คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน!

ตอนที่ 10 : :>>: บทที่ 7 :<<: ลั้นลา~ฟิน่าเล่! >O<///!


     อัพเดท 24 มิ.ย. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คอมมาดี้, แฟนตาซี, ฆาตกรรม
ผู้แต่ง : ฆฤณฑาฤทธิ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฆฤณฑาฤทธิ์
My.iD: https://my.dek-d.com/coffee13
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 11 Overall : 5,345
96 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 180 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 10 : :>>: บทที่ 7 :<<: ลั้นลา~ฟิน่าเล่! >O<///! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 394 , โพส : 1 , Rating : 0% / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


            ความเดิมตอนที่แล้ว >>>

            เอ่อ...อยากจะบอกกับคุณพ่อสุดที่รักจังเลยว่าเส้นผมน่ะมี ...แต่หนูไม่ใส่ กลัวเขาเจ็บค่ะ! T^T! (เบื่อความใจอ่อนที่มาจากแม่ตัวเองจริงๆ เลยว้อยยยยยย! แงๆๆ)
            ยัยบ้าน้ำอบเอ้ยยยยยย...เธอมันบ้าจริงๆ เลย = =*!


-------------------------------------------------------------------


:>>: บทที่ 7 :<<:
ลั้นลา~ฟิน่าเล่! >O<///!



            เช้านี้มาเหมือนจะมีอะไรดีๆ ให้ฉันลั้นลาแหะ -.,-
            เคารพธงชาติ...ทั้งหมดแถวตรง!
            เพียงแค่เสียงออกคำสั่งทำเอาฉันอ่อนระทวยยยย~ *_*
            ประเทศไทย รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย...
            แม้แต่เวลาร้องเพลงชาติก็เพราะพริ้งกินใจน้ำอบคนนี้ซะเหลือกเกิน อ๊ายยยยยย >O<
            นักเรียนเตรียมตัวสวดมนต์ไหว้พระครับ
            เสียงตอนสวดมนตร์ก็กำลังดี อุ๊งงงงงงง >,,<///
            นักเรียนทั้งหมด ร้องเพลงมาร์ชโรงเรียนพร้อมกันนะครับ
            แถมคำพูดคำนี้ก็ยังหวานจับใจจนน้ำอบแทบจะละลายไปตามพื้นปูน อุคริๆ ><///
            นักเรียนทั้งหมดแถวตรง... แยกย้ายเข้าชั้นเรียนได้ครับ
            อุแง ฉันเกลียดคำนี้เป็นที่สุด TOT!
            ไม่นะๆๆ พี่พริกหวานของเค้าาาาา T^T/”
            ฉันทำเสียงโหยหวนแล้วหันหน้าไปทางแถวที่พี่พริกหวานซึ่งทำหน้าที่ประกาศหน้า เสาธงทุกๆ เช้า พูดทุกวัน และมันก็เหมือนเสียงสวรรค์ให้ฉันดีๆ นี่เอง *O*/// แต่ว่า...ฉันจะต้องมีความสุขเท่านี้จริงๆ น่ะเหรอ ฉันจะต้องได้ยินแล้วจิ้นเสียงพี่พริกหวานเพียงเท่านี้ใช่ไหม อ๊ากกกกก แง... โลกใบนี้โหดร้ายกับฉันเกินไปแล้ว! >_<!
            หน้าตาบูดบึ้งแบบนี้...ไม่ได้ขี้ตอนเช้ามาเหรอยะ ยัยอบเชย! โฮะๆๆ
            เสียงเซซ่าหัวเราะแดกดันฉันทันทีที่เดินขึ้นระเบียง ในขณะที่ฉันกำลังเพ้อรำพันไปถึงว่าที่สามีในอนาคตอยู่ อ๊ากกกกก ฉันเกลียดยัยบ้านี่ =___=*+!
            รู้ได้ไงอ่ะว่าฉันไม่ได้เข้าห้องน้ำตอนเช้า เธอแอบดูฉันเข้าห้องน้ำมาใช่ไหม!? O[ ]o!!! กรี๊ดดดด โรคจิตค่า! มีคนโรคจิตอยู่ตรงนี้ >O</!!”
            ฉันตะโกนป้องปากแล้วชี้นิ้วไปทางเซ่ซ่า จนผู้คนตามระเบียงหันหน้ามามองหน้าเซซ่ากันให้พรึ่บ! -.,- หึๆ หึๆ รู้จักฉันน้อยไปหน่อยนะยัยเซ่อซ่า! ฉันเนี่ยนางมารตัวแม่และเสแสร้งตัวอาร์ตเลยนะจะบอกให้!! >p<!!!
            มะ..ไม่ใช่นะยะ! ไม่ใช่... O_o/////”
            เซซ่าถึงกับกระอักกระอวนกับสายตาที่มองมา เธอเดินถอยหลังไปทีละก้าวก่อนที่หันหลังแผ่นหนีไปแทบจะทันที ฉันตะโกนไล่หลังด้วยความสะใจลึกๆ
            "นี่เซ่อซ่า! อย่าเผลอไปแอบดูใครในห้องน้ำอีกนะ ระวังเขาจะโกรธแล้วเอาอะไรในห้องน้ำขว้างใส่หน้าเธอล่ะ อุหิคิกๆๆ ^>x<” ฉันเอามือปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะที่เหมือนจะแผดออกมาเพื่อประจานความสะใจ กระทั่งมีมือลึกลับมาแปะที่ไหล่ พร้อมกับเสียงกดต่ำและน้ำหนักมือที่บีบไหล่
            แกล้งเซซ่าสนุกมากเลยสินะ -_-^”
            อ๊ะ ...อรุณสวัสดิ์จ๊ะลูกหว้า ^^/” ฉันโบกมือทักทายเพื่อนรัก ลูกหว้าพยักหน้าให้เพียงเท่านั้น ก่อนที่จะชี้นิ้วไปทางระเบียงที่เซซ่าเพิ่งวิ่งจากไป
            ยัยนั่นน่ะ...ฝีมือเธอสินะ =_=^”
            ใครบอกกันเล่า~ บ้าาาาาาา *O*”
            สายตาแกนั่นแหละบอก ยัยชั่วร้าย -____-!”
            อ๊ายยยยยย ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ยยยยย ^>U<^~” ฉันเอามือปิดหน้าปิดตา แต่ไม่ได้เอามาปิดปาก ก็เลยปกปิดรอยยิ้มที่ดันแสยะออกมาไม่ได้ - -;;
            ไม่เนียนย่ะแม่น้ำอบ =_=^!”
            ง่ะ! T^T!” ฉันทำหน้าหงอยใส่เพื่อนแวบนึง ก่อนที่จะทำแววตาน่าสงสารใส่ ก็ฉันมันไม่เก่งนี่นา T_T”
            อันนี้ฉันก็ไม่หลงกลเธอหรอกย่ะ แม่คนร้อยเล่ห์! =[ ]=!
            “=3=^;;; บู่~ ไม่ชอบเลยคนที่รู้ทันฉันแบบเธอเนี่ย
            ฉันทำหน้าที่แท้จริงออกมาอย่างเบื่อหน่าย มีแต่เพื่อนคนนี้เท่านั้นล่ะมั้งที่รู้เท่าทันฉันไปซะทุกเรื่อง ก็เลยไม่ค่อยจะหลงกลฉันซะเท่าไหร่ -_- ให้ตายเถอะ! แล้วอีตาเทียนหอมนั่นก็ดันคลำหางฉันได้ซะด้วยว่าฉันเป็นคนยังไง T_T แถมอีตาเทียนหอมจอมเพี้ยนนั่นจะเป็นคนแบบเดียวกันฉันอีกตั้งหาก! โอยยยย... +_+ แล้วแบบนี้พี่พริกหวานคงจะไม่ได้มาอยู่ในกำมือฉันง่ายๆ แน่เลย ...ฮือออออออ ว่าที่สามีของฉันจะต้องหลุดลอยปลิวหายไปกับสายลมเหรอเนี่ย ไม่เอานะ น้ำอบไม่ปลื้ม! รับบ่ด้ายยยยย แง TTOTT
            หรือว่าฉันจะต้องทำน้ำมันพรายไปดีดใส่พี่พริกหวานจริงๆ นะงานนี้ -..-
            ไม่เอาๆ อยากให้เขารักเราตอบ เรื่องแบบนี้ต้องไม่ใช้ไสยศาสตร์ช่วย น้ำอบสัมผัสได้ >O<Y
            น้ำอบ!
            เสียงเรียกจากทางด้านหลังทำเอาใจฉันแทบห่อเหี่ยว -_-; สะ..เสียงแบบนี้...ใช่แล้ว มันเป็นเสียงของความน่าจะเพี้ยน! เสียงแห่งการขัดขวางในด้านความรักของฉัน! อย่าหันไปมองมันเด็ดขาดเลยนะน้ำอบ ไม่งั้นแกจะต้องไม่ได้เป็นแฟนกับพี่พริกหวานตลอดชีวิตตตตตต! >O<!
            และวิธีการแก้เคล็ดก็คือ...การวิ่งหนีจากสิ่งต้องสาปพรรค์นี้นั่นเอง!
            ฟิ้ววววว!!!---
            คิดจบฉันก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างไม่ให้ใครได้ตั้งตัวทิ้งสิ้น ฉันวิ่งหนีสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจากทางด้านหลังอย่างไม่คิดชีวิต อ๊าาาาาา! อย่าตามมาน้าาาาาา >___<!!!
            เฮ้ย!? อะไรของเธอเนี่ยยัยบ้า! O_o! จะหนีฉันไปไหน!?”
            ตึกๆๆๆๆๆ!
            กรี๊ดดดดดดดดด O_o เสียงเฮี้ยนๆ นั้นตามมาหลอกหลอนฉันด้วยการวิ่งตามมาแล้วแหละ TOT อ๊ายยยยยย ไม่นะไม่! ใครก็ได้ช่วยน้ำอบคนนี้ด้วยค่าาาาา >_<
            ท่านผู้อ่านคงจะสงสัยใช่ไหมล่ะว่าฉันวิ่งหนีใคร - _,- หึๆๆๆ เดาได้ไม่ยากหรอก เพราคนที่ฉันไม่อยากจะเจอหน้าที่สุดในปฐพีแบบนี้มีแค่คนเดียว! ก็อีตาเทียนหอมจอมเพี้ยนนั่นแหละ! อ๊ากกกกกกก =[ ]= อย่าตามมาจองเวรจองกรรมกันมากซิเฟ้ย!
            น้ำอบ! นี่เธอจะหนีฉันทำไมเนี่ย...น้ำอบ! เฮ้! ยัยร้อยเล่ห์ นี่เธอจะวิ่งหนีฉันไปทำไมกันเล่า!
            ก็เพราะนายคือตัวมารขัดขวางทางรักของฉันกับพี่พริกหวานไงล่ะ ไอ้เพี้ยน! -_-!
            ฉันหลับหูหลับตาวิ่งหนีเทียนหอมอย่างไม่คิดชีวิต อยากจะบอกว่ายัยลูกหว้าหายไปไหนก็ไม่รู้ สงสัยยังไม่ตื่น = =; จนกระทั่งฉันกำลังจะก้าวถึงห้องเรียนของตัวเอง เอ้า...ฮิฟ...ฮิฟ...ฮูเร่! >O</! ฮิฟ...ฮิฟ...ฮูระ...
            หมับ!!!
            “O_O!!!” ฉันเบิกตาโพลงเมื่อรู้สึกถึงแรงกระชากที่ข้อมือข้างซ้ายของตัวเอง เหมือนตัวฉันจะเย็นวาบไปทั่วไขสันหลัง แต่ใจก็ดันเต้นระทึกขึ้นมาราวกับหน้ากำลังจะร้อนฉ่า ความอบอุ่นของมือหนาๆ จากเทียนหอมกำลังแทรกซึมเข้ามาในร่างกายฉันอย่างแผ่วเบาแต่ชัดเจน จนทำให้ฉันค่อยๆ หันหน้าไปหาคนจับด้วยความตกใจแกมเขินอายอย่างบอกไม่ถูก...
            ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก
            จู่ๆ เสียงหัวใจฉันก็เต้นระรัวผิดจังหวะเมื่อหันไปมองคนที่ยื้อแขนตัวเอง เพราะทันทีที่หันไป ก็สบตาเข้ากับดวงตาสีน้ำเงินอ่อนกำลังจ้องมองมาทางฉันด้วยความจริงจังจนน่าหลงใหล เทียนหอมหอบแฮ่กเหงื่อตกเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะขยับปากพูดออกมา
            น้ำอบ นี่เธอจะวิ่งหนีฉันทำไมกัน?”
            อะ...เอ่อ...ฉันรู้สึกเหมือนจะวางตัวไม่ถูก เพราะดูท่าว่าเทียนหอมจะมีเรื่องที่อยากจะคุยกับฉันจริงๆ ฉันถึงกับสะอึกเมื่อเทียนหอมเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ และยื้อแขนฉันให้ต้านแรงเขาไม่ได้จนต้องขยับขาก้าวไปหาเขา
            นะ...นี่! นี่นายจะทำอะไรฉันกันเนี่ย!!? O/////O!!!” ฉันถึงกับยื้อแขนต้านทานแรงเขาที่หวังจะดึงฉันไปใกล้ๆ เขา >/////< ในขณะที่เทียนหอมกลับถามเสียงทุ้มต่ำจนแทบจะกลายเป็นแหบพร่า
            เมื่อวานนี้ เธอได้ทำอะไรกับเส้นผมฉันรึเปล่า
            กรี๊ดดดดดดด ทำไมเขาจะต้องถามฉันด้วยน้ำเสียงแบบนี้กันเล่า แล้วโน้มหน้ามาใกล้ฉันเพื่ออะไร! หาาาาา เพื่ออาร้ายยยยย >_<;
            หา...เอ๊ะ! เขาพูดว่าเส้นผมของเขางั้นเรอะ! =[ ]=!
            นี่นายเอาบอกว่า เส้นผมอย่างงั้นเหรอ!?”
            อ้อใช่ ...สงสัยล่ะสิว่าฉันรู้ได้ยังไงว่าเธอกะจะเอาผมฉันไปทำอะไร ก็ในเมื่อเมื่อวาน ฉันน่ะนะ...เขาโน้มหน้ามากระซิบที่ริมหู แอบจับตามองเธอตอนหยิบเส้นผมฉันออกจากปกเสื้อนี่นา ฮะๆ ฮะๆ
            “=[ ]=!!!” ฉันอ้าปากเหวอระลอกใหญ่ ก่อนที่จะใช้ช่วงจังหวะที่ว่านี้สะบัดข้อมือจนหลุดออกจากการเกาะกุมด้วยมือเขาทันที
            นี่นาย! นอกจากจะเพี้ยนแล้วยังจะโรคจิตอีกด้วย!! >O</!!”
            มีคำชมใหม่เพิ่มมาอีกคำแล้วสินะ ^^”
            ไม่ตลก! นาย...ไอ้บ้า! ไสหัวไปไกลๆ ให้พ้นหน้าฉันเลย!
            ไม่ไป มีอะไรไหม
            หนอยแน่! -_-^!” ฉันเริ่มโมโหจนแทบจะอดใจปล่อยหมัดใส่หน้าเขาไม่ไหวแล้ว แต่ในขณะนั้นฉันกลับรู้สึกถึงแรงกดไหล่จากทางด้านหลัง พร้อมกับน้ำเสียงทุ้มอ่อนหวานที่คุ้นเคย
            เลิกตามมารังควานชีวิตของน้ำอบซะทีเถอะ ...เทียนหอม
            ตึกตัก~!!! O//////O!!!
            ฉันถึงกับไม่กล้าหันไปมองคนพูดที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของตัวเอง น้ำเสียงนี้ฉันจำได้ว่ามันเป็นเสียงเดียวกันกับเมื่อเช้า ในขณะที่เทียนหอมกลับเงยหน้ามองแล้วจ้องคนพูดด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์เท่า ที่ควร
            ผมไม่เลิกครับ รุ่นพี่พริกหวานมีปัญหาอะไรรึเปล่า
            ผ่างงงงง!!! O[ ]o//////!!!!
            พะๆ พี่พริกหวาน! พี่พริกหวาน!! พี่พริกหวานนนนน!!! กรี๊ดดดดดดดด นี่น้ำอบฝันไปอยู่ใช่ไหมนะ!?
            พี่ก็ไม่ได้อยากจะมีปัญหาอะไรหรอก
            จู่ๆ คนที่อยู่ด้านหลังฉันก็ผลักให้ตัวฉันไปหลบอยู่ทางด้านหลังแทน ในขณะที่ฉันกลับใจเต้นระรัวเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ข้างหน้าแทนฉันนั่นคือใคร
            อุกรี๊ดดดดด เป็นพี่พริกหวานของฉันจริงๆ ด้วยยยย *O*////
            งั้นก็ดีครับ เพราะผมก็ไม่อยากจะมีปัญหากับรุ่นพี่นักหรอก โดยเฉพาะคนที่เป็นถึงประธานนักเรียนด้วยแล้วเทียนหอมพูดด้วยสีหน้าที่เหมือนจะหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ จนฉันสงสัย พี่พริกหวานสิ่งยิ้มเย็นๆ ออกมาแล้วก็พูดว่า แต่มันก็ต้องมี เพราะว่าน้ำอบน่ะ...เป็นแฟนของพี่
            “O///////O!!!!” คำพูดของพี่พริกหวานทำเอาฉันใจเต้นตูมตาม หน้าแดงซ่านเหมือนเป๊บซี่ที่รีบเปิดขวด อ๊ากกกกกก นี่มันอะไรกันเนี่ย! นี่มันอารายก๊านนนนนนน >_<//// นี่ฉันยังไม่ตื่นเรอะ!
            เพราะฉะนั้น...ไม่ยุ่งไม่ได้หรอกพี่พริกหวานพูดต่อ ในขณะที่ฉันแทบจะเข้าไปกระโดดจูบพี่พริกหวานให้รู้แล้วรู้รอด อิๆๆ!
            ขอสามคำ ณ เวลานี้ ...ฟิ! นา! เล่!!!~ *O*//////!!!!! อ๊ายยยยยยย


::: ~~~ To be continues ~~~ :::
-------------------------------------------------------------------

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 10 : :>>: บทที่ 7 :<<: ลั้นลา~ฟิน่าเล่! >O<///! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 394 , โพส : 1 , Rating : 0% / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 59
อย่าโมเมพริกหวาน น้ำอบของเทียนหอมเฟ้ยยย
PS.  Big Bang G-Dragon & SNSD Yuri & EXO HunHan FOREVER !!
Name : Harm. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Harm. [ IP : 1.46.168.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2557 / 10:10

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android