คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Rin X Haru (รินฮารุ) รักของเราที่ยังไม่ชัดเจน

โดย blacx melo

เรื่องราวความรักของ มัตสึโอกะ ริน และ นานาเสะ ฮารุกะ จากอนิเมเรื่อง Free! iwatobi swim club

ยอดวิวรวม

3,300

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


3,300

ความคิดเห็น


25

คนติดตาม


52
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 ต.ค. 56 / 23:48 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เรื่อง Free! จบแล้วแล้ว แต่ความจิ้นของไรเตอร์ยังไม่จบ 555555+

จึงอยากมาเเต่งต่อเป็นฟิคสั้นๆ
 
ตามความคิดตัวเอง

ตามจินตนาการของตัวเอง

บอกเลยนะคะ...ว่า

NO NC !!!!!!!!!

เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดี 555  (13+ ก็โอนะ)




Fic นี้ เป็นฟิค ชาย รัก ชาย  

ไม่ชอบกรุณา กดปิด X อย่าอ่าน!


!
และห้ามเม้น ด่า หรือ ใช้ถ้อยคำไม่สุภาพ
ในฟิคนี้โดยเด็ดขาด!






--------------------แนะนำตัวเลย------------------


ไรเตอร์ : Blacx melo 

อายุ : ไม่แก่นะ ถ้าถามค่อยบอก

การศึกษา : ถามก็...อาจบอก

กรุ๊ปเลือด : Y+A   -,.- หุๆ



พอล่ะ - - แค่นี้





ขอให้อ่านสนุกนะคะ 



กรุณาใช้การจิ้นให้มากๆ


ต้อนรับนักอ่านเงานะ  
แต่ว่าเม้นแสดงตัวซัก 1 เม้นละกันว่า...


"เป็นนักอ่านเงาน้าา ฉันกำลังอ่านอยู่"

555555+

OK นะ





อ้อ!  ลืมบอกไป แต่งฟิควาย ครั้งแรก ไม่สนุกยังไง อย่าว่ากันนะ แนะนำ ได้ แต่อย่าว่าน้า..เดี๋ยวหมดกำลังใจ TT




 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 24 ต.ค. 56 / 23:48

บันทึกเป็น Favorite



--------------------Fic Rin X Haru (รินฮารุ) รักของเราที่ยังไม่ชัดเจน--------------------
 
.

.

.


.
 

"่ว่ายน้ำน่ะ...พอกันที"

"นายต้องว่ายน้ำเพื่อฉัน..ฮารุ!"

"ฉันจะไม่ว่ายน้ำกับนายอีกแล้ว"


"ไม่อีกแล้ว...ไม่มีวัน"


 
"ริน!"  เด็กหนุ่มผมสีดำแกมน้ำเงิน สะดุ้งจากฟูกที่นอน เพราะฝันร้าย ฝันที่ทำร้ายทั้งตัวและหัวใจ ทำให้เขาตะโกนเรียกชื่อ ใครบางคนในฝันนั้น ร่างกายที่เปียกโชกด้วยเหงื่อ  แสดงให้เห็นชัดว่า..ฝันนั้นเลวร้ายแค่ไหน 


ความรู้สึกอึดอัดเข้ามาแทนที่ บริเวณหน้าอกข้างซ้าย ที่มีบางสิ่งกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ

ความรู้สึกเจ็บปวดในใจหลั่งไหลเข้ามา รวมตัวกันอีกครา...

หยาดน้ำตา ที่ไหลลงมาพร้อมความอ่อนแอนั้น...

จะมีอีกซักกี่ครั้งที่เขา จะลืมเรื่องเหล่านี้ให้หมดไป

จะต้องเจ็บปวดกับอดีตไปอีกนานเท่าไหร่...

ทั้งๆที่ตอนนี้...  อดีตที่แสนเจ็บปวด ได้เลือนหายไปจากคนๆ นั้นแล้วแท้ๆ

แต่ทำไม...มันยังตามมาหลอกหลอนจิตใจดวงนี้อยู่ละ


รินที่แสนเย็นชา...หายไปแล้ว  แต่สิ่งที่ทำไว้...ยังไม่หายไปสินะ...



เด็กหนุ่มสลัดความคิดออกไปจากหัวก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ และลงมาย่างปลาซาบะที่ตัวเองชอบเหมือนทุกๆวัน

ฉ่า~~

เสียงย่างปลา  และกลิ่นหอมที่เย้ายวน ชวนให้ผู้ที่ใส่ชุดผ้ากันเปื้อนสีน้ำเงิน อดกลืนน้ำลายไม่ได้


เมื่อไหร่จะสุกซะที...


กริ๊ง กอง~~

ขณะที่กำลังตักปลาลงบนจาน เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น 

เรียกความสงสัยให้เ้จ้าของบ้านไม่น้อย


ฮารุกะเดินไปเปิดประตูบ้าน แล้วก็พบบุคคลที่มากดกริ่งหน้าบ้าน....

มัตสึโอกะ  ริน


รินมาที่นี้ทำไม....


ฮารุกะคิดในใจก่อนคนตรงหน้าจะเอ่ย

"ไง ฮารุ"

เจ้าของชื่อมองคนตรงหน้าซักพัก ก็หลับตาตอบไปว่า

"เข้ามาก่อนสิ"


คนตรงหน้าไม่ตอบอะไร แต่กลับยิ้มแป้น ทำให้เจ้าของบ้านไม่กล้าสบตาและมองรอยยิ้มที่มอบให้ ทำได้แต่เบือนหน้าหนี แล้วเดินไปรินน้ำใส่แก้ม ต้อนรับแขก

"มาทำไม"  ฮารุกะเอ่ยปากถามคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา  พลางวางแก้วไว้บนโต๊ะข้างๆ คนที่มาหา

"มาหาเฉยๆ ทำอะไรกินละวันนี้ ซาบะอีกแล้วหรอ"  คนตรงหน้าถามแบบไม่หวังคำตอบนักพลางยื่นหน้ามาดูสิ่งที่ฮารุกำลังทำอยู่ในครัว


วันนี้เป็นวันปิดภาคเรียน ทั้งสองเลยไม่ได้ไปโรงเรียน และดูเหมือนว่า เจ้าของเรือยผมสีแดงเหมือนดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรงนั้นจะว่างมาก  จึงมาหาเพื่อนสมัยเด็กอย่าง นานเสะ ฮารุกะ ถึงที่บ้าน

"จะกินมั้ย"  ร่างที่เล็กกว่า เอ่ยถาม แต่ความจริงก็ตัวพอๆกัน แต่ด้วยไหล่ของรินที่ดูใหญ่และกว้างกว่า ฮารุกะจึงดูตัวเล็ก และบอบบาง

"ไม่ละ ฉันกินมาแล้ว"  รินตอบ พลางเดินไปรอบๆบ้าน

"บ้านนายดูเรียบง่ายดีจังนะ ฮารุ"  ฮารุกะไม่ตอบอะไร นั่งกินอาหารเช้าตรงหน้าไปอย่างไม่สนใจ เป็นเวลาหลายนาทีที่บรรยากาศเริ่มเงียบ และอึดอัด

ฮารุกะที่กินอาหารตรงหน้าหมดแล้วก็เก็บไปล้างจาน  แต่สายตาก็จับจ้องไปยังคนอีกคนที่ยืนมองท้องฟ้าจากหน้าต่างบานใหญ่ภายในบ้านอย่างเหม่อลอย

ถ้าไม่ได้คิดไปเอง สายตานั้นช่างดูหม่นหมอง ปนเศร้าเล็กน้อย  และร่างเล็กก็ต้องชะงักการกระทำทุกสิ่ง เมื่อเห็นบางสิ่งที่อยู่ในตาสีเพลิงของริน  นัยน์ตาสีน้ำทะเลเบิกกว้าง พร้อมกับความคิดที่แล่นเข้ามา...


น้ำตา....รินกำลังร้องไห้

แต่ไม่ทันไร คนที่กำลังเหม่ออยู่นั้นก็ขยี้ตา และละสายตาจากท้องฟ้าอันสดใสนั้น และเดินตรงมาหาคนที่กำลังล้างจานอยู่ ซึ่งตอนนี้ก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติ


"กินอิ่มแล้วหรอ ฮารุ"  คนที่เดินมาหา เอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ดูฝื่นๆ และไม่เหมือนกับทุกครั้ง ฮารุกะจึงมองหน้ารินแบบตรงๆได้  

เพราะไม่ใช่รอยยิ้มที่ทำให้หวั่นไหว...แต่ก็แอบใจสั่นเบาๆ

"อืม"  ร่างเล็กตอบเพียงเท่านั้น และความเงียบก็เข้ามาปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง

ฮารุกะที่ล้างจานเสร็จแล้ว หันมาทางคนที่คนอยู่ข้างๆ  ที่กำลังกมหน้าและเบือนหน้าไปอีกทาง 


"ริน วันนี้นายดูแปลกไปนะ"

"หรอ..."

"เป็นอะไร"

"ฮารุ"

"...?.."


ทันทีที่คนตรงหน้าเรียกชื่อร่างเล็ก  เขาก็เงยหน้าขึ้นมา...นัยน์ตาสีน้ำทะเลเบิกกว้างด้วยความตกใจ

นัยน์ตาสีเพลิงที่สดใส ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตาที่ไหลาบแก้ม และใบหน้าที่แดงกำ ปากก็เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็พูดไม่

ออก  ฮารุกะนิ่งไป และรู้สึกเหมือนมีใบมีดแหลมคมมากรีดกลางหัวใจ ให้แตกสลายยังไงอย่างงั้น  ภาพตรงหน้าสร้าง

ความเจ็บปวดมากมายให้  แต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร  เหมือนกับตอนนั้น....


ตอนที่นายร้องไห้ที่สระว่ายน้ำ หลังจากเราแข่งกันเสร็จ แล้วนายก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองฉันอีก

"พอกันที...ว่ายน้ำน่ะ....พอกันที!"



----ฮารุกะ----

"ริน..."   ตอนนี้ฉันควรต้องทำยังไงล่ะ  ทำยังไง ไม่ให้นายเดินจากไปเหมือนตอนนั้น

ช่วยบอกฉันที.... 

ไม่อยากเห็นนายร้องไห้....

ไม่อยากเห็นนายเจ็บปวด...

ไม่อยากให้นาย...ไปไหนอีกแล้ว

ริน...ฉันอยากรับมันเอาไว้เอง


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ริน..."  ทันทีที่ฮารุกะเรียกชื่อคนตรงหน้า เขาก็ตัดสินใจเดินเข้าไปสวมกอดรินทันที

กอดให้แน่นขึ้น...

แน่นขึ้น...

"ฮารุ...!"  คนที่ถูกกอดเรียกชื่อฮารุกะอย่างตกใจ ในการกระทำของเขา

"อย่างร้องไห้...ริน"  เสียงเล็กๆ เอ่ยเบาๆข้างหูของคนที่ถูกสวมกอด  


เสียงฮารุ....กำลังสั่น


รินกอดตอบคนตรงหน้า แล้วซุกหน้าไว้ที่ไหล่บางของเขา

"มีอะไรก็บอกกันสิ"  เสียงเล็กๆเอ่ยขึ้นอีก 

แต่คนที่ถูกกอดยังเงียบเหมือนเดิม

"ริ..."

"ฮารุ"

"....."

"ขอโทษนะ"

"ริน"

"นาย...คงยังไม่ลืม สิ่งที่ฉันทำกับนายที่ผ่านมาใช่มั้ย"

"...!!"


จู่ๆคนที่ถูกกอดก็เอ่ยขึ้น ทำให้คนที่ฟังอยู่เบิกตากว้าง 

รินรู้....


"นายคงเจ็บปวดมากใช่มั้ย"  

"...."

"นายเสียใจใช่มั้ย"

"...."

"นาย...เกลียดฉันใช่มั้ย"

ไม่ใช่นะ...ไม่ได้เกลียด


"คงจะโกรธฉันมากเลยละสิ..."

ก็คงโกรธ...ที่นายทำ มันมากเกินไป


"ไม่อยากให้อภัย...รึเปล่า"  ถึงตรงนี้ก็ฮารุกะตัดสินใจผละตัวออกจากคนตรงหน้าช้าๆ  ก่อนจะสบสายตาที่สั่นไหวอย่างรู้สึกผิดของคนตรงหน้า


"แล้วนาย.."

"...."

"อยากให้ฉันอภัยให้นายรึเปล่า ริน"  


ฮารุกะเอ่ยขึ้น มือข้างซ้ายเอื้อมไปจับมือข้างขวาของคนตรงหน้า และมือข้างขวาก็เอื้อมไปสัมผัสใบหน้านั้น ที่เมื่อ

ได้ยินคำพูดจากปากของฮารุกะ น้ำตาก็ไหลลงมาอีก ทำให้ฮารุกะอยากจะปาดน้ำตานั้นให้หายไปจากใบหน้าเรียว

ของคนตรงหน้า  ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเพื่อพรมจูบซับน้ำตานั้นด้วยความอ่อนโยน


"ฮารุ...!!"  

"ตอบ..."  ฮารุกะหยุดการกระทำนั้น และหันมาสบตาคู่สวยสีเพลิงนั้นอีกครั้ง

"ฉัน....."

"ฉันยอมรับนะ ว่าฉันยังไม่เคยลืมสิ่งที่นายทำไว้"

"...."

"ฉันเจ็บปวด ฉันเสียใจ แต่..ฉันไม่เคยเกลียดนายเลย"

"ฮ..ฮารุ"

"ฉันเองก็โกรธนาย และโกรธตัวเอง"

"...."

"ที่ไม่แสดงความรู้สึกออกไป"

"...."

"ฉัน.."

"ฮารุ ขอโทษนะ ขอโทษ..."  


คราวนี้รินดึงฮารุเข้ามากอด เพราะคนตรงหน้าก็เริ่มจะงอแง  น้ำตาไหลแล้ว  คำขอโทษที่รินพร่ำเอ่ยไป ดังก้องในหูฮารุกะไม่หยุด จนต้องกำเสื้อคนตรงหน้าแน่น เพื่อระบาย  

ไม่ได้ต้องการคำขอโทษซักหน่อย...


เขาไม่เคยพูดคุยกับใครยาวๆ แบบนี้มาก่อน...

เขาไม่เคยต้องมาแสดงความรู้สึกแบบนี้กับใคร...

เขาไม่เคย...แสดงความอ่อนนี้ให้ใครเห็น...แม้แต่มาโกโตะ

แต่เพราะ...คนตรงหน้าคือริน....คนที่เขาไม่อยากให้หายไปไหน...

เขาจึงพยายามจะพูดความรู้สึก...ที่ในครั้งอดีตไม่มีโอกาสได้พูด...


ต้องบอกรินให้ได้......


"รินคือ..."

"ฮารุ ความสัมพันธ์ของเราตอนนี้เป็นแบบไหนหรอ..."

ขณะที่ฮารุกะกำลังจะบอกอะไรริน รินก็แทรกขึ้นมาก่อน  ทำให้ฮารุกะที่ถูกกอดอยู่กัดปากแน่น แต่ก็ตอบไปว่า

"เพื่อน..ละมั้ง"  ประโยคสุดท้ายไม่ได้เอ่ยดังให้คนที่กอดอยู่ได้ยิน แต่การที่ต้องตอบอบบนี้มันกลับเจ็บจี๊ดในใจอย่างบอกไม่ถูก

"หรอ..."

"...."

"ฉันดีใจนะ ก็เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ว่า..."  

"ริน"

"ฉันไม่ต้องการ..."  เหมือนมีดแหลมมากรีดกลางใจนานาเสะ ฮารุกะอีกครั้ง คราวนี้เจ็บจนพูดไม่ออกเลย

"....!!"

"ที่ฉันร้องไห้ เพราะฉันเสียใจที่ทำให้นายต้องเจ็บมาหลายปี"

"....."

"ที่ฉันถามแบบนี้ เพราะ..."

"อะไร"

"ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับนายอีกต่อไปแล้ว ฮารุ"

"....!!"  เหมือนประโยคเจ็บๆ จะเพิ่มมาย้ำเตือนใจอีก ไม่ให้เผลอใจให้คนตรงหน้ามากไปกว่านี้ ทั้ง....



"่ว่ายน้ำน่ะ...พอกันที"

"นายต้องว่ายน้ำเพื่อฉัน..ฮารุ!"

"ฉันจะไม่ว่ายน้ำกับนายอีกแล้ว"


"ไม่อีกแล้ว...ไม่มีวัน"

 

แล้วยังจะมี  "ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับนายอีกต่อไปแล้ว ฮารุ"     อีกหรอ......


เจ็บเกินทนแล้ว....ไม่ไหว



"ริน..."  น้ำเสียงที่สั่นเครือ และแผ่วเบาเข้าไปทุกทีๆ 

"ที่ไม่อยากเป็นเพื่อน...เพราะ ฉันรักนาย ฮารุ..."  สิ้นประโยคที่รินกระซิบข้างหู ตาสีน้ำทะเลก็เบิกกว้าง พร้อมน้ำตาที่ไหลรินลงมาอาบแก้ม จนเจ้าตัวต้องซุกใบหน้าลงกับอกกว้างของคนตรงหน้า  ทำให้คนที่บอกรักไป ยิ้มไม่หุบ

รินเอื้มมือไปลูบผมของคนที่ซุกหน้าที่อกเขาอย่างแผ่วเบา

"เซอร์ไพรซ์ ดีเนอะ ฮารุ"  รินเอ่ยยิ้มๆ อย่างอารมณ์ดี

"นี่นาย...วางแผนมาแล้วหรอ" ฮารุกะเอ่ยปากถามแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่อย่างนั้น

"เปล่านะ พึ่งคิดได้สดๆ ตอนที่นายเริ่มงอแง ;P"  คนของเสียงพูดพลางผละตัวออกจากฮารุกะ แล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้

"ไม่ได้งอแง"  เสียงเล็กๆ เอ่ยอย่างงอนๆ พลางหลบหน้าหนีสายตาอัยร้อนแรงที่คนตรงหน้าส่งมาให้ ใบหน้าห่างกันไม่ถึงเซนต์เลย

"หรอ...เอาละตานายบอกรักฉันบ้าง พูดอยู่คนเดียว ใจฝ่อเป็นบ้า :)"

"ใครบอกว่าฉันรักนาย"

"งั้นหรอ...ก็ได้ พรุ่งนี้จะหนีนายไปออสเตรเลีย ไปอยู่แบบไม่กลับ ไม่ติดต่อเลย..." ทันทีที่พูดจบร่างสูงก็ผละตัวทำท่าจะเดินจากไป

ร่างเล็กเมื่อได้ยินดังนั้น ใจก็ตกวูบ รีบวิ่งไปกอดคนตรงหน้าเพื่อรั้งไม่ให้ไปทันที

"อย่าไป.."

"หือ..!"

"ห้ามไปนะ"

"ฮารุ"

"อย่า...ทิ้งฉันไปอีก"  

อย่าปล่อยให้ฉันเหงา...และเอาแต่คิดถึงนายสิ คนใจร้าย...


"งั้นก็บอกมา"  รินยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ พลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้

"สัญญาก่อน..ว่าจะไม่ทิ้งฉัน"  ร่างเล็กสบตาอย่างเขินอาย พลางเบือนหน้าหนีสุดชีวิต

"ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น จะไม่ทิ้งนายอีกแล้ว สัญญา :)"

"ก็ได้...ฉัน...ฉันก็รักนายริน"

จริงๆแล้ว ก็รักมาตลอดนั้นแหละ


"ฉันรู้แล้ว ;P จูบฉันสิ ฮารุ เพื่อยืนยันคำนั้น"  

"ม..ไม่นะ!"  ร่างเล็กเมื่อได้ยินประโยคคุกคามหัวใจก็รีบปฏิเสธทันที และเตรียมตัวถอยห่างจากใบหน้าใสๆ ก็เข้ามาใกล้ 

"งั้น...ฉันจูบนายเอง"  และไม่ทันที่ร่างเล็กจะถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียว คนตรงหน้าก็คว้าตัวไปกอดและประทับริมฝีบางกับฮารุกะทันที 

อย่างนุ่มนวล...และอ่อนโยน

ไม่ใช่รินที่เย็นชา และปากร้ายคนนั้นอีกต่อไปแล้ว


ร่างสูงถอนริมฝีปากออก และกัดที่ริมฝีปากร่างเล็กเบาๆ อย่างชั่งใจ เพราะไม่อยากจะหยุดการกระทำนั้นซักเท่าไหร่ (?) และกระซิบข้างหูฮารุกะว่า...
 

"นี่แหละ คือ ความสัมพันธ์ที่แท้จริงของเรา ฮารุ ชัดเจนรึยัง? :P"

"-/////-"  เสียงทุ่มนุ่มนั้นทำให้ฮารุกะใจสั่นไม่เป็นจังหวะ และหน้าร้อน ทำอะไรไม่ถูก จนไม่สมเป็นตัวเองแล้วใน

วินาทีนี้ โลกทั้งใบ หรือสิ่งรอบตัวฮารุกะ หยุดนิ่ง ไปพร้อมๆกับหัวใจที่กำลังเต้นช้าลง และกลับมาสั่นไหวอีกครั้งเมื่อรินเอ่ยประโยคต่อมา..


"เพื่อนกัน...เขาไม่ทำแบบนี้หรอกนะ แบบนี้น่ะเขาเรียกว่า...."

"....!!!"

รินกระซิบข้างหูฮารุกะอีกครั้ง และครั้งนี้ทำเอาร่างเล็กแทบละลายกำแพงที่กั้นไว้ ไม่ให้อ่อนไหว  ความเย็นชาที่สร้าง
เอาไว้พังทลายจนหมดสิ้น จนกลายเป็น 'ฮารุจอมขี้อาย' เวลาใกล้รินในระยะประชิดไปแล้ว  



"อยู่ด้วยกันตลอดไปนะ ;') แล้วมาดูกันว่า...สุดท้ายฉันจะทิ้งนายไปก่อน หรือ..นายจะทิ้งฉันไปก่อนกันแน่ ;P" 

.

.

.

.


นายเท่านั้นที่เปลี่ยนหัวใจฉัน.....

นายเท่านั้นที่ทำให้หัวใจฉัน...ไม่เป็นอิสระอีกต่อไป (เพราะมันเป็นของนาย)

ขอบคุณนะ....ที่ให้ฉันได้เห็นทิวทัศน์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแบบนี้

แบบที่เรียกว่า....  "ความรัก"











.

.

.

.

.





จบจ้า ^^


================================================================



จบแล้ว - -

มั่วมาก


จินตนาการของไรเตอร์ 5555+


แต่ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค้าาา   รักผู้อ่านมากมายยย  ><


เม้นด้วยน้าาาาา



*เขียนผิดคำไหนขอโทษด้วยนะค้าาา รีบมาก มือสั่นด้วย แต่ง Yaoi ครั้งแรก >///<*


บายคร้าาาา  \^0^/ 








 







 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ blacx melo จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

25 ความคิดเห็น

  1. #25 Opour_NiNin (@Opour_NiNin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 12:43
    อร้ายยยย ฮารุเป็นเคะ อร้ายยยยยย กร้ากกกกก รฟไสไรกสำจๆนๆฟ่ฟีฟจฟข
    #25
    0
  2. วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 12:05
    ฟินนนนนนนน ไรท์แต่งได้ถูกใจเรามากเบยยยย//วิ่งเข้าไปกระโดดกอดไรท์
    #24
    0
  3. #23 Maama
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:44
    น่ารักจังเลยยยยยยยย อ่านแล้วเขินนนน
    #23
    0
  4. วันที่ 25 กันยายน 2559 / 19:54
    รับผิดชอบนิ้วหนูดัวยยยยนิ้วหนูจิกุดแล้ววว
    #22
    0
  5. วันที่ 25 กันยายน 2559 / 19:54
    รับผิดชอบนิ้วหนูดัวยยยยนิ้วหนูจิกุดแล้ววว
    #21
    0
  6. วันที่ 25 กันยายน 2559 / 19:54
    รับผิดชอบนิ้วหนูดัวยยยยนิ้วหนูจิกุดแล้ววว
    #20
    0
  7. วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 16:02
    น่ารักจังงงง อ่านแล้วเขินนน55555
    #19
    0
  8. วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 06:12
    อร้ากกน่ารักกกก
    #เปนบร้า><
    #18
    0
  9. วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 18:57
    น่ารักมากเลยค่ะไรท์
    #17
    0
  10. #16 Nut-kung โป้ยยย
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:56
    อร๊างงงง~~~ //นอนจมกองเลือดล
    #16
    0
  11. #15 Nut-kung โป้ยยย
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:55
    อร๊างงงง~~~ //นอนจมกองเลือดล
    #15
    0
  12. วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 22:09
    อ๊อยยยยยย คือดีแล้วค่ะ อยากให้แต่งมาอีก เราก็ชอบคู่นี้มากเลย
    #14
    0
  13. วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 20:39
    kawai~~~~~~~ น่ารักทั้งคู่เลยอร๊ายยยยยยยยยยยยยยฟิน~~~ >/////<
    #13
    0
  14. วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 14:02
    ขอลงไปชักดิ้นชักงอด้วยคน 
    ชอบบบ...
    เดี๋ยวจะลองแต่ง รินฮารุบ้างค่ะ ว่างๆ ไปลองอ่านได้นะคะ 5555
    #12
    0
  15. #11 123sharkuptoland
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 23:34
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก....

    ลงไปดีดดิ้นกับพื้นก่อนนน น่ารักๆๆๆๆๆ

    นั่งอมยิ้ม นั่งบ้า ชอบบบ ฟินาเล่ที่สุด!!!!

    ชอบค่ะ น่ารักมาก กุ๊กกิ๊กๆเบาๆดีค่ะ ไม่แรง ชอบแบบนี้ 5555

    #11
    0
  16. วันที่ 15 เมษายน 2557 / 03:17
    ฟินห์สุดๆไปเลยค่ะ ยิ่งดูรูปประกอบฟินห์ยาวเลย

    เลิกเป็นเพื่อน แล้วมาเป็นแฟนกัน อึ่ย น่าร๊ากก<3!!
    #10
    0
  17. #9 เดริน่า
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:33
    หือ? เลือด มาจากไหนกันนะ ไม่ใช่เพราะจิ้นหรอกมั้ง *.,*

    #9
    0
  18. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:33
    ดีจรุม +-+!!!!!~ I
    LOVE
    HARU!!!!!!!!!!!!!!!!!!~
    #8
    0
  19. วันที่ 26 มกราคม 2557 / 20:46
    ชอบจุงเบย คือ ปริ่มมมมมมม
    #7
    0
  20. วันที่ 19 มกราคม 2557 / 22:09
    ไปดูตอนจบยิ่งเศร้ามากอ่านในนี้ยิ่งเศร้าไปใหญ่T^T // ยังไงก้อยังฟินคู่นี้อยุดี XD
    #6
    0
  21. วันที่ 15 มกราคม 2557 / 18:15
    ฟินอ่า ><
    สนุกมากเลย ชอบมากกกก >..<
    #5
    0
  22. วันที่ 8 มกราคม 2557 / 14:13
    อ๊ากกกกกกกก!!!! แต่งอย่างนี้เราก็ฟินสิ =w=
    รินฮารุน่ารักมากๆๆๆ >.< ไรท์แต่งได้ดีมากๆ เลยฮับ
    #4
    0
  23. #3 12345
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 17:56
    น่ารักมากเลยค่ะ เขินแทนฮารุเลย >//////<



    แต่งครั้งแรกหรอคะเนี่ย สนุกดีค่ะ ^^b



    ขอบคุณที่แต่งมาให้กันอ่านนะคะ ^w^
    #3
    0
  24. วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 21:06
    อ๊ากกกกกฟินฝุดๆ รินทำให้ใจหายหมดเลยอ่ะ T^T
    ขอบคุณไรท์เตอร์มากที่แต่งฮารุจังเป็นเคะเดี้ยนชอบมากฮ๊า
    ~ >.,<b
    #2
    0
  25. วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 15:59
    ไรท์แต่งอย่างงี้นี่ ฟินสุดๆเลยๆ ><
    แต่งได้ดีมากเลยค่ะ แถมบรรยายก็ใช้ได้ด้วย
    #1
    0