[ตีพิมพ์กับสนพ.รักคุณ] [YAOI] Still the One ...คือคนที่ผมรัก [END]

ตอนที่ 22 : Still the One EP21 || Poor Me [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    5 ต.ค. 60

Still the One EP21

[ปอนด์]

หลังจากที่อ่านหนังสือกันกับเพื่อนๆ มาอย่างหนักหน่วง ในที่สุดก็ถึงสัปดาห์สอบปลายภาคแล้ว ผมเริ่มสอบไปแล้วสองวิชา วิชาบัญชีที่เพิ่งสอบเสร็จไปเป็นวิชาที่สาม

พูดถึงเขาแล้วก็คิดถึงพี่เฟิร์ส ผมไม่ได้เจอหน้าพี่เฟิร์สมาหลายวันแล้ว เพราะช่วงนี้เหมือนธุรกิจที่บ้านพี่เฟิร์สจะมีปัญหานิดหน่อย พี่เฟิร์สเลยต้องเข้าไปช่วยทางบ้าน บางวันร้านก็ไม่เข้าเลยด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ผมก็ยังไม่ค่อยเข้าใจที่พี่เฟิร์สบอกให้ผมดูแลตัวเองดีๆ ด้วย พอถามเขาก็ไม่ยอมบอกผม


พวกผม 4 คนที่เพิ่งสอบเสร็จยืนคุยยืนบ่นกันหน้าห้องสอบถึงความยากของข้อสอบ

มีแต่ผมนี่แหละที่ยิ้มๆ ได้เพราะทำได้…

ได้คนติวดีมันก็อย่างนี้แหละ!

“เฮ้อ ยากชะมัดเลยว่ะมึง แม่งเหมือนจะง่ายแต่มันไม่ง่ายเลยว่ะ”

ออมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดรีมได้แต่ตบบ่าของออมเบาๆ เป็นการปลอบใจ ดูจากสีหน้าของมันก็รู้ว่ามันเองก็ไม่ต่างอะไรจากออมสักเท่าไร

“ข้อเขียนแม่งอย่างยาก กูนี่แทบจะปล่อยว่าง” ดรีมว่าพลางส่ายหน้าเบาๆ

ผิดคำพูดผมซะที่ไหนกัน

“แล้วพวกมึงสองพี่น้องล่ะ ไอ้ปุณณ์ ไอ้เป็ด” ออมหันมาถามผมกับปุณณ์

“กูก็พอทำได้อะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะถูกมากน้อยแค่ไหน” ปุณณ์ตอบครึ่งๆ กลางๆ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา “ฉิบหายละ! พี่ปอนด์ ผมต้องรีบไปแล้วอะ ผมไปเปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำก่อนนะ”

จริงสิ เจ้าปุณณ์มันเพ่ิงย้ายที่ทำงานจากหน้าปากซอยบ้านผมเป็นแถวๆ ร้านพี่เฟิร์สนี่นา ได้ข่าวว่าคนไม่พอก็เลยไปช่วยทำที่นั่น

“พี่ก็ไปรอพี่ฟรานพี่เฟิร์สตามเดิมนะ ไปก่อนนะครับ” ว่าจบปุณณ์ก็ยกมือไหว้ผมก่อนรีบวิ่งออกไป

ผมยกมือรับไหว้ปุณณ์ก่อนหันมาถามพวกที่เหลือ

“พวกมึงอะไปไหนกัน”

“ก็คงกลับบ้านแหละมึง ปวดหัวฉิบหาย” ออมขยี้หัวแรงๆ

“แล้วมึงอะ” หันไปถามดรีมต่อ

“กลับบ้านเหมือนกัน วันนี้ที่บ้านนัดกินข้าวเย็นว่ะ” ดรีมตอบก่อนถามผมกลับ “กว่าจะสอบอีกทีก็อาทิตย์หน้าโน่นเลย ถ้าจะชวนไปอ่านหนังสือที่ร้านพี่เฟิร์สก็ไลน์มาบอกพวกกูก็แล้วกัน”

“อื้ม พวกมึงกลับก่อนเลย เดี๋ยวกูไปนั่งรอพี่ฟรานที่ใต้ถุนนะ”

“โอเคมึง”

เราสามคนเดินลงมาถึงใต้อาคารที่ผมนั่งรอเป็นประจำ เราก็แยกกันไป


ผมนั่งรอพี่ฟรานอยู่นานมากจนเกือบ 5 โมงเย็น เขาก็ไม่มาสักที จนผมทักไลน์ไปถามพี่ฟรานก็ได้คำตอบมาเป็นรูปแผ่นหลังของพนักงานเซเว่นที่หล่อที่สุดในโลกขณะกำลังขี่มอเตอร์ไซต์อยู่


QuackyDuckP : พี่ฟรานยังสอบไม่เสร็จเหรอครับ (16:56 น.)


FRAN. : *ได้ส่งรูปภาพถึงคุณ (16:57 น.)

FRAN. : โดนน้องของเป็ดลักพาตัวมา (16:57 น.)


เห็นแล้วก็แอบขำไม่ได้ แต่พี่ฟรานก็ไม่น่าจะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปแบบนี้นะ อันตรายชะมัด


QuackyDuckP : ฮ่าๆ ครับๆ งั้นเดี๋ยวเป็ดทักไปหาพี่เฟิร์สก็แล้วกัน (16:57 น.)


นี่คงเป็นโอกาสดีที่สองคนนั้นจะได้คุยกันสักที ผมก็เลยไม่อยากจะขัดจังหวะเท่าไร ผมก็เลยไลน์ไปหาพี่เฟิร์สแทนเผื่อว่าเขาจะว่างมารับผม ไม่งั้นก็คงต้องกลับบ้านเอง


QuackyDuckP : วันนี้พี่เฟิร์สว่างมั้ยครับ พี่ฟรานไม่อยู่ (16:57 น.)


ทักไปได้สักพักเขาก็ตอบกลับมา ปกติพี่เฟิร์สตอบไลน์เร็วนะ แต่นี่นานกว่าปกติ คงจะยุ่ง


F1RST : เอ้า แล้วมันไปไหนละนั่น (17:02 น.)

QuackyDuckP : ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่อยู่กับปุณณ์ (17:02 น.)

F1RST : เออเว้ย ไอ้สองตัวนี้ ฝากผีฝากไข้ไม่ได้เลย เดี๋ยวพี่ไปรับ เคลียร์ตรงนี้แปป รอแปปนึงก็แล้วกัน (17:02 น.)


“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะแก อีตุ๊ด!”

เสียงแหลมๆ ที่รู้สึกคุ้นหูดังขึ้นมาจากด้านหลังจนผมสะดุ้ง แต่พอผมหันกลับไม่เห็นใคร มีแต่นิสิตนั่งอ่านหนังสือกันเป็นกลุ่มๆ

สงสัยคงจะแซวเพื่อนกันล่ะมั้ง


ระหว่างที่รอผมก็นั่งไถจอโทรศัพท์ไล่ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยกระทั่งเจอไอ้โจ้ เพื่อนร่วมคณะมันแชร์บทความเกี่ยวกับการเปลี่ยนลุกตัวเอง ผมรู้สึกสนใจก็เลยกดเข้าไปอ่าน

ในนั้นก็มีสารพัดวิธีทั้งการเลือกใส่เสื้อผ้า กางเกง รองเท้า แต่ที่ผมอ่านแล้วสะดุดตาที่สุดก็เป็นในส่วนของทรงผม

อ่านไปก็จับๆ ม้วนๆ ผมของตัวเองดูก็รู้สึกว่ายาวมากแล้ว

อืม… ไหนๆ ก็จะปรับตัวเองแล้ว ลองทำสีผมดูดีกว่า

เลื่อนไปเลื่อนมาก็ไปเห็นนักร้องอดีตบอยแบนด์เกาหลีที่ย้ายกลับไปจีนแล้วคนนึงทำแล้วดูขึ้นมาก ผมจำได้ว่าไอ้ออมะเคยเอารูปให้ผมดูแล้วบอกว่า

‘มึงกับลู่หานหน้าอย่างเหมือนกัน แต่ต่างกันนิดหน่อย’

‘อะไรวะ’

‘หนึ่งคือมึงเตี้ยกว่า สองคือเขาเป็นกวางแต่มึงเป็นเป็ด’

ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจมันก็เถอะ แต่อย่างน้อยมันก็ชมว่าผมหน้าตาดี

ผมเลื่อนดูทรงผมของเขาเรื่อยๆ ก็เห็นทรงนึงที่ดูแล้วน่าจะเข้ากับผม เป็นทรงอันเดอร์คัต ที่ด้านบนยาวหน่อย แต่ในรูปที่ผมเห็นถูกปัดลงมาปรกหน้าเขาครึ่งนึง

ดีละ ตัดสินใจได้แล้ว ย้อมบลอนด์กับเอาทรงนี้แหละ

พี่กวางก็พี่กวางเถอะ เดี๋ยวเจอน้องเป็ด!



“ดูอะไรอยู่เหรอ”

“เหวอ!”

จู่ๆ ก็มีคนชะโงกหน้ามามองจอโทรศัพท์ผม ผมเลยสะดุ้งด้วยความตกใจจนเกือบทำโทรศัพท์ร่วงจากมือ ทว่าพอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่เฟิร์ส ผมก็เลยโล่งใจหน่อย

“เฮ้อ ตกใจหมด พี่อ้ะ!”

“ฮ่าๆ โทษทีๆ รอนานมั้ย”

ผมส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ เขาเลยถามต่อ

“ว่าแต่ดูอะไรอยู่เหรอ”

ผมยื่นโทรศัพท์ให้เขาดู พี่เฟิร์สเห็นก็ย่นคิ้วใส่จอก่อนว่าออกมาเสียงขุ่น

“ยังไม่ทันจะคบกันเลย นี่จะนอกใจกันแล้วเหรอ”

“จะบ้าเหรอพี่! เป็ดแค่ดูทรงผมต่างหาก” ผมแหวกลับทันที

บ้ารึไงกัน ให้ตายสิ คิดอะไรของเขาก็ไม่รู้!

“แล้วอยากทำแบบไหนล่ะ”

แทนคำตอบผมกดรูปให้เขาดู พี่เฟิร์สเห็นก็นิ่งไปพักนึงก่อนยกยิ้มออกมา

“ก็ดีนะ เป็ดทำออกมาแล้วน่ารักแน่ๆ น่ารักกว่าคนนี้อีก”

“ไอ้พี่เฟิร์สบ้า! พูดอะไรเนี่ย! คนเยอะแยะอายเค้า”

ผมฟาดแขนใส่พี่เฟิร์สเบาๆ ไปสองทีด้วยความเขินที่โดนชมโต้งๆ แต่คนโดนตีกลับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“ฮ่าๆ ไปทำเลยมั้ยล่ะ พี่ว่างแล้ว อาทิตย์นี้เราไม่มีสอบแล้วด้วยนี่ ว่างกันทั้งคู่ จะไปเดินเล่นในห้างด้วยกันมั้ย”

ไม่รู้ว่าพี่เฟิร์สจะว่างอีกเมื่อไร ผมก็เลยตอบตกลงไปอย่างไม่ลังเล

“อื้ม ไปสิครับ”


รถเบนซ์สีดำคันเดินขับฝ่าการจราจรอันคับคั่งของเมืองกรุงเพื่อที่จะไปยังห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไกลออกมาจากบ้านผมมาหน่อย พี่เฟิร์สบอกว่าร้านประจำเขาอยู่ที่นั่นก็เลยไป

ทว่าผมรู้สึกผิดสังเกตอะไรบางอย่างจากพี่เฟิร์สระหว่างที่เขากำลังขับรถอยู่ พี่เขาหันมองกระจกหลังบ่อยมาก พอผมถามเขาก็บอกว่าไม่มีอะไร

แต่มันแปลกจริงๆ นั่นแหละ


พอมาถึงเขาพาผมเดินตรงขึ้นไปยังชั้น 5 ของห้างที่มีร้านทำผมประจำของพี่เฟิร์สอยู่ พอเจ้าตัวพาผมมาถึงร้านเขาก็ติดต่อช่างประจำของเขา โชคดีที่ว่าวันนี้คนไม่เยอะ ก็เลยได้คิวเลย

“พี่เล็ก จัดให้น้องผมหล่อๆ เลยนะครับ”

พี่เฟิร์สยิ้มให้กับช่างผู้ชายที่ชื่อว่าเล็ก แต่พอแกตอบกลับเท่านั้นแหละ

“น้องชายน้องเฟิร์สนี่น่ารักม้ากมาก เดี๋ยวพี่สาวจะทำให้น่ารักยิ่งกว่านี้นะจ๊ะ”

เอ่อ… พวกเดียวกันเหรอเนี่ย ไม่เข้ากับหน้าพี่เลย หน้าพี่ดุ๊ดุ


เริ่มจากตัดผมตามแบบที่ผมเปิดให้เจ๊เล็กดู พอตัดเสร็จแกก็ชมยกใหญ่ว่าน่ารักมาก พอใจกับผลงานตัวเองสุดๆ ก่อนจะกัดสี ย้อมผมให้ผมต่อ

พี่เฟิร์สที่นั่งเล่นมือถือพิมพ์อะไรต๊อกแต๊กๆ อยู่คอยเหลือบมองผมบ้าง พอสายตาเราปะทะกันเขาก็ยิ้มให้ผม อ้าปากพูดแบบไม่มีเสียงจับใจความได้ว่า ‘หล่อมาก’

เวลาผ่านไปการย้อมผมก็เสร็จสิ้น เจ๊เล็กให้ลูกน้องมารับผมไปสระผม พอเสร็จก็จับผมมานั่งเซ็ตผม ทว่าด้วยความล้าจากการสอบประกอบกับกลิ่นน้ำยาทำผมที่ฉุน ผมเลยผล็อยหลับไประหว่างที่โดนเซ็ตผมอยู่ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เพราะเจ๊เล็กตบหน้าปลุกผมเบาๆ

“หลับเพลินเลยนะ สบายละสิ”

ผมหัวเราะแก้เขินไป เจ๊แกเลยว่าต่อ

“เป็นไงบ้างจ๊ะหนุ่มน้อย เหมือนแบบที่หนูเอามาให้มั้ย”

ผมมองใบหน้าตัวเองในกระจกก่อนเปิดมือถือขึ้นมาดูมองสลับไปมา

เออว่ะ… เหมือนที่ไอ้ออมบอกไม่มีผิด เหมือนจริงด้วย

“โห หล่อขึ้นเยอะเลยเป็ด เห็นแล้วใจเต้นเลยอะ น่ารักมาก”

พี่เฟิร์สที่เดินมายืนข้างหลังผมว่า ก่อนหันไปชมเจ๊เล็ก

“ดีมากเลยเจ๊ ถูกใจผมมาก” พี่เฟิร์สยิ้มให้เจ๊แกไป เจ๊เล็กถึงกับบิดตัวด้วยความเขิน

คนนี้ของผมเจ๊จะเขินไม่ได้!

“แหม น้องเฟิร์สก็รู้ เพื่อน้องเจ๊ทำให้ได้ทุกอย่างแหละ แล้วนี่น้องเฟิร์สไม่ตัดผมด้วยเหรอ เจ๊ว่ายาวแล้วนะ”

พี่เฟิร์สเลยมองกระจกผมอีกครั้งก่อนตอบตกลงไป

“อืม… ก็ดีนะครับ” เขาหันมาพูดกับผม “เป็ดนั่งรอพี่ตัดผมก่อนนะ ไม่นานหรอก”

“ครับพี่”


ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ ระหว่างที่รอพี่เฟิร์สตัดผม ผมก็อดมองกระจกร้านไปชมตัวเองไปไม่ได้

รู้ว่าดูดีขึ้นแบบนี้ ผมทำไปนานแล้ว ฮ่าๆ

โครก…

“พะ...พี่เฟิร์ส เป็ดไปห้องน้ำแปปนึงนะ เดี๋ยวมา”

จู่ๆ ก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมา ผมก็เลยลุกเดินออกไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นบนซึ่งเป็นชั้นโรงหนัง ที่ยอมเดินมาไกลเพราะห้องน้ำชั้น 6 จะไม่ค่อยมีคนเข้ามาใช้บริการ เพราะมันอยู่ในซอก แถมคนส่วนมากก็ขึ้นมาดูหนังและเข้าไปใช้ในตัวโรงหนังอยู่แล้ว ผมเลยชอบเพราะมันเงียบสงบดี


พอทำธุระเสร็จออกมาหน้าห้องน้ำ ผมก็ต้องผงะไปเมื่อเห็นผู้หญิงคนนึงเข้า

ส่วนสูงที่ไล่เลี่ยกับผม หน้าตาจิ้มลิ้มแบบนี้ แม้จะดูโตขึ้นเพราะแต่งหน้าและทรงผมที่เปลี่ยนไป แต่ผมกลับจำผู้หญิงคนนี้ได้เป็นอย่างดี

เพื่อน… ไม่สิ อดีตต่างหาก อดีตเพื่อนทรยศของผม

เจน…  

ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?!


เธอฉีกยิ้มให้ผมเมื่อเห็นผมแต่ผมสัมผัสได้ถึงความไม่น่าไว้ใจของเธอ

ภาพในอดีตที่พยายามจะลืมมันไปกลับผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

ผมกลัวผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าผมนี้มาก


“ไงปอนด์ ไม่เจอกันนานเลยนะ สบายดีมั้ย”

เธอเริ่มบทสนทนาด้วยการเอ่ยทักทายผมทว่าผมกลับทำอะไรไม่ถูก แม้แต่จะพูดก็ยังไม่รู้เรื่อง

“มะ...มะ...ไม่จริง ไม่จริงใช่มั้ย”

“เป็นอะไรไปล่ะปอนด์ นี่เราเอง เพื่อนปอนด์ยังไงล่ะ” เธอขยับเข้าใกล้ผมและใช้มือเล็กจับข้อมือของผมเอาไว้

“หืม เสียงเปลี่ยนไปนี่ สงสัยจะเสียงจะแตกซะแล้ว จากตุ๊ดเด็กกลายเป็นเกย์สาวแล้วสินะ”

ร่างกายตอนนี้สั่นสะท้านไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรกับผมต่ออีก

“ตามหาตั้งนานแหน่ะ อุตส่าห์ไปรอที่คณะ แถมยังต้องตามมาหาแกถึงที่นี่อีกแหน่ะ”

ใช่จริงๆ ด้วย ยัยนี่คือคนที่ตะโกนด่าผมเมื่อตอนเย็น

ครืด… ครืด…

โทรศัพท์ของผมสั่นขึ้นมา ผมพยายามจะเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อกดรับ

“ทำอะไรน่ะ เอามานี่!”

เพราะเรี่ยวแรงที่ไม่มีในตอนนี้ของผมเลยทำให้เจนแย่งไปจากมือผมอย่างง่ายดาย เธอมองชื่อคนโทรเข้ามาก่อนแค่นเสียงออกมา

“พี่เฟิร์ส อ๋อ! แฟนเก่าฉันน่ะเหรอ ไม่ได้พี่กายแล้วแกก็เลยไปคั่วกับพี่เฟิร์สสินะ”

เจนกดตัดสายและปิดเครื่องทันทีก่อนเก็บมันเข้ากระเป๋าหิ้วของเธอแล้วหันมาถลึงตาใส่ผมต่อ

“แกนี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ เป็นผู้ชายดีๆ ไม่ชอบ ดันชอบผู้ชายด้วยกัน ขยะแขยงที่สุด!”

“ทะ...ทำไม… ทำแบบนี้กับเราทำไม” ผมพยายามรวบรวมสติแล้วพูดออกไป

เจนนิ่งไปครู่นึงก่อนระเบิดเสียงออกมาดังลั่น

“ก็เพราะคนอย่างแกไง มีดีอะไรนักหนา เป็นแค่อีตุ๊ดแท้ๆ แต่ทำไมถึงได้ผู้ชายดีๆ เหมือนผู้ชาย… เหมือนไอ้แก่นั่นไม่มีผิด!” น้ำตาของเธอไหลออกมา

“ทำไมกัน ทำไม! ทำไมฉันถึงไม่ได้ผู้ชายดีๆ บ้าง! ทำไมกัน!”

มือที่จับผมอยู่คลายออก ก่อนเธอจะฟาดกระเป๋าหิ้วของเธอเข้ามากระแทกหน้าผมอย่างจัง เพราะขนาดตัวของผมกับเธอที่พอๆ กัน แรงของเธอจึงมากพอทำให้ผมล้มลงไปหัวกระแทกกับพื้น


ผมพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน เจนก็ตะโกนเสียงดังขึ้นอีกครั้ง พลางถอดรองเท้าส้นสูงของเธอออกมาถือไว้ในมือ

“เพราะพวกผิดเพศแบบแกนั่นแหละ! เพราะแก! พี่กายถึงเลิกกันฉัน!”

สิ้นเสียงของเจน มือที่จับรองเท้าอยู่นั้นก็ฟาดเข้ามาที่หัวของผมเต็มแรงจนหมอบลงไปนอนอีกครั้ง

แต่ทว่าเพราะคำพูดสุดท้ายของเธอที่ว่าเธอกับพี่กายเลิกกันผ่านเข้าหูผม ผมจึงรวบรวมแรงยันตัวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ก่อนคว้าคอเสื้อเธอไว้ก่อนผลักเธอไปชนกับกำแพงอีกฝั่งนึง

“ทะ...ที่เธอ...เลิกกับพี่กาย มันไม่เกี่ยวกับเราสักนิด!”

“แกจะทำอะไรฉัน แกกล้าทำร้ายผู้หญิงเหรออีตุ๊ดชั่ว!” เจนว่าพลางพยายามแกะมือผมออกจากคอเสื้อเธอ

ของเหลวสีแดงฉานที่เกิดจากแรงกระแทกของส้นรองเท้าหยดไหลผ่านเส้นผมสีบลอนด์ทองที่เพิ่งย้อมมาหมาดๆ ของผมลงเข้าดวงตาผม

“ใช่… ระ… เราไม่กล้าทำร้ายผู้หญิงหรอก ถึงเรา… ถึงเราจะเป็นตุ๊ดเป็นเกย์แบบนี้ แต่เราก็ยังเป็นลูกผู้ชายพอ”

ผมพูดไปพลางใช้มืออีกข้างยกขึ้นมาเช็ดเลือด ในจังหวะนี้เองเจนก็ฉวยโอกาสตอนผมเผลอปัดมือผมออกจากคอเสื้อของเธอแล้วเหวี่ยงกระเป๋าของเธอกระแทกหน้าของผมอีกครั้ง ครั้งนี้ผมไม่ล้มเพราะกระเป๋าแต่ล้มเพราะเธอเตะเข้าจุดตายของผม

“แกมันก็เหมือนกับไอ้แก่นั่นแหละ!”

“อั่ก!” ผมถูกเจนเตะเข้าที่ท้องอีกครั้ง


อดีตเพื่อนสนิทเห็นผมนอนจมกองเลือดก็คงสาแก่ใจเธอแล้ว เธอรีบสวมรองเท้าเก็บข้าวของที่ร่วงจากกระเป๋าถือของเธอเร็วๆ เธอเตะเข้าที่ท้องของผมอีกครั้งก่อนจากไป

ทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่ากัน…

“พะ… พี่เฟิร์ส… เป็ดทำ… ทำอะไรผิดนักหนาเหรอครับ”

ผมแค่นเสียงพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนหัวเราะหึๆ ด้วยความสมเพชในตัวเอง แค่ผู้หญิงยังไม่มีแรงจะสู้

“สะ… สงสาร… ตัวเองว่ะ ไอ้เป็ดโง่”

สิ้นเสียงของผมสติก็เลือนลางหายไปในที่สุด



มาเร็วผิดคาดมั้ยครับ ฮ่าๆ ช่วงต้นๆ เหมือนจะไม่เครียด ทำไมมาตอนท้ายตอนถึงขั้นเลือดตกยางออกได้ล่ะเนี่ย เจนมาตอนแรกก็เอาน้องเป็ดซะอ่วมเลย

อาจจะงอกอีกตอนในอาทิตย์นี้นะครับ ไม่แน่ใจจะว่าจะทันมั้ย ไม่ได้มาอัปนานพออัปทีนิยายขึ้นท็อป น้ำตานี่แทบไหล มีไฟปั่นรัวๆ ฮ่าๆ

ป.ล. ชื่อตอนนี้เป็นเพลงในอัลบั้มใหม่ครับ Poor Me


ป.ล.2 ทรงผมที่พูดถึงก็แบบนี้แหละ แอบเรียกไม่ถูก ฮ่าๆ



**เข้ามาแก้ช่วงท้ายนิดนึง ให้น้องเป็ดได้พยายามสู้คืนบ้าง พอมาอ่านเองอีกทีแล้วรู้สึกอนาถเกินไป 55555

ชิวู 05/10/17



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

476 ความคิดเห็น

  1. #459 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:19
    น้องป่วยเป็นโรคซึมเศร้าน้องนะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้น้องป่วยด้วยซ้ำ ตอนนี้น้องดีขึ้นร้องเพลงได้บ้างแล้วก็ใช่ว่ามันจะหายขาดซักหน่อย คนเราตอนเผชิญกับสิ่งที่ร้ายกาจที่สุดในชีวิต จะไม่ให้กลัวหรอ เป็นผู้ชายแล้วไงอ่อนแอไม่ได้? ต้องสู้ต้องรับมือกับอิชะนีประสาทได้เสมอ อย่ามาว่าน้องทั้งที่คุณไม่ได้อยู่เหตุการณ์นั้น
    #459
    0
  2. #419 Loveme17 (@Loveme17) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 07:04
    อ่อนแอเกินไป,จากน่าสงสารจะกลายเป็นสมเพช โต้กลับไปบ้างก้อยังดีในฐานะที่ตนเองก้อเป็นผู้ชาย
    #419
    0
  3. #403 Ladda Aew (@ladda2523) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 01:59
    เอ่อว่ะ อ่อนแอ​เกินไปไหม แค่หมาตัวเมียยังสู้ไม่ได้ถามจริง ที่เดินได้ทุกวันนี้ใช้ระบบไขลานใช่ป่ะ ไม่ได้เดินด้วยกำลังใช่แมะ
    #403
    0
  4. #388 mingdaya (@mingdaya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:14
    ทำไมรำคาญเป็ดจัง
    #388
    0
  5. #365 Miss Soraki (@mintomin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 15:10
    นี่ผู้ชายแน่เหรอ... อ่อนแอกว่าผู้หญิงแบบห้ากะโหลกมาก
    #365
    0
  6. #321 Rrattikan07 (@R_T_K_07) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:01
    โอ้ยม้ายยยยย!!!
    #321
    0
  7. #217 Raina. (@raina-raina) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 18:22
    อ่านแล้วเหนื่อยใจ ทำไมเป็ดอ่อนแอและดูแลตัวเองไม่ได้เลย... ถึงเป็นผู้ชาย ก็ไม่ได้แปลว่าต้องยอมโดนผู้หญิงทำร้ายน้า ควรจะปกป้องตัวเองบ้าง โดนรองเท้าส้นสูงฟาดหัวเนี่ย รุนแรงนะคะ อาจจะกระทบกระเทือนสมองและดวงตาได้
    #217
    0
  8. #201 โสดสตอรี่ (@0945079061) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 19:31
    นายเอกอ่อนแอชิบหาย
    #201
    1
    • #201-1 ชิวู (@chiwu) (จากตอนที่ 22)
      6 ตุลาคม 2560 / 19:51
      อย่าว่าน้องงงงง ฮือออออ
      #201-1
  9. #199 ....DisPlay.... (@DisPlay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 00:10
    เราว่าตอนนี้เป็ดอ่อนแอเกินไปอ่ะ ถึงจะเป็นผู้หญิงแต่ก็ไม่ควรปล่อยให้เขามาทำร้ายจนหนักขนาดนี้นะ มันทำให้เป็นการที่ช่วยตัวเองไม่ได้เลยอ่าาาาา
    #199
    1
    • #199-1 ชิวู (@chiwu) (จากตอนที่ 22)
      6 ตุลาคม 2560 / 00:24
      เราอุตส่าห์แก้ให้ได้คว้าคอเสื้อแล้วนะ 55555
      #199-1
  10. #195 A2O9M8 (@AOM84) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 21:00
    โอ้ยยยย เกลียดมันๆๆๆ น้ำตาแทบไหล ฮือออ
    #195
    0
  11. #194 ดินสอ2B (@re-port) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 17:19
    สงสารร
    #194
    0
  12. #193 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 11:43
    ชิวูมาเร็วแถมยังกลางวันด้วย นี่ถ้าไม่กดเข้ามาอ่านคงนึกว่ามองชื่อเรื่องผิด ส่วนเป็ดนี่หนูเป็นผู้ชายลูก! อีกฝ่ายแค่ผู้หญิงตัวเท่ากันแล้วไง ทำร้ายขนาดนี้ลุกขึ้นมาต่อยนางไปเลย
    #193
    1
  13. #192 Nongphua (@Nongphua) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 11:26
    มาช่วยน้องหน่อยพี่ เป็ดอย่าอ่อนแอมากหนู จะโดนอิเจนกินหัวอยู่แล้ววววว
    #192
    0
  14. #191 รญาดา (@psanda) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 09:57
    อ่อนแอเกิ๊น จนไม่น่าสงสารแล้ว สมควรสมดพชตัวเอง
    #191
    1
  15. #190 bwyy.29 (@sakunrat_1997) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 09:38
    พี่เฟิร์สสสสสสสส มาช่วยเป็ดที ฮืออออออ นังเจน!! เดี๋ยวเจอดีแน่ ฮึ่มมม
    #190
    0
  16. #189 F♤RTUNE (@fortunenaruto) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 09:03
    ขอให้อิเจนได้รับกรรมขอให้มันโดนหนักกว่าน้อยสิบเท่าล้านเท่าอิเพื่อนเลว เกลียดดดดดด โมโห อยากจะไปดักตบมันให้น้องปอนของเจ่ ฮืออออออพี่เฟริสขามาช่วยน้องเร็ว ไรท์มาต่อเร็วๆนะคะอารมณ์ค้างอย่างแรงแงงงง
    #189
    0
  17. #188 aeble (@aomsin_ts) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 07:59
    น้องเป็ดดดดดด พี่จ๋ามาช่วยน้องหน่อย
    #188
    0