Devil Valentine

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 79 Views

  • 1 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    0

    Overall
    79

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

คุณเคยได้ยินเรื่องปีศาจในวันวาเลนไทน์ไหม? ได้ยินมาว่ามันจะจับตัวผู้หญิงที่อกหักในวันนี้ แต่ความจริงแล้ว...


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เออ....เป็นเรื่องแรกที่แต่งเรื่องที่ติดสยองขวัญนิดๆ  เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ^^

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ธ.ค. 57 / 22:14

บันทึกเป็น Favorite


13  February  XXXX

“นี้ๆ มิสุเคยได้ยินเรื่องปีศาจวันวาเลนไทน์ไหม” เธอเงยหน้ามองเพื่อนสนิทแล้วส่ายหน้าช้าๆ

“มันมีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ?” เกิดมาเธอก็พึ่งเคยได้ยินเนี่ยแหละ...

“มีสิ  เนี่ยชั้นพึ่งหาเจอจากในเน็ตเรื่องนี้ดังมาเลยนะ  ยิ่งพรุ่งนี้เป็นวนวาเลนไทน์แล้วด้วย” เพื่อนของเธอยื่นโทรศัพท์เครื่องเล็กให้เธออ่าน... เนื้อหามีอยู่ว่า

      เคยมีคนเล่าว่าในวันวาเลนไทน์  พวกผู้หญิงจะถูกลักพาตัวไป!!! โดยปีศาจตัวนี้จะเลือกเฉพาะผู้หญิงที่มีคุณสมบัติตามนี้เท่านั้น
1.โดนหักอก

2.ผมยาว

3.หัวใจที่มีบาป

      แต่ความจริงแล้ว...

“น่ากลัวชะมัด” เพื่อนของเธอพูดแล้วดึงโทรศัพท์คืนไปทั้งที่เธอยังอ่านไม่จบ

“มันก็แค่ข่าวลือ  ไม่เห็นจำเป็นต้องเชื่อเลย” เธอตอบไปอย่างเอือมๆ  ก็เพื่อนของเธอเชื่ออะไรง่ายไปนิ
“เหรอออออออ  ความจริงเธอก็ผมยาวนะแล้วก็กำลังจะอกหักด้วยอาจจะโดนปีศาจตัวนั้นจับไปก็ได้นะ” พูดแล้วก็วิ่งหนีไป  ขี้โกงชะมัดมาแช่งกันแล้วยังจะหนีอีก

“ยังไงมันแค่ข่าวลือ...”

 

14  February  XXXX

“ชั้นชอบนาย” สารภาพไปแล้ว...เธอสารภาพกับเขาคนนั้นไปแล้ว!!!  ได้โปรดตอบตกลงทีเถอะ
“ขอโทษนะแต่ชั้นมีแฟนแล้ว” เขาตอบเธอแล้วขอโทษเสียยกใหญ่แต่เธอไม่ได้ฟังเลย

“เธอคนนั้นเป็นใครเหรอ?” เธอกัดฟันถามอย่างอดกลั้นที่ก้อนเนื้อตรงหน้าอกข้างซ้ายเจ็บไปหมด

“จิสึเพื่อนสนิทเธอน่ะแหละ” นังแพศยา! ที่เมื่อวานบอกว่าเธอกำลังจะอกหักนี้หมายถึงอย่างนี้เองสินะนังเพื่อนทรยศ!!!!!!!!!!

“งั้นก็กลับมาเป็นเพื่อนกันนะ” เธอยิ้ม...แต่ในใจไม่ได้ยิ้มตาม  เธอเดินเลี่ยงไปที่ห้องพักครูแล้วขอตัวกลับบ้านทันที  เธอล้มตัวลงนอนบนเตียงของตัวเองความเสียใจจากการโดนหักอกไม่เท่ากับความแค้นที่ถูกเพื่อนหักหลัง!!!!!!!!!!!!!!!  เธอเปิดเข้าไปในเว็บที่นังเพื่อนทรยศเคยให้อ่าน

      แต่ความจริงแล้วปีศาจไม่ได้จับไปหรอกแต่พวกเธอน่ะไปทำสัญญากับปีศาจต่างหากด้วยพิธีกรรมดังนี้

1.หาป่ารกร้างที่ไร้ผู้คน

2.เตรียมธูปไป     3 ดอก
3.วาดวงเวทย์

4.ท่องคาถา
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” เธอหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่ว่าจะปีศาจหรือซาตานเธอก็ไม่สนใจแล้วขอแค่ทำให้นังเพื่อนทรยศทรมาณแสนสาหัสได้ก็พอ!

      ป่ารกร้าง

“ในที่สุดก็เสร็จซักที” เธอบ่นพึมพำเบาๆหลังจากนั่งวาดวงเวทย์อยู่นาน

“ขออัญเชิญจ้าวแห่งปีศาจทั้งปวงได้ออกมาสถิต ณ วงเวทย์ที่ข้าได้สร้างขึ้นและได้มอบพันธสัญญาที่สามารถทำตามความปราถนาของข้าเดี๋ยวนี้” ทันใดนั้นวงเวทย์ก็เกิดแสงสว่างจ้า  แล้วปรากฎร่างของเด็กสาวคนหนึ่งที่สวมชุดโกธโลลิ ผมสีทองสว่างสะบัดไปมา   ใบหน้าหวานน่ารักขยับยิ้มเจ้าเหล่ห์  ข้างหลังของเธอมีปีกสีดำราวกับปีกอีกา

“เจ้าปราถนาสิ่งใดเจ้ามนุษย์” เสียงหวานเย็นยะเยือกทำให้เธอเริ่มขนลุก
“กำจัดเพื่อนของชั้นที่ชื่อจิสึซะ  เอาให้ตายแบบทรมาณที่สุด”

“ฮ่าๆๆๆ  คำขอเดิมๆ  แล้วเจ้ามีอะไรมาเป็นขอแลกเปลี่ยนล่ะ” เด็กสาวยิ้มหวานแต่ดวงตาสีเลือดกลับมองคนที่จะทำพันธสัญญาเหยียดๆ

“ทุกอย่างที่ชั้นมี  ขอแค่แกทำตามความปราถนาของชั้น!!!” เธอตวาดออกมาอย่างคับแค้น...   แค้นๆๆๆๆๆ  แค้นที่สุด นังเพื่อนทรยศ  คนที่ไม่มีวันให้อภัย  คนที่สมควรตาย!!!

“ย่อมได้” จบคำร่างของเธอก็ถูกย้ายมาที่โรงเรียน  เธอมองไปรอบๆห้องแล้วจำได้ว่ามันเป็นวันนี้ตอนเวลาเที่ยง!  เจ้าปีศาจนั้นทำได้จริงๆแถมยังให้เธอเป็นคนฆ่ามันเองด้วย  เธอแสยะยิ้มแล้วเปลี่ยนมาเป็นยิ้มร่าเริง  เดินไปหา'อดีต'เพื่อนสนิท
"จิสึ  เดี๋ยวตอนเย็นกลับบ้านกับชั้นได้ไหม?" จิสึหันมามองเธออย่างสงสัยแล้วยิ้มเป็นเชิงตกลง  แล้วแกจะยิ้มไม่ออก...
      ระหว่างทางกลับบ้าน
"นี้ๆ  มิสุเธอไม่ไปสารภาพรักกับเรย์เหรอ?" ยังมีหน้ามาถามด้วยหน้าตาเฟคๆนั้นอีกนะ!
เธอลากยัยเพื่อนทรยศเข้ามาในซอกตึกที่ไม่มีใครเห็นแล้วตอนนี้ก็เย็นมากแล้วด้วย
"เธอยังมีหน้ามาพูดอีกเหรอ" เธอพูดเสียงเย็นเยียบแล้วมองคนตรงหน้าอย่างเคียดแค้น
"แล้วทำไมชั้นถึงพูดไม่ได้ล่ะ" 
"หยุดทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ได้แล้ว! เธอไปคบกับเรย์แล้วยังจะมาพูดอะไรอีก" เธอตะคอกอย่างเคียดแค้น  แล้วเรียกเข็มหลายร้อยเล่มออกมากลางอากาศ  ปลายแหลมชี้ไปที่คนทรยศ
"เห็นไหม จิสึเพราะเว็บที่เธอให้ชั้นดูชั้นก็เลยมีโอกาสได้ทำพันธสัญญาเพื่อมาแก้แค้นเธอ!" เธอแสยะยิ้ม สายตามองดูคนทรยศที่ตัวสั่นราวกับลูกนก
"ตายไปซะ!" เธอสั่งให้เข็มหลายร้อยเล่มพุ่งเข้าไปหวังจะสร้างความทรมาณแก่คนทรยศ  แต่แล้วเข็มพวกนั้นก็ไปหยุดอยู่ตรงหน้าคนที่เธอเกลียดที่สุด
"555+  เธอคิดจริงๆเหรอว่าเธอจะฆ่าชั้นได้จริงๆน่ะเหรอ" คนที่ตัวสั่นราวกับลูกนกเมื่อกี้ยืดตัวเต็มความสูง แล้วจ้องมาทางเธอราวมดปลวก

"ทำไมแกถึงไม่ตาย!!!" เธอกรีดร้องออกมา แขนและขาราวกับถูกบางอย่างตรึงไว้จนขยับไม่ได้
"ก็เพราะจิสึให้ 'ค่าตอบแทน' แก่เรามากกว่าเจ้ายังไงล่ะ" เสียงจากมุมมืดเย็นเยียบและแสนคุ้นเคย...มันคือปีศาจที่ทำพันธสัญญากับเธอ!!!
"แก! ไอ้ปีศาจทรยศ  แกก็ไม่ต่างจากยัยนั้นซักนิด" เธอพยายามดึงแขนและขาสุดแรงแต่ก็ไม่เป็นผลได้แต่หอบหายใจแรงอย่างเดียว
"เราเป็นปีศาจนะจะทำสิ่งดีไปทำไมกันล่ะ" ปีศาจในคราบเด็กสาวแสนน่ารักกลั้วหัวเราะขบขัน
"บ๊าบบายนะมิสุ  เราคงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะนะ" จิสึยิ้มกว้างส่งมาให้เธอแต่สายตากลับมองเลยไปข้างหลังเธอ  เธอจึงหันไปมองช้าๆ...  ความมืดมิดกำลังคลืบคลานมาจนคลุมร่างของเธอเกือบมิด
"ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เธอกรีดร้องเป็นครั้งสุดท้ายแล้วร่างก็กลืนหายไปกับความมืด...
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
"เจ้านี้โหดจริงๆนะจิสึ"ปีศาจสาวลอยตัวไปรอบๆจิสึ
"แน่นอนซิ  ไม่งั้นชั้นจะอยู่กับเธอได้ยังไงล่ะ เทียร์" จิสึพูดยิ้มๆ
"เพราะอย่างนี้ไงล่ะเราถึงถูกใจเจ้ามาก" เทียร์จับปลายคางของจิสึเงยขึ้นจนใบหน้าของทั้ง 2 เกือบแนบชิดกัน
"ถ้าไม่ถูกใจเธอ ชั้นคงตายตั้งแต่เมื่อ 150 ปีก่อนแล้วล่ะ" จิสึพูดแล้วนึกย้อนไปถึงครั้งแรกที่เธอจะทำพันธสัญญากับเทียร์
..............................................................................
'ชั้นจะทำพันธสัญญากับเธอ' จิสึพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น
'แล้วเจ้าจะเอาอะไรมาเป็นค่าตอบแทนล่ะ' เทียร์พูดเสียงเจ้าเหล่ห์
'ชั้นจะหาเหยื่อมาให้เธอแลกกับความเป็นอัมตะ' เทียร์เลิกคิ้วนิดๆเพราะไม่เคยมีใครที่เสนอค่าตอบแทนแบบนี้มาก่อน  แล้วแปรเปลี่ยนมาเป็นยิ้มแสยะ
'เราถูกใจเจ้าแล้วสิ ก็ได้เรายอมรับค่าตอบแทนนี้'
.......................................................................................
ตอนนี้เธอก็อยู่กับคนตรงหน้ามาตั้ง 150 ปีแล้วทั้งรู้นิสัยและรู้ใจกันและกันเป็นอย่างดี
"ว่าแต่จิสึเรื่าชอบชื่อเจ้าจริงๆมากกว่านะ" เทียร์พูดขึ้นทำให้สติของเธอกลับมา
"ชั้นจำมันไม่ได้แล้วเนี่ยซิ"
"แต่เราจำมันได้ขึ้นใจเลยนะ" เทียร์ยิ้มกว้างราวกับเด็กๆ แล้วจู่ๆจิสึก็เดินมากอดเธอแน่น
"ชั้นรักเธอนะ เทียร์" 150 ปี...จา
กเกลียดเป็นเฉยชา จากเฉยชาเป็นเคยชิน  จากเคยชินเป็นสนใจ จากสนใจกลายเป็น...รัก  เทียร์เองก็รู้สึกเหมือนเธอ
"ชั้นก็รักเธอเหมือนกัน.......แองเจิ้ล"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
tear
   เจ้าเจ็บปวดเพราะ 'รัก' กล่ำกลืนความอัปยศที่ชาวสวรรค์มอบให้แล้วมาทำพันธสัญญากับเรา  150 ปีที่ผ่านมาแม้จะเป็นเพียงชั่วเวลาสั้นๆสำหรับเราเหล่าปีศาจแต่มันช่างแสนมีความสุขเมื่อเราอยู่กับเจ้า...แองเจิ้ล
angle(jitsu) 
   เจ้าคือเจ้าแห่งปีศาจที่ครั้งหนึ่่งเราเคยจงเกลียดจงชัง  แต่เมื่อสวรรค์เลือกที่จะทอดทิ้งเราที่เป็นบุตรี  เราจึงทำพันธสัญญากับเจ้า  150 ปีที่ผ่านมาเจ้าคือทุกสิ่งทุกอย่างของเรา...เทียร์
======================================================================
จบแล้วจ้า!
เฮ้อ กว่าจะจบเล่นเอาเหนื่อย  กว่าจะบิวอารมณ์ได้ขนาดนี้  
ถ้าชอบก็กดเป็นfavorite นะคะ  แล้วก็ถ้ามีข้อสงสัยหรือจะติชมก็บอกนะคะเพื่อประโยชน์ในการแต่งเรื่องต่อไป  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ^^

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ snow s.n./ZN. จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 .........
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 23:06
    น่าสนใจดีนะ พอดีชอบแนวแบบนี้
    #1
    0