คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน!

ตอนที่ 53 : :>>: บทที่ 50 :<<: นั่นเธอทำอะไรน่ะ


     อัพเดท 21 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คอมมาดี้, แฟนตาซี, ฆาตกรรม
ผู้แต่ง : ฆฤณฑาฤทธิ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฆฤณฑาฤทธิ์
My.iD: https://my.dek-d.com/coffee13
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 8 Overall : 5,342
96 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 180 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 53 : :>>: บทที่ 50 :<<: นั่นเธอทำอะไรน่ะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 264 , โพส : 0 , Rating : 0% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


        ความเดิมตอนที่แล้ว >>>

        “...ขอโทษที่ตะคอกใส่”
        “...”
        เราทั้งคู่ถึงกับเงียบกริบ สงสัยในตัวพี่พริกหวานว่าเขาเป็นอะไร ก่อนที่จะมีใครคิดมากอะไร เซซ่าก็โผล่มาได้ถูกจังหวะพอดิบพอดี


-------------------------------------------------------------------


:>>: บทที่ 50 :<<:
นั่นเธอทำอะไรน่ะ



        < :: WRITER :: >

        หลังจากที่ทั้ง 4 คนกลับมายังหน้าโรงเรียนอีกครั้ง สิ่งสุดท้ายก่อนที่เซซ่าจะกลับบ้าน เธอได้บอกให้น้ำอบรับรู้ว่าวันมะรืนจะเป็นวันคล้ายวันเกิดเธอ ตามที่พริกหวานบอกกับสาวน้อยเป๊ะ แต่ดูเหมือนว่าพี่พริกหวานของเธอคงจะยังไม่บอกว่าวันคล้ายวันเกิดของเขาตรง กับของเธอพอดี ดังนั้นน้ำอบก็เลยไม่คิดที่จะพูดอะไรมาก เพราะเธอคิดว่าให้เจ้าตัวบอกเองจะดีกว่า
        “กลับบ้านดีๆ ล่ะ ...อย่าให้ใครฉุดเข้าข้างทางล่ะยัยอบเชย!”
        “เธอนั่นแหละยัยเซ่อซ่า ถ้าพูดมากเดี๋ยวฉันจะเป็นคนฉุดแล้วฆ่าเธอหมกป่าซะเอง!”
        สองสาวก็ยังคงเป็นคู่กัดกันอย่างเก่า เพียงแต่ทำไมน้ำอบถึงได้รู้สึกว่าเซซ่าเป็นไม่ได้กอปรเป็นศัตรูกับเธอซะเท่า ไหร่ เหมือนตั้งใจจะแหย่เธอเล่นเพียงเท่านั้น
        หลังจากที่ทั้งพริกหวานและเซซ่าได้ล่ำลาเธอไป เหลือเพียงแค่เทียนหอมที่ยังคงอยู่ภายในรถพร้อมกับเธอ แถมเขายังกระโดดข้ามเบาะมานั่งใกล้ๆ กับคนขับเสียด้วยสิ
        “นายก็กลับบ้านไปได้แล้ว ...หรืออยากโดนคุณไสย?”
        “ฮะๆๆ ถ้าเธอทำล่ะก็ฉันยินดีทำ แต่ต้องเป็นยาเสน่ห์นะ” เทียนหอมพูดตาวาว น้ำอบถึงกับมองเขาด้วยแววตาที่ตกใจระคนขวยเขิน แต่เธอก็ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้สึก
        “เฮอะ! จะมาไม้ไหนอีกล่ะยะ กรุณาลงจากรถแล้วกลับบ้านได้แล้ว เสียเวลา!”
        “ไม่นานหรอกน่า เอ้า! บอกแล้วไงว่าจะให้”
        ร่างสูงหยิบเอาหมอนที่เขาซื้อมาจากห้าง ยัดใส่มือน้ำอบเหมือนเขาจะรู้ว่าเธอไม่ตั้งใจจะรับเอาสิ่งของชิ้นนี้ตั้งแต่ แรกแล้ว และด้วยความที่สาวน้อยยังรับไม่ทันได้จังหวะดี เมื่อเธอเอามาวางไว้ที่ตัก ก็พบว่าเทียนหอมได้ใช้มือคร่อมร่างเธอเอาไว้อย่างไม่ให้ได้ทันตั้งหลัก!
        “นี่นาย...” เธอขมวดคิ้วด้วยสีหน้าที่ไม่ชอบใจ แต่ใครจะไปรู้กันล่ะว่าท่าทีแบบนั้นหมายถึงเธอกำลังกลั้นเขินสุดฤทธิ์
        “ฉันอยากรู้ว่าถ้าเธอหมดเคราะห์แล้ว...เธอจะยังยอมอยู่ข้างๆ ฉันรึเปล่า?”
        “คำถามนี้นายควรจะถามกับตัวเองดีกว่านะ เพราะถึงยังไงฉันก็ยังเหมือนเดิม” สาวน้อยยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ในขณะที่เทียนหอมถึงกับส่งสายตาเหมือนโศกเศร้าออกมา ...ราวกับเขาเสียใจในคำตอบของเธอ...
        “งั้นเหรอ? สุดท้ายเธอก็รักพี่พริกหวานเหมือนเดิม”
        “...”
        น้ำอบไม่มีคำตอบให้ และเธอก็ไม่คิดจะตอบเขาอีกด้วย จะให้เธอบอกว่าหยุดใจเต้นกับพี่พริกหวาน แล้วมาใจระทึกกับเขาแทนงั้นรึ ...พูดเป็นเล่นไป!
        สาวน้อยหลุบตาลง ไม่ยอมสบตาเทียนหอม เธอไม่คิดจะผลักเขาหนีซะด้วยซ้ำ เพราะน้ำอบเหมือนจะรู้สึกสับสนอะไรบางอย่าง บางอย่างที่ความรู้สึกเธอยังตอบออกมาไม่ได้ชัดเจน
        ในขณะที่น้ำอบไม่ระวังตัว เทียนหอมค่อยๆ เอาใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ กับเธอ จนกระทั่งหล่อนรู้สึกตัว สาวน้อยถึงได้เขยิบหน้าหนีแล้วโวยวายยกใหญ่
        “เอ้ย!? ทำบ้าอะไรของนายน่ะ ออกไปไกลๆ ฉันเลย!”
        “ถ้าพ่อเธอรู้จะเกิดอะไรขึ้น?”
        “ถามมาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น! นายก็จะมีสภาพไม่ต่างจากตายทั้งเป็นน่ะสิ!”
        “ถึงยังไงซะฉันก็เหมือนตายทั้งเป็นอยู่แล้วแหละ ตายอีกซักครั้งก็ไม่เป็นจะเป็นไร” เทียนหอมฝืนยิ้ม คำพูดของเขาทำเอาหล่อนค้างคา จนกระทั่งเทียนหอมประทับริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากอมชมพูดของเธออย่างว่องไว น้ำอบเบิกตาโพลงทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้ตีความกับคำพูด เธอขัดขืนเขาแทบจะทันที
        “อื้ออออออ!!!?”
        ทั้งดิ้นทั้งผลักออก แต่ดูเหมือนว่าเทียนหอมจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ เขาจาบจ้วงและลิ้มรสเธออย่างร้อนแรง ไม่ยอมปล่อยให้เธอหยุดเขาได้แม้แต่วินาทีเดียว พอน้ำอบจะอ้าปากงับสิ่งที่รุกล้ำเข้ามา ชายหนุ่มกับรีบบีบกระพุ้งแก้มเธอเพื่อเป็นสัญญาณว่าถ้าเธอกัดเขา มันจะไม่ได้กัดโดนเพียงเรียวลิ้นอีกต่อไป แต่นั่นจะหมายถึงกระพุ้งแก้มที่ถูกบีบเข้ามาอีกด้วย
        “อึกส์!...อื้มมมมม!”
        ในที่สุดสาวน้อยก็พ่ายแพ้ต่อเล่ห์เหลี่ยมที่เทียนหอมงัดมาใช้อีกจนได้ เธอยอมให้เขาลิ้มรสแต่โดยดี จนกระทั่งสมใจเขาแล้ว ชายหนุ่มถึงได้ถอดถอนจุมพิตร้อนแรงออกมา แต่ทว่าเทียนหอมกลับทำมากกว่านั้น เพราะทันทีที่ริมฝีปากเขาเป็นอิสระ ชายหนุ่มก็เริ่มที่ซุกไซ้ลำคอขาวผ่องของน้ำอบต่อ สาวน้อยกรีดร้องและขัดขืนทันที
        “อ๊ะ อยะ..อย่า!!!”
        “ถึงฉันจะทำเครื่องหมายบนตัวเธอไว้...มันก็คงจะเปล่าประโยชน์...” เทียนหอมกระซิบเสียงแหบพร่า หล่อนจับได้ว่าน้ำเสียงของเขาออกแนวสั่นเครือและแฝงไปด้วยความโศกเศร้า ยิ่งชายหนุ่มพูดประโยคนี้ออกมา มันก็ยิ่งเหมือนกับว่าเขากำลังร้องไห้ออกมา
        “แต่ถึงแบบนั้น ฉันก็อดไม่ได้ที่จะหวังเพราะเธอที่ทำดีกับฉัน ...ฉันชอบเธอนะน้ำอบ...”
        “!!!!?”
        คำสารภาพในสถานการณ์วาบหวิวแบบนี้ ทำเอาน้ำอบถึงรู้สึกวูบวาบในอก หน้าเธอจะต้องแดงมากแน่ๆ เพราะรู้สึกได้ถึงความร้อนที่วูบวาบบนใบหน้า หัวใจเธอเต้นแรงสุดๆ!
        “เธอรักพี่พริกหวาน ...ฉันเข้าใจดี”
        ร่างสูงยอมพละจากตัวเธอ เขายิ้มเหมือนฝืนๆ ให้กับสาวน้อยพร้อมกับบอกว่า “กลับบ้านล่ะ” ก่อนที่เทียนหอมจะหุนหันพลันแล่นลงจากรถ โดยไม่ยอมฟังคำพูดของน้ำอบที่จะบอกให้ฟังเลยแม้แต่น้อย
        “...ไอ้บ้าเอ้ย ฉันเลิกชอบพี่พริกหวานแล้วตั้งหาก บ้าชะมัด!”

        ต๊อกแต๊ก...ๆ...ๆ...
        “น่าแปลกแหะที่วันนี้เธอไม่คิดที่จะไปกินข้าวเที่ยง ลดหุ่นเหรอ”
        ลูกหว้ารัวแป้นพิมพ์กับโน้ตบุ๊กส่วนตัวด้วยความคล่องแคล่วอยู่หน้าห้องสมุด น้ำอบเอาคางเกยกับโต๊ะพร้อมกับส่ายหน้าแล้วไม่พูดอะไรต่อ เพราะเหตุการณ์เมื่อวานนั่นแหละ! ถ้าอีตาเพี้ยนนั่นยอมฟังคำพูดของเธอซักนิด เธอก็คงไม่รู้สึกหงุดหงิดระคนโกรธที่เขาดูเหมือนจะคิดไปเองแบบนี้
        เอ๊ะ!? เดี๋ยวสิ แล้วเธอจะไปโกรธเขาทำไมเล่า คนที่โกรธควรจะเป็นเทียนหอมมากกว่าไม่ใช่เรอะ!?
        “...ทำอะไรอ่ะ?”
        น้ำอบถามลูกหว้ากลับไปบ้าน เธอได้แต่อมยิ้มนิดๆ พร้อมกับบอกกล่าวว่า “รายได้เสริมน่ะสิ”
        “อยากเห็นจัง”
        สาวน้อยเงยหน้าขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ลูกหว้ากลับส่ายหัวพรืด
        “ดูไปก็ไม่เข้าใจหรอกย่ะ ยัยเทียนหอม -w-”
        “อ๊ะ!? ฉันชื่อน้ำอบ!! >/////<!!!” เธอค้อนหน้าร้องผะผ่าว ลูกหว้ายิ้มยิงฟันใส่ ก่อนที่จะแซวต่อ “เรียกเทียนหอมน่ะถูกแล้ว เดี๋ยวนี้เรียกพี่พริกหวานก็ไม่ยอมหันแล้วไม่ใช่เหรอ ^^?”
        “#@$!^!@#!#$^”
        เธอถึงกับพูดไม่ออกกันเลยทีเดียว เพราะสิ่งที่ลูกหว้าพูดออกมาให้ฟัง...มันก็จริงอย่างที่หล่อนพูดใส่นั่นแหละ
        “...อยากเข้าห้องน้ำอ่ะ เฝ้าให้หน่อยสิ เดี๋ยวมา”
        ลูกหว้าพูดกับน้ำอบ น้ำอบพยักหน้าอย่างไม่ทันได้ตั้งหลัก จนกระทั่งลูกหว้าไปแล้ว น้ำอบรีบกระโดดเหย็งประจันหน้ากับคอมพิวเตอร์พกพาอย่างว่องไว
        แกร๊กๆๆๆๆๆ...!!!
        เธอรัวแป้นพิมพ์อย่างว่องไว และคลิกดูเมนูเว็บไซต์ย้อนหลังของบราวเซอร์รุ่นที่ลูกหว้าเข้าเน็ตเมื่อครู่ ดูเหมือนว่าจะเว็บไซต์ที่ลูกหว้าเข้าดูเมื่อครู่จะเป็นเว็บไซต์เดียวกันกับ น้ำอบเห็นเมื่อวันวาน ตอนที่ตั้งใจจะแกล้งลูกหว้า แต่เธอกลับต้องเป็นฝ่ายตกใจเสียเอง

        คลิก...!
        น้ำอบคลิกเมาส์ไร้สายของลูกหว้าเข้าดูเว็บไซต์ที่ปรากฏเป็นประวัติล่าสุด หน้าเว็บไซต์กำลังดาวน์โหลด สาวน้อยคลิกสร้างเว็บไซต์ขึ้นมาอีกเว็บหนึ่ง ก่อนที่จะกดหน้าเว็บไซต์ที่สร้างขึ้นมาใหม่ให้กลายเป็นเข้าเกมวัดสมองไปซะ อย่างนั้น ก่อนที่เธอจะกลับเข้ามายังหน้าเว็บไซต์เรตติ้ง 18+ อีกครั้ง
        หน้าเว็บไซต์ล่าสุดที่ปรากฏสู่สายตา ทำเอาน้ำอบแทบจะลืมหายใจ มันเป็นเว็บไซต์ที่เป็นเกี่ยวกับรูปภาพและคลิปแนวสยองขวัญทั้งสิ้น ดูเหมือนว่าภาพในเว็บไซต์นี้จะตัดเอามาจากวีดิโอที่เธอคุ้นเคยดี...
        เพราะภาพนี้ตัดมาจากวีดิโอสนัฟฟ์ฟิล์มที่เธอเห็นพร้อมกับลูกหว้านั่นเอง...!
        นี่มันอะไรกัน!?!
        น้ำอบอุทานในใจ เธอรีบจดจำ www เอาไว้ ก่อนที่จะรีบกากบามเว็บไซต์ที่ว่านี้ออก พร้อมๆ กับลูกหว้าที่กำลังเดินมาทางน้ำอบ แล้วหล่อนก็ถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก
        “นั่นเธอทำอะไรน่ะ”
        “อ้าว ลูกหว้า เข้าห้องน้ำนานจังเลยนะ”
        น้ำอบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วถามเพื่อนสนิทโดยไม่ให้มีพิรุธ ดูเหมือนว่าลูกหว้าจะกังวลเอามากๆ ถึงได้ก้าวฉับๆ มาทางสาวน้อย พร้อมกับคว้าเอาโน้ตบุ๊กมาดู


::: ~~~ To be continues ~~~ :::
-------------------------------------------------------------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
คิดผิดนะฟิคนี้...ที่มีหนูเป็นลูกการิน! ตอนที่ 53 : :>>: บทที่ 50 :<<: นั่นเธอทำอะไรน่ะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 264 , โพส : 0 , Rating : 0% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android