คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน!

ตอนที่ 52 : :>>: บทที่ 49 :<<: วันคล้ายวันเกิดของอีกคน


     อัพเดท 21 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คอมมาดี้, แฟนตาซี, ฆาตกรรม
ผู้แต่ง : ฆฤณฑาฤทธิ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฆฤณฑาฤทธิ์
My.iD: https://my.dek-d.com/coffee13
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 5,342
96 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 180 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 52 : :>>: บทที่ 49 :<<: วันคล้ายวันเกิดของอีกคน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 261 , โพส : 1 , Rating : 25% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


        ความเดิมตอนที่แล้ว >>>

        “เอ้า เราแยกให้คู่นี้อยู่ด้วยกันดีกว่านะ เอาเป็นว่าถ้าพี่พริกหวานเขาชอบเซซ่าล่ะก็...ฉันจะคอยเชียร์ก็แล้วกัน” ฉันยิ้มออกมาจากใจ พร้อมกับดึงแขนเทียนหอมให้ไปอีกซุ้ม โดยที่เขาเหมือนจะช็อกกับคำพูดของฉันเอามากๆ
        ...ก็แหงแหละ ฉันคิดว่าฉันโกหกตัวเองไม่ได้แล้วล่ะ ว่าฉันดูเหมือนจะเลิกคลั่งไคล้พี่พริกหวานแล้ว...


-------------------------------------------------------------------


:>>: บทที่ 49 :<<:
วันคล้ายวันเกิดของอีกคน



        หลังจากที่ฉันกับเซซ่าได้แยกกันเดิน โดยที่แอบปลีกตัวไม่ให้พี่พริกหวานเขารู้ เมื่อฉันทะลุผ่านไปยังซุ้มตุ๊กตา จู่ๆ เทียนหอมก็กระชากแขนฉันจนหน้าแทบหงาย
        ฟึ่บ!
        “เอ้ย! อะไรกันยะ!?!”
        ฉันหันหน้าทำตาขวางใส่ เทียนหอมยิ้มที่มุมปาก ก่อนที่จะปล่อยแขนฉันแล้วคว้าเอาตุ๊กตารูปหมีพูห์ออกมาจากชั้นวางของ
        “น่ารักไหม? ^^?”
        “ฉันไม่ชอบตุ๊กตา ขอโทษที =_=;”
        “อะไรกันเนี่ย! ไม่มีความเป็นผู้หญิงเอาซะเลยนะเธอ” เทียนหอมพูดหน้าบึ้ง ฉันแลบลิ้นใส่ทันทีที่เขาเอาของเก็บใส่ที่เดิม จนกระทั่งเขาหันหน้ามาทางฉัน ฉันถึงได้แสร้งหันหน้าไปทางอื่นเหมือนไม่ได้ทำหน้าทะเล้นใส่เขา
        “...ยิ่งกว่าเดิมนะ...”
        “เอ๋???” ฉันหันหน้ามองเทียนหอมด้วยสีหน้าที่สงสัย เทียนหอมหันกลับไปดูตุ๊กตาที่ตั้งเรียงรายอยู่บนชั้นวางของ พร้อมกับหยิบตุ๊กตาตัวนู้นที ตัวนี้ทีมาดู
        “กรรมของเธอ...ดำมืดจนฉันแทบจะมองไม่เห็นคนด้านหลังเธอแล้ว อีกไม่นานมันคงจะสำแดงฤทธิ์แล้วแหละ”

        ตึกตัก!!!~
        คำพูดของเทียนหอมทำให้ฉันตระหนักได้ว่าสิ่งที่ทำให้เขาเข้ามาใกล้ฉันเพราะ เหตุใด ฉันรู้สึกเหมือนลมหายใจมันออกเป็นห้วงๆ รู้สึกเหมือนอยากจะหยุดเวลาเอาไว้แค่เท่านี้...แค่ตอนนี้จริงๆ
        ไม่นะ...นี่ฉันเป็นอะไรไป!?
        “งะ..งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว”
        ฉันฝืนยิ้ม พร้อมกับเบนหน้าหนีเพื่อเก็บซ่อนอารมณ์ที่กำลังจะออกมาผ่านใบหน้าของตัวเอง จนกระทั่งฉันเดินหน้าผ่านตัวตุ๊กตาไปเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้า เสียงเทียนหอมก็เรียกชื่อฉันเบาๆ
        “น้ำอบ”
        “...?” ฉันหันหน้าไปตามเสียงเรียก ก็เห็นเทียนหอมคว้าหมอนหนุนเป็นรูปตุ๊กตาออกมา เขาเงยหน้าขึ้นมาถามแล้วสบตากับฉัน “เธอชอบไหม?”
        “หมอนเหรอ? อื้ม ถ้าเป็นหมอนล่ะก็...ชอบสิ”
        “เปล่า ฉันหมายถึงตัวฉันตั้งหาก”
        “หะ..หา!!? ////!!!”
        “เธอชอบฉันขึ้นมาบ้างรึยัง?” เทียนหอมถามฉันด้วยแววตาที่จริงจัง ฉันถึงกับหน้าร้อนวูบวาบและมีท่าทีอึกอัก ก่อนที่ฉันจะเสหน้าไปทางอื่น “เฮอะ! ถามอะไรบ้าๆ นายก็รู้อยู่แก่ใจแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันแอบชอบพี่พริกหวาน แล้วฉันจะไปชอบนายได้ยังไง”
        “...งั้นเหรอ”
        “ก็ใช่น่ะสิ แล้วนี่นายทำอะไรของนายน่ะ?”
        หางตาฉันเหลือบไปเห็นเทียนหอมเอาหมอนเป๊ะหน้าตัวเอง เอ่อ...เดี๋ยวถุงพลาสติกที่เขาห่อหมอนเอาไว้ก็ได้มีรอยเปื้อนพอดี แต่พอฉันกำลังจะอ้าปากถามเขาอีกรอบ เทียนหอมก็เอาหมอนผละออกมาจากหน้าด้วยแววตาเศร้าๆ
        “แต่ฉันอยากจะให้เธอชอบฉันซักที ...เธอจะเลิกชอบพี่พริกหวานตอนไหนกันนะ?”
        “นี่นายเป็นเพี้ยนอะไรอี...อื้อ!!!?” จู่ๆ เทียนหอมก็พลิกเอาหมอนด้านที่เขาเพิ่งจะเอามาแปะหน้ามาแปะหน้าฉัน ฉันที่ไม่ทันได้ตั้งหลักก็ถึงกับตกใจ จนกระทั่งเทียนหอมเอาหมอนออกจากหน้า ฉันถึงได้โวยวายใส่เขาเมื่อได้สติ “ทะ..ทำบ้าอะไรกันยะนายเพี้ยนเทียนหอม!!? กะจะฆ่าฉันทางอ้อมรึไง!?!? >_<+!!!!”
        “ฆ่าเธองั้นเหรอ? ฮะๆๆ แล้วฉันจะฆ่าทำไมเล่ายัยบ้า”
        “นายว่าใครเป็นยัยบ้ากัน...หา!? นี่นายอยากจะตายคาห้างแน่นอนเลยใช่ไหม!??”
        “แล้วเธอจะโวยวายใส่ฉันทำไมกันเล่า ...แค่นี้ทำเป็นหวงไปได้ ฉันรู้จักคำว่า ‘ที่สาธารณะ’ ดีพอนะ”
        “อะไร? ที่สาธารณะทำไม...O/////O!?!?”
        ฉันที่โวยวายเริ่มคิดตามคำพูดของเทียนหอม ก่อนที่จะหยุดเสียงดัง และหน้าแดงเป็นปื้นเมื่อลองตีความการกระทำบวกกันคำพูดของเขาออกมา
        เดี๋ยวก่อน...! เอาหมอนแปะหน้าเขา แล้วเอามาแปะหน้าฉันต่อแบบนี้ หลังจากนั้นก็บอกว่ารู้จักคำว่าที่สาธารณะดีพอ...อย่างงั้นเหรอ...!?! =[ ]=///!!!
         ...พระเจ้า! นี่เขาอยากจูบฉัน แต่เป็นเพราะที่สาธารณะเลยต้องทำแบบนี้เป็นทางอ้อมอย่างงั้นเรอะ!?
        “เข้าใจแล้วสินะ การกระทำของฉันน่ะ”
        เทียนหอมคลี่ยิ้มหวาน ฉันถึงกับหน้าร้อนฉ่าพร้อมกับเอามือจับริมฝีปากของตัวเองแทบจะทันที
        “อึก...!?”
        “ฮะๆๆ สมแล้วที่เป็นยัยร้อยเล่ห์ ...ทันคนแบบนี้ฉันล่ะชอบจริงๆ”
        “ไอ้บ้า! นี่นายมัน...!”
        “มากกว่านี้ฉันก็เคยมาแล้ว ...รอยที่คอน่ะหายดีแล้วไม่ใช่รึไง หรือว่าอยากมีอีก?”
        “อีตาเพี้ยนเทียนหอม! O(>[ ]<)O////!!!”
        ฉันโวยวายหน้าแดงเป็นปื้น เจ็บใจก็เจ็บใจ แต่ทำไมหัวใจฉันถึงได้เต้นแรงแบบนี้กันล่ะ ความรู้สึกดีๆ นี่อีก! โอ๊ยยยยยย นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรก๊านนนนน
        อีตาเพี้ยนนี่ต้องแอบไปทำยาเสน่ห์ใส่ฉันมาแน่ๆ! แน่นอนเลย!!
        “ฮิๆ” เทียนหอมหัวเราะ ฉันมองค้อนเขาด้วยสายตา ก่อนที่จะสะบัดหน้าหนีโดยที่เขาพูดไล่หลัง
        “หมอนใบนี้ฉันซื้อให้ก็แล้วกัน”
        “ไม่ต้องการ!”
        “ตกลงแล้วนะ เอาเป็นว่าเอาหมอนใบนี้ก็แล้วกัน”
        โอ๊ยยยยย ใครจะไปอยากได้กับไอ้หมอนบ้าบอจอมลักไก่นั่นกันเล่า! >_<!! แล้วฉันจะอมยิ้มทำไมกันล่ะเนี่ย หา!? ยัยน้ำอบ แกจะอมยิ้มหาอาแป๊ะอาร้ายยยยย แงๆๆ T^T////
        ฉันได้แต่เดินดุ่มๆ จนมาถึงซุ้มที่เซซ่าอยู่ แต่ทว่าเมื่อเงยหน้ามองทางข้างหน้าก็พบว่าเห็นเพียงแค่พี่พริกหวานที่ยืน อยู่เท่านั้น
        “อ๊ะ...” เราทั้งสองคนอุทานขึ้นมาด้วยความประหลาดใจพร้อมกัน ฉันหันมองซ้ายขวาแล้วถามพี่พริกหวานโดยปราศจากความขวยเขิน
        “พี่พริกหวาน เซซ่าล่ะ?”
        “เข้าห้องน้ำครับ ว่าแต่เทียนหอมล่ะ?”
        “เดี๋ยวก็ตามมาค่ะ” ฉันส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้ พี่พริกหวานยิ้มหวานสมกับชื่อเขาให้กับฉัน ก่อนที่พี่พริกหวานจะพูดอ้ำๆ อึ้งๆ ออกมา
        “อะ..เอ่อ...คือ...”
        “???”
        “วันคล้ายวันเกิดของเซซ่าคือวันมะรืนใช่ไหม?”
        “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เพราะน้ำอบก็ไม่ค่อยสนิทกับเซซ่าซะเท่าไหร่” ฉันตอบตามตรง พี่พริกหวานดูเหมือนจะเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเอามากๆ ก่อนที่เขาจะตอบกลับมาด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
        “งั้นเหรอ? แต่พี่เห็นเซซ่าออกจะชื่นชมน้ำอบขนาดนั้น ไม่ได้สนิทกันหรอกเหรอ?”
        “เอ๋? ชื่นชมหนู?!” ฉันเอานิ้วชี้หน้าตัวเอง ก่อนที่จะหัวเราะพรืดออกมา “เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ หนูกับเขาเป็นคู่กัดกันเชียวนะคะ ^O^;”
        “น้ำอบอาจจะคิดไปเองฝ่ายเดียวก็ได้”
        “เอ๋???”
        “เอาเป็นว่าไปคุยกันเองก็ได้เนอะ ^^ ...พี่อยากจะบอกว่าเซซ่าเกิดตรงกับพี่พอดีนะ ฮะๆๆ”
        “อ๋า!? งั้นเหรอคะ บังเอิญจังเลย” ฉันตีมือตัวเองดังเป๊ะด้วยความแปลกใจ ก่อนที่จะมีคนกระชากไหล่ฉันจนแทบจะเสียหลักล้ม ถ้าแผ่นหลังของฉันไม่ไปพิงกับอะไรซักอย่างที่อยู่ทางด้านหลังฉันล่ะก็ได้ มีหวังได้ล้มแน่นอน
        ฟึ่บ!
        “ว้าย! O_O!”
        “จีบเซซ่าแล้วอย่าสะเออะมายุ่งกับน้ำอบสิ อย่ามาหลายใจแบบนี้...ฉันไม่ชอบ!”
        เสียงเค้นลอดไรฟันบนหัวทำเอาฉันใจเต้นโครมคราม เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเทียนหอมนั่นเองที่พูดด้วยสีหน้าที่ชอบใจ บ้าไปแล้ว ทำไมฉันถึงเห็นจากมุมนี้แล้วเขาดูเท่ห์สุดๆ ไปเลยล่ะ!? O/////O!!! เท่ห์กว่าพี่พริกหวานอีก!
        ตึกตักๆๆๆๆ!
        บ้าเอ้ย! ใจแกเต้นผิดคนไปแล้วยัยน้ำอบ! แงๆๆ T///T
        “ฉันไม่ได้คิดจะทำอย่างนั้นเลยแม้แต่น้อย” พี่พริกหวานพูดหน้าเครียด เทียนหอมกลับตวาดใส่พร้อมกับรวบเอวฉันเอาไว้ให้ไปใกล้กับพี่เขาอย่างแน่นหนา
        “แต่ก็ไปอยู่กับเซซ่า! เคยคิดถึงใจน้ำอบบ้างไหม!?”
        “ฉันบอกว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ไง!!!”
        พี่พริกหวานตวาดกลับด้วยสีหน้าที่โกรธเกรี้ยว ฉันกับเทียนหอมถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ก่อนที่พี่พริกหวานจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเผลอทำอะไรลงไป เขาถึงได้เอามือลูบหน้าตัวเองสองสามที ก่อนที่จะหันหลังให้เราทั้งคู่
        “...ขอโทษที่ตะคอกใส่”
        “...”
        เราทั้งคู่ถึงกับเงียบกริบ สงสัยในตัวพี่พริกหวานว่าเขาเป็นอะไร ก่อนที่จะมีใครคิดมากอะไร เซซ่าก็โผล่มาได้ถูกจังหวะพอดิบพอดี


::: ~~~ To be continues ~~~ :::
-------------------------------------------------------------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 52 : :>>: บทที่ 49 :<<: วันคล้ายวันเกิดของอีกคน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 261 , โพส : 1 , Rating : 25% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 92
เซ กับ พริก น่าสงสัยจัง!!?
Name : DeedeeWeedee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DeedeeWeedee [ IP : 101.51.154.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2561 / 17:23

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android