Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,181,294 Views

  • 16,126 Comments

  • 30,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,210

    Overall
    1,181,294

ตอนที่ 26 : อ่อยขั้นที่ 25 : อ่อยถึงเนื้อถึงตัว -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    2 ก.พ. 61

Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 25 : อ่อยถึงเนื้อถึงตัว -





        

       แต่ละคนมีการตอบสนองต่อแอลกอฮอลไม่เหมือนกัน


         บ้างก็หัวเราะ บ้างก็หลับ บ้างก็เพี้ยน บ้างก็เศร้า...


         แต่ผม...มันคือ...หื่น...


         เมื่อริมฝีปากของผมสัมผัสกับริมฝีปากของพี่นิวท์ ความรู้สึกแรกราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งไหลผ่านให้เสียววาบไปทั่วร่าง แล้วแทนที่ด้วยความรสชาติของนุ่มนวล ผสานกลิ่นหอมของพี่นิวท์ที่ชวนให้หลอมละลาย


         อืม อร่อยมากเลย อร่อยจัง ไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้เลย ผมพร่ำเพ้อในใจ


         รสชาติของพี่นิวท์ ไม่ใช่ความหวานจัดเหมือนน้ำตาล แต่เป็นความหวานที่ชวนหลงใหล แฝงไปด้วยความกลมกล่อม เสมือนหล่อรวมรสหวานทั้งหมดที่ผมชื่นชอบ ยิ่งกว่ารสหวานหอมของป็อปคอร์นคาราเมล ยิ่งกว่ารสหวานซาบซ่านของโคล่า ยิ่งกว่ารสหวานละลายของช็อคโกแลต ยิ่งกว่ารสหวานละมุนของครีมเค้ก


         เดิมทีผมปรารถนาเพียงได้ลองลิ้มรสของพี่นิวท์เพียงเล็กน้อย แต่ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลกับรสชาติของพี่นิวท์ที่ชวนให้เสพย์ติด มันทำให้ผมอยากจะครอบครองไปทั้งหมด


         ผมปล่อยให้อารมณ์ของความอยากครอบงำตัวเอง ผมกำชับแขนที่โอบคอพี่นิวท์ กดริมฝีปากลงไปอย่างหิวโหย ผมอยากได้มากกว่านี้ แค่นี้มันไม่พอ ผมขยับทั้งริมฝีปากและปลายลิ้นละเลงไปทั่ว เพื่อลิ้มรสชาติของความหวานผสานความอบอุ่น ซึ่งทำให้ผมวูบวาบไปทั้งตัว


         ผมไม่เคยจูบใครมาก่อน นี่เป็นจูบแรกของผม ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องจูบอย่างไร แต่สัญชาตญาณดิบได้ครอบครองการกระทำของผมทุกอย่าง ผมแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้นระรัว ร่างกายของผมร้อนผ่าว ประสาทสัมผัสร่างกายทุกส่วนตื่นตัว


         ดวงตาของผมยังคงหลับพริ้ม เพื่อรับสัมผัสที่เสมือนบทบรรเลงเพลงด้วยท่วงทำนองที่เชื่องช้า แม้ผมจะรู้สึกได้ว่าพี่นิวท์ยังคงยืนตัวแข็งสนิท ผมก็ยังอดจินตนาการไม่ได้ว่าพี่นิวท์เองก็คงรู้สึกแบบเดียวกับผม เพราะมันทำให้รสชาติยิ่งชวนให้ลุ่มหลงมากขึ้น


         ผมหวั่นใจอยู่ลึกๆ เพราะผมจูบพี่นิวท์โดยขืนใจก็ว่าได้ ซึ่งมันคงน่าเสียดาย หากบทเพลงที่หวานซึ้งและวาบวามนี้จำเป็นต้องหยุดกลางคัน แต่พี่นิวท์กลับยืนนิ่ง ปล่อยให้ผมจูบต่อไปอยู่แบบนั้น


         ผมเริ่มหายใจหนักหน่วงขึ้น พอพี่นิวท์ยิ่งไม่ห้าม ใจผมก็ยิ่งเร่งเร้า ผมยังอยากได้มากกว่านี้ สัมผัสเพียงอย่างเดียวมันอาจไม่เพียงพอแล้ว แขนของผมโอบรัดพี่นิวท์แน่นขึ้น รสชาติจากปากมันคงไม่เพียงพอที่จะเยียวยาความปรารถนาของผม


         ผมอยากสัมผัส อยากรับรู้ อยากเห็น...ว่าพี่นิวท์เองก็รู้สึกแบบเดียวกับผม


         แม้ลึกๆ มันจะกลัวไม่เป็นดั่งหวัง แต่ใจของผมมันกลับไม่ฟัง


         ผมปรือตาลืมเล็กน้อย ผมอยากเห็นพี่นิวท์


         พี่นิวท์กำลังหลับตาลงเช่นเดียวกัน คิ้วขมวดเล็กน้อย สีหน้าของพี่นิวท์เต็มไปด้วยความสับสน คาดไม่ถึง และอดกลั้น


         ปฏิกิริยาของพี่นิวท์ ทำให้ผมเผลอหยุดเพียงชั่ววินาที


         แต่ช่วงวินาทีสั้นๆ ของรสความวูบวาบที่แผ่วไป พี่นิวท์อาจรู้สึกได้ ทำให้พี่นิวท์ลืมตาขึ้นมองผม


         และนั่นทำให้ผมได้เห็นแววตาของพี่นิวท์ แววตาที่ผมไม่เคยได้เห็นมาก่อน


         แววตาที่เคยเปี่ยมไปด้วยอบอุ่น ใจดี บางครั้งอาจมีจริงจัง เคร่งขรึม


         แต่ ณ ตอนนี้ มันคือ...แววตาที่พยายามข่มกลั้นความปรารถนาบางอย่าง


         เราสองคนสบตากันท่ามกลางความเงียบงัน ราวกับตัวตนของผมได้ถูกหลอมละลายเข้าไปกับแววตาอันร้อนระอุของพี่นิวท์


         “อือ..” ผมเผลอร้องเบาๆ เมื่อพี่นิวท์เป็นฝ่ายประกบจูบลงมาแทน


         พี่นิวท์เบียดเสียดริมฝีปากของผมอย่างแนบแน่น เคลื่อนไหวอย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่กลับทำให้ผมเสียววูบไปทั้งร่าง ผมรู้สึกเหมือนพี่นิวท์กำลังดูดกลืนลมหายใจของผม ผมแทบหายใจไม่ทัน ทั้งมึนเบลอ เคลิ้บเคลิ้ม จนผมทรงตัวไว้ไม่อยู่ รู้สึกขาอ่อนปวกเปียกเหมือนจะล้ม


         พี่นิวท์ใช้มือประคองหลังผมไว้ ดันให้ร่างของผมแนบชิดมากขึ้น คล้ายจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง


         พี่นิวท์คลายริมฝีปากออกชั่วจังหวะ ปล่อยให้ผมได้หอบหายใจเพียงเสี้ยววินาที


         “อื้ออออ” ผมครางยาว เมื่อพี่นิวท์กดริมฝีปากจูบผมอย่างดุเดือดต่ออีกครั้ง


         คราวนี้ไม่ใช่จูบที่แนบแน่น แต่เป็นจูบของความกระหาย


         พี่นิวท์แนบจูบอย่างหนักหน่วง แทบกลืนริมฝีปากของผมไปทั้งหมด พี่นิวท์ขยับปากอย่างเชื่องช้า ดันปากผมให้เผยอออก พี่นิวท์แทรกลิ้นเข้ามาถูกสัมผัสปลายลิ้นของผม ทำให้ผมสะดุ้งเบาๆ เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั้งตัว


         “อือออ…”


         ผมร้องครางอีกครั้ง เมื่อถูกพี่นิวท์ใช้ลิ้นถูไปทั่วทุกอนูในโพรง ปลายลิ้นของผมเกร็งสนิท แต่พี่นิวท์ก็ยังคงขยับลิ้นราวสำรวจ ลิ้นของพี่นิวท์ตวัดบังคับให้ผมเล่นตามบทบรรเลงจูบอันเร้าร้อน ความรู้สึกซาบซ่านแผ่ไปทั่วร่างของผม รสชาติของจูบแปรเปลี่ยนจากความหวานชุ่มเป็นร้อนแรง


         พี่นิวท์จูบผมอย่างดูดดื่ม พี่นิวท์ใช้มืออีกข้าง สอดนิ้วเข้าใต้เรือนผมของผม ทั้งกดศรีษะให้ผมแนบชิดยิ่งขึ้น หัวใจผมเต้นเร็วแรง ลมหายใจร้อนพร่า ตอนนี้ทั้งริมฝีปากและร่างของพี่นิวท์ก็ร้อนเป็นเพลิงไม่ต่างจากผม


         “พ...พี่นิวท์...”


         อารมณ์ที่พุ่งเตลิดพาให้ผมเผลอเรียกชื่อพี่นิวท์อย่างเบาหวิว


         พี่นิวท์ที่ผมหลงรักมาตลอดห้าปี ได้แต่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ แต่วันนี้ พี่นิวท์คนที่ผมคอยพร่ำเพ้อคนนั้น บัดนี้กำลังกดจูบผมอย่างเร่าร้อน


         หากนี่เป็นความฝัน มันก็เป็นฝันที่ผมไม่อยากตื่นเลย


         ทว่าเสียงเรียกของผม ทำให้พี่นิวท์ตวัดสายตาช้อนมองผม แววตาที่ทั้งคมกริบ วาบวาม และแพรวพราว เต็มไปด้วยเสน่ห์และความเย้ายวน เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาเบื้องลึกของบุรุษเพศ


         “อ๊าาา” ผมร้องลั่น เมื่อพี่นิวท์ดันผม จนแผ่นหลังของผมแนบชิดกับกำแพงข้างประตู


         ร่างกายของผมตอบสนองต่อพี่นิวท์อย่างโหยหา ไร้ความเขินอายทั้งปวง ผมยกขาทั้งสองขึ้นก่ายเกี่ยวร่างของพี่นิวท์ ผมไม่เคยถูกสัมผัสด้วยร่างกายของพี่นิวท์อย่างแนบชิดขนาดนี้มาก่อน นั่นทำให้ผมเร่าร้อนไปทั้งตัวจนถึงช่วงล่าง


         ชายเสื้อนิสิตของผมหลุดรุ่ย แต่ผมไม่สนใจ ผมปล่อยให้พี่นิวท์เค้นจูบอย่างรุนแรงประหนึ่งสัตว์ป่าที่กำลังล่าเหยื่อ ส่วนผมก็เป็นเหยื่อที่ติดกับอยู่ในอ้อมแขนของพี่นิวท์อย่างเต็มใจ


         พี่นิวท์หอบหายใจถี่กระชั้นเป็นจังหวะเดียวกับของผม คล้ายกับความปรารถนาถูกกระตุ้น ฝ่ามือข้างหนึ่งของพี่นิวท์เคลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้า จนทำให้ผมระทวยไปหมด


         “อื้อออ...”


         ผมเผลอครางในลำคอ เมื่อถูกพี่นิวท์ลูบคลำส่วนสะโพก ผมควรจะละอายที่ปล่อยให้ผู้ชายมาสัมผัสบริเวณนั้น แต่สำหรับพี่นิวท์ ผมกลับยินยอมใช้มือบดคลึงอย่างง่ายดาย ทั้งยังครางอืออย่างถูกใจ พี่นิวท์ทำให้ผมรู้สึกเคลิบเคลิ้มเหลือเกิน


         ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองกำลังเต้นตุบๆ เฉกเช่นส่วนตรงนั้นที่เรียกร้องมากขึ้น เมื่อพี่นิวท์ใช้มืออีกข้างลูบไล้ตามต้นขาของผม ทำให้ผมเสียวซ่านไปทั่วร่าง


         ผมสะดุ้งเบาๆ เมื่อพี่นิวท์ขยับมือเข้าสอดในสาบเสื้อของผม นิ้วมือร้อนๆ ของพี่นิวท์สัมผัสกับร่างเนื้อใต้เสื้อของผม พี่นิวท์ค่อยๆ ใช้นิ้วไล้ไปตามร่างใต้เสื้อ แต่ผมได้แต่ครางเบาๆ เพราะพี่นิวท์ยังคงบดขยี้ริมฝีปาก ไม่ปล่อยให้ผมได้เปล่งเสียงมากเท่าไร


         ผมตระหนักได้แล้วว่าอารมณ์ของผมตอนนี้ มันไปไกลเกินกว่าจะที่หยุดเพียงแค่จูบ


         ถ้าไม่...


         ทันใดนั้นเอง


         กริ้งงงง!


         เสียงกดกริ่งห้องพี่นิวท์ดังขึ้น เสมือนกับน้ำเย็นๆ ที่สาดเข้าใส่อารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านทั้งของทั้งผมและพี่นิวท์


         บทบรรเลงรักอันร้อนเร่าเป็นอันหยุดชะงัก


         ผมยังคงหอบหายใจเร็วถี่ แม้พี่นิวท์จะผละริมฝีปากออกจากผมอย่างอ้อยอิ่ง แม้ผมยังไม่อยากให้หยุดเพียงเท่านี้ แต่การถูกขัดจังหวะ มันก็ทำให้อารมณ์ที่ดีดสูง ถูกฉุดให้หล่นวูบอยู่ไม่น้อย


         ผมไม่รู้ว่าสภาพผมตอนนี้เป็นอย่างไร แต่รู้สึกได้ว่าร่างกายยังคงร้อนระอุ ผมมองสภาพพี่นิวท์ ร่างสูงนั้นมีเม็ดเหงื่อประปราย แม้ความเย็นของเครื่องปรับอากาศก็ไม่อาจบรรเทาความร้อนนี้ได้


         สีหน้าพี่นิวท์เหมืือนกำลังหัวเสีย คิ้วขมวดแน่นเป็นปม แววตายังคงมีอารมณ์ติดค้างอยู่บ้าง แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยความหงุดหงิด พี่นิวท์ขยี้หัวระบายอารมณ์ จากนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดบานประตู


         “มีอะไร” พี่นิวท์พูดห้วนๆ กับคนที่อยู่ข้างนอก น้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่สบอารมณ์


         “ไอ้นิวท์ มึงรีบไปนะ พาน้องเขากลับ แต่ดันลืมกระเป๋าน้องทิ้งไว้ที่ร้าน”


         ผมไม่ได้โผล่ตัวออกไปหน้าประตู ผมยังคงยืนชิดผนัง แต่องศาของประตูมันบังผมแค่ครึ่งตัว


         แม้ผมยังไม่สร่างเมา แต่ฟังจากเสียง ผมก็จำได้ว่าเป็นพี่ภูมิ ผมรู้ว่าพี่ภูมิพักอยู่ที่หอนี้เหมือนพี่นิวท์


         “ขอบใจ เดี๋ยวกูเอาให้น้องเอง” พี่นิวท์พูดขณะรับกระเป๋ามา สีหน้ากับน้ำเสียงยังคงไม่คลายความหงุดหงิด


         “เอ้ย แล้วมึงเป็นอะไรวะ ทำไมเหงื่อซกแบบนั้น แอร์ห้องมึงเสียเหรอ” พี่ภูมิถามเหมือนเป็นห่วง


         “เอ่อ มึงไปได้แล้ว” พี่นิวท์เหมือนหงุดหงิดเกินกว่าจะคิดคำตอบ


         “อ้าว อะไรเนี่ย กูอุตส่าห์เอาของมาให้ มึงไล่กูเลยเหรอ” พี่ภูมิเอ่ยอย่างสับสน


         “ไม่มีธุระก็ไปได้แล้ว” พี่นิวท์กึ่งคุยกึ่งไล่ คงทำให้พี่ภูมิหน้าเสียไม่น้อย


         “อ่อ กูอยากจะขอโทษมึงเรื่องวันนี้ด้วยอ่ะ เป้กับแพรก็ฝากขอโทษด้วย กูสำนึกผิดจริงๆ นะ พอมึงไปแล้ว โต๊ะนี่กร่อยเลยอ่ะ แอ้มร้องไห้ พวกแพรเลยต้องนั่งปลอบแล้วพาแอ้มกลับ ทั้งกูทั้งไอ้เป้ก็เครียดโคตร กลัวมึงจะเลิกคบกับพวกกูจริงๆ”


         พี่นิวท์ยังคงมองหน้าพี่ภูมินิ่งๆ พี่ภูมิก็พูดต่อไป


         “คือจะว่าไงดีอ่ะ เรื่องนี้แพรขอร้องพวกกูเพราะแอ้มมาตื้อ แพรก็ไม่รู้เรื่องมึงกับน้องเลยนะ ส่วนพวกกูตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเลย แค่สงสัยเรื่องมึงกับน้องเฉยๆ เห็นมึงกับน้องสนิทกันมาก แต่ก็ไม่นึกว่ามึงจะจริงจังกับน้องจริงๆ พอพวกกูกลับมาย้อนคิดว่าทำอะไรลงไป ก็รู้สึกผิดมากเลยว่ะ กูไม่ทันได้นึกถึงความรู้สึกของมึงกับน้องเลย ถ้ามึงกับน้องจะโกรธกูจริงๆ กูก็ยอมรับผิด กูขอโทษจริงๆ คราวหลังพวกกูจะไม่เล่นอะไรแบบนี้แล้ว”


         พี่ภูมิพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจ พี่นิวท์ฟังแล้วเงียบไปสักพัก ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ


         “อืม ไม่เป็นไร กูเข้าใจ พวกมึงบอกจะไม่ทำอีก กูก็โอเคแล้ว ส่วนไอ้เป้กับแพรเดี๋ยวกูไปคุยเอง” พี่นิวท์ตอบ


         “อืม ขอบใจนะนิวท์” พี่ภูมิพยักหน้า สีหน้าโล่งใจลงอย่างมาก


         “น้องเขากลับบ้านไปแล้วใช่มั้ยอ่ะ น้องเขาโอเคหรือเปล่า เห้ย แล้วทำไม...”


         สายตาของพี่ภูมิบังเอิญเจ๊อะกับผมซึ่งกำลังยืนแอบอยู่พอดี เนื่องจากประตูมันปิดไม่มิด พี่ภูมิจึงสังเกตเห็นผม


         ผมเหนื่อยหอบเกินกว่าจะตอบอะไรพี่ภูมิ แต่พี่ภูมิเห็นสภาพผมแล้วถึงกับอ้าปากค้าง ตาโตจนแทบถลนออกมา


         “ไอ้นิวท์! ทำไมน้องมาอยู่นี่ แล้วทำไม เห้ย หน้าแดงตาเยิ้มแบบนั้น แถมชายเสื้อหลุดอีก” พี่ภูมิถึงกับโหวกเหวกอย่างตกใจ ก่อนจะจ้องพี่นิวท์ที่มีสภาพร้อนเหงื่อชุ่มไม่ต่างกัน


         “มึงไม่ได้ส่งน้องที่บ้านเหรอ ห…หรือว่า...มึง...กับน้อง ห...ห๊ะ!” พี่ภูมิตกใจจนหน้าซีด ส่วนพี่ินิวท์ก็ส่ายหน้าอย่างรำคาญใจ


         “หมดธุระ มึงก็ไปได้แล้ว” พี่นิวท์ว่าพลางดันพี่ภูมิออกไปแล้วปิดประตูใส่


         “เห้ย เดี๋ยว ไอ้นิวท์ สรุปมึงไม่ใช่แค่จีบน้อง แต่มึงเป็นผัวน้องไปแล้วเรอะ!” เสียงพี่ภูมิไล่หลังมา แต่สุดท้ายก็เงียบไป


         มือของพี่นิวท์ยังคงดันประตูค้างอยู่ พี่นิวท์ก้มหน้าลงพักใหญ่ ราวกับพยายามสงบสติอารมณ์ จากนั้นพี่นิวท์ก็หันมามองกับผม สีหน้าคลายความหงุดหงิดลงหลายส่วน แต่ก็ยังมีอารมณ์คุกรุ่นอยู่บ้าง


         “เดี๋ยวน้องชาไปอาบน้ำ แล้วรีบนอนพักนะครับ” พี่นิวท์บอก “พี่จะลองหาเสื้อนอนให้น้องยืมใส่ไปก่อน”


         แม้พี่นิวท์จะพูดกับผมด้วยน้ำเสียงปกติ แต่พออยู่ในห้องแค่สองคนกับพี่นิวท์ อารมณ์ของผมที่เคยถูกทำให้จมลงเพราะการขัดจังหวะ มันกลับค่อยๆ ทะยานขึ้นอีกครั้ง


         “พี่นิวท์...” เสียงผมสั่นระริก ขณะเดินเข้าไปกอดแขนพี่นิวท์


         “จูบกานอีกรอบน้า” ฤทธิ์เหล้ายังคงทำให้ผมไม่ได้สติ


         พี่นิวท์มองผมนิ่งๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อย


         “น้าาาา~” ผมวิงวอน


         รสจูบอันดุเดือดเมื่อกี้นี้ ผมอยากลิ้มลองอีกจังเลย ผมจึงทำแบบเดิม คือ ยกมือขึ้นโอบคอพี่นิวท์ แล้วเขย่งตัวขึ้น แต่คราวนี้...


         พี่นิวท์กลับยกมือขึ้นปิดปากของผมเบาๆ


         “เรายังไม่ได้ตกลงเป็นอะไรกันเนอะ น้องชาอย่าเพิ่งทำแบบนี้เลยนะ” พี่นิวท์พูดกับผมอย่างใจเย็น


         คำพูดของพี่นิวท์เหมือนเข็มแหลมคม ทิ่มลงบนหัวใจของผมซึ่งกำลังพองโต


         เจ็บ...เจ็บเหลือเกิน หัวใจผมร่ำร้อง พี่นิวท์ปฏิเสธผม ทำไมพี่นิวท์ไม่ยอมจูบกับผม


         “ทามมายอ่า” น้ำตาผมไหลเล็ดออกมาเอง “เมื่อกี้พี่นิวท์ยางจูบเลย”


         พี่นิวท์มองผมอย่างลำบากใจ ขณะยกมือขึ้นกุมหน้าผาก


         “อันนั้นพี่เผลอเอง พี่ขอโทษครับ”


         แม้ความคิดผมเข้าใจพี่นิวท์ แต่ร่างกายของผมที่ถูกควบคุมด้วยฤทธิ์เหล้ามันไม่เข้าใจ ก็เลยทำให้ปากผมไม่เข้าใจตามไปด้วย


         “ง้านก็มาเปนอะไรกันเลยยย แล้วมาจูบกานต่อออ” ปากของผมเสนอไปอย่างด้านๆ


         พี่นิวท์กลับจ้องมองผมอย่างจริงจัง


         “น้องชาครับ ไว้น้องหายเมา ค่อยมาคุยกันนะครับ”


         “ม่ายเอาอ่า จาเอาตอนเนี้ยยยย” ปากผมไม่ยอมฟัง ร่างกายผมก็ไม่ยอมเชื่อฟัง


         “อย่าดื้อสิครับ” พี่นิวท์ทำหน้าดุใส่ผม ทำให้ผมน้ำตาคลอ


         “ฮืออออ ชาอยากด้ายพี่นิวท์” ผมพูดไปสะอื้นไป ทำให้แววตาพี่นิวท์อ่อนลง


         “ไว้น้องชาพร้อม ค่อยคุยกันดีมั้ยครับ”


         แม้พี่นิวท์พูดดีกับผม แต่ผมเริ่มรู้สึกว่าฤทธิ์เหล้ามันกำลังทำให้ร่างกายผมกลับมาร้อนอีกครั้ง ยิ่งพอนึกถึงรสจูบเมื่อกี้ ผมยิ่งรู้สึก...ฮืออออ ทรมานอีกแล้ว


         “ชาทนม่ายไหวแล้ว” ผมช้อนตามองพี่นิวท์ ทำตาปริบๆ อย่างไร้สติ


         “พี่นิวท์ปล้ำชาโหน่ยยย”


         พี่นิวท์ได้ยินดังนั้น ถึงกับชะงักอึ้ง เลิกคิ้วสูงอย่างคาดไม่ถึงอยู่พักใหญ่


(ต่อจ้า)


         จากนั้นพี่นิวท์ก็ใช้มือขยี้หัวผมเบาๆ


         “อย่าไปเชิญชวนใครแบบนี้ ตอนน้องไม่มีสตินะ” พี่นิวท์ตักเตือนผม แต่ผมไม่สนใจ ก็ร่างกายผมมันพร้อมจะระเบิดอยู่แล้วนะ ฮือออ


         “ง่าาา ชาอยากกับพี่นิวท์น้า ชาอยากกก”


         พี่ินิวท์มองผมแล้วถอนหายใจ


         “น้องชาจะเสียใจภายหลังนะครับ”


         “ม่ายเสียจาย” ผมส่ายหน้ารัวๆ “ก็ชาชอบพี่นิวท์อ่า”


         พี่นิวท์คลี่ยิ้ม


         “ไว้บอกพี่ตอนไม่เมานะ”


         “อือออ” ผมเริ่มบิดตัวเพราะทนไม่ไหว


         “ชาอยากโดนพี่นิวท์เอาอ่า”


         “ไม่ได้ครับ” พี่นิวท์ปฏิเสธ


         “แต่ชาม่ายไหวแล้ว ฮือ ชาจาทำงายดี” ร่างผมมันร้อนจนสั่นไปหมดแล้ว


         พี่นิวท์มองผมอย่างเข้าใจ แต่ก็อธิบายให้ผมฟังแทน


         “อาการน้องตอนนี้เป็นผลพวงจากฤทธิ์เหล้า แต่ไม่ใช่ยาปลุกนะครับ น้องชาจัดการตัวเองนิดหน่อยก็น่าจะบรรเทาแล้วนะ”


         พี่นิวท์พูดอ้อมๆ แต่สำหรับผู้ชายวัยรุ่นทุกคนก็ย่อมเข้าใจดีว่ากำลังพูดถึงอะไร


         “ฮือออ” แต่ผมกลับยิ่งไม่ยอมฟัง


         “ง้านพี่นิวท์มาช่วยชาน้า ทามห้ายชาหน่อย”


         พี่นิวท์ทำหน้าลำบากใจชั่วขณะ แต่ก็ส่ายหน้าเบาๆ


         “ขอโทษครับ พี่คงทำให้ไม่ได้”


         “ฮือออ” คำปฏิเสธพี่นิวท์ ยิ่งทำให้ผมร้องไห้โฮทั้งที่ยังเมา


         “พี่นิวท์รังเกียจชา”


         พี่นิวท์ส่ายหน้าพลางลูบหัวผมเบาๆ


         “เปล่าครับ แต่พี่ว่าน้องจะรังเกียจพี่มากกว่า ถ้าพี่ไปทำแบบนั้นตอนน้องไม่มีสติ”


         “ฮือออ” ผมยังคงดื้อด้านยอมไม่ฟัง “พี่นิวท์โหดร้าย”


         “น้องชาทำแบบนี้กับพี่ โหดร้ายกว่านะ” พี่นิวท์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้ผมสะอึกไปชั่วขณะ


         “พี่นิวท์เป็นหมอต้องรักษาน้า ชาเปนแบบนี้ ชาม่ายสบายง่า”


         พี่นิวท์ยิ้มเฝื่อนๆ


         “ถ้าให้พี่รักษาน้องในสภาพนี้ กลัวน้องจะเจ็บหนักกว่าเดิมนะครับ”


         ผมถึงกับเถียงไม่ออก อ่อยให้โดนปล้ำไม่สำเร็จ งั้นก็ลดระดับลงหน่อยก็ได้


         “ง้านพี่นิวท์จูบหน่อย” ผมอ้อนวอน แต่พี่นิวท์กลับยิ้มฝื่นๆ


         “พอแล้วครับ ขืนมากกว่านี้ พี่จะไม่หยุดแค่จูบแล้วนะ”


         “ง้านกอดกานด้ายม้ายอ่า” ผมส่งสายตาปริบๆ


         พี่นิวท์ขมวดคิ้วนิ่วหน้าเหมือนลังเล


         “ถ้าพี่นิวท์ม่ายยอม ชาจะเมาแบบเนี้ยต่อปายยย เชอะ” ผมยื่นคำขาด ทำให้พี่นิวท์ถอนหายใจเบาๆ


         “โอเคครับ” พี่นิวท์พยักหน้าอย่างจนใจ


         “ถ้าพี่กอดให้แล้ว น้องชาต้องไปอาบน้ำและนอนพักนะ”


         “โอเครรร เย้ๆ กอดกานน้า กอดๆ” ผมอ้าแขนใส่พี่นิวท์ ซึ่งพี่นิวท์ก็ส่ายหน้ายิ้มๆ พลางบ่นพึมพำ


         “ถ้ารู้ว่าเมาแล้วจะเป็นแบบนี้ คราวหลังไม่ให้ดื่มเยอะแล้ว”


         พี่นิวท์ยกแขนขึ้นโอบไหล่ผม ส่วนผมก็โผเข้าไปซุกอกพี่นิวท์ มือทั้งสองโอบรัดแผ่นหลังของพี่นิวท์ ผมสูดลมหายใจ ได้กลิ่นพี่นิวท์อีกแล้ว ชอบจังเลย


         “ทามมายพี่นิวท์หอมจาง”


         ผมเปรยเสียงอู้อี้ ขณะหลับตาพริ้มในอ้อมกอดพี่นิวท์อย่างมีความสุข พี่นิวท์ตัวสูงจังเลย แค่พี่นิวท์โอบผม ผมก็ตกอยู่ในอ้อมอกพี่นิวท์ทั้งตัวแล้ว


         “ไปอาบน้ำสิครับ น้องชาจะได้หอมๆ” พี่นิวท์พูดกับผม


         “พี่นิวท์ช่วยอาบโหน่ย ถูชาเยอะๆ เลย” ผมอ้อนวอนอีกรอบ


         “น้องชาทำตามที่รับปากสิครับ” พี่นิวท์เอ่ยตำหนิ ทำให้ผมทำแก้มงอนตุ๊บป่อง แล้วผลักตัวเองออกจากอ้อมแขนพี่นิวท์


         “โป้งพี่นิวท์ล้าว!” ผมชูนิ้วโป้งใส่พี่นิวท์ “ชาปายอาบคนเดียวก็ด้าย”


         ทว่าแทนที่พี่นิวท์จะโกรธ พี่นิวท์กลับหัวเราะเบาๆ จากนั้นก็หยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อนอนให้ผมยืม


         “พี่ให้ยืมเสื้อพี่นะครับ อาจจะหลวมไปหน่อย แต่น่าจะใส่ได้”


         “เชอะ” ถึงผมจะสะบัดหน้าใส่ แต่ก็รับผ้าเช็ดตัวกับเสื้อแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ


         ห้องน้ำพี่นิวท์สะอาดและดูดีมาก ปูด้วยกระเบื้องสีขาวกับสลับกับน้ำตาล ฝักบัวที่อาบน้ำถูกกั้นด้วยบานกระจก แต่ที่ผมสนใจมากเป็นพิเศษ คือ อ่างล้างหน้า ซึ่งมีแปรงสีฟันและยาสีฟันของพี่นิวท์วางอยู่ในแก้ว มีทั้งมีดโกนหนวดและน้ำยาโกนหนวด พร้อมกับหวีและเจลเซ็ตผมด้วย


         ของใช้ส่วนตัวของพี่นิวท์เต็มไปหมดเลย ฤทธิ์เหล้ายิ่งทำให้ผมเบลอ


         ผมวางผ้าเช็ดตัวพาดข้างอ่างล้างหน้า แล้วเดินเซๆ ไปยังที่อาบน้ำ เห็นมีสบู่ แชมพู และครีมนวดผมของพี่นิวท์ ผมพยายามเพ่งมองเพื่อจดจำว่าพี่นิวท์ใช้ยี่ห้ออะไร เผื่อจะไปซื้อมาใช้บ้าง จะได้มีกลิ่นพี่นิวท์ติดตัว แต่ก็ไม่รู้ว่าตอนไม่ค่อยมีสติแบบนี้ สมองกลวงๆ ของผมมันจะจำอะไรได้บ้างมั้ย


         เดี๋ยว แล้วนี่ผมมาทำอะไรในห้องน้ำ ผมถามตัวเอง อ๋อ มาอาบน้ำสินะ ตัวผมคงเหม็นน่าดู


         พอจัดแจงตัวเองเสร็จ ว่าแล้วผมก็เข้าไปเปิดน้ำฝักบัว อุณหภูมิถูกตั้งมาให้อุ่นกำลังดี อารมณ์เมาของผมบรรเทาลงเล็กน้อยเพราะน้ำอุ่นสบายๆ


         เนื่องจากผมไม่ได้เตรียมอะไรมา เลยจำเป็นต้องยืมแชมพูของพี่นิวท์ใช้ แต่พอกดแชมพูออกมาแล้ว สิ่งที่ผมรู้สึกกลับไม่ใช่แชมพู แต่เป็นความรู้สึกเหมือนได้สัมผัสเส้นผมนุ่มๆ ของพี่นิวท์


         “อื้อออ กลิ่นพี่นิวท์” ผมไม่เคยสระผมด้วยความรู้สึกเคลิ้บเคลิ้มยาวนานขนาดนี้ มีความสุขเหลือเกิน เหมือนกำลังซุกจมูกสูดดมเรือนผมของพี่ินิวท์ พี่นิวท์ของโผมมม


         แต่สิ่งที่ทำให้อารมณ์ผมกลับมาพุ่งปรี๊ดอีกครั้ง คือ ตอนที่ผมกดสบู่พี่นิวท์ออกมา


         “พ....พี่นิวท์ ฮืออออ” ผมร้องครวญคราง เพราะมันคือกลิ่นเรือนร่างของพี่นิวท์ แค่ใช้สบู่กลิ่นพี่นิวท์ก็รู้สึกซาบซ่านเหลือเกิน รสสัมผัสทุกอย่างจากพี่นิวท์ที่ชวนให้วูบวาบมันหวนกลับคืน 


          แค่กลิ่นพี่นิวท์ ก็มีอิทธิพลให้ผมสุขสมเพียงไม่ถึงสิบวินาที ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเป็นพี่นิวท์จริงๆ คงไม่ใช้เวลาไม่ถึงสามวินาที น่าละอายเหลือเกิน


         “แฮ่ก แฮ่ก” ผมหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย สมองผมเริ่มอ่อนล้า ตอนนี้ความรู้สึกเดียวที่หลงเหลือคือความมึนงง ฤทธิ์เหล้ายังคงมีอยู่ แต่มันออกฤทธิคนละแบบ


         พอผมล้างตัวเองเสร็จ ก็ออกมาจากที่อาบน้ำแล้วเช็ดตัว ผมใส่เสื้อของพี่นิวท์ ซึ่งก็หลวมพอตัว แต่ก็ยังใส่ได้ เป็นเสื้อและกางเกงนอนสีเทาอ่อน ซึ่งก็มีกลิ่นพี่นิวท์เช่นกัน แต่งวดนี้มันไม่ทำให้อารมณ์ผมพลุกพล่านแล้ว แต่มันทำให้ผมอยากสูดดมไปเรื่อยๆ อย่างหลงใหล


         เมื่อผมแต่งตัวเสร็จ ก็ออกมาจากห้องน้ำ เห็นพี่นิวท์กำลังชงอะไรบางอย่างอยู่ตรงเคาน์เตอร์ส่วนครัว


         “เสร็จแล้วเหรอ” พี่นิวท์หันมาหาผม ขณะถือถ้วยน้ำร้อนๆ มาวางไว้ที่โต๊ะกินข้าว


         “ที่หอพี่มีแต่ผงขิงสำเร็จรูป พี่เลยชงให้น้องทานนะ น่าจะช่วยบรรเทาอาการเมาค้างได้ น้องตื่นมาตอนเช้าจะได้ไม่ปวดหัว”


         พี่นิวท์บอกผม ขณะที่ผมเดินมึนๆ ไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว


         “น้องดื่มไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปหยิบไดร์เป่าผมมาให้” พี่นิวท์ว่า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน


         ผมมองดูแก้วที่ใส่น้ำสีน้ำตาลอ่อน แล้วเอียงคอเล็กน้อย พี่นิวท์อุตส่าห์ชงมาให้ แม้ว่าตอนนี้ผมจะยังมึนๆ ไม่ค่อยมีสติ แต่ผมก็ยกขึ้นมาดื่ม


         ร้อน! เผ็ด! ผมบ่นในใจ แต่ก็พยายามฝืนดื่มต่อไป หวังว่ามันจะช่วยให้ผมหายจากความมึนนี้


         “น้องนั่งดื่มไปก่อนเลย ไม่ต้องรีบนะ” พี่นิวท์ออกมาพร้อมกับถือไดร์เป่าผมสีขาวมาด้วย


         ผมมองพี่นิวท์ขณะพยายามซดน้ำขิงที่รสไม่ถูกปาก พี่นิวท์เสียบปลั๊กไดร์ใกล้กับเคาน์เตอร์ จากนั้นก็เปิดไดร์เสียงกระหึ่ม แล้วใช้ไดร์เป่าผมให้กับผม


         ผมสัมผัสได้ถึงความร้อนของไดร์ และมือของพี่นิวท์ที่กำลังจับเส้นผมของผมอย่างแผ่วเบา


         ผมนั่งนิ่งทำตาปริบๆ ซดน้ำขิงไปเรื่อยๆ อย่างอ้อยอิ่ง เพราะมันทั้งร้อนและเผ็ด


         ผมกับพี่นิวท์ไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งผมดื่มน้ำขิงจนเกือบหมดถ้วย ส่วนพี่นิวท์ก็ไดร์ให้ผมจนหัวผมแห้งพอดี


         “โอเคขึ้นยังครับ” พี่นิวท์เอ่ยถาม ขณะปิดไดร์แล้วถอดปลั๊ก


         “อือ” ผมพยักหน้า “แต่ชามึนอ่า”


         “ง่วงแล้วล่ะสิ” พี่นิวท์มองผมอย่างพิจารณา “งั้นพี่พาไปห้องนอนนะครับ”


         “อื้อ” ผมครางตอบ ขณะเดินตามพี่นิวท์ไป


         ห้องนอนของพี่นิวท์แยกส่วนจากห้องนั่งเล่นและห้องครัว โทนสีของห้องเป็นสีน้ำตาลเทา ประกอบด้วยเตียงนอนไซส์ใหญ่ ตู้เสื้อผ้าที่เปิดครึ่งหนึ่ง เห็นชุดนิสิตของพี่นิวท์และเสื้อกาวน์แล็ป โต๊ะอ่านหนังสือที่จัดของเป็นระเบียบ ชั้นวางหนังสือที่มีแต่หนังสือเรียน


         ห้องของพี่นิวท์เรียบร้อยและสะอาด และที่สำคัญคืออบอวลไปด้วยกลิ่นของพี่นิวท์


         “น้องชาไปนอนเตียงพี่ได้เลยครับ” พี่นิวท์หันมาบอกกับผม ซึ่งผมก็เอียงคอ


         “แล้วพี่นิวท์ล้าาา” ผมยังคงพูดลากเสียงแปลกๆ เพราะฤทธิ์เหล้ายังไม่ซา


         “เดี๋ยวพี่ต้องไปอาบน้ำก่อน” พี่นิวท์ตอบ


         “ปายด้วยยย” ผมรีบร้องขึ้นทันที อยากไปดู เอ้ย ช่วยพี่นิวท์อาบน้ำจังเลย


         พี่นิวท์ส่ายหัวเบาๆ


         “น้องชาเมาขนาดนี้ต้องไปนอนพักแล้วนะ”


         “ง่าาาา” ผมทำหน้าบึ้ง “ง้านพี่นิวท์อาบน้ำเสร็จ ก็จามานอนด้วยช่ายม้าาา”


         “หืมมมม...” พี่นิวท์ลากเสียงยาว คิ้วขมวดอย่างหนักใจ


         “น้องชานอนเตียงพี่ไปเถอะครับ เดี๋ยวคืนนี้พี่นอนโซฟาได้ ไม่เป็นไร”


         “ไม่เอาาา ชาจานอนกับพี่นิวท์” ผมย่นปากอย่างดื้อด้าน


         “แบบนั้นเดี๋ยวเราก็ไม่ได้นอนหรอก” พี่นิวท์ทำหน้าดุใส่ผมอีกรอบ ทำให้ผมกลืนน้ำลาย


         “ง้านก็...” ผมพยายามหาทางออก ผมอยากอยู่กับพี่นิวท์นานๆ นี่นา ร่างกายมันเรียกร้องเหลือเกิน


         “พี่นิวท์กล่อมชานอนก่อนด้ายม้าย” ผมเอ่ยถาม พี่นิวท์ทำหน้าสงสัย


         “กล่อมยังไงครับ”


         “ก็...ก็...” ผมพยายามครุ่นคิด


         “นอนกอดชาโหน่ยน้า จนกว่าชาจาหลับ”


         พี่นิวท์ท่าทางหนักใจ


         “ยากไปนะ”


         “ม่ายเห็นยากเบย” แค่นอนกอดกัน ยากตรงไหนอ่ะ ใบชาไม่เข้าใจ


         “ยากตรงที่พี่คงไม่จบแค่กอด” พี่นิวท์ยกมือกุมหน้า


         “ง่าาา...” ใบชาไม่เข้าใจ ทำไมแค่นอนกอดมันยุ่งยากจัง


         “ง้าน...ลูบหัวก็ด้าย ลูบหัวววว” ผมทำตาปริบๆ ใส่พี่นิวท์อีกแล้ว


         พี่นิวท์ยิ้มบางๆ ท้ายที่สุดก็ยอมพยักหน้าให้ผม


         “เย้!” ผมดีใจมาก ก็เลยพุ่งตัวกระโดดใส่ที่นอนของพี่นิวท์ ว้าวว นุ่มจัง กลิ่นก็หอม กลิ่นพี่นิวท์ด้วย พี่นิวท์เคยนอนตรงนี้ทุกคืนเลยสินะ ใบชาฟินที่สุดเลย


         สบายจัง ผมซุกตัวในผ้าห่ม แล้วหันไปมองพี่นิวท์ตาแป๋ว


         “ลูบหัวเร็วๆ จิ” ผมเอ่ยเร่ง


         “ครับๆ” พี่นิวท์กลั้วหัวเราะขณะนั่งลงอีกฝั่ง พี่นิวท์มองผมด้วยสายตาอ่อนโยน แบบที่ผมเห็นแล้วต้องกะพริบตาถี่ๆ อยู่หลายคน


         “ฝันดีนะครับน้องชา” พี่นิวท์กระซิบบอกผม แล้วก็ใช้ฝ่ามือลูบหัวผมเบาๆ


         “ฮื้อออ” ผมรู้สึกสบายจังเลย ได้นอนที่นอนของพี่นิวท์ มีกลิ่นหอมๆ ของพี่นิวท์เต็มไปหมด และยังมีพี่นิวท์ลูบหัวออยู่ข้างๆ


         ถ้าผมจะหลับฝัน ผมคงฝันว่ากำลังนอนอยู่บนปุยเมฆ บนตักของเทวดาพี่นิวท์ซึ่งกำลังลูบหัวเพื่อกล่อมนอน


         ผมหลับตาลงอย่างมีความสุข ผมพูดกับพี่นิวท์อย่างแผ่วเบา


         “เมื่อกี้ตอนอยู่ในห้องน้ำ ชาจัดการตัวเองเสร็จล้าว น้ำชาออกเยอะมากเบย”


         “อืม” เสียงพี่นิวท์ขานตอบ


         “ก็กลิ่นพี่นิวท์เต็มปายหมด ชาเผลอคิดว่าพี่นิวท์ใช้มือช่วยชาด้วยล้า”


         “อืม” พี่นิวท์ยังคงรับสั้นๆ


         “พอคิดแบบน้าน ชารูดแค่สิบครั้งก็เสร็จแล้วอ่า งืออ อายจังเลย”


         “ครับ”


         พี่นิวท์ตอบอยู่แค่นั้น ทำให้ผมปรือตามองพี่นิวท์ แม้จะมองไม่ชัดเพราะผมถอดแว่นออกแล้ว แต่ปากของผมก็ยังโวยวายต่อไปได้


         “พี่นิวท์ม่ายสนจายชา พี่นิวท์ม่ายฟังที่ชาพูด ชางอนล้าว เชอะ”


         “หือ?” พี่นิวท์มองผม น้ำเสียงดูสับสน “พี่ฟังอยู่ครับ”


         “ก็ชาต้องช่วยคนเดียว เพราะพี่นิวท์ม่ายยอมช่วยชา พอชาเล่า พี่นิวท์ก็ยางไม่รู้สึกอาราย ฮึก”


         ผมพูดไปสะอื้นไป ทำให้ผมได้ยินเสียงพี่นิวท์ผ่อนลมหายใจ


         “รู้สึกสิครับ” พี่นิวท์เอ่ยเบาๆ


         “รู้สึกตรงหนายยย”


         “รู้สึกว่า...”


         น้ำเสียงพี่นิวท์เหมือนจนใจ


         “พี่คงจะต้องทำแบบเดียวกับเรา”


         หือออ ทำแบบเดียวกันเหรอ ผมฟังแล้วสับสน พี่นิวท์ตั้งใจจะบอกอะไรหว่า


         แต่สมองตอนนี้มันมึนไปหมดเลย ผมง่วงแล้วล่ะ ที่นอนนุ่มๆ กับฝ่ามืออุ่นๆ ที่ลูบไปมาบนหัวผม มันทำให้ผมเข้าสู่ห้วงภวังค์ของการหลับใหลอย่างง่ายดาย


         ความคิดสุดท้ายก่อนที่ผมจะหลับฝันดี นั่นก็คือ


         ถ้ากูตื่นมา กูจะช็อคมั้ยวะ...


-



Writer's Talk


สำนักพิมพ์มีความประสงค์ให้ลบเนื้อหาออกตั้งแต่ตอนที่ 25 เป็นต้นไป

ทุกอย่างนี้เป็นไปตามกฎของสนพ.  อยากขอความเห็นใจให้เข้ากันตรงนะคะ 

ต้องขออภัยในความไม่สะดวกทุกประการค่ะ TT

ทั้งนี้สำหรับเนื้อหา คู่ #ภูมิต้น ไม่ได้เป็นลิขสิทธิ์ของสนพ. ยังเปิดให้อ่านอยู่นะคะ

ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>คลิก<<

ส่วนเรื่อง #นิวท์ชา สามารถติดตามเนื้อหาฉบับเต็มได้ในรูปเล่มและ E-book 

ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>คลิก<<


เนื้อหาที่ลงในเด็กดีมีการปรับเพื่อความเหมาะสมจากต้นฉบับเล็กน้อย (นิดหน่อยจริงๆ) จ้า

กรี๊ดดดดด น้องใบชาลูกเมาแล้วไปบอกพี่นิวท์ซะหมดเปลือกแบบนั้นได้งายยย ม่ายนะลูกแม่ หมดกัน 555555

ว่าแต่ #พี่นิวท์อ่อยกว่า  นี่ต้องใช้ตบะเบอร์ไหน ถึงสามารถต้านทาน  #ใบชาสายอ่อย เวอร์ชั่นเมาได้ขนาดนี้ ฮ่า

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตาม ขอบคุณทุกคอมเมนท์นะคะ ดีใจมากมายที่ชอบเรื่องนี้ > < รักผู้อ่านทุกท่านที่สุดเลย

ขอบคุณที่ช่วยกันเสี้ยมให้นุ้งชาได้ผัว(?)เร็วๆ นะคะ แถมเสี้ยมให้เป็นแนวอ่อยจูบ(?) เลยทีเดียว ฮ่าาา เรื่องรวมเล่ม ถ้ามีกำหนดการจะแจ้งให้ทราบแน่นอนค่ะ ขอบคุณที่สนใจกันน้าาาา //กอดดดดด


อ่านชื่อพี่นิวท์ผิดมาทั้งเรื่องเลย 

ตอบ ไม่เป็นไรจ้าาา ฮ่า จริงๆ ชื่อพี่นิวท์เป็นภาษาอังกฤษเนอะ จะแอคเซ่น(?)ยังไงก็ได้จ้า ลงเสียง ท เยอะๆ เลยก็ได้ แต่ถ้าอ่านสำเนียงไทย มันก็กลายเป็น 'นิว' แทน ฮ่า


ถ้าพี่นิวท์ไม่ยอมทำอะไรใบชา จะตั้งฉายาว่าพี่นิวท์ร้อยตอนแล้วนะ

ตอบ เดี๋ยว...เรื่องนี้มีไม่ถึง 100 ตอน เอาแค่ 50 ตอนก็พอ //หาาา 555555+ เขาจะได้กันมั้ย เดี๋ยวก็ได้ แต่ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบร้อน 555555555


คนเขียนเอาคาร์แรกเตอร์ใบชาจากตัวเองใช่มั้ย

ตอบ เย้ยยยยย เราไม่หื่นขั้นนั้นนนน 55555555555 แต่ตอนแต่งก็มีแอบมโนเป็นใบชาบ้าง เพื่อที่จะได้เข้าใจความรู้สึกของลูกชาย เวลาใบชาถูกอ่อยก็จะได้รู้ว่าจะต้องให้พี่นิวท์อ่อยยังไงน้องชาถึงจะเขิน > < ถ้าผู้อ่านเขินตามด้วยเราก็ดีใจน้าาา เราพวกเดียวกัน(?) //หืมมม


ถ้ามีคำถามหรือข้อสงสัยอะไรก็เมนท์มาได้เลยนะคะ จะมาตอบรวมๆ ในตอนถัดไปจ้า

แต่คำถามที่เป็นการสปอยล์เรื่องจนเกินไป เราก็ขอทิ้งไว้เป็นปริศนาน้า ^^ ขอบคุณมากๆ เลยจ้า


--------------------------------------------------


เราเข้าไปเช็คแท็คทวิตเตอร์อยู่เรื่อยๆ นะคะ ถ้ามีแฮชแท็ก

 #ใบชาสายอ่อย #พี่นิวท์อ่อยกว่า

เราก็จะกด like และ retweet ให้ทุกคนน้า ขอบคุณมากๆ เลยจ้า

ไอดีเรา @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า


ส่วนถ้าเรามีอะไรอัพเดท ติดตามในเพจจะเร็วและสะดวกที่สุดจ้า

นุ้งชาเป็นแอดมินด้วยจ้า 5555 มีอะไรก็แวะไปคุยกับใบชาได้นะคะ ^^


รักผู้อ่านจ้า

EarthLok

ล.โลกลัลล้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

476 ความคิดเห็น

  1. #16064 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 13:33
    ฮือออ เสียใจ มาไม่ทัน อดเลย
    #16064
    0
  2. #16044 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:01
    ชาาา หนูอยากกินเหบ้าอีกต่อไปนะลูก แม่อายแทนนน
    #16044
    0
  3. #16032 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 02:20
    ฮือ มาไม่ทันน
    #16032
    0
  4. #16003 HoyoulPNK (@Pangza2001) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 14:35
    -เอ้ย555
    #16003
    0
  5. #15996 Thanayut14 (@Thanayut14) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 04:04
    น้องพูดทุกอย่างเลย
    #15996
    0
  6. #15883 แหวน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:14
    งานนี้มีช๊อคตาตั้งแน่น้องชาเอ้ยยยยย
    #15883
    0
  7. #15821 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 23:13
    ละมุนมากง่าาาาาา ตอนนี้~~~~

    ภูมิอย่างเปลี่ยนอาชีพเป็นช่างขัดสินะ ! -*-

    ช็อคค่ะ ช็อคแน่นอน ช็อคล้านเปอร์เซ็นต์ แต่ไม่เป็นไร มี-ู่เนอะะะะ~
    #15821
    0
  8. #15718 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 02:29
    ยิ่งกว่าช็อคอะลูก

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #15718
    0
  9. #15611 kawjawconan (@kawjawconan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:53
    โอ้ยยย อยากจะบอกว่าประทับใจตอนจูบมากกอะ คือรต.อธิบายได้แบบมันดูreal ดูจริง แบบบ โอ้ยยยย ฟินนน เลือดหมดตัวค่าาาาาาาา
    #15611
    0
  10. #15599 uner27 (@ZeneiiYuY) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 10:56
    โคตรหลุดเลยชาเอ้ยยย หายเมาจะเป็นไงเนี่ย5555
    #15599
    0
  11. #15573 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:20
    น้องชาสายอ่อย
    #15573
    0
  12. #15454 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 07:54
    ใบชาหนูบอกพี่เขาหมดเลยลูก ตื่นมาหนูจะอายพี่เขาไหมเฮ้อแม่ไม่อยากคิด
    #15454
    0
  13. #15413 Luz_2 (@Luz_2) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:00
    อะเฮือกก!!=[]=ทำไมฟินแปลกๆอ่ะ55
    #15413
    0
  14. #15375 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 12:38
    หนูชา จะน่ารักไหมไหน ขอเอามาเลี้นงหน่อยได้ไหม 555
    #15375
    0
  15. #15333 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 02:41
    ตื่นมาก็ต่อจากเมื่อคืนเลย สติมาแล้วลูกกก อยากได้เค้ามาทั้งชีวิต5555555555 เชียร์ๆๆๆ สาระภาพได้แล้ว พี่นิวรออยู่
    #15333
    0
  16. #15135 ภัทริณา (@pearlookmoo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 08:12
    เป็นแก๊งเพื่อนที่น่ารำคาญที่สุด
    #15135
    0
  17. #14772 วารีสวรรค์ ^-^ (@caopga) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 11:08
    ชอบบบบบบบบ
    #14772
    0
  18. #14386 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 09:34
    โอ๊ยยยย เมาแล้วขี้อ้อนขี้อ่อยเว่ออออออ
    #14386
    0
  19. #14333 Rimini (@tomkamcham) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:57
    ฤกษ์เมาพาคนฟินจริงๆคะ>\\\\<
    #14333
    0
  20. #13905 zhll (@wimolnut) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 08:21
    อิพี่ภูมิตัวขัดที่แท้ทรู ว้อยยย555
    #13905
    0
  21. #13508 Ann Healy (@2annan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 12:01
    อ๊ากกกกกกกกก
    #13508
    0
  22. #13248 sofia2629 (@sofia2629) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 13:51
    คนอ่าน
    ไม่
    ไหว
    เเล้ว
    >< 5555
    เขินหนักมากกกกก กรี๊ดดดดด
    #13248
    0
  23. #12970 seethetime2guys (@seethetime2guys) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 02:40
    ขอสาปพี่ภูมิได้ปะ --- เเรดกว่านี้มีอีกมั้ยชาลูก ร่างเมากับร่างปกติต่างกันชิหัย555
    #12970
    0
  24. #12842 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 00:15
    เป็นคำถามที่เราอยากจะถามชาเหมือนกัน หมดแล้ว สารภาพออกไปหมดแล้ว ทั้งชอบพี่เขา อยากกอด อยากกิน อยากนู่นนี่นั่น บอกพี่เขาหมดเลย โอ๊ยยยยย อายแทนเลยตอนชาพูด เดี๋ยวรอดูตอนตื่น 555//อ่อ...ที่แท้ก็ทำเพราะแอ้มตื๊อ และก็ดูความสัมพันธ์ของพี่นิวกับชาด้วย แต่มันก็แรงอยู่ดีนะ แต่เปิดอกคุยกัน ยอมขอโทษกันตรงๆก็คงไม่เป็นไร
    #12842
    0
  25. #12835 Little-$T@R (@frozennw) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 21:16
    ...วิญญาณออกจากร่างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ
    เพราะตอนนี้ร่างละลายลงไปกองที่พื้นแล้วว
    #12835
    0