Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,181,309 Views

  • 16,126 Comments

  • 30,325 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,225

    Overall
    1,181,309

ตอนที่ 4 : อ่อยขั้นที่ 3 : ติวเตอร์หล่อไปส่งด้วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    27 ก.พ. 60

Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 3 : ติวเตอร์หล่อไปส่งด้วย -



(เครดิตภาพจากเว็บ NASA)

 

 

       CH@rL!e : กรี๊ดดดด กูโทรหาพี่นิวท์แล้ว! พี่นิวท์บอกฝันดีกูด้วย! พี่นิวท์ยอมให้กูฝันถึงด้วย!


         CH@rL!e : อ้ากก กูเขิน กูอยากมุดตัวตายอยู่ในหมอน


         CH@rL!e : $%#$%#@%&@@#$@


         CH@rL!e : %$%^&&#@$%&*(^$$%&()%$$


         พอผมกินข้าวเสร็จก็กลับมาเช็คไลน์ มันก็ตอบมาพอดี


         กูในอนาคต : อะไรของมึง กูไม่อยู่แปบเดียว มึงพูดภาษาคนไม่เป็นเลยเหรอวะ


         CH@rL!e : มึงหายไปไหนมา แทนที่จะช่วยกูระบายความเขิน


         กูในอนาคต : อนาคตกูก็ไม่ได้ว่างเหมือนชีวิตเด็กมหาลัยนะครัช กูก็ต้องทำงานสิวะ


         CH@rL!e : เลี้ยงเมียอ่าเหรอ โห้ย อิจฉา กูอยากมีเมียมั่ง


         กูในอนาคต : แต่ตอนนี้มึงอยากมีผัว


         CH@rL!e : อะรายยย


         กูในอนาคต : อยากเป็นเมียพี่นิวท์ก็รีบๆ เสนอตัว อย่ามัวแต่เขิน


         CH@rL!e : เชี่ย พี่เขาจะถีบกูน่ะสิ


         กูในอนาคต : จะปล้ำมึงแทนต่างหาก


         ว้ากกก ทำไมผมในอนาคตมันชอบพูดให้ผมเสี้ยนแบบนี้


         CH@rL!e : ไอ้บ้า กูมีอะไรดีให้พี่เขาอยากปล้ำวะ


         กูในอนาคต : ตอนพี่เขาจะปล้ำมึง มึงก็ถามเขาแล้วกัน


         CH@rL!e : มึงงง ทำไมมึงหื่นแบบนี้


         จะมีโอกาสได้ถามเหรอ เพราะตอนโดนปล้ำ ผมคงครางอย่างเดียว


         ใช่หราาา โอ้ย ทำไมกูหื่นว้า แถมจิ้นเป็นฝ่ายโดนพี่นิวท์เอาด้วย ม่ายยยย


         จะว่าไป จู่ๆ ผมก็นึกขึ้นมาได้ ผมจำได้ว่าผมในอนาคตบอกไว้ว่าพอจบมหาลัย ผมก็จะแต่งงานสินะ แถมผมเลิกชอบพี่นิวท์ด้วย ผมคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจแหะ ผมเนี่ยนะจะเลิกชอบพี่นิวท์ ขนาดตอนผมอยู่ม.6 แล้วพี่เขาอยู่ปีหนึ่ง นานๆ จะได้เจอพี่นิวท์ที ผมก็ยังชอบพี่เขาอยู่เลย


         CH@rL!e : เอ่อ นี่กูถามหน่อยสิ มึงเคยบอกว่ากูจะเลิกชอบพี่นิวท์งั้นเหรอ


         CH@rL!e : หล่อ เก่ง เท่ นิสัยดีอย่างพี่นิวท์น่ะเหรอ กูจะเลิกชอบ มันเกิดอะไรขึ้นเหรอวะ


         กูในอนาคต : เอาจริงๆ พี่เขาก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่มึงคิดหรอกนะ


         กูในอนาคต : ลึกๆ แล้วพี่เขาก็ไม่ได้แสนดีอบอุ่นแบบที่มึงเห็นไปซะทุกอย่าง มีมุมเห็นแก่ตัวด้วย อารมณ์ร้อน แถมยังขี้หงุดหงิดอีกต่างหาก


         ผมพยายามนึกตามที่ผมในอนาคตบอก พี่นิวท์นี่นะไม่ใจดี เห็นแก่ตัว อารมณ์ร้อน แถมขี้หงุดหงิด ดูยังไงก็ไม่ใช่คาร์แรกเตอร์พี่นิวท์ที่ผมเคยเห็นเลยนี่นา


         CH@rL!e : โห้ นี่กูในอนาคตสอดแนมจนรู้ดาร์กไซด์พี่เขาหมดแล้วเหรอ


         กูในอนาคต : กูรู้อีกเยอะ แต่บางอย่างกูก็บอกไม่ได้ มึงต้องไปค้นหาด้วยตัวเอง


         CH@rL!e : อะฮะ เพราะแบบนี้กูถึงเลิกชอบพี่นิวท์เหรอ


         คำถามนี้ทำให้ผมในอนาคตถึงกับเงียบไปพักใหญ่


         กูในอนาคต : คงงั้นมั้ง


         มันตอบกลับมาสั้นๆ ทำให้ผมยังค้างคาใจ


         CH@rL!e : เห้ย แต่กูไม่เข้าใจวะ ในเมื่อมึงบอกว่าพี่เขาไม่ได้มีดี มึงเลิกชอบพี่เขาแล้ว แล้วมึงจะกูมาอ่อยพี่เขาทำไมวะ


         มันเงียบไปอีกนาน แล้วก็ตอบกลับมาสั้นๆ อีกครั้ง


         กูในอนาคต : กูไม่อยากเสียใจภายหลัง


         ผมพยายามเข้าใจผมในอนาคต มันคงเป็นความรู้สึกผิดเสียดายลึกๆ ในใจล่ะมั้ง ที่ในอดีตได้แต่แอบชอบ แต่ไม่กล้าทำอะไรเลย


         CH@rL!e : อ่อ จะว่าไปกูจะถามนานแล้ว มึงเป็นอนาคต แล้วมึงติดต่อกูได้ไงวะ เวลามันน่าจะคนจะช่วงกันไม่ใช่เหรอ มึงเล่นไทม์แมชชีนแบบในหนังเหรอวะ


         กูในอนาคต : อันนี้ล่ะที่กูบอกมึงไม่ได้ มันเป็นความลับระดับโลก เอาเป็นว่ากูพิเศษกว่าใครแล้วกัน


         CH@rL!e : เชี่ย กูอัจฉริยะถึงขั้นนั้นเลยเหรอวะ


         กูในอนาคต : มึงก็อย่าดูถูกตัวเองสิ


         CH@rL!e : เจ๋งว่ะ แล้วไม่มีใครรู้เหรอวะว่ามึงติดต่อกู


         กูในอนาคต : ยังไม่มีนะ แต่กูก็ต้องระวังอยู่ กฎข้อห้ามสำคัญเลยคือ ส่งข้อความได้อย่างเดียว มึงห้ามโทรไลน์หากู ไม่งั้นสัญญาณจะเสียสมดุล แล้วกูจะติดต่อมึงไม่ได้อีก


         CH@rL!e : เชี่ย กูไม่โทรอยู่ละ ไม่อยากเห็นความขี้เหร่ของตัวเองในอนาคตหรอกแม่ง


         กูในอนาคต : มึงรู้ได้ไงว่ามึงจะขี้เหร่


         CH@rL!e : ทุกวันนี้กูก็ขี้เหร่พอละ กูถึงอยากได้แฟนหล่อ อิอิ


         กูในอนาคต : งั้นมึงก็รีบอ่อยเข้า อย่ามัวแต่เล่นตัว


         CH@rL!e : เออ กูรู้


         จะว่าไปมันเป็นอนาคตนี่นา มันยังเคยบอกเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นกับผมเลย อย่างเช่นที่พี่นิวท์ลืมสมุดเลคเชอร์ แล้วเรื่องอื่นมันจะรู้มั้ยนะ


         CH@rL!e : เอ่อ กูอยากถามเรื่องอนาคตวะ


         กูในอนาคต : ถามว่า?


         CH@rL!e : ในอีกสิบห้าปีข้างหน้า ใครเป็นประธานาธิบดีสหรัฐวะ แล้วน้ำจะท่วมกรุงเทพจริงเปล่า ไอโฟนในยุคมึงรุ่นอะไรแล้วอ่ะ อ้อ แล้วโคนันแม่งจบยังวะ


         กูในอนาคต : มึงนี่ กูบอกทุกอย่างไม่ได้เว้ย


         CH@rL!e : อ้าว ก็มึงเป็นอนาคตนี่หว่า


         กูในอนาคต : มันผิดกฎ เอาเป็นว่ากูติดต่อมึงมาแค่เรื่องพี่นิวท์ เฉพาะเรื่องพี่นิวท์ที่กูตอบได้ กับเรื่องทั่วไปที่เกี่ยวกับมึง


         CH@rL!e : โห้ย เซ็งเลยอ่ะ แล้วอะไรเกี่ยวกับพี่นิวท์ที่มึงบอกกูได้บ้างวะ


         กูในอนาคต : ก็ที่พี่เขาชอบมึงไง


         CH@rL!e : มึงแม่งงงง อ้ากกก #$%@@#%^# อย่างอื่นดิเว้ย


         กูในอนาคต : ปีนี้พี่นิวท์ก็จะสอบได้ที่หนึ่ง เกรด 4.00 เหมือนเดิม


         CH@rL!e : โห้ย เรื่องนี้ไม่ต้องมีมึง กูก็รู้อยู่ละ


         อนาคตที่ผมอยากรู้และมันตอบได้เหรอ ผมครุ่นคิด ก็มีอยู่เรื่องนึงที่ผมอยากรู้เหมือนกัน


         CH@rL!e : แล้วเมียกูในอนาคตเป็นใครวะ หน้าตาเป็นไง ส่งรูปมาให้ดูได้ปะ


         กูในอนาคต : ไม่ได้


         CH@rL!e : โห้ย อะไรอ่ะ ไหนบอกว่าเกี่ยวกับกูมึงก็บอกได้ไง


         กูในอนาคต : ถ้ากูบอก มึงจะยังชอบพี่นิวท์อยู่ปะล่ะ


         พอผมได้ยินมันพูดแบบนั้นก็อึ้งไป ใครวะ ถึงขนาดมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผมกับพี่นิวท์เลย


         กูในอนาคต : แต่เดี๋ยวมึงก็คงได้รู้ล่ะ ไม่เกินปีนี้หรอก


         อนาคตดันทิ้งข้อความปริศนาที่ทำให้ผมเคลือบแคลง เห้ย อย่าพูดให้ผมระแวงแบบนี้สิ


         ผมมีพี่นิวท์อยู่นะ ผมทิ้งพี่นิวท์ไปหาใครไม่ด้ายยย


         ถุย พี่เขาเป็นอะไรกับมึงหรือยัง ไอ้ชาเอ้ย




 

       ผมแทบจะนับวันเวลาให้ถึงวันเสาร์ไวๆ เพราะผมอยากเจอพี่นิวท์แทบขาดใจ ส่วนวันอื่นผมไม่กล้าไปแอบส่องพี่นิวท์ เพราะตอนนี้พี่นิวท์รู้จักผมแล้ว ขืนผมไปโผล่ที่นั้น พี่นิวท์ก็คงงงว่าทำไมถึงหลงทางมาอีก ผมจึงได้แต่พร่ำเพ้อคนเดียว


         เพราะความละเมอเพ้อ จึงทำให้วันเสาร์ผมตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะตื่นเต้นจนนอนต่อไม่หลับ


         CH@rL!e : มึง กูตื่นเต้น กูจะแต่งชุดอะไรไปดีว้า


         กูในอนาคต : ไปติว ไม่ได้ไปเดทนะ


         CH@rL!e : โอ้ย ไปติวแต่ไปอ่อยด้วยไง


         กูในอนาคต : แต่งแบบที่มึงชอบไปนั่นล่ะ


         CH@rL!e : แบบที่กูชอบเหรอ ยืมกระโปรงแม่มาใส่ได้ปะ


         ผมแกล้งมันไปอย่างนั้นล่ะ เอาจริงๆ ผมไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นหรอก ถึงผมจะชอบผู้ชายอย่างพี่นิวท์ แต่ผมก็แค่ชอบพี่นิวท์ ผมไม่ได้อยากเป็นผู้หญิงจริงๆ หรืออยากชอบผู้ชายคนอื่น


         กูในอนาคต : ได้นะ แต่ระวังโดนพี่เขาจับปล้ำ


         CH@rL!e : สัส


         กูในอนาคตเสือกรับมุกตัวเองเฉย


         ผมก็ไม่รู้จะเลือกชุดอะไร เพราะชุดหล่อๆ มันไม่ค่อยมีหรอกนะ ผมจึงเลือกกางเกงยีนส์ตัวที่ใหม่ที่สุดเสื้อยืดตัวที่เพิ่งซื้อ และรองเท้าผ้าใบที่สะอาดที่สุด


         แหม แต่คิดไปคิดมา ถ้าใส่กระโปรงแล้วโดนพี่นิวท์ปล้ำจริง ก็น่าลอง


         เชี่ยแล้วไอ้ชา มึงไปไกลล่ะ




        

         ผมมาถึงคณะแพทย์ก่อนเวลาติวประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะวันนี้รถไฟฟ้าไม่แน่น เลยทำให้ถึงก่อนเวลาไปหน่อย แต่ดูเหมือนผมจะไม่ได้มาถึงคนแรกแหะ มีเด็กม.ปลายหน้าตาเนิร์ดๆ หลายคนนั่งเรียงกันเป็นตับ ว่างหน่อยไม่ได้ ต้องเปิดหนังสือเรียนอ่านไปด้วยราวกับเป็นหนังสือการ์ตูนอ่านเล่น โห้ น้องขยันมากจนพี่อายเลยครับ


         “สวัสดีครับ มาติวหมอกับพี่นิวท์เหมือนกันใช่มั้ยครับ” ผมเอ่ยทักทายน้องพวกนั้นตามมารยาท ทำให้น้องๆ เงยหน้าขึ้นจากหนังสือ มองผมผ่านแว่นด้วยสายตาเคร่งขรึม


         “พี่อยู่มหาลัยแล้ว มาติวทำไม”


         อ้าว ทำไมน้องถามตรงอย่างนี้ล่ะ แต่เดี๋ยวนะ แล้วน้องมันรู้ได้ไงว่าผมอยู่มหาลัย อุตส่าห์เลือกชุดที่ใส่แล้วเนียนๆ กับเด็กม.ปลายแล้วนะ


         “เห้ย พี่ไม่ได้อยู่มหาลัย” ผมลองเนียนแถไป แต่ไม่มีน้องคนไหนเชื่อเลยสักคน


         “หน้าพี่แก่ขนาดนี้ ใครจะไปเชื่อ”


         โอ้ย ผมจุกเลยครับ เห้ย ผมไม่ได้แก่ขนาดน้าน ไม่จริงงง


         “ว่าแต่ตอนนี้พี่เรียนคณะอะไร มหาลัยไหน” จู่ๆ ก็น้องคนหนึ่งถาม


         “เอ่อ พี่เรียนที่นี่ล่ะครับ” ผมตอบยิ้มๆ


         “คณะอะไร” น้องมันถามต่อ เอ่อ เป็นไก่เหรอน้อง ถามจิกจริงนะ


         “เอ่อ คือ...” เอาจริงๆ ผมไม่ค่อยชอบตอบเวลาคนถามว่าผมเรียนคณะอะไร เพราะเกือบทุกคนมักจะไม่รู้จัก หรือไม่ก็ถามต่อยาวเหยียดว่าคืออะไร เรียนอะไร เรียนไปทำไม จบแล้วทำอะไรได้


         ซึ่งเอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ...


         “คณะโภชนาการครับ” ผมตอบเสียงเบาหวิว


         “ที่นี่มีคณะนี้ด้วยเหรอ” น้องหันไปถามกันเอง นั่นไงกูว่าละ


         “มีสิ แต่เป็นคณะที่เพิ่งเปิดมาสี่ปี คะแนนต่ำมาก เข้าเรียนง่ายมาก แต่ไม่รู้จบมาทำไรได้ เลยไม่ค่อยมีคนเลือก”


         โอ้ย เล่นเอาผมจุกอีกรอบ


         “แต่มหาลัยนี้เป็นมหาลัยมีชื่อด้านวิชาการ มีคณะคะแนนต่ำด้วยเหรอ” น้องๆ หันไปคุยกันเองจนผมเหมือนเป็นคนวงนอก แต่บทสนทนานี่ช่างเหน็บแนมผมจริงจัง


         “ฉันอยากเข้าคณะแพทย์ของที่นี่ เพราะคะแนนสูงที่สุด” น้องคนนึงเอ่ย “นอกจากสายวิชาการ สายดนตรีที่นี่ก็เด่น พี่สาวฉันก็เรียนอยู่คณะดุริยางคศิลป์ของที่นี่ ใครเข้าได้คือเก่งมาก แน่นอนว่าพี่ฉันเก่ง”


         น้องๆ พยักหน้ากันเอง ซึ่งผมก็พยักหน้าด้วยอีกคน ใช่แล้ว ถ้าเป็นด้านศิลป์ คณะดนตรีของมหาลัยนี้คือเข้ายากมาก แต่ถ้าเป็นด้านวิทย์คณะแพทย์คือดังที่สุด (และมีคนหล่อสุดเช่นกัน อร๊าย)


         “จริงๆ แล้วพวกทันตะ สัตวะ เภสัช วิทยา วิศวะของที่นี่ก็มีคนอยากเข้าเยอะ ฉันกะว่าจะสอบสำรองไว้ในกรณีไม่ติดหมอ”


         น้องๆ ก็พยักหน้ากันอีกรอบ แต่คราวนี้ผมกลับส่ายหน้าเบาๆ อย่างพวกน้องถ้าไม่ติดหมอ ปีหน้าพวกน้องก็สอบหมอใหม่อยู่ดีหรือเปล่า น้องจะมาเลือกแย่งที่ชาวบ้านทำไมครับบบ


         “บัญชี นิเทศ อักษร นิติ สถาปัตย์ ครุของที่นี่ก็ถือว่าอันดับสวย ถึงไม่ใช่ที่สุด แต่คะแนนก็ไม่น่าเกลียด แต่ฉันไม่สนใจเรียนคณะของสายศิลป์”


         “แต่คณะโภชนาการคือแย่ที่สุดแล้ว ฟู้ดไซน์ก็ไม่ใช่ คหกรรมก็ไม่เชิง ไม่รู้จะมีทำไม จะโดนยุบเมื่อไหร่ก็ไม่รู้”


         “อ้าว” ไหงวกมาด่าคณะผมซะงั้น ผมนี่อายจนตัวลีบแล้วลีบอีก


         คือ ว่าไงดีล่ะ ผมมันโง่ก็จริงนะ แต่ตอนสอบเข้าผมก็ตั้งใจเต็มที่ ซึ่งคะแนนผมก็พอจะเข้าคณะโอเคในมหาลัยธรรมดาได้อยู่นะ แต่พี่นิวท์ดันติดมหาลัยระดับท็อปเทพอย่างที่นี่ ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นน่ะสิ เพราะคะแนนผมก็มีปัญญาเข้าได้แค่คณะนี้ล่ะครับ โฮกกกก


         อยากส่องพี่นิวท์เลยต้องลงทุน งื้อออ


         โอ้ แค่นึกถึง สุดหล่อของผม (ของมึงตอนไหน) ก็มา


         “สวัสดีครับน้องๆ โห้ มาถึงกันก่อนพี่อีกนะเนี่ย” พี่นิวท์เดินมาพร้อมกับถือแฟ้มชีทประกอบการสอนมาด้วย วันนี้พี่นิวท์ใส่กางเกงขายาวสีดำ เสื้อแขนยาวสีฟ้า และเซ็ตผมมาเล็กน้อย อ๊อก ความหล่อมันช่างกระแทกตา


         “สวัสดีค่ะ/ครับพี่นิวท์” น้องๆ กล่าวสวัสดีพี่นิวท์ จากนั้นพี่นิวท์ก็แจกเอกสาร ซึ่งพี่นิวท์ทักทายผมด้วยเช่นกัน


         “ไงครับน้องชา มาติวครั้งแรก ก็ไม่ต้องเครียดมากนะ” พี่นิวท์ยิ้มให้กำลังใจ


         “ขอบคุณครับ” โฮกกกก พี่นิวท์ยิ้มหล่อลาก แถมจำชื่อผมได้ด้วย ไอ้ชาปลื้มปริ่มครับ ฮือออ


         “งั้นก็เริ่มกันเลยแล้วกันนะ” พี่นิวท์เริ่มสอนทันทีโดยไม่อารัมภบทมากความ


         หลักๆ แล้วพี่นิวท์ให้ดูข้อสอบปีก่อนๆ ก็เปิดโอกาสให้น้องๆ ถามหากไม่เข้าใจตรงไหน น้องแต่ละคนนี่ก็ช่างขี้สงสัยเป็นเจ้าหนูจำไม กะใช้พี่นิวท์ให้คุ้มค่าติว ถามเอาจดเอาฟังเอา ส่วนผมก็ได้แต่นั่งเอ๋อ เอาจริงๆ นะ ผมฟังรู้เรื่องไม่ถึงหนึ่งในสิบว่าพวกเขาคุยอะไรกัน ขนาดผมเรียนสายวิทย์มาก่อนก็ยังไม่ค่อยจะเข้าหัวเท่าไหร่


         สักพักสมาธิผมก็เริ่มแตกซ่านหันไปสนใจอย่างอื่น โอ้ พี่นิวท์ตอนสอนติวจริงจังทำไมถึงได้หล่อเท่ปานนี้ พี่นิวท์ที่มีรอยยิ้มพิฆาต พอมามาดขรึมก็ช่างกระชากใจ ว่าแล้วพอพี่นิวท์เผลอ ตอนพี่นิวท์ช่วยดูโจทย์ในหนังสือให้น้อง ผมก็แอบหยิบมือถือขึ้นมาแอบถ่ายรูปพี่นิวท์ไว้ เพราะผมไม่เคยได้ถ่ายใกล้ขนาดนี้มาก่อน ก็เลยกะเอาภาพไว้จิ้นแทนปากกา เห้ย เดี๋ยวไม่ใช่...


         เวลาติวแค่สองชั่วโมงผ่านไปรวดเร็ว สงสัยเป็นเพราะความสุขที่ได้อยู่ใกล้พี่นิวท์มันผ่านไปเร็วเสมอ แต่สมองผมนี่กลวงเปล่าไม่มีอะไรเข้าหัวสักนิด ส่วนน้องๆ พอเลิกเรียนก็เก็บของอย่างรวดเร็ว เพื่อไปเรียนพิเศษต่อตอนบ่าย โห้ย ขยันไปมั้ยครับน้อง


         เห้อ จบแล้วเหรอ เสียดายจัง ผมนึกในใจ อยากจะอยู่กับพี่นิวท์ให้นานกว่านี้ แต่ก็คงต้องกลับแล้วสินะ


         “น้องชาครับ”


         ผมสะดุ้งโหย่ง เมื่อโดนสุดหล่ออย่างพี่นิวท์เรียกชื่อ


         “ค...ครับ?”


         “น้องชาต้องไปไหนต่อหรือเปล่า พี่อยากคุยด้วยนิดหน่อย”


         ว้ากกก พี่นิวท์อยากคุยด้วย พี่นิวท์อยากคุยกับผมมม กูเพ้อแปบ


         “อ๋อ ไม่มีครับ ผมว่างทั้งวันเลย” สำหรับพี่นิวท์ ให้ผมว่างทั้งชีวิตก็ยังได้


         “โอเค งั้นพี่ขอพูดอะไรหน่อยนะ อย่าโกรธพี่นะครับ”


         “อ่อครับ” ผมพยักหน้า ทำไมพี่นิวท์เกริ่นแบบนี้ ผมรู้สึกใจตุ้มๆ ต่อมๆ ชอบกล


         “คือ...” พี่นิวท์ยกมือขึ้นลูบคาง เหมือนลำบากใจที่จะพูดเล็กน้อย


         “น้องชาต้องยอมรับนะครับว่า น้องหัวช้ากว่าเพื่อนมาก”


         อ่า...ผมรู้ดีครับ แต่พอมันออกจากปากพี่นิวท์เอง ผมก็จ๋อยเลยทีเดียว กลับมาสำเนียกตัวเองได้ว่าพี่นิวท์เขาเป็นเทพ หล่อเก่งสูงส่ง ส่วนผมมันก็แค่หมาตัวผู้ที่สมองมันได้แค่นี้


         “พี่ไม่อยากพูดตัดกำลังใจนะครับ” พี่นิวท์กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่สำหรับกรณีน้องชา โอกาสสอบติดหมอพี่ยังให้แค่ 50-50 ถ้าน้องชาอยากเข้าจริงๆ ต้องพยายามหนักกว่าคนอื่นนะครับ”


         “ครับ” ผมได้แต่ขานรับสั้นๆ ก้มหน้าหดหู่ พูดไม่ออก ผมรู้ว่าผมไม่เก่ง โดยเฉพาะพวกวิทย์ แล้วหมอก็ดันเน้นวิทย์เสียเยอะด้วย


         “พี่ไม่ได้ตั้งใจจะว่าน้องนะครับ” พี่นิวท์ปรับน้ำเสียงอ่อนลง “แต่พี่คิดว่าถ้าน้องเลือกเรียนอะไรที่น้องถนัด น้องน่าจะมีความสุขมากกว่านะครับ”


         โอ้ย มันจึกครับ ฮือ อันที่จริงผมเห็นด้วยมากๆ เพราะผมรู้อยู่แก่ใจว่าผมไม่เหมาะกับหมอ แต่ผมฟังแล้วรู้สึกเสียววาบพิกล พี่นิวท์พูดแบบนี้ตั้งใจจะไล่ผมออกจากกลุ่มติวใช่มั้ย ไม่นะ ผมไม่อยากไป ผมยังอยากอยู่กับพี่นิววววท์


         “คือ...พ่อแม่ผมอยากให้เรียนหมอครับ”


         ผมพยายามดื้อดึงทุกวิธีทาง ซึ่งผมไม่ได้โกหกด้วย พ่อแม่ผมอยากให้เรียนหมอจริงๆ แต่พูดไม่หมดว่าพ่อแม่ผมปลงแล้ว เพราะทำใจแล้วว่าโง่ๆ อย่างผมยังไงก็สอบไม่ติด (เลยอยากถามแม่ว่าสนใจได้เขยเป็นหมอแทนมั้ย ฮิ้ววว)


         พี่นิวท์อย่าไล่ผมออกจากกลุ่มติวเลยน้า ขอร้อง ผมอยากติวกับพี่นิวท์ตลอดไป ผมวิงวอนในใจ


         “อย่าเข้าใจผิดนะครับ พี่ไม่ได้บอกว่าจะไม่ติวให้น้องแล้วนะ” พี่นิวท์พูดเหมือนรู้ว่าผมคิดกำลังอะไรอยู่ จนผมเผลอสะดุ้งเฮือก


         เอ...พี่นิวท์จะยังติวให้ผมอยู่เหรอ


         “พี่แค่คิดว่า...” พี่นิวท์ขมวดคิ้วครุ่นคิด “อาจต้องจัดโปรแกรมติวให้น้องพิเศษกว่าคนอื่นนิดหน่อย”


         “พ...พิเศษ?” ผมกะพริบตาปริบๆ พี่นิวท์หมายความว่ายังไง


         พี่นิวท์เปิดมือถือเพื่อดูตารางในปฏิทิน ก่อนจะเอ่ยถามผม


         “วันเสาร์ช่วงบ่ายน้องว่างหรือเปล่าครับ”


         “ว่างครับ”


         ผมตอบแทบจะทันที บอกแล้วว่าถ้าเป็นพี่นิวท์ ให้ว่างทั้งชีวิตก็ยังได้ ฮอล


         “พี่ว่าจะจัดติวไพรเวทให้น้องแทน” พี่นิวท์เสนอ


         หา? ติวไพรเวท? ผมอ้าปากค้าง


         “ติวเดี่ยวให้เฉพาะน้องคนเดียวน่ะ” พี่นิวท์อธิบายเพิ่ม


         เห้ย? เฉพาะผม? กับพี่นิวท์?


         ติวเดี่ยว...หมายความว่า...ผมกับพี่นิวท์สองต่อสอง!


         ว้ากกก ต้องขอบคุณความโง่ที่ทำให้ผมได้ติวเดี่ยวใช่มั้ย


         โง่แล้วได้ดีแบบนี้ ผมยอมโง่ตลอดไปทั้งชีวิตก็ได้


         มีหรือผมจะไม่ตกลง


         “แต่พี่นิวท์สะดวกหรือเปล่าครับ พี่นิวท์มีติวเช้าด้วยนี่นา” อ้าว กูนี่เอาอีกละ แทนที่จะรับๆ ไป ดันเล่นตัวตลอด ห้วย


         “ไม่ต้องห่วงพี่หรอก” พี่นิวท์ยิ้มบางๆ แบบชวนให้ชาละลาย “พี่แบ่งเวลาได้ครับ”


         “งั้นตกลงครับพี่นิวท์” ใครจะปฏิเสธให้โง่ล่ะครับ


         ติวสองต่อสอง อร๊ายย กลับไปวันนี้ผมจะกรี๊ดใส่หมอนยันเช้าเลยคอยดู


         “งั้นสัปดาห์เริ่มตารางใหม่สัปดาห์หน้าเลยนะ...” พี่นิวท์ถามผมเพื่อยืนยันอีกที แต่เหมือนกับโทรศัพท์พี่นิวท์จะดังพอดี พี่นิวท์จึงต้องรับโทรศัพท์ก่อน


         “ไง ไอ้เป้” พี่นิวท์เอ่ยพลางนิ่วหน้า


         “อะไรนะ มึงจองโต๊ะบุฟเฟต์ไว้ตอนเที่ยงแล้ว เห้ย กูลืม โทษที เออ กูบอกแล้วว่าวันเสาร์เช้ากูมีติวเด็ก เออๆ เดี๋ยวกูรีบไป เจอกัน”


         จากนั้นพี่นิวท์ก็วางสาย ก่อนจะหันมายิ้มเฝื่อนๆ ให้ผม


         “พี่ต้องไปแล้วล่ะ พอดีวันเกิดแฟนของเพื่อนพี่น่ะ”


         แฟนของเพื่อนพี่นิวท์...ผมคิดในใจ พี่เป้ล่ะมั้ง แฟนพี่เป้สินะ ไม่มีใครไม่รู้จักแฟนพี่เป้ เพราะแฟนพี่เป้ชื่อพี่แพร อยู่คณะทันตะ แถมยังเป็นดาวมหาลัยปีเดียวกับที่พี่นิวท์ได้เป็นเดือนด้วย โฮก กลุ่มนี้ทำไมมีแต่คนหน้าตาดี


         “น้องกลับเองได้หรือเปล่าครับ น้องชากลับรถไฟฟ้าใช่มั้ย” พี่นิวท์เอ่ยถามขณะกำลังเก็บของ


         “ใช่ครับ” ผมตอบ


         “แต่ถ้าบอกว่ากลับเองไม่ได้ พี่นิวท์จะไปส่งมั้ยครับ”


         ดูปากกู กินอ้อยเข้าไปหรือไงฟะ


         พี่นิวท์เลิกคิ้วสักพักก่อนจะยิ้มเล็กน้อย


         “วันนี้ส่งได้แค่รถไฟฟ้านะครับ”


         อ้ากกกก พี่นิวท์ตอบรับกู ว้ากกก ตอบรับกูด้วยยย


         พี่นิวท์จะไปส่งโผ้มมม จริงเหร๊อออ


         “ถ้าเป็นครั้งหน้า จะไปส่งถึงบ้านเลยใช่มั้ยครับ” ว้ากกก ปากกูแม่งแรดจริงๆ เว้ย


         พี่นิวท์กลับหัวเราะเบาๆ


         “ถ้าบ้านน้องอยู่ในกรุงเทพ พี่ก็ไปส่งได้ครับ”


         เฮื้อกกก พี่นิวท์ของโผ้มมม ทำไมพี่นิวท์ใจดีจนน่าหลงใหลแบบนี้


         พี่นิวท์รับปากผมด้วย จะมีแฟน เอ้ย ติวเตอร์สุดหล่อไปส่งถึงบ้าน


         ฮอลลล ทำไมตูโชคดีแบบนี้นะ อ่อยได้โล่จริงๆ เว้ย


         “มาเร็วครับ เดี๋ยวพี่ต้องรีบไปต่อ” พี่นิวท์เอ่ยเร่งผมที่เอาแต่ยืนเพ้อ


         “เอ่อ ครับ ขอบคุณครับพี่นิวท์” โฮกกก ผมดีใจ ทำไมความเป็นพี่นิวท์ถึงดีต่อใจผมแบบนี้


         ผมเดินตามพี่นิวท์ยังไปจาดลานรถข้างคณะแพทย์ รถของพี่นิวท์เป็นรถคันสีขาว ราคาไม่ได้แพงเว่อร์ แต่ก็เป็นรุ่นใหม่ที่เพิ่งออกถ้าผมจำไม่ผิดนะ แต่ที่แน่ๆ คือสะอาดเนี้ยบ กระจกกับตัวรถนี่เงาแวบไม่มีรอยฝุ่นเลยแม้แต่น้อย สมบูรณ์แบบเหมือนพี่นิวท์จริงๆ


         พอผมขึ้นรถไป โห้ ขนาดรถยังมีกลิ่นใหม่ เบาะที่นั่งยังสะอาดเอี่ยม พี่นิวท์นี่ดูแลทุกอย่างดีตั้งแต่เซ็ตผมยันรถยนต์ สมแล้วที่เป็นว่าที่สามีผมในอนาคต เดี๋ยว เขารับเอ็งหรือยัง ไอ้ชาเอ้ย


         พี่นิวท์วางกระเป๋ากับหนังสือที่ใช้ติวไว้เบาะหลัง จากนั้นเปิดประตูมานั่งเบาะคนขับ พี่นิวท์สตาร์ทรถพลางรัดเข็มขัด จากนั้นก็หันมาเช็คผม


         “น้องชารัดเข็มขัดด้วยครับ” พี่นิวท์เอ่ย


         “โห้ย ไม่เป็นไรครับ ใกล้ๆ สามนาทีก็ถึง แหะๆ”


         มันก็จริงอ่ะ ผมเคยชอบที่มหาลัยผมอยู่ติดรถไฟฟ้าเพราะเดินทางสะดวก


         แต่วันนี้ผมไม่ชอบแล้ว ทำไมมันไม่อยู่ไกลๆ ก็ผมอยากนั่งรถกับพี่นิวท์นานกว่านี้


         “เพื่อความปลอดภัยนะครับ” พี่นิวท์ทำเสียงดุใส่ผม อ้ากก คนอะไร ขนาดดุยังหล่อเลย


         “มีหมออยู่ข้างๆ ผมไม่กลัวตายหรอกครับ” แหม กูนี่มันช่างกวนประสาท


         “ถ้าหมอเจ็บด้วย ใครจะรักษาให้น้องล่ะครับ”


         “แค่ได้ตายอยู่ข้างหมอหล่อ ก็คุ้มแล้วครับ” อ้าก ปากกูอ่อยไม่ดูสถานการณ์จริง


         พี่นิวท์ได้ยินแล้วหัวเราะแล้วเบาๆ


         “น้องชาครับ ถ้าดื้อ คราวหน้าพี่ไม่ไปส่งจริงนะ” พี่นิวท์เอ่ยกึ่งเล่นกึ่งจริง


         อ้ากกก โดนพี่นิวท์เล่นงานตรงจุด ใบชายอมก็ได้ครับ


         เพื่อให้พี่นิวท์ไปส่ง ใบชายอมทำได้ทุกอย่าง


         “รัดเข็มขัดแล้วครับ” ในที่สุดผมก็ยอม รัดแค่เข็มขัดคงไม่พอ อยากให้พี่นิวท์มารัดหัวใจผมด้วยจัง


         พี่นิวท์เพียงเหลือบมองผมพลางยกยิ้มน้อยๆ แล้วก็ขับรถออกไป ระหว่างทางระยะสั้นๆ พี่นิวท์ก็เอ่ยถามผมไปด้วย


         “ติวครั้งแรกรู้สึกอย่างไรบ้าง อึดอัดหรือเปล่า” พี่นิวท์ถามไถ่ แม้จะเป็นคำถามทั่วๆ ไป แต่ผมรับรู้ได้ถึงความใส่ใจของพี่นิวท์ที่มีต่อรุ่นน้องอย่างผม


         “อ่อ ก็โอเคครับ” ผมตอบกลางๆ ความจริงจะว่าอึดอัดก็ไม่เชิง เรียกว่าผมอิสระเกินไปจนหลุดนอกวงโคจรดีกว่า เพราะเรียนอะไรไม่เข้าใจกับคนอื่นเขาเลยแม้แต่น้อย


         “เดี๋ยวถ้าติวเดี่ยว น้องอึดอัดกว่านี้แน่ครับ” จู่ๆ พี่นิวท์ก็พูดขู่ ทำเอาผมตกใจฮวบ


         หา? ปกติติวกับกลุ่มเก่งๆ น่าจะอึดอัดกว่าติวคนเดียวไม่ใช่เหรอ


         “เพราะถ้าน้องดื้อแบบวันนี้ล่ะก็...” พี่นิวท์ยกยิ้มมุมปากแบบหล่อกระชากใจ


         “พี่โหดนะบอกเลย"


         อ้ากกก คนอะไรบอกว่าจะพอโหดก็ยิ่งน่าหลงใหล


         ไอ้ชาไม่กลัวตาย แต่กลัวใจละลายครับ เอื้อกกกก


         “ถ้าติวเตอร์หล่อขนาดนี้ โหดยังไงก็ยอมครับ”


         โอ่ย ผมว่าผมต้องไปกินยาระงับปากซะละ วันนี้ปากกูมันพล่อยจริงๆ


         พี่นิวท์เพียงชำเลืองมองผมแล้วหัวเราะตอบเบาๆ และหลังจากนั้น


         “ถึงแล้วครับน้องชา”


         “โอ้ ขอบคุณครับ”


         โธ่ ถึงแล้วเหรอ ระยะเวลาที่ได้อยู่กับพี่นิวท์ทำไมมันสั้นขนาดนี้ ผมได้แต่ปลดเข็มขัดอย่างเซ็งๆ จากนั้นก็เปิดประตูแล้วลงจากรถไป


         “กลับบ้านดีๆ ครับน้องชา” พี่นิวท์กล่าวลาผมพลางโบกมือ


         ซึ่งผมไม่ลืมบอกลาพี่นิวท์ด้วยการ...


         “บายครับพี่นิวท์ จุ๊บ จุ๊บ...”


         เห้ย...จุ๊บ จุ๊บนั่นหลุดออกมาจากไงแว้ อ้ากกก เยอะไปแล้วนะมึง


         “เอ้ย จิ๊บ จิ๊บ ครับ พูดผิด แหะๆ” ผมลูบหัวตัวเองพลางหัวเราะแห้งๆ


         ดูกูแก้ตัวดิ แย่กว่าเดิมมั้ยมึง จิ๊บจิ๊บพร่องเป็นนกเหรอฟะ


         ทว่าพี่นิวท์กลับยิ้มรับมุกเกรียนของผม


         “พี่กำลังจะตอบกลับเลย แต่น้องว่าจิ๊บจิ๊บก็แล้วไปครับ ฮ่าฮ่า”


         อ๋อย พี่นิวท์ครับบ...


         ในขณะที่ผมกำลังยืนมองพี่นิวท์ที่ขับรถจากไปอย่างเคลิบเคลิ้ม


         คนอะไรแค่มองจากท้ายรถก็ยังหล่อระทวย


         รู้งี้กู จุ๊บจุ๊บ เหมือนเดิมไม่น่าเปลี่ยนเลยแม่ง


         ถ้าเป็นงั้น...พี่นิวท์จะตอบว่าอะไรล่ะครับ


-

     


Writer's Talk

มหาลัยที่น้องชากับพี่นิวท์เรียนอยู่เราสมมติขึ้นมานะคะ หากรู้สึกไปคล้ายมหาลัยไหนเข้าก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ จริงๆ แล้วเราก็จับๆ จุดเด่นของหลายๆ มหาลัยมาผสมกันเป็นมหาลัยนี้ขึ้นมา ไม่ได้มีอยู่จริงนะคะ แหะๆ 

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ >< ขอบคุณทุกความคิดเห็นที่ร่วมกันเชียร์น้องชา ดีใจมากๆ เลยค่าาาา

ถ้ามีอะไรก็แวะมาคุยกันที่เพจได้น้าน้องชาเป็นแอดมินเนอะะะ แวะมาคุยกับน้องได้นะคะ ^^


รักผู้อ่านจ้า

EarthLok

ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #16118 12345Mind (@12345Mind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:22
    บอกทีว่าไม่เคยอ่อยใคร..555555
    #16118
    0
  2. #16049 ciavaai (@ciavaai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 01:01
    -งงงตูเขิน
    #16049
    0
  3. #16013 jarbkonshobnok (@jarbkonshobnok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 12:44
    โอยยย55555
    #16013
    0
  4. #15988 。ikz♡ (@nangomi_99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 19:18
    จุ๊บตรีนกุสิ!!!!!! พี่เค้าต้องบอกงี้แน่เลยอ๊าาาา

    ว้ายยยแค่คิดก็โรแมนติ๊กกโรแมนติก5555

    ขำๆนะ555
    #15988
    0
  5. #15973 Salintip Thongsuwan (@namkhing365) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:41
    น้องชาเอ้ยยยย หนูอ่อยแรงมากอ่ะหนู ปากหนูนี่นะ5588
    #15973
    0
  6. #15889 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:15
    กรี๊ดดดดดดดด
    #15889
    0
  7. #15852 chakapong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 16:55
    เราเดาว่า พี่นิวท์วางแผนจีบชา โดยการมาแอดไลน์ใบชาแล้วบอกเป็นใบชาในอนาคตรึป่าวหว่า

    แต่พี่นิวท์ จะรู้รายละเอียดเกี่ยวกับใบชาขนาดนั้นก็ไม่น่าใช่ ครุ่นคิดดดดดดด ลุ้นต่อๆๆ
    #15852
    0
  8. #15811 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 09:41
    นี่ก็อ่อยเกิ๊นนนนนนนน เดี๋ยวไม่งามนะคะลูกกกกก
    #15811
    0
  9. #15803 ชิตาโพนี่ (@icezeedzad18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:29
    บ้าจริงงง ทำไมหยุดยิ้มไม่ได้เลยยย กรี๊ดดดดดดดด ต่างคนต่อ่อยอ่ะ ไม่ไหวแล้วววว
    #15803
    0
  10. #15787 MATSU SAN♥ (@baekhyun950) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 23:52
    พอจะอ่อย ก็สลับกันอ่อยเลยนะ
    แหมม เขินนนนนนนนนนนนน
    #15787
    0
  11. #15727 PPppp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 18:51
    ชามันซื่อบื้อจริงๆเลยพี่นิวท์ก็ทำกันได้หรอกน้องมาให้ตัวเองอ่อยชัดๆ พี่ไม่ค่อยเล่นไลน์55555
    #15727
    0
  12. #15697 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 22:24
    ตัวชาในอนาคตนี่แอบสงสัยพี่นิวท์

    หรือใครในแก๊ง

    หมั่นไส้เบาๆ

    อ่อยอะไรเบอร์นี้
    #15697
    0
  13. #15661 0933854179 (@0933854179) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:18
    กินยาระงับปาก!!
    #15661
    0
  14. #15642 JK____ (@tanatngan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:36
    โอ้ย ชา น่ารักอ่ะ โว้ย
    #15642
    0
  15. #15503 newny_ns (@newny_ns) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 12:45
    พี่นิวท์ก้อคงจะตอบ. แจ๊ะ แจ๊ะ 5555
    #15503
    0
  16. #15432 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 19:50
    นี้มันใบชาอ่อยหรือพี่นิวท์อ่อยกันแน่ค่ะ
    #15432
    0
  17. วันที่ 10 กันยายน 2560 / 22:11
    โอ้ย!ขำปวดท้องค่ะ5555+ พอดีหลงเข้ามาอ่านสนุกมากค่ะ อยากซื้อน้องใบชาเลยค่ะ จนกว่าจะถึงเส้นตายขอเก็บตังก่อนนะค่ะ
    #15403
    0
  18. #15312 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 00:29
    พี่นิวก็ขี้อ่อยอ่ะ
    #15312
    0
  19. #15277 ducky (@kittycat08) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 17:05
    ขำมากเลยอ่ะ ชาแบบเผลออ่อยแบบลืมตัวตลอด
    #15277
    0
  20. #15215 P.B.T 14559 (@0929135274) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 18:12
    เขินแทนหนักมากกกกกกกกกก
    #15215
    0
  21. #15205 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 12:21
    อยากจาบอกว่าทั้งพี่นิวทั้งใบชาเลยลูกกอ๊ออยยย
    #15205
    0
  22. #15108 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:02
    แหมมมมมอ้อยเต็มไปหมดเลยย5555
    #15108
    0
  23. #15054 สายอ้อยอยากได้ค่อยบอก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:15
    นี่คื๊ออออออออเขินไม่กล้าคุยกับพี่เขาเหรอคะน้องชา

    น้องคิดไปเองรึเปล่าว่าน้องเขิน

    พี่เห็นปาอ้อยเอาปาอ้อยเอา

    จนนึกว่าหนูคิดว่าพี่นิวท์เป็นช้าง555
    #15054
    0
  24. #15007 sank (@sankkung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:13
    โอ้ยยยย
    #15007
    0
  25. #14997 MeiEn_ (@kazy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 23:11
    ชา555555555555 โคตรเด๋อเลย 5555555555555
    #14997
    0