สุดสวาททาสหัวใจ เขียนโดย ณศิกมล

ตอนที่ 27 : 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 เม.ย. 56

“พี่กุ๊กกลับมาแล้วค่ะพี่หมิงเทียน” วนิดาบอกกับชายหนุ่มที่มารอพบพี่สาวของตน ขณะที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ม้าหินหน้าบ้าน

ชายหนุ่มหันไปมองตามคำบอกด้วยความแปลกใจ เพราะรู้มาว่าวันนี้เจ้านายของตนได้นัดพบกับเธอและณีรนารถไว้แล้ว แต่ทำไมเธอถึงกลับมาเร็วแบบนี้ หรือว่าเธอไม่ได้ไปตามนัด

“สวัสดีครับคุณกุ๊ก” เขาทักทายเธอก่อน

“สวัสดีค่ะคุณหมิงเทียน” ธิดายกมือไหว้ชายหนุ่มที่โตกว่าและเพิ่งเป็นลูกค้าประกันรายล่าสุดของตน

“พี่หมิงเทียนเขามารอพบพี่กุ๊กจ้ะ” วนิดาบอกกับพี่สาว ในใจนั้นก็คิดว่าเขาคนนี้ต้องชอบพี่สาวของตนแน่ แม้จะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้างถ้าเป็นอย่างนั้นจริง แต่ก็รู้สึกยินดีกับพี่สาวด้วยจากใจ ที่จะมีผู้ชายดีๆ สักคนเข้ามาในชีวิต ถึงแม้จะเป็นคนที่เธอรู้สึกถูกใจด้วยตั้งแต่แรกเจอก็ตาม

“คุณหมิงเทียนมารอพบกุ๊กเรื่องอะไรคะ”

หมิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆ ขณะที่นึกหาคำตอบอยู่ในใจ  “ไม่ได้ตั้งใจแวะมาหาคุณกุ๊กหรอกครับ แต่ตอนที่มาถึงเห็นแต่น้องกิ๊บกับน้องกิ๊กแค่สองคน ก็เลยถามถึงคุณกุ๊กเท่านั้นเอง ความจริงที่ผมแวะมาก็เพราะบังเอิญผ่านมาแถวนี้ ก็เลยแวะเข้ามาเยี่ยมน้องกิ๊กเขาครับ” และเลือกใช้น้องสาวคนเล็กของเธอเป็นข้ออ้าง

“ปากบอกว่าแวะมาเยี่ยมกิ๊ก แต่พี่กุ๊กรู้ไหมว่าตั้งแต่มาถึงเฮียหมิงเขาเอาแต่คุยอยู่กับพี่กิ๊บ ปล่อยให้กิ๊กนั่งดูทีวีอยู่ในบ้านคนเดียว” น้องสาวคนสุดท้องของครอบครัวที่เดินออกมาพิงขอบประตูฟ้องพี่สาวคนโต

“เฮียเห็นน้องกิ๊กสนใจหน้าจอทีวีมากกว่าเฮียนี่ เฮียก็เลยเดินออกมานั่งข้างนอก” หมิงเทียนโต้แย้งพร้อมรอยยิ้ม “พี่กิ๊บเขาก็เลยออกมานั่งคุยเป็นเพื่อนก็เท่านั้นเอง”

“ก็แล้วทำไมไม่นั่งดูละครด้วยกันล่ะคะ”

“พี่ไม่ชอบดูละคร ดูแล้วปวดหัว ปวดตับ”

“สะใจดีออก คิกๆๆ” ลลิดาหัวเราะชอบใจ รู้เลยว่าชายหนุ่มจะกล่าวหาว่าละครไทยน้ำเน่า “รู้ไหมคะว่าตอนนี้ประเทศจีนคลั่งละครไทยกันขนาดไหน ที่จีนละครไทยฟีเว่อร์ยิ่งกว่าละครกิมจิอีกค่ะ บี้ มาริโอ้ ติ๊ก ก้อง ขึ้นแท่นดาราดังแดนมังกรกันเป็นทิวแถว”

“เฮียรู้จักแต่เฉินหลง หงจินเป่า เจ็ทลี เดวิดเจียง”

“บ่งบอกอายุเลยนะคะเฮียหมิง”

“เฮียอายุน้อยกว่าพวกเขาเกือบยี่สิบปีเลยนะ”

“แสดงว่าเฮียทำตัวแก่เองใช่ป่ะ”

“พี่แก่ขนาดนั้นเลยเหรอน้องกิ๊บ” หมิงเทียนหันไปถามหญิงสาวที่สิงสถิตอยู่ในหัวใจของตนตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน

เธออยากจะตอบไปทันทีว่าไม่เลยสักนิด แต่ก็กลัวคนอื่นจะเดาความรู้สึกของตนได้ จึงแกล้งทำเป็นมองใบหน้าหล่อตี๋ของเขาอย่างพิจารณา

“ก็.. นิดหนึ่งค่ะ” เธอทำนิ้วประกอบพร้อมกับรอยยิ้มขำๆ

“จริงเหรอครับคุณกุ๊ก” เขาแกล้งทำหน้าเศร้าและหันไปถามกับอีกคนที่เอาแต่ยืนยิ้ม “ผมเพิ่งอายุสามสิบห้าเองนะครับ ผมดูแก่เกือบเท่าเฉินหลงแล้วเหรอครับ”

“ถ้าไม่บอกว่าอายุสามสิบห้า กุ๊กนึกว่าคุณหมิงอายุเท่ากุ๊กเลยนะคะ” ธิดาแกล้งพูดเยินยอใส่เขา

“เท่าคุณกุ๊กก็อายุสี่สิบแล้วสิครับ”

ธิดากลั้วหัวเราะเมื่อถูกเขากระเซ้าคืน ไม่ต่างจากหมิงเทียนที่หัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อได้คุยเล่นถูกคอกับสาวๆ ในครอบครัวนี้ แต่พวกเขาทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลยว่าความสุขของพวกเขาได้ทำให้วนิดารู้สึกเจ็บแปลบๆ ที่หัวใจ...

หลังจากหมิงเทียนกลับไปประมาณหนึ่งชั่วโมง สามสาวพี่น้องก็ผลัดกันอาบน้ำอาบท่าเพื่อเข้านอน และคนที่อาบเสร็จทีหลังสุดก็คือธิดา

“ยังไม่นอนอีกเหรอกิ๊บ” เธอถามน้องสาวที่ยังนั่งพิงผนังบ้านอยู่บนที่นอนยางพาราขนาดสามฟุตของตัวเอง

“พรุ่งนี้กิ๊บมีสอบพรีเซ้นส์หน้าห้องจ้ะพี่กุ๊ก ก็เลยอยากท่องให้ขึ้นใจหน่อย... อะไรจ๊ะ” วนิดารับซองที่พี่สาวยื่นมาให้แล้วเปิดดู

“สอบเสร็จก็ไปพักสมองซะหน่อยสิ”

“บัตรคอนเสิร์ตซีซั่นออฟเลิฟของจริงเหรอพี่กุ๊ก” วนิดาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เมื่ออ่านรายละเอียดในบัตรครบถ้วนแล้ว และตื่นเต้นยิ่งกว่าเมื่อมันเป็นบัตรคู่รัก “ถ้าพี่กุ๊กจะพากิ๊บไปแล้วใครจะอยู่กับกิ๊กล่ะ”

“พี่ไม่ได้ไปหรอกจ้ะ พี่ยกให้กิ๊บ”

“จริงเหรอพี่กุ๊ก” วนิดาโผกอดพี่สาวไว้แน่นด้วยความดีใจ “ขอบคุณค่ะพี่กุ๊ก รู้ไหมว่างานนี้เพื่อนกิ๊บไปกันตั้งหลายคน ตอนแรกพวกมันก็ชวนกิ๊บไปด้วยกัน จะได้ซื้อบัตรในราคาลดพิเศษด้วย แต่กิ๊บปฏิเสธไปเพราะยังไม่ได้งานใหม่ก็เลยไม่อยากฟุ่มเฟือย”

“ก็นับว่าโชคดีที่ไม่ได้ซื้อบัตรกับเพื่อน”

“โชคดีมากๆ เลยพี่กุ๊ก แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่ากิ๊บจะชวนใครไปด้วยนี่สิ แล้วอีกอย่างบัตรนี้หรูเกินไปสำหรับกิ๊บมาก เพราะเพื่อนๆ กิ๊บมันไม่ได้ซื้อบัตรโปรนี้กัน กิ๊บคงไม่ได้พักที่เดียวกับพวกมันแน่ๆ หรือไม่ก็ไปขอแลกที่นอนกับเต้นท์ข้างๆ เพื่อนก็ได้นี่ ใครเห็นใครก็คงอยากเปลี่ยนด้วยอยู่แล้ว” ถ้าเป็นเธอก็คงจะรีบเปลี่ยนให้ทันทีเหมือนกัน ถ้ามีคนขอเปลี่ยนที่พักของบัตรวีไอพีแบบนี้มาขอแลกด้วย

“ถ้าไม่มีเพื่อนไปด้วยกิ๊บก็ไปพร้อมกับเพื่อนๆ พวกนั้นสิ พอดนตรีเลิกกิ๊บก็ชวนเพื่อนสักคนสองคนไปนอนด้วยก็จบ”

สิ่งที่พี่สาวพูดเธอรู้ว่ามันคงเป็นไปได้ แต่เพื่อนเธอไปสี่คนและซื้อบัตรแบบนอนเต้นท์คู่ไว้แล้ว ถ้าเธอชวนคนหนึ่งมานอนด้วย แล้วอีกคนหนึ่งจะนอนกับใคร และเธอก็ปฏิเสธไปเองว่าไม่ไปในตอนแรก แล้วอยู่ดีๆ จะให้เธอไปแตกคู่ของเพื่อนออกมาเธอคงไม่กล้าทำแบบนั้นหรอก 

“ก็ได้จ้ะ เดี๋ยวกิ๊บจะบอกกับพวกมันก็แล้วกัน” แต่เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ไปเธอจึงรับปากไว้ก่อน ขอแค่ได้ไปดูนักร้องขวัญใจของตน ต่อให้ต้องนอนคนเดียวเธอก็นอนได้อยู่แล้ว...

 

ลานจอดรถ อาคารปฏิมา

ธิดารีบเดินไปหาหญิงสาวที่เปิดประตูลงมาจากรถเมื่อเห็นตน “สวัสดีค่ะพี่หมวย”

“สวัสดีจ้ะ” ณีรนารถรับไหว้หญิงสาวรุ่นน้องที่โทรตามให้มาพบ “เมื่อคืนคุณหยางฮั่นโทรมาหาพี่ บอกว่าเรื่องประกันเขาตกลงจะทำตามที่คุยกันไว้นะ ทั้งของเขาและของคุณหมิงเทียนด้วย ให้กุ๊กเอาเอกสารไปให้เขาเซ็นได้เลย ถ้ากุ๊กสะดวกวันไหนก็โทรนัดเขาเลยนะ แต่ขอให้เร็วหน่อยเพราะอาทิตย์หน้าเขาจะต้องเดินทางอีก กว่าจะกลับมาก็คงนาน”

“เขาโทรไปบอกพี่หมวยเหรอคะ” เธออยากจะถามว่านอกเหนือจากเรื่องนี้แล้วเขาคุยเรื่องอื่นอีกไหม แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยออกไป เพราะกลัวจะต้องอับอายจนแทรกแผ่นดินหนี

“จ้ะ เขาบอกว่าคุยกับกุ๊กยังไม่ทันรู้เรื่องดีก็ต้องรีบกลับเพราะมีนัด แล้วเขาก็ลืมขอแลกเบอร์กับกุ๊กเอาไว้ด้วย ก็เลยต้องโทรมาหาพี่ให้พี่ช่วยบอกกับกุ๊กให้หน่อย แต่เมื่อคืนเขาก็ขอเบอร์กุ๊กจากพี่นะ”

“แล้วพี่หมวย” เธอยังถามไม่จบโทรศัพท์ในมือของรุ่นพี่ก็ส่งเสียงร้องดังขึ้นมา “รับโทรศัพท์ก่อนก็ได้ค่ะ”

“แป๊บนะ” ณีรนารถคลี่ยิ้มให้รุ่นน้องแล้วกดรับสาย “ค่ะพี่เด่น.. อยู่ข้างรถพี่เด่นนี่แหละค่ะ.. ลงมาเลยค่ะหมวยไม่ขึ้นไปหรอก.. หมวยกำลังคุยกับน้องกุ๊กเขาอยู่ค่ะคงขึ้นไปกินด้วยไม่ได้หรอก”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่หมวย เพราะกุ๊กก็มีงานด่วนค้างอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวกุ๊กโทรหาตอนพักเที่ยงก็แล้วกันนะคะ” ธิดารีบกล่าวแทรกเพื่อให้เจ้านายได้ยินด้วย เมื่อรู้ว่าตัวเองกลายเป็นตัวปัญหาของเขา แล้วรีบยกมือไหว้ลาหญิงสาวและเดินจากไป

“ไม่เป็นไรกุ๊กมาคุยกันก่อนก็ได้” หญิงสาวร้องเรียก แต่ฝ่ายนั้นเพียงแค่หันมาโบกมือพร้อมกับรอยยิ้มโดยไม่ยอมหยุดเท้า...

 

ปฏิวัติปิดประตูแล้วคว้าเรือนร่างนุ่มนิ่มมากอดแนบอก ก้มลงไปจูบริมฝีปากอิ่มนั้นอย่างโหยหาโดยไม่รอให้เธอตั้งตัว

“พี่เด่น.. ปล่อย.. ปล่อยหมวยเลยนะ” เธอหลบหลีกริมฝีปากรูปกระจับพ้นบ้างไม่พ้นบ้าง “ไหนล่ะคะซุ.. ซุปของพี่เด่น”

“ขอพี่กินจุ๊บก่อนแล้วค่อยไปกินซุปกัน” แล้วเขาก็จุ๊บเธออีกครั้ง และหลังจากกินจุ๊บแล้วเขาก็วางแผนที่จะกินซู๊ดดดด...จากเธอก่อน แล้วค่อยเพิ่มพลังด้วยซุปของจริงเป็นการปิดท้ายก่อนเดินทางไกล

“ถ้าเป็นแบบนี้.. เราไม่ได้กินซุปแน่ๆ ค่ะ” เธอพยายามหลบรีมฝีปากของเขาจนพูดได้จนจบประโยค ขณะวงแขนเรียวเริ่มโอบไปที่รอบลำคอแกร่ง “เพราะหมวยเริ่มอยากอย่างอื่นแทนแล้ว”

“แต่พี่อยากมานานแล้ว” พูดจบก็เหนี่ยวสะโพกกลมกลึงมาคร่อมเอวด้วยมือข้างเดียว แล้วอุ้มกระเตงทั้งที่ยังจูบไม่เลิกไปที่โซฟาตัวใหญ่

“ใจเย็นๆ สิคะพี่เด่นขา” ปากเธอร้องบอก แต่มือนั้นกลับช่วยปลดกระดุมและเข็มขัดเขาอย่างรวดเร็วไม่ต่างกับที่เขาทำกับตน

“ใครจะไปเย็นไหวล่ะจ๊ะหมวยจ๋า ในเมื่อของโปรดที่อดกินมานานวางอยู่ตรงหน้าแล้ว” มือใหญ่กุมเต้าเต่งตึงไว้ทันทีที่ปลดเสื้อผ้าเธอทิ้งไปหมด

................... ติดตามเนื้อหาช่วงนี้ได้ในเล่มนะคะ .......................

 

            “หมวยจ๋า” ปฏิวัติปลุกคนรักด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเมื่อเห็นว่ามันเป็นเวลาบ่ายมากแล้ว “ลุกมากินข้าวก่อนแล้วค่อยนอนต่อนะ” เธอคงเหนื่อยจากเกมรักที่เขากระหน่ำมอบให้ถึงได้นอนนานขนาดนี้

            “พี่เด่นทานเถอะค่ะ หมวยจะนอน”

            “ไม่ได้นะหมวย ตื่นมากินก่อนแล้วค่อยนอน กินข้าวไม่เป็นเวลาเดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหาหรอก”

            ณีรนารถยอมลุกขึ้นตามแรงรั้งของคนรัก แต่แล้วก็ต้องทิ้งตัวลงไปนอนหลับตาอีกครั้ง เมื่ออาการวิงเวียนศีรษะกำเริบขึ้นมาอีก และอาการหนักกว่าช่วงเช้ามาก

            “หมวยเวียนหัวอีกแล้วค่ะพี่เด่น”

            “พี่ว่ามันชักแปลกๆ แล้วนะหมวย ไปหาหมอดีกว่า”

            “หมวยไม่อยากไปโรงพยาบาลเลยค่ะพี่เด่น หมวยอยากนอนมากกว่า”

            “ไปหาหมอดีกว่านะจ๊ะ ให้หมอตรวจสักหน่อยจะได้รู้ว่าเป็นอะไร พี่จะได้สบายใจ”

            “ก็ได้ค่ะ” เธอยอมไปเพราะไม่อยากให้เขากังวลกับอาการป่วยของตน

            เมื่อเธอตกลงปฏิวัติจึงจัดการอุ้มเธอขึ้นจากเตียง พาเธอไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #44 nidka (@nidka) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 10:07
    หมวยท้องชัวร์
    #44
    0
  2. #43 karn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 09:02
    หมวยจะมีข่าวดีรึป่าวนะ
    #43
    0
  3. #42 Cerisa (@cerisa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 02:58
    I just read . It si very good. Thank you.
    #42
    0