คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน!

ตอนที่ 48 : :>>: บทที่ 45 :<<: ฆาตกรรมจัดฉาก


     อัพเดท 21 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คอมมาดี้, แฟนตาซี, ฆาตกรรม
ผู้แต่ง : ฆฤณฑาฤทธิ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฆฤณฑาฤทธิ์
My.iD: https://my.dek-d.com/coffee13
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 11 Overall : 5,345
96 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 180 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 48 : :>>: บทที่ 45 :<<: ฆาตกรรมจัดฉาก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 342 , โพส : 0 , Rating : 0% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


        ความเดิมตอนที่แล้ว >>>

        เมื่อเขามองสาวงามตรงหน้า ก็พบว่าเธอมีสภาพไม่ต่างจากเขาซะเท่าไหร่ พอเหมาะพอเจาะกับเสียงเคาะประตูอย่างรุนแรงของคนที่คุ้นเคย
        ปั้งๆๆ!!!
        “แม่คะ!...พ่อคะ! ได้ยินหนูไหม!!!?


-------------------------------------------------------------------


:>>: บทที่ 45 :<<:
ฆาตกรรมจัดฉาก



        < :: LAL PART :: >

        เสียงเคาะประตูดังขึ้น การินหันมองไปทางประตู ก่อนที่เขาจะกระวีกระวาดติดกระดุมอย่างร้อนรนระคนสบถเพราะสงสัย
        “นี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย!?!”
        ฉันก็พยายามติดกระดุมและจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางเช่นกัน แต่การินจัดตัวเองเสร็จก่อน เขาจึงได้เปิดประตูดังผลัวะใหญ่ๆ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่น้ำอบกำลังจะเคาะประตูอีกรอบพอดิบพอดี
        ผลัวะ!!!
        “อ๊ะ!?...พะ...พ่อ! O_O!”
        “มีอะไรหรือเปล่า? เคาะประตูเสียงดัง..เชียว... เฮ้ย!!? นี่แก...!!!!”
        ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นใครบางคนจนต้องอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ เมื่อฉันจัดแจงสภาพตัวเองเสร็จแล้ว จึงได้ชะเง้อหน้ามองว่าน้ำอบมากับใคร
        อ้อ... มากับเทียนหอมนี่เอง
        “แล้วนี่มันอะไรกัน!? ช่วงเข้าแถวอยู่ไม่ใช่เหรอ!?!?”
        การินถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ไม่ใช่เขาไม่พอใจที่ลูกสาวตัวเองโดดเข้าแถวแบบนี้ แต่ให้ฉันเดานะ... เขาคงไม่พอใจที่เทียนหอมมาอยู่กับน้ำอบในตอนนี้ซะมากกว่า
        “เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะครับ! ไม่ทราบว่าเมื่อครู่นี้เกิดเหตุการณ์ประหลาดๆ ขึ้นในห้องรองผอ.ใช่ไหม? บอกให้ผมรู้หน่อยสิฮะ!”
        เทียนหอมดูท่าจะเป็นพวกใจร้อนโผงผางไม่เบา เพราะเขาสาวเท้าทำท่าจะก้าวเข้ามาในห้องนี้ การินรีบเอาลำตัวขวางเอาไว้ก่อน
        “เฮ้ย!!? อะไรของแกหา ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!”
        “โธ่เอ้ย ผอ.ครับ นี่ไม่ใช่เวลามากั๊กนะฮะ! =[ ]=!”
        ชักจะไปกันใหญ่แล้วแหะ
        ฉันจงใจเดินไปโผล่ตรงข้างๆ การินด้วยใบหน้าเรียบๆ ดูเหมือนว่าการินเอาแขนกันทางเข้าเอาไว้ ก็เลยทำให้เทียนหอมไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้ามาในนี้ ส่วนน้ำอบก็ทำท่าพยายามชะเง้อคอเข้ามามองข้างในห้องนี้ แต่แล้วสายตาของเธอก็ต้องปะทะตัวของฉัน
        “แม่คะ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า!?”
        “ทำไมลูกถึงคิดอย่างงั้นล่ะ?” ฉันถามกลับด้วยสีหน้าที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ในขณะที่น้ำอบกลับสะอึก
        “อ๊ะ!?...เอ่อคือ...”

        ...เทียนหอมได้ยินพรายกระซิบบอกมาว่าแม่มีอันตรายค่ะ...

        ฉันได้ยินเสียงในจิตใจของน้ำอบ เธอทำท่าก้มหน้าคอตก ในขณะที่ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วบอกด้วยสีหน้าที่ไม่ยินดียินร้าย ...ยังไงฉันก็ต้องรีบคุยกับการินให้รู้เรื่อง!
        “เอาล่ะ แม่เข้าใจแล้ว แต่ว่าแม่ขอคุยกับพ่อก่อนก็แล้วกัน... ‘ในตอนนี้’ ”
        ฉันเน้นคำ น้ำอบมองหน้าฉันแวบนึงเหมือนอ้อนวอนขอความจริง แต่ฉันกลับสะบัดหน้าหนีแล้วเดินเข้าไปในห้อง พร้อมกับคว้าเอามีดปังตอที่ล่วงตรงพื้นขึ้นมาซ่อนไว้กับลำตัว เพราะกลัวว่าลูกสาวจะสังเกตเห็นเสียก่อน
        “...กลับไปก่อนเถอะน้ำอบ” การินช่วยพูด น้ำอบแย้ง “แต่ว่าพ่อคะ...!”
        “พ่อสัญญา...ถ้าแม่พร้อมแล้วพ่อจะเล่าให้ฟัง”
        “...ต้องรอให้แม่พร้อมสินะคะ พ่อถึงจะเล่า”
        เสียงลูกสาวบอกแบบเศร้าๆ ฉันเอามือแตะกระจกตรงหน้าต่างเบาๆ พร้อมกับสังเกตเห็นว่านักเรียนกำลังทยอยเข้ามาในอาคาร แต่แล้ว...สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นบุคคลที่กำลังเงยหน้ามองขึ้นมา และสบตากับฉันอย่างบังเอิญ
        อ๊ะ!!?
        พรึ่บ!
        ฉันกระชากผ้าม่านปิดลงทันใด หัวใจเต้นระรัวขึ้นมาอย่างหวาดหวั่น คนที่เงยหน้ามองขึ้นมาเป็นเด็กผู้หญิงที่ฉันจำได้แม่น
        ...ว่าเธอคือคนที่เอาแฟ้มเอกสารมาให้ฉันเมื่อครู่นี้!...
        บังเอิญเหรอ? หรือตั้งใจเงยหน้าขึ้นมามอง ไม่ก็...รับรู้ถึงสายตาของฉัน?
        หรือไม่ใช่เลยซักอย่าง

        “ลัล”
        เสียงเรียกของการินพร้อมกับเสียงปิดประตูเบาๆ แต่กลับทำเอาฉันสะดุ้งเฮือก! และกว่าฉันจะรู้ตัว ก็คือต้องกระพริบตาถี่ๆ แล้วสบตาเขาอย่างงงๆ แล้วเอามีดปังตอซ่อนไว้ด้านหลังตัวเองอย่างแนบเนียน
        “อะ..เอ่อ..อะไรเหรอ?”
        “...ซ่อนอะไรไว้ด้านหลังน่ะ?”
        “...”
        ฉันรู้ดีว่าปิดบังการินไม่ได้ ฉันจึงค่อยๆ เอามีดที่ว่านั่นออกมา การินเบิกตาโพลง ในขณะที่ฉันกลับพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมไม่ให้สั่นเครือ
        “...นาย..พยายามจะสับฉันด้วยไอ้นี่...”
        “มีดเล่มนี้มาจากไหน และฉันทำทำไม?”
        “มีดเล่มนี้มาจากแฟ้มที่นักเรียนคนนึงที่ฉันสั่งให้เอามาไว้ในห้อง และฉันไม่รู้เหมือนกันว่านายทำไปทำไม ...แต่ดูเหมือนนายจะถูกควบคุมด้วยสิ่งนี้”
        ฉันหยิบหน้ากากที่เขาสวมใส่ขึ้นมาให้ดู การินรีบคว้าไปดูใกล้ๆ ก่อนที่จะมองมันอย่างครุ่นคิด
        “...หน้ากากมีวงเวทย์ควบคุมจิตใจวาดอยู่ด้วยแหะ”
        เขาพูดพึมพำ แล้วสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆ ฉันอย่างช้าๆ
        “ฉันทำอะไรที่แย่ๆ กับเธอไปบ้างรึเปล่า? นอกเหนือจาก...จะเข้าไปสับเธอด้วยมีดปังตอ”
        “นาย...จะข่มขืนฉัน” ฉันเบนหน้าไปทางอื่น ...ให้ตายเถอะ! พูดแล้วน่าอายชะมัด สามีจะข่มขืนภรรยา จะบ้าเหรอ! (แต่มันก็ดันเป็นจริงไปแล้วซะด้วยสิ ฮือๆๆ)
        “เฮ้อ... โดนกับตัวจนได้”
        การินหยุดเข้ามาหาแต่เพียงเท่านั้น เขาทำท่าถอนหายใจแล้วเอามือปิดหน้าอย่างอ่อนล้า ในขณะที่ฉันถึงกับทำหน้างุนงงใส่แทบจะทันที
        “หมะ..หมายความว่าไง?!”
        เขาเงยหน้าสบตาฉัน ก่อนที่จะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกไปจนถึงไขสันหลัง
        “พวกเรากำลังโดนจัดฉากให้ทำสนัฟฟ์ฟิล์มอยู่ไงล่ะ”
        “ว่าไงนะ!?! สนัฟฟ์ฟิล์ม!!!!”
        ฉันเบิกตาโพลงด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง สนัฟฟ์ฟิล์มที่ว่านี่คือหนังที่ฉันเห็นจากโทรศัพท์มือถือของเทียนหอมเมื่อ วันเสาร์ที่ผ่านมา แล้วเอาไปให้การินดูนั่นน่ะเหรอ?!?
        “มิน่าล่ะ ทำไมคนในคลิปถึงต้องมีหน้ากากคาดปิดตาเอาไว้ ที่แท้ก็เป็นเพราะโดนควบคุมจิตใจไม่ให้รู้เนื้อรู้ตัวนี่เอง ...แต่ฉันโดนสวมตอนไหนกัน ไม่เห็นจะรู้ตัวเลย?”
        เขาบ่นพึมพำแล้วทำท่านึกอยู่นาน การินหันไปยังหน้าประตู ก่อนที่จะเบิกตาโพลงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
        “หรือว่า...!”
        “อะไรการิน นี่นายรู้อะไรอย่างงั้นเหรอ?” ฉันถามด้วยสีหน้าที่อยากจะรู้ เขาเดินไปที่หน้าประตูห้องอย่างไม่พูดไม่จา ก่อนที่จะชะงักเมื่อจ้องมองอะไรบางอย่างอยู่พื้นหน้าห้อง
        “หึๆ หึๆ ...นี่ไง ตัวบังคับจิตใจอีกอัน”
        เขาแสยะยิ้ม ก่อนที่จะหยิบกระดาษที่มีวงเวทย์เขียนอยู่ขึ้นมาจากพื้น ดูจากกระดาษที่ฉีกมาทำให้เดาได้ว่าจะต้องมีใครฉีกออกมาจากสมุดเรียนเล่มใด เล่มหนึ่งอย่างแน่นอน
        “นี่มันอะไรกันการิน!? ฉันงงไปหมดแล้ว!”
        “ใครเอาแฟ้มเข้ามาให้เธอเมื่อเช้า?”
        “เด็กผู้หญิงผมสีทองเป็นประกาย หน้าตาดี เธอเอาเข้ามาให้ฉัน...”
        “สังเกตตอนที่เธอออกไปจากห้องรึเปล่า?”
        “ไม่เลย ฉันหันหลังให้ หันมาอีกทีคือนายเข้ามาพร้อมกับใส่หน้ากากผืนนี้แล้ว” ฉันบอกตามที่เห็น
        “...หึๆ หึๆ งั้นฉันคิดว่าในตอนนี้ต้องมีกล้องถ่ายวีดิโออยู่ในห้องนี้ที่ใดที่หนึ่งซะแล้วล่ะ!”


::: ~~~ To be continues ~~~ :::
-------------------------------------------------------------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 48 : :>>: บทที่ 45 :<<: ฆาตกรรมจัดฉาก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 342 , โพส : 0 , Rating : 0% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android