คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ShortFic Vocaloid] Musunde Hiraite Rasetsu To Mukuro

โดย RielRin

ฟิคจากเพลงของมิคุที่ชื่อว่า Musunde Hiraite Rasetsu To Mukuro ฝากติชมด้วยค่ะ >

ยอดวิวรวม

921

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


921

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 มี.ค. 55 / 18:47 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เนื่องจาก...ต้องการเขียนโดจินสักเรื่อง
และมาเลือกเพลงนี้-,.- เลยลองเขียนๆมาคร่าวๆ
ถ้าดีจะเอาไปทำโดน่ะค่ะ(อาจดัดแปลงบ้างเล็กน้อย)
แต่งแบบงงๆ จบแบบงงๆ เนื้อหาแบบงงๆ
อ่า อย่าเพิ่งกด X ออกไปนะคะ
ฝากติชมด้วยนะคะ> <
get your own falling objects at mycutespace.com! อ่านต่อ : http://writer.dek-d.com/writer/story/viewlongc.php?id=323950&chapter=2#ixzz1kwuc8mtu

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 7 มี.ค. 55 / 18:47

บันทึกเป็น Favorite


Fiction Musunde Hiraite Rasetsu To Mukuro

 ร้อง : Hatsune Miku

คำแปลโดย : http://sakuranbo.exteen.com/20091222/hatsune-miku-musunde-hiraite-rasetsu-to-mukuro-

 

                เทศกาล คือ งานรื่นเริงใช่ไหมนะ? งานที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความสนุก สดใส ผู้คนจูงมือเดินกันเข้ามา เด็กๆวิ่งเล่นอย่างไร้เดียงสา กิจกรรมการละเล่นที่หลากหลาย นั่นคือเทศกาลใช่ไหม?

 

                ใช่ นั่นคือเทศกาล...ในแบบมนุษย์...

 

                เทศกาลรื่นเริงต่างๆไม่ใช่เพียงแต่มนุษย์เท่านั้นที่สามารถมีได้... ไม่มีกฎหมายใดๆจำกัดความว่ามนุษย์เท่านั้นที่มีงานสนุกสนานได้ ไม่มีข้อห้ามใดๆที่ห้ามสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์จัดงานสนุกสนาน ไม่มีคำบัญญัติใดๆในโลก ห้าม อมนุษย์จัดงานรื่นเริงกัน ไม่มี ไม่มีสักนิด ที่ห้ามพวกเรามาร่วมสนุกในค่ำคืนสีเลือดด้วยกัน...

 

さあさあ 今宵も無礼講
เร่เข้ามา เร่เข้ามา ค่ำคืนนี้เรามารื่นเริงกัน

獄卒衆すら巻き込んで
พวกมารร้ายก็เข้าร่วมด้วยได้

宴の瀬にて成り下がるは
มาสู่สถานที่จัดงานชั้นเลว

純真無垢故質の悪い
ที่มีแต่ความชั่วร้ายป่าเถื่อน

悪虐非道に御座います
และเหี้ยมโหดอย่างบริสุทธิ์ยังไงล่ะ

 

                เด็กสาวผมยาวมองตามที่มาของเสียงปริศนานั้นช้าๆ หน้ากากหมาจิ้งจอกถูกคาดไว้บนผมสีน้ำทะเลมัดแกละสองข้างปลิวไสวไปตามสายลมอันมืดหม่น ใบหน้าเลอะคราบน้ำตาค่อยๆเหลียวดูรอบกาย ดวงตาสีเฉกเช่นสีผมเปล่งประกายอย่างไร้ชีวิตนั้นเหลือบมองหาที่มาของ เสียงที่ตนเองได้ยิน หากแต่พบเพียงความมืดมิดรอบกายเท่านั้น

 

                เสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานยังคงดึงความสนใจของเด็กสาว ร่างสั่นเทาก้าวเดินตามเสียงนั้นทีละก้าว รองเท้าแตะสานส่งเสียงดังกระทบพื้นตามจังหวะการเดิน ยิ่งก้าวเสียงนั้นก็ยิ่งห่างไกลออกไปมากขึ้น

 

                ไม่นะ! อย่าเพิ่งไปสิ!”เด็กสาวตะโกนพลางวิ่งตามไปอย่างไร้จุดหมาย ยูคาตะสีซีดนั้นทำให้วิ่งได้ลำบากมากขึ้น เด็กสาวสะดุดล้มหลายครา แต่ก็ยังคงตามเสียงนั้นต่อไป เธอวิ่งเร็วขึ้นแต่เสียงนั้นก็ยังห่างไปเรื่อยๆรอก่อน! อย่าเพิ่งไป! อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวสิ! รอฉันด้วย!”เสียงปริศนานั้นหยุดนิ่งราวกับได้ยินเสียงวิงวอนของเด็กสาวผู้หวาดกลัว

 

                เสียงนั้นค่อยๆชัดเจนขึ้น เด็กสาวเริ่มยิ้มจางๆอย่างมีความหวัง พลางเร่งความเร็วขึ้นไปอีก ไม่นานก็เห็นแสงสีส้มปนแดงสว่างจ้าอยู่ไม่ไกล มือเล็กๆนั้นเอื้อมไปหาแสงนั้นด้วยความดีใจ

 

片足無くした猫が笑う 「ソコ行ク御嬢サン遊ビマショ」

แมวสามขาหัวเราะแล้วเอ่ยว่า "สาวน้อยตรงนั้น เรามาเล่นกันเถอะ"

首輪に繋がる赤い紐は 片足の代わりになっちゃいない
เชือกสีแดงที่ผูกกับปลอกคอของมัน ใช่ว่าจะแทนขาข้างที่ขาดไปได้

 

                แปลกประหลาด คงไม่ใช่คำที่จะมาอธิบายในสิ่งที่เด็กสาวได้เห็น ทิวทัศน์ที่ผิดเพี๊ยนไปจากความเป็นจริง นภาเบื้องบนเป็นสีแดงชาดของโลหิต สิ่งมีชีวิตรูปร่างพิสดาร นกกาเปล่งเสียงเขย่าขวัญ บรรยากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความตายไปทั่วทุกแห่งหน

 

                เด็กสาวพาร่างอันสั่นเทาของตนก้าวเดินไป ในสถานที่ที่ดูยังไงก็ไม่ได้อยู่ในโลกแน่นอน ความผิดเพี๊ยนไปจากจริงที่ดูจงใจนั่นทำให้จิตใจของเด็กสาวแทบแตกกระเจิงด้วยความกลัว

 

                สาวน้อย สาวน้อยตรงนั้นน่ะเสียงตะโกนเรียกนั้นทำให้เด็กสาวหันมาอย่างกล้าๆกลัวๆมาเล่นกันเถอะเจ้าแมวสามขานั้นหัวเราะพลางโยกตัวไปมาอย่างเริงร่า เชือกสีแดงนั้นพลิ้วไปมา

 

                ???!!!”ใบหน้าของเจ้าแมวสามขาสุดน่ารักนั้นกลายเป็นใบหน้าเหวอะหวะน่ากลัว เด็กสาวผงะถอยหลังด้วยความตกใจและวิ่งหนีไป

 

や や や や 嫌 嫌 嫌

มะ มะ มะ มะ ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา

 

                ที่นี่มันอะไรกัน?!”เด็กสาววิ่งหนีไปจนแทบจะไม่ทันได้หายใจ สิ่งที่ตนเห็นเมื่อกี๊มันไม่ใช่เรื่องจริง แม้จะบอกตัวเองแบบนั้น แต่ตัวของเธอกลับรู้ดีว่ามันคือความจริง

 

列成す卒塔婆(そとば)の群れが歌う 「ソコ行ク御嬢サン踊リマショ」

เหล่าหลุมศพที่เรียงรายต่างขับขาน "สาวน้อยตรงนั้น เรามาเต้นรำกันเถอะ"

足元密かに咲いた花は しかめっ面しては愚痴ってる
ดอกไม้ที่เบ่งบานใต้ฝ่าเท้าอย่างเงียบๆ กำลังพึมพำด้วยหน้าบูดบึ้ง

                สาวน้อย สาวน้อย นี่สาวน้อยตรงนั้นน่ะ!”เสียงตะโกนเรียกเป็นทำนองนั้นทำให้เด็กสาวค่อยๆหันไปอีกครั้ง พลางภาวนาขอให้ไม่เจออะไรแบบก่อนหน้าอีก

 

                เรามาเต้นรำกันเถอะ เถอะ มา มา เต้น เต้น รำ กัน กันเหล่าป้ายหลุมศพที่วางระเกะระกะไร้ระเบียบต่างขับร้องด้วยทำนองอันน่าขนลุก เงารอบนั้นค่อยๆรวมตัวกันจนดูคล้ายกับมือที่มีเล็บยาวมาเต้นรำกันสิ...มือสีดำนั้นค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้เด็กสาวที่เบิกตากว้าง อย่างหวาดกลัว

 

                ไม่! ออกไปนะ!”เธอวิ่งหนีจากมือนั้น พลางเอามือปิดหูเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงอะไรอีก แต่ว่าไม่ทันไรก็สะดุดล้มลง

 

                นี่! สาวน้อย! ระวังหน่อย!”เสียงโวยวายยกใหญ่ดังมาจากเหล่าดอกไม้ที่มีฟันราวกับปีศาจของอเวจี เด็กสาวไม่หันมองแต่ก็ลุกขึ้นและวิ่งต่อไปอีกครั้ง

 

腹を見せた鯉幟(こいのぼり) 孕(はら)んだのは髑髏(されこうべ)

ธงปลาคาร์ฟให้ดูหน้าท้อง แต่ที่ตั้งท้องน่ะ หัวกะโหลกต่างหาก

 

                เด็กสาววิ่ง วิ่ง และวิ่ง เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ รอบข้างเต็มไปด้วยธงปลาคาร์ฟที่มนุษย์เรียกกันว่าโคอิโนะโบริ ธงปลาคาร์ฟประดับงานฉลองของเด็กผู้ชาย ต่างกำลังแสยะยิ้มน่ากลัวให้เด็กสาวตัวน้อยดูท้องของฉันสิ...พวกมันต่างกรีดร้องโหยหวน

 

                ฉันต่างหากที่กำลังตั้งท้องน่ะ เจ้าพวกแอบอ้าง!”หัวกะโหลกตะคอก

 

                ไม่เอา! ไม่ฟัง!”เด็กสสาวเร่งฝีเท้าวิ่งมากขึ้นเพื่อให้พ้นจากที่ประหลาดน่ากลัวแบบนี้ซะที

 

やい やい 遊びに行こうか

เย้ เย เรามาเล่นกันเถอะ
やい やい 笑えや笑え

เย้ เย หัวเราะสิ หัวเราะ
らい らい むすんでひらいて

ล้า ลา กำแล้วแบออก
らい らい 羅刹(らせつ)と骸(むくろ)

ล้า ลา รากษสกับซากศพ

 

                เย้ เย เรามาเล่นกันเถอะ!”เสียงรอบข้างช่างเชิญชวน แต่สำหรับเด็กสาวนั่นคือเสียงที่น่าขนลุกที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา เย้ เย หัวเราะสิ หัวเราะเสียงเหล่านั้นยังคงดังกังวาน

 

                ออกไปนะ! อย่ามายุ่งกับฉัน!”เด็กสาวหวีดร้องสุดเสียง

 

                ล้า ลา กำแล้วแบออกเสียงเหล่านั้นชัดราวกับมากระซิบที่ข้างหูล้า ลา รากษสกับซากศพ

 

                一つ二つ三つで また開いて

หนึ่ง สอง สาม แบอีกที
五つ六つ七つで その手を上に

ห้า หก เจ็ด ยกแขนนั้นขึ้น
松の樹には首輪で 宙ぶらりんりん

ที่ต้นสนมีบ่วงคล้องคอแกว่งไหวไปมา
皆皆皆で 結びましょ
เรามา แขวน แขวน แขวน ด้วยกันทุกคน

                พอได้แล้ว! ออกไปนะ! ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว! ออกไปนะ!”แม้จะเอามืออุดหูแล้วแต่เสียงเหล่านั้นก็ยังคงก้องอยู่ในหัวของเด็กสาวผมสีน้ำทะเล

 

                หนึ่ง สอง สาม แบอีกที ห้า หก เจ็ด ยกแขนนั้นขึ้นเสียงเหล่านั้นค่อยๆเข้ามาใกล้ตัวเด็กสาวมากขึ้น แต่รอบข้างของเธอนั้นไม่มีอะไรนอกจากความว่างเปล่า...

 

                อย่ามายุ่งกับฉันนะ!”เด็กสาววิ่งหนีไปจากความหวาดกลัวนี้อีกครั้ง เธอวิ่งโดยไม่ยอมมองรอบข้างนั้นเลยว่าตอนนี้ตนอยู่ที่ไหนกัน

 

                เมื่อเหลียวมองรอบกายก็พบว่าตนอยู่ในป่าต้นสนไร้ใบ ที่แห้งเหี่ยวไปอย่างน่าหวาดกลัว กิ่งของต้นสนพวกนั้นราวกับมือของปีศาจร้าย และ...แต่ละกิ่งนั้นมีห่วงคล้องคอแก่วงไปมา แกว่งไปมา แกว่งไปมาอยู่แทบทุกกิ่ง บางกิ่งนั้นปรากฏร่างคล้ายศพ ร่างพวกนั้นมองที่เด็กสาวก่อนจะคลี่ยิ้มแสยะ

 

                เรามา แขวน แขวน แขวน ด้วยกันทุกคน!”

 

下らぬ余興は手を叩き、座敷の囲炉裏に焼べ曝せ

ตบมือให้กับการแสดงกระจอกๆ แล้วโยนมันเข้ากองไฟซะ

 

                บางครั้งเราเห็นในสิ่งที่ไม่ใช่เรื่องจริง แต่ว่าเรากลับคิดว่ามันเป็นความจริงและหลอกตัวเองแบบนั้นแม้ในใจจะรู้เสมอว่ามันก็คือเรื่องโกหก หลอกตัวเองไม่ต่างกับการแสดงกระจอกๆ

 

                บางครั้งเราเห็นในสิ่งที่เป็นเรื่องจริง แต่เรากลับคิดว่าเป็นเรื่องโกหก แค่ฝัน...ฝันร้าย และหลอกตัวเองแบบนั้น ทั้งๆที่ในใจ...ก็รู้อยู่ว่ามันคือความจริง หลอกตัวเองไม่ต่างกับการแสดงกระจอกๆ

 

                โยนเรื่องโกหกไร้สาระนั่นทิ้งลงกองไฟไปซะ มาสนุกกับงานรื่นเริงของเรากันเถอะ จะสนทำไม...ว่ามันคือเรื่องจริงรึเปล่า ขอแค่กรีดร้องอย่าง สนุกก็พอไม่ใช่หรือ? โยนการแสดงกระจอกๆของตัวเองทิ้งไป เผาให้มอดไหม้ และมาสนุกในค่ำคืนนี้กัน!!!

 

下賤(げせん)な蟒蛇(うわばみ)墓前で逝く 集(たか)り出す親族争いそい

งูหลามอันต่ำต้อยตายอยู่หน้าสุสาน  พี่น้องของมันมารวมตัวทะเลาะกัน
「生前彼ト約束シタゾ」 嘯(うそぶ)くも死人に口は無し

"ตอนยังมีชีวิตอยู่มันสัญญากับฉันไว้" ต่อให้โม้ยังไง งูที่ตายก็พูดไม่ได้อีกแล้ว

                วิ่งหนีโดยไม่คิดชีวิต นั่นคือการกระทำของเด็กสาวในขณะนี้ วิ่งไปอย่างไร้จุดหมายต่อไป แม้จะต้องวกวนอยู่สักแค่ไหนก็ตาม ก็ยังวิ่งเพื่อที่จะหนีออกไป...

 

                มันสัญญากับฉัน! สมบัตินี่ของฉัน!”เสียงโวยวายดังมาจากฝั่งสุสาน เด็กสาวเหลียวมองอย่างหวาดกลัว ภาพที่เห็นมีเพียงสัตว์เดรัจฉานกำลังถกเถียงกันเรื่องทรัพย์สมบัติของตระกูล

 

                มีหลักฐานรึไง?!”พวกงูหลามต่ำต้อยเถียงกันเรื่อย แม้อีกฝ่ายจะพูดยังไงก็ไม่มีหลักฐานมายืนยัน งูที่ตายนั้นไม่อาจพูดยืนยันคำเท็จจริงนี้ได้

 

や や や や 嫌 嫌 嫌

มะ มะ มะ มะ ไม่นะ ไม่นะ ไม่นะ

 

เอี๊ยยยยยด!!! โครม!!!!!!!!!!

 

                ภาพที่ติดตาเด็กสาวแว่บเข้ามาในหัว ตาใสๆเริ่มมีน้ำตาคลอเล็กน้อยก่อนที่เธอจะสะบัดหัวและไล่ความทรงจำนั้นออกไปจากห้วงจิตใจ คนที่ตายไปแล้วก็กลับมาอีกไม่ได้เช่นกัน...ไม่ได้...ไม่...

 

かって嬉しい花いちもんめ 次々と売られる可愛子ちゃん

จะซื้อดอกไม้สักกำหนึ่ง  ที่น่ารักค่อยๆ ถูกขายไป

最後に残るは下品な付子(ぶす) 誰にも知られずに泣いている
ที่เหลืออยู่สุดท้ายนั้นอัปลักษณ์ กำลังร้องไห้โดยไม่ให้ใครรู้

 

                หากมนุษย์นั้นเปรียบได้ดั่งมวลบุปผาสวยงามที่ต่างมีสีสัน กลิ่น และรูปลักษณ์แตกต่างกันออกไป โดดเด่นในสิ่งที่แตกต่าง ความสวยงามที่มีแค่ตนเพียงคนเดียวเท่านั้น...

 

                ดอกไม้ที่สวยงามต่างถูกจับจองไปอย่างรวดเร็ว ถูกเด็ดดึงออกมาให้อยู่ในมือของผู้ต้องการ ดอกไม้นั้นคงยิ้มแย้มเปี่ยมสุข แต่... ดอกไม้ที่อัปลักษณ์นั้นจะเหลือเพียงดอกเดียว...

 

                เด็กสาวที่ถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพังท่ามกลางความมืดและความหาวเหน็บ ทั้งเหงาและโดดเดี่ยว ดอกไม้อัปลักษณ์ที่ไม่มีใครต้องการ...ไม่มีใครต้องการ...

やい やい 悪戯(いたずら)しようか

เย้ เย มาแกล้งกันเถอะ
やい やい 踊れや踊れ

เย้ เย เต้นสิ เต้นเข้าไป
らい らい むすんでひらいて

ล้า ลา กำแล้วแบออก
らい らい 羅刹(らせつ)と骸(むくろ)
ล้า ลา รากษสกับซากศพ

 

                สุรเสียงอันน่าขนลุกลอยเข้าโสตประสาทของเด็กสาวอีกครั้ง เธอเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ พลางปิดหูเสียแน่นเพื่อที่จะไม่ให้ได้ยินเสียงอันน่าสยองเหล่านั้น

 

                เย้ เย เรามาแกล้งกันเถอะทุกคำพูดราวกับมือเล็บแหลมคมกำลังกรีดใบหน้าเธอช้าๆเย้ เย เต้นสิเต้นเข้าไปหนี...คงเป็นคำเดียวที่เด็กสาวคิดได้ หากแต่การวิ่งหนีก็ไม่ต่างอะไรกับวิ่งเต้นอยู่ในกรงอันเขรอะสนิมที่ไม่มีวันออกไปได้...

 

                ล้า ลา กำแล้วแบออกเด็กสาวปัดมือที่เข้ามารุมทึ้งตัวเอง แต่ไม่อาจขยับตัวหนีไปไหนได้เลยแม้แต่นิดเดียวล้า ลา รากษสและซากศพ

 

三つ二つ一つで 息を殺して

สาม สอง หนึ่ง กลั้นหายใจ
七つ八つ十で また結んで

เจ็ด แปด สิบ กำไว้อีกที
高殿(たたら)さえも耐え兼ね 火傷(やけど)を背負い

แม้แต่เตาหลอมยังต้องทนแบกรอยไหม้ไฟ
猫は開けた襖(ふすま)を閉めて行く

แมวปิดประตูที่เปิดก่อนเดินไป

 

                สาม สอง หนึ่ง กลั้นหายใจเสียงเหล่านั้นลากช้า...ช้า...เนิบนาบชวนสยองยิ่งนักเจ็ด แปด สิบ กำไว้อีกที

 

                พอได้แล้วอย่ามายุ่งกับฉัน!!!!!!!!!”เตาหลอมยังต้องแบกรอยไหม้ไฟ แล้วมนุษย์นั้นเล่าเด็กสาวที่ต้องแบกความทุกข์ไว้เพียงคนเดียวความเศร้าที่ถูกทอดทิ้ง ไม่มีใครเหลียวแล...

 

結局皆様他人事(結局皆様他人事)

สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น(สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น)

                ถูกทอดทิ้งอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความมืดมิดราวรัตติกาล

 

結局皆様他人事(結局皆様他人事)

สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น(สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น)

                ถูกเมินเฉยท่ามกลางความทุกข์ที่แบกรับเพียงคนเดียว

 

結局皆様他人事(結局皆様他人事)
สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น(สุดท้ายแล้วทุกคนก็คือคนอื่น)

 

                ถูกทิ้งราวกับเศษขยะ!!!

 

他人の不幸は 知らんぷり!

ความทุกข์ของคนอื่นน่ะ ฉันไม่สนหรอก

 

                หึ...หึ...หึหึหึหึหึหึเด็กสาวแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ในอดีตเคยได้รับมาเพียงใดไม่เห็นมีใครสนใจนี่ ทุกคนไม่สนใจนี่ ทุกคนนั้นน่ะคือคนอื่นนี่ ความทุกข์จองคนอื่นจะสนทำไม ความทุกของทุกคนน่ะ...

 

                ฉันไม่สนหรอก!”ของพรรค์นั้นไม่มีค่าให้สนใจหรอก!

 

やい やい 子作りしようか

เย้ เย มาทำลูกกันมั้ย
やい やい 世迷(よま)えや世迷(よま)え

เย้ เย หมุนสิ หมุนเข้าไป
らい らい イロハニ惚れ惚れ

ล้า ลา พร่ำอ่าน ก ข ค
らい らい 羅刹(らせつ)と骸(むくろ)
ล้า ลา รากษสกับซากศพ

 

                ท่ามกลางแดงสีเลือดของพระจันทร์เดือนเพ็ญ เด็กสาวได้แสยะยิ้มท่ามกลางความตายของมวลมนุษย์ เด็กสาวที่อยู่ท่ามกลางความมืดเรียนรู้... เรียนรู้แบบปีศาจแบบที่เธอควรจะเป็น

 

                รากษส...และ...ซากศพ!!!”เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งนั้นดังกังวานไปทั่วอาณาบริเวณ

 

一つ二つ三つで また開いて

หนึ่ง สอง สาม แบอีกที
五つ六つ七つで その手を上に

ห้า หก เจ็ด ยกแขนนั้นขึ้น
鳥が泣いてしまわぬ 内にはらへら

ทำแท้งก่อนที่เด็กจะเกิด
一つ二つ三つで また明日
หนึ่ง สอง สาม เจอกันพรุ่งนี้

 

                เรือนผมสีฟ้าน้ำทะเลถูกอาบด้วยความมืดมิดและแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทกลมกลืนกับรัตติกาลสีทมิฬ

 

                ดวงตาสีฟ้าทะเลสดใสประกายถูกย้อมด้วยสีแดงฉานราวกับโลหิต

 

                เจอกันพรุ่งนี้...รอยยิ้มเป็นมิตรที่เสแสร้งนั้นระบายบนใบหน้า ผมสีดำปลิวสลายไปทั่วราวกับปีศาจก็มิปาน อา...ไม่ใช่สิ...เด็กสาวนั้นเป็นปีศาจนี่...ปีศาจมาตั้งแต่แรกแล้ว...

 

悪鬼羅刹の如く その喉猛らせ、
คลุ้มคลั่งด้วยความกระหาย ราวปีศาจยักษ์ร้าย

暴れる蟒蛇の生き血を啜る。
สูบเลือดสดๆ ของงูเหลือมที่อาละวาด

全ては移ろうので御座います。
ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลง

今こうしている間にも、様々なものが。
แม้แต่ตอนนี้หรือสิ่งต่างๆ ก็เช่นกัน

 

                เด็กสาวใสซื่อบริสุทธิ์ที่ประสบอุบัติเหตุตายไปเมื่อหลายปีก่อน ชื่อของเธอคือ... ฮัทสึเนะ มิคุหากการตายของเธอนั้นไม่ทำให้ครอบครัวของเธอสะเทือนใจสักเท่าไร...วิญญาณของเธอที่ถูกทอดทิ้งถูกแปรเปลี่ยนเป็นปีศาจร้าย แฝงกายในความมืดมิด...รอเวลาที่จะสังหารผู้คน

 

                อาจโทษที่ครอบครัว ว่าพวกเขานั้นหลงลืมเธอและไม่สนใจถึงการตายของเธอหรือนึกถึงเธอเลยแม้แต่น้อย ทำให้เธอกลายเป็นปีศาจไป...แต่จริงๆแล้ว...

 

                ทุกคนอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เกิด แม้จะมีเพื่อนฝูง ครอบครัว หรืออื่นๆมากเท่าไร แต่คนที่เข้าใจตัวเรา ก็มีแค่ตัวเรา คนที่รู้ว่าเราคิดอะไรก็มีแค่เรา เข้าใจเราก็มีแค่เรา คนอื่นนั้นไม่เคยที่จะรับรู้มัน ดังนั้น ทุกคนน่ะ...ตัวคนเดียวมาตั้งแต่เกิดแล้ว...ทุกคนน่ะอยู่คนเดียว เพียงแต่...ไม่รู้ตัวเท่านั้น...เช่นเด็กสาวที่ไม่รู้ตัวว่าตนอยู่ตัวคนเดียวมาแต่ไหนแต่ไร

 

                เด็กสาวที่ไม่รู้สึกตัวเริ่มเดินถลำเข้าสู่ความมืดมากขึ้นจนมันกลืนกินเธอหมดสิ้น ความมืดเปลี่ยนจากวิญญาณธรรมดาให้กลายเป็นปีศาจร้าย เหมือนคืนวันที่ผันผ่านเปลี่ยนไปแบบไม่มีวันหวนคืน

 

はて、何の話をしていたかな?

สุดท้ายแล้ว ข้าพเจ้าพูดอะไรออกไปเนี่ย
まあ、そんな与太話は終わりにしましょう。

เอาเถอะ ขอจบเรื่องเล่าไร้สาระแต่เพียงเท่านี้
さあ、お手を拝借。
เอ้า ปรบมือหน่อยสิ

 

                อา...พล่ามมาตั้งแต่ต้นนั้นทุกคนอาจสงสัยในตัวตนของกระผมสักเล็กน้อย...หรืออาจจะมากก็เป็นได้ กระผมไม่รู้หรอก จิตใจของมนุษย์น่ะมันลึกล้ำยิ่งกว่าปีศาจแบบกระผมเสียอีก เอาล่ะ กระผมชักจะนอกเรื่องมากขึ้นเรื่อยๆ กระผมเป็นปีศาจตนหนึ่งเท่านั้นเอง อย่าสนใจตัวตนของกระผมนักเลย แต่ถ้าอยากจะรู้จักกับกระผมแล้วนั้น...

 

                ...มาเป็นพวกเดียวกันสิ...

 

                มองหางานเทศกาลที่จัดท่ามกลางแสงจันทร์สีโลหิต เงี่ยหูฟังเพลงของงานเทศที่ราวเพลงงานศพ เปิดหูเปิดตาและคอยสังเกต คุณจะพบพวกกระผมที่นั่น ถือว่านี่เป็นคำเชิญ...พวกกระผมยินดีรับปีศาจตนใหม่เสมอ

 

一つ二つ三つで また明日

หนึ่ง สอง สาม เจอกันพรุ่งนี้


                กระผมและมิคุจัง...จะรอคุณเสมอไป
Rasetsu จะรอเสมอ...




คุยกันหน่อย
เอ่อ...คือไรเตอร์แต่งงงไปไหมคะ...
ยังไงก็ช่วยติชมด้วยนะคะ
ปล.ตอนแรกไรเตอร์ใส่เนื้อโรมันจิ(เขาเรียกแบบนี้รึเปล่า)แต่!!!
มันใส่ไปไอคอนปิดคำหยาบมาค่ะท่านผู้อ่าน!=[]=
เช่นคำว่า n-a-k-u-s-h-i-t-a (น่าจะอ่านว่านาคุชิตะต้องใส่ - เดี๋ยวมันขึ้นไอคอนมาอีก)
ตรงตัว s-h-i-t-a มันอ่านว่า s-h-i-t ได้เลยใส่ไปคอนมาให้ซะงั้น=[]=;;
ไรเตอร์เลยต้องตัดเนื้อโรมันจิหมดค่ะ เพราะมันมีไอคอนนั้นเยอะหลายๆ 
โพล128829


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ RielRin จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 MaskedOtakuGirl (@tooney2001) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 11:01
    แต่งได้สุดยอดเลยไรท><
    #5
    0
  2. วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 22:06
    >< สุดยอด
    สนุกมากเลยค่ะ
    ชอบมักมาก
    #4
    0
  3. วันที่ 7 มีนาคม 2555 / 20:45
     ทั้งสยองทั้งสนุกเลย>O<
    #3
    0
  4. วันที่ 15 มกราคม 2555 / 21:30
     สนุกมากกกกกก ><
    #2
    0
  5. วันที่ 15 มกราคม 2555 / 20:16
     อ่านแล้วขนลุกๆอ่ะค่ะ สไตล์เพลงนี้กับฟิคอันนี้นี่มันสยองได้ใจมากค่ะ
    #1
    0