[LO] Liberty Online

ตอนที่ 48 : LO. second stage : 14.บอกลาเมืองภูติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    10 ก.พ. 59

14.     บอกลาเมืองภูติ 


"อ้อ... สรุปว่าเพราะเพื่อนนายพูดจาไม่เข้าหู ส่วนเพื่อนนายก็ใจร้อน สุดท้ายเลยมีเรื่อง"

"อือ..."

"ก็งั้นมั๊งครับ" มิสท์ยักไหล่ไม่ใส่ใจ ผิดกับอีกคนที่ตอบอย่างรู้สึกผิดลิบลับ

"ไอ้ฉันมันก็ไม่มีปัญหาหรอกนะ..." บลัดถอนหายใจพูดพึมพำกับฟ้าฝน พลางหันมาหาอีกคน "แต่ว่า... มิสท์"

"ครับ?"

"นายยืนยันให้ฉันหน่อยได้ป่ะล่ะ ว่างานนี้ฉันไม่เกี่ยว"

"คุณกลัวโดนว่า?" มิสท์เอ่ยถามกลับ

"การเฝ้าที่นี่มันเป็นเควสใหญ่ของฉันเลยนะเฟ้ย!" คนที่โดนเมินงานร้องประท้วง

"เควส..." มิสท์ทวนพลางเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง

"เอ่อ... เควสก็คือ..." บลัดทำสีหน้าปั้นยาก พยายามอธิบาย หากก็โดนอีกฝ่ายยกมือขวาง

"เอาเถอะครับ ผมพอเข้าใจอยู่ มันคงคล้ายๆกับภารกิจที่ผมให้..." มิสท์พูดเสียงระอา "เอาเป็นว่า ผมจะแจ้งเขาให้แล้วกัน ว่าเรื่องตรงนี้เป็นความรับผิดชอบของผม"

"ขอบใจ" พูดพลางฉีกยิ้ม "ถ้างั้นก็เชิญตีกันตามสบาย" แล้วจึงเดินหาที่นั่งใกล้ๆเพื่อรอดูอย่างสนุกสนาน

 

 

 

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ กว่าที่ทั้งสองจะเลิกตีกันด้วยสภาพสะบัดสะบอมเต็มที่ สองผู้มาเยือนจึงได้ลากกันหนีหายไปโดยไม่เอ่ยคำร่ำลา

"หนุกดีจัง~" คนที่สะบักสะบอมน้อยกว่าเอ่ยขึ้นอย่างลั่ลล้า ขณะที่มิสท์ยังทำแค่นั่งเฉย

"โห นายนี่เทพสุดยอด ตูมตามขนาดนั้นยังทำให้เสื้อคลุมขาดไม่ได้เลย" ...ถึงแม้ว่าจะฝุ่นติดตรึมก็เถอะ...

รูสหันมองคนพูดอย่างงงๆเล็กน้อย เพราะว่าไม่เคยเห็นหน้า หากก็ขยับยิ้มตอบกลับ "ขอบใจ"

"ว่าแต่นายชื่ออะไร ฉัน 'บลัด' "

"รูส"

"งั้นเหรอ~" บลัดขยับรอยยิ้ม "ว่าแต่ว่า พวกนายมีแพลนจะออกไปจากที่นี่รึยังล่ะ?"

"ทำไมอ่ะ?" รูสถามเสียงสงสัย

"วันนี้ฉันจะพ้นเควสนี้แล้ว ฉันก็เลยว่าจะออกไปเที่ยวข้างนอกน่ะ"

"แล้ว?"

"นี่ไง" คนพูดขยับมือเล็กน้อย ก่อนจะปรากฏหน้าจอโฮโลแกรมขึ้นมาด้านหน้า ก่อนที่เจ้าตัวจะผลักมาให้รูสดู

"...งานแข่งขันกระชับมิตร...นักเดินทางกับอสูร?"

"ช่าย~ เป็นการจับกลุ่มกัน กลุ่มละ 5 คน สู้กับกลุ่มอื่นแบบตะลุมบอน โดยที่ในกลุ่มต้องมีทั้งนักเดินทาง และอสูร"

"แล้วถ้าตาย?"

"ถือว่าเป็นการเข้าร่วมกิจกรรม ไม่เสียอะไรทั้งนั้น ฟื้นคืนชีพได้เลยที่ข้างลานประลอง แต่จะไม่มีสิทธิกลับไปแข่งได้อีก"

"แปลว่าให้สู้กันได้แบบไม่ต้องยั้งมือเลยใช่ป่ะ?" รูสถามต่อ

"อือ"

"ว้าว~ เลิศเลย" รูสทำเสียงตื่นเต้น "นี่ มิสท์ ไปร่วมงานนี้กันนะ"

"..."

"มิสท์~~~" รูสส่งเสียงอ้อน

"...จัดที่ไหนครับ" พอเจอชื่อตัวเองเข้าซ้ำๆ มิสท์ก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ หันไปถามหาข้อมูลกับบลัด

"เมืองซาเนล เมืองหลวงของทวีปนี้ไงล่ะ"

"ไกล?"

"นิดหน่อยอ่ะ... อืม... ถ้าเดินทางตามปกติจากที่นี่ไป ก็คงใช้เวลาประมาณ 4 วัน แต่ถ้าหากว่ามีพาหนะ หรือทักษะเร่งความเร็ว เวลาก็จะลดลงไปเยอะ ไม่ต้องพูดถึงว่าถ้ามีเงิน วาปจากเมืองซีครอสที่อยู่ริมป่านี่ไปซาเนลเลย รวมเวลาเดินทางทั้งหมดก็คงไม่เกินสองชั่วโมง"

"..."

"แล้วมันจัดเมื่อไหร่ครับ?"

"อีกสามอาทิตย์น่ะ"

"...งั้นก็ไปเจอกันที่นั่นแล้วกันครับ" มิสท์บอก

"เห?"

"อย่าทำซื่อสิครับ ที่คุณจงใจบอกเรื่องการแข่งนี้ เพราะกะจะเอาพวกเราเข้าทีมด้วยไม่ใช่เหรอ... ไม่สิ กะจะเอาแค่รูสเข้ามากกว่า แต่เพราะรูสตามผม เพราะงั้นคุณถึงต้องนับผมเข้าไปด้วย..."

"พูดจาดูถูกตัวเองจังนะ นายเนี่ย" บลัดขยับรอยยิ้ม หากก็ไม่ได้เอ่ยคำปฏิเสธ "แต่ก็ตกลงล่ะนะ สมาชิกอีกสอง เดี๋ยวฉันหาเอง ยังไงพวกนายก็ไปให้ตรงเวลาด้วยแล้วกัน เจอกันที่โต๊ะรับสมัคร ตอนสิบโมง ตกลงนะ"

"อืม" รูสตอบรับ ก่อนที่ต่างฝ่ายจะแยกย้ายกันไป

 

 

 

"นายนั่นมันแย่ชะมัด!" รูสระบายอย่างหงุดหงิดเมื่อกลับมาถึงห้อง

"คุณพูดเรื่องอะไรครับ?"

"ก็นายตาเรืองแสงที่เจอในป่านั่นไง"

"...บลัด?"

"นั่นแหละ! มันไม่ขัดที่นายพูดไป แสดงว่ามันคิดอย่างนั้นจริงๆ! ฮึ่ม!! น่าโมโหจริงๆเลย!!!"

"ช่างเถอะครับ" มิสท์เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ พลางหันไปพับเก็บผ้าคลุมเข้าช่องเก็บของ

"แล้วนายจะไปวันไหนล่ะ... จะว่าไป นายต้องกลับโลกของนายด้วยนี่นะ..."

"ผมจะไปลาพวกราฟาวันนี้แหละครับ และคงกลับบ้านวันนึงก่อน..." มิสท์พึมพำกำหนดการแบบไม่มั่นใจนัก

"งั้นเหรอ..." รูสกรอกตาขึ้นฟ้า "แล้วเพื่อนๆนายจะอยู่บ้านกันไหมอ่ะ? ฉันอยากเจอจังแฮะ"

"เดี๋ยวติดต่อเอาก็ได้ครับ ยังไงซะทุกคนก็เข้าออกบ้านได้ตามใจอยู่แล้ว"

"อืมมม"

 

 

 

 

"เห? จะไปแล้วเหรอ?" ราฟาทวนคำอีกฝ่าย หลังจากที่มิสท์บอกเล่าเหตุผลที่บุกมาถึงในห้องของสองพี่น้อง "ว้า~ เสียใจจัง คนให้แกล้งหายไปอีกคนแล้ว"

"จากน้ำเสียงและหน้าตา... ไม่มีอะไรที่ชี้ว่าคุณกำลังเสียใจเลยนะครับ ราฟา" มิสท์พูดตามที่เห็น เลยโดนอีกฝ่ายแยกเขี้ยวใส่แบบที่เคยโดนเป็นประจำ

"...พี่มิสท์จะไปแล้ว...จริงๆเหรอคะ..." ริเอลที่น้ำตาคลอเอ่ยถามเสียงสะอื้น

"ผมต้องไปแล้วล่ะครับ" มิสท์ถอนหายใจเบาๆขณะที่คุกเข่าลงเพื่อให้ระดับสายตาใกล้เคียงกับเด็กน้อย

"แต่ว่าริเอล... ไม่อยากให้... พี่มิสท์ไป... นี่คะ" ยิ่งพูดยิ่งสะอื้น จนมิสท์ต้องยกมือลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆเพื่อปลอบใจ

"เอาเป็นว่า...ผมมีอะไรจะให้ริเอลนะครับ" มิสท์ว่าพลางแบมือออก กลุ่มก้อนพลังก้อนน้อยที่ใจกลางฝ่ามือค่อยๆรวมตัวกันจนกลายเป็นการ์ดสีเงินใบหนึ่งที่มีลวดลายรูปผืนป่าและเมืองอยู่กึ่งกลาง ซึ่งการสร้างการ์ดนี้ เป็นสิ่งที่มิสท์คิดได้ในตอนที่ได้ทักษะผนึกปริศนามานั่นเอง

"การ์ด?"

"เอาไว้ติดต่อผมนะครับ จะได้คุยกันได้ยังไงล่ะ"

"อื้อ" ริเอลรับมาแล้วส่งรอยยิ้มน่ารัก "ขอบคุณค่ะ พี่มิสท์นี่เป็นพี่ชายที่น่ารักจริงๆ" ก่อนจะขยับตัวมาหอมแก้มอีกฝ่ายซะเฉยๆ แล้ววิ่งออกจากห้องไป

"หึงอ่ะ" เสียงของคนที่ไร้บทบาทมานาน เรียกให้มิสท์หันไปมองอย่างเอือมระอา

"เป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะครับ ราฟา"

"นั่นที่รักของฉันนะ ดูสิ จุ๊บคนอื่นต่อหน้าฉันหน้าตาเฉย ฉันก็เลยหึงน่ะสิ" เอ่ยบอกกับ 'คนอื่น' หน้าตาย

"คุณนี่ทำหน้าตายเก่งนะครับ"

"น้อยกว่านายล่ะน่า" ราฟาขยับยิ้ม "แล้วมีให้ฉันมะ?"

"ถ้าอยากได้ก็มีให้ล่ะครับ" ว่าพลางเรียกใช้ทักษะสร้างการ์ดแบบเดียวกันขึ้นมาอีกใบ

"เยี่ยมเลย" ราฟาเอื้อมมือมารับอย่างยินดี ก่อนจะปาเจ้าการ์ดที่พึ่งได้มาไปปักผนังห้อง

"..." การกระทำนี้ทำให้มิสท์ขมวดคิ้วลงนิดหน่อย ซึ่งมันก็มากพอจะให้คนที่อยู่ด้วยกันมาหลายวันสังเกตเห็น

"อย่าทำตาแบบนั้นสิ มันน่ากลัวนะ... อีกอย่าง ฉันต้องเก็บของแบบนี้นี่แหละ รับรองไม่หาย" คนขว้างปาข้าวของเอ่ยบอกอย่างไม่สำนึก

"..."

"แล้วก็...ฉันมีของจะให้นายด้วยนะ มิสท์"

"...ของ?"

"ตามมาสิ" ว่าพลางลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินนำออกจากห้องไป

 

 

 

สถานที่ที่ราฟาพาไปนั้น เป็นส่วนที่ลึกเข้าไปกว่าที่มิสท์เคยเดินเล่นอยู่ช่วงใหญ่ ประตูไม้ที่ทำจากเนื้อไม้สีเดียวกับผนังจนแทบมองผ่านถ้าไม่ตั้งใจ

"ที่นี่น่ะ เป็นห้องเก็บสมบัติของเรา"

"สมบัติ..." มิสท์ขมวดคิ้วน้อยๆกับคำกล่าวนั้น ขณะที่ราฟาหัวเราะเบาๆกับท่าทีของอีกคน

"ไม่ใช่อย่างที่นายคิดหรอกน่า" ราฟาวางมือที่แผ่นหินสี่เหลี่ยมที่ติดอยู่ด้านหน้า แล้วจึงเอ่ยถามฆ่าเวลาระหว่างรอ

"ตั้งแต่นายมาอยู่ที่นี่ นายสังเกตว่าพวกเราเป็นคนยังไงกันล่ะ?"

"หมายถึงทั้งเผ่าเหรอครับ"

"อาห๊ะ"

"..." มิสท์นิ่งเงียบคิดอยู่ครู่ใหญ่ "ก็... เป็นพวกเรื่อยๆ ไม่ค่อยยึดกฎเกณฑ์... แต่ถ้ายึดขึ้นมาก็ยึดมั่นจนเรียกได้ว่าหัวแข็ง เชื่อมั่นในตัวเองและเพื่อน... รวมๆก็น่าจะเป็นพวกรักอิสระ... คล้ายๆนักผจญภัย..."

"เยี่ยมไปเลย นายนี่มองคนขาดดีจังนะ" ราฟาตอบรับ พลางผลักประตูให้เปิดออก

 

 

"ยินดีต้อนรับสู่ห้องสมบัติ ของในนี้หนึ่งชิ้นจะเป็นของนาย"












อัพเดทครั้งที่ 1   :   6 เมษายน 2557
อัพเดทครั้งที่ 2   :   5 พฤษภาคม 2557
อัพเดทครั้งที่ 3   :   10 กุมภาพันธ์ 2559
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

2,133 ความคิดเห็น

  1. #1687 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:50
    จะได้อะไรกันนะ?!
    #1687
    0
  2. #688 Nathwut (@hiruntubtim) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 16:54
    สนุกแน่แน่ อิอิอิ
    #688
    0
  3. วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 20:33
    สนุกมาก
    #347
    0
  4. #304 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 18:10
    จะได้อะไรนะ
    #304
    0
  5. #271 tpnd02 (@tpnd02) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 18:42
    แจกของ อิอิ
    #271
    0
  6. #234 Miria (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 11:40
    ราฟาซึน =w=b รอตอนต่อไปค่ะ
    #234
    0
  7. #233 April (@taddy-123) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 09:57
    ชอบมิสท์มากเลยยยย >___<

    มาต่อไวๆนะๆๆๆๆ
    #233
    0
  8. #232 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 09:44
    มิสท์ เอา เครื่องบินสักลำ  เรือเหาะ หรือ ยานพาหนะ ที่จะไปในที่ไกลๆได้สบายๆหน่อย นะ
    เพราะ  ค่าวาปมันแพง นายมันขี้งก อยู่ด้วย วาปบ่อยๆจะดีเหรอ   555+
    #232
    0