Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,181,071 Views

  • 16,126 Comments

  • 30,319 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    987

    Overall
    1,181,071

ตอนที่ 18 : อ่อยขั้นที่ 17 : อ่อยหมอให้ช่วยติวสอบ -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    9 ก.พ. 60

Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 17 : อ่อยหมอให้ช่วยติวสอบ -



(เครดิตภาพจาก Pixelstalk)

        



         หลังจากที่ผมกลับมาถึงบ้าน ผมก็คิดแล้วคิดอีก คิดวนซ้ำไปมาว่าที่พี่นิวท์พูดกับผมแบบนั้น หมายถึงอะไรกันแน่


         คนที่อยู่สูงกว่าก็ไม่ได้ดีเสมอไปงั้นเหรอ...ชอบใคร แต่ไม่ยอมเชื่อ แล้วไม่ยอมรู้ตัว


         พี่นิวท์พูดเรื่องอะไรเนี่ยยย ใบชาไม่เห็นเข้าใจเลย ฮืออออ


         ผมทั้งนั่งกิน นอนคิด กินไปคิดไป อาบน้ำอยู่ก็คิด ยกเว้นแต่ตอนทำเรื่องแบบนั้นของผู้ชายที่ไม่ได้คิด แต่คิดหน้าพี่นิวท์ อร๊าย พอๆ เลิกฟุ้ง


         แต่ไม่ว่าจะคิดเท่าไหร่มันก็คิดไม่ออกสักที...คิดจนปวดหัวไปหมด จนตัดสินใจว่าเลิกคิดดีกว่า ใบชาสมองมีน้อย ต้องใช้สอยอย่างประหยัด ฮือ


         เอ่อ...อีกอย่างจริงๆ แล้วผมมีเรื่องที่ต้องเครียดมากกว่านี่นาวันๆ มัวแต่ไปส่องกับอ่อยพี่นิวท์ จนลืมไปเลยว่า อีกสองสัปดาห์...


         จะต้องสอบมิดเทอมแล้ว!


         ผมอยากจะร้องไห้ครับ โฮกกกก


         ผมลืมไปเสียสนิทเลยว่านี่เรียนมาเป็นเดือนแล้ว เดี๋ยวก็ต้องสอบมิดเทอม ซึ่งแน่นอนว่ามหาลัยนี้เป็นมหาลัยที่เน้นวิชาการเป็นหลัก ใครๆ ก็รู้ว่าข้อสอบนั้นโหดขิงขนาดไหน แม้แต่คณะอะไรไม่รู้อย่างโภชนาการ ผมก็ได้ยินว่าความโหดของข้อสอบก็ไม่ต่างจากคณะอื่นเลย


         แถมมหาลัยนี้ก็ไม่เหมือนกับมหาลัยอื่นทั่วๆ ไป ใช่ว่าตกมิดเทอมแล้วจะไปแก้ตัวในไฟนอลได้นะครับ ปกติที่อื่นเขาตัดเกรดทีละเทอม แต่ที่นี่ตัดเกรดทีละครึ่งเทอม คล้ายๆ กับระบบการเรียนแบบควอเตอร์ที่เมืองนอกเหมือนที่พี่โพธิ์เคยเล่าให้ฟัง เพราะคงอยากจะกระตุ้นให้นิสิตตื่นตัวตลอดเวลา ไม่ใช่เอื่อยเฉื่อยครึ่งเทอมแรก แล้วค่อยฟิตครึ่งเทอมหลัง ซึ่งก็เท่ากับว่าถ้ามิดเทอมคะแนนแย่ เกรดก็แย่ไปด้วยเลย ไม่มีการไปรอรวมคะแนนไฟนอลเผื่อฟลุ๊คคะแนนดี จบแล้วก็จบเลย

 

         แล้วไอ้ใบชาจะไปรอดได้ไง ฮือออ


         แต่จริงๆ แล้วเหตุผลที่ทำให้การตัดเกรดที่นี่โหดมาก ไม่ใช่แค่เรื่องข้อสอบ แต่เป็นเพราะการแข่งขันก็สูงมากเช่นกัน สำหรับมหาลัยระดับท็อปอย่างที่นี่ คนที่คะแนนดีอันดับต้นๆ ก็เหมือนกับเป็นชนชั้นสูง พวกที่อยู่ยอดปิรามิด หนึ่งเปอร์เซ็นไทล์สูงสุด จะได้รับสิทธิพิเศษมากมาย อย่างเช่น มหาลัยจะส่งคูปองฟรีหรือส่วนลดร้านอาหาร คาเฟ่ โรงหนัง หรือร้านค้าที่เป็นสปอร์นเซอร์ให้เป็นของขวัญ หรือสิทธิพิเศษการใช้คาเฟ่ของมหาลัยหรือห้องสมุด แค่แสกนบัตรนิสิตหรือแจ้งเลขนิสิต นักศึกษาอันดับท็อปก็ปรากฎชื่อในฐานข้อมูล เจ้าหน้าที่ก็ให้สิทธิจองโต๊ะหรือห้องให้ก่อนเด็กคนอื่นๆ


         ยิ่งไปกว่านั้นคือ มหาลัยมีหอพักที่ชื่อว่า QU Village เดินแค่ห้านาทีก็ถึง หอพักนี้หรูหราระดับคอนโดราคาสามล้านอัพ ทุกห้องมีห้องพักเดี่ยวประกอบด้วยห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว และห้องนั่งเล่น ในอาคารของหอพัก มีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างเช่น ห้องอ่านหนังสือ แล็ปคอมพิวเตอร์ สระว่ายน้ำ และฟิตเนส บางทีอาจารย์จากมหาลัยก็มาเปิดกรุ๊ปเลคเชอร์พิเศษหรือสัมมนา เพราะฉะนั้นเฉพาะนิสิตมหาลัยที่ได้เกรดเฉลี่ยสูงสุด 100 อันดับจากทุกชั้นปีและทุกคณะ จึงจะได้รับจดหมายเชิญจากทางคิวยูวิลเลจให้เข้ามาพักได้ และที่ดีที่สุดคือ ที่พักนั้นฟรีไม่เสียค่าใช้จ่าย


         แน่นอน พี่นิวท์กับพี่ภูมิก็ได้พักอยู่ที่นี่ ช่างน่าอิจฉาจริงๆ


         เพราะมีเป้าหมายที่ล่อตาล่อใจ ทำให้การสอบเพื่อชิงคะแนนสูงสุดของทุกคณะในมหาลัยนี้ต่างเข้มข้นและดุเดือด และนั่นไม่ใช่เพราะแค่ข้อสอบโหด แต่เพราะทุกคนต่างจริงจังเต็มที่ จึงทำให้คะแนนเฉลี่ยสูงตามเวลาตัดอิงกลุ่ม เกรดก็จะยิ่งได้ยากไปตามกัน


         แล้วไอ้เด็กไม่ฉลาดอย่างผมจะทำยังงายยยยย


         ผมได้แต่นั่งกลุ้มอยู่กับการสอบของคณะ ถึงคณะผมจะคะแนนต่ำ แต่หลักสูตรไม่ได้คะแนนต่ำไปด้วย ยิ่งผมมีตั้งหลายวิชาที่เรียนรวมกับพวกคณะอื่นเนี่ย ฮืออออ


         CH@rL!e : มึง อนาคตกูจะเรียนจบมั้ยวะ


         ผมกังวลจัด จนต้องถามตัวผมในอนาคต


         กูในอนาคต : จบดิ มึงจะเครียดทำไม


         CH@rL!e : กูได้ยินว่าข้อสอบมันยากนี่นา แถมตัดคะแนนรวมกับคณะอื่นด้วยนะเว้ย TT


         กูในอนาคต : ตอนมึงตั้งใจสอบเอนทรานซ์ มึงก็ยังทำได้เลย


         CH@rL!e : โห้ย แต่ก็ได้คณะต่ำสุดของมหาลัยนี้เลยนะ อันดับอื่นกูหลุดหมด TT


         กูในอนาคต : กูไม่ตก มึงก็ต้องไม่ตกดิ


         กูในอนาคต : แต่ถ้ามึงไม่มั่นใจ ลองขอให้พี่นิวท์ช่วยติวให้มึงดิ


         CH@rL!e : บ้าเหรอ นั่นมันติวเข้าหมอ ให้พี่เขามาติวสอบกูก็ผิดจุดประสงค์ดิ


         กูในอนาคต : ผิดตรงไหน วิชาที่มึงเรียนๆ อยู่ตอนนี้มันก็เครือๆ วิชาสามัญนั่นแหละ


         CH@rL!e : อ่อ งั้นเหรอ


         ผมลังเลอยู่เหมือนกัน แต่พอนึกถึงความเทพของพี่นิวท์ ซึ่งสามารถสอนสิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจให้ผมเข้าใจได้ ผมก็คิดว่าลองปรึกษาพี่นิวท์ดูก็คงไม่ใช่เรื่องเสียหายล่ะมั้ง


         ในช่วงการเรียนสัปดาห์นี้ ผมตั้งใจเรียนและอ่านหนังสือเป็นพิเศษเพราะกลัวว่าจะตก พี่นิวท์ผมก็ไม่ได้ไปส่อง ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย ซึ่งผมก็คิดว่าพี่นิวท์เองคงจะต้องเตรียมตัวสอบอยู่เช่นกัน แถมแพทย์ก็เรียนโหดซะด้วย ผมเองก็ตั้งใจเรียนอย่างหนักจนแทบไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่นสักเท่าไหร่


         จนกระทั่ง...ถึงวันที่เสาร์ที่เรียนติว





 

       “น้องชาอยากให้พี่ช่วยติวข้อสอบมิดเทอมเหรอครับ”


         พี่นิวท์เอ่ยอย่างประหลาดใจ เมื่อเจอกับผมในวันที่ติวครั้งถัดไป


         “ครับ...” ผมก้มหน้าลง “คือ...ผมก็ไม่รู้ว่าจะปีนี้ติดแพทย์หรือเปล่าด้วย อย่างน้อยตอนนี้ผมก็มีที่เรียนแล้ว ผมยังไม่อยากโดนรีไทล์น่ะครับ”


         ผมพูดตามสัตย์จริง คือ การที่ผมสามารถสอบติดแพทย์จริงๆ มันช่างดูเป็นฝันอันริบหรี่ หรือต่อให้ยื่นคณะอื่นติด ก็ท่าทางจะเรียนยากกว่าโภชนาการ คือดูแววแล้ว ทางที่พอไปได้ที่สุดคือ ก็ดั้นด้นเรียนคณะโภชนาการไปให้จบ ถ้า...ไม่ตกไปซะก่อนนะ


         “อืม โอเคครับ” พี่นิวท์พยักหน้า “พี่ขอดูวิชาที่น้องเรียนอยู่ได้มั้ยครับ”


         “ครับ” จากนั้นผมก็หยิบคอร์สเอาท์ไลน์ออกมาให้พี่นิวท์ พี่นิวท์ดูอยู่สักพักก็พยักหน้าอีกรอบ


         “ดูแนวแล้ว นอกจากวิชาโภชนาการของคณะกับวิชาของคณะสถาปัตย์ นอกนั้นเป็นวิชาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์กับคณิตศาสตร์ซะส่วนใหญ่ พี่น่าจะพอช่วยด้านสายวิทย์คณิตได้นะครับ ปีหนึ่งพี่ก็เคยลงวิทย์ตัวเดียวกับน้อง”


         “ขอบคุณมากครับ” จริงๆ ก็วิทย์นี่ล่ะครับที่ผมโคตรกังวล เพราะวิทย์นี่ตัดเกรดรวมกับพวกแพทย์กับวิทยา ทันตะ เภสัชที่มาเรียนรวมกันทั้งหมด วิชาอื่นผมอาจพอถูไถผ่านไปได้ แต่วิชานี้ดูทรงแล้วก็คงตายแหงมๆ ฮือออ


         วันนี้ผมเตรียมชีทและหนังสือเรียนของผมติดมาด้วย พี่นิวท์จึงช่วยสอนพร้อมกับช่วยไฮไลท์ส่วนสำคัญ และจดโน้ตอธิบายลงในคู่มือของผมด้วย อ้ากกกก หนังสือผมมีลายมือพี่นิวท์ โฮกกก ผมจะตั้งใจเรียนเลยครับ


         ผมยอมรับว่าวิชาที่ผมเรียนมันยากจริง แต่พอพี่นิวท์ช่วยสอน ช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจ ผมกลับรู้สึกว่ามันไม่ยากอย่างที่คิดแหะ แถมพี่นิวท์ยังช่วยเก็งข้อสอบให้อีกต่างหาก


         “พี่นิวท์ครับ ทำไมถึงเดาได้ด้วยครับว่าเขาจะออกอะไร” ผมอดถามไม่ได้ เพราะปกติเวลาผมอ่านเตรียมสอบ ผมก็อ่านๆ จำๆ เท่าที่มีนั้นล่ะครับ ไม่เคยคิดอะไรนอกเหนือไปกว่านั้น


         “น้องน่าจะลองเก็งเองได้นะครับ” พี่นิวท์อธิบาย “เพราะอาจารย์ส่วนใหญ่มักจะชอบออกสิ่งที่เน้นย้ำบ่อยๆ”


         ผมพยักหน้ารับรู้


         “แต่บางทีก็ต้องดูนิสัยกับรสนิยมของอาจารย์แต่ละคนด้วย ส่วนใหญ่มักจะออกข้อสอบในสิ่งที่อาจารย์คนนั้นถนัดมากเป็นพิเศษ ซึ่งปกติถ้าพี่มีเวลามากพอ พี่จะเข้าห้องสมุดไปอ่านวิทยานิพนธ์ของอาจารย์คนนั้นด้วย พี่จะได้รู้ว่าเขาทำวิจัยอะไรมา ถนัดด้านอะไร มีทัศนคติแบบไหน ทำให้พี่สามารถเดาได้ว่าเขาจะออกข้อสอบอย่างไร และชอบคำตอบแบบไหน”


         โห้ ผมรู้สึกทึ่งมากครับ พี่นิวท์นี่ไม่ได้เรียนและสอบทางตรงเหมือนคนทั่วๆ ไป แต่พี่นิวท์มีเทคนิคการเรียนแบบใช้จิตวิทยาด้วย มิน่าพี่นิวท์ถึงได้ที่หนึ่งตลอด แถมยังได้เต็มเกือบทุกวิชา


         “อย่างอาจารย์ที่สอนวิชาคณิตจากคณะบัญชีคนนี้ เขามีผลงานตีพิมพ์ด้วยนะครับ ถ้าว่างน้องลองซื้อหนังสือเขามาอ่านดู เขาจะมีบทวิเคราะห์เคสต่างๆ ซึ่งเขาไม่เคยสอนในห้องเรียน ก็เป็นวิธีการของอาจารย์บางคนที่อยากให้นิสิตมาอุดหนุนผลงานน่ะครับ”


         “โห้” ผมอุทานอย่างอึ้งๆ นี่ขนาดพี่นิวท์ไม่ได้เรียนวิชาของคณะบัญชีนี้ยังรู้เลยแหะ สงสัยกิตติศัพท์อาจารย์คนนี้จะเลืองชื่อเรื่องนี้จริงๆ


         “แต่ที่เดายากมากคืออาจารย์วิไล” พี่นิวท์ส่ายหน้าเบาๆ “ถ้าเทอมหน้าน้องลงทะเบียนทัน เลี่ยงเซ็คอาจารย์คนนี้ก็ดีนะครับ”


         “แต่พี่นิวท์ก็ยังได้เกรดสี่อยู่ดีนี่นา” ผมถามพี่เขาตรงๆ ทำให้พี่นิวท์หัวเราะเบาๆ


         “นั่นความสามารถล้วนๆ ครับ แต่ที่เก็งข้อสอบไป ผิดหมดครับ”


         “โอ้ ขนาดนั้นเลยเหรอครับ”


         “อืม” พี่นิวท์ว่า “อาจารย์คนนี้ไม่เน้นออกสิ่งที่ตัวเองสอนบ่อยๆ ไม่ออกอะไรที่ตัวเองถนัดด้วยครับ แต่เน้นอยากให้นิสิตรู้สึกว่าวิชานี้โหด ก็เลยออกอะไรที่คาดเดาไม่ได้”


         ผมฟังแล้วอึ้ง ขนาดพี่นิวท์ยังคาดเดาไม่ได้ แล้วผมจะไปรอดมั้ยเนี่ย ว้ากกกก


         “ไม่ต้องคิดมากหรอก” พี่นิวท์ยิ้มบางๆ “พี่ว่าน้องชาทำได้อยู่แล้ว ขอแค่ตั้งใจและพยายาม ไม่ตกแน่นอนครับ”


         โฮกกก ทำไมพี่นิวท์ถึงทำให้ผมรู้สึกดีแบบนี้ ผมรู้สึกปลาบปลื้มอย่างรุนแรง


         ปลื้มรุนแรง จนกระทั่งยั้งปากตัวเองไว้ไม่อยู่อีกตามเคย


         “พี่นิวท์ช่วยให้กำลังใจผมหน่อยน้า ผมจะได้มีแรงอ่านหนังสือ...”


         โอ้ย ดูกู ให้พี่เขาติวไม่พอ มึงยังจะทำเสียงอ่อยไปอ้อนพี่เขาอีก


         อ้ากกก ทำไมกูแรดแบบนี้


         “งั้น เอาแบบนี้แล้วกัน” พี่นิวท์ยกมือขึ้นเท้าคางมองผม


         “ถ้าน้องชาสอบได้คะแนนดี พี่จะให้รางวัล โอเคมั้ยครับ”


         เห้...ผมถึงกับอึ้งไป เห้ยยย รางวัลเลยเหรอออ


         รางวัลจากพี่นิวท์ของโผ้มมม อ้ากกกก


         เอาจริงๆ แค่พี่นิวท์พูดว่า สู้ๆ นะครับ กูก็ฟินแล้ว โฮกกก


         “ร…รางวัลอะไรครับ” น้ำเสียงผมตะกุกตะกัก


         “น้องชาอยากได้อะไรล่ะครับ” พี่นิวท์เลิกคิ้วถาม


         สิ่งที่ผมอยากได้เหรอ...


         ผมนึกถึงสิ่งที่ผมอยากได้ที่สุด


         “อยากได้พี่นิวท์ครับ” ผมตอบ ก่อนจะ...


         เห้ย เดี๋ยว


         ว้ากกกก นี่กูตอบอะไรลงไปปป คิดก่อนตอบมึงเคยมีมั้ย ปากกูหาเรื่องอีกแล้ว


         “เอ่อ คือ...” ผมกำลังหาข้อแก้ต่างให้ตัวเอง แต่พี่นิวท์กลับแทรกขึ้นมาก่อน


         “ถ้าอยากได้พี่ ค่าตัวพี่แพงนะ”


         พี่นิวท์มองผมไม่วางตา ทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคอ


         “ท…เท่าไหร่ครับ” ผมเผลอถามออกไป แล้วแทบยกมือปิดปากตัวเองไม่ทัน


         ปากกูพูดเชี่ยไรเนี่ยยย เขาบอกค่าตัวแพง มึงก็ขอซื้อเลยเหรอ


         อ้ากกก มึงจะแรดไปมั้ยวะไอ้ชา


         แต่ถ้าพี่นิวท์ขายจริงๆ ล่ะก็... ผมนี่ยอมทุบกระปุกทุ่มสุดตัวเลยครับ


         พี่นิวท์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะตอบว่า


         “ถ้าเทียบค่าตัวพี่เป็นอันดับ ก็คงเท่ากับสอบได้ที่หนึ่งของมหาลัยครับ”


         “ห…หา?” ผมอ้าปากค้าง


         ที่หนึ่งของมหาลัย! มร๊ายยย


         แล้วคือ...คนที่ได้ที่หนึ่งของมหาลัย มีแค่พี่นิวท์หรือเปล่าครับ!!!


         ถ้าอยากได้พี่นิวท์ ผมก็ต้องเอาชนะพี่นิวท์งั้นเหรอ


         โฮกกก นี่มันยากยิ่งกว่าขโมยกระปุกไอ้พี่โพธิ์มาทุบอีก


         “ทำไม่ได้เหรอ” พี่นิวท์แสดงรอยยิ้มกึ่งเล่นกึ่งท้าทาย


         “เอ่อ คือ...” ผมกัดปากตัวเอง อายที่ดันบอกอยากได้เขา แต่ที่อายสุดคือทำไม่ได้อย่างที่ปากขอ


         “ผมสู้ราคาไม่ไหว พี่นิวท์ช่วยลดให้ถูกลงอีกนิดนึงได้มั้ยครับ แหะๆ” ผมยิ้มแห้งๆ


         โอ้ย กูนี่มัน... อ่อยไม่พอ มีต่อราคาอีก


         ทว่า คาดไม่ถึงที่...


         “สำหรับน้องชา พี่ให้ราคาพิเศษอยู่แล้วครับ” พี่นิวท์คลี่ยิ้มกรุ่มกริ่ม


         “ด...ได้เท่าไหร่ครับ” พอได้ยินคำว่าราคาพิเศษ ผมก็หน้าขึ้นสีทีเดียวเชียว โฮกกก พี่นิวท์จะขายตัว เอ้ย จะให้รางวัลผม แถมมีโปรโมชั่นเฉพาะผมด้วย อ้ากกกก


         ใบชาขอเขินแปร๊บ


         พี่นิวท์ครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนจะเสนอ


         “ถ้าน้องได้เกรด 3.00 ขึ้นไป ราคาเท่ากับพี่จะเลี้ยงข้าวหนึ่งมื้อแล้วกัน” พี่นิวท์เอ่ย


         “ล…เลี้ยงข้าว!” ผมอุทาน พลางนึกถึงเดทเมื่อสัปดาห์ก่อนแล้วมัน...


         โฮกกกก ความเขินทะลุมิเตอร์อีกแล้ว คราวนี้จะไปร้านอาหารโอปป้าเกาหลีบ้างดีมั้ยนะ


         เดี๋ยวๆๆ มึงยังไม่ทันสอบเลย คิดไปไกลแล้วเฟ้ย


         “ถ้าเกรด 3.25 ขึ้นไป พี่จะซื้อของขวัญให้หนึ่งชิ้น” พี่นิวท์เอ่ยต่อ


         “ของขวัญอะไรครับ...”  ผมตาลุกวาว พี่นิวท์จะซื้อของให้โผ้มมม ว้ากกก


         ยังเว้ย!


         พี่นิวท์กลับพูดต่อไป


         “เกรด 3.5 ขึ้นไป พี่จะเลี้ยงดูหนังหนึ่งรอบ”


         เห้ ด...ดูหนังงง ผมตาโตหน้าแดง ดูหนังกับพี่นิวท์...ส...สองคนงั้นเหรอ


         สองคนกับพี่นิวท์ในที่มืดๆ งั้นเหรอ โฮกกก ระวังใบชาทำมิดิมิร้ายนะพี่นิวท์~


         “เกรด 3.75 ขึ้นไป...” แต่พี่นิวท์ยังไม่หยุดแค่นั้น


         “พี่ให้ยืมตัวหนึ่งวัน”


         เห ผมอ้าปากค้าง ทำตาปริบๆ


         “ย...ยืมตัวพี่นิวท์เหรอครับ?”


         “ครับ” พี่นิวท์พยักหน้ายิ้มๆ


         “น้องอยากพาพี่ไปไหน หรืออยากให้พี่พาไปไหนก็ได้หนึ่งวัน”


         อ้ากกก ผมอยากจะกรี๊ดแล้วครับ


         กูอยากได้ อยากด้ายยย ไปไหนก็ได้กับพี่นิวท์หนึ่งวัน


         ที่แรกที่ผมอยากไปกับพี่นิวท์ คือ ม่านรูด เอ้ยยย ไม่ใช่ครับ...


         โฮกกก แต่ผมต้องได้เกรด 3.75 เชียวนะ


         ถึงจะเป็นแค่เกรดมิดเทอมก็เถอะ แต่ให้อัพจาก 2.5 ขึ้นมา 3.75 เนี่ยนะ


         ว้ากกก กูจะไปทำได้ไง ไม่สิ ผมต้องทำให้ได้เว้ย ฮือออ


         “แต่ถ้าน้องชาได้เกรด 4.00” จู่ๆ พี่นิวท์ยกยิ้มมุมปาก


         “คราวนี้พี่ไม่ให้แค่ยืม แต่ยกให้เลยครับ”


         ผมมองพี่นิวท์อย่างคาดไม่ถึง ใบหน้าแดงก่ำไปหมด


         ย...ยกให้เลยเหรอครับ พี่นิวท์จะยกตัวเองให้ผม...


         ว้ากกกก เป็นครั้งแรกที่ผมต้องการเกรดสี่ ต้องทำยังไงครับกูถึงจะด้ายยย


         กูมีพี่นิวท์เป็นเป้าหมายแล้วเว้ย งานนี้ไอ้ชาสู้สุดใจ


         รู้สึกมีแรงฮึดแบบไม่เคยเป็นมาก่อน แต่พอย้อนกลับมาคิดทบทวนถึงรางวัลอีกที


         ขั้นต่ำ คือ เกรดต้องถึง 3.00 เลยเหรอ ว้ากกกก


         ตั้งแต่เรียนมา ผมเคยได้เกรดสามครั้งเดียวตอนอยู่ม.สี่ครับ นอกนั้นสองรัวๆ เหอะๆ


         แล้วได้ยินว่าการได้เกรดสามในมหาลัยนี่ โคตรยากเชี่ยๆ เลยนะครับ!


         “พี่นิวท์ครับ...” ผมเรียกพี่นิวท์พลางทำหน้าเศร้า ทำให้พี่นิวท์เลิกคิ้วเล็กน้อย


         “ครับน้องชา?”


         “ถ้าคะแนนผมไม่ถึง ถ้าผมซื้อรางวัลพี่นิวท์ไม่ได้” ผมพูดพลางทำคอตก


         “พี่นิวท์จะมีของปลอบใจเล็กๆ น้อยๆ ให้สักนิดมั้ยครับ”


         เอาจริงๆ ผมก็ถามไปงั้นล่ะครับ ไม่คิดว่าพี่นิวท์จะให้หรอก ใบชาไม่เคยมีวาสนาดีอยู่แล้ว


         แต่พี่นิวท์กลับยิ้มบางๆ ให้ผม


         “ถือว่าน้องพยายามเต็มที่แล้ว พี่ก็จะเลี้ยงไอศกรีมให้หนึ่งถ้วยปลอบใจ โอเคมั้ยครับ”


         ผมเบิกตาโต ต่อให้ผมเกรดไม่ดี พี่นิวท์ก็จะเลี้ยงไอติม!


         มีพี่นิวท์เป็นแรงใจแบบนี้ ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งอีกครับ โฮกกกก


         แต่ไอ้ปากผม มันไม่ได้พล่อยนาน ท่าทางมันคงจะอัดอั้นเหลือเกิน


         “ขอเป็นไอติมแท่ง แทนไอติมถ้วยได้มั้ยครับ”


         พอผมได้สติว่าหลุดถามไป ผมนี่แทบอยากจะกัดปากตัวเองอีกแล้ว


         ว้ากกก ปากกู ทำไมมันไม่เจียมหา


         “น้องชาไม่ชอบไอติมถ้วยเหรอครับ” พี่นิวท์กลับแสดงสีหน้าสงสัย


         เห...ผมเอียงคอ พี่นิวท์ไม่เก็ทมุกผมจริงเหรอ


         โฮ้ย ค่อยยังชั่วหน่อย ผมลอบถอนหายใจ


         แต่ก็ไม่นึกว่า ปากผมมันจะไม่ฟังคำสั่งอีกตามเคย


         “เปล่าครับ แค่ตักจากถ้วยมันไม่ฟิน เลยอยากเลียจากแท่งมากกว่า”


         ว้ากกกก ไอ้ปากกู


         รั่วกว่ารูหลังคา ก็ปากกูเนี่ยล่ะ


         “หืมมม...” พี่นิวท์ได้ยินดังนั้น ก็ลอบมองผมด้วยสายตาคมกริบ


         “หมายถึง ไอติมเหรอ”


         พี่นิวท์เหมือนถามลองใจ


         “พี่นิวท์ต่างหากครับ”


         แล้วปากกูมันก็ดันกล้า ม่ายยยย


         สีหน้าพี่นิวท์เหมือนคาดไม่ถึงพักใหญ่ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ


         “แหม ทีงี้ปากเก่งนะเรา แต่ทีเรื่องที่ควรเข้าใจ ดันไม่ยอมรู้ตัวสักทีนะ”


         “หือ?” ผมกะพริบตาปริบๆ “พี่นิวท์หมายถึงเรื่องอะไรเหรอครับ?”


         พี่นิวท์มองผมนิ่งๆ อยู่สักพัก


         “เอาเถอะครับ” พี่นิวท์ตัดบทพลางหัวเราะในลำคอ


         “ว่าแต่ที่พูดมาเนี่ย อยากจริงหรือเปล่าเรา”


         ผมถึงกับกลืนน้ำลาย รู้สึกหิว เอ้ย อายขึ้นมาทันที


         “ถ…ถ้า ผ..ผมบอกว่าอยาก...” น้ำเสียงผมสั่นเล็กน้อย


         “พ…พี่ินิวท์จะให้มั้ยครับ”


         โฮกกก ทำไมกูมันร่านแบบนี้  พูดไปตัวกูก็บิดไปด้วยต่างหาก


         “หืมมม...” พี่นิวท์ครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนจะตอบว่า


         “ถ้าน้องได้เกรดสี่...”


         พี่นิวท์สบตากับผม พลางยกยิ้มมุมปาก


         “พี่จะแถมให้แล้วกัน”


         ถ...แถมให้!


         ว้ากกกกกก ใบชาจะตายแล้ว โฮกกก


         พี่นิวท์


         ยอมให้


         กูเลีย


         ด้วยอ่ะ!


         โฮกกกกก ยังไม่ต้องได้เลียจริง ใบชาก็ฟินแล้วครับ คร่อก




(ต่อจ้า)


         ผมไม่เคยฟิตตั้งใจสอบมากขนาดนี้มาก่อน ปกติผมตั้งเป้าไว้แค่พอผ่าน แต่เพราะมีพี่นิวท์มาล่อพร้อมเลี้ยงไอติม(?)แบบนี้ ใบชาสู้ตายครับ ผมถึงขนาดเขียนเป้าหมายแปะผนังห้องไว้อย่างชัดเจนว่า เกรดเท่าไหร่จะได้อะไรเป็นรางวัล


         ผมกาดาวสิบดอกไว้ที่เป้าหมายสูงสุดของผม คือ ‘ได้(เลีย)พี่นิวท์’


         แต่ระดับนั้นคือต้องเกรด 4.00 เท่านั้น


         ฮอลลลล ถ้าได้เกรด 4.00 นี่ก็ที่หนึ่งคณะ ท็อปหนึ่งเปอร์เซ็นไทล์ของมหาลัยแล้วครับบบ


         แค่ 3.00 กูจะถึงหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย โฮกกก


         แต่ผมก็ยังไม่ยอมแพ้หรอกนะ


         ถึงผมจะไม่เข้าใจว่าทำไมพี่นิวท์ถึงต้องลงทุนใช้ตัวเองมาล่อผม แต่คิดไปคิดมาพี่นิวท์ก็คงหวังดี ในฐานะที่ผมเป็นเด็กติวพี่นิวท์นั่นล่ะ อยากให้ผมตั้งใจสอบจริงๆ และมันก็ช่วยไม่ได้ที่ผมดันขอรางวัลเป็นพี่นิวท์เองนี่นา


         CH@rL!e : มึง กูอยากได้เกรดสี่ กูอยากได้พี่นิวท์ บอกใบ้ข้อสอบกูหน่อย


         ไม่ได้ด้วยสมอง ก็ลองเอาด้วยกลล่ะว้า ผมถึงขนาดอ้อนวอนตัวเองในอนาคต ซึ่งถ้ามันบอกข้อสอบผมนะ ผมเชื่อว่าเกรดผม อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าสามจุดห้าแน่นอน


         กูในอนาคต : ช่วยมึงโกงข้อสอบ ผิดกฎอนาคตว่ะ


         มันกลับปฏิเสธแทบทันที อ้ากกก ม่ายยย


         CH@rL!e : น้า น้า น้า มีแต่มึงเท่านั้นที่ช่วยกูได้


         กูในอนาคต : มึงต้องพยายามด้วยตัวเองดิ


         CH@rL!e : ฮือออ T^T


         ผมได้แต่ส่งสติกเกอร์งอแงใส่มัน


         กูในอนาคต : มึงจะเศร้าทำไมวะ


         CH@rL!e : ก็มึงเป็นความหวังสุดท้ายของกู


         กูในอนาคต : สรุปมึงอยากได้เกรดดีหรืออยากได้พี่นิวท์


         CH@rL!e : ทั้งสอง ฮือๆ


         กูในอนาคต : ก็ตั้งใจอ่านหนังสือสิ


         CH@rL!e : แต่กูไม่มั่นใจเลยอ่ะ โดยเฉพาะของอ.วิไลอ่ะ มึงดูสิ เซ็คกูมีแต่นักเรียนแพทย์กับทันตะทั้งนั้นอ่ะ


         มันอ่านแล้วเงียบไปสักพักเหมือนคิดหนัก ก่อนจะตอบว่า


         กูในอนาคต : เห้อ ก็ได้วะ กูว่าจะไม่ช่วยแล้วนะ


         CH@rL!e : หา จริงดิ อ้ากกก กูรักตัวเองในอนาคตจัง


         กูในอนาคต :  กูทำได้แค่ชี้แนวนะเว้ย กูเอาข้อสอบจริงให้มึงไม่ได้ หรือต่อให้ทำได้ กูก็จำไม่ได้หรอกเว้ย ตั้ง 15 ปีมาแล้ว


         เอ่อว่ะ กูก็ลืมคิดไป ใครมันจะไปจำข้อสอบเมื่อสิบห้าปีที่แล้วได้ฟะ


         อีกอย่างผมโง่อย่างไร อนาคตก็คงไม่ต่างกัน ถามไอ้ขี้ลืมสมองช้าอย่างตัวเองในอนาคต มันก็คงไม่ช่วยอะไรเลย


         กูในอนาคต : วิชาวิทย์อ.วิไลอ่ะ มึงเน้นอ่านในหนังสือเป็นหลัก อย่างอื่นอ่านผ่านๆ พอ


         เห... การเก็งข้อสอบจากมันในอนาคต ทำให้ผมแปลกใจ


         CH@rL!e : เห้ย แต่อ.วิไลไม่เคยสอนในหนังสือเลยนะเว้ย ขึ้นสไลด์กับแจกชีทตลอดอ่ะ


         กูในอนาคต : มึงเชื่อกูเถอะ มึงก็น่าจะรู้ อ.วิไลอ่ะ มาแนวโหดตลอด


         เอ่อ จริงแหะ ผมคิดในใจ ผมจะลองเชื่อมันดูแล้วกัน


         CH@rL!e : ขอบคุณมึงมากกก ความหวังที่กูจะได้พี่นิวท์ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้วเว้ยยย


         CH@rL!e : ซึ้งอ่ะ โฮกกก


         กูในอนาคต : เอาให้ได้จริงแล้วกันเถอะ




 

         หลังจากตั้งใจอ่านหนังสือสอบมากกว่าครั้งไหน ในที่สุดสัปดาห์สอบมิดเทอมก็มาถึงไวราวกับโกหก ผมทั้งตื่นเต้น ทั้งวิตก จนเกือบนอนไม่หลับ แต่เมื่อต้องเข้าห้องสอบ มันอาจน่ากังวล ไม่อยากเผชิญหน้า แต่เอาเข้าจริงๆ เตรียมตัวมาตั้งนาน แต่เวลาสอบกลับผ่านไปแค่แปบเดียว จนบางทีอยากได้เวลามากกว่านี้ เพราะบางข้อก็ทำไม่ทัน


         เพียงหนึ่งสัปดาห์ ผมก็สอบครบทุกวิชา เวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิด


         แต่ที่ผมอึ้งที่สุดคือ ที่พี่นิวท์เต็งข้อสอบไว้ แม่งตรงเยอะโคตร


         ถึงแม้ผมจะรู้ว่าข้อสอบมันยาก แต่พอสอบเสร็จโดยได้ลองสุดความสามารถ มันก็เป็นความรู้สึกที่ดีเหมือนกันนะ เพราะปกติผมก็สักแต่ว่าสอบไปงั้น ไม่เคยได้พยายามจริงๆ นอกจากตอนสอบเอนทรานซ์


         “ชาเป็นไงบ้าง เราทำไม่ได้เลยอ่ะ” ไอ้ต้นพูดกับผม หลังออกจากห้องสอบวิชาวิทย์เซ็คอาจารย์วิไล


         “อืม…” ผมพยักหน้าตอบ แต่ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน


         “เขาออกอะไรอ่ะ ไม่เห็นออกที่สอนเลย” ไอ้ต้นเกาหัวไม่เข้าใจ


         “ออกในหนังสืออ่ะดิ” เพื่อนอีกคนที่เรียนรุ่นเดียวกันบ่น


         “อ้ากก แต่ฉันอ่านในหนังสือแค่ผ่านๆ ใครมันจะไปรู้ว่าจะออกแต่ในหนังสือว้า สอนก็ไม่เคยสอน”


         นั่นสินะ ผมเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน


         นี่เป็นครั้งแรกที่ผมออกมาจากห้องสอบด้วยความมั่นใจมากกว่าที่ผ่านมา


         ผมรู้ว่าข้อสอบมันยาก ลำพังถ้าผมสอบเองตัวคนเดียว คงจะตกแน่นอน แต่นี่ผมมีอนาคตชี้ทางให้อ่านในหนังสือเรียน ซึ่งข้อสอบไม่ได้ออกตามชีทหรือที่สไลด์ที่สอนเลย ถ้าผมบอกว่าผมทำได้ ก็คงไม่มีใครเชื่อ


         อย่างน้อยผมมั่นใจว่าผ่านวิชานี้แน่ๆ ถ้าไม่ฝนรหัสนิสิตผิด แต่จะได้คะแนนเท่าไหร่ ผมก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน แต่กว่าจะรู้คะแนนก็คงอีกประมาณสองสัปดาห์ข้างหน้า


         ระหว่างที่ผมกำลังเดินอยู่กับไอ้ต้น จู่ๆ ก็พี่รุ่นพี่นิสิตคนนึงมาพูดกับผม


         “ขอโทษนะคะ น้องใบชา ชนินทร์ กุลกานต์จากคณะโภชนาการหรือเปล่าคะ”


         ผมยืนงงไปสักพัก ก่อนจะตอบ


         “เอ่อ ใช่ครับ”


         “รบกวนมากับพี่ที่อาคารสโมสรนิสิตได้หรือเปล่าคะ”


         ผมกับไอ้ต้นมองหน้ากันเอง


         “เอ่อ มีเรื่องอะไรเหรอครับ” ผมชักสังหรณ์ใจแปลกๆ แหะ เพราะปกติคนที่จะเข้าไปสโมสรนิสิตคจะเข้าไปต้องทำงานให้กับส่วนกลาง แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา


         “แค่ไปถ่ายรูปเฉยๆ ค่ะ” พี่เขาตอบ แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจ


         “อ๋อ รูปนิสิตไม่ผ่านระเบียบ หรือรูประเบียนนิสิตสูญหายหรือเปล่า” ไอ้ต้นมันกระซิบบอกผม ผมก็ขมวดคิ้วพลางคิดในใจ อืม ก็คงเป็นไปได้แหะ


         “อ่อ งั้นต้น มึงกลับไปก่อนได้เลยนะ” ผมหันไปบอกมัน ผมเกรงใจถ้ามันจะรอผม เพราะไอ้ต้นมันต้องไปทำงานพิเศษอีก


         ต้นพยักหน้า “โอเค ไว้เจอกันนะ”


         จากนั้นผมก็เลยตามรุ่นพี่คนนั้นไปแบบงงๆ โดยไม่ได้คิดอะไร พอไปถึงสโมสรนิสิต พี่ก็พาผมมายังห้องสตูดิโอถ่ายรูป ผมเห็นมีนิสิตคณะอื่นอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่... โห้ ทำไมมีแต่คนหน้าตาดีโคตรๆ กันล่ะ เดี๋ยวนะ.... ทุกคนเป็นปีหนึ่งหมดเลยด้วย...


         “เจอน้องผู้ชายคณะโภชนาการแล้ว แต่หาน้องผู้หญิงไม่เจอเลย” รุ่นพี่ที่พาผมมาเอ่ยกับพี่อีกคนที่กำลังเซ็ตกล้องถ่ายรูป


         “ก็แจ้งไปที่อีเมลแล้วนะ ถ้าไม่สนใจก็ปล่อยเบลอ ไม่ต้องตามหรอก” พี่ช่างกล้องแสดงท่าทีเบื่อหน่าย


         “อือ นั่นสิ คณะโภชนาการก็อย่างนี้ทุกปี” พี่คนนั้นพูดพึมพำ


         เห้ ผมยิ่งฟังยิ่งมึน หืม อีเมลเหรอ อีเมลมีอะไร เพราะผมมัวแต่เตรียมสอบ เลยไม่มีเวลาเช็คอีเมล


         ผมกะลองเปิดมือถือเพื่อเช็ค แต่ไม่ทันไรก็โดนเรียกเสียก่อน


         “อ้าว น้องคนนั้น มาเข้ากล้องก่อนเลย” พี่ช่างภาพชี้นิ้วมาที่ผม ทำให้ผมเกาหัวแกร่กๆ แต่ก็เดินเข้าไปแบบมึนๆ


         “ทำท่าอะไรก็ได้ที่น้องชอบ อืม เอาท่านี้จริงเหรอ...” ช่างกล้องมองผมพลางส่ายหน้าเบาๆ


         ผมยืนหน้าตรงแขนแนบลำตัวสิ อ้าว ก็มาถ่ายรูปนิสิตใหม่ลงระเบียนนิ


         “ท่านั้นก็ได้ ตามใจนะครับ” ช่างกล้องท่าทางขี้เกียจพูดมาก


         “ถ่ายแล้วนะครับ หนึ่ง สอง สาม....หนึ่ง สอง สาม...”


         ช่างกล้องถ่ายประมาณสามสี่ช็อต จากนั้นก็บอกว่าเสร็จ แล้วเรียกคนต่อไป


         “ขอบคุณมากนะคะที่สละเวลา คืนนี้น้องเช็ครูปได้ที่เพจของมหาลัยเลยนะคะ” รุ่นพี่ที่พาผมมาเอ่ยกล่าวลา


         “เอ๋” ผมกะพริบตาปริบๆ “ลงเพจมหาลัยด้วยเหรอครับ”


         เห้ย เดี๋ยว ทำไมต้องเอารูประเบียนไปลงเพจของมหาลัยด้วยล่ะ


         “อ้าว น้องไม่ได้เช็คอีเมลเหรอคะ” รุ่นพี่กล่าว “ก็น้องน่ะ...”


         แต่รุ่นพี่ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรผมต่อ ก็โดนเรียกตัวให้ไปช่วยแต่งผมให้น้องผู้หญิงคณะอื่นผมจึงได้แต่เดินออกมาจากอาคารสโมสรนิสิตอย่างงงๆ


         ผมนึกถึงที่รุ่นพี่บอกว่าส่งอีเมลเหรอ ผมเปิดมือถือแล้วเข้าอีเมลของนิสิต ซึ่งนานๆ ผมจะได้ล็อกอินเข้าที ปกติเข้าเฉพาะเวลาโอนเงินค่าเทอม นอกนั้นก็ไม่ได้สนใจ


         ผมเห็นอีเมลล่าสุดที่ยังไม่ได้อ่าน มันถูกส่งมาจากสโมสรนิสิต


         ผมจึงลองเปิดดู


         ‘เรียน น้องๆ ปีหนึ่งจากทุกคณะ


         ขอแสดงความยินดีที่น้องได้รับการเสนอชื่อให้เป็นตัวแทนประกวดดาว/เดือนมหาลัย

         พรุ่งนี้เวลา 15.00 นาฬิกา ขอให้น้องๆ ทุกคนที่ได้รับอีเมลนี้มารายงานตัวที่สโมสรนิสิต เพื่อถ่ายรูปลงเพจมหาลัยและทำการเปิดโหวต


         ขอความร่วมมือด้วยนะคะ

         ขอบคุณค่ะ

         คณะกรรมการประกวดดาวเดือนมหาลัย’


         เห้ยยยย เดี๋ยว นี่มันเชี่ยอะไรเนี่ยยยย


         ผมอ่านแล้วถึงกับช็อค


         หาาา ดาวเดือน?!  ผม...ตัวแทนประกวดดาวเดือน!  


         เห้ยยยย ไม่มีทาง มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ


         ผมพยายามตั้งสติ ผมควรทำไงดี ผมจะปรึกษาใครได้บ้าง


         จึงตัดสินใจโทรหารุ่นพี่ปีสองที่เคยเป็นคนกำกับการแสดง


         (“ว่าไงคะน้องชา”)


         พอพี่เขารับปุ๊บ ผมก็รีบรัวใส่ทันที


         “พี่ครับ คือ ผมงงครับ ทำไมชื่อผมถึงไปอยู่ในตัวแทนประกวดเดือนมหาลัยล่ะครับ  คือผมได้รับอีเมล เขาเรียกไปถ่ายรูปด้วย แต่ผมว่ามันต้องมีอะไรพลาดแน่ ผมเนี่ยนะจะเป็นเดือน โห้ยยยยย ไม่มีทางครับ ไม่มีทาง”


         (“อ๋ออ เรื่องนั้นเองน่ะเหรอ”) พี่เขาหัวเราะ เห้ย เดี๋ยว ทำไมหัวเราะว้า


         (“พี่เป็นคนบอกให้พี่ปีโตเสนอชื่อน้องไปเองล่ะ”)


         “อ่อ ครับ เห้ย ห๊ะ อะไรนะ?!” ผมช็อคไปแล้ว


         (“ปกติคณะเราก็ชิ่งประกวดทุกปีอ่านะ จนปีนี้โดนอาจารย์ขู่หนักเลย แต่พี่เห็นน้องมีแวว กระแสตอนแสดงก็ดีออก ได้ลงเพจคิวท์ด้วยนิ ก็เลยว่าน้องน่าจะรอดล่ะ”)


         “ห…ห๊ะ?” ผมร้องลั่น เพจคิวท์นั่นมัน คิวท์เกิร์ลนะเว้ย อ้ากกกกกก ม่ายจริง


         (“อุ้ย แต่น้องไปถ่ายรูปมาด้วยเหรอ งั้นคงไม่โดนตัดสิทธิเหมือนปีก่อนๆ แล้วสิ ว้ายๆ พี่ตื่นเต้นจัง จะเชียร์น้องเต็มที่เลยนะ สู้ๆ จ้า”)


         จากนั้นพี่ก็วางสายไปเลย


         “เห้ย เดี๋ยว พี่ครับบบบบ” ผมอยากจะร้อง


         ยังไง อะไรว้าาาา ผมยังสับสนหมดแล้ว ไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง


         อ้ากกก หน้าอย่างกูเนี่ยนะเป็นตัวแทนประกวดเดือนคณะ


         เอ่อ ถึงจะเป็นคณะง่อยๆ อย่างโภชนาการ


         แต่ก็กูเนี่ยนะ....กูอีกแล้วเหรอออ ว้ากกกกกก


         ไม่ไหวแล้วครับ ผมอายจนอยากขุดดินฝังตัวเองเหลือเกิน


-


* อธิบายเพิ่มเติมเรื่องระบบมหาลัย การตัดเกรดทีละครึ่งเทอม



Writer's Talk

วรั๊ยยยย 5555+ ทำไมเกิดเป็น #ใบชาคิวท์เกิร์ล ถึงได้ซวยตลอดแบบนี้นะ ฮ่าาา

ยังไม่ทันหายอายเรื่องเจ้าหญิง ยังไม่ทันรู้ผลสอบ อีเวนท์ใหม่ก็มาซะละ กร้ากกกก

ช่วงอีเวนท์ประกวดดาวเดือนนี้เราจะพยายามอัพให้ได้บ่อยที่สุดนะคะ 

ถ้าอัพทุกวันได้ก็จะอัพจ้า เหตุการณ์ก็จะได้ต่อเนื่องกันไม่ทิ้งช่วงนานน้อ


ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ไปติดแฮชแท็ค  

#ใบชาสายอ่อย  #พี่นิวท์อ่อยกว่า 

ในทวิตเตอร์นะคะ ><

เราตามอ่านหมดแล้ว เขินมากเลยยย 555555+

เราก็มีไอดีทวิตเตอร์นะ สมัครไว้นานแต่ยังไม่ค่อยได้เล่นเยอะ แต่ช่วงนี้จะเข้าไปเล่นบ่อยๆ

จะไปตามอ่าน กด like และ retweet ให้ทุกคนที่เล่นแฮชแท็คของเรื่องนี้น้า

ไอดีเรา @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

แล้วก็ในทวิตเราก็จะพยายามทยอยลงแก๊กขำขัน คำคมใบชา แคปชั่นเด็ดๆ หรือบทสนทนาฟินๆ จากนิยายเรื่องนี้ด้วย ><


ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตาม ขอบคุณทุกท่านที่กด fav ให้เรื่องนี้ 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ที่ส่งกันมา อ่านแล้วมีความสุข มีกำลังใจมากเลยจ้า

เราจะให้นุ้งชาไปตอบคอมเมนท์เหมือนเคย แต่บางคอมเมนท์เราอาจจะไปตอบเองบ้างนะคะ แหะๆ

ถ้าเราเห็นว่าเราตอบเองน่าจะมันส์(?)กว่าน้องชาตอบ 55555555


ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ บางทีถ้าเรามีอะไรอัพเดท ติดตามในเพจจะเร็วกว่าในช่องทางอื่น

ที่สำคัญคือนุ้งชาเป็นแอดมินด้วยจ้า 5555 มีอะไรแวะไปคุยกับใบชาได้นะคะ ^^


รักผู้อ่านจ้า

EarthLok

ล.โลกลัลล้า






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

166 ความคิดเห็น

  1. #16113 g_gunnaruk (@g_gunnaruk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:15
    ใบช๊าาาาาาาาา!!!ทำไมทำตัวแบบนี้/พี่โพธิ์รูดก้านมะยมแล่วเอาแล่วๆๆๆ
    #16113
    0
  2. #16055 napasorntim32 (@napasorntim32) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 01:26
    น้องชาน่ารักน่าเอ็นดูท่ีสุด
    #16055
    0
  3. #15710 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 21:34
    ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ขอให้สู้นะใบชา
    #15710
    0
  4. #15669 0933854179 (@0933854179) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 01:26
    ใบชาจะได้เป็นเดือนไหม จะได้เกรดเท่าไหร่ ลุ้น!!
    #15669
    0
  5. #15532 Newthink (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 17:28
    #ใบชาคิวท์เกิร์ลลลลลลล 5555555558
    #15532
    0
  6. #15447 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 19:21
    ความบันเทิงของใบชากำลังบังเกิด55
    #15447
    0
  7. #15325 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 00:12
    ประกวดดาวและเดือนในคนเดียวกันไปเลย เหมาทุกตำแหน่งงี้555555
    #15325
    0
  8. #15289 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:26
    ใบชาเอ๋อตลอดอ่ะ
    #15289
    0
  9. #15218 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:51
    เอาให้สวยเลยลูกก
    #15218
    0
  10. #15123 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 23:36
    สู้ๆนะใบชาาาา ย้าาาาาาาา
    #15123
    0
  11. #15071 TaewMT (@Taewdekdee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 10:36
    เลาอยากจะบอกว่า เลาเขินความอ้อยของใบชา โอ๊ยยยย ตัวจิแตก
    #15071
    0
  12. #14751 วารีสวรรค์ ^-^ (@caopga) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 22:07
    ติวท์เกิร์ล 555555555
    #14751
    0
  13. #14704 SornsiriKansukh (@SornsiriKansukh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    ฟิน~~~~~มากชอบๆน่ารัก
    #14704
    0
  14. #14377 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 07:40
    ใบชาคิวท์เกิล5555555 ตอนนี้อ่อยหนักมากกก
    #14377
    0
  15. #13635 rutanet647821 (@rutanet647821) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 02:39
    กรี๊ดดดด!! เขินจนตัวแตกไปหมดแล้วทั้งเขิลทั้งอาย. อ๋อยแรงเวอร์555
    #13635
    0
  16. #12965 seethetime2guys (@seethetime2guys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 01:13
    น้องชาเเรดสุดใจมาก ระอาว้อย55555
    #12965
    0
  17. #12829 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 12:15
    อิ้อหือออออ เราตลกปากชาอ่ะ คิดอะไรก็หลุดพูดออกไปตลอดเลย มีความน่ากลัวเบาๆ บอกอยากกิน อยากเลียพี่เขางี๊ อายแทนเลย เฮ้อออ พี่นิวตั้งเงื่อนไขโหดมากนะ นี่ก็ไม่ได้จะดูถูกชาหรอก แต่เหมือนฝันสูงไป 2.5 ไป 3 นี่ก็ยากแล้วนะ อีกสองเงื่อนไขฝันเอาเถอะ แต่มันดีตรงที่มันช่วยกระตุ้นได้ เพราะทุกคนมีความหวัง ต่อให้มันริบหรี่ขนาดไหนก็หวังได้ จะสำเร็จไม่สำเร็จก็อีกเรื่อง //เรื่องคนในอนาคตนี่เราว่าคงจริงแล้วแหละ ไม่งั้นจะรู้เรื่องข้อสอบได้ไง จะว่าฟลุคก็เกินไป //จะประกวดเดือนด้วย เราว่าตกรอบตั้งแต่โหวตนี่แหละ น้องน่ารักนะ แต่เราว่าคณะอื่นน่าจะดูดีกว่า
    #12829
    0
  18. #12466 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 23:30
    มาแล้วค่ะเรื่องบันเทิง อิอิอิ สงสารพี่นิวท์เหลือเกิน ใบชาก็อ่อยสู้ขนาดนี้จนพี่เขาชอบ พอพี่เขาอ่อยกลับหนูดันตีเบลออ่ะลูก 55555555555 ชอบความพี่นิวท์ สร้างแรงบันดาลใจน้องดีมาก เอาตัวเข้าแลก แต่ตัวเองได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง ร้ายกาจเด้อออ
    #12466
    0
  19. #11516 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 00:35
    ชาแบบซวยอ่ะ สงสาร
    #11516
    0
  20. #11335 QueenP. (@orakarn71) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:45
    อร๊ายยยยยยยยยยยย #ใบชาสายอ่อย #พี่นิวท์อ่อยกว่า
    #11335
    0
  21. #11042 HaNeeKaiTaeNa (@HaNeeKaiTaeNa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 10:46
    ทำไมกันนะ!! นิยายเรื่องนี้ทำผ้าห่มเราเปียกน้ำลานแถมแทบขาด! เพราะอะไร! เพราะมันฟินไง! โว้ยยย! จะดิ้นตายยย ฟินแทนใบชา! 555
    #11042
    0
  22. #10752 蛇。 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:52
    โอ๊ยยยยยยยยอของรางวัลดีขนาดนี้ นี่ฟิตเต็มที่เลยค่ะ 555555555
    #10752
    0
  23. #9531 khaoGik (@khaokik) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 13:51
    เดือนคงไม่รอด ประกวดดาวไปเลยลูกกกกกกกกกกกกกก
    ชนะใสๆ 55555555555555
    #9531
    0
  24. #9236 tongta_xx (@tongta278) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 11:03
    คนที่คุยนี่มาจากอนาคตจริงๆเหรอ!? ตะหงิดๆ//รึกีงวลไปเองหว่าาาา
    #9236
    0
  25. #8585 Uzi_kira (@kaboom001) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 23:03
    จะตายเพราะรางวัลนี่ล่ะ
    #8585
    0