Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,181,044 Views

  • 16,126 Comments

  • 30,318 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    960

    Overall
    1,181,044

ตอนที่ 23 : อ่อยขั้นที่ 22 : อ่อยดูหนัง -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    13 ก.พ. 60

Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 22 : อ่อยดูหนัง -



        


        

         วันนี้ผมไม่มีสมาธิในการเรียนเลย ตั้งแต่เจอพี่นิวท์พูดชวนไปดูหนัง ถึงแม้ว่าจะเป็นสิ่งที่พี่นิวท์เคยรับปากไว้ก็เถอะ แต่มันก็รู้สึก...


         อ้ากกก เหมือนไปเดทจริงๆ เลย


         ดูหนังงั้นเหรอ... ว้ากกกกก


         พี่นิวท์ที่ผมได้แต่พร่ำเพ้อเฝ้ามองอยู่คนเดียวมาตลอด ตอนนี้ผมจะได้ดูหนังกับพี่นิวท์


         สองคน! สองต่อสอง! โฮกกก ยั่งกับฝันเลยจริงๆ


         “ชา โอเคหรือเปล่า” ไอ้ต้นที่นั่งเรียนเลคเชอร์อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม ทำให้ผมตื่นจากภวังค์


         “อ๋อๆ โอเค ไม่มีไร” ผมตอบมันไป ก่อนจะกลับมาตั้งใจเรียนเหมือนเดิม แต่ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่เข้าหัว เพราะมันตื่นเต้นเกินไป ผมก็เลยแอบหยิบมือถือมากดๆ เพื่อแก้เบื่อ


         ผมเช็คดูเพจ เห็นมีติ่งหลายคนส่งรูปหนุ่มหล่อจากหลายคณะมา มีรูปพ่ี่นิวท์ตอนเป็นพิธีกรด้วย แถมหน้าพี่นิวท์ชัด กำลังยิ้มอีกต่างหาก อ้ากกก หล่อละลาย


         ผมเห็นแล้วอดเขียนแคปชั่นประกอบรูปลงเพจด้วยความพร่ำเพ้อไม่ได้เลย


         ยิ้มละลายขนาดนี้ แต่งชุดสูทหล่อขนาดนี้

         แอดมินใส่ชุดเจ้าสาวรอเลยค่ะ


         เห้ย เดี๋ยวๆ มึงจะโพสต์แบบนี้ไม่ได้แล้ว


         ลบ ลบ ลบ ลบ ลบ ลบ ลบ


         พ...พี่นิวท์รู้แล้วว่าผมเป็นแอดมินเพจ ไม่สิ ผมยังอ้างได้ว่ามีแอดมินหลายคน


         แต่... กูโพสต์แบบนี้ไม่ได้แล้วเว้ย ถ้าพี่นิวท์จับได้ขึ้นมา ได้อับอายจนไม่เหลือดินให้มุดแน่


         สุดท้ายผมก็จำใจลบข้อความทุกอย่างออกไป เหลือแค่เพียง...


         นิวท์ แพทย์ศาสตร์ ปี 2

         #หมอหล่อบอกต่อด้วย


         เหลือแค่นี้จริงๆ เห้อออ


         หลังจากผมโพสต์แล้ว ก็มีคนมากดไลค์ และคอมเมนท์เพียบเหมือนเคย จริงๆ แล้วแคปชั่นของผมก็ไม่ค่อยได้มีผลต่อลูกเพจเท่าไหร่หรอกครับ เพราะส่วนใหญ่ก็ดูแต่รูปกัน


         แต่เหมือนว่า...


         อ้ากกก พี่เป้เอาอีกแล้วเหรอ


         โพสต์ไปทันไรพี่เป้ก็แชร์อีกแล้วตามเคย ผมก็อดสงสัยไม่ได้นะ พี่เป้นี่ไม่ได้เรียนอยู่เหรอ หรือว่าแอบเล่นมือถือตลอดเวลา


         Pachara Pae Angsana แชร์รูปภาพจาก QU Cute Boy

         @Kritanai Newt Akarawaranon เห้ย มึงไปทำอะไรให้แอดมินโกรธหรือเปล่าวะ เห็นเลิกโพสต์แคปชั่นติ่งมึงแล้วอ่ะ 55555555


         อ้ากกก ทำไมพี่เป้ถึงเขียนอย่างงี้ ผมรู้สึกเศร้านัก ฮืออออ


         หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้เวลาเลิกคลาสพอดีตอนสี่โมง ไอ้ต้นพอเลิกเรียนเสร็จมันก็โบกมือลาบอกว่าต้องทำงานพิเศษต่อตอนห้าโมง ผมก็เลยเดินออกมาจากห้องเรียนคนเดียว วันนี้ผมเรียนที่คณะบัญชี


         ตื้ดดด....ตื้ดดด


         จู่ๆ มือถือผมก็สั่น ซึ่งตอนนี้ผมเปลี่ยนริงโทนแล้วนะ เป็นเสียงดั้งเดิมของโทรศัพท์ เพราะกูอายเพลงอนิเมะสาวน้อยเหลือเกินครับ ฮือ


         “เหวยยยย” ผมร้องลั่นเมื่อพลิกมือถือแล้วเห็นชื่อคนโทรมา


         P’Newt


         พ...พี่นิวท์งั้นเหรอ ผมเผลอกลืนน้ำลาย


         นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับโทรศัพท์จากพี่นิวท์


         ปกติแค่ผมโทรไป แค่ได้เบอร์มาก็แทบกรี๊ดแล้ว แต่นี่พี่นิวท์โทรมาเชียวนะ อ้ากกก


         “ฮ…ฮาโหล” ผมรับแล้วพูดเสียงสั่นเล็กน้อย


         (“น้องชาอยู่ที่ไหนครับ”)


         ขนาดเสียงพูดโทรศัพท์ก็ยังหล่อเลยอ่ะ ฮอล


         “อ่อ...ผมอยู่หน้าคณะบัญชีครับ” ผมตอบ น้ำเสียงยังคงติดขัด


         (“โอเคครับ งั้นรออยู่ที่นั่นเลยนะ เดี๋ยวพี่วนรถไปรับ รอแปบนึงนะครับ”)


         อ้ากกก พี่นิวท์จะมารับผม ว้ากกกก


         ผมวางสายอย่างตื่นเต้น ใจว้าวุ่นสับสน ความรู้สึกที่จะได้ไปเที่ยวกับพี่นิวท์


         โฮกกก ทำไมมันฟินมากมายขนาดนี้


         ระหว่างที่ผมกำลังยืนฟุ้งซ่าน บิดตัวไปมาอย่างควบคุมสติไม่ค่อยอยู่ ผมก็เห็นรถคันสีขาวของพี่นิวท์ขับมาพอดี


         พี่นิวท์เปิดกระจกรถโบกมือเรียกผม ผมก็เลยรีบวิ่งขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ รัดเข็มขัดเรียบร้อย แล้วนั่งกอดกระเป๋า แต่ขามันก็กระดิกไปมาอย่างระริกระรี้เป็นปลากระดี้ได้น้ำ


         “น้องชาครับ” พอนั่งไปสักพัก จู่ๆ พี่นิวท์ก็เอ่ยถาม ทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย


         “ค…ครับ”


         พี่นิวท์ชำเลืองมองผม


         “น้องชาไม่อยากได้พี่เป็นสามีแล้วเหรอ?”


         “ห…หา?” คำถามพี่นิวท์ผมถึงกับอุทาน ใบหน้าร้อนผ่าวทันที


         เดี๋ยวๆๆ พี่นิวท์ถามอาร๊ายยย ว้ากกกก ใบชาตายแปร๊บ


         “เห็นช่วงหลังในเพจ น้องโพสต์แต่ชื่อพี่กับคณะ ไม่มีแคปชั่น” พี่นิวท์พูดขณะขับรถเข้าลานจอดรถของห้าง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาลัย


         “น้องโกรธอะไรพี่หรือเปล่าครับ” พี่นิวท์หันมาถามผม ขณะรอคิวรับบัตรจอดรถ


         “เอ่อ เปล่าครับ”


         ผมรีบโบกมือส่ายหน้าเป็นพัลวัน ผมจะไปโกรธพี่นิวท์ได้ไง ในเมื่อผมชอบพี่นิวท์ขนาดนี้ ฮือออ


         “คือว่า....” ผมคิดอยู่ว่าควรจะหาข้อแก้ต่างอะไรดี


         “แอดมินมีหลายคนน่ะครับ แหะๆ ปกติผมเป็นฝ่ายตอบแชทมากกว่าฝ่ายโพสต์ครับ แหะๆ”


         ฟังดูไม่ขึ้นเท่าไหร่ แต่ก็อธิบายได้ดีสุดแล้ว โยนความผิดความเพ้อพี่นิวท์เยอะๆ ให้คนอื่นที่ไม่มีตัวตนซะ


         “เหรอครับ” พี่นิวท์หันมายิ้มกว้างให้ผม หลังจากรับบัตรจอดรถเสร็จ


         “ค…ครับ” ถึงผมจะขานรับ แต่ทำไมสังหรณ์ใจไม่ดีเลย อ้ากกก


         พี่นิวท์เป็นญาติกับเชอร์ล็อค โฮมส์ เอ้ย ดร.วัตสันเชียวนะ มึงโกหกไม่เนียนแบบนี้จะปิดพี่เขาได้เหรอ ว้ากกกกกก


         “ที่จริงน้องชาไม่ต้องกังวลเลย” พี่นิวท์กล่าวขณะถอยรถจอดเข้าซอง


         “พี่ต่างหากต้องขอบคุณน้องที่ช่วยโปรโมต”


         พี่นิวท์ขอบคุณผมงั้นเหรอ ผมคิดในใจ ทั้งที่ผมพร่ำเพ้อซะน่ากลัวแบบนั้น พี่นิวท์ก็ไม่ว่าอะไรงั้นเหรอ


         “บางทีแคปชั่นก็ต้องเขียนให้เว่อร์ๆ เพื่อสร้างสีสันใช่มั้ยครับ” พี่นิวท์ยิ้มให้ผม


         “ถึงแล้วครับน้องชา”


         “ค...ครับ” ผมขานรับ ก่อนจะปลดเข็มขัดแล้วลงจากรถ


         พี่นิวท์เข้าใจว่าแค่สร้างสีสันงั้นเหรอ อืมมม ถ้างั้น...นั่นดิ ผมจะกังวลไปทำไม


         ผมสะบัดความคิดเพี้ยนๆ ออกไปจากหัว ขนาดพี่นิวท์ยังไม่ซีเรียสแล้วกูจะซีเรียสทำไม


         ไอ้เบื้อกชาเอ๊ย ไอ้บ๊องชาเอ้ย




        

         ผมกับพี่นิวท์ได้มีโอกาสมาเดินห้างด้วยกันเป็นครั้งที่สอง แต่ครั้งนี้เป้าหมายไม่ใช่ร้านอาหาร แต่เป็นโรงหนังที่อยู่บนชั้นบนสุด ซึ่งก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ก็จะมีสาวๆ เหลียวหลังมองพี่นิวท์แล้วกระซิบกระซาบกรี๊ดกร๊าดอยู่เสมอ


         ส่วนผมนี่ถ้ากรี๊ดได้ ก็อยากจะกรี๊ดแล้วครับ


         โฮกกก ได้มาเที่ยวกับพี่นิวท์แบบนี้ ดีใจยิ่งกว่าถูกหวย


         มีความสุขจนอยากกระโดดบันจี้จัมพ์ลงจากชั้นสาม


         “น้องชาอยากดูหนังแนวไหนครับ” พี่นิวท์ถามระหว่างกำลังขึ้นลิฟต์แก้วไปชั้นโรงหนัง


         “เอ่อ...มีเรื่องอะไรให้เลือกบ้างเหรอครับ” ผมไม่ได้ตามข่าวหนังที่เข้าโรงช่วงนี้เลยแหะ


         “ที่เด่นๆ ก็มีหนังสยองขวัญแนวล่าผี” พี่นิวท์ว่า


         “ม…ไม่เป็นไรครับ” ผมปฏิเสธทันที ปกติผมมักจะอะไรก็ได้นะ แต่หนังผีอันนี้ขอบายครับ ฮือออ ผมกลัว


         “แล้วก็มีแนวฆาตกรรมสืบสวนในอพาร์ตเมนท์” พี่นิวท์พูด


         “ม…มีอย่างอื่นมั้ยครับ” ผมพูดเสียงสั่น โฮกกก พี่นิวท์เป็นญาติกับดร.วัตสันไม่พอ ยังชอบดูหนังแนวนี้ด้วยเรอะ


         “มีแนวสารคดีเกี่ยวกับหมอด้วยนะ” พี่นิวท์มองผม พลางเลิกคิ้วดูปฏิกิริยา


         ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงจะเซย์เยสทันที เพราะจินตนาการว่าดาราต้องเป็นหมอหล่อแบบพี่นิวท์


         แต่หลังจากตอนไปออนทัวร์แล็ปผ่าอาจารย์ใหญ่ตอนนั้นแล้วมัน...ฮือออ


         “พี่นิวท์ครับ” ผมอยากจะร้องไห้ “พี่นิวท์อย่าแกล้งผมสิครับ”


         “ฮ่าฮ่า” พี่นิวท์ยกมือขึ้นกลั้นหัวเราะ


         “ขอโทษครับ พี่เห็นท่าทางของน้องแล้วมันอดไม่ได้” พี่นิวท์เอ่ย จากนั้นลิฟต์ก็มาถึงชั้นโรงหนังพอดี


         “น้องชาชอบแนวแอคชั่นหรือเปล่าครับ มีแนวซุปเปอร์ฮีโร่กำลังฉายอยู่ด้วย” พี่นิวท์เสนอ


         ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย เอาจริงๆ ผมชอบอนิเมะมากกว่าหนังนะ ไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้หนังแนวนี้ แต่ก็ถือเป็นหนังที่ดูได้เหมือนกัน เพราะโดนไอ้โพธิ์ลากมาดูบ่อย


         “แอคชั่นก็ได้นะครับ” ผมตอบ


         “หรือว่าจะชอบแนวผจญภัย เวทมนตร์” พี่นิวท์ชี้ไปที่โปสเตอร์หนัง “แต่เรื่องนี้เป็นแนวอนิเมชั่น”


         ว้าวววว อนิเมชั่น ผมตาลุกวาว ถึงจะคนละอย่างกับอนิเมะ แต่ผมก็ชอบแนวนี้ที่สุดแล้ว


         “แล้วพี่นิวท์อยากดูอะไรเหรอครับ” แต่สุดท้ายผมก็ย้อนกลับไปถามพี่นิวท์ เพราะพี่นิวท์เป็นคนเลี้ยงนี่นา ผมก็อยากให้พี่นิวท์เลือกที่พี่นิวท์อยากดูด้วย ไม่ใช่แค่ผมอยากดู


         พี่นิวท์มองผมแล้วเลิกคิ้ว


         “น้องชาอยากให้พี่เลือกเหรอครับ”


         “ก็…” ผมเกาหัวเก้อๆ “พี่นิวท์เป็นคนเลี้ยงนี่นา ผมดูอะไรได้หมดครับ”


         “งั้นเป็นแนวฆาตกรรมโรคจิตมั้ย”


         “พี่นิวท์อ่า” ผมครวญคราง


         “ฮ่าฮ่า ล้อเล่นครับ” พี่นิวท์หัวเราเบาๆ


         “พี่รู้นะครับว่าน้องชอบหนังแอนิเมชั่น” พี่นิวท์เอ่ย ทำให้ผมเบิกตาโต


         ผ…ผมดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอครับ


         “แต่งวดนี้พี่ขอเลือกเรื่องนี้แล้วกันครับ” แล้วพี่นิวท์ก็ชี้ไปยังโปสเตอร์หนังอันหนึ่ง เป็นรูปผู้หญิงกับผู้ชายทำท่าเหมือนกำลังจะจูบกัน...


         น...นั่นมัน...ผมเผลอหน้าแดงโดยไม่ได้ตั้งใจ


         หนักรักโรแมนติกไม่ใช่เร๊อะ


         ว้ากกกก เดี๋ยวนะ! พี่นิวท์ครับบบ


         “พี่ไปจองตั๋วแล้วนะ” พี่นิวท์ยิ้มกว้างโดยไม่รีรอให้ผมโต้เถียงใดๆ


         เห้ยยย ผมยังยืนช็อต ถ้าผมดูหนังแบบนี้กับพี่นิวท์...


         ในโรง...สองคน มันจะ...ว้ากกกก


         ผมถึงกับเอามือกุมอก ใจมันจะเต้นจนหลุดออกมาแล้ว


         ตายแน่ ผมตายแน่ ตายแน่ๆ ฮืออออ





        

         เนื่องจากแถวไม่ยาวมาก พี่นิวท์จึงใช้เวลาไม่นานในการเข้าคิวซื้อตั๋ว ซึ่งรอบหนังกำลังจะฉายในอีกสิบนาที ผมกับพี่นิวท์จึงเดินมาที่เคาน์เตอร์ขายน้ำกับป็อปคอร์น


         “น้องชาชอบป็อปคอร์นรสอะไรครับ” พี่นิวท์เอ่ยถาม


         “เอ่อ ไม่เป็นไรครับ พี่นิวท์ ผมซื้อเองก็ได้” ผมตอบอย่างเกรงใจ พี่นิวท์อุตส่าห์มาซื้อตั๋วหนังให้แล้ว ยังจะต้องซื้อน้ำกับป็อปคอร์นให้ผมอีก ก็ดูจะเยอะไปนะ


         “มันก็รวมอยู่ในสัญญาที่พี่จะเลี้ยงหนังอยู่แล้ว” พี่นิวท์เอ่ย ทำให้ผมถึงกับตอบไม่ถูก


         “เอ่อ...” ถ้างั้นพี่นิวท์ถามถึงรสป็อปคอร์นที่ผมชอบใช่มั้ยอ่ะ


         “พี่นิวท์ก็คงเดาได้ว่าผมชอบรสอะไรใช่มั้ยครับ” ผมลองถามไป ก็ปกติพี่นิวท์แค่มองท่าทีผมก็รู้หมดแล้วอ่ะสิ


         “หืมมมม...” พี่นิวท์ลากเสียงครุ่นคิด


         “ไม่ให้พี่นิวท์ถามจี้ด้วยนะครับ” ผมพูดออกไป ผมรู้ว่าพี่นิวท์อ่านภาษาออกได้โดยง่าย ทำให้พี่นิวท์แสดงสีหน้าหนักใจเล็กน้อย


         “โอเคครับ” หลังจากลังเลสักพัก พี่นิวท์ก็พยักหน้า


         ผมกลืนน้ำลาย เอาล่ะผมจะเดิมพันดีมั้ยนะ


         ถ้าเกิดพี่นิวท์เดาผิด...แสดงว่าพี่นิวท์จะให้ผมอ่อย


         ถ้าเกิดพี่นิวท์เดาถูก...แสดงว่าพี่นิวท์จะอ่อยผม


         เห้ยยย เดี๋ยว นี่มันเดิมพันอะไรเนี่ย


         “ขอป็อปคอร์นรสชีสกับคาราเมลผสมกันครับ” พี่นิวท์สั่งพนักงาน ทำให้ผมถึงกับสะดุ้งเฮือก


         เห้ยยย พี่นิวท์! พี่นิวท์รู้ได้ไง!


         “พ...พี่นิวท์ทำไมรู้ล่ะครับ” ผมถามอย่างตกตะลึง


         “พี่เก่งครับ” พี่นิวท์หันมายิ้ม


         “แต่พี่ินิวท์...ก็น่าจะเดาถูกแค่รสเดียวนี่นา”


         ผมยังไม่เข้าใจ เพราะนี่มันไม่ใช่แค่ใกล้เคียง แต่พี่นิวท์เล่นสั่งรสผสมแบบเดียวที่ผมชอบสั่งตอนมาดูหนังคนเดียวเลยนะ ความเป็นไปได้ที่จะถูกเป๊ะมันยากมากๆ


         “พี่รู้จักน้องชามากกว่าที่น้องคิดนะครับ” พี่นิวท์ตอบขณะจ่ายเงิน แล้วรับป็อปคอร์นและเครื่องดื่ม


         หา พี่นิวท์บอกว่ารู้จักผมงั้นเหรอ ผมเบิกตากว้าง


         “โรงที่แปดนะครับ ไปกันได้หรือยังครับ” พี่นิวท์เปลี่ยนประเด็น ทำให้ผมพยักหน้าแต่ก็ยังงง


         ผมชำเลืองมองแก้วเครื่องดื่มที่พี่นิวท์ถืออยู่ พี่นิวท์ไม่ได้ถามผมเลยว่าผมชอบเครื่องดื่มอะไร ก็เลยอดถามไม่ได้


         “เอ่อ พี่นิวท์สั่งน้ำอะไรมาเหรอครับ”


         “อ๋อ ชามะนาวน่ะ” พี่นิวท์ตอบ


         “เอ๋...” ผมเอียงคอ อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ ถ้าพี่นิวท์ต้องการสั่งที่น้ำที่ผมชอบ พี่นิวท์น่าจะสั่งโค้กมากกว่านะ เพราะผมชอบโค้กที่สุดแล้ว


         “พี่นิวท์คิดว่าผมชอบชามะนาวเหรอครับ” ผมเลยถามกลับไป


         “เปล่าครับ” พี่นิวท์ตอบ “พี่ไม่ได้สั่งเพราะน้องชอบ แต่พี่สั่งเพราะพี่ชอบครับ”


         “เห...” ผมกะพริบตาปริบๆ “พี่นิวท์ชอบชามะนาวเหรอครับ”


         ผมนึกว่าพี่นิวท์ชอบกาแฟลาเต้เสียอีก


         “พี่ชอบชาครับ” พี่นิวท์หันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


         ทำเอาผม....ผมเผลอเบิกตาโต ใจเต้นกระตุกทันที ใบหน้าร้อนผ่าวๆ


         พี่ชอบชาครับ...


         คำพูดพี่นิวท์มันวนไปวนมา อ้ากกก ไอ้ชา มึงคิดอะไรของมึง


         “อ๋อ พี่นิวท์หมายถึงชอบชามะนาวสินะ” ผมพูดพึมพำ


         “ชามะนาวก็ชอบครับ”


         พี่นิวท์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย


         “แต่ชอบชามากที่สุด”


         ทำเอาผมเกือบสะดุดขาตัวเอง


         พี่เขาชอบชาเว้ย ไม่ได้ชอบมึง


         หมายถึงชอบชามะนาว ไม่ได้ชอบมะนาว แต่ชอบชาเฉยๆ มึงเข้าใจมั้ย ผมบอกกับตัวเอง


         อ้ากกก แล้วทำไมกูต้องเขินด้วยว้า



(ต่อจ้า)


        

         ผมเดินเข้าโรงหนังกับพี่ินิวท์ ความมืดของโรงหนังยิ่งทำให้ผมรู้สึกประหม่า พี่นิวท์เลือกที่นั่งอยู่แถวสามถัดจากด้านหลัง อยู่ประมาณช่วงตรงกลาง เนื่องจากหนังยังไม่เริ่มฉายเลยยังมีคนไม่มากเท่าไหร่


         “น้องชานั่งตรงนี้โอเคมั้ยครับ” พี่นิวท์เอ่ยถาม


         “ไม่มีปัญหาครับ” ผมตอบสั้นๆ จากนั้นพอนั่งลงไป ผมก็รู้สึกใจเต้นแปลกๆ แม้ตามองหน้าจอที่กำลังฉายโฆษณา แต่หางตาผมก็จับจ้องพี่นิวท์ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ


         พี่นิวท์วางแก้วน้ำตรงที่วางระหว่างที่นั่ง จากนั้นพี่นิวท์ซึ่งเป็นคนถือป็อปคอร์นมาตลอดทางก็ยื่นป็อปคอร์นส่งให้ผม


         “ขอบคุณครับ” ผมบอกพี่นิวท์อย่างกล้าๆ กลัวๆ ขณะหยิบป็อปคอร์นมาลองชิม


         โฮกกกก รสชีสนี่เค็มหอมกำลังดีสุดๆ พอกินคู่กับรสหวานมันของคาราเมลแล้ว มันช่างสุดยอดดด


         “อร่อยมั้ยครับ” พี่นิวท์กระซิบถามขณะยื่นหน้าเข้ามาใกล้


         อ้ากกก ใกล้เกินไปแล้ว ผมรู้สึกใจสั่นไปหมดแล้ว


         ปกติผมมักจะหลงรักเสียงนุ่มๆ ของพี่นิวท์ แต่พอมาถูกกระซิบใกล้ๆ หูแบบนี้


         มันเซ็กซี่เกินไป อ้ากกกก


         “อ…อร่อยครับ” ผมตอบ เพราะความเพ้อ เลยทำให้ปากกูกลับมาหลุดอีกครั้ง


         “แต่ก็เพราะมีพี่นิวท์อยู่ด้วย ก็เลยอร่อยที่สุด”


         ทำไมปากกูมันไม่มีสติอีกแล้ว ว้ากกกก


         พี่นิวท์ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบาๆ


         “น้องชาจะกินพี่เหรอครับ”


         โง้ยยย ทำไมพี่นิวท์พูดยั่วแบบนี้ โฮกกก


         “ถ…ถ้าผมบอกว่าอยากกิน พี่นิวท์จะยอมมั้ยครับ”


         อ้ากกก ดูปากกู มันยังเอาต่อเว้ย


         “ตอนนี้เลยเหรอครับ”


         พี่นิวท์เลิกคิ้วสูง ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบ


         “ไว้รอที่เป็นส่วนตัวกว่านี้ดีมั้ย”


         อ้ากกกกก


         กู


         ไม่


         ไหว


         แล้ว


         พี่นิวท์ยิ่งพูดแบบนี้ ในบรรยากาศมืดๆ แบบนี้ ใกล้ชิดแบบนี้ เสียงกระซิบแบบนี้


         ผมตายอย่างสงบแล้วครับ คร่อกกก


         โชคดีว่าหนังเริ่มพอดี ไฟในโรงก็เลยถูกทำให้มืดลง ผมจึงโฟกัสไปที่หนัง มือก็หยิบกินป็อปคอร์นกินไปด้วย บางทีผมก็สลับให้พี่นิวท์เป็นคนถือ แต่ทุกครั้งพี่นิวท์จะหันกล่องมาทางผมเพื่อให้ผมหยิบง่ายกว่าพี่นิวท์ เพราะพี่นิวท์ท่าทางจะกินน้อยกว่าผม โฮกก พี่นิวท์ช่างใจดีเหลือเกิน


         หนังที่กำลังฉาย เป็นหนังรักของฝั่งตะวันตกเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอทำอะไรก็ซวยไปหมด ชีวิตตกต่ำสุดขีด ถูกไล่ออกจากงาน แฟนก็ทิ้ง เพื่อนก็เท จนกระทั่งได้มาเจอผู้ชายคนหนึ่งที่เธอเคยแอบชอบสมัยมัธยม แต่ตอนนี้เขาเป็นถึงนักธุรกิจ หล่อ รวย เก่ง ต่างกับเธอราวกับฟ้ากับเหว ไม่มีทางที่เขาจะชอบเธอ


         ทำไม...แม่งตรงกับชีวิตกูแบบนี้วะ


         ไปๆ มาๆ ผมก็เริ่มอินกับหนัง ป็อปคอร์นก็อร่อย แต่กินมากๆ ก็หิวน้ำ เลยยกชามะนาวมาดูดสักหน่อย แล้วก็วางกลับลงไป


         ผมกลับไปสนใจหนังต่อ แต่บังเอิญเหลือบไปเห็นพี่นิวท์หยิบน้ำแก้วนั้นที่ผมเพิ่งวางลงไป ขึ้นมาดูดต่อ


         ผม...ผม...อึ้งแปบ


         เดี๋ยวนะ! กูเพิ่งนึกได้


         มีน้ำแก้วเดียว หลอดเดียวนี่หว่า


         เห้ยย ทำไมพี่นิวท์เอามาหลอดเดียวล่ะ พี่นิวท์ลืมเหรอ...พี่นิวท์เนี่ยนะจะลืม


         แบบนี้...ผมกับพี่นิวท์ก็ต้อง...ดูดหลอดเดียวกัน!


         อ้ากกกกก ผมรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวไปหมดแล้ว แต่พอชำเลืองมองพี่นิวท์ ผมก็เห็นพี่นิวท์กำลังดูหนังอย่างตั้งใจ ไม่มีท่าทีขวยเขินหรือตะขิดตะขวงอะไร


         “พ…พี่นิวท์ครับ....” ผมถึงขนาดต้องกระซิบถาม


         “ครับ?” พี่นิวท์เอียงศรีษะมาฟังผม


         “ค…คือว่า...หลอด...หลอด...มัน...” ผมถามอย่างตะกุกตะกัก รู้สึกเขินอายแปลกๆ


         “อ๋อ หลอดเหรอครับ” พี่นิวท์เลิกคิ้ว ขณะชูแก้วน้ำขึ้นมา


         “อือ มัน...หลอดเดียว...ครับ” ผมพยักหน้าแล้วงุดใบหน้าลง แม้ในโรงหนังจะมืด แต่ผมก็ยังอายเกินกว่าที่จะสบตาพี่นิวท์


         “น้องชารังเกียจพี่หรือครับ” น้ำเสียงพี่นิวท์เบาหวิว


         “ม…ไม่ ไม่เลยครับ” ผมรีบตอบทันที ผมไม่มีทางที่จะรังเกียจพี่นิวท์แม้แต่น้อยเลยนะ


         พี่นิวท์หัวเราะเบาๆ


         “พี่ก็ไม่รังเกียจ งั้นก็ไม่เห็นต้องถือเลยเนอะ”


         แต่ผมก็ยังเผลอกลืนน้ำลายเอื้อก ก็แบบนี้มัน...


         จ...จูบทางอ้อมนะ!


         อ้ากกก ทำไมตูต้องคิดมากด้วยฟ้า ผมด่าตัวเอง ฮือออ


         ผมพยายามทำใจจดจ่ออยู่ในหนัง พยายามทำให้ตัวเองอินกับหนังที่กำลังดู ซึ่งหลังจากดูไปนานอยู่ หนังมันก็เข้าสู่ช่วงพีคสักที


         “I fell in love with you from the first time I saw you, until now…”


         ฉากสารภาพของผู้หญิงในหนังทำให้ผมทำตาปริบๆ


         “Me too.”


         จากนั้นทั้งคู่ก็จูบกัน


         ผมทำตาเหลือกโต เขาจูบกันในหนัง ซึ่งกูก็ไม่ได้จูบกับใคร


         แต่ทำไมมันเป็นฉากจูบที่ยาวนาน จนทำให้ผมเขินอึดอัดแบบนี้ ฮอลลลล


         จูบกันเสร็จสักทีสิฟะ ผมกลืนน้ำลาย กลืนแล้วกลืนอีกหลายรอบแล้วนะ


         ผมเหลือบไปหันพี่นิวท์...พี่นิวท์ยกแก้วน้ำมาดูดอีกแล้ว


         โดยใช้หลอดเดียวกับที่ผมก็...เพิ่งดูดไปเมื่อกี้


         สายตาผมเผลอจ้องไปที่ริมฝีปากของพี่นิวท์ แล้วมัน...


         ตรงกับฉากที่พระเอกนางเอกกำลังจูบแบบดูดดื่ม


         อ้ากกก ผมความเขินทะลุมิติแล้ว


         ผมพยายามสะบัดความคิดเพ้อเจ้อบ้าๆ ออกไป


         ผมกระแอมเบาๆ พลางเอื้อมมือไปหยิบป็อปคอร์นแก้เขิน


         แต่กลับ...


         จังหวะมันตรงเกินไปนิดนึง


         มือของผมสัมผัสกับมือพี่นิวท์พอดี


         ผมสะดุ้ง เผลอหันไปโดยอัตโนมัติ และพี่นิวท์ก็หันมาสบตาผมเช่นกัน


         “Will you marry me?”


         ตรงกับฉากที่ชายหนุ่มขอแต่งงานหญิงสาวพอดี แถมเพลงประกอบยังบรรเลงราวพิธีแต่งงาน


         ผมรีบหลบตาไปทางอื่นทันที และผมก็เห็นพี่นิวท์หลบหน้าผมเช่นกัน


         “น้องชาหยิบก่อนเลยครับ” พี่นิวท์เอ่ยเบาๆ


         “เอ่อ ครับ...” ผมทำเป็นมองดูหนัง แล้วก็หยิบป็อปคอร์นมากินแก้เก้อ


         ทำไมมันเป็นการดูหนังที่ชวนเขินจนอยากจะบ้าแบบนี้


         ผมรู้สึกใจเต้นแรงเกินไป จนแทบดูหนังต่อไปไม่รู้เรื่องแล้วนะ...





        

         ผมรู้สึกดีใจมากที่หนังจบลงและผมจะได้ออกจากโรง ไม่ใช่เพราะไม่อยากอยู่ แต่ผมรู้สึกว่ามันขัดเขินจนหายใจลำบากจะแย่อยู่แล้ว ทั้งหนัง ทั้งบรรยากาศ ทั้งป็อปคอร์น ทั้งน้ำ ทั้งหลอด และทั้ง...พี่นิวท์


         ว้ากกกก ผมอายจะตายแล้วครับ ฮือออออ


         พอออกมาจากโรง ผมก็ได้แต่เดินบิดไปบิดมา บางทีก็เผลอยิ้มเหมือนคนบ้าเลยต้องรีบหุบ เพราะดูไปดูมาก็คงจะเหมือนคนสติไม่ค่อยเต็มสตางค์


         “น้องชาคิดยังไงกับหนังเรื่องนี้ครับ” พอออกมาจากโรงหนัง พี่นิวท์ก็ถามความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้


         “เอ่อ...” ผมอ้ำอึ้ง จะตอบว่ายังไงดีล่ะเนี่ย ตอนดูหนังก็มัวแต่เขินจนใจเต้น ไม่ค่อยจดจ่อสักเท่าไหร่


         ผมพอจำความได้คร่าวๆ ว่า นางเอกในหนังเรื่องนี้เป็นสาวเฉิ่มตอนเรียนไฮสกูล ส่วนพระเอกเป็นหนุ่มหล่อฮอต ดีกรีเป็นถึงควอเตอร์แบ็คของทีมอเมริกันฟุตบอล มีสาวเชียร์ลีดเดอร์มาอ่อยกันตรึม นางเอกก็แอบชอบพระเอกมาตั้งแต่แรกพบ แต่ก็คิดว่าตัวเองไม่ดีพอก็เลยพยายามตัดใจ พอตอนหลังรู้ว่ามีเพื่อนชายข้างบ้านชอบตัวเอง นางเอกก็เลยตัดสินใจคบคนนั้นแทน ทั้งที่ตัวเองไม่ได้รัก


         พอจบจากโรงเรียน ทุกคนต่างแยกย้าย นางเอกกับแฟนก็คบกันถึงทำงาน แต่สุดท้ายก็ไปกันไม่รอด เพราะนางเอกไม่เคยรักแฟน แฟนก็เลยทิ้งเธอไปด้วยเหตุผลว่าเธอไม่เคยสนใจใยดีฉัน แล้วประจวบเหมาะกับที่นางเอกตกงาน ทะเลาะกับเพื่อนพอดี ก็เลยชีวิตตกต่ำไม่เหลืออะไรเลย จนกระทั่งวันหนึ่งชะตาฟ้าลิขิตให้เธอได้มาเจอพระเอกอีกครั้ง ชายหนุ่มที่เธอเคยแอบชอบ แต่คราวนี้เขายิ่งอยู่สูงกว่าเมื่อสมัยเรียนอีก พระเอกกลายเป็นถึงเป็นนักธุรกิจ ทั้งหล่อ รวย และเก่ง


         แต่ครั้งนี้นางเอกคิดต่างออกไป เธอไม่มีอะไรจะต้องเสีย ไม่มีอะไรจะต้องกลัว เพราะที่ผ่านมาเธอเอาแต่กลัว จึงเลือกทางเดินชีวิตผิดพลาด เธอจึงตัดสินใจที่จะลองจีบผู้ชายคนนี้ดูแม้ความหวังจะริบหรี่ แล้วสุดท้ายก็รู้ความจริงว่า แท้จริงแล้ว เขาคนนี้ก็ชอบเธอตั้งแต่มัธยมแล้วเช่นกัน แต่เขากลับคิดว่าเธอไม่ได้ชอบเขา เพราะเธอคบกับคนอื่นอยู่


         อ้ากกก จะว่าไปทำไมพล็อตหนังแม่งอินชีวิตกูแบบนี้วะ ไอ้เรื่องชอบของสูงเนี่ย


         แต่แม่งก็น้ำเน่าจริงๆ นะ ชีวิตจริงไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก


         เมื่อพี่นิวท์ถามความเห็นผม ผมก็เลยตอบตามความจริงที่ผมคิด


         “ก็ดูเพลินๆ นะครับ แต่มันเพ้อฝันไปหน่อยนึง” ผมตอบ ซึ่งพี่นิวท์ก็พยักหน้าเบาๆ


         “เพ้อฝันเหรอครับ ก็ดูโอเคออกนะ” พี่นิวท์เห็นแย้งนิดหน่อย


         “โห้ยยย พระเอกนี่โคตรหล่อ โคตรรวย โคตรเก่งเลยนะครับพี่นิวท์ นางเอกนี่แทบไม่มีอะไรเลย”


         “อืมมม แต่พี่กลับมองว่าผ่านไปเกือบสิบปีแล้วค่อยมาเจอกัน นางเอกก็ยังชอบพระเอกอยู่ จะมีสักกี่คนล่ะครับที่จะชอบใครนานขนาดนั้น” พี่นิวท์ว่าแบบนั้น


         ทำให้ผมเงียบไป...จริงสิ... แล้วกูล่ะ ชอบพี่นิวท์มาห้าปี...


         จะได้แต่ชอบไปอีกเรื่อยๆ ถึงสิบปีมั้ยว้า


         “น้องชาคิดยังไงกับโรงหนังที่นี่ครับ” พี่นิวท์เปลี่ยนคำถาม ผมงงเล็กน้อย


         “อ่อ ก็ที่นั่งก็กว้างโอเคนะครับ แต่แอร์ร้อนไปหน่อย”


         กูนี่ล่ะร้อนเอง อย่ามาโทษแอร์ ผมคิดในใจ


         “น้องชาคิดยังไงกับป็อปคอร์นครับ” พี่นิวท์ถามต่อ ผมกะพริบตาปริบๆ พี่นิวท์อยากรู้เรื่องป็อปคอร์นทำไมกันอ่ะ


         "อร่อยมากเลยครับ ขอบคุณนะครับพี่นิวท์” ผมตอบ ซึ่งพี่นิวท์ก็พยักหน้า


         “น้องชาคิดยังไงกับเครื่องดื่มที่พี่สั่งครับ” พี่นิวท์ยังคงถามต่อ ทำให้ผมงงๆ พี่นิวท์โดนว่าจ้างให้ทำแบบประเมินความพึงพอใจในการใช้บริการโรงหนังหรืออย่างไร


         “อ่อ ก็ดีครับ” ผมตอบแบบนั้น แต่ในใจผมกลับคิดว่า อ้ากกก แก้วเดียวหลอดเดียว ดูดต่อกัน โฮกกกก


         ใครก็ได้เก็บศพกูที คร่อก


         “แล้วน้องชาคิดยังไงที่ได้มาดูหนังกับพี่ครับ” พี่นิวท์ยังคงไม่หยุดถาม งวดนี้พี่นิวท์หันมามองผมด้วย ทำให้ผมเบิกตาโต


         “เอ่อ...ส..สนุกมากครับ ผมชอบมากเลย ขอบคุณครับพี่นิวท์” ผมตอบเสียงสั่นเล็กน้อย


         พี่นิวท์ยังคงมองผม ผมทำท่าจะเดินต่อ แต่พี่นิวท์กลับหยุดเดิน แล้วจับไหล่ให้ผมหันมา


         ผมตกใจเมื่อหันมาเผชิญหน้ากับพี่นิวท์ ผมมองพี่นิวท์ด้วยดวงตาเบิกโต


         พ...พี่นิวท์ จ...จะ ทำอะไร...


         สายตาของพี่นิวท์จ้องมองผมไม่ละวาง


         “ถ้าอย่างนั้น...น้องชาคิดยังไงกับพี่ครับ?”


-


Writer's Talk

#พี่นิวท์อ่อยกว่า เอาแล้ว 5555+#ใบชาสายอ่อย ของเราจะตอบยังไงก็มาลุ้นกันในตอนถัดไป ><

ตอนนี้อ่อยหนักๆ เป็นของขวัญวันวาเลนไทน์นะคะ ฮ่าาา

ขอให้ผู้อ่านมีความสุข คนมีคู่ได้ไปอ่อยกันเยอะๆ ให้คนโสดอิจฉาเล่น

คนโสดก็มาดูนุ้งชากับพี่ินิวท์อ่อยกัน แล้วก็กอดหมอนนุ่มๆ ไปพลางๆ เนอะ

ต...แต่ อ...อย่าบึ้มบ้านเก๊า หรือเอามีดปืนมาจี้เก๊าน้า เก๊ากลัววววว โฮกกกก //ยั่งกับร้อนตัวแรงมาก ฮ่าาา



ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ ขอบคุณทุกยอดเฟบ และขอบคุณทุกคอมเมนท์มากๆ เลยจ้า

เราดีใจมากที่ได้นิยายเรื่องนี้ได้ทำให้ผู้อ่านผู้ความสุข ผู้อ่านบอกว่าเขิน เราก็เขินตามเหมือนกันนะเนี่ย 5555+

รักผู้อ่านมากๆ ที่สุดเลยยยย //กระโดดกอดทุกคนรอบทิศ~~


ขอตอบเมนท์เพิ่มเติมจากคราวก่อนนิดหน่อยน้า


นิยายเรื่องนี้จะอัพลงจนจบมั้ย?

ตอบ ลงจบแน่นอนจ้า เราเข้าใจฟิลเนอะ อยากให้ผู้อ่านติดตามจนจบเหมือนกัน ฮ่า ต่อให้มีรวมเล่ม เราก็ตั้งใจว่าจะไม่ลบเนื้อหาออกด้วยจ้า ถ้าไม่ติดปัญหาอะไรน้า (แต่ก็น่าจะมีตอนพิเศษสักหลายๆ ตอนที่มีเฉพาะในเล่ม เพื่อความพิเศษเล็กน้อยแก่ผู้อ่านเนอะ แต่มีกำหนดการแน่นอนแล้ว จะมาแจ้งให้ทราบอีกในภายหลังจ้า)


มีผู้อ่านถามเกี่ยวกับพี่เชน พี่เชนจะมีคู่มั้ย จะมีเรื่องของพี่เชนมั้ย

ตอบ ไว้รอเรื่องนี้ใกล้จบค่อยมาถามใหม่อีกทีดีกว่า (เดี๋ยว ใช่คำตอบเรอะ กร้ากกก) เผื่อผู้อ่านอาจจะอยากเปลี่ยนใจเป็นสาม-----


คำถามต่อไป ไรท์จะต่อเรือให้สามพีเหรอ

ตอบ 5555555555555+ //หัวเราะอย่างเดียว //อะไรของเธออออออ ฮ่า //หลบส้นผู้อ่านแปร๊บ


แล้วต้นที่แสนน่ารักของเราจะได้เสียตัว เอ้ย มีคู่หรือไม่

ตอบ สำหรับเรื่องนี้ตั้งใจเน้นหลักไปที่คู่นายเอกกับพระเอกเนอะ (เพราะกว่าใบชาจะยอมรู้ตัวอาจจะเกินครึ่งเรื่องแล้วม้างงง กร้ากกกก) แต่ถ้าโมเมนท์มันให้ ต้นอาจจะมีคู่จิ้นโผล่มาก็เป็นได้ ยังไงก็ฝากลุ้นๆ เชียร์กันหน่อยน้า เผื่อว่าอาจจะได้จริงๆ ก็ได้ อิอิ


ใบชาโง่หรือซื่อ ทำไมลูกไม่รู้ตัวสักที...

ตอบ คาร์แรกเตอร์ของใบชาจะเป็นพวกไม่เคยคิดเข้าข้างตัวเองเลย 5555 เพราะมีปมด้อยมาตั้งแต่สมัยเด็ก ก็เลยรอใครสักคนมาช่วยแก้ปมนี้อยู่ล่ะมั้ง~~~ แต่ตอนนี้นุ้งชาต้องการกำลังใจจากผู้อ่านทุกท่านอยู่น้าา > < เมื่อไหร่ผมจะอ่อยพี่นิวท์สำเร็จสักที ฮือๆ


เกี่ยวกับแรงบันดาลใจของนิยายเรื่องนี้

ตอบ มาจากช่วงนั้นเพื่อนๆ ในเฟสบุ๊คนิยมเล่นเกมจากเว็บ vonvon มันมีอยู่เกมหนึ่งที่จะสุ่มเลือกว่า ข้อความจากตัวคุณส่งตรงจากโลกอนาคตคือ...!? แล้วเรารู้สึกว่ามันฮา สนุก และน่าสนใจมาก ลองไปเล่นกันดูได้ ตลกดี 555+ >>link<< 

เราเลยเกิดแรงบันดาลใจว่า 'ถ้าเรารู้อนาคต เราจะทำปัจจุบันให้ดีกว่าเดิมมั้ย' เลยเอามาโยงกับเรื่องแอบรักของน้องใบชา 'ถ้าใบชารู้ว่าพี่นิวท์ชอบตัวเอง ใบชาจะกล้าอ่อยหรือเปล่า' ก็เลยเป็นแก่นของเรื่องนี้เอง 555555 

แต่เอาจริงๆ ข้อความจากตัวเองในอนาคต Future From Me เป็นเพียงจุดกระตุ้นให้น้องชาเท่านั้นนะ ฮ่า เพราะหลังจากนั้น คือ การ 'อ่อย' ถึงได้มีชื่อภาษาไทยต่อหลังว่า 'แอบรักก็ต้องอ่อย' อิอิ > < //สรุปแล้วแก่นเรื่องคือเน้นอ่อย สาระจริงๆ ไม่มีใช่ม้ายยยย กร้ากกกกกกก


ถ้ามีคำถามหรือข้อสงสัยอะไร หรืออยากบอกอะไรผู้แต่งเป็นพิเศษ ก็สามารถคอมเมนท์บอกกันได้เต็มที่เลย

หรืออยากพูดคุยก็แวะเข้ามาทักทายได้ที่เพจหรือทวิตก็ได้จ้า ตามแต่สะดวกเลย เราจะตอบทุกคนน้า ^^


--------------------------------------------------


เราเข้าไปเช็คแท็คทวิตเตอร์อยู่เรื่อยๆ นะคะ ถ้ามีแฮชแท็ก

 #ใบชาสายอ่อย #พี่นิวท์อ่อยกว่า

เราก็จะกด like และ retweet ให้ทุกคนน้า ขอบคุณมากๆ เลยจ้า

ไอดีเรา @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า


ส่วนถ้าเรามีอะไรอัพเดท ติดตามในเพจจะเร็วและสะดวกที่สุดจ้า

นุ้งชาเป็นแอดมินด้วยจ้า 5555 มีอะไรก็แวะไปคุยกับใบชาได้นะคะ ^^


รักผู้อ่านจ้า

EarthLok

ล.โลกลัลล้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

370 ความคิดเห็น

  1. #16110 Phon1991 (@Phon1991) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 14:47
    มีคำถาม
    คนในอนาคตคือพี่นิวใช่ไหมตอบ
    เพราะพี่นิวบอกน้องว่าไม่เล่นใลน์
    และอีกหลายๆอย่างมันลงตัวหมด้ลยอ่ะ
    #16110
    0
  2. #16042 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 17:35
    ละลายแล้วโว้ยยยยยย!!!!!
    #16042
    0
  3. #15844 JitchutaP (@JitchutaP) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 13:46
    กรี้ดดดดด พี่นิวท์วางแผนตะลอมละสินะ ไม่รู้ก็จะถามตรงๆนี่ล่ะ!!
    #15844
    0
  4. #15818 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 22:34
    มีความคำถามนำทางงงงงงงงงง~

    นิวท์ช่างเลือกหนังจริงๆ หนังก็ช่างเลือกเวลาเข้าโรง

    ความแผนสูงนี้~~
    #15818
    0
  5. #15715 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:59
    เอาแล้วววววววววววววววววววววววววว



    #15715
    0
  6. #15647 JK____ (@tanatngan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 04:42
    วรั้ยตัยล้าว
    #15647
    0
  7. #15610 kawjawconan (@kawjawconan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:01
    แกรรรรรรรรรรรรร๊!!!!!!!!
    #15610
    0
  8. #15549 Jidapa_jejee (@Jidapa_jejee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:32
    อ๊ากกกกก กัดลิ้นตายเพราะความเขินนนน555555
    #15549
    0
  9. #15535 Newthink (@snow-prince-000) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 18:40
    วิ่งเอาหัวโขกกำแพงด้วยความเขิน55555
    #15535
    0
  10. #15451 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 06:09
    ชาถ้าเธอยังไม่รู้ถ้าเธอยังไม่ตอบแม่จะตอบแทนแล้วนะ
    #15451
    0
  11. #15330 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 01:56
    ชาไม่พูดสักที พี่นิวตะล่อมขนาดนี้แล้ว พูดเลยๆๆๆๆ
    #15330
    0
  12. #15281 ปุยน้อย (@thedzse) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 20:27
    คนแต่งน่ารัก นิยายก็น่ารัก อ่านแล้วแบบจะโยนโทสับ เขินนนนนนนน
    #15281
    0
  13. #15241 yongjaeye (@yongjaeye) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 22:13
    บอกไปเลยยยยย
    #15241
    0
  14. #15127 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 05:44
    ตอบไปเลยชาาาาาาา
    #15127
    0
  15. #14767 วารีสวรรค์ ^-^ (@caopga) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 22:57
    ตอบเลยค่ะ ตอบบบบบบ
    #14767
    0
  16. #14383 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 09:10
    ฮือ เมื่อยหน้าไปหมดแร้ว
    #14383
    0
  17. #14177 silent★night (@lomeo191) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 20:33
    กรี้สสสสสส
    #14177
    0
  18. #13787 ฟฟอซ (@superjune) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 14:26
    จังหวะนี้  อ๊ากกก. เก็บศพฉันแทนเถอะ
    #13787
    0
  19. #13636 rutanet647821 (@rutanet647821) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 03:24
    กูตายยยยยย
    #13636
    0
  20. #13379 mo4556 (@mo4556) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 13:53
    อ๋อยย พี่นิวท์~
    #13379
    0
  21. #13243 yu_JungCaster (@yu_JungCaster) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 09:10
    เก็บศพผมด้วยนะคับ555
    #13243
    0
  22. #13239 nidnid2530 (@nidnid2530) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 06:52
    รักไรท์ที่สุดเขียนเรื่องน่ารักมาก และยังบอกจะเขียนจนจบ ตามๆๆทุกเรื่องดีกว่าเรา แบบอ่านบางเรื่องคือค้างและไม่มีขาย รอนานๆก็ยังไม่ทำเล่ม แบบนี้เราไม่ค่อยโอ แต่ไรท์เตอร์นี้น่านักมากกกกกกก
    #13239
    0
  23. #12838 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 23:04
    รู้สึกพี่นิวเราจะไม่อยากอ่อยต่อไปแล้วแหละ คงอยากจะจับน้องทำเมียเต็มทีรอให้บอกก็ไม่บอกสักที ถามเองก็ได้วะ 555 ปริ่มมากอ่ะ ถ้าได้มาใกล้ชิดกับคนที่ชอบมานานขนาดนี้นะ คือเราหลงรักความเป็นพี่นิวมากอ่ะ คือดูเป็นเพอร์เฟกต์แมน แต่แบบมาเทคแคร์เรา แบบนี้เขินตายยย อยากให้ชาพูดออกไปได้แล้วนะ กลัวผู้หญิงคนนั้นมาจริงๆ
    #12838
    0
  24. #12780 agxxx (@angiezuii31) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 03:40
    คือคนอ่านหัวใจจะวายมากกับแต่ละคำถามของพี่นิวท์ ตายอย่างสงบศพสีชมพู
    #12780
    0
  25. #12541 ` กานต์เก้า (@pangntmca) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 17:06
    กูว่าแล้วจริงๆนะงานนี้ ว่าแล้วว่าต้องเจอคิดยังไงกับพี่ครับ ชาไม่สารภาพสักทีอิพี่เลยรุกแรงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหัวใจวายเพราะเขินไรท์จะรับผิดชอบมั้ยค่ะเราเขินหัวใจเต้นแรงทั้งเรื่องล่ะเนี้ย
    #12541
    0