Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,181,201 Views

  • 16,126 Comments

  • 30,327 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,117

    Overall
    1,181,201

ตอนที่ 9 : อ่อยขั้นที่ 8 : ไปอ่อยถึงแล็ปแพทย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    28 ก.พ. 60

Future From Me แอบรักก็ต้องอ่อย (Yaoi)

- อ่อยขั้นที่ 8 : ไปอ่อยถึงแล็ปแพทย์ -



(เครดิตภาพ : wallpapercave)

                  

                  

         ผมมาถึงคณะแพทย์แล้ว ซึ่งเป็นการมาคณะด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากทุกครั้ง ไม่ได้มาแอบมอง ไม่ได้มาแอบส่อง ไม่ได้มาสโตรกเกอร์ แต่ผมมา...


         อร๊ายยย...มาอ่อยถึงชั้นเรียน


         ผมด้อมๆ มองๆ อยู่ในโรงอาหารคณะ ผมรู้ว่าพี่นิวท์จะต้องมากินข้าวเที่ยงก่อนเข้าชั้นเรียนในช่วงบ่าย จะให้หาพี่นิวท์กับเดอะแก๊งค์เอฟโฟร์คณะแพทย์เหรอครับ โห้ย ง่ายกว่ากินกล้วยโดยไม่ต้องปลอก รัศมีออร่าโดนเด่นขนาดนั้น มองปร๊าดเดียวก็หาเจอแล้วครับ


         พี่นิวท์ พี่เชน พี่เป้ พี่ภูมิอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เพราะวันนี้พี่เขาต้องเข้าแล็ปจึงใส่เสื้อกาวน์ด้วย อร๊าย เหมือนเป็นคุณหมอจริงๆ เลย อยากถ่ายรูปเก็บไว้จัง


         ผมสูดลมหายใจ ก่อนจะเดินดุ่มๆ เข้าไปแล้วยกมือไหว้พวกพี่ๆ เขา


         “สวัสดีครับพี่นิวท์”


         พวกพี่ๆ ซึ่งกำลังกินข้าวคุยกันจึงหันมามองผม พี่นิวท์ทักทายผมตอบเป็นคนแรก


         “อ้าว น้องชา มาแล้วเหรอ กินอะไรมาหรือยัง นั่งก่อนมั้ยครับ” พี่นิวท์เอ่ยถาม ก่อนจะขยับที่ให้ผมนั่ง พี่เป้ซึ่งนั่งข้างพี่นิวก็ขยับตามเหมือนรู้งาน


         “ขอบคุณครับ” ผมกลายเป็นไส้แซนวิช นั่งแทรกกลางระหว่างพี่นิวท์กับพี่เป้ซะงั้น


         “เอ่อ แล้วน้องคนอื่นๆ ล่ะครับ” ผมถามหาเด็กติวพี่นิวท์คนอื่นในกรุ๊ป แต่พี่นิวท์กลับส่ายหน้าเบาๆ


         “มากันไม่ได้หรอกครับ เวลานี้อยู่ในโรงเรียนกันหมด”


         เออ ผมคิดในใจ ก็จริงแหะ มันต้องเป็นเฉพาะทางโรงเรียนจัดมาให้ น้องๆ ถึงจะออกจากโรงเรียนเวลานี้ได้


         โฮกกก ถึงจะเสียดายแทนน้องๆ แต่กูรู้สึกโชคดีจังที่เกิดมาแก่ ป่านนี้อยู่มหาลัยละ กร้ากก


         “เด็กติวมึงเหรอนิวท์” พี่เป้ถามขณะทานก๊วยเตี๋ยวชามที่สอง ผมเพิ่งเห็นว่าพี่เป้กินเก่งกว่าคนอื่น เพราะพี่คนอื่นกินเสร็จเรียบร้อยแล้ว อย่างเช่นพี่เชนที่กำลังดูดนมรสกล้วย กับพี่ภูมิที่เปิดหนังสืออ่านระหว่างรอ


         “อืม” พี่นิวตอบ ก่อนจะช่วยแนะนำผมให้กับพี่ๆ คนอื่นๆ


         “นี่เพื่อนพี่เอง นี่เป้ นี่เชน นี่ภูมิ ส่วนนี่น้องชา เรียนอยู่ปีหนึ่ง”


         “สวัสดีครับ พี่เป้ พี่เชน พี่ภูมิ” ผมสวัสดีพี่ๆ รายคน อันที่จริงพี่นิวท์ไม่ต้องแนะนำ ผมก็จำได้หมดทุกคนแล้ว


         แต่โห้ย พอมานั่งแบบนี้รู้สึกเหมือนตัวเองดูหม่นหมองจริงๆ ไม่นึกฝันว่าจะได้อยู่กลางวงล้อมเดอะแก๊งค์ออร่าแพทย์ของพี่นิวท์ เหมือนอยู่ในดงเดือน จนหมาบ้านอย่างผมทำตัวไม่ถูกเลยครับ


         “สวัสดีครับ ใช่น้องที่มาเมนท์ชมไอ้นิวท์หล่อๆ ยาวๆ ปะเนี่ย” พี่เป้ทักขึ้นมา เล่นเอาผมสะดุ้งเลย


         อ๋อยยยย ชิบหายแล้วตู


         “พี่...จำผิดแล้วครับ” ผมจึงรีบเนียนแก้ต่างเลยทีเดียว


         “เห้ย แต่พี่ว่าพี่จำถูกนะ” พี่เป้ทำท่าจะหยิบมือถือขึ้นมาเช็ค แต่โดนพี่นิวท์ปราบไว้ก่อน


         “ไอ้เป้พอ อย่าแกล้งน้อง”


         “น้องอยู่คณะอะไรครับเนี่ย” พอจบจากพี่เป้ พี่ภูมิก็ยิงคำถามต่อ


         แต่...ก็อย่างที่รู้ๆ กันล่ะครับ เป็นคำถามที่ผมไม่ค่อยอยากตอบเลย ฮือ


         “คณะโภชนาการครับ” ผมตอบเสียงอ่อย


         “หือ” พี่ภูมิทำท่าครุ่นคิด “อ๋อ คณะที่เพิ่งเปิดใหม่อ่ะนะ”


         “ใช่ครับ” ผมก้มหน้าลง


         “น้องเรียนติวกับนิวท​์ อยากเป็นหมอเหรอครับ” พี่ภูมิถามต่อไป มองผมอย่างสงสัยใคร่รู้


         “เอ่อ...” จะว่าไงดี จริงๆ ผมก็เฉยๆ นะ ก็พ่อแม่อยากให้เรียน แต่ไม่มีปัญญาเรียนน่ะสิ เห้ออ ผมจึงพยักหน้าเบาๆ


         “อย่าเรียนเลย หมอมันเหนื่อยนะน้อง” พี่ภูมิว่าแล้วก็บ่นยาวเหมือนเก็บกด


         “สอบเข้าว่าเหนื่อยแล้วใช่มั้ย เรียนนี่เหนื่อยกว่านะ น้องคิดว่าแค่ทรมานหกปี พอจบแล้วก็ได้เป็นหมอใช่มั้ย ไม่มีทาง จบเอ็กซ์เทิร์นก็ยังต้องต่ออินเทิร์น ใช้ทุน 3 ปี ไหนจะต้องมาเป็นเรสซิเดนท์อีก 3 ปี เรียนต่อเฟลโล่วอีก 2 ปี คือกว่าจะได้เป็นหมอจริงจัง ขึ้นคานต่อไปครับ ไม่ต้องแต่งงานเลยครับน้อง”


         “มึงก็เว่อร์ไป ระหว่างเรียนก็หาแฟนดิ จบหกปีก็แต่งงานได้แล้ว” พี่เป้อดแทรกไม่ได้


         “กูไม่ได้ฮ็อตแบบพวกมึงนะครับ ที่สำคัญกูต้องตั้งใจเรียนสิครับ” พี่ภูมิโต้กลับ อันที่จริงผมคิดว่าพี่ภูมิก็หน้าตาดีนะ แต่จะหาแฟนไม่ได้ เพราะอยู่ในแก๊งค์พี่นิวท์จนโดนกลบสนิทมากกว่า


         “โอ้ย ที่สองอย่างมึง อย่าบ่นให้เยอะนัก” พี่เป้ว่า


         “ขนาดกูเปอร์เซนไทล์แถวล่างยังไม่บ่น ไม่งั้นมึงจบปีสามแล้วเปลี่ยนคณะดิ เอาตัวท็อปอย่างมึงออกไป เผื่อเกรดพวกกูจะได้ดีขึ้น ส่วนมึงอย่างน้อยก็ได้ใบปริญญาวิทยาศาสตร์การแพทย์ละ”


         “ฝันไปเถอะ ถึงกูไม่อยู่ ก็มีไอ้นิวท์ดึงคะแนนพวกมึงอยู่ดี อีกอย่าง กูแก่เกินจะเปลี่ยนล่ะ บ่นไปงั้นล่ะ เรียนมาป่านนี้”


         พี่ภูมิตอบ ก่อนจะหันมาทางผม


         “แต่น้องเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะครับ”


         “เห้ย อะไรของมึงวะ ไอ้ภูมิ มากล่อมให้น้องเขาเลิกติวกับกูเหรอ” พี่นิวท์ทักท้วงขึ้นมา ทำให้พี่ภูมิหัวเราะอย่างสะใจ


         “เจอกันอีกแล้วนะ” จู่ๆ พี่เชนทักทายผม แต่แค่คำทักทายไม่กี่คำ ก็เล่นเอาพี่นิวท์ พี่เป้ พี่เชนหันไปมองสายตาเดียว


         “เห้ย มึงรู้จักน้องเขาด้วยเหรอ” พี่เป้ถาม


         พี่เชนพยักหน้า “เคยเจอครั้งนึงโดยบังเอิญ”


         ทุกคนเงียบไป พี่นิวท์เหมือนทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก่อนที่จะได้ถามอะไรต่อ ก็ได้ยินเสียงประกาศเรียกให้นิสิตแพทย์ปีสองไปรวมตัวกันที่ห้องแล็ปชั้นสอง


         “ได้เวลาแล้ว ไปเถอะ” พี่ภูมิพูด


         จากนั้นพวกพี่ๆ ก็เก็บจานชามแก้ว พร้อมกับนิสิตปีสองคนอื่นเช่นกัน ผมก็เดินตามพี่ๆ เขาไป ระหว่างนั้นพี่นิวท์ก็ถามผม


         “เมื่อวานพอพี่พูดถึงเรื่องแล็ปกรอส น้องไม่เห็นตอบอะไรพี่เลย มีอะไรหรือเปล่าครับ”


         ผมสะดุ้ง ว้ากกก ผมร้องในใจ แต่ผมก็ฝืนยิ้มตอบพี่เขา


         “อ่อ พอดี...ผมเผลอหลับนะครับ แหะๆ ผมไม่กลัวครับ สบายมาก!”


         ผมชูสองนิ้วให้พี่นิวท์ พี่นิวท์ก็นิ่งไป ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ


         อ้ากกก ไม่นะกูกลัว ผมร้องในใจอีกรอบ แต่ไม่เป็นไร พี่นิวท์อยู่ข้างๆ ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ใช่มั้ย...ใช่มั้ยว้าาาาา


         ที่ชั้นสองมีนักเรียนจากโรงเรียมมัธยมพร้อมคณาจารย์มารออยู่ รวมทั้งตัวแทนอาจารย์ของฝั่งคณะแพทย์ด้วย พอทุกคนมาครบ ตัวแทนอาจารย์แพทย์ก็เริ่มอธิบายคร่าวๆ


         “ยินดีต้องรับสู่คณะแพทย์ศาสตร์ ของมหาลัย QU นะคะ ที่นี่เป็นตึกเรียนของคณะแพทย์ ปกติแล้วนิสิตชั้นพรีคลินิคปี 1-3 จะเรียนวิชาของแพทย์ที่ในตึกนี้ ถ้าเป็นนิสิตแพทย์ตั้งแต่ปี 4 ขึ้นไปจะไปเข้าหอผู้ป่วยของโรงพยาบาลมหาลัยโดยตรงค่ะ”


         เด็กม.ปลายหน้าตาเนิร์ดๆ ที่อยากเป็นหมอหลายคนดูตื่นเต้นกันเหลือเกิน


         “วันนี้ทางคณะจะพาไปเยี่ยมชมการเรียนการสอนของนิสิตแพทย์ปีสองนะคะ เห็นตามที่ทางโรงเรียนยื่นจดหมายมา น้องๆ สนใจแล็ปกรอสหรือแล็ปผ่าอาจารย์ใหญ่กัน งั้นเดี๋ยวจะอธิบายน้องๆ ฟังคร่าวๆ ก่อนนะคะว่าวิชานี้เขาเรียนอะไรอย่างไร”


         จากนั้นตัวแทนอาจารย์ก็ทำการบรีฟให้ฟังว่า วิชานี้เป็นวิชามหกายวิภาคศาสตร์ เรียนเรื่องส่วนต่างๆ ของร่างกาย มีการใช้ร่างของอาจารย์ใหญ่ในการให้ทดลองผ่าจริงๆ เพื่อที่จะดูว่าเส้นเลือด กล้ามเนื้อ อวัยวะต่างๆ อยู่ส่วนไหนบ้าง


         “เนื่องจากเรามีนิสิตแพทย์หลายกลุ่ม และมีน้องๆ มาเยี่ยมชมด้วย ทางอาจารย์อาจดูแลไม่ทั่วถึง เฉพาะในคาบนี้ก็จะให้นิสิตปีสองที่คะแนนสูงสุดสองคนมาสาธิตการผ่ากรอส แล้วเราก็จะฉายขึ้นหน้าจอด้วย เพื่อจะให้เห็นกันทุกคน”


         พี่นิวท์กับพี่ภูมิคือนิสิตปีสองที่คะแนนสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัย จากนั้นผู้ช่วยอาจารย์ก็นำร่างอาจารย์ใหญ่ออกมา ผมรู้สึกมึนกลิ่นฟอร์มาลีนก็เลยหลบไปยืนไกลๆ แต่ก็ยังมองเห็นว่าพวกเขาทำอะไรผ่านกล้องที่ถ่ายขึ้นหน้าจอ


         อาจารย์ที่คุมสอนคอยแนะนำให้พี่นิวท์กับพี่ภูมิทำนู้นนี่ ประกอบกับการอธิบายว่าส่วนนี้เขาเรียกว่าอะไร แต่เป็นศัพท์วิชาการมากๆ ที่ผมฟังแล้วไม่เข้าใจสักอย่าง แต่ที่แย่กว่านั้นคือ...


         อ๋อยย ว้ากกก อะไรคือการผ่าชั้นผิวหนังแล้วแหวกออกมา


         แต่ผมฝืนทำใจแข็ง ผมคิดว่าตอนพี่นิวท์ถือมีดผ่าร่างอาจารย์ใหญ่มันก็มีความหล่อแบบดิบๆ อยู่ ผมพยายามถ่างตามมอง จนกระทั่ง...


         เจอกับภาพเปิดหนังส่วนหน้าอกจนเห็นอวัยวะภายในของจริง


         อ้ากกก จ๊ากกก ว้ากกกกก ผมถึงกับตาเหลือก ช็อคสนิท เริ่มตัวโซเซ


         โอ้...ชิบแล้ว ผมคุมสติตัวเองไม่อยู่แล้วสิครับ


         ม่ายยย มึงอย่าเพิ่งเป็นไรสิ ไอ้ชา ใจแข็งไว้ มึงจะกลัวทำไม


         อวัยวะภายในมึงก็มี ทุกคนมีเว้ย มึงต้องไม่กลัว!


         แต่ถึงกระนั้น รู้ตัวอีกที ผมก็ล้มพับไปเรียบร้อย และรอบตัวผมก็มืดลงทันที


         ความคิดสุดท้ายของผมคือ กูว่าแล้ว...ว่ากูเรียนหมอไม่ได้...





 

       ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?!


         ผมรู้สึกตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในห้องสีขาว เตียงนอนค่อนข้างเล็กและแคบ มีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อคละคลุ้งไปหมด


         นี่ผมอยู่ในห้องพยาบาลสินะ อ้อ จำได้แล้วว่าตอนนั้นเห็นภาพอวัยวะเครื่องในจนเป็นลม ไม่น่าเลยกู


         ผมกะพริบตาปรับสภาพอยู่สองครั้ง แต่ผมมองไม่ค่อยชัดเพราะผมไม่ได้ใส่แว่น


         อ้าว แว่นผมไปไหนเนี่ย ว่าแล้วผมก็ควานมือไปรอบๆ จนกระทั่งคลำเจออยู่ที่โต๊ะข้างเตียง จึงหยิบมาใส่


         โลกค่อยชัดขึ้นหน่อย และนั่นก็ทำให้ผมเห็น...


         “อ้าว พ...พี่นิวท์?!”


         ผมถึงกับอ้าปากค้าง เห้ย ที่นี่มันคือสวรรค์ ผมตายแล้วใช่มั้ย ถึงได้เจอเทวดาหล่อๆ ตัวเป็นๆ แบบพี่นิวท์


         อร๊ายย รู้งี้ตายไปตั้งนานละกู


         “ตื่นแล้วเหรอครับน้องชา” พี่นิวท์นั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียง สีหน้าพี่แกเหมือนกำลังหงุดหงิดอะไรบางอย่าง


         “ทำไมน้องชาไม่บอกพี่ก่อนว่ากลัวล่ะครับ” พี่นิวท์พูดด้วยสีหน้าจริงจังมาก จนทำให้ผมจ๋อย


         “ข...ขอโทษครับ ผมไม่รู้ว่าผมจะกลัวหนักขนาดนี้” แต่ถ้าผมปฏิเสธไม่ยอมมา ก็ไม่ได้อ่อยพี่นิวท์สิครับ โฮ่


         อีกอย่างตั้งแต่เกิดมา ก็เพิ่งเคยเห็นฉากเปิดเครื่องในให้ดูต่อหน้าต่อตานี่ล่ะ ผมนี่...


         บรึ่ยยย ผมพยายามสะบัดภาพนั้นออกไปจากหัว กลัวจะเป็นลมอีกรอบ


         “หมอประจำห้องพยาบาลบอกว่าน้องไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่ตกใจจนหมดสติ” พี่นิวท์เอ่ย แต่น้ำเสียงยังคงตำหนิผม


         “พี่พูดจริงนะ ถ้าน้องมีปัญหาอะไร คราวหลังขอให้บอกพี่มาตรงๆ”


         ว้ากกกก พี่นิวท์โหดไปแล้ว ผมเผลอตัวสั่น แต่หมอหล่อโหด ผมให้อภัยครับ อร๊ายยย


         แล้วผมก็เผลออมยิ้ม มานอนห้องพยาบาล มีพี่นิวท์ใส่เสื้อกาวน์แล็ปนั่งเฝ้าไข้อยู่ข้างๆ


         ผมเนี่ยอยากป่วยแบบนี้ตลอดไปจัง


         “เอ่อ พี่นิวท์มีเรียนแล็ปต่อไม่ใช่เหรอครับ” ว่าแล้วผมก็นึกขึ้นมาได้ กรรม เพราะผมคนเดียวหรือเปล่านี่ ทำให้พี่นิวท์ไม่ได้ไปเรียนเลย


         พี่นิวท์ถอนหายใจเบาๆ “พี่เป็นคนพาน้องชามา พี่ก็ต้องรับผิดชอบ แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ อย่างมากก็คงโดนหักหนึ่งคะแนน”


         ว้ากกก หนึ่งคะแนน!


         แค่หนึ่งคะแนน แต่สำหรับพี่นิวท์ที่ได้เต็มตลอดนี่มันโคตรสำคัญเลยนะ


         “พี่นิวท์กลับไปเรียนเถอะครับ ผมโอเคแล้วครับ ขอบคุณมากนะครับพี่นิวท์” ผมรีบตอบทันที ผมจะไม่มีวันทำให้พี่นิวท์ต้องเสียตำแหน่งที่หนึ่งคณะแพทย์เด็ดขาด ไม่มีทาง


         “แน่ใจแล้วนะว่าน้องหายดีแล้วจริงๆ” พี่นิวท์หันมามองผมด้วยสายตาพินิจ ฮือออ อย่ามองผมด้วยสายตาชวนละลายแบบนั้น


         “แน่ใจครับ ร่างกายผมตอนนี้สบายมาก แต่ร้อนๆ ภายในนิดหน่อยเท่านั้นเอ๊ง” ผมเผลอยิ้มเคลิ้มๆ ทำไมพี่นิวท์ถึงได้หล่อขนาดนี้นะ


         แต่สีหน้าพี่นิวท์ดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันที


         “จริงเหรอ น้องชาเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ”


         “อ่อ ไม่เป็นไรครับ” ผมยิ้มตอบ หมอหล่อขนาดนี้ ขอหยอดสักนิดแล้วกันนะ


         “แค่เป็นโรคหัวใจ~” ...มันเพ้อพี่นิวท์


         ประโยคหลังผมพูดในใจ


         แต่พี่นิวท์กลับท่าทางเห็นเป็นเรื่องจริงจัง พี่นิวท์แกขมวดคิ้วนิ่วหน้า แล้วรีบคว้าแขนผมไปจับชีพจรทันที


         “หวาา” ผมร้องเหวออย่างตกใจ เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว


         อ้ากกก พี่นิวท์จับมือผม พี่นิวท์จับมือโผ้มมม ทำไงดี ผมทำอะไรไม่ถูกแล้ว


         เป็นครั้งแรกที่มือพี่นิวท์สัมผัสผม ความรู้สึกที่มือหนากำลังจับปลายแขนของผม มันช่างอบอุ่นและวาบวาม จนทำให้ผมหายใจไม่เป็นจังหวะ


         ความรู้สึกที่ปลายแขนนี้ ผมจะจำให้ฟินไปจนวันตาย โฮกกก กลับไปวันนี้ผมบอกเลยว่าห้ามล้างแขนหนึ่งวัน! ขอเอาแขนไปฝันก่อน ฮอลลล


         “หือ...” พี่นิวท์พึมพำลากเสียงเบาๆ ก่อนจะพูดว่า


         “เท่าที่ดูคร่าวๆ น้องก็ปกตินะครับ” พี่นิวท์เว้นชั่วไปเล็กน้อยเหมือนครุ่นคิด


         “แต่ชีพจรเร็วไปนะ ตื่นเต้นเหรอครับ?”


         ว้ากกกก ตื่นเต้นสิครับ เจอหมอหล่อมาแตะอั๋ง เอ้ย จับมือถือแขนแบบนี้


         “สงสัยเจอหมอหล่อมั้งครับ” ไอ้ปากผมนี่มัน... ได้ทีนี่อ่อยตลอดเลยนะเว้ย


         “อย่าล้อเล่นเรื่องป่วยสิครับ พี่ซีเรียสนะ” พี่นิวท์ทำหน้าเข้มใส่ผมชั่วครู่ ก่อนจะคลายสีหน้าลง


         “อีกอย่าง พี่ยังไม่ใช่หมอจริงๆ จนกว่าจะได้ใบประกอบโรคศิลป์นะครับ”


         “โห้ย แต่พี่นิวท์เก่งขนาดนี้ ยังไงก็ต้องได้เป็นหมอสักวัน” ผมตอบกลับ ทำให้พี่นิวท์ยิ้มรับคำชม ขณะปล่อยมือจากแขนผม


         “จะว่าไปพูดถึงโรคหัวใจ จริงๆ พี่ก็สนใจเฉพาะทางด้านคาร์ดิโอเหมือนกัน หัวใจมนุษย์มันซับซ้อนมากนะ พี่เลยว่าทางนี้ท้าทายที่สุดสำหรับพี่แล้วล่ะครับ”


         ผมเบิกตากว้าง เพราะเป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินพี่นิวท์พูดถึงเรื่องอนาคตของตัวเอง


         สำหรับพี่นิวท์ที่เก่งสุดยอดแบบนี้ อยากเรียนอะไรก็ได้ทั้งนั้น ถึงแม้ผมจะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องแพทย์ แต่คนเราถ้าหัวใจหยุดเต้นก็เสียชีวิตใช่มั้ยครับ เพราะฉะนั้นผมจึงเห็นว่าว่าด้านนี้ก็สำคัญไม่น้อยเหมือนกัน


         “พี่นิวท์ทำได้อยู่แล้วครับ” ผมจึงช่วยเชียร์


         “ฮ่าๆ ขอบคุณครับ” พี่นิวท์ยิ้มตอบ อ๊อก มาอีกแล้ว รอยยิ้มชวนเพ้อฝัน


         “ถ้างั้นก็...”


         ว่าแล้วผมก็เผลอทำตาปริบๆ ใส่พี่นิวท์


         “ผมขอฝากหัวใจให้พี่นิวท์ดูแลด้วยนะครับ”


         ว๊ากกก ไอ้ปากเวร อ่อยไม่ดูสถานการณ์อีกแล้ว


         ผมอยากจะเอื้อมมือไปตบปากตัวเองสักร้อยที


         ทว่า... พี่นิวท์กลับยิ้มกว้าง แล้วพูดว่า


         “ได้สิครับ”


         เห้...ผมถึงกับเบิกตากว้าง พ...พี่นิวท์...


         กรี๊ดดดด ผมร้องในใจ พี่นิวท์ยอมรับหัวใจของผมแล้ว


         อ้ากกก กูอยากลุกขึ้นมากรี๊ดดดด


         “ถ้าพี่ได้เรียนด้านนั้นนะครับ” จู่ๆ พี่นิวท์ก็เอ่ยต่อ


         ทำให้ผมชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะต่อมุกเองในใจ


         พี่นิวท์จะเข้าใจมั้ยนะว่าผมไม่ได้หมายถึงฝากไข้


         แต่หมายถึงฝากทั้งตัวและหัวใจให้พี่นิวท์ดูแล~อร๊าย


         ทว่าก่อนที่ผมจะได้มโนเอง


         “แต่เอาจริงๆ...พี่ว่า...”


         พี่นิวท์เชิดยิ้มเล็กน้อย


         “ต่อให้ไม่เรียนสายนั้น พี่ก็ช่วยดูแลให้ได้นะ”


         ผมอ้าปากค้าง


         โอ้ย...พี่นิวท์ครับ ถ้าจะพูดแบบนี้ รักษาผมตอนนี้เลยเหอะ


         เพราะกู...


         หัว


         ใจ


         วาย


         แล้วครับ!


-



Writer's Talk

ตอนนี้มีการอ้างอิงข้อมูลของนักศึกษาแพทย์ด้วยนิดหน่อย และมีการปรับบางส่วนให้เข้ากับเหตุการณ์ของเรื่อง ซึ่งเราก็ทำการบ้านมาพอสมควรอยู่ ทั้งหาข้อมูลเอง และถามพี่และเพื่อน แต่ข้อมูลอาจจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงหรืออัพเดท แต่ถ้าเกิดมีส่วนไหนที่เราเข้าใจอะไรผิดพลาดไป ผู้อ่านก็สามารถชี้แจงบอกกันได้ไม่ต้องเกรงใจเลยนะคะ จะเป็นประโยชน์อย่างมากเลยจ้า


สรุปแล้ว #ใบชาสายอ่อย หรือ #พี่นิวท์อ่อยกว่า กันแน่เนี่ย 55555555555+

ถ้าชอบให้อ่อยอีกเยอะๆ ก็อย่าลืมเป็นกำลังใจให้น้องชาอ่อยต่อไปกันด้วยน้าาาา~

สามารถเมนท์บอกเสี้ยมนุ้งชาได้เต็มที่เลย ขอบคุณมากๆ เลยจ้า

รักผู้อ่าน

EarthLok

ล.โลกลัลล้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #16123 ตงฟาง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:21

    อ้อยมาเป็นไร่แล้ว

    #16123
    0
  2. #16101 Butsakon2537 (@Butsakon2537) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 16:43
    เขินโว้ยยยยย☺☺☺
    #16101
    0
  3. #16079 Meko0026 (@Meko0026) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:46
    ทำไมกุเขินนนนนนนนนน
    อร้ากกกกกกกกกกกกกพเเีรสเาาำีดีดีดีดรดร
    #16079
    0
  4. #16037 PuayPuayPloy (@PuayPuayPloy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 13:03
    กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!
    ฟหกด่าสว
    #16037
    0
  5. #15976 Salintip Thongsuwan (@namkhing365) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 17:06
    กรี๊ดดดดดดดดด อ้ากกกกกูตายยยยยยยย. กูตายยยยยยยย
    #15976
    0
  6. #15892 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:29
    อ่อยอย่างรุนแรงตายยย
    #15892
    0
  7. #15857 kachapong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 17:53
    อิพี่นิวท์อ่อยเบอร์แรงไปนะคะ
    #15857
    0
  8. #15836 ☁เต้าฮวย☁ (@natenate60296029) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 20:23
    ไรท์สุดยอดดด หาข้อมูลมาดีมาก นึกว่าไรท์เรียนหมอ5555นอกเรื่องและ
    #15836
    0
  9. #15835 ☁เต้าฮวย☁ (@natenate60296029) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 20:23
    ไรท์สุดยอดดด หาข้อมูลมาดีมาก นึกว่าไรท์เรียนหมอ5555นอกเรื่องและ
    #15835
    0
  10. #15780 dyozhochi (@dyozhochi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 21:29
    ไรท์เรียนหมอรึเปล่าค่ะ....คือรู้เยอะมากกกก ฮื้อออ ชอบบบบ สู้ๆนะคะไรท์
    #15780
    0
  11. #15614 ahrebra (@6081053915) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 03:35
    นอกเรื่องนิสสสสนึง ขอชมไรต์จากใจจริงเลยนะคะที่พยายามหาข้อมูลไม่เอาข้อมูลลวกๆมาใส่ในนิยายให้คนอ่านจำไปผิดๆ
    #15614
    0
  12. #15561 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 19:35
    ใครอ้อยใครกันแน่ครับนั้น
    #15561
    0
  13. #15477 ninghangout (@ninghangout) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 12:53
    คนในอนาคตของชานี่มีจริงๆใช่มั้ย555555
    #15477
    0
  14. #15438 kantimak171 (@kantimak171) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 07:40
    จะหัวใจวายเพราะเจอพี่หมออ่อยนี้แหละ
    #15438
    0
  15. #15369 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 22:55
    อ่อยหนักกว่าน้องอีกนะ อิพี่นิวท์ 555
    แต่ตูฟิน
    #15369
    0
  16. #15317 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 01:23
    คือทำไมพี่นิวท์อ่อยขนาดนี้
    #15317
    0
  17. #15273 -Dark-Rana- (@-Dark-Rana-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 17:12
    โอ๊ย ฟินมากกรี๊ดลั่นห้องแล้วค่ะ 555
    #15273
    0
  18. #15113 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:30
    แม่เจ้าาาาา ถ้าเค้าจะหยอกกันขนาดนี้นะคะ55555
    #15113
    0
  19. #15062 N2_nungning (@N2_nungning) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:25
    เช้ดดดดดดดดดดด โอ๊ยฟินมาก กรี๊ดดังก็ไม่ได้คนรอบข้างจะหาว่าบ้า >?< ?????
    #15062
    0
  20. #14632 SornsiriKansukh (@SornsiriKansukh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 17:22
    โอ๊ยยยยยยฟินอ่า~~กรี๊ดในใจ...พี่นิวทอ่อยเวอร์
    #14632
    0
  21. #14620 วารีสวรรค์ ^-^ (@caopga) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 22:25
    พี่นิวท์อ่อยเว่อ
    #14620
    0
  22. #14361 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 16:51
    โอ๊ยยยยย รถอ้อยคว่ำกี่คันคะรอบนี้ โอ๊ยยยยย
    #14361
    0
  23. #13583 禹州 คือผัวหนู (@narluk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:10
    โอ้ยย กุฟินนนนนน
    #13583
    0
  24. #13364 mo4556 (@mo4556) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 14:02
    อ๋อยยย ไม่ไหวๆ >//<
    #13364
    0
  25. #12812 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 00:36
    โถ เวรกรรมจริงๆเลยชา เราไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรกแล้ว พาพี่เขาเดือดร้อนเลยเห็นไหม ดูพี่นิวจะหึงนิดๆด้วยตอนเชนชวนน้องคุย พี่หมอนี่ก็อ่อยกลับตลอดเลยนะ ฟินชะมัดเลย
    #12812
    0