Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,180,916 Views

  • 16,124 Comments

  • 30,308 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    832

    Overall
    1,180,916

ตอนที่ 2 : อ่อยขั้นที่ 1 : อ่อยเนียนคุย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    25 ม.ค. 61

ชี้แจงก่อนเริ่มอ่าน

นิยายเรื่องนี้ออกรูปเล่มแล้ว สำนักพิมพ์มีความประสงค์ให้ลบเนื้อหาออกครึ่งเรื่อง ตั้งแต่ตอนที่ 25 เป็นต้นไป โดยจะลบภายในวันที่ 1 ก.พ. 2561

ทุกอย่างนี้เป็นไปตามกฎของสนพ. ต้องขออภัยในความไม่สะดวกทุกประการนะคะ TT

สามารถติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในรูปเล่มและ E-book 

ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>คลิก<<



Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 1 : อ่อยเนียนคุย -


(เครดิตภาพ MOON CLIMBING By LOS TOMATOS)

 


 

       CH@rL!e : หาาาาา มึงพูดอะไรของมึง


         CH@rL!e : หล่อเก่งดีกระชากลูกหมากอย่างพี่นิวท์เนี่ยนะจะมาชอบกู!


         CH@rL!e : ได้ไงวะ! เมื่อไหร่?! ตอนไหน?! ทำไม?! ยังไง?!


         ผมนี่ต้องตั้งสติอยู่นานมาก กว่าจะหยิบทิชชู่มาเช็ดคราบชาเย็นบนโทรศัพท์ แล้วพิมพ์ตอบไปได้


         กูในอนาคต : มึงใจเย็น กระชากลูกหมากอะไร ทีละคำถามดิ


         ผมเริ่มเชื่อมันในระดับนึงแล้ว จึงยอมเปลี่ยนชื่อมันจาก ‘แม่งก็อปชื่อกู’ เป็น ‘กูในอนาคต’ แต่ถ้ามันยืนกรานบอกว่าพี่นิวท์เนี่ยชอบผม ผมอาจจะเปลี่ยนชื่อมันเป็น ‘มโนขั้นเทพจากอนาคต’ ก็ว่าได้


         CH@rL!e : มึงพูดแบบนี้กูก็ตกใจดิวะ


         CH@rL!e : พี่นิวท์เนี่ยนะชอบกู กูมีดีอะไรให้ชอบวะ มึงเพ้อไปละ พอได้เมียเลยฝันกลางวันเพี้ยนๆ เหรอวะ


         กูในอนาคต : กูไม่ได้เพ้อ กูพูดจริง


         กูในอนาคต : แต่ถ้ามึงอยากรู้ว่าทำไมพี่เขาถึงชอบมึง ก็ไปถามพี่เขาเองก็แล้วกัน


         CH@rL!e : ไอ้ห่า ขืนถามแบบนั้นกูก็โดนต่อยสิวะ


         CH@rL!e : สงสารตัวเองว่ะ ทำไมกูในอนาคตมันโง่จริง กูจะกล้าถามได้ไงวะ มึงเป็นอนาคต มึงก็ต้องรู้สิ


         กูในอนาคต : กูให้มึงไปถามเอง เพราะตอนนั้นกูก็ช็อคจนไม่ทันถามเหมือนกันเว้ย


         CH@rL!e : สัส มึงบอกไรกูได้บ้าง นอกจากมาให้ความหวังกูลมๆ แล้งๆ ให้กูเพ้อเจ้อสร้างวิมารในสมองกลวงๆ เล่น


         กูในอนาคต : กูก็มาช่วยมึงไง


         CH@rL!e : ช่วยเฟี่ยอะไร


         กูในอนาคต : ช่วยให้มึงอ่อยพี่นิวท์สำเร็จไง


         “แค่กแค่ก” ผมนี่แทบสำลักอากาศตาย อ่อย! คิดออกมาได้ไงตัวกู ผมนี่หน้าขึ้นสีเลยทีเดียว


         CH@rL!e : เวร แค่สบตาพี่เขากูยังไม่กล้า อ่อยเชี่ยไรของมึง กูอายนะเว้ย


         กูในอนาคต : มึงจะอายทำไม อายตั้งแต่ยังไม่เริ่มอ่อย


         CH@rL!e : อะไรของมึง ทุกวันนี้แอบชอบอยู่แบบนี้กูก็พอใจแล้ว


         กูในอนาคต : พอใจแบบเอาปากกามาจิ้นแล้วช่วยตัวเองอ่ะเหรอ


         CH@rL!e : เชี่ย อย่าเอาเรื่องนั้นมาเสี้ยมกู กูขอร้อง


         ผมนี่ยังอายไม่หายเลย ผมทำเรื่องแบบนั้นลงไปได้อย่างไร ทำไมถึงเสี้ยนได้ขนาดน้าน อ้ากกกก!


         กูในอนาคต : กูถึงให้มึงไปอ่อยไง ถ้ามึงได้พี่เขาเป็นแฟนนะ...


         กูในอนาคต : มึงก็จะได้จับของจริงแทนปากกาเลยนะเว้ย


         CH@rL!e : เชี่ยยย ทำไมกูในอนาคตถึงหื่นแบบเนี้ยยย


         ผมนี่อยากจะร้องไห้ ดูมันพูดแต่ละอย่างสิ ผมรับไม่ได้ รับความจริงตัวเองไม่ได้น่ะสิ แทงใจดำเห้ๆ


         กูในอนาคต : เลิกทำเอียงอายได้แล้ว วันนี้มึงก็เริ่มไปคุยกับพี่เขานะ


         CH@rL!e : คุยอะไร ไม่มีเรื่องให้คุย จู่ๆ ให้ไปทัก พี่เขาไม่งงแตกเหรอวะ อีกอย่างปกติพี่เขามีกลุ่มเพื่อนไปไหนด้วยกันตลอด กูจะไปรบกวนพี่เขามากกว่าดิ


         กูในอนาคต : อืม นั่นสินะ ขอกูคิดแปบ


         กูในอนาคต : วันนี้วันอังคารใช่ปะ สัปดาห์ที่หนึ่งของเทอม


         CH@rL!e : เอ่อดิ มึงทักกูมาถูกวันละ


         กูในอนาคต : เดี๋ยวอีกสักพักพอพี่นิวท์เลิกเรียน วันนี้พี่นิวท์จะลืมสมุดไว้ที่ห้องเรียน พี่นิวท์จะบอกให้เพื่อนไปก่อน ไม่ต้องรอ แล้วพี่นิวท์จะกลับไปเอาสมุดที่ห้องเลคเชอร์ชั้นสาม


         กูในอนาคต : ตอนนั้นล่ะ มึงก็จะมีโอกาสคุยกับพี่เขาแค่สองคน


         ผมถึงขนาดกะพริบตาอย่างตกตะลึงหลังจากอ่านข้อความ อะไรเนี่ย ทำนายอนาคต! มันบอกเรื่องอนาคตในที่กำลังจะเกิดขึ้นงั้นเหรอ


         แต่ให้ไปคุยสองคนนี่...คือไรฟร้าาา!!!


         CH@rL!e : คุยอะไร กูไม่กล้า กูต้องเขินตายแน่ๆ


         กูในอนาคต : อยากคุยอะไรก็คุยไปเลย กลัวอะไร


         CH@rL!e : กูคิดไม่ออก กูไม่รู้


         ผมได้แต่ปิดหน้าปิดตาตัวเองอยู่พักใหญ่ ก็แค่คิดว่าจะได้คุยกับพี่นิวท์ ผมที่แอบมองมาอยู่ห้าปีเต็มๆ หัวใจก็ดันเต้นแรงจนทำอะไรไม่ถูกไปหมดแล้ว


         กูในอนาคต : กูจำได้ว่าพี่นิวท์เขาช่วยติวเด็กสอบเข้าหมออยู่ คือพี่นิวท์สอบเอนทรานซ์ได้ที่หนึ่งของคณะแพทย์ใช่ปะ เลยมีพวกนักเรียนม.ปลายมาขอเคล็ดลับกันเพียบ ตอนหลังพี่นิวท์ก็จัดติวเป็นทางการ มึงลองไปสมัครดูสิ พี่นิวท์คิดค่าสอนไม่แพงด้วย


         CH@rL!e : สมัครบ้าอะไร กูไม่ใช่เด็กม.ปลาย กูอยู่มหาลัยปีหนึ่งแล้ว


         กูในอนาคต : มึงก็บอกว่าจะซิ่วสิ ยากอะไร


         CH@rL!e : พี่เขาจะเชื่อเหรอวะ


         กูในอนาคต : มึงก็ทำเนียนๆ หน่อยจะเป็นไร


         CH@rL!e : ไม่ คือประเด็นกูเคยได้ยินว่า ตอนแรกที่พี่นิวท์เปิดติว มีแต่สาวๆ แห่กันมาสมัครเพราะแค่ปลื้มพี่นิวท์ แล้วก็ไม่ตั้งใจเรียน ตอนหลังพี่นิวท์เลยเลือกแต่เด็กที่อยากเรียนจริงๆ ไง


         กูในอนาคต : อย่างกูพี่เขาไม่ถามเยอะหรอกเชื่อสิ


         CH@rL!e : จริงเหรอ มึงรู้ได้ไง


         กูในอนาคต : เพราะกูเป็นผู้ชาย


         ผมอ่านข้อความแล้วถอนหายใจ คำว่าพี่นิวท์เป็นผู้ชายและผมก็เป็นผู้ชาย มันช่างเสียดแทงใจ ผมก็เคยคิดอยากเกิดเป็นผู้หญิงเพราะแอบชอบพี่นิวท์เหมือนกัน ผมรู้ตัวว่าผมไม่ได้เป็นเกย์ เพราะสาวสวยผมก็ยังมีมองบ้าง ส่วนผู้ชายคนอื่นผมก็ไม่ชอบ พี่นิวท์เหมือนเป็นกรณีพิเศษที่ผมไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่าทำไม


         กูในอนาคต : โทษที กูพิมพ์ไม่จบ กูหมายถึงเพราะกูเป็นผู้ชายที่พี่เขาชอบไง


         CH@rL!e : เชี่ยยยย


         ผมด่ามัน ไม่สิด่าตัวเอง ทำผมหน้าแดงไปหมดแล้ว


         CH@rL!e : มึงเอาอะไรคิด พี่เขาไม่ได้ชอบกูเว้ย


         กูในอนาคต : กูขี้เกียจเถียงเรื่องนี้ละ เอาเป็นว่ามึงก็รอพิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วกัน


         กูในอนาคต : กูแนะนำให้เริ่มจากอ่อยแบบง่ายสุด ไปเนียนชวนคุยก่อน


         CH@rL!e : ง่ายเฟี่ยไร แล้วถ้าพี่เขาไม่ได้ชอบกูล่ะ


         กูในอนาคต : แต่มึงก็ยังได้กำไรมั้ย ไปสมัครติว ได้เจอพี่นิวท์ช่วงวันหยุดด้วยนะ


         CH@rL!e : แต่ในกลุ่มเด็กติวมีตั้งหลายคน อีกอย่าง จะดีเหรอวะ กูต้องโกหกพี่เขาอ่ะ


         กูในอนาคต : เอ่อ หรือมึงจะพอใจจิ้นปากกามาช่วยตัวเองอยู่


         CH@rL!e : สัส


         หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยกับผมในอนาคตอีกเลย จนกระทั่งน่าจะได้เวลาที่พี่นิวท์เลิกเรียน ผมจึงนั่งตัวลีบๆ แอบเหล่มองทางลงบันได ทำเลที่นั่งตรงนี้ค่อนข้างดี มองเห็นชัด ไม่มีใครมานั่งบัง แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใกล้จนผิดสังเกตมากเกินไป


         พี่นิวท์ลงมาแล้ว อย่ากรี๊ด อย่ากรี๊ด สงบเสงี่ยมเจี่ยมเจี๊ยมเข้าไว้ ผมพยายามบอกกับตัวเอง ขณะก้มหน้าตั้งใจดูดชาเย็น แต่ก็ยังมีเหล่มองหาพี่นิวท์


         โอ้ แสงสว่างเจิดจ้า แสบตา..


         แค่พี่นิวท์เดินลงจากบันไดธรรมดาก็ราวกับเทวดาเสด็จลงจากฟากฟ้า คนอะไรออร่าเจิดจ้าไปถึงไหน ตัวสูงจนบดบังเพื่อนข้างๆ ผิวขาวจนชุดนิสิตสะอาดสะอ๊าดก็ยังดูหมอง วันนี้พี่ินิวท์คงรีบนิดหน่อย เลยไม่ได้แต่งเซ็ตผม แต่แค่นี้ก็หล่อกระชากลูกหมากจะแย่แล้ว


         อ๊อก ศรกามเทพมันพุ่งใส่ ใจมันเลยเต้นโดคิโดคิ


         “ไปหาไรกินมั้ยวะ เห็นมีร้านเค้กเปิดใหม่อยู่ข้างมหาลัย” เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มของพี่นิวท์พูด


         แน่นอนว่าผมก็รู้จัก เขาชื่อ ‘พี่เป้’ หน้าตาดี ออกแนวหล่อดิบๆ นิดๆ ในเพจคิวท์บอยมีคนไลค์เป็นพัน คนแชร์เป็นร้อย แต่มีดันแฟนแล้ว แถมแฟนสวยยั่งกับนางฟ้า เป็นดาวมหาลัยอีกต่างหาก สาวๆ คงอกหักกันดังเป๊าะ


         “ไอ้เป้ นี่มึงเลี่ยนกับแฟนไม่พอ ยังจะมากินของเลี่ยนๆ อีก” รุ่นพี่อีกคนเอ่ย คนนี้ชื่อ ‘พี่ภูมิ’ พี่คนนี้ถึงแม้จะใส่แว่น ถึงพี่เขาจะหน้าตาดีน้อยที่สุดในกลุ่มพี่นิวท์ ก็ยังถือว่าหน้าตาดี แต่ความเก่งนี่สุดยอดมาก สอบได้ที่สองของคณะแพทย์ในชั้นปี ได้คะแนนรองจากพี่นิวท์


         “โสดแล้วอย่าพาล” พี่อีกคนเอ่ยเบาๆ พี่คนนี้ชื่อ ‘พี่เชน’ เป็นเพื่อนสนิทกับพี่นิวท์ตั้งแต่สมัยเด็ก ก็เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าของผมนั้นล่ะครับ หน้าตาดีแทบไม่เป็นรองพี่นิวท์ ทั้งยังเป็นดีกรีถึงรองเดือนคณะแพทย์ แถมยิ่งเดินด้วยกันกับพี่นิวท์ยิ่งชวนกันแผ่ออร่า แต่พี่เขาเป็นคนนิ่งๆ พูดน้อยๆ แต่บางครั้งพูดทีก็ต่อยหนักเหมือนกัน


         สรุปง่ายๆ ก็คือกลุ่มเพื่อนพี่นิวท์มีแต่พวกหน้าตาดีเรียนดี พรรคเทพมาจุติแท้ๆ เดินมาทียั่งกับเปิดตัวแก๊งค์เอฟโฟร์ประจำคณะแพทย์ สาวๆ คงแทบอยากจะป่วยเป็นคนไข้กันถ้วนหน้า รวมทั้งผมที่ต้องกลั้นเสียงกรี๊ดอย่างทรมานพอๆ กับกลั้นปวดขี้


         “เฮ้ย พวกมึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป กูหาสมุดเลคเชอร์ไม่เจอว่ะ” จู่ๆ พี่นิวท์ก็พูดขึ้นมา ขณะควานหาของในกระเป๋าสะพายบ่า


         “โห้ย พี่นิวท์หมื่นไลค์สุดเจ๋งของเราลืมของได้ไงว้า ตั้งแต่กูเป็นเพื่อนกับมึงมา กูก็เพิ่งเคยเห็นมึงลืมอะไรเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย” พี่เป้ดันเห็นเป็นเรื่องตลกซะงั้น


         “มึงก็นะ กูก็คนปกตินะเว้ย วันนี้กูยังลืมเซ็ตผมเลย” พี่นิวท์ว่าพลางลูบผมตัวเองเบาๆ


         “จ้ะ พ่อคนหล่อ พ่อคนเก่ง พ่อเดือนมหาลัย ผมมึงไม่ต้องเซ็ตทำซากหรอกวะครับ แค่นี้มึงก็ฮ็อตก็แย่แล้ว” พี่ภูมิอดเหน็บแนมไม่ได้ ส่วนพี่นิวท์แค่ยิ้มตอบพลางโบกมือ


         “เดี๋ยวกูโทรหานะ พวกมึงไปรอที่ร้านก่อนเลย"


         “ให้ช่วยหามั้ย” พี่เชนเอ่ยเสนอ


         “ไม่เป็นไร ขอบใจมาก ได้ข่าวว่าร้านนั้นคนแน่นนี่ พวกมึงไปจองคิวก่อนดีกว่า เดี๋ยวกูค่อยตามไป” พี่นิวท์ตอบ จากนั้นก็ก็เดินกลับขึ้นบันได คาดว่าคงกลับไปเช็คในห้องที่เพิ่งเลิกเรียน


         “เออๆ ตามมาแล้วกัน” พวกพี่เดอะแก๊งต่างโบกมือลา แล้วพากันเดินกันออกนอกคณะไป


         พอเห็นพี่นิวท์ลับสายตา ผมก็กลับมาขบคิด


         เดี๋ยวนะ พี่นิวท์ลืมของงั้นเหรอ...


         เห้ย เอาจริงดิ ผมถึงกับเปิดมือถือ ย้อนกลับไปเช็คข้อความในไลน์


         เชี่ย!


         ผมในอนาคตบอกว่าพี่นิวท์จะลืมสมุดไว้ที่ห้องเรียน และผมก็จะมีโอกาสได้คุยสองต่อสอง


         นี่มัน...เรื่องจริงเหรอวะ!? ผมตบหัวตัวเองอย่างไม่อย่างจะเชื่อ เอาไงดี เอาไงดี ผมควรเชื่อผมในอนาคตดีมั้ย ผมจะต้องไปคุยกับพี่นิวท์จริงๆ เหรอ ผมควรจะทำไงดี


         หรือมึงจะพอใจจิ้นปากกามาช่วยตัวเองอยู่


         คำพูดของแม่งทำให้ผมถึงกับทึ้งหัว


         “โอ้ย คุยก็คุยวะ โลกไม่แตกสักหน่อยเว้ย” ผมโวยวายกับตัวเอง ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าลุกจากที่นั่ง วิ่งขึ้นบันไดตามพี่นิวท์ไป ผมจำได้ว่าห้องที่พี่นิวท์เรียนล่าสุดอยู่ชั้นสาม ห้อง 301 เป็นห้องเลคเชอร์ใหญ่ของคณะแพทย์


         ผมแอบไปด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าห้อง เห็นร่างสูงๆ ของพี่นิวท์กำลังเดินวนหาสมุดตามที่นั่ง และสุดท้ายก็เจอ


         “อยู่นี่เอง ลืมได้ไงเนี่ย” พี่นิวท์บ่นพึมพำกับตัวเอง พลางหยิบสมุดใส่กระเป๋า จากนั้นก็หันกลับมาทำท่าออกจากห้อง


         ชิบหาย! ผมไม่ทันตั้งตัว!


         พี่นิวท์หันมาเจ๊อะผมที่กำลังหลบๆ ซ่อนๆ พอดีน่ะสิ


         เว้ยยย ผมนี่รีบหันหลังกลับไปทันที แต่เหมือนจะไม่ทันเสียแล้ว


         “อ้าว น้องครับ?” พี่นิวท์เอ่ยเรียก โอ้ย เสียงนุ่มจนผมจะละลาย เดี๋ยวๆ ไม่ใช่เวลา!


         โฮก ผมควรทำไงดี หมดกันชีวิตผม พี่นิวท์ต้องเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นสโตรกเกอร์แน่ๆ


         “น้องมีเรียนต่อห้องนี้เหรอครับ?”


         “เหวยยย” ผมสะดุ้งจนถอยหลังกรูด เมื่อกี้พี่นิวท์ยังอยู่ตรงนั้น ไหงอยู่ๆ โผล่มาอยู่ข้างผมได้งายยย


         ม่ายยย ใกล้เกินไปแล้ว ผมกลัวห้ามตัวเองไม่ไหว จนกระโดดกอดพี่น่ะสิ


         พี่นิวท์มองผม แล้วมองสัญลักษณ์รูปต้นข้าวบนเนคไทผม


         “น้องไม่ได้อยู่คณะแพทย์นี่นา หลงทางมาเหรอครับ”


         โอ้ย ผมควรจะตอบยังไงดี คือว่างี้นะครับ ปกติแล้วปีหนึ่งของมหาลัยนี้จะบังคับให้สวมเนคไทประจำแต่ละคณะ ส่วนผู้หญิงก็ต้องกลัดเข็มกลัดตราคณะที่ปกเสื้อ คณะของผมเป็นสัญลักษณ์รูปต้นข้าวที่ผมก็ไม่เข้าใจว่าเกี่ยวอะไร ส่วนคณะแพทย์จะเป็นตรางูพันไม้เท้า ดูแค่นี้พี่นิวท์ก็รู้แล้วว่าผมไม่ได้เรียนแพทย์


         แต่จู่ๆ ผมก็นึกคำพูดที่เตี้ยมไว้กับตัวเองในอนาคตไว้ ซึ่งถ้าผมวิ่งหนีแล้วไม่พูดอะไรเลย พี่นิวค์คงคิดว่าผมโรคจิตแน่ๆ


         เอาว่ะ เป็นไงเป็นกัน


         “อ่อ สวัสดีครับ พี่นิวท์ใช่มั้ยครับ” ผมพูดรนๆ ก่อนจะยกมือไหว้


         “อ้าว รู้จักพี่ด้วยเหรอ มีอะไรหรือเปล่าครับ” พี่นิวท์ยิ้ม ทำให้ผมรีบก้มหน้าทันที ตายห่า รอยยิ้มเพชรฆาตนี้ทำผมตายได้เลย


         “ค...คือ ผม...” ความผิดพี่นิวท์นั่นล่ะ มายิ้มแบบนั้น ผมเลยพูดตะกุกตะกักเลย โอ้ย ปากเจ้ากรรม ตั้งสติหน่อยสิเว้ย


         “ครับ?” พี่นิวท์ยังคงยืนตั้งใจรอฟังผม ทำให้ผมยิ่งรู้สึกกดดัน ผมตั้งสติก่อน สติมาจ้ะ แล้วตัดสินใจโพลงออกไปทีเดียว


         “คือผมอยากสมัครติวแพทย์กับพี่นิวท์ครับ! เอ่อ คือผมได้ยินว่าพี่นิวท์ติวเก่งมาก เลยอยากสมัครมากครับ!”


         พูดออกไปแล้ว! แต่ผมก็ยังไม่ยักโล่ง เพราะต้องมารอลุ้นคำตอบพี่นิวท์อีก


         พี่เขาจะรับมั้ย แล้วถ้าปฏิเสธล่ะ


         ไอ้ชาเอ้ย แค่ขอติว ยังไม่ได้ขอเป็นแฟนเฟ้ย มึงจะตื่นเต้นหาพ่องเหรอ


         “อ๋อ...” พี่นิวท์พยักหน้า แต่สีหน้ายังระคายสงสัย “แต่น้องเรียนมหาลัยอยู่แล้วนี่ครับ ตั้งใจจะซิ่วเข้าคณะแพทย์เหรอ”


         ผมไม่รู้จะตอบไงดี ไม่อยากโกหกไปมากกว่านี้ จึงได้แต่ก้มหน้าลงแล้วพยักหน้า


         “ได้สิครับ” พี่นิวท์ตอบแทบจะทันที “พี่เพิ่งเปิดกรุ๊ปติวใหม่พอดี น่าจะมีที่ว่างอยู่นะ”


         หา...เห...เห้ยยย! พี่นิวท์ตอบรับงั้นเหรอ


         เชี่ยยย จริงดิ! เชร้ดดดด ได้ผลด้วยเว้ย


         พี่นิวตอบรับโดยไม่ถามอะไรผมด้วย ผมนี่ดีใจจนแทบอยากจะวิ่งกระโดดกรี๊ดลงไปจากตึกชั้นสาม เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ เว้ยไอ้ชา


         “ค...ครับ ขอบคุณมากครับ” ผมดีใจจนพูดอะไรไม่ออกนอกจากขอบคุณพี่เขา ขาผมนี่สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น


         ครั้งแรกที่ผมได้คุยกับพี่นิวท์! จ้ากกก ว้ากกก


         แล้วมันก็จะมีครั้งต่อๆ ไปที่จะได้ติวกับพี่นิวท์


         โอ้ย ถ้าจะทำหัวใจผมเต้นแรงขนาดนี้ เอามีดแทงผมให้ตายเลยดีกว่า


         “ไม่เป็นไรครับ” พี่นิวท์เอ่ยก่อนจะพูดต่อว่า “แต่พี่ยังไม่ได้กำหนดวันเลย พอดีขึ้นปีสองแล้วตารางยุ่งขึ้นพอสมควร เดี๋ยวพี่ขอกลับไปเช็คแล้วบอกอีกทีนะครับ”


         “ครับ” โอ้ย ได้คุยกับพี่นิวท์แล้ว พี่นิวท์พูดอะไรไม่รู้ไม่เข้าหัวเลย รู้แต่ว่า...เสียงพี่มันช่างหล่อลาก!


         “อืม...บอกทางไหนดีล่ะ” พี่นิวท์ทำท่าครุ่นคิดสักพัก “งั้นน้องมีเฟซบุ๊คมั้ย เดี๋ยวพี่แอดไป”


         อ...อะไรนะ?! ผมมัวแต่ตื่นเต้นจนฟังไม่ถนัด


         ฟ...เฟซบุ๊ค...แอด! พี่นิวท์ขอแอดเฟสบุ๊คกู! (เพื่อติดต่อเรื่องติว)


         โอ้ย กูขอเป็นลมตายแปร๊บ


         “น้องชื่อเฟซอะไรครับ” พี่นิวท์เอ่ยขณะหยิบมือถือไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดขึ้นมา


         “อ่อ...ชนินทร์ กุลกานต์ครับ ซี เอช เอ เอ็น ไอ เอ็น....” ผมบอกขณะลูบมือตัวเองที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเพราะความประหม่า


         พี่นิวท์ขอเฟซบุ๊คผม...พี่นิวท์ขอเฟซบุ๊คโผมมมม ว้ากกกก!


         “เจอแล้ว อันนี้ใช่มั้ยครับ” พี่นิวท์พูดพลางหันหน้าจอมาทางผม ชื่อเฟซบุ๊ค ‘Chanin Kunlakant’ โปรไฟล์เป็นรูปตัวการ์ตูนอนิเมะ ม่ายนะ ผมอาย ผมลืมเปลี่ยนรูป ผมไม่รู้ว่าวันนี้จะได้เป็นเฟรนด์กับพี่เขาาา ไม่จริงงง


         “อ่ะ โอเค แอดแล้ว รับพี่ด้วยนะ”


         โฮกกก รับพี่ด้วยนะ! รับพี่ด้วยนะ!


         พี่นิวท์ครับ ได้โปรดอย่าขอผมแต่งงานด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแบบนั้นสิครับ


         ถุย ไอ้ชาขอมโนแปร๊บ


         “ค...ครับ” ผมรีบหยิบมือถือของตัวเองมาเปิดดูอย่างตื่นเต้น พอเห็นข้อความแจ้งเตือนผมก็แทบแต๋วแตก


         ‘Kritanai Newt Akarawaranon ส่งคำขอเป็นเพื่อนกับคุณ’


         ว๊ากกกก นี่ผมไม่ได้ฝันใช่มั้ย ในที่สุด...เฟซบุ๊คของพี่นิวท์ เฟซบุ๊คที่ผมแอบส่องวันละสามเวลา แค่เห็นโปรไฟล์พี่เขาในชุดนิสิตถ่ายรูปหน้าคณะผมก็บิดตัวเป็นบ้า อยากจะเม้นท์ อยากจะเพ้อ อยากจะกดเลิฟ อยากจะฟอลโลว์ แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง เพราะกลัวว่าพี่เขาจะระแวงว่ามีผู้ชายเพี้ยนๆ อย่างผมมาแอบส่อง


         “อ่อ...แต่ผมเกรงใจจังเลยครับ พี่นิวท์มีคนแอดเยอะ เพื่อนน่าจะเต็มแล้วนะครับ”


         ชิบแล้ว แล้วผมจะพูดทำมายยย จะเล่นตัวทำมายยย แบบนี้พี่เขาก็รู้สิว่าผมแอบส่อง โอ้ย ซวยแล้ว


         “เหรอครับ” พี่นิวท์ทำหน้างงเล็กน้อย ก่อนจะเช็คดู “อ๋อ ยังไม่เต็มหรอก แค่สี่พันกว่าเอง ปกติพี่แอดเฉพาะเพื่อน หรือน้องๆ ที่มาติวนี่ล่ะ”


         “ค...ครับ” เดี๋ยวนะ สี่พันกว่าเอง นี่แค่เพื่อนเหรอครับ ถ้ารับแอดคนรู้จักจริงๆ ไม่เป็นแสนเลยเหรอวะครับ! รุ่นแพทย์ทั้งหกรุ่นเลยมั้ยครับพี่นิวท์


         แต่พี่เขาว่ามางั้น ผมก็กดรับแอดพี่เขาทันที


         ‘คุณเป็นเพื่อนกับ Kritanai Newt Akarawaranon แล้ว’


         โอ้ย ใครก็ได้ปลุกผมจากฝันที


         ในที่สุดสเต็ปแรกของการอ่อยก็เป็นสเต็ปที่ยิ่งใหญ่แล้วครับ


         “เอ่อ ผมขอไลน์พี่นิวท์ด้วยได้มั้ยครับ”


         ว๊ากกก วันนี้ผมเป็นบ้าอะไร อยู่ต่อหน้าพี่นิวท์แล้วสติมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัว


         ไอ้ชานะไอ้ชา ได้คืบเอาศอกนะ ได้เฟซบุ๊คแล้วยังเสือกขอไลน์


         โอ้ย กูอายตัวเอง ไม่ไหวแล้ว ดินอยู่ไหน กูอยากมุด


         ทว่าพี่นิวท์กลับทำหน้าลำบากใจ


         “โทษทีนะ พี่ไม่ค่อยเล่นไลน์น่ะ”


         นั่นไง...โลภมากลาภหายเลยมึง ผมด่าตัวเอง


         ผมรู้ตัวดี พี่เขาไม่ได้อยากรู้จักผมขนาดนั้น พี่นิวท์ยังไม่ไว้ใจผม พี่นิวท์แค่เห็นว่าผมเป็นเด็กติวเฉยๆ เลยให้เฟซบุ๊คไว้ติดต่อเท่านั้น


         ใช่แล้ว คนอย่างผมมันก็แค่หมาตัวผู้ อย่าว่าแต่คิดสอยเดือนบนฟ้า แค่แหงนหน้าหอน พระจันทร์ก็ยังเมินไม่มองผมเลย


         ระหว่างที่ผมกำลังหง่อยอยู่ในใจ จู่ๆ พี่นิวท์ก็พูดขึ้นมา


         “ถ้ามีอะไรด่วนโทรมาดีกว่า เดี๋ยวพี่ให้เบอร์ไป”


         หา? อะไรนะ?!


         ผมถึงกับยืนช็อคตัวแข็งทื่อ


         พ...พี่นิวท์! จ...แจกเบอร์! ว้ากกกก!


         “อะไรนะครับ?” ผมถึงกับตะลึงไปแล้ว


         “น้องเบอร์อะไรครับ เดี๋ยวพี่ยิงไป น้องก็เมมพี่ด้วยนะ” พี่นิวท์เอ่ย


         เอ้ยยย เดี๋ยว กูเบอร์ไรวะ


         เชี่ยยยย ถึงสมองกูจะเบลอๆ แต่ปกติเบอร์ผมเองก็ไม่ลืมนะครับ ดันมาลืมตอนสำคัญได้ไง ม่ายยยยย


         “ศ...ศูนย์ แปด สี่....” ผมบอกเบอร์พี่เขาทั้งที่สติมันแทบจะกระโจนออกมา


         “เห้ย เดี๋ยวๆ นั่นเบอร์พ่อผมครับ ไม่ใช่เบอร์ผม...” แล้วเบอร์กูเบอร์อะไรว้า จำได้ลางๆ ว่ามันขึ้นต้นด้วยสี่ไม่ใช่แปดเว้ย


         “ศูนย์....สี่...หนึ่ง....” เอ้ย ใช่ปะวะ เอ่อๆ ใช่แล้วล่ะ ถูกแล้ว เห้ออ


         เหนื่อยครับ ทั้งตื่นเต้นทั้งเหนื่อย ผมยังไม่อยากจะเชื่อ


         อ่อยขอไลน์...ดันได้เบอร์ ขอใจเธอ...แลกเบอร์โทร


         อร๊าย ทำไมวาสนากูดีงี้


         ตั้งแต่เกิดมา ชีวิตผมก็ไม่เคยมีอะไรดี เพิ่งมาโชคดีเอาวันนี้เหรอว้า


         “พี่กดโทรแล้วนะครับ” พี่นิวท์เอ่ย ส่วนผมก็มองโทรศัพท์มือสั่นๆ


         มาแล้ว! มาแล้ว! เบอร์พี่นิวท์!


         ‘Chatting Now, GACHI de KASHIMASHI  Never Ending Girls' Talk, shuugyou CHAIMU made matenai, chikoku wa shite mo soutai wa Non Non Non, seiippai Study After School


         ชิบ ผมเกือบทำมือถือร่วง ริงโทนอนิเมะสาวน้อยสุดแบ้วเรื่องโปรดผมมาเลยจ้า แถมยังดังลั่นสนั่นลำโพงเพราะผมตั้งระดับเสียงไว้สุดแถบเพราะกลัวไม่ได้ยิน โอ้ย ผมอยากเอาหัวโขลกกำแพง รูปโปรไฟล์ผมยังทน แต่เพลงนี้ ฮือ พี่นิวท์คงมองว่าผมเป็นโอตาคุไปแล้ว


         ทำเอาผมเมมเบอร์พี่นิวท์ไม่เป็นเลยทีเดียว ผมอายครับ ฮือออ


         แต่เหมือนพี่นิวท์จะไม่ได้ใส่ใจกับริงโทนอนิเมะสาวน้อยของผม


         “จะว่าไปน้องชื่ออะไรครับ” พี่นิวท์กำลังจะเมมเบอร์จึงเอ่ยถาม


         “เอ่อ ชาครับ”


         โอ้ย พี่นิวท์ถามชื่อผมมม อ้ากกก


         วันนี้ผมจะไม่เป็นคนไร้ตัวตนสำหรับพี่นิวท์แล้วใช่มั้ยครับ


         “โอเคครับ N’Cha นะครับ” พี่นิวท์กดแป้นพิมพ์ ก่อนจะหันมาส่งรอยยิ้มละลายโลก แล้วพูดกับผมว่า


         “ชื่อน่าทานดีนะครับ”


         อ๊อก...ช็อตนี้...


         กู


         ตาย


         ว่ะ


         “เดี๋ยวพี่ต้องไปแล้ว ไว้พี่จะบอกวันเวลาติวอีกทีนะครับ”


         พี่นิวท์โบกมือลาจากไปแล้ว


         แต่ผมก็ยังคงอาฟเตอร์เลิฟกับโดนดาเมจคลื่นสเน่ห์ที่พี่เขาพัดส่งมา


         ชื่อน่าทานดีนะครับ...ชื่อน่าทานดีนะครับ...ชื่อน่าทานดีนะครับ...


         ผมรีเพลย์คำพูดของพี่นิวท์กับรอยยิ้มคริติคัลนั้น


         “โอ้ย...” ผมถึงกับทรุดตัวเข่าอ่อนยืนไม่เป็นเลยทีเดียว


         ถ้าพี่นิวท์จะกินผมจริงๆ ล่ะก็...ทั้งหัวใจผม ร่างกายผม คงพร้อมละลายในปากพี่นิวท์เลยล่ะครับ


-

        

เครดิตเนื้อเพลง :

K-On - Cagayaki! Girls <Shine! Girl>

       





Writer's Talk

ตอนที่ 1 มาแล้ว ยินดีต้อนรับหนูใบชาเข้าสู่การเป็นนักอ่อยฝึกหัด ถัดจากนี้น้องชาของเราก็คงจะได้อ่อยอีกเยอะ 55555+ นี่เป็นแค่ขั้นแรกเท่านั้น หุหุ

ตอนนี้เป็นตอนที่เปิดตัวละครหลักเกือบครบแล้ว ก็จะเอาภาพตารางความสัมพันธ์มาลงให้ดูกันนะคะ เผื่อจะช่วยให้จำชื่อตัวละครได้ง่ายขึ้นด้วย มีอิมเมจตัวละครด้วยนะคะ (อิมเมจใช้ประกอบจินตนาการเท่านั้นน้อ ตัวละครไม่ได้มีเนื้อหาใดที่เกี่ยวข้องกับบุคคลในรูปนะคะ)


(เครดิตอิมเมจจาก : คังมึนฮยอก, ลีวอนกึน, คิมฮยอนจุง, เฉินเหว่ยถิง, เซคยอนชิน, พี่ภูมิมาจากเว็บ Ebay ค่ะ)


ถามว่าระดับดาวป็อปปูล่านี่มีไว้ทำไม 555+ มีไว้ตอกย้ำระดับความสูงระหว่างใบชากับพี่นิวท์ล้วนๆ กร้ากกกก

มีประวัติพี่นิวท์กับประวัติของใบชาโดยสังเขปอยู่ในหน้าหลักของบทความนะคะ


เพิ่มเติมนิดๆ ตราสัญลักษณ์แพทย์ที่ใช้เป็นรูปงูพันไม้เท้า 

หน้าตาเป็นแบบนี้นะคะ เป็นสัญลักษณ์สากลที่ใช้ทั่วไปในวงการแพทย์จ้า


                                  image source


น้องชาของเราจะเป็นแอดมินในเพจของเราด้วย >< 

สามารถแวะไปคุยเล่น พร้อมติดตามข่าวการอัพเดทได้น้า


สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณที่ติดตามนะคะ และสามารถคอมเมนท์ติชมได้เต็มที่เลยค่า ^^


รักผู้อ่านจ้า

EarthLok

ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

139 ความคิดเห็น

  1. #16120 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:18
    พี่นิวท์อ่อยหรอคะ555
    #16120
    0
  2. #16083 SUPPERBOsSboss (@SUPPERBOsSboss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 02:25

    อ่อยเยอะด้วย5555

    #16083
    0
  3. วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 03:01
    อ่อยน้องอะ
    #16019
    0
  4. วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 03:01
    อ่อยน้องอะ
    #16018
    0
  5. #15994 Thanayut14 (@Thanayut14) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 01:41
    พี่นิวท์คืออ่อย
    #15994
    0
  6. #15986 Focussy24 (@Focussy24) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:11
    ซ๊อตนี้กูตาย. หน้าพี่ลูกเกดเมทินีลอยมาเลยจ้ะ
    #15986
    0
  7. #15971 Salintip Thongsuwan (@namkhing365) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 13:57
    ว้ากกกกกก ชื่อน่าทานดีนะคีบบ,ฮือออออออ กูตายยยย ตัวอนาคตอ่ะอยากจะคิดว่าเป็นพี่นิวท์นะ แต่ถ้าเป็นพี่นิวท์รู้ได้ไงเรื่องปากกาเอาไปช่วยตัวเอง
    #15971
    0
  8. #15968 smiLe (@smileandtry) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:46
    โอ๊ยยยย อนิเมะนี่เราก็ดู สนุกกก
    #15968
    0
  9. #15898 Piploy1991 (@Piploy1991) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 01:18
    แผนพี่นิวมั้ยนิ
    #15898
    0
  10. #15874 fainum (@fainum2248) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 19:24
    พี่นิวนี่น่าสงสัยนะ
    #15874
    0
  11. #15849 S2UNNY (@S2UNNY) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 18:14
    พี่นิวแอดไลน์ใช่มั้ยคะ ตอบบ!!!
    #15849
    0
  12. #15829 mebehindyou_ (@mebehindyou_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 22:03
    โอโห ชาน่าทานนน จ้าาาาา -////////-
    #15829
    0
  13. #15810 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 09:16
    เราว่าพี่นิวท์นี่แหละที่แอดไลน์มา เพราะชาอนาคตในอดีตไม่กล้าจีบใช่มะ ถ้างั้นจะรู้ได้ไงว่านิวท์จะลืมสมุดไว้ที่ห้อง ถึงจะจำได้ว่าตอนมาโรงอาหารคณะแพทย์แล้วไม่เจอนิวท์กินข้าวกับเพื่อน ก็ไม่น่าจะรู้ขนาดนั้น เจ้าตัวไม่กล้าเข้าไปใกล้กลุ่มพี่เขาด้วยนี่ อนาคตก็แต่งงานแล้วด้วย แถมให้เบอร์ด้วยเพราะไม่ให้ไลน์นี่ก็ด้วยนะ แต่เรื่องส่วนตัวชาพวกนี้นี่ก็...
    #15810
    0
  14. #15801 ชิตาโพนี่ (@icezeedzad18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 14:14
    งื้อออออ เขินแทนเลยยย กรี๊ดดดดด ชื่อน่ากินนะครับ โอ๊ยยยย ชั้นตายไปแล้วจ้าาาา ลองถ้าคนที่เราแอบชอบมาพูดแบบนี้กับเรา เป็นใครก็ตายอ่ะ ฮือออ
    #15801
    0
  15. #15693 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 19:47
    แหมมมพี่นิวท์
    #15693
    0
  16. #15659 0933854179 (@0933854179) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:40
    โอ้ยๆๆๆ เขินแทนขอไลน์แต่ได้เบอร์
    #15659
    0
  17. #15617 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 14:07
    ถถถ น่าเอ็นดู~~ น้องชาเหมือนโดนอ่อยแทน
    #15617
    0
  18. #15596 Fiendbliss (@bravo08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 00:23
    ใครอ่อยใครเนี่ย
    #15596
    0
  19. #15582 a0811954379 (@a0811954379) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 00:46
    WTF55555พิคมาก ตัวเองจากอนาคต ><
    #15582
    0
  20. #15558 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:21
    ตั้งสติหน่อยใบชา
    #15558
    0
  21. #15430 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 18:30
    เดี๋ยวววววววใบชาจ้าที่หนูเป็นอยู่นิเขาเรียกว่าเกรียนหรือต๊องค่ะลูก น่ารักที่สุด
    #15430
    0
  22. #15377 Blackheart (@premmysweet) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 10:47
    อ่านไปยิ้มไป อย่างคนบ้า คือจะเขิลแทนชาแล้ว ว้าเขิลลลล
    #15377
    0
  23. #15365 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 18:27
    คือ อะไร อ่านไปยิ้มไป น่ารัก
    #15365
    0
  24. #15275 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 16:23
    น่ารักมากๆ ใบชาช่างโอตาคุแท้
    #15275
    0
  25. #15105 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:48
    เขินแทนใบชาเรยยยย
    #15105
    0