Sexy Roommate {chanbaek ft. hunhan kristao}

ตอนที่ 7 : 06 : Sexy Roommate { chanbaek , hunhan , kristao }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 มี.ค. 59




6


 

            ‘ถ้าอยากให้คลิปว่อนเน็ต... ก็เชิญ

 


                นี่พี่เขาขู่ผมใช่ไหม...?            


                ผมก้มมองนาฬิกาบอกเวลาสามทุ่มครึ่ง สรุปผมก็ไม่ได้กลับบ้านตามที่ตัวเองหวังไว้ตั้งแต่แรก พอพี่ชายตัวดีโทรมาขู่ราวกับตัวเองเป็นนักต้มตุ๋นก็หมดอารมณ์ที่จะกลับคอนโดไปเจอคนคนนั้น เลยยืมโทรศัพท์ไอ้ฮุนโทรไปบอกพี่แบคว่าคืนนี้จะไม่กลับคอนโด พอพี่แกได้ยินอย่างนั้นก็เออออตามผมไป แถมไม่ได้ถามด้วยนะว่าทำไมไม่กลับ จะไปนอนที่ไหน เป็นห่วงกันบ้างไหมวะ... ในฐานะคนอยู่คอนโดห้องเดียวกัน


                แล้วผมจะใส่ใจไปทำไม.. ขนาดเขายังไม่แยแสผมเลยสักนิด งี่เง่าจริงๆ


                “เออมึง จงอินฝากบอกว่าเรื่องกล้องไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวมันซื้อใช้แฟนมันเอง ถือเป็นการไถ่โทษที่ทำให้มึงมีคลิปฉาว” ไอ้ฮุนที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงบอกผมที่นั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามกัน พอได้ยินอย่างนั้นผมก็พยักหน้าตอบกลับไป


                “ไม่โกรธมันใช่ไหม... หมายถึงกูด้วย เรื่องนั้นน่ะ”


                “เออไม่โกรธ แต่ถ้าพี่กูอารมณ์ปรอทแตกแล้วลงคลิปกูเมื่อไหร่ เมื่อนั้นกูโกรธพวกมึงแน่”


                “อ้าว... จนถึงตอนนั้นพวกกูจะไปเกี่ยวไรด้วยวะ”


                “ผู้สมรู้ร่วมคิด” ผมว่า มันก็ได้แต่เบะปากใส่ผม แล้วหันกลับไปบ่นกับโทรศัพท์ตัวเองต่อ


                “ทำไมยังไม่มาอีกนะ”


                “ใครวะ”


                ติ๊งต่อง~


                “ตายยากจริงๆ” เซฮุนทิ้งโทรศัพท์ไว้บนเตียงก่อนจะส่งยิ้มตามแบบฉบับของมันมาให้ผม รีบเดินทอดน่องไปยังประตูคอนโดทันที ส่วนผม เห็นว่ามันไม่ใช่ธุรงธุระของตัวเองก็หยิบนิตยสารขึ้นมาอ่านอยู่ในห้องนอนของมัน ความจริงผมเคยมานอนที่นี่อยู่บ่อยครั้ง มันก็เลยชินราวกับว่าตัวเองเป็นเจ้าของ


                Rrrrr ~


                ยังอ่านไม่ถึงครึ่งหน้าด้วยซ้ำ.. โทรศัพท์ของผมก็โชว์เบอร์คนที่ทำให้ผมนึกแปลกใจทุกครั้งที่โทรหา... เขาจะโทรมาขู่อะไรผมอีกล่ะ พี่คนนั้นเขาโทรไปฟ้องเหรอว่าผมไม่ได้กลับไปนอนด้วย น่าโมโหจริงๆ


                “ไม่ว่ายังไงคืนนี้ผมก็ไม่กลับไปนอนที่นั่นหรอกนะ” พอกดรับไม่ถึงนาที ก็ไม่ต้องรอให้ปลายสายเปิดประเด็น


                [หืม... ไปนอนที่อื่นสินะ ไม่น่าล่ะแบคฮยอนถึงมาเมาแอ๋อยู่ในผับแบบนี้ได้]


                เสียงนั่นดังขึ้นพร้อมๆกับเพลงแดนซ์ที่ลอดเข้ามาให้ผมได้ยิน อ๋า..คงอยู่ที่ผับสินะ แล้วที่แบคฮยอนเขาไม่ถามอะไรเกี่ยวกับผมเลย ก็คงเป็นเพราะรอโอกาสที่จะได้ออกไปเที่ยวสินะ แบบนี้เองสินะ


                “งั้นพี่ก็ดูแลพี่เขาไปแล้วกัน ผมจะนอนแล้วง่วง”


                [ใครบอกว่าพี่จะเป็นคนดูแล.. เมียแก แกก็มารับกลับบ้านเองสิ]


                “มันใช่ที่ไหนล่ะ”


                [ก็แล้วแต่นะ พี่จะกลับแล้ว พี่คงพาเขากลับด้วยไม่ได้คงต้องปล่อยไว้ที่ผับไนน์สตรีทนี่แหละ]


                “แต่...


                แล้วสัญญาณก็ขาดหายไป ผมจิปากมองโทรศัพท์ตัวเองอย่างหงุดหงิด อะไรกัน... ไหนว่าชอบกันนักหนา แล้วทำไมไม่ดูแลเลยวะ ไอ้พี่แบคนี่ก็เหมือนกัน จะไปเมาแอ๋ใส่ใครนี่ก็ไม่ดูคนเลย คิดว่าพี่ผมมันจริงจังกับพี่แค่ไหนกันเชียว จะไม่ไปก็ไม่ได้..พี่ผมนี่มันยิ่งกว่ายมฑูตเสียอีก


                พอคิดได้ดังนั้นก็เดินออกจากห้องนอนไอ้ฮุนไป มองหามันอยู่พักหนึ่งก็พบว่ามันนั่งคุยกับใครสักคนที่ผมไม่คุ้นตาอยู่บนโซฟาที่ห้องนั่งเล่น แน่นอนว่าถ้าจะยืมรถมันก็ต้องตามไปขอถึงที่


                “ไอ้ฮุน ยืมรถหน่อย” แต่พอเหลือบไปมองคนนั่งข้างๆก็ต้องแปลกใจ “อ้าว ไอ้คนนั้นนี่” ผมเคยเห็นมันที่ไหนสักแห่ง.. คุ้นแฮะ


                “อ๋อ ลู่หาน ครูสอนพิเศษคนใหม่กูไง ที่อยู่ห้องหนึ่งน่ะ” ฮุนอธิบาย


                “อ๋อ” ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ “แล้วติวกันดึกขนาดนี้เลยเหรอวะ มันจะสี่ทุ่มแล้วนะ”


                “พอดีฮุนบอกว่า วันนี้มีเรียนพิเศษกับครูอีกคนนึงถึงสามทุ่ม เขาเลยนัดให้เรามาสอนอีกทีตอนสี่ทุ่มน่ะ แต่ก็มาก่อนเวลาเพราะพี่ซูโฮเขาว่างมาส่งแค่ตอนนี้ แฮะๆ” คนตัวเล็กอธิบายบ้าง แต่ก็นะ.. น้ำหน้าอย่างไอ้ฮุนเนี่ยนะติวถึงสามทุ่ม ได้ข่าวว่านั่งเล่นโทรศัพท์ตั้งแต่กลับจากโรงเรียนเลยนี่ อ๋อๆ ลืมไปว่าไอ้นี่มันเสือที่เพิ่งจะจำศีลเสร็จ คงหิวเหยื่อเต็มที


                แล้วดูซิ.. มันยังแอบส่งซิกให้ผมด้วยนะ


                “อ๋อ เราก็นั่งเรียนกับมันเนี่ยแหละ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดแล้ว ไงก็... ตามสบายเลยนะ เดี๋ยวไปรับพี่ก่อน”


                “พี่ไหนวะ” ฮุนถามขึ้น แต่พอมันคิดอีกที “เออรีบไป กุญแจรถอยู่ที่โต๊ะวางหนังสือตรงนั้นอ่ะ ไม่ต้องรีบกลับนะ กลัวเสียสมาธิ”


                “แหม ขยันเนอะ” ประชดไป “คงไม่กลับแล้วแหละ จะกลับไปนอนคอนโดพี่แบคละ”


                “เออๆ ดีๆ กลับไปนอนกกเมีย”


                “พูดมากนะมึง ไปละ บายลู่”


                “บาย”


 .

.


                จนได้สินะ...


                ผมคิดไว้อยู่แล้วล่ะว่าต้องมีสักวันที่ผมต้องไปหอบแบคฮยอนจากผับจากบาร์ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ ชีวิตของคนเราไม่มีอะไรแน่นอนเลยจริงๆ อีกอย่าง ผมก็ไม่คิดด้วยว่าพี่ของผมจะทิ้งแบคฮยอนให้อยู่คนเดียวตามแบบที่เขาได้พูดเอาไว้


                “พี่ลุกได้แล้ว กลับบ้าน”


                พอพาเขากลับถึงคอนโดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็พยุงเขาไปที่เตียงนอนที่เราสอง... อ่า ที่นอนกันเมื่อคืนนี้ ก่อนจะลุกไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้พี่เขา แหงล่ะ.. ขืนปล่อยให้นอนด้วยกันแบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งซะขมคอ


                “พี่อยู่นิ่งๆดิ้” หลังจากเช็ดให้ไม่นาน เขาก็ยกมือขึ้นมาปัดมือผมออก นอกจากจะสร้างภาระให้ผมแล้ว ยังทำให้ผมต้องเหนื่อยอีกด้วย ตกลงตลอดหกเดือนนี้ ใครกันแน่ที่ต้องดูแลใคร ไอ้พี่ผมนี่ก็เกินคน ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวในสถานที่แบบนั้นได้ยังไง ตัวแค่เนี้ยะ... คนฉุดนี่ไม่ต้องออกแรงก็ฉุดได้แล้วมั้ง


                แต่ก็โชคดีที่เกิดมาหน้าตาไม่ดี วันนี้เลยไม่โดนฉุด...


                “พี่คริส... พี่คริสฮะ...


                แล้วดู...


                “พี่คริส พี่คริสอะไรล่ะ ! ดูซิ เมาจนพร้อมโดนฉุดขนาดนี้ เขายังไม่แยแสพี่เลยเหอะ !” คนอุตส่าห์มาดูแลไม่รักษาน้ำใจบ้างเลยเหรอ บ้าเอ้ย ! คนที่พี่ถามหาเขาไปไหนแล้วล่ะ เฮอะ


                “พี่คริส...” คนตัวเล็กยกมือขึ้นมารั้งท้ายทอยของผมไว้ รวบคอของผมดึงให้เข้าไปใกล้ ผมที่กำลังเช็ดตัวอยู่แทบจะทำตัวไม่ถูกรีบยกมือขึ้นมาดันเตียงเอาไว้


                “พี่ใจเย็น ผมไม่ใช่...


                “พี่คร...


                อ้วกกกกกก !!!


                !!!!




 

                [Kris Part]


                30 นาทีที่แล้ว...


            ผมยืนดูน้องชายของผมพยุงร่างเล็กออกไปจากสถานเริงรมย์จากมุมบนของผับไนน์สตรีท ดูแล้วมันคงหัวเสียน่าดูที่ผมทิ้งน้องแบคฮยอนไว้อยู่อย่างนั้นคนเดียว แปลกดีที่น้องชายของผมเริ่มสนใจคนคนนี้ทั้งๆที่เมื่อก่อนนั้นผลักไสไปแทบตาย ผมกลั้นขำก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นกระดกเข้าปากไป


                “เสร็จจากที่นี่แล้วจะไปที่ไหนต่อหรือเปล่า” คิมซูโฮที่นั่งถือแก้วไวน์ตรงข้ามถาม เรียกให้ผมหันกลับไปมอง


                “อืม... ไม่ล่ะ ฉันมีนัดกับเด็กที่นี่น่ะ”


                “จื่อเทาน่ะเหรอ” เขาพูดเหมือนเป็นนักทำนาย “เห็นว่าเขาไม่สนนายเลยนี่” แทงใจจริงๆ


                “สนใจเรื่องตัวเองเถอะ ได้ข่าวว่าแฟนนายต้องไปติวให้เซฮุนดึกๆไม่ใช่เหรอ เข้าถ้ำเสือแบบนั้น...จะรอด ?”


                เขาหลุดขำขึ้นมานิดหนึ่งก่อนจะวางแก้วไวน์ลง


                “ไม่เอาน่า นายก็รู้ว่าฉันไม่สนอยู่แล้ว ก็แค่เด็ก...คนหนึ่งเท่านั้น”


            ใช่... เขาไม่สนเลยสักนิด เด็กซื่อๆอย่างลู่หานน่ะ จับคนเจ้าชู้อย่างเขาไว้ไม่อยู่หรอก


                “บลูฮาวายได้แล้วครับคุณผู้หญิง” เสียงที่คุ้นเคยเรียกความสนใจของผมได้เป็นอย่างดี ผมมองเด็กหนุ่มที่เสิร์ฟน้ำให้กับแขกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำจนลับตา เจอแล้ว... คนคนนี้น่ะ


                “เหรอ งั้นก็ตามใจแล้วกัน ฉันไปทำธุระของฉันต่อล่ะ” ผมวางแก้วไวน์ลงลุกขึ้นเดินตามเด็กคนนั้นเข้าไปในห้องน้ำ เผยให้เห็นคนที่ผมคุ้นเคย เขานั่งบนอ่างล้างมือพร้อมกับกดโทรศัพท์มือถือเล่น ท่าทางยิ้มแย้มมีความสุขเวลาตอบแชทคนอื่นของเขานั้น...มันน่ารำคาญใจผมจริงๆ


                ว่าแล้วก็เดินเข้าไปแย่งโทรศัพท์จากมือเขาทันที


                “คุณ...” เขาดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นผม... แหงล่ะ “เอาคืนมานะครับ !” ผมยื้อมือขึ้นเหนือหัว แค่นี้เขาก็แย่งผมไม่ได้แล้ว


                “ยิ้มให้ก่อน เดี๋ยวคืนให้”


                “เอาคืนมานะครับ นั่นโทรศัพท์ของผม !


                ผมยกยิ้มขึ้นพลางลดมือลงมาทำให้คนที่อยู่ตรงหน้าเข้ามาจับมือถือได้ถนัดมือ แต่คนอย่างผมน่ะเหรอ จะยอมให้โอกาสนี้หลุดลอยไปได้ง่ายๆ...


                มับ !!


                ผมคว้าเอวบางเข้ามากอด จ้องมองสีหน้าที่ดูตกใจของเขานั้นน่ารักชะมัด...


                “ป..ปล่อยนะครับคุณ ถ้าคนอื่นมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดีนะครับ” ข้ออ้าง... แต่ก็เอาเถอะ น่ารักดี “อีก...อีกอย่าง คุณแบคฮยอนก็คงไม่พอใจแน่ๆถ้าหากเขารู้ว่าคุณทำแบบนี้กับคนอื่น” สีหน้าที่ดูเป็นกังวลปนความเขินนั้นทำให้ผมนึกขำ อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาก็หึงก็หวงผมเหมือนกัน แต่... เรื่องแบบนี้มันคงยากสำหรับเราสองคนแล้วล่ะ


                ก็นับตั้งแต่วันนั้น... วันที่แบคฮยอนเข้ามาในชีวิตของผม ความสัมพันธ์ของผมและเทาก็เปลี่ยนไป ผมผิดเองล่ะมั้งที่ไม่ได้บอกแบคฮยอนไปว่ามีแฟนแล้ว และแฟนของผมในตอนนั้น ก็คือเทา เพื่อนสนิทของเขา


                “เหมือนที่ฉันเคยทำกับนายน่ะเหรอ”


                “...


                “นายไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอเทา ฉันคิดถึงนายมากเลยนะ ที่ผ่านมาฉันยอมรับว่าฉันผิด แต่ตลอดเวลาที่เคยรู้จักกัน หัวใจของฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลง ที่ตรงนี้ยังเป็นของนายเสมอ นายจะยอมรับมันหรือไม่ ฉันไม่สนใจ เพราะฉันแค่ต้องการให้ที่ตรงนี้เป็นของนาย”


                และเหมือนเดิม.. เขาเอาแต่เงียบ ไม่โต้ตอบอะไรผมสักนิด เขาไม่เคยพูดเลยว่าเขารู้สึกยังไง หรือต้องการอะไร เขาเพียงแค่เงียบ..ให้ผมได้เดาไปต่างๆนานา


                “เอาโทรศัพท์ผมคืนมานะครับ” เสียงเริ่มแผ่วลงจากครั้งแรกมาก พอเห็นคนตัวเล็กเลิกดิ้น ผมก็หยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาโทรเข้าเครื่องตัวเองก่อนจะส่งให้คนตรงหน้า


                “อย่าเปลี่ยนเบอร์บ่อยนะ ตามไปจีบไม่ทันคนอื่นเขา”


                “....


                “เดี๋ยวคืนนี้ฉันโทรหา ถ้านายไม่รับ ฉันจะตามไปหาถึงบ้าน”


                “ไม่ได้นะครับ คุณก็รู้ว่าพ่อแม่ของผม...” ใช่ เขาทั้งสองไม่พอใจผมเลย เพราะความที่ผมขับรถสปอร์ต พ่อแม่ของเขาก็ตีไปต่างๆนานาว่าผมน่ะมันเจ้าชู้ ชอบเอาเงินฟาดหัวคนอื่น ถึงแม้ว่ามันจะถูกส่วนหนึ่ง แต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะทำเรื่องร้ายๆแบบนั้นกับเขาเลย


                “งั้นรอรับโทรศัพท์ของฉันนะ” ยื่นมือเข้าไปยีผมบาง “ส่วนฉันก็จะรอให้นายรับโทรศัพท์ของฉันเหมือนกัน”


                “...


                “ฉันคิดถึงนาย เทา”


            ...


            “และคิดถึงเสมอมา”


               [end Kris part]


........

มาอัพแล้วฮะ >_<

ฝากติดตามตอนต่อไปโด้ย

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

398 ความคิดเห็น

  1. #397 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 13:25
    พี่คริสชอบเทา แต่แบคชอบพี่คริส และเทากะแบคเป็นเพื่อนสนิทกัน เอาแล้วไง
    #397
    0
  2. #389 NoeyNoei (@noeycwk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 00:32
    กริ๊ดดดด ขอคริสเทาเยอะน้า~~~
    #389
    1
    • #389-1 ChoiMina? (@choimina) (จากตอนที่ 7)
      3 มีนาคม 2559 / 11:16
      .ปาใจใส่รัวๆ
      #389-1
  3. #388 zizifangs (@5-5taozi5-5) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 22:35
    ยื่นมือเข้าไปยีผม"บาง" ประโยคนี้ในท้ายตอนทำเราลั่นมาก555555 ลืมไปหมดแล้วว่าประเด็นคืออะไรอะโอ้ยยย55555 ความจริงการกระทำอย่างการยีผมนี่มันน่ารักนะคะ แต่พอเดิมคำว่าบางลงไปสมงสมองเราก็ไปตามแล้วค่ะ ขอโทษนะคะ5555555555 //โดนแบนจากฟิคแน่ๆฉัน
    #388
    1
    • #388-1 ChoiMina? (@choimina) (จากตอนที่ 7)
      3 มีนาคม 2559 / 11:15
      กรรม ไม่คิดว่าจะทำให้รีดตลกกับผมบางๆได้ขนาดนี้ 555 คัมซามีดา
      #388-1
  4. #387 Cocora (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 20:56
    โง่ยยยยย ชอบบบบ ไรท์บรรยายดีมากเลยค่ะ ชอบจัง คริสเทาออกมาแย้ว อิ้อิ้ คู่นี้ไม่ดราม่าใช่มั้ยคะ เคยรักกันมาก่อนด้วย งืออ ติดตามนะคะ ฉู้ฉู้ค่ะไรท์เตออออร์ *ปักธงรอ*
    #387
    1
    • #387-1 ChoiMina? (@choimina) (จากตอนที่ 7)
      2 มีนาคม 2559 / 21:22
      คัมซามีดา *-*
      #387-1
  5. #386 DMbee (@gang-b) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 20:17
    รอคริสเทานานมากกกกกก ดีใจออกมาแล้ว จะรอต่อไปนะ สู้ๆจ้า
    #386
    1
    • #386-1 ChoiMina? (@choimina) (จากตอนที่ 7)
      2 มีนาคม 2559 / 21:22
      คัมซามีดา ~ >_<
      #386-1