูภูมิ ให้รู้ว่าพัฒน์เป็นอาจารย์นะ

      พอลงมาถึงตอนช่วงท้ายที่ พิมพ์มาเจอกับพัฒน์ที่วิทยาลัย อาจจะเซอร์ไพรส์ได้มากกว่านี้ คือมันมีความรู้สึกมาก่อนแล้วแหละ แต่จากตอนที่แล้วมันเฉลยมาโต้ง ๆ แต่แรกก็เลยไม่ค่อยอินเท่าไหร่

      ตอนนี้เราชอบนะคะ อย่างที่บอกไปว่า Old but Gold
      เริ่มสนใจจุดที่มีการหยอดเรื่องอดีต เรื่องแฟนเก่า ด้วยแล้วสิ ใส่เข้ามาได้จังหวะดีมาก
      #353
      1
      • #353-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 4)
        28 ตุลาคม 2560 / 00:20
        ดีใจนะคะที่จังหวะ comedy ได้ รอดแล้ว ตบมุกไม่แป้ก 55555+

        ปกติเอไม่ค่อยมาเยี่ยมพัฒน์บ่อยค่ะ นางงานเยอะ นี่นางมาตามคำสั่งของผู้ใหญ่ในช่อง
        เวลามาปกติก็ไม่ล้ำเส้น จะกดกริ่งเรียกก่อน แต่วันนี้กริ่งเสีย เลยมั่วนิ่มเข้ามาแบบนี้
        จริง ๆ คู่นี้เค้ารักกันจนเบื่อหน้ากันแล้ว ทำไมดูวาย >___< ฮา 55555+

        ขอบคุณมากจริงๆ นะคะสำหรับคำแนะนำทุกสิ่งอย่าง จะนำไปปรับใช้พัฒนางานต่อไปนะคะ


        แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ตุลาคม 2560 / 00:42
        #353-1
    16. #352 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:59
      อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกว่าคุณผู้แต่งมีลูกเล่นในการสลับฉากเล่าเรื่องไปมาได้น่าสนใจ เหมือนภาพไม่ต่อกัน แต่เราอ่านแล้วเข้าใจเลย ชอบค่ะ

      ตรงช่วงเปิดตัวนางเอกของเรื่อง -พิมพ์- มีการอัดคำบรรยายจนโอเวอร์ไปหน่อยนะเราว่า
      เพราะในขณะเดียวกัน พารากราฟต่อ ๆ มา กลับบรรยายหน้าตาของตัวละครน้อยจนแทบต้องจินตนาการเอาเองเลยทีเดียว แต่เราเข้าใจนะว่าต้องการให้พิมพ์เด่น แต่คือทีนี้ในระหว่างที่คุยกับแม่ ก็มีการสอดแทรกลักษณะรูปกายของพิมพ์อยู่บ้าง เราเลยคิดว่าแบ่งจากตรงข้างบนลงมาตรงนี้หน่อยก็ได้

      เช่น ตอนที่พิมพ์แหวว่า เมื่อไหร่จะเลิกขายข้าว เราคิดว่าตรงนี้บรรยายลักษณะรูปพรรณแค่พอให้รู้ว่าเป็นหญิงสาวหน้าตาดีก็พอ

      ถัดมาตอนเถียงกับแม่ มีงอน ทำหน้ามุ่ย ก็มาบรรยายเพิ่มเติมอีกว่า พองแก้มแดงระเรื่อ แล้วก็ลากไปต่อจุดอื่น

      ส่วนบทเปิดตัวพระเอก เราว่ามันดีมาก แต่มันติดตรงที่เราจินตนาการภาพตามแล้วมันแปลก คือตำแหน่งของพิมพ์คือหน้าประตูรั้วใช่มั้ยคะ มุมมองของพิมพ์สอดส่องเข้าไปในตัวบ้าน จะมองเห็นได้แค่ไหน ในขณะที่ฉากปลุกปล้ำของสองหนุ่มมันเกิดขึ้นในตัวบ้านหรือเปล่า ถ้าบอกว่าออกมาหน้าบ้าน (ที่บรรยายว่าเป็นวัง) ภูมินี่เดินดุ่มออกมาถึงหน้าบ้านเลยเหรอ มันดูโล่งแจ้งจนไม่เห็นจะต้องกลัวคนร้ายเลย ตรงนี้เราอ่านวนสองรอบแล้วไม่เข้าใจฉากเลยค่ะ แต่เข้าใจบทบาทที่นำเสนอ

      ----------------------------------------
      อีกเรื่องที่ขอทักนิดนึงคือ เราอ่านมาถึงตอนนี้แล้ว รู้สึกว่าการบรรยายหลายจุด น่าจะกดเว้นวรรคบ้าง หรือยกไปขึ้นพารากราฟใหม่ เราไม่ถึงขนาดชี้นำได้ว่าคุณผู้แต่งจะต้องเคาะสเปซตรงไหน ถ้าตอนพิมพ์นิยายรู้สึกว่าเว้นช่วงตรงนี้ดีกว่า ก็ลองดูนะคะ

      1. ตรงนี้เราเข้าใจว่า ตัว body ของนิยายคุณผู้แต่งจัดวางแบบ พารากราฟเว้นพารากราฟ ถ้าจะขึ้นใหม่ มันอาจกระชากอารมณ์บางจุดที่ควรจะต่อเนื่อง ซึ่งตรงนี้เราแนะนำให้ไม่ได้ ขึ้นอยู่กับความรู้สึก และสไตล์การจัดวาง

      2. มุมมองของเราจะอ่านแล้วนำไปเปรียบกับผลงานนิยายของต่างชาติเป็นหลัก ดังนั้นมันอาจจะมีทัศคติบางอย่างที่สวนทาง คุณผู้แต่งจับแค่จุดที่คิดว่าเป็นประโยชน์ไปลองปรับใช้ดู หรือจะอ่านเอาแนววิจารณ์เฉย ๆ ก็ไม่เป็นไร

      ถ้าเป็นนิยายสากลทั่วไป เขาจะไม่เคาะบรรทัดระหว่างพารากราฟกันค่ะ จะยาวลงมาเป็นพรืด แบบในนิยายของเราซึ่งคุณผู้แต่งจะมีโอกาสได้เข้าไปอ่านจากการเทรด แต่นิยายเมืองไทยของบางสำนักพิมพ์ก็ใช้การจัดวางแบบนี้นะคะ แล้วแต่ชอบเลย

      3. การใช้ ๆ เราสืบทราบมาว่าวิธีใช้ที่ถูกต้องคือ เคาะหน้า ๆ เคาะหลัง แบบนี้ ลองเสิร์ชหาข้อมูลดูได้นะคะ แต่หลายสำนักพิมพ์ก็เคาะแค่หลัง (ซึ่งในราชกิจบอกว่าผิด) ใช้กันหลายเจ้าจนคนไม่สนใจ แต่เราขอทักตรงนี้ไว้ถือว่าเป็นหนึ่งในคำแนะนำก็แล้วกัน

      สรุปช่วงตอนนี้ นิยายสนุกแบบอ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่หวือหวามาก แบบแนวรักทั่วไป (รอดูเซอร์ไพรส์)
      #352
      1
      • #352-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 3)
        28 ตุลาคม 2560 / 00:07
        ขอบคุณคุณนีทแคทมากนะคะสำหรับคำติชม วิจารณ์ _/\_
        จะพยายามนำเทคนิกดีๆ เรื่องการแบ่งบรรยายลักษะตัวละครไปใช้นะคะ

        ฉากบังเอิญซ็อตนี้ต้องการความตื่นเต้น เลยต้องตัดการบรรยายฉากบ้าน
        อีกส่วนไปไว้ในมุมมองของพิมฐาในตอนหน้าแทนค่ะ

        การใช้ ๆ เมื่อก่อนใช้ เคาะหน้า ๆ เคาะหลัง
        แต่พอส่ง สนพ ต้องปรับตาม pattern สนพ ไปใช้รูปแบบอนุโลมแทนค่ะ
        #352-1
    17. #351 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 2)
      วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:27
      โอโฮฮฮฮ แนวสลับร่าง
      #351
      1
      • #351-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 2)
        27 ตุลาคม 2560 / 23:39
        แนวโรแมนติก คอมเมดี้ แฟนตาซี พีเรียด

        สรุป คือ มีทุกสิ่งเอฟรี่ธิ้งจิงเกอเบลให้คุณเลือกสรรค่า ha ;D
        #351-1
    18. #350 ArisaChuchu (@ArisaChuchu) (จากตอนที่ 1)
      วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:16
      ลงชื่ออ่านบทนำ

      เป็นนิยายรักที่เปิดม่านด้วยฉากบีบคั้นหัวใจ ชอบค่ะ

      ความรู้สึกแรกอ่าน รู้สึกว่าคำบรรยายสวยงาม แต่บางจุดเหมือนมันสวยงามจริง ๆ ไม่เข้ากับความอันตราย เช่น ตรงที่บรรยายว่าเป็นลูกกวางน้อยกับนายพราน เราว่ามันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคำบรรยายที่ให้อารมณ์ไปทาง ตาต่อตา ระหว่างคนสองคน ตัวต่อตัว แต่อันนี้เป็นอัคคีภัย ชอบแบบที่เปรียบกับมัจจุราชตอนต้นมากกว่า เราอ่านแล้วรู้สึกว่ามันดูเข้ากันดี

      อีกคำคือ สันดาป หาคนใช้ยากมาก เราเพิ่งเจอเรื่องนี้เรื่องแรกที่มาใช้ในการบรรยายแบบนี้ คือมันสวยจนขัดแข้งขัดขากับออกซิเจน และเราคิดว่าถ้าเป็นคนอ่านทั่วไป ตอนมาเจอท่อนนี้จะงง เพราะถ้าลดระดับของมันลงมา ใช้แค่ -ที่เข้าไปแผดเผา- ก็เลิศเลอมากแล้วคับ

      เราจะไม่เน้นจับผิดพวกคำผิดนะคะ เราเข้าใจว่าคำผิดเป็นเรื่องปกติ แต่มีจุดหนึ่งไม่ใช่คำผิด แต่มันกระแทกตาจนสะดุดไปเลย ตรงช่วงพารากราฟเดียวกับที่มีการบรรยายเปรียบกับลูกกวาง จะมีท่อนนึงคุณผู้เขียน double ความความ ติดกันสองคำ

      ด้านเนื้อเรื่อง
      - นี่มันบทนำ จะวิจารณ์อะไรมากมาย ข้าม
      - กระโดดตึก ตรงนี้เรายังไม่รู้ว่าตอนต่อไปจะเริ่มตรงไหน แต่กระโดดจากชั้นเจ็ด ต่อให้ตกน้ำก็ตายได้นะคะ... น่ากลัวมาก ๆ เราคิดว่าผู้แต่งอยากให้แค่สาหัส ถ้าอิงความสมจริงนิดหนึ่ง (เพราะเรื่องยืนพื้นบนความเรียลพอสมควร) ลดลงมาเหลือชั้น 4 - 5 ก็สาหัสแล้วค่ะ

      โดยรวม เราคิดว่าผู้แต่งมีความช่ำชองในการเขียนนิยายมาก ทุกอย่างอ่านง่าย กระชับ ได้ใจความ แต่อาจจะลีลามากอยู่สักหน่อย ซึ่งอาจจะเป็นที่สไตล์ แต่เรารับได้ค่ะ ขอผ่านบทนำแต่เพียงเท่านี้
      #350
      1
      • #350-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 1)
        27 ตุลาคม 2560 / 23:44
        ขอบคุณคุณนีทแคทมากนะคะสำหรับคำแนะนำดี ๆ ^^


        เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากข่าวพนักงงานเช็ดกระจกที่ตกตึก ชั้นแต่ไม่ตายค่ะ แต่จุดเรื่องชั้นนี้อาจจะแฟนตาซีเว่อร์ไป คนเขียนขออภัยด้วยค่ะ
        #350-1
    19. วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 11:39
      เดี๋ยวว่างแล้วจะเริ่มทยอยอ่านนะคะ คุณ chinchang22
      ขออนุญาตถามว่ามีนามแฝงให้เรียกขานมั้ยคะ
      #349
      1
    20. #348 stima (@stima) (จากตอนที่ 47)
      วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 18:05
      แอร๊ยยยยยย........
      เรามิค่อยเคยได้รับรางวัลอะไรกะเขาเลย
      ดีใจๆๆๆๆๆๆๆ

      ขอบคุณฮ้าบบบบบบบ

      พร้อมรีวิวคับพ้ม
      #348
      1
      • #348-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 47)
        21 ตุลาคม 2560 / 23:23
        ดีใจที่ได้เป็นรางวัลแรกนะคะ :)

        อ่านให้สนุกนะคะคุณสติมา หวังว่าจะชอบเล่ห์ลับสลับใจนะคะ
        ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับการรีวิวค่ะ
        #348-1
    21. #347 stima (@stima) (จากตอนที่ 43)
      วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 23:48
      เคยไหมคะ อ่านนิยายบางเรื่องแล้วเกิดอาการเมามัน อยากพูดอยากบอกคนเขียนว่าชอบไม่ชอบตรงไหน

      แล้วนิยายที่รวมพล็อตฮิตเยอะๆ ไว้ในเรื่องเดียวกันนี่ยิ่งน่าสนใจใหญ่ว่าเล่ายังไงไม่ให้หลุดโทน

      อ่านในเด็็กดีได้อ่านตอนละนิด แต่ถ้าได้อ่านอีบุ๊ครวดเดียวไปเลย มันจะต่อเนื่อง รีวิวได้ถนัดชัดเจนนักแล....
      #347
      1
      • #347-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 43)
        21 ตุลาคม 2560 / 23:20
        ขอบคุณคุณสติมามากค่ะสำหรับการมาร่วมสนุก
        ชอบไม่ชอบตรงไหนบอกเนตรได้หมดเลยนะคะ ^^
        #347-1
    22. #346 rattiyaphasamon (@rattiyaphasamon) (จากตอนที่ 4)
      วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 23:40
      ถ้าเราเป็นพิมฐาแล้วไปเห็นภาพแบบนั้นคงอุทานออกไปว่า "เป็นไปด้ายอ่ะ"
      #346
      1
      • #346-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 4)
        21 ตุลาคม 2560 / 23:19
        นี่มันคำพูดในบ้านนี้มีรักนี่นา ;D
        #346-1
    23. #345 Hippo som-o (@smaylove007) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:26
      สาววายต้องการเลือดค่ะ -///-
      #345
      1
      • #345-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 3)
        20 ตุลาคม 2560 / 04:17
        แหม ซอฟๆ เองครัช อย่าพึ่งเลือดหมดไปสิฮะ 555+
        #345-1
    24. #344 funny
      วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:22
      ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแค่เรื่องสลับร่างธรรมดา แต่ชอบตรงที่มันมี อดีต กับ ปัจจุบัน ด้วย ส่วนตัวเป็นคนชอบแนวนี้ค่ะ และไรต์ก็เขียนได้ดี เนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆค่ะ อ่านแล้วไม่เบื่อเลย
      #344
      1
      • 20 ตุลาคม 2560 / 04:28
        ขอบคุณคุณ funny มากๆ ค่ะ ดีใจที่คุณ funny ชอบนะคะ ^^
        เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่สลับร่างจริงๆ ค่ะ แต่มันมีอะไรให้ได้สนุกมากกว่านั้นฮับ
        หวังว่าคนอ่านจะได้รู้สึกลุ้นระทึกปนฮาไปถึงตอนสุดท้ายเลยนะคะ :D
        #344-1
    25. #343 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 43)
      วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:39
      ชอบการปูเรื่องมาเรื่อยๆ ค่ะ ไรต์เขียนได้ลื่นไหลดี ส่วนเรื่องภพก่อนก็น่ารักดีค่ะ เราว่าการเล่าเรื่องลำดับดีไม่งง ชอบการแอ๊บเกย์ของพระเอกนะ แต่พอแอ๊บไปแอ๊บมาชอบนางเอกก็ฮาดีค่ะ ชอบความเจ้าเล่ห์ของพระเอก นางเอกก็ซื่อๆ แต่น่าร๊าก ขอบคุณค่ะ
      #343
      1
      • #343-1 chinchang22 (@chinchang22) (จากตอนที่ 43)
        20 ตุลาคม 2560 / 04:31
        เหมือนเราจะเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่าคะ แอบคุ้นๆ ชื่อ
        ขอบคุณสำหรับ comment มากๆ นะคะคุณ N' Namfon
        ดีใจที่คนอ่านอ่านสนุก และรู้สึกว่าการเดินเรื่อง smooth นะคะ
        จะบอกว่าอีตาพี่พัฒน์ตัวร้ายยังเจ้าเล่ห์ได้อี้กค่ะ 55555+
        #343-1