พันธะรักซาตานเถื่อน [ E-book+ทำมือพร้อมส่ง ]

ตอนที่ 9 : Chapter 3 : เพียงคืนเดียว [A]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    14 มี.ค. 62



เมื่อวิลาสินีก้าวขาเรียวออกมาจากห้องน้ำด้วยความรู้สึกสดชื่น กลิ่นครีมอาบน้ำกลิ่นผลไม้ระบายกรุ่นกลิ่นอยู่รอบตัวเธอ ผิวขาวกระจ่างเกาะพราวไปด้วยหยดน้ำ ที่กลิ้งลงไปตามแนวดิ่ง เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างลืมตัว ว่าภายในห้องนี้มีสิ่งมีชีวิตอื่นอาศัยอยู่ด้วย ถึงแม้ว่าขณะนี้เขาจะหลับใหลไปก็ตาม เธอเผลอลูบไล้โลชั่นทาลงบนผิวขาวกระจ่าง สอดมือเข้ามาใต้ขา ต้นขานวนเนียนและลูบไล้โลชั่นกลิ่นหอมอ่อนๆ นั้นไปทั่วตลอดทั้งเนื้อทั้งตัว จนไม่มีตารางนิ้วไหนที่จะหลุดรอดไปจากเนื้อครีมหอมละมุนได้ และเจ้ากลิ่นหอมที่ว่าก็โชยมาแตะจมูกคนเมาจนเขาจมดิ่งสู่ฝัน ว่ากำลังหลับใหลในห้วงทะเลของมวลดอกไม้หอม...


กลิ่นหอมที่สูดดมมากเท่าไหร่ก็ไม่มีวันเบื่อ มีแต่จะเสพติดมากยิ่งขึ้น แล้วในฝันเขาก็กำลังสบาย... และกร้าวแกร่งผกโผ ขณะเดียวกันนั้น คนที่เผลอลืมไปว่าตัวเองอยู่ในห้องคนเดียวตามความเคยชิน หญิงสาวเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดหาชุดนอนตัวเก่ง คว้ามาปลดไม้แขวนเสื้อทิ้งไป แล้วเธอก็เปลื้องผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ จนมันร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนที่จะชูชุดนอนขึ้นมาสวม แต่ภาพเปลือยจากด้านหลัง สะโพกผายเต่งตึงงดงามนั้น ยังคงติดตาคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพอดี


ศิรศักดิ์แทบไม่เชื่อสายตาเลยว่า เพื่อนสาวน้อยตัวดำปี๋เมื่อครั้งยังเยาว์ บัดนี้จะกลายเป็นเจ้าของเรือนร่างงดงามสะอวดสะองชวนปรารถนาได้มากขนาดนี้... ลูกเป็ดขี้เหร่... สลัดคราบกลายเป็นหงส์สาวแสนสวย


 

เขาเกือบหลับตาลงแทบไม่ทันเมื่อวิลาสินีหันหน้ามาทางเขาทันทีที่แต่งตัวเสร็จ ร่างแบบบางตอนนี้อยู่ในชุดนอนสีชมพูอ่อนๆ ลายการ์ตูนมิกกี้เม้าส์สุดน่ารัก เสื้อแขนกุดกางเกงเนื้อบางเบาสวมสบายความยาวเลยเข่าเล็กน้อย หญิงสาวเดินตรงเข้ามาที่เตียงกว้างที่คนเมาทำทีแกล้งหลับเพราะแอบมองภาพที่น่าประทับใจเมื่อครู่โดยที่ทางเจ้าตัวไม่ทันได้อนุญาต


“เมื่อไหร่จะคิดได้สักทีนะศักดิ์... หัดรักตัวเองบ้าง” หญิงสาวพึมพำเสร็จก็นั่งลงข้างๆ เตียง เพื่อจะช่วยปลดกระดุมเสื้อเขาออก จะได้หลับสบายกว่านี้ ป่านนี้คงหลับไปแล้ว จะปลุกให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำก็คงจะไม่มีทางเสียแล้วล่ะ ท่าทางจะได้ที่แล้ว


วิลาสินีจึงคิดจะช่วยปลดเสื้อและเข็มขัดที่รัดแน่นไปทั่วร่างกายออกให้เขา เพื่อจะได้หลับได้อย่างสบายๆ ตื่นมาจะได้ไม่เพลีย พรุ่งนี้คงดีขึ้น ไปทำงานได้นะ เธอคิด


หลังจากปลดกระดุมเสื้อออกให้เขาหมดแล้วทุกเม็ด จนเผยให้เห็นรูปร่างเปลือยท่อนบนของเพื่อนหนุ่ม เธอก็อดห้ามใจไม่ให้สั่นไหวไปไม่ได้ เพราะกล้ามเนื้อแน่น สวยงามสมบูรณ์แบบอย่างผู้ชายชาตรี แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าคนขี้เมา จะซ่อนรูปร่างแข็งแกร่งดูแข็งแรงและปราดเปรียวในคราวเดียวกันเอาไว้ด้วยได้


“เซ็กซี่เหมือนกันนะเนี่ยเพื่อนเรา...” วิลาสินีเผลอเอ่ยออกไปเพราะเข้าใจว่าเพื่อนหลับสนิทไปนานแล้ว แต่ความจริงคือคนแกล้งหลับกลับกำลังหัวใจพองและเลือดชายสูบฉีดแรงกล้า ยิ่งเพื่อนสาวเอ่ยชื่นชม เขาก็ยิ่งรู้สึกภาคภูมิใจ


“แต่เสียดาย... ไม่รักดี ทำตัวขี้เมาอยู่ได้” มิวายกล่าวตำหนิ “นีจะเช็ดตัวให้ก็แล้วกันนะ ศักดิ์จะได้หลับสบาย แต่ไม่ต้องกลัว... นีน่ะไม่เอาผ้าชุบน้ำไปวางบนหน้าผากศักดิ์อีกแล้วล่ะ เชอะ” ว่าอย่างแสนงอนแล้วก็เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เพื่อนอย่างขมีขมัน ความแสนงอนของเพื่อนทำเอาคนแกล้งหลับกลั้นยิ้มเอาไว้แทบไม่อยู่


“อืม...” เสียงคนเมานอนหลับตาพริ้มกำลังคำรามในลำคอ  มือบอบบางจับผ้าชุบน้ำค่อยๆ เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนเมาไปตลอด ทั่วทั้งร่างกาย วิลาสินีจึงได้รู้ว่า เรือนร่างของเพื่อนชายก็มีความงดงามแข็งแรงไม่แพ้นายแบบเลย มิน่าล่ะเขาถึงได้เนื้อหอมนัก สาวน้อยสาวใหญ่ต่างก็หว่านเสน่ห์ใส่เขาไม่มีหยุดหย่อน


จะว่าไป ศิรศักดิ์ไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ แต่ด้วยความมีเสน่ห์และรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูหล่อเหลาชวนละลาย จึงมีผู้หญิงมากมายเดินเข้ามาในชีวิตเขาโดยที่เขาไม่ต้องทำอะไร


เมื่อเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขาเสร็จแล้ว วิลาสินีก็ลากร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยครึ่งท่อนไปนอนอีกฟากของเตียงกว้างอย่างทุลักทุเล ศิรศักดิ์ครางออกมาเพราะเขาเองก็งัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่น แม้ในสมองจะเต็มไปด้วยภาพสวยเซ็กซี่ของเพื่อนสาวที่วนเวียนคอยกวนใจอยู่ก็ตาม


“เสร็จสักที... หลับให้สบายนะศักดิ์...” เธอมองเพื่อนหนุ่มที่หลับตาพริ้ม ก่อนจะผละออก หากก็ช้ากว่าเขามาก เมื่อจู่ๆ คนที่เธอเข้าใจว่าหลับแล้ว กลับคว้าร่างเล็กมานอนกอด


“ศักดิ์... ทำอะไร ปล่อยนีนะ”


“ไม่ปล่อย... ขอกอดหน่อยครับ”


“จะกอดนีแบบนี้ได้ยังไง ปล่อยนะ ศักดิ์เมามากแล้ว นอนเถอะ”


“ไม่เมา... ขอกอดหน่อย ศักดิ์นอนไม่หลับ”


“อย่างอแงสิ... ปล่อยนีได้แล้ว” ว่าเปล่าเสียเมื่อไหร่ มือบอบบางก็ระดมแกะลำแขนแข็งแรงที่รวบร่างตนเองเอาไว้ แต่แรงน้อยๆ ก็แพ้พ่ายพลังของเพื่อนชาย


“เป็นหมอนข้างให้ศักดิ์หน่อยนะ... จนกว่าจะหลับ” เขากอดร่างน้อยแน่น วิลาสินีเริ่มหายใจไม่ออก แต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้ สุดท้ายเขาก็รั้งร่างน้อยลงไปนอนแนบข้างเขาแล้วนอนกอดราวกับว่าเธอเป็นหมอนข้างที่ทำจากยางพาราเกรดเอ


“กอดนีอย่างเดียว... ห้ามทำอย่างอื่นนะ ไม่งั้นนีไม่ยอมจริงๆ ด้วย...” เธอพึมพำ ช้อนสายตาขึ้นมองใต้คางเขา ลมหายใจคนเมาเป่ารดหน้าเธอ พอได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ หากใบหน้าเขายามหลับ มองอย่างไรก็ดูหล่อเหลาและไร้พิษสงราวกับเด็กชายตัวน้อยๆ ก็ไม่ปาน...


+++++++++++++++++++++++++

โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ และตอนนี้กำลังเปิดจองน้าาาา



สำหรับใครที่ชอบอีบุค วันนี้มีอีบุคพร้อมโหลดแล้วนะคะ

 
พันธะรักซาตานเถื่อน
ภัคร์ภัสสร
www.mebmarket.com
เธอต้องการลูก แต่ไม่ต้องการเขา...เธอจึงเลือกที่จะหายไปจากชีวิตเขาตลอดกาลเมื่อเด็กน้อยเจริญวัย รักครั้งใหม่... ชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์โดยไม่ง้อ ‘พ่อของลูก’ อย่างเขาดูเหมือนเรื่องราวจะเป็นไปด้วยดี หากการกลับมาพบกันอีกครั้งและได้ใช้เวลาร่วมกันมันแปลกไป...ความรักที่เขาเคย ‘มองข้าม’  กลับแสนหวานสุดวิเศษแต่เธอจะเชื่อได้อย่างไร... ว่าทั้งหมดนั้นเป็นแค่สวรรค์แกล้ง หรือแผนทวงทายาทที่เขาบงการอยู่เบื้องหลัง!...“นีท้องหรือเปล่า” เขาเปิดฉากถามถึงสิ่งที่ก่อกวนจิตใจเขามาตลอดระยะเวลาหลังค่ำคืนนั้น“ทำไมถามแบบนี้” วิลาสินีใจหล่นวูบ ถ้าท้อง... แล้วเขาจะทำอย่างไรต่อไปงั้นหรือ จะขอเธอแต่งงานหรือยังไงกัน“คืนนั้น... ถึงผมจะเมามาก แต่ก็รู้ตัวว่าไม่ได้ป้องกัน” เอ่ยทั้งมองเพื่อนด้วยดวงตาเปี่ยมความใส่ใจ ในแววตานั้น มันก่อให้เกิดความรู้สึกหลากหลายกับวิลาสินีอย่างยากอธิบาย คล้ายๆ ว่าเขาจะมองเห็นเธออยู่ในสายตาบ้าง... ซึ่งก่อนนั้นเขามีแต่มองข้ามไป“ครั้งเดียว... ไม่ท้องหรอก นีคงไม่โชคร้ายขนาดนั้น” เมื่อดึงสติตนเองกลับมาได้ คนถูกกระทำรีบบอกปัดทันควันเธอ... คงไม่โชคร้ายหรอกวิลาสินี หญิงสาวพร่ำบอกตัวเองในใจ            “ท้องกับผม.... เป็นโชคร้ายงั้นหรือนี” .......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

138 ความคิดเห็น