เพื่อน

เราเป็นคนที่ติดเพื่อนมาก และ ไม่ได้หลงตัวเองนะ เราว่าเพื่อนๆเราก็ชอบเรามากๆอะ โดยเฉพาะห้อง4/4 คือเราเคยอยู่ห้องคิงม.2กับม.3มาก่อนอะ

ความรู้สึกตอนแรก

ห้องอะไรวะ อยู่ปุ๊ปเครียดปั๊ป

ตอนนั้นเครียดจนแทบเป็นบ้า แต่มีเพื่อนเก่าอยู่คนหนึ่งจากม.1 ช่วยค้ำจุนเราได้ ถัดจากนั้นก็มีเพื่อนเก่าอีกคนที่อยู่ห้องโหล่สุด บังเอิญคนเกิน เลยถูกเด้งมาอยู่ห้องคิง

แรกๆเรายึดติดมากกับคำว่าคะแนน พอได้ไม่ดีก็อยากจะร้องไห้ แต่ไอ้เพื่อนคนนี้มันแย่กว่าเราอีกยังไม่เครียดเลย บางครั้งผมอยากเป็นเหมือนมันบ้าง แต่มันบอกว่า อย่าเลย เป็นของแกอย่างนี้แหละดีแล้ว เรามันเด็กเหลวไหล เรียนไม่เก่งเลยไม่สนอะไรแค่นั้นแหละ

คนที่เรียนไม่เก่ง แต่นิสัยดีมาก

เทียบกับคนอื่น เรียนเก่งแล้วเห็นแก่ตัว

พวกเราเลยรวมกลุ่มกัน5คน ดังมากในห้อง ทำอะไรไม่สนใจใคร ไปไหนไปด้วยกัน ติวหนังสือ เล่นเกม แต่ม.3ไอเพื่อนคนนั้นก็ย้ายห้องไป เลยเหลือกัน4คน

ความที่ผมนิสัยไม่ดีเลยเหลือกันแค่3คน แต่เพื่อนคนนี้ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันดีสักเท่าไร มันยืมเงินผมแล้วไม่คืนนี่ทนได้สบายๆ แต่หลายๆอย่างก็ทำให้ผมไม่พอใจ

พอม.4 ผมจะตามเพื่อนที่เรียนไม่เก่งคนนั้นไปอยู่สายศิลป์คำนวณ เพราะผมชอบทางนี้อยู่แล้ว เรียนไปได้2อาทิตย์ผมก็ถูกเด้งมาอยู่สายวิทย์

แรกๆผมเข้ากับใครไม่ได้เลย

หลังๆก็เริ่มสนิทกัน

มันเป็นอะไรที่สนุกมากเลย ไปไหนไปด้วยกันแทบทั้งห้อง กินข้าวก็มักมีที่ประจำ หลังๆเพราะ4/4รวมตัวกันที่ห้องสมุดพวกห้องคิงก็หายไปไหนไม่รู้ แต่ที่แน่ๆคือผมชอบเพื่อน4/4แทบทุกคน ไม่ชอบแค่3-4คน แต่ไอ้คนที่ผมไม่ชอบคนอื่นก็ไม่ชอบเช่นกัน

ผมสนุกมากที่อยู่ห้อง4/4

ได้บทเรียนความเป็นเพื่อนหลายอย่าง

ผมอยากบอกไว้เลยว่าผมเกลียดพวกคนเย่อหยิ่ง แต่ห้องนี้คนเย่อหยิ่งไม่มีเลย เห็นแก่ตัวมีแค่คนรึสองคน คนพวกนั้นต่างก็มีความฝัน ทุ่มเท แต่ไม่ยอมให้ทุกอย่างมาบั่นทอนกำลังใจตัวเอง เจออุปสรรคขนาดไหนก็ยิ้มได้ตลอดและสู้ ร่วมกันฝ่าฟันทั้งห้อง

อุปสรรคบางอย่างจะคลี่คลายไม่ได้ถ้า4/4ไม่ร่วมมือกัน

แถมตอนใกล้ปิดเทอม พวกเรารวมกลุ่มกันขออาจารย์ว่าปีหน้าม.5อย่าย้ายห้องเลย ขอให้พวกเราอยู่ร่วมกัน

พวกเราได้รับคำชมจากอาจารย์ว่าเป็นคนที่รักันดี ปกติพวกผมบางคนเกลียด4/1เพราะเห็นแก่ตัว ตอนเรียนชีวะร่วมกัน4/4ตอบได้เราก็ปรบมือทั้งห้อง 4/1โดนด่าพวกเราก็ยิ้มและพยักหน้าสนับสนุน ก็ดูห้อง1สิ แย่งเก้าอี้พวกเราไปเฉย เห็นแก่ตัวมาก

อาจารย์ให้บทเรียนว่า การที่4/4อยู่ร่วมกันเป็นการทดลอง เพราะ4/4เป็นเด็กสอบเข้าใหม่เกือบทั้งหมด มีบ้างที่ซ้ำชั้น มอบตัวไม่ทัน แล้วย้ายแผนการเรียนมาอย่างผม ผลการทดลองคือ4/4เป็นเด็กดี ช่วยเหลือสามัคคีกันมา อาจารย์ทุกคนชม ขอให้พวกเธอแม้จะแยกจากกันก็ขอให้ช่วยเหลือกันต่อไป ประเทศชาติเราต้องการคนที่คิดถึงส่วนรวมอย่าง4/4มากกว่า4/1

ทุกคนปรบมือดีใจ เราซึ้งมากเลย

แต่เราต้องจากกัน

ที่ผมเศร้าใจที่ไม่ได้อยู่กับเพื่อน ก็เพราะไม่แน่ใจ

ไม่แน่ใจว่า จะมีเพื่อนกลุ่มไหนที่จะร่วมกันฝ่าฟันอย่างพวกเราอีกบ้าง

และจะหาเพื่อนแบบนี้อีกได้มั้ย?

เพื่อน

ความคิดเห็น