พันธะรักซาตานเถื่อน [ E-book+ทำมือพร้อมส่ง ]

ตอนที่ 6 : Chapter 2 : เพื่อนสนิทคิดข้าม Friend Zone [C]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 มี.ค. 62




บางที... อยู่กับสาวอาจจะมีความเป็นผู้นำก็ได้มั้ง แต่กับเรา เพื่อนสมัยเรียน ก็เลยปล่อยตัวตามสบาย... วิลาสินีเดา


“ไม่เอา นีจะล้างชาม เดี๋ยวต้องลงไปซื้อของกินไว้ตอนเที่ยงอีก แล้วนี่ศักดิ์จะกลับตอนไหน”


“...”


“เอ่อ... นีหมายความว่าศักดิ์จะกลับตอนไหน นีจะได้ซื้อกับข้าวมาเผื่อไว้ไง” วิลาสินีอ่านแววตาคู่นั้นออกเชียวล่ะ ศิรศักดิ์มองมาอย่างกับน้อยใจว่าเธอไล่ เธอจะไล่เขาได้ลงคองั้นหรือไง เป็นไปได้ก็อยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ นั่นล่ะ แต่อย่างว่า ต่างคนต่างต้องทำงาน อีกอย่างสถานะแค่เพื่อน อยู่ค้างอ้างแรมแบบนี้ ชาวบ้านใกล้เคียงได้นินทา แต่ถึงจะมีใครนินทาวิลาสินีก็ไม่แคร์หรอกนะ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ในเมื่อเธอบริสุทธิ์ใจเสียอย่าง คนที่มีใจคอสกปรกเป็นทุนก็คิดอะไรๆ สกปรกต่ำทรามตามสันดานอยู่แล้ว แบบที่เรียกว่า เอามาตรฐานตนเองไปวัดคนอื่น ตัวชั่วก็คิดว่าคนอื่นจะชั่วอย่างตน ประมาณนั้นล่ะ ถ้าวิลาสินีแคร์คำนินทาของคนทั้งโลก เธอคงมิต้องทำอะไรแล้วกระมัง คนเราดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว เธอไม่แคร์เสียอย่าง ไม่ได้ทำใครเดือดร้อนนี่ เพื่อนเมา เพื่อนอกหัก เพื่อนเดือดร้อนมาพึ่งพา เธอจะใจดำเหรอ


“สร่างเมาก็กลับแล้ว” เขาว่า แต่จากอาการ วิลาสินีมองแล้วตอบได้ทันทีว่าไม่น่าจะไหว...


“จะสร่างได้ยังไง ในเมื่อยังกระดกแก้วเหล้าต่อเนื่องไม่หยุดแบบนี้” ไม่ได้ดูถูกเลยนะ แต่อาการเขามันฟ้องอยู่เห็นๆ แบบนี้เดินไปนอนเองได้ที่เตียงก็คิดว่ายากแล้ว เธอคิดพลางส่ายศีรษะอย่างระอา แต่ต่อให้รู้สึกระอาแค่ไหน เธอก็คงใจร้ายกับเขาไม่ได้ ยังไงก็ต้องช่วยอยู่ดี รู้ทั้งรู้ว่าช่วยเขาแล้ว มีแต่เราที่จะยิ่งเจ็บ นับวันยิ่งเจ็บลึกเมื่อพบว่าผู้หญิงอื่นมีอิทธิพลกับเขามากมายถึงเพียงนี้ ทำไมไม่รักตัวเองบ้างนะศักดิ์... มีคนดีๆ อีกตั้งเยอะตั้งแยะรอที่จะรักนาย... ดูแลนาย


“น่า...” ยังจะทำเสียงอ้อนอีกแน่ะ


“ไม่ บอกว่าไม่ไง นีมีงานต้องทำ”


“ตามใจ งั้นเราขอนั่งดื่มต่อไปอีกหน่อยนะ มันยังเครียดๆ อยู่เลย มันเฮิร์ทน่ะ”


“อืม... ตามสบาย” เพื่อนสาวอนุญาต ก่อนที่วิลาสินีจะเดินเอาถ้วยชามไปล้างที่ห้องครัวอยู่เงียบๆ พลางส่ายหน้าด้วยความห่วงเพื่อน คนอะไรเจ็บไม่รู้จำ ไปทำอีท่าไหนผู้หญิงถึงได้ทิ้งมาแบบนี้ ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี


 

หลังจากล้างจานชามเรียบร้อยแล้ว วิลาสินีก็ลงไปด้านล่างของอพาร์ทเม้นท์ ด้านล่างนอกจากมีร้านขายของกินแล้ว ยังมีร้านสะดวกซื้อ และเดินถัดไปหน่อยมีตลาดนัดในช่วงกลางวันสำหรับโกยเงินจากกระเป๋าพนักงานออฟฟิศละแวกนั้น เพราะที่นี่เป็นซอยเล็กๆ ที่มีพนักงานบริษัทเดินลัดเลาะจากตึกสูงมากินข้าวช่วงพักกลางวันเยอะ และวันนี้ก็ดูคึกคักมากเป็นพิเศษ


วิลาสินีหาซื้อกับข้าวได้พอประมาณ แล้วยังมีน้ำใจไม่ลืมซื้อกับแกล้มไปฝากเพื่อนด้วย เนื้อแดดเดียวทอด ยำหอยแครง กับยำหอยนางรม... เมนูหลังเธอกะซื้อมากินเองหลังเพื่อนกลับไปแล้ว ก็มันเห็นแล้วน้ำลายไหลนี่นา... จะว่าเธองกกินก็ไม่ว่าหรอกนะ ของอร่อยบางทีก็ต้องแอบเก็บไว้กินคนเดียว


นี่ซื้อยำมาให้ก็มีน้ำใจต่อเพื่อนแล้ว ความจริงก็ไม่อยากให้เพื่อนเสียใจแล้วเอาเหล้าเป็นที่พึ่ง แต่คิดว่าพอเพื่อนคิดได้ คงเลิกเหล้าได้สักวัน วันนี้เธอเห็นว่าเพื่อนกำลังอยู่ในภาวะเสียใจฟูมฟายเพราะพิษรัก ก็เลยยอมตามใจหน่อย แต่คราวนี้จะให้เป็นครั้งสุดท้าย วิลาสินีตั้งใจว่าจะยื่นคำขาดกับศิรศักดิ์สักทีว่า ต่อไปคงมาพักค้างอ้างแรมที่ห้องเธอแบบนี้อีกต่อไปไม่ได้แล้ว เพราะมันไม่เหมาะสม


“กลับมาแล้วหรือนี?” น้ำเสียงเอ่ยขึ้นมาถาม ฟังดูก็รู้ว่าเริ่มเมากึ่มๆ


“ใช่... ของกินเยอะแยะเลย” ว่าพลางวางถุงกับแกล้มลงบนโต๊ะกินข้าว ที่บนโต๊ะมีเพียงแก้วเหล้าผสมน้ำเปล่ามีน้ำแข็งก้อนเล็กก้อนน้อยที่ละลายจนแก้วมีเหงื่อเกาะพราวอยู่โดยรอบ


“บ่ายสองแล้วนะ ถอนไปถึงไหนแล้ว” คำถามที่เจือแววประชดประชันอยู่เล็กๆ เพื่อนมองมาตาแดงฉ่ำ จะต้องถามทำไมว่าถอนถึงไหน ถอนจนเมาอีกรอบล่ะสิไม่ว่า... เมื่อไหร่จะคิดได้นะศิรศักดิ์ เมื่อไหร่จะรู้ตัวว่ามีคนดีๆ อีกคนที่รักและห่วงอยู่ แล้วก็ใจสลายทุกครั้งที่เห็นซมซานเจียนตายมาเพราะผู้หญิงคนอื่นแบบนี้


เมื่อไหร่จะหายโง่...


“ก็ถอนไปเรื่อยๆ ล่ะ นี... มากินเป็นเพื่อนกันสิเร็ว...” คนตาแดงเอ่ยชวนเสียงยานคาง มันน่าตีนักเชียว


“ไม่เอาอ่ะ” ว่าพลางเดินผ่านโต๊ะไป เอาถุงอาหารไปเก็บ บางอย่างต้องเอาเข้าตู้เย็น แต่เพื่อนสนิทกลับไม่เลิกล้มความตั้งใจ เดินตามเข้ามา เซเหมือนจะล้ม จนเซมากอดวิลาสินี กลิ่นเหล้ารวยรินอยู่ปลายจมูกหญิงสาว


“นั่งกินไปเลยตามสบายนะ นีจะรีดผ้าสักหน่อย” ว่าพลางยกชั้นรองรีดขึ้นมากาง แล้วก็จัดการรีดผ้าไปไม่ได้สนใจเพื่อนชายที่นั่งดื่มเหล้าเคล้ากับแกล้มไปเรื่อยๆ พอยำหอยแครงหมด เขาก็เอายำหอยนางรมมาแกล้มต่อ พอดีไปหยิบน้ำแข็งที่ตู้เย็นเจอถุงยำเหมือนกันเลยหยิบมา เข้าใจว่าวิลาสินีคงใจดีซื้อมาให้เขาอีก ลาภปากชะมัด


ระหว่างเพื่อนหนุ่มนั่งดื่มเหล้าไป เขาก็ดูทีวีไปด้วย พอดีช่วงนี้มีถ่ายทอดมวยไทย ก็เลยดูเพลินๆ เพราะอีกฝ่ายนั่นไม่สนใจเขาแล้ว เอาแต่รีดผ้า รู้งี้ขนเสื้อผ้ามาให้นีรีดให้ด้วยคงจะดี


กว่าวิลาสินีจะทำอะไรเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบหกโมงเย็น ท้องฟ้าด้านนอกเกือบมืด เห็นเพื่อนถอนจนจะเมาอีกรอบ หญิงสาวก็เอาแต่ส่ายหน้า


“ไงล่ะ... ถอนจนได้เรื่องแล้วสิ” วิลาสินีเอ่ยถามพร้อมส่ายหน้าช้าๆ หลังวางมือจากงานบ้านแล้วเรียบร้อย เพราะดูจากสภาพแล้วก็คงเมาได้ที่อีกตามเคย


“ไม่เมาน่า... มากินด้วยกันสินี” เขาเอ่ยชวนน้ำเสียงฟังดูอ้อแอ้เต็มที


“โอ๋ย... เมาขนาดนี้ ไหวหรือเปล่าเนี่ย หมดไปกี่ขวดเข้าไปแล้วล่ะ?” วิลาสินี่เสียงแหว


“ขวดเดียวเอง... มาดื่มเป็นเพื่อนกันนะคร้าบ...” ว่าพลางเอื้อมมาไปหยิบแก้วที่ถาดวางแก้วบนตู้เย็น


“โอย... คนเมามันบ้าอย่างนี้นี่เอง นี่เมาแล้วยังเอาแต่ใจด้วย โอเคๆ งั้นก็ได้ จะนั่งเป็นเพื่อนก็แล้วก่อน ปล่อยนีก่อน แล้วกลับไปนั่งที่โต๊ะเลยไป” เพื่อนสาวว่า คนเมาหัวเราะกิ๊กจนอีกฝ่ายต้องขึงตาใส่เพื่อกำราบ


สักพักทั้งคู่ก็นั่งดื่มไปพร้อมกัน ศิรศักดิ์ก็ยิ่งเมาเข้าไปอีก พอความเมาได้ที่เขาก็ยิ่งระบายถ้อยคำอัดอั้นตันใจ จากที่ฟัง ดูเหมือนครั้งนี้ เขาจะรักผู้หญิงที่ชื่อสุนิตาคนนี้เอามากๆ ร้องไห้ฟูมฟาย วิลาสินีมีโอกาสได้เห็นน้ำตาผู้ชายก็คราวนี้ล่ะ


“กับแกล้มหมดแล้วอ่ะนี...” ศิรศักดิ์เอ่ยขึ้น หลังจากกับแกล้มอันได้แก่ยำหอยแครง และยำหอยนางรมเพิ่งหมดเกลี้ยงจานไปสดๆ ร้อนๆ  หญิงสาวเบ้หน้าพร้อมส่ายหน้าอย่างระอา เพื่อนคนนี้เอากับเขาสิ ท่าทางจะเสียใจจริงๆ


“จริงด้วย นี่ยังไม่เมาอีกเหรอ?” กินตั้งแต่เช้าจนนี่จะค่ำแล้ว กินจนกับแกล้มหมดไปแล้วด้วย


“เหล้ายังไม่หมดเลย” ศิรศักดิ์ตอบมองมาด้วยสายตาเคลิ้มๆ


“จะให้หมดลังเลยเรอะ?” วิลาสินีย้อนด้วยความเหลืออด เธอเหนื่อยแล้วนะ


“เสียดายของน่ะ” ว่าจบก็กระดกก้นแก้วขึ้นจนเครื่องดื่มสีอำพันไหลเข้าสู่ปากเหลือไว้เพียงก้อนน้ำแข็งติดแก้วเหล้า


“ฮึ เอาๆ กินต้มยำไก่บ้านมั้ย นีซื้อมาเดี๋ยวเอามาอุ่น”


“เอาๆ อยากกิน”


“เดี๋ยวอุ่นให้นะ รอนี่ล่ะ” พูดจบวิลาสินีก็ลุกพรวดขึ้นไปเปิดตู้เย็น เสียงถุงพลาสติกดังแกรกๆ เมื่อถูกหญิงสาวคุ้ยหาเมนูสุดอร่อย ก่อนเจอถุงต้มยำไก่บ้านตามที่ว่า


“เอ๊ะ... ถุงยำหอยนางรมไปไหน นีซื้อแล้วลืมเอามาจากร้านหรือเนี่ย” หญิงสาวทำหน้างง หากแต่เพื่อนหนุ่มยิ้มกว้างขวาง มองมาด้วยดวงตาหวานเฉิ่ม พร้อมจิ้มนิ้วชี้มาที่ท้องของตัวเองด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ


“หมายความว่าไง... นี่กินเข้าไปทั้งถุงงั้นเหรอไอ้เพื่อนบ้า” โอ๊ย... มันน่าแค้นนัก ของโปรดเธออุตส่าห์ซื้อมาเก็บไว้ ตั้งใจว่าจะเอามากินแซ่บๆ หลังจากเพื่อนกลับ ที่ไหนได้ ขโมยมากินแกล้มเหล้าจนจะเกลี้ยงอยู่แล้ว ไอ้เพื่อนบ้า มันน่าฆ่าให้ตายไปพร้อมๆ กับหอยนางรมจริงๆ เลยมั้ยเนี่ย


“อ้าว... ก็ใช่น่ะสิ”


“คนบ้า... อุตส่าห์ซื้อมาจะกินให้อร่อยเสียหน่อย ปาดหน้าเค้กแบบนี้ได้ยังไง คนบ้า! ไอ้เพื่อนบ้า!!” วิลาสินีโวยวายใหญ่ แต่แปลกถึงจะโมโหเพื่อนมากแค่ไหนแต่เธอก็ไม่คิดจะโกรธเขาเลยสักครั้ง


              “อ้าว นึกว่าซื้อมาให้” .................................

++++++++++++++++++++++++++++++++ 

โปรดติดตามตอนต่อไป ขอบพระคุณสำหรับการติดตามนะคะ 
ตอนนี้ "พันธะรักซาตานเถื่อน" มีอีบุคพร้อมโหลดแล้วนะคะ 

 
พันธะรักซาตานเถื่อน
ภัคร์ภัสสร
www.mebmarket.com
เธอต้องการลูก แต่ไม่ต้องการเขา...เธอจึงเลือกที่จะหายไปจากชีวิตเขาตลอดกาลเมื่อเด็กน้อยเจริญวัย รักครั้งใหม่... ชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์โดยไม่ง้อ ‘พ่อของลูก’ อย่างเขาดูเหมือนเรื่องราวจะเป็นไปด้วยดี หากการกลับมาพบกันอีกครั้งและได้ใช้เวลาร่วมกันมันแปลกไป...ความรักที่เขาเคย ‘มองข้าม’  กลับแสนหวานสุดวิเศษแต่เธอจะเชื่อได้อย่างไร... ว่าทั้งหมดนั้นเป็นแค่สวรรค์แกล้ง หรือแผนทวงทายาทที่เขาบงการอยู่เบื้องหลัง!...“นีท้องหรือเปล่า” เขาเปิดฉากถามถึงสิ่งที่ก่อกวนจิตใจเขามาตลอดระยะเวลาหลังค่ำคืนนั้น“ทำไมถามแบบนี้” วิลาสินีใจหล่นวูบ ถ้าท้อง... แล้วเขาจะทำอย่างไรต่อไปงั้นหรือ จะขอเธอแต่งงานหรือยังไงกัน“คืนนั้น... ถึงผมจะเมามาก แต่ก็รู้ตัวว่าไม่ได้ป้องกัน” เอ่ยทั้งมองเพื่อนด้วยดวงตาเปี่ยมความใส่ใจ ในแววตานั้น มันก่อให้เกิดความรู้สึกหลากหลายกับวิลาสินีอย่างยากอธิบาย คล้ายๆ ว่าเขาจะมองเห็นเธออยู่ในสายตาบ้าง... ซึ่งก่อนนั้นเขามีแต่มองข้ามไป“ครั้งเดียว... ไม่ท้องหรอก นีคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น” เมื่อดึงสติตนเองกลับมาได้ คนถูกกระทำรีบบอกปัดทันควันเธอ... คงไม่โชคร้ายหรอกวิลาสินี หญิงสาวพร่ำบอกตัวเองในใจ            “ท้องกับผม.... เป็นโชคร้ายงั้นหรือนี” .......

และขอฝากอุดหนุนผลงานล่าสุดที่กำลังวางแผงด้วยนะคะ
ขอบพระคุณมากค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

138 ความคิดเห็น